← Chapters

ကြီးမားသော အောင်ပွဲ ကြီးမားသော ရိတ်သိမ်းမှု

Vol. 12 Ch. 119

ကြီးမားသော အောင်ပွဲ ကြီးမားသော ရိတ်သိမ်းမှု

Vol. 12 Ch. 119

"လော်ကျင်း အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမ၏ ခေါင်းကို ချစ်ခင်စွာ ပုတ်ပေးရင်း ပြုံးကာ ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ နည်းဗျူဟာတွေက အရမ်း ပါးနပ်တယ်၊ အရမ်း စဉ်းစားဉာဏ် ရှိတယ်"

"စတုတ္ထအစ်ကိုရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝမ်လော်ကျင်းက ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးလေးများ မှေးသွားပြီး လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းနေလေသည်။ သူမသည် သူမ၏ စတုတ္ထအစ်ကို၏ ချီးကျူးမှုကို အလွန် အလေးထားကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

"ဒါပေမဲ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။

ဝမ်လော်ကျင်း ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်သွားလေသည်။

"စတုတ္ထအစ်ကို လော်ကျင်း တစ်ခုခု အမှား လုပ်မိလို့လား"

"မဟုတ်ဘူး မင်း အမှား မလုပ်မိပါဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငယ်သေးတယ် ရန်သူကို နှိပ်စက်တာမျိုးတွေကို လူကြီးတွေကို လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ"

လျိုရှန်းယဲ့ နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝမ်ရှိုကျဲ့တွင် သူ၏ အပေါ် မည်သည့် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်မှ မရှိပေ။

သူ၏ ခေါင်းဆောင်မှု အောက်တွင် လျိုမျိုးနွယ်စုသည် မရေမတွက်နိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့လေသည်။ နှေးကွေးပြီး နာကျင်စွာ သေဆုံးရမည် ဆိုလျှင်တောင် လွန်ကဲမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝမ်ရှိုကျဲ့ သည် ဝမ်လော်ကျင်း ကို ၎င်းကို ပြုလုပ်ခွင့်ပြုရန် ဝန်လေးနေလေသည်။ သူ၏ ပဉ္စမမြောက် ညီမ သည် အစွန်းရောက်ပြီး အစွန်းရောက်သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိသဖြင့် သူမသည် ပြန်လမ်းမရှိသော လမ်းကြောင်း တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်သွားမည်ကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိုးရိမ်မိလေသည်။

"စတုတ္ထအစ်ကို စိုးရိမ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ လော်ကျင်း လုပ်နိုင်ပါတယ်"

ဝမ်လော်ကျင်း က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီ ဝက်ကြီးက စတုတ္ထအစ်ကို ကို စော်ကားရဲတယ် လော်ကျင်း သူ့ကို ခွင့်မလွှတ်ဘူး"

ဝမ်လော်ကျင်း သည် အပူအပင်ကင်းသော ဝမ်လိချီ နှင့် မတူဘဲ အလွယ်တကူ ခံစားလွယ်ကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ သိရှိလေသည်။ ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်ပြီး လမ်းညွှန်မှုများမှ တစ်ဆင့် သူမ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်စေရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

"လော်ကျင်း"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ က ပြောလိုက်လေသည်။

"အခုကစပြီး ယုန် အချိန် အစမှာ ငါနဲ့ လာပြီး ကျင့်ကြံပါ ဒါမှ ငါ မင်းကို လမ်းညွှန်မှု တချို့ ပေးနိုင်မယ်"

"တကယ်လား လော်ကျင်း စတုတ္ထအစ်ကို နဲ့အတူ ရွှမ် နည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံလို့ ရလား"

ဝမ်လော်ကျင်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

မနီးမဝေးတွင် စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းနေသော ဝမ်ရှိုနော်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး အနည်းငယ် ချဉ်စူးစူး ဖြစ်သွားလေသည်။ သူသည် လော်ကျင်း၏ တကယ့် အစ်ကိုအရင်းပင်ဖြစ်သည်။

လော်ကျင်း က ဘာလို့ ရှိုကျဲ့ နဲ့ ပိုရင်းနှီးနေပုံ ရတာလဲ။ ရှိုကျဲ့ က သူမရဲ့ အစ်ကိုအရင်း အတိုင်းပဲ။

သနားစရာ အစ်ကိုအရင်း ဖြစ်သူ သူသည် လော်ကျင်း အတွက် ရက်စက်သော ပိုးမွှား အမျိုးမျိုးကို စမ်းသပ်ရန် အသက်ရှင်လျက် ပစ်မှတ် တစ်ခု အဖြစ် လျှော့ချခံလိုက်ရလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် လေးလံသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝမ်လိချီ သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှောင်ရှားနေသကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ဖြတ်လျှောက်သွားလေသည်။

"ဝမ်လိချီ ရပ်လိုက်စမ်း"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားလေသည်။

ဝမ်လိချီ ၏ ခြေထောက်များ အားနည်းသွားပြီး သူမ လှည့်ကာ အတင်း ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"စ စတုတ္ထဦးလေး သမီး၊ သမီး ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး မလား"

သူမသည် စတုတ္ထဦးလေး ကို ရှောင်ရန် အလွန် သတိထားခဲ့သော်လည်း ဖမ်းမိသွားဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီဆောင်းဦးနဲ့ ဆောင်းရာသီ အမဲလိုက်ပွဲ ပြီးသွားရင် နေ့တိုင်း ယုန် အချိန် အစမှာ ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေး ကွင်းကို လာခဲ့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ က တင်းကြပ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ် အစားအစာတွေကို ဖြတ်ပစ်မယ်"

"အာ"

ဝမ်လိချီ ထိုနေရာတွင်ပင် လဲကျသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။ စတုတ္ထဦးလေး ဒီလောက် ရက်စက်ဖို့ လိုလို့လား။

ဟူး

သူမ ဤမျှ သနားစရာ ကောင်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှိုကျဲ့ သည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

မိသားစု အတွင်းရှိ မိန်းကလေးများ အားလုံးမှာ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှပေသည်။

တစ်ယောက်က ခံစားလွယ်ပြီး အလွန် ရက်စက်သော အစွန်းရောက် ပြဿနာ ကောင်မလေး ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ယောက်က အပူအပင်ကင်းကာ အစားအသောက် ကိုသာ ဂရုစိုက်သူ ဖြစ်ကာ၊ အခြား တစ်ယောက်မှာ ဧကရီ တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိသည့် သွေးပူပြီး စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မိန်းကလေး တစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ငါ ဝမ်ရှိုကျဲ့ က ဒီသုံးယောက်ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အစ်ကို ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်တော့ဘူး။ ငါက လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုစလုံးကို ကိုင်တွယ်နိုင်တာပဲ ဒီသုံးယောက်ကို ဘာလို့ မကိုင်တွယ်နိုင်ရမှာလဲ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ရှင်းလင်းရမည့် အဆုံးသတ်များ အများအပြား ကျန်ရှိနေသေးပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ သည် သူ၏ အာရုံကို ၎င်းတို့ အပေါ်တွင် အာရုံမစိုက်နိုင်သေးပေ။

"ဆဋ္ဌမဦးလေး... လျိုမျိုးနွယ်စု ရဲ့ သူခိုးအိုကြီးကို သတ်ဖို့ ဘိုးဘေးလုံယန် ကို အမြန် သွားကူညီလိုက်ပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ က ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။ သူသည် လုံယန်၏ စွမ်းရည်ဖြင့် လျိုကျီတိ ကို အနိုင်ယူခြင်းမှာ သေချာပေါက် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသော်လည်း။

သို့သော် ၎င်းတို့ ပိုမို ဘေးကင်းနိုင်ပါက ပိုကောင်းမည် မဟုတ်ပါလား။ တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆုံး အဆင့်တွင် ရန်သူ ပြန်လည် ရုန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လူများကို ထိခိုက်စေမည်ကို သူ မလိုလားပေ။

"ဟားဟား နားလည်ပြီ ရှိုကျဲ့"

ဤအချိန်တွင် ဝမ်ရှောင်ဟန် သည် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ကျိုးရွှမ် ဓား ဖြင့် လုံယန် ကို ကူညီရန် သွားလေသည်။

မူလက လုံယန်၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး အရ သူမသည် လျိုကျီတိကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်လိုပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှိုကျဲ့ သည် တည်ငြိမ်မှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို ရှာဖွေနေကြောင်း သူမ သိရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိဘဲ ဝမ်ရှောင်ဟန် နှင့် အနီးကပ် ပူးပေါင်းကာ လျိုကျီတိ၏ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ကာကွယ်ခဲ့လေသည်။ နှစ်ယောက် တစ်ယောက် အနေအထားဖြင့် ၎င်းတို့သည် အကြွင်းမဲ့ အားသာချက် ရှိပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

"ရွှီး"

လုံယန်၏ ဓား မှ ညင်သာသော အသံ တစ်ခုနှင့်အတူ လျိုကျီတိ ၏ ခေါင်း လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ သူမသည် လျိုကျီတိ၏ ခေါင်းကို ဖမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ ပခုံးများမှာ မျက်ရည်များကို အောင့်ထားရသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်ယင်နေလေသည်။

အနှစ် ငါးဆယ်…..

လွန်ခဲ့သော အနှစ် ငါးဆယ်က လျိုကျီတိ နှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်းတို့ သစ္စာဖောက်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အဘိုး ကျိုးရွှမ် နှင့် တူ ချုံးယွမ် တို့၏ ကြေကွဲဖွယ် သေဆုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကတည်းက။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု သည် ထိုအချိန်ကတည်းက ကျဆင်းနေခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် သူမ လုံယန် သည် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားခဲ့ရပြီး သူမ၏ ကျိုးပဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ကို အနှစ် ငါးဆယ် ကြာအောင် ကာကွယ်ပေးခဲ့ရလေသည်။

သူမ ခံစားခဲ့ရသော ခါးသီးမှုနှင့် အခက်အခဲများကို မည်သူမျှ အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု သည် ယခုအခါ လုံခြုံသော အနေအထားတွင် ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ နှလုံးသားမှာ မတည်ငြိမ်နိုင်သေးပေ။

ဤအချိန်တွင် လျိုကျီတိ ၏ ခေါင်းကို သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားမှသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်တည်မှုကို သူမ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အနှစ် ငါးဆယ် ကြာအောင် သူမကို ခြောက်လှန့်နေခဲ့သော အိပ်မက်ဆိုး ပြီးဆုံးသွားပြီ။

မိသားစုဝင် အများအပြား အတွက် ကလဲ့စားချေမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လျှောက်လာပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ ခေါင်းကို ယူကာ သူ့အနောက်ရှိ ဝမ်ရှိုရှင်း ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။မုန်းတီးမှုအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုသည် ဘိုးဘေးလုံယန်ထက် များစွာ နည်းပါးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။ သို့သော် အနှစ် ငါးဆယ် ကြာအောင် မျိုသိပ်ထားခဲ့ရသော ခံစားချက်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်၍ မရနိုင်သော ခံစားချက်ကို သူ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်လေသည်။

မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များ အကြား ဘိုးဘေးလုံယန် သည် သဘာဝကျကျပင် သူ့ကို အချစ်ဆုံးနှင့် အယုံကြည်ဆုံး ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဘိုးဘေးကို ပွေ့ဖက်၍ နှစ်သိမ့်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏ ညီမ အနည်းငယ်ကို လက်ယပ်ခေါ်ကာ မျက်လုံးများဖြင့် အချက်ပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အကင်းပါးဆုံး ဖြစ်သော ဝမ်လိချီ သည် လေးလံသော သံချပ်ကာ အပြည့်အစုံကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် ချစ်စရာ ကောင်းအောင် ပြုလုပ်ရန်နှင့် လူးလှိမ့်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် အရှေ့သို့ ခုန်ဝင်သွားလေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် မျက်နှာပြောင်တိုက်တတ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော အပြုအမူများတွင် ကျွမ်းကျင်လေသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ဘိုးဘေးလုံယန်သည် လန့်သွားလေသည်။

ဒါကြီးက ဘာကြီးလဲ…..

သူမ အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဝမ်လိချီ သည် ဘာကိုမျှ မဖမ်းမိဘဲ "ဘန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ မှောက်လျက် လဲကျသွားလေသည်။

"ဘိုးဘေး အဲဒါ လိချီပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ၏ ပါးစပ် တွန့်လိမ်သွားလေသည်။ ဒီအရူးမလေး ရဲ့ ဉာဏ်ရည် အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးရဲ့လား။ ချစ်စရာ ကောင်းအောင် မလုပ်ခင် သူမရဲ့ သံချပ်ကာကို အရင် မချွတ်နိုင်ဘူးလား။

"အာ လိချီ လား"

ဘိုးဘေးလုံယန် ၏ မျက်လုံးများပင်လျှင် မသေချာမှုများဖြင့် တောက်ပသွားလေသည်။

"ဘိုးဘေး"

ဝမ်လော်ကျင်း နှင့် ဝမ်လော်ချိုး တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အခွင့်အရေး ယူကာ ဘိုးဘေးလုံယန် ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။ ပိုကြီးသော ဝမ်လော်တုန်းပင်လျှင် လာရောက်ကာ ဘိုးဘေးလုံယန် ၏ လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်၍ ချစ်စရာ ကောင်းအောင် ပြုလုပ်နေလေသည်။

တက်ကြွသော မျိုးဆက်သစ် လူငယ် တစ်စုသည် သဘာဝကျကျပင် ဘိုးဘေးလုံယန်အား သူမ၏ ခံစားချက်များကို အလျင်အမြန် ထုတ်ဖော်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကလေးများသည် မျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ထွက်ပေါ်လာမည့် နေမင်း ကို သင်္ကေတပြုသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

လျိုကျီတိ နှင့် ကျောက်ဘိုကျွင်း တို့ သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ကျန်ရှိနေသော လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ သဘာဝကျကျပင် ခုခံရန် စွမ်းအား မရှိတော့ဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် အသတ်ခံခဲ့ရလေသည်။

ယနေ့ နှလုံးသား လှုပ်ရှားမှု တွင် ပါဝင်ခဲ့သော လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုဝင် များမှ မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရှိုကျဲ့ က ယခင်ကတည်းက ပြောခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို လျိုရှန်းယဲ့ အတွက်ပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့ သည် သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့ နှိပ်စက်ရန် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ သူ၏ မိသားစုကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့လေသည်။

ရန်သူများကို နှိပ်စက်ပြီး နာကျင်စွာ သေဆုံးစေခြင်းမှာ ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ရန် နည်းလမ်း တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် နောက်ဆုံး ရန်သူ စစ်ကူ နှစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ခြင်း တို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။

ထို မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ အကြောင်း ပြောရန် မလိုအပ်ပေ။

ဘိုးဘေး သုံးပါး၏ ခိုင်မာသော အားနည်းအောင် ပြုလုပ်သည့် တိုက်ပွဲ အပြီးတွင် မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူသည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။ သို့သော် သူ၏ အသည်းအသန် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ဘိုးဘေး သုံးပါးသည် အလွန် သတိထား၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြလေသည်။

အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဘိုးဘေးလုံယန် စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာချိန် အထိ ပင်ဖြစ်သည်။

လေးယောက် တစ်ယောက် အခြေအနေ အောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူသည် စွမ်းအားမဲ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် အသတ်ခံခဲ့ရလေသည်။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ဒဏ်ရာရစေရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ့နှင့်အတူ သေတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ ရန်သူထက် အရေအတွက် သာလွန်ခြင်း၏ အားသာချက် ပင်ဖြစ်ပြီး သင့်ဘဝကို သင် သံသယ ဖြစ်လာသည် အထိ သင့်ကို အနိုင်ကျင့်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဘိုးဘေးတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို မြတ်နိုးသော ကောက်ကျစ်သည့် မြေခွေးအိုကြီးများ ဖြစ်ကြလေသည်။ အကြွင်းမဲ့ အားသာချက်ဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရန်သူအား တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ၎င်းတို့နှင့်အတူ ဆွဲခေါ်သွားရန် အခွင့်အရေးကို မည်သည့်အခါမျှ အလွယ်တကူ ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ရန်သူက အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့သည် ကာကွယ်ရေး ကိုယ်ဟန်ကို ချက်ချင်း ရယူကာ နောက်ဆုတ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ မဟာမိတ်များက တက်ကြွစွာ ကယ်တင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်သော တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းမှာ ရန်သူအတွက် တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် ရန်သူ စိတ်ပျက်သွားသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ ဘက်မှ ပျော်ရွှင်ရလေသည်။

မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ သေချင်ယောင် ဆောင်ခြင်းကို တားဆီးရန် ဝမ်ရှိုကျဲ့ ၏ အကြံပြုချက် အရ သူ၏ ခေါင်းနှင့် ခြေလက်များ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် စစ်ပွဲမှ ရရှိသော အကျိုးအမြတ်များကို ဂရုတစိုက် စုဆောင်းပြီးနောက် ဘိုးဘေးမင်ရှန်းက လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြာကျသွားစေရန် မီးရှို့လိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ လွန်ကဲခြင်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူများ၏ ထူးဆန်းသော နည်းစနစ် အမျိုးမျိုးကို လေးစားမှုနှင့် သတိထားမှုတို့ကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင် မည်သို့သော ထူးဆန်းသည့် လျှို့ဝှက် အနုပညာများ ရှိနေနိုင်သည်ကို မည်သူ သိမည်နည်း။

မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် နင်ရှီး လျန်မျိုးနွယ်စု ၏ ဘိုးဘေး လျန်ဟောင်ဖုန်း တစ်ဦးတည်းသာ တောင့်ခံနေနိုင်သေးလေသည်။ သူသည် ကျုံးရှင်းဝမ် နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ကျုံးရှင်းဝမ် သည် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကောင်းကင်လူသား ကမ္ဘာ့ မိသားစု ၏ တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်က ခရမ်းရောင် နန်းတော် အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းသား တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

သူသည် အများကြီး မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး နည်းလမ်း အများအပြား ရှိလေသည်။

လျန်ဟောင်ဖုန်း သည် တစ်ချိန်လုံး ကာကွယ်နေရပြီး ဖိနှိပ်ခံနေရကာ ဤ ကျုံးရှင်းဝမ် သည် ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟုပင် သံသယ ဝင်မိလေသည်။

လူတိုင်းက ကူညီရန် သက်သက်သာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူ၏ ဖခင်ကို သတ်သွားသူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဒဏ်ရာများကို အမြဲတမ်း ဖလှယ်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

ဤအရာက လျန်ဟောင်ဖုန်းကို မတရား ခံရသကဲ့သို့ ငိုချင်လာစေပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အမင်း နောင်တရမိလေသည်။ သူ ဘာလို့ ဒီပြဿနာထဲ ဝင်ပါခဲ့မိတာလဲ။ ပြီးတော့ သူက ကျုံးမျိုးနွယ်စု က ဒီလို အကြောင်းပြချက် မရှိတဲ့ အဘိုးအို တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ရသေးတယ်။ သူ ဒဏ်ရာရသွားရင် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။

"ငါ အရှုံးပေးပါတယ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဝမ်... ငါ အရှုံးပေးပါတယ်"

လျန်ဟောင်ဖုန်းသည် အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်သောအခါ သူ အော်ဟစ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ငါ ကျိန်ဆိုဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်၊ ရွေးနုတ်ဖိုး ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

တကယ်တမ်းတွင် သူ အရှုံးပေးရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု ၏ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်ကြသော လုံယန် နှင့် ရှောင်ဟန် တို့သည် သူ့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်သည်။ အခြား ဘိုးဘေးများ သည်လည်း သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

"ညီအစ်ကိုကျုံး ခင်ဗျား ပင်ပန်းသွားပြီ လောလောဆယ် ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ကြရအောင်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ က ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှိုကျဲ့ ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး သူ့ကို သတ်တာကို ကြည့်နေလိုက်"

ကျုံးရှင်းဝမ် သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး စီနီယာ အစ်မ လုံယန်၏ အရှေ့တွင် စွမ်းဆောင်ရည် ပြသလိုနေလေသည်။

ဘိုးဘေးလုံယန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်သွားပြီး သူမက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှိုကျဲ့ က ရပ်လိုက် လို့ ပြောတာကို မကြားဘူးလား"

ကျုံးရှင်းဝမ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အလျင်အမြန် ရပ်တန့်ကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ၏ ဘေးသို့ နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။ သူက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ ညီလေး ရှိုကျဲ့... ငါ မတိုက်ခိုက်ရတာ ကြာပြီ ဆိုတော့ နည်းနည်း ယားနေလို့ပါ ယားနေလို့"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် ဘိုးဘေးလုံယန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခိုးကြည့်လိုက်လေသည်။ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ညီအစ်ကိုကျုံး ဝမ်မျိုးနွယ်စု ကိုယ်စား မျိုးနွယ်စု တိုက်ပွဲမှာ ခင်ဗျားရဲ့ တရားမျှတမှုအတွက် အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ဘယ်လို အပြစ်တင်နိုင်မှာလဲ"

ပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ အာရုံကို လျန်ဟောင်ဖုန်းဆီသို့ လှည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ လျန်ဟောင်ဖုန်း ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အကူအညီအတွက် ဘိုးဘေးမင်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဘိုးဘေးမင်ရှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးဟောင်ဖုန်း ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာလို့ ဒီလို လုပ်နေတာလဲ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေ ရှုပ်ထွေးနေပြီ ဆိုတာ ခင်ဗျား ကောင်းကောင်း သိနေတာပဲ"

"ဟူး အခု ငြင်းခုံနေလို့လည်း အကျိုးမရှိပါဘူး"

လျန်ဟောင်ဖုန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ မိသားစုထဲက ဝိညာဉ်အဆင့် မျိုးစေ့ က ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ်၊ ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ စုဆောင်းထားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း မလုံလောက်ဘူး ဟူး ငါ ခဏတာ မျက်စိကန်းသွားတာပါ"

ထို့နောက် ဘိုးဘေးမင်ရှန်းက ဝမ်ရှိုကျဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှိုကျဲ့ မင်း ရပ်ခိုင်းလိုက်ကတည်းက လျန်ဟောင်ဖုန်းရဲ့ အသက်ကို ယူဖို့ မင်း တုံ့ဆိုင်းနေလောက်တယ် ဒါပေမဲ့ လျန်ဟောင်ဖုန်းနဲ့ ငါက အကြိမ်ကြိမ် ပူးပေါင်းခဲ့ဖူးပြီး ခင်မင်မှု တချို့ ရှိတယ် ငါ မင်းကို မျက်နှာသာပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်တယ် သူ့အသက်ကို ပိုက်ဆံနဲ့ ဝယ်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ရှိသလို မခံစားရပါစေနဲ့ ဘိုးဘေး မပြောရင်တောင် ကျွန်တော့်မှာ ဒီရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်တဲ့ စာတွေ အများကြီး ရေးရမယ် အဲဒါတွေကို ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေက သိမ်းထားမယ် တကယ်လို့ သူက လက်စားချေဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်တွေကို ပေါက်ကြားဖို့ ရဲရင် နင်ရှီးက လျန်မျိုးနွယ်စုကို အပြစ်ပေးမယ်"

ဘိုးဘေးမန်က ဘေးမှ ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေးဟောင်ဖုန်းကို ဆုကြေး အရင် ထုတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါ ဒါက လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေက သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စု ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ချန်ရဲ့ ဘဏ်မှာ ပေါင်နှံထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေပဲ" ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြောလိုက်လေသည်။

"ချန်ရဲ့ ဆီကနေ ဖင်းအန်း မြို့နယ်ထဲက ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ငါ ပြန်ရွေးဖို့ လိုတယ်"

တကယ်တမ်းတွင်၊

လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများသည် ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စု ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပေါင်နှံရန် သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ချန်ရွှယ်အန်းထံမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့ပြီး လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ အနိမ့်ဆုံး အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းထားခဲ့လေသည်။

"သေချာတာပေါ့ သေချာတာပေါ့"

လျန်ဟောင်ဖုန်းက ရွှေမှတ်စုများ တစ်ထပ်ကို ရိုးရိုးသားသား ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"ပြင်ပ နယ်မြေထဲ ဝင်ပြီးနောက် ငါ ဆုကြေး ရခဲ့တယ် ဒါက ရွှေတာရာ သုံးထောင်ပါ ကိစ္စ ပြီးသွားရင် နောက်ထပ် နှစ်ထောင် ရဦးမယ်"

"ရွှေတာရာ ငါးထောင်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က သရော်လိုက်လေသည်။

"လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေက တကယ် ရက်ရောတာပဲ၊ ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး သာတယ်"

"ရှိုကျဲ့ မင်း အဲဒီလို ပြောလို့ မရဘူးလေ"

ဘိုးဘေးမန်က ကာကွယ် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အကဲခတ်တတ်တဲ့ မျက်လုံး ရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေ ပြီးသွားပြီ ဆိုတာ မြင်နိုင်တယ် သူတို့က နေရာတိုင်းမှာ အကူအညီ တောင်းနေလောက်ပေမယ့် ဘယ်သူကမှ မကူညီချင်လို့ ပိုက်ဆံ ပြတ်နေတဲ့ လျန်ဟောင်ဖုန်းကို အန္တရာယ် စွန့်ဖို့ မြှူဆွယ်ရတာပဲ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေက သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲနေတာ သေခြင်းတရားမှာ ရှင်သန်မှုကို ရှာဖွေနေတာ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အတွက်က ပိုက်ဆံ ကောက်ရသလိုပဲ အဓိပ္ပာယ် မတူဘူးလေ"

"မှန်တယ် ရှိုကျဲ့ အရာအားလုံးကို အတူတူ ထားလို့ မရဘူး"

ဘိုးဘေးမင်ရှန်းနှင့် ဘိုးဘေးရူဟုန်တို့ကလည်း ပြုံးကာ အကြံပေးလိုက်လေသည်။

"ရှိုကျဲ့ ဒါတွေက လျိုရှန်းယဲ့နဲ့ ကျောက်ဂျင်ရှန်းတို့ဆီက ရှာတွေ့တဲ့ ရွှေမှတ်စုတွေပဲ"

ဝမ်ရှိုရှင်းကလည်း ရွှေမှတ်စု တစ်ထပ်ကို ယူလာကာ စုစုပေါင်း ရွှေတာရာ ခုနစ်ထောင် ရှိလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ရှောင်ဟန်သည် မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူထံမှ ရှာတွေ့သော ရွှေတာရာများကိုလည်း တင်ပြလာလေသည်။

"ရှိုကျဲ့ လီ အမည်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူဆီမှာ ရွှေတာရာ ခုနစ်ထောင်ကျော် ရှိတယ်၊ အဲဒီအထဲက ငါးထောင်က ဆုကြေးပဲ"

"ဘိုးဘေးတို့ ဆုကြေးက ဖင်းအန်းက ပိုင်ဆိုင်မှု ပေါင်နှံတာအတွက်ပါ ကျွန်တော် အရှက်မရှိ ယူလိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ရှိုကျဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့က ကူညီရုံ သက်သက် လာတာပါ ပြီးတော့ ငါတို့ ဆုကြေးလည်း ရပြီးပြီ သဘောတရား အရ စစ်ပွဲက ရတဲ့ အကျိုးအမြတ် အားလုံးက မင်းရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုပိုင်ပဲ"

ဘိုးဘေး သုံးပါးသည် ကြီးမားသော ဓနဥစ္စာကို လောဘတကြီး လိုချင်နေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ငှားရမ်းခံရသူများ ဖြစ်ကြရာ ၎င်းတို့က ဆုကြေးရော စစ်ပွဲက ရသော အကျိုးအမြတ်များကိုပါ မည်သို့ ယူနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် အကျိုးအမြတ် ဤမျှ များပြားလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဘဲ သဘာဝကျကျပင် အနည်းငယ် မနာလို ဖြစ်မိကြလေသည်။

"ဘိုးဘေး သုံးပါးက နောက်နေတာလား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူကို အားလုံး အတူတူ သတ်ခဲ့တာလေ သူ့ဆီမှာ အဖိုးတန်ဆုံး အရာက အဲဒီ မိစ္ဆာ ဓားပဲ ညီအစ်ကိုကျုံး ခင်ဗျား အဲဒါကို အကဲဖြတ်ပေးလို့ ရမလား"

"ဒါက ငါအကျွမ်းဆုံးပဲ"

ပုံမှန်အားဖြင့် အကဲဖြတ်ခြင်းတွင် အထူးပြုသော မှောင်ခို ဈေးကွက်၏ မန်နေဂျာ ကျုံးရှင်းဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြသကာ အကဲဖြတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီမိစ္ဆာ ဓားက အနည်းငယ် ပျက်စီးနေပြီး ပြင်ဆင်ဖို့ လိုတယ် အကယ်၍ ကျွန်တော့် မှောင်ခို ဈေးကွက်က ဝယ်မယ် ဆိုရင် ဈေးနှုန်းက ရွှေတာရာ နှစ်သောင်းခွဲလောက် ရှိမယ် အကယ်၍ ပြင်ဆင်ပြီး အပ်နှံမယ် ဆိုရင် အချိန် နည်းနည်း ယူရလိမ့်မယ် ပြီးတော့ နှစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကနေ နှစ်သောင်းကိုးထောင် ကြား ရနိုင်တယ် ကျန်တဲ့ အသေးအမွှားတွေက ရွှေတာရာ သုံးထောင်ကနေ လေးထောင်လောက် တန်ဖိုး ရှိတယ်"

ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိသော်လည်း စုစုပေါင်း ရွှေတာရာ သုံးသောင်းကျော် ရှိသော စစ်ပွဲ အကျိုးအမြတ်များက လူတိုင်းကို အသက်ရှူ မဝသကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့လေသည်။

ယခုလေးတင် ရှိုကျဲ့သည် ၎င်းကို လူတိုင်းနှင့် မျှဝေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံ ရလေသည်။

ရုတ်တရက် ဘိုးဘေး သုံးပါးသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ဓနနတ်ဘုရား တစ်ပါးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

နောက်ထပ် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဘယ်သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြမလဲ ဟု ခေါ်ဆိုရန်သာ လိုအပ်ကြောင်း ၎င်းတို့ ခန့်မှန်းလိုက်ကြလေသည်။

ထိုအခါ ဘိုးဘေး သုံးပါးသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ သေချာပေါက် ပြေးလာကြပေလိမ့်မည်။

...

All Chapters