အောင်မြင်မှု... သင်တန်း တစ်ခုတည်းမှာ ဝိညာဉ်အဆင့် သုံးခု

တတိယအဆင့် မိကျောင်း ရေနဂါး သည် ရက်စက်ပြီး ပါးနပ်သော်လည်း ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရပြီးနောက် အန်းမြစ်ထဲသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ငုပ်လျှိုးသွားရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားခဲ့လေသည်။ သို့သော် ရေနေ ကုန်းနေ သတ္တဝါ တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ခွန်အား ရှိသည့် ရေဓာတ် ဝိညာဉ်လိပ်သည် ၎င်းအား အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးခဲ့ပေ။

အချိန်တို အတွင်းမှာပင် တတိယအဆင့် မိကျောင်း ရေနဂါးသည် ဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းထက်သူ နှစ်ဦးနှင့် တတိယအဆင့် လိပ် တစ်ကောင်တို့၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

တစ်ကောင်တည်းကို သုံးဦး ဝိုင်းတိုက်ခြင်း၊ ရေဒါဖြင့် ရှာဖွေခြင်းနှင့် လှေသမားများ၏ ပိုက်ကွန်များ ပစ်ချခြင်း တို့ဖြင့် တတိယအဆင့် မိကျောင်း ရေနဂါး သည် ထိုက်တန်သော နိဂုံးချုပ်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။

လှေသမားများသည် အန်းမြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချည်နှောင်ပြီး ဝန်ချီစက်ဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲတင်ခဲ့ကြလေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သင်္ဘောဘေးတွင် ဆွဲချိတ်လိုက်သောအခါ သင်္ဘော တစ်စင်းလုံးသည် တစ်ဖက်သို့ သိသိသာသာ တိမ်းစောင်းသွားရာ ဤသားရဲ၏ အလေးချိန်ကို ပြသနေလေသည်။

သားရဲသည် ဆယ့်နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး သံချပ်ကာကဲ့သို့ အရေခွံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ထက်မြက်သော သွားများနှင့် ခြေသည်းများ ရှိပြီး အလွန် ရက်စက်လှပေသည်။ ၎င်းသည် မိကျောင်း တစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း နဂါး တစ်ကောင်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူကာ ပေါင် နှစ်ထောင် နီးပါး အလေးချိန် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရလေသည်။

ဤသားရဲသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မိကျောင်းများထက် အရွယ်အစား၊ ခွန်အား သို့မဟုတ် ၎င်း၏ သွေးဆက်တွင် ပါရှိသော အထူး စွမ်းရည်များကြောင့် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လေသည်။ ၎င်းသည် ကုန်သည် သင်္ဘော တစ်စင်းကို အလွယ်တကူ နစ်မြုပ်စေနိုင်ပြီး သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

အကယ်၍ ဝမ်လိချီ၏ ရေဒါ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ဘိုးဘေးများ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှုသာ မပါဝင်ပါက ၎င်းကို ဖြုတ်ချရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် မြစ်ကို ကြီးစိုးနေခဲ့သော ဤကပ်ဆိုး သေဆုံးသွားခြင်းက လှေသမားနှင့် တံငါသည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ် အားပေးစေခဲ့လေသည်။ ယခုမှ စ၍ ၎င်းတို့သည် အန်းမြစ်တွင် ငါးဖမ်းရာ၌ မိကျောင်း ရေနဂါး ကပ်ဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့အပြင် ပင်မ မိသားစု၏ လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် အလားတူ သားရဲများ ပေါ်လာလျှင်တောင် လူတိုင်းက ကြောက်ရွံ့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော သားရဲ တစ်ကောင်ကို ခွဲစိတ်သည့် အလုပ်ကို သာမန် လူများက မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ ၎င်း၏ အရေခွံမှာ အလွန် ထူထဲသဖြင့် သံချပ်ကာ ပြုလုပ်ရန် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သာမန် ဓားများနှင့် ဓားမြှောင်များသည် ၎င်း၏ ကာကွယ်မှုကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဘိုးဘေး ဝမ်ရှောင်ဟန် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ၎င်းကို အရေခွံ ခွာပြီး ခွဲစိတ်နိုင်လေသည်။

ရေဓာတ် ဝိညာဉ်လိပ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လူသားများသည် သားရဲများ အပေါ် တကယ်ကို ရက်စက်ကြောင်း တွေးနေမိလေသည်။ ၎င်းသည် လိမ္မာစွာ နေထိုင်ရန်နှင့် မိကျောင်း ရေနဂါးကဲ့သို့ အဆုံးသတ် မသွားစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အနည်းငယ် လှုပ်ရှားမှုများ အပြီးတွင် တိုက်ပွဲ ပစ္စည်းများကို ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ သိုလှောင်ရုံ အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း သယ်ယူသွားကြလေသည်။ အေးခဲထားရမည့် အစိတ်အပိုင်းများကို အေးခဲထားပြီး သားရေများကို သားရေချပ်များ ပြုလုပ်ရန်အတွက် သားရေလုပ်ငန်းရှင်များထံသို့ ပေးပို့ရန် ပြင်ဆင်ထားကြလေသည်။

ထက်မြက်သော သွားများနှင့် ခြေသည်း အချို့မှာလည်း ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြပြီး လက်နက် ဖန်တီးရှင်များက ဓားမြှောင်များ၊ ဓားတိုများ၊ မြားများနှင့် မြားထိပ်ဖူးများ အဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။

ဤလက်နက်များနှင့် ပစ္စည်းကိရိယာများသည် ဝိညာဉ်လက်နက် အဆင့်နှင့် များစွာ ကွာဝေးသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော အရိုးများကိုလည်း ဝိညာဉ် လယ်ကွင်းများအတွက် မြေဩဇာ အဖြစ် အမှုန့် ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။

အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ ဆဋ္ဌမဦးလေး ဝမ်တင့်ဟိုင် ကို ခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆဋ္ဌမဦးလေး... ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို လူသိရှင်ကြား မကြေညာသင့်ဘူး"

"ငါ နားလည်ပါတယ် ငါ နားလည်ပါတယ်"

ဝမ်တင့်ဟိုင် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

"ဆဋ္ဌမဦးလေးက အဲဒီ ယုန်ပေါက်လေးတွေကို ငြိမ်ငြိမ်နေအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပါ့မယ်"

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ ဒဏ်ရာများမှာ အများကြီး သက်သာလာပြီး သူမက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပုံ ရလေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ဖခင် ဝမ်ရှောင်ဟန်သည်လည်း ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ မိသားစုမှာ တတိယအဆင့် ရေဓာတ် ဝိညာဉ်လိပ် တစ်ကောင်လည်း ရှိနေပြီလေ။

မိသားစု၏ ခွန်အားမှာ အလွန် ကြီးမားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ယခုအခါ မိသားစုတွင် ဝိညာဉ်အဆင့် သုံးခု ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်လေသည်။

သက်သာရာရလိုက်တာ…

သက်တောင့်သက်သာ ရှိလိုက်တာ……

"ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး ဒီကိစ္စက အရမ်း အရေးကြီးတယ် လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေကို လုံးဝ အနိုင်မယူနိုင်ခင်မှာ ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို မထုတ်ပြသင့်ဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က စားပွဲပေါ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။

"သတင်း မပေါက်ကြားအောင် ကာကွယ်ဖို့အတွက် အဲဒီ လှေသမားတွေနဲ့ တံငါသည်တွေကို ငါတို့ အဝေးကို လွှတ်ပစ်ရမယ်"

အဝေးကို လွှတ်ပစ်မယ် ဟုတ်လား။

ဝမ်တင့်ဟိုင် အံ့ဩသွားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှိုကျဲ့ မင်း မင်း မင်း... မင်းက ပြင်ဆင်နေတာလား..."

"ဆဋ္ဌမဦးလေး... ဦးလေးရဲ့ အတွေးတွေက ဘယ်ကို ရောက်သွားတာလဲ ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက အရက် အများကြီး သောက်ပြီးရင် တစ်ယောက်ယောက်က မတော်တဆ သတင်း ပေါက်ကြားသွားမှာကို ရှောင်ရှားဖို့ သူတို့ကို ခဏလောက် အဝေးကို လွှတ်ထားမယ် လို့ ပြောတာပါ ဒီကိစ္စက မိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာ အလှည့်အပြောင်းနဲ့ သက်ဆိုင်နေလို့ ပိုပြီး သတိထားတာ ကောင်းပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က တွေးတောကာ ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးကို တုံကန်ကို လွှတ်လိုက် ညီအစ်ကိုချန် က ယုံကြည်ရတယ် သူ စီစဉ်ပေးပါစေ ဆဋ္ဌမဦးလေး... အဘိုးက အဲဒီကို ကိုယ်တိုင် သွားပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ချန်ဆီကို ကျွန်တော့် ကိုယ်စား စာတစ်စောင် သွားပေးလိုက်ပါ ကျွန်တော် သူ့ကို အကျိုးအမြတ် ရှိတဲ့ စီးပွားရေး အကြောင်း ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ် လို့ ပြောလိုက်ပါ"

"ရှိုကျဲ့... မင်းရဲ့ စဉ်းစားချက်တွေက အရမ်း ပြည့်စုံတာပဲ"

ဝမ်တင့်ဟိုင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလို ဆိုရင်တော့ ဆဋ္ဌမဦးလေး တစ်ခေါက်လောက် သွားလိုက်ပါ့မယ်"

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှိုကျဲ့သည် နှုတ်ပိတ်ရန် လူသတ်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို သိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါနဲ့ အစ်မအတွက် လက်ဆောင် အဖြစ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ချန်ဆီကို မိကျောင်း ရေနဂါး ရဲ့ အမြီး တစ်ပိုင်း လှီးပေးလိုက်ပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က မင်္ဂလာ မဆောင်ရသေးဘူးလေ သူတို့ရဲ့ သံကျောကုန်း တောဝက်သားကို အလကား စားပြီး ဘာမှ ပြန်မပေးရင် ငါတို့ မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ယခင်က ပြန်ပေးစရာ ကောင်းမွန်သော လက်ဆောင် မရှိခဲ့သော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဤကိစ္စကို မှတ်မိနေလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ချန်မျိုးနွယ်စုအတွက် သွယ်ဝိုက်သော သတိပေးချက် တစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။

ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက တတိယအဆင့် ရေနေ သားရဲ တစ်ကောင်ကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်။

ချန်ဖန်ကျယ်၏ အံ့ဩသွားမည့် မျက်နှာအမူအရာကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကြိုတင် မြင်ယောင်နေမိလေသည်။

...

တတိယအဆင့် မိကျောင်း ရေနဂါး ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သီးသန့် နေထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ နေ့ရက်များကို ကျင့်ကြံခြင်း၊ လက်ဖက်ရည် သောက်ခြင်းနှင့် ကိစ္စရပ် အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်တွယ်ခြင်း တို့ဖြင့် ဖြတ်သန်းလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရေကန်စပ်သို့ သွားကာ ရေဓာတ် ဝိညာဉ်လိပ်နှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်လေသည်။

ဝိညာဉ် သားရဲများသည် လူသားများကဲ့သို့ပင် ခံစားချက်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် လိုအပ်လေသည်။

သို့သော် အနည်းငယ် ကွာခြားချက် ရှိသည်၊ အချို့သော လူသား ခံစားချက်များသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး မြန်မြန် လာကာ မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်လေသည်။

ဝိညာဉ် သားရဲများ၏ ခံစားချက်များမှာ အတော်လေး သန့်စင်လေသည်။ ၎င်းတို့က သင့်ကို အမှန်တကယ် အသိအမှတ်ပြုပြီး လက်တွဲဖော် တစ်ဦး အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် မယိမ်းယိုင်တတ်ဘဲ သစ္စာဖောက်ခဲလေသည်။

သေချာသည်မှာ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် မလွယ်ကူပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ရေဓာတ် ဝိညာဉ်လိပ်တို့သည် ၎င်းတို့ကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသော ရှေးဟောင်း သွေးဆက် ပဋိညာဉ် လျှို့ဝှက် နည်းစနစ်ကြောင့် အကြို ယုံကြည်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးဆက်များ ပေါင်းစပ် နိုင်ခဲ့လေသည်။

နေ့စဉ် ၎င်းတို့သည် အတူတကွ နေပူဆာလှုံကြပြီး တတိယအဆင့် မိကျောင်း အသား အချို့ကို စားသုံးကြကာ တစ်ခါတစ်ရံ ကင်ထားသော ဝိညာဉ်ငါး၊ ငါးခြောက်နှင့် ဝိညာဉ်အရက် တို့ကို စားသုံးကြလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သမိုင်းတွင် ရှိခဲ့သော သခင်များနှင့် ဝိညာဉ် သားရဲများ အကြား သစ္စာရှိမှုနှင့် ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု အကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဇာတ်လမ်း အချို့ကို ပြောပြလေ့ ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာနှင့် မျက်ရည်ကျစရာ ကောင်းလှပေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ သခင်များကို သစ္စာဖောက်သော ဝိညာဉ် သားရဲ တစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင် ရှိတတ်ပြီး အဆုံးသတ်မှာ အမြဲတမ်း အလွန် ကြေကွဲဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

အလားတူ ဇာတ်လမ်းများမှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အတော်လေး အတွေ့ရများလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် တစ်လလုံးလုံး နေ့တိုင်း မတူညီသော ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်ကို အလွယ်တကူ စဉ်းစားနိုင်လေသည်။ သူသည် ရေဓာတ် ဝိညာဉ်လိပ်အား ဝိညာဉ် သားရဲ တစ်ကောင် အဖြစ် မှန်ကန်သော ကမ္ဘာ့အမြင်ကို တည်ဆောက်ရန် ကူညီပေးခဲ့လေသည်။

လူနှင့် လိပ်အကြား ဆက်ဆံရေးမှာ အလျင်အမြန် နွေးထွေးလာခဲ့လေသည်။

...

တစ်နေ့တွင် အိမ်တော်ထိန်း ဝမ်ကျုံးက ကျုံးမျိုးနွယ်စုမှ ကျုံးရှင်းဝမ်သည် တိတ်တဆိတ် လာရောက် လည်ပတ်ကြောင်း သတင်းပို့လာလေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ကျုံးရှင်းဝမ်အား ပင်မ ခန်းမဆောင်တွင် နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုလိုက်လေသည်။ ပြီးခဲ့သော တစ်ကြိမ်က ကျွန်းတစ်ရာ အစောင့်တပ်စခန်းတွင် ၎င်းတို့သည် အရက်သောက်ရင်း အချင်းချင်း ညီအစ်ကိုများ အဖြစ် စတင် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြလေသည်။

ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ ပို၍ပင် ရင်းနှီးလာကြလေသည်။

"ညီလေး ရှိုကျဲ့"

ကျုံးရှင်းဝမ်က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကျောက်စိမ်း ပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ့ဆီ စာရေးပြီး 'ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံး' ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ် တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ လူတစ်ယောက်က လာရောင်းလို့ ငါ ချက်ချင်း မင်းဆီ ယူလာခဲ့တာ"

"ညီအစ်ကိုကျုံး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အရိုအသေ ပေးကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးအတွက် ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် လာဖို့ လိုလို့လား"

ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးသည် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး တစ်လုံးသာ ဖြစ်သော်လည်း အလိုရှိမှု မများပြားသောကြောင့် ဆေးဖော်စပ်သူ အနည်းငယ်သာ ၎င်းကို အထူးတလည် ဖော်စပ်ကြလေသည်။ ဖော်စပ်သူ နည်းပါးလေလေ ၎င်းသည် ရှားပါးလာလေလေ ဖြစ်ပြီး ဈေးနှုန်းလည်း မြင့်မားလာလေလေ ပင်ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဈေးကွက် ပေါက်ဈေးမှာ တစ်လုံးလျှင် ရွှေတာရာ ရှစ်ရာခန့် ဖြစ်ပြီး ဝယ်ယူရန် ခက်ခဲနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

လူအများစုအတွက် ဤဆေးလုံးသည် ကြက်ရိုး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။ ကိုယ့်ရဲ့ ပါရမီကို အနည်းငယ် တိုးတက်စေဖို့အတွက် ငွေကြေး အမြောက်အမြား သုံးစွဲရခြင်းက တွက်ချေမကိုက်လှပေ။

ရွှေတာရာ ရှစ်ရာသည် နဝမအဆင့် မိသားစု အများအပြားအတွက် ကြီးမားသော ပမာဏ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ကုန်ကျစရိတ် အမျိုးမျိုးကို နုတ်ပြီးနောက် တစ်နှစ်အတွင်း ရွှေတာရာ ရှစ်ရာ စုဆောင်းနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာ မေးခွန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မူလ ပါရမီမှာ အထက်တန်း အဆင့်၏ အောက်ဆုံးတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အထက်တန်း အဆင့်တွင်ပင် အတော်လေး အဆင့်မြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလယ်အလတ် အဆင့်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့လေသည်။

အကယ်၍ သူ ဤဆေးလုံးဖြင့် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါက ၎င်းသည် တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ကိစ္စမရှိပါဘူး ငါက မိသားစု စီးပွားရေး လုပ်ငန်းမှာ အလကား နေနေတာပဲ"

ကျုံးရှင်းဝမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ လုပ်စရာ ဘာမှ မရှိလို့ မင်းကို လာတွေ့တာပါ"

ငါ့ကို လာတွေ့တာ။

ငါ့ဆီမှာ ဘာများ ကောင်းတာ ရှိလို့လဲ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကိုယ်တွင်း၌ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဤကျုံးရှင်းဝမ်သည် ဘိုးဘေးလုံယန်အတွက် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် ဘိုးဘေးလုံယန်၏ စရိုက်နှင့် အမြင်အရ သူမသည် ကျုံးရှင်းဝမ်အား ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က ကျုံးရှင်းဝမ်အား ၎င်းအတွက် ဘယ်လောက် ပေးခဲ့ရသနည်းဟု မေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေတာရာ ခုနစ်ရာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။ သို့ဖြစ်လင့်ကစား ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ့အား ရွှေတာရာ ရှစ်ရာ ပေးခဲ့သေးသည်။ ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို အလကား ပြေးခိုင်းလို့ မဖြစ်ဘူး မလား။

ကျုံးရှင်းဝမ်က အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းဆန်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရွှေတာရာ ရှစ်ရာ လက်ခံရရှိပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေး ရှိုကျဲ့... ငါ့ရဲ့ စီနီယာ အစ်မကြီး မကြာသေးမီက ဘယ်လိုနေလဲ"

"ညီအစ်ကိုကျုံး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးက ကျန်းမာရေး ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူမက မကြာသေးမီက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတယ်"

ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ဘိုးဘေးက ဝမ်လိချီ နဲ့ အတူ နေပြီး ကြက်သွေးရောင် သစ်သီးရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေကို ခြေဖျက်ဖို့ ကူညီပေးနေတာပါ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမက ဆဋ္ဌမအဘိုး ဝမ်ရှောင်ဟန်ကို လမ်းညွှန်ပေးပြီး သူ့အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးကာ ဝိညာဉ်အဆင့်ရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေကို သင်ကြားပေးရပါတယ်။

နည်းနည်း အလုပ်များနေပေမယ့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

သို့သော် ကျုံးရှင်းဝမ်ကို မတွေ့မီက ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဘိုးဘေးလုံယန်ထံ သွားရောက်ကာ သူမ၏ သဘောထားကို တောင်းခံခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် ဘိုးဘေးသည် သူ့ကို လုံးဝ မတွေ့ချင်ဘဲ ဝမ်ရှိုကျဲ့အား သူ့ကို ဧည့်ခံရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလိုလား"

ကျုံးရှင်းဝမ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ စီနီယာ အစ်မကြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေမှတော့ ငါ ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်တာ ကောင်းလိမ့်မယ် ညီလေး ရှိုကျဲ့... ငါ့အတွက် ဧည့်ခန်း တစ်ခန်းလောက် စီစဉ်ပေးလို့ ရမလား"

အင်း...

ကျုံးရှင်းဝမ် ဤမျှ ဇွဲရှိလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ရှိုကျဲ့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သူ မငြင်းဆန်နိုင်ပေ။ ချက်ချင်းပင် သူက အစေခံ ဝမ်ကွေအား ကျုံးရှင်းဝမ်ကို ဧည့်ရိပ်သာတွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ပြီး သူ့ကို အလုပ်အကျွေး ပြုရန် ဉာဏ်ကောင်းသော အစေခံ နှစ်ဦးကို တာဝန်ပေးလိုက်လေသည်။

ကျုံးရှင်းဝမ်ကို နေရာချထားပေးပြီးနောက်……

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ ခြံဝင်းဆီသို့ ပြန်သွားပြီး ရေချိုးကာ တန်ဖိုးကြီး ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးကို စမ်းသပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ သစ်သားစည်ပိုင်းထဲတွင် စိမ်နေစဉ်မှာပင်……

ဝမ်လိချီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြေးအလွှား ဝင်လာလေသည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... စတုတ္ထဦးလေး... သမီး သိသွားပြီ သမီး သိသွားပြီ"

"..."

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ချွေးအေးများ ထွက်လာပြီး သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။

"ဦးလေး ရေချိုးနေတယ်"

"သမီး သိပါတယ် သမီး မျက်မမြင်မှ မဟုတ်တာ စတုတ္ထဦးလေး... အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါ"

ဝမ်လိချီက ခွေးခြေ တစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ စည်ပိုင်း ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... အဲဒီ ကိစ္စကို သမီး သိသွားပြီ"

"ထွက်သွား"

"..."

...

အခန်း အပြင်ဘက်တွင်……..ဝမ်လိချီက တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... မြန်မြန် လုပ်လို့ ရမလား နောက်ဆုံးတော့ တည်နေရာကို သမီး သိသွားပြီ"

"စတုတ္ထဦးလေး အပြင်မထွက်လာရင် သမီး မေ့သွားလိမ့်မယ်"

"ထားလိုက်ပါတော့ အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါ သမီး အရင် ဟော့ပေါ့ သွားစားလိုက်ဦးမယ်... တနေ့က ဦးလေး လုပ်ပေးတဲ့ ဟော့ပေါ့ အကြည် ဟင်းရည်က ကောင်းသားပဲ"

သူမ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အဝတ်အစား အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး သူမအား တင်းကြပ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... မြန်လိုက်တာ"

ဝမ်လိချီ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။

"ဦးလေး အခု အပြင်မထွက်လာရင် သမီးက ဟော့ပေါ့ ဆိုင်တောင် လာဖွင့်တော့မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"လိချီ... သမီးက အရွယ်ရောက်နေပြီလေ သမီးရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ မရီး က သမီးကို မသင်ပေးဘူးလား... အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး ကြားက စည်းမျဉ်းတွေ အကြောင်းလေ အမျိုးသား တစ်ယောက် ရေချိုးနေတဲ့ အချိန်မှာ မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီတိုင်း ဝင်လာလို့ ရမှာလဲ"

"သင်ပေးပါတယ် မျိုးနွယ်စု ကျောင်းက ပညာတတ် အဘိုးကြီးကလည်း အမြဲတမ်း အဲဒီအကြောင်း ပြောနေတာပဲ"

ဝမ်လိချီက ဂရုမစိုက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထဦးလေးက ယောကျ်ားမှ မဟုတ်တာ"

"……….."

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်လုံးများက လူသတ်နိုင်လေသည်။

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး... သမီး ဆိုလိုတာက စတုတ္ထဦးလေးက မိသားစုဝင်လေ... ပြီးတော့ စတုတ္ထဦးလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အချိုးအစားကျတယ်၊ ဦးလေး ရေချိုးတာကို မြင်ရတာ သမီး ကိစ္စမရှိပါဘူး"

ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဦးလေးကတော့ ကိစ္စရှိတယ်ကွ။

"အဟွတ် အဟွတ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"လိချီ... ငါတို့က မိသားစုတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး ကြားက နယ်နိမိတ်ကိုတော့ လေးစားသင့်တယ် နောက်တစ်ခါ စတုတ္ထဦးလေး ရေချိုးနေရင် သမီး ဒီတိုင်း ဝင်လာလို့ မရဘူး"

အို အို... ဝမ်လိချီက သတိလက်လွတ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤကောင်မလေးသည် အပူအပင်ကင်းပြီး အစားအသောက် အကြောင်းသာ တွေးတတ်ကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ သိထားသဖြင့် ဤကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ပေ။

"ဒါနဲ့ သမီးကို ဘာက အရမ်း အံ့ဩသွားစေတာလဲ"

"အို... ဦးလေး သတိမပေးရင် သမီး မေ့တောင် မေ့တော့မလို့"

ဝမ်လိချီသည် သူ၏ အခန်းကို ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ စားစရာ ကောင်းသောအရာ ဘာမှ မတွေ့သဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖရဲသီးကို ထုတ်ယူကာ စတင် စားသုံးလေတော့သည်။

"စတုတ္ထဦးလေး... အရင်က ဦးလေး သမီးကို မေးဖူးတယ် မလား... သမီးရယ် လော်ချိုး၊ လော်ကျင်း ရယ် အဲဒီတုန်းက ဘာစားခဲ့တာလဲ။ ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ လို့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာ လင်းလက်သွားလေသည်။

"ဒါဆို သမီး မှတ်မိသွားပြီပေါ့"

"ဆောင်းဦးပေါက်လို့ သမီး မှတ်မိတယ် တောင်ပေါ်က တောသစ်သီးပင် အများအပြား သီးနေတဲ့ အချိန်ပေါ့"

ဝမ်လိချီက ပြောလိုက်သည်။

"သမီးက တောသစ်သီး တချို့ ခူးပြီး တောင်ကျ စမ်းရေ ပုလင်းဝက်လောက်လည်း ပြန်ယူလာခဲ့တယ် သမီးတွေးမိတာက အစ်မအကြီးဆုံး တစ်ယောက် အနေနဲ့ အိမ်က ကလေးတွေအတွက် တစ်ခုခု ပြန်ယူသွားပေးသင့်တယ်လို့လေ ဒါပေမဲ့ ရှိုယုံး၊ ရှိုလျန်တို့က မစားရဲကြဘူး လော်ကျင်းနဲ့ လော်ချိုး တို့ပဲ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စားခဲ့ကြတာ"

အိမ်က ကလေးတွေအတွက် တစ်ခုခု ပြန်ယူသွားပေးသင့်တယ် ဟုတ်လား။ နင် တကယ်ပဲ တွေးတတ်တာပဲ။

"အဲဒီ တောသစ်သီးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားတာ တစ်ခုခု မှတ်မိလား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က မေးလိုက်သည်။

"ဥပမာ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ဒါမှမဟုတ် ကြက်သွေးရောင် သစ်သီးလိုမျိုး ထူးခြားတဲ့ အရာမျိုးလေ"

"မရှိပါဘူး ဒီတိုင်း သာမန် တောသစ်သီး တချို့ပါပဲ"

ဝမ်လိချီက အပြင်းအထန် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်နှစ်တွေတုန်းကလည်း အဲဒီ တောသစ်သီးတွေကို သမီး စားဖူးပါတယ် ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး အို... အဲဒီ ရေပုလင်းက... ဂူတစ်ခုထဲကနေ သမီး ခပ်လာခဲ့တာ အဲဒါက စေးကပ်ကပ်နဲ့ အကြည်ရောင်ရှိတဲ့တဲ့ နွားနို့လိုမျိုးပဲ"

စေးကပ်ကပ်….

အကြည်ရောင်ရှိတဲ့ နွားနို့လိုမျိုး ဟုတ်လား။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားလေသည်။ အဲဒါကို နင်က တောင်ကျ စမ်းရေ လို့ ခေါ်တာလား။

သို့သော် သူ၏ နှလုံးသား ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ ချက်ချင်း တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားကာ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ ဖြစ်နိုင်တာက ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီများလား"

ကျောက်ရိုးတွင်းခြင်ဆီ၊ နာမည်က သာမန် လို့ ထင်ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရာက လုံးဝ သာမန် မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ကို ကမ္ဘာမြေ သွေးကြောတွေရဲ့ အနှစ်သာရ လို့ ခေါ်ပြီး တောင်တွေထဲမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ဖြစ်ပေါ်တတ်တဲ့ အဆင့်မြင့် ရတနာ တစ်ခုပါ။

သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှုကတော့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ် ဆေးလုံး ဖြစ်တဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ တခြား ရတနာတွေနဲ့ ပေါင်းစပ် အသုံးပြုလို့ ရတာပါပဲ။

ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ သွေးထုတ်လုပ်မှုက ရိုးတွင်းခြင်ဆီကနေ လာတာ ဖြစ်ပြီး ဒါက သွေးဆက်ရဲ့ အမြစ်ပါပဲ။ ပြီးတော့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးက ရိုးတွင်းခြင်ဆီထဲက အလားအလာကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပြီး သွေးဆက် အရည်အသွေးကို လုံးဝ တိုးတက်စေကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရှေးဟောင်း ဖုံးကွယ်နေတဲ့ သွေးဆက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပါတယ်။

ဒီအရာက သာမန် ဝိညာဉ် နိုးထရေး ဆေးလုံးလိုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားပြီး သူ့ရဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ ရှားပါးမှုက ဝိညာဉ်အဆင့် မိသားစု တစ်ခု တတ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ပါဘူး။

ကောင်းကင်လူသား မိသားစုပင်လျှင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးအတွက် တကယ် တိုက်ခိုက်ချင်တယ် ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ စတေးမှုတွေ လုပ်ရပါလိမ့်မယ်။

ဒီအကြောင်းကို တွေးမိတော့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားပါတယ်။

သူ့ရဲ့ သာမန် ပါရမီက နောက်ဆုံးတော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီလေ။

...