အခန်း (၁၄၃-၁၄၅)

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 143

အခန်း ၁၄၃ ။ ဓားတာအိုကို ကျွမ်းကျင်သော လူသားဧကရာဇ်ကျန်း

ကျိုကျိုးရှိ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် 'ကျန့်ကျွင်း' (ဓားသခင်) ၏ နာမည်ကို မကြားဖူးသူဟူ၍ မရှိသလောက် ရှားပါးလှသည်။

ကျန့်ကျွင်းသည် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဓားဂိုဏ်းကို ပြန်လည် ထွန်းတောက်စေခဲ့သော ဘိုးဘေးကြီးလည်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ဓားဂိုဏ်းတွင် ထူးချွန်သော တပည့်များမရှိတော့ဘဲ မျိုးဆက်ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အခြား ဂိုဏ်းများစွာက ဓားဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်လိုကြပြီး၊ ဓားဂိုဏ်း တည်ရှိရာ အင်ပါယာကလည်း သူတို့၏ လက်အောက်သို့ သွတ်သွင်းလိုခဲ့ကြသည်။

ထိုကဲ့သို့ အကျပ်အတည်း ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင်၊ ကျန့်ကျွင်းသည် ဥက္ကာပျံတစ်ခုအလား ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုတည်းပါသူများထဲတွင်ပင် အလွန် ရှားပါးလှသော 'ဓား ဝိညာဉ်အမြစ်'ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဓားဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက် တောင်ကမ်းပါးယံတွင် ခေတ်အဆက်ဆက် ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် အကြီးအကဲများ ချန်ရစ်ထားခဲ့သော ကျောက်နံရံကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ဓားတာအိုကို လွတ်လပ်စွာ လေ့လာခံစားခွင့် ရှိသည်။ သို့သော် ထိုကျောက်နံရံကြီးရှေ့တွင် ၄၉ ရက်ထက် ပို၍ မနေရန် တားမြစ်ထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်နံရံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဓားဆန္ဒများမှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့်၊ တပည့်များအနေဖြင့် အချိန်အကြာကြီး ခံနိုင်ရည် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန့်ကျွင်းသည် အစားအသောက်ဖြတ် ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲနှင့်၊ ထိုကျောက်နံရံကြီးရှေ့တွင် ၈၁ ရက်တိုင်တိုင် တိတ်တဆိတ် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဖုန်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အသက်ဆက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲများ တွေ့ရှိသွားသောအခါ အလွန် အလန့်တကြားဖြစ်သွားကြပြီး၊ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ကျန့်ကျွင်းကို အမြန်ပွေ့ချီကာ ကယ်ထုတ်ခဲ့ရသည်။

ဘယ်သူများ ထင်မှာလဲ... အကြီးအကဲများ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေသော ကျန့်ကျွင်းသည် သူ၏ တုန်ရီနေသော လက်ကို မြှောက်ကာ၊ လက်ချောင်းကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြု၍ မျိုးစုံသော ဓားဆန္ဒများကို လွယ်ကူစွာပင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

အကြီးအကဲများ အားလုံး အံ့ဩမှင်တက်သွားကြသည်။ ကျန့်ကျွင်း၏ ဓားတာအို ပါရမီမှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် အများကြီး သာလွန်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကျန့်ကျွင်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ ဓားဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ထွန်းတောက်လာစေခဲ့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်နေ့တွင် ကျန့်ကျွင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော 'ဓားသင်္ချိုင်း' ကြီးကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

အချို့က ကျန့်ကျွင်းသည် ပျံလွန်တော်မူသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ ရေစက်ပါသူများ လာရောက် ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန် ဓားသင်္ချိုင်းထဲတွင် အမွေအနှစ်များ ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၄,၀၀၀ က အဖြစ်အပျက် ဖြစ်သည်။

'ဓားနတ်ဘုရား' ဟု ဘွဲ့ရထားသော ပိုင်ဟုန်ထူက တစ်ခါတွင် ညည်းတွားဖူးသည် - "ကျန့်ကျွင်း ပျောက်သွားတာ တကယ် နှမြောစရာပဲ။ ဓားတာအိုမှာ ဒုတိယလိုက်တဲ့ ကျန့်ကျွင်းမရှိရင်... ငါက ဓားတာအိုမှာ နံပါတ်တစ်ဆိုတာကို ဘယ်သူကများ ပေါ်လွင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တော့မလဲ။"

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ ခန့်က... ရွှေအမြုတေအဆင့်သာ ရှိသေးသော ကျန်းလီသည် မိမိ၏ ဓားတာအိုပါရမီ ဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုတာကို သေချာမသိခဲ့ပေ။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် မဟာဆွေ့အင်ပါယာရှိ ဓားသင်္ချိုင်းကြီး ပွင့်လာကြောင်း ကြားသိရသဖြင့်၊ သူသည် ဓားသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လှည့်လည်သူ အဆင့်အတန်းပင် မရသေးသော ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် စတင် သိကျွမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားသင်္ချိုင်းအတွင်းတွင်၊ ကျန်းလီသည် သူ၏ ဓားတာအိုမှာ လုံးဝ အသုံးမကျကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ 'ဓားနှလုံးသား' ဟူသော ဓားကွက် တစ်ကွက်တည်းကိုသာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူ အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်ခဲ့ရဖူးသည်။

"ကျန့်ကျွင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က ဓားသင်္ချိုင်းထဲမှာ ရှိနေတာလား။"

ကျန်းလီသည် စနစ်၏တာဝန်ထဲမှ အရေးကြီးသော အချက်အလက်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

'ဝိညာဉ်' ဆိုသည်မှာ 'အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်' သို့မဟုတ် 'အကြွင်းအကျန် စိတ်ဆန္ဒ' တို့နှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။ စနစ်က ဤကဲ့သို့သော စကားလုံး အသုံးအနှုန်းများတွင် အလွန် တိကျသေချာပြီး အမှားအယွင်း မရှိနိုင်ပေ။

'ဝိညာဉ်' ဟု ဆိုကတည်းက၊ ဝိညာဉ်သုံးပါးနှင့် စိတ်ခုနစ်ပါး အပြည့်အစုံ ရှိနေသည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ ကျန့်ကျွင်း ပျောက်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကျင့်ကြံရင်း လမ်းလွဲသွားလို့ ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကင်းကွာသွားတာဖြစ်မယ်။" ကျန်းလီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ကျန့်ကျွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၄,၀၀၀ ရှိပြီဖြစ်ရာ၊ ကျန့်ကျွင်း သေဆုံးသွားပြီဟုသာ သူ အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကင်းကွာခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အယူအဆ နှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ် ကင်းကွာခြင်းဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မူလ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်သလို အခြားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကိုလည်း ဝင်ပူးနိုင်သည်။

သေဆုံးခြင်း ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်သည် ငရဲပြည်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သံသရာလည်ခြင်းဖြစ်စဉ်သို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဝင်ပူးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"ကျန့်ကျွင်းရဲ့ဝိညာဉ်က ရှိနေသေးတယ်ဆိုမှတော့... သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှာပေးနိုင်ရင် ပြန်အသက်သွင်းလို့ ရနိုင်တယ်ပေါ့။" ကျန်းလီက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျိုကျိုးတွင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက် သိပ်မများလှရာ၊ ကယ်တင်နိုင်လျှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ဖြစ် ကယ်တင်ရမည်သာဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဓားတာအိုပါရမီက မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ စနစ်ကလည်း သိနေပုံရတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် 'ရင်းမြစ်အမှတ်ဖြင့် အာရုံခံလေ့လာခြင်း' ဆိုတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖွင့်ပေးထားတာပဲ။"

ကျန်းလီသည် စနစ်၏ 'ရင်းမြစ်အမှတ်ဖြင့် အာရုံခံလေ့လာခြင်း' လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ပတ်သက်သည့် ရှင်းပြချက်ကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ထိုလုပ်ဆောင်ချက်မှာ နာမည်အတိုင်းပင် ရင်းမြစ်အမှတ်များကို အသုံးပြု၍ တာအိုတစ်ခုခုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာ - ဓားတာအို၊ ဆေးတာအို၊ အချိန်တာအို စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယာယီ ဖွင့်လှစ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဓားတာအို တစ်ခုတည်းကိုသာ လေ့လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်များကို ပြီးမြောက်မှသာ ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းလီက ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိပေ။ ဓားတာအိုဖြစ်စေ၊ အချိန်တာအိုဖြစ်စေ မည်သည့်အရာကိုမျှ အသုံးမပြုလိုပေ။

အာရုံခံလေ့လာခြင်းဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်တို့နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသည်။ အကယ်၍ စနစ်ကို အသုံးပြု၍ အာရုံခံလေ့လာမှုကို တိုးမြှင့်မည်ဆိုပါက... စနစ်ကို မိမိ၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်ကို စိတ်ကြိုက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခွင့် ပေးလိုက်သည်နှင့် တူနေမည် မဟုတ်လား!

စနစ်၏ဇာစ်မြစ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းလှသဖြင့်၊ ကျန်းလီသည် စနစ်အပေါ် အမြဲတမ်း သတိထားနေပြီး ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ပြင်ပ အကူအညီ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ ရသော်လည်း၊ စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စများတွင်မူ စနစ်ကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခွင့် လုံးဝ မပြုနိုင်ပေ!

တကယ်တမ်းတွင် ဤကဲ့သို့သော လက္ခဏာမျိုးကို ယခင်ကတည်းက စနစ်က ပြသခဲ့ဖူးသည်။ ဇွန်ဘီကမ္ဘာတွင် ရှိနေစဉ်က၊ စနစ်သည် အချိန်ကိုက် တာဝန်များကို ရိုးအအ ဖြင့် ဆက်လက် ထုတ်ပြန်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က စနစ်ထုတ်ပြန်ခဲ့သော တာဝန်တစ်ခုက ကျန်းလီ၏ အထူး အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ တာဝန်၏ အကြောင်းအရာက အရေးမကြီးဘဲ၊ အရေးကြီးသည်မှာ ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်သည်။

【ဆုလာဘ် - ဆေးတာအို ပါရမီကို တိုးမြှင့်ပေးမည်။】

ဤသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ ပါရမီဆိုသည်မှာ မွေးရာပါ သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်နှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေသည်။ စနစ်က ဤတာဝန်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ခြင်းမှာ... စနစ်သည် ဝိညာဉ်များကို စိတ်ကြိုက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုလိုနေခြင်း မဟုတ်လား?

စနစ်က ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း တစ်ခုခု လက်ကမြင်းထားနိုင်ချေ ရှိမရှိ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။

ဝိညာဉ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက်... ငါဆိုတာက တကယ်ပဲ ငါ ဖြစ်နေပါဦးမလား။

ထိုသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာကြောင့် ကျန်းလီသည် ထိုတာဝန်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

...

ကျန်းလီသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် အရည်အသွေးနိမ့် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း ဓားသင်္ချိုင်း ပွင့်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထိုစဉ် လူငယ် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက သူ၏ အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ကြားလိုက်ရသည်။

"ကြားပြီးပြီလား... ဓားသင်္ချိုင်းက နောက်တစ်ခါ ပြန်ပွင့်တော့မယ်တဲ့။"

"ဓားသင်္ချိုင်း? လူသားဧကရာဇ်ကျန်း စပြီးအောင်မြင်ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ဓားသင်္ချိုင်းကို ပြောတာလား။"

"ဒါပေါ့... ဒီဓားသင်္ချိုင်းကလွဲပြီး တခြားဘယ်နေရာ ရှိဦးမှာလဲ။"

ကျန်းလီ ကြားလေလေ ပို၍ ထူးဆန်းလာလေလေ ဖြစ်နေသည်။ သူက ဘယ်တုန်းက ဓားသင်္ချိုင်းကနေ စတင်အောင်မြင်ကျော်ကြားခဲ့တာလဲ!

အရင်တုန်းက မဟာကျိုး တော်ဝင်အကယ်ဒမီမှာ စာသင်ခဲ့တယ်၊ နောက်တော့ တာအိုဂိုဏ်းမှာ တာအိုပညာတွေ သွားသင်ခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုတွက်တွက် ဓားသင်္ချိုင်းမှာ အောင်မြင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

"မိတ်ဆွေတို့... ခဏလောက် မေးပါရစေ။" ကျန်းလီက ထိုကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးကို ပခုံးပုတ်ကာ မေးလိုက်သည် - "ဘာဖြစ်လို့ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ဓားသင်္ချိုင်းကနေ စတင် အောင်မြင်ကျော်ကြားခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတာလဲ။"

"ခင်ဗျား မသိဘူးလား?" ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး အံ့ဩသွားကြသည် - "လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ဓားသင်္ချိုင်းမှာ ဓားတာအို အနှစ်သာရကို နားလည်သွားပြီးတော့၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတဲ့ လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ခြေတော်အောက်မှာ ဓားပေါင်း သုံးထောင်က ဒူးထောက် ခစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက မသိလို့လဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားပြီး... လူလာရင် လူကိုသတ်၊ နတ်လာရင် နတ်ကိုသတ်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်သွားတာလေ။ ကောင်းကင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရုံနဲ့ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတဲ့ ဓားမိုးတွေ ရွာချလာပြီး... တလက်လက် တောက်ပနေတဲ့ ဓားသွားတွေ အောက်ကို စိုက်ဆင်းလာတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့သူတိုင်း ရင်ဖိုကြောက်လန့် သွားရတယ်တဲ့။"

"???"

ကျန်းလီ၏ ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများ အပြည့်ဖြစ်သွားသည်။

‘ငါတို့ ပြောနေတာ လူတစ်ယောက်တည်းအကြောင်း ဟုတ်ရဲ့လား?’

"ကျွန်တော် သိထားသလောက်တော့... လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ ဓားတာအို ပါရမီက သာမန်ပါပဲ။ 'ဓားနှလုံးသား' ဆိုတဲ့ တစ်ကွက်တည်းကိုပဲ တတ်တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်းကြည့်ကာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသဖြင့် လမ်းသွားလမ်းလာများပင် လှည့်ကြည့်သွားကြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ဘယ်လောက် ကြီးကျယ်တဲ့ လူကြီးမင်းလဲ။ ဓားကွက်တစ်ကွက်တည်း တတ်တယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလို ကောလာဟလတွေကို ခင်ဗျားက ယုံနေတုန်းလား။"

"ကျွန်တော် အသက် ၅ နှစ် အရွယ်ကတည်းက အဲ့ဒီလို ကောလာဟလတွေကို မယုံတော့ဘူး။"

"လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်! ဒီအစ်ကိုကြီးရဲ့ လက်ဖက်ရည်ဖိုးကို ကျွန်တော် ရှင်းမယ်!" ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကို အသံကျယ်ကြီးဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည် - "လက်ဖက်ရည် နောက်တစ်အိုးနဲ့ မုန့်နှစ်ပွဲ ထပ်ချပေးပါ!"

ထိုကျင့်ကြံသူမှာ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းအကြောင်းကို လုံးဝ မသိသောသူ တစ်ယောက်ကို ရှားရှားပါးပါး တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ဤအစ်ကိုကြီးကို သေချာရှင်းပြချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မိတ်ဆွေတို့က လူသားဧကရာဇ်ကျန်း တခြားဓားကွက်တွေ သုံးတာကို မြင်ဖူးလို့လား။"

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မုန့်နှစ်ပွဲကို ကျန်းလီဘက်သို့ တွန်းပို့ပေးရင်း ပြောလိုက်သည် - "လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ဓားဆွဲထုတ်ပြီဆိုရင် အရှင်ထားမယ့် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူးလေ။ သူ ဓားသုံးတာကို မြင်ဖူးတဲ့သူတွေ အကုန်လုံး သေကုန်ပြီပေါ့။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၁၀၀ လောက်က လူသားဧကရာဇ်ကျန်း တစ်ယောက်တည်း ဓားတစ်လက်နဲ့ မိစ္ဆာဂူကို ဝင်ရှင်းခဲ့တုန်းကဆို... အဖြစ်အပျက်ကို ဘယ်သူမှ မမြင်လိုက်ရပေမဲ့၊ နောက်ပိုင်း သွားကြည့်တဲ့သူတွေက မိစ္ဆာဂူထဲက မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တွေ တစ်ယောက်မှမကျန်ဘဲ အကုန်လုံး သေနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာဂူထဲမှာ ဟင်းလင်းပြင်တွေ ပြိုကွဲနေပြီး ဓားစွမ်းအင်တွေ ပြည့်နှက်နေတာလေ။ ဒါက သက်သေ မဟုတ်ဘူးလား။"

"... ဟင်းလင်းပြင် ပြိုကွဲတာက လူသားဧကရာဇ်ကျန်းရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်တွေက မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တွေ ခုတ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့... ခင်ဗျားတို့ မစဉ်းစားမိဘူးလား။" (ကျန်းလီကိုယ်တိုင် အနည်းငယ် ဝန်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။)

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

အခြား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဝင်ပြောသည် - "လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ဓားတာအိုမှာ ပါရမီ ထူးချွန်ရုံတင် မကဘူး... ဆေးတာအိုမှာလည်း သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ မရှိဘူး။ တာအိုဂိုဏ်း အဂ္ဂိရတ်တောင်က စူးဝေ့တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ကြားတယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မီးဖိုအဖြစ် သုံးပြီး၊ သတ္တဝါတွေကို ထင်းအဖြစ် သုံးတယ်... ယင်ယန်စွမ်းအင်တွေကို မီးတောက်အဖြစ် သုံးပြီး 'နတ်ဘုရားဘုံ ရှုခင်းရှစ်ပါး' ကိုတောင် ဖော်စပ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်။"

မင်းတို့တွေ ဒီလို ကောလာဟလတွေ လျှောက်လွှင့်နေရင်... နောက်ပိုင်း ငါ စူးဝေ့ ဆီကနေ ဆေးတောင်းရတာ ခက်သွားလိမ့်မယ်ကွ...

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 144

အခန်း ၁၄၄ ။ မြေခွေးဖြူလေး

ထိုကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးနှင့် စကားပြောပြီးနောက်၊ ကျန်းလီသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် အကဲဖြတ်မိသွားသည်။

သူ့ကိုယ်သူ ဓားတာအိုမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ခုတ်ပိုင်းနိုင်တယ်၊ ဆေးတာအိုမှာ လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုဖောက်ပြီး ‘အဆင့် ၉ ရွှေဆေးလုံး' ကို လက်တန်း ဖော်စပ်နိုင်တယ်၊ အစီအရင် ပညာရပ်မှာလည်း နံပါတ်တစ်ဖြစ်ပြီး ဗလာနယ်ထဲမှာ အစီအရင် သင်္ကေတတွေ ရေးဆွဲနိုင်တယ်၊ ဟင်းလင်းပြင် တာအိုမှာဆိုရင်လည်း ရှေးလူတွေကို ကျော်လွန်ပြီး ကျိုကျိုးကို စိတ်ကြိုက်နေရာရွှေ့ကာ တိုက်ကြီးကို ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်၊ အချိန်တာအိုမှာဆိုရင်လည်း ကမ္ဘာပေါ်မှာ တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး အချိန်မြစ်ပြင်ရဲ့ အဆုံးအစွန်မှာ ရပ်တည်ကာ အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်ကို ကူးလူးသွားလာနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်၊ သံသရာတာအိုမှာ ဆိုရင်လည်း ဘဝသုံးဆက်ကို တစ်ကိုယ်တည်းမှာ ပေါင်းစပ်ပြီး ယခုဘဝ တစ်ခုတည်းကိုသာ ကျင့်ကြံတယ်... စသဖြင့် ထင်မြင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတော်လေး သန်မာသည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း၊ လူအများ၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

"လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။" ကျန်းလီက ရိုးရိုးသားသားပင် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းလီ၏ ဟန်ဆောင်မှုကင်းသော မှတ်ချက်စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသည် ကျန်းလီအပေါ် အလွန် သဘောကျသွားကြသည်။

"စကားပြောနေတာ ကြာပြီ... မိတ်ဆွေရဲ့ နာမည်ကို မသိရသေးဘူး။"

"ချန်လီလို့ ခေါ်ပါတယ်။"

"ဪ... တာအိုရောင်းရင်းချန်လီကိုး... ကျွန်တော့် နာမည်က ကျန်းလုံပါ။ သူ့နာမည်ကတော့ လုပုချုံး လို့ ခေါ်တယ်။"

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဓားသင်္ချိုင်း ပွင့်မယ့်အချိန်နဲ့ ကြုံနေတော့... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ဓားသင်္ချိုင်းမှာ ကံစမ်းကြည့်မလို့... တာအိုရောင်းရင်းချန်လီကော သွားချင်တဲ့ ဆန္ဒရှိလား။"

"ကျွန်တော်လည်း ဓားသင်္ချိုင်းကို သွားမလို့ပါ။" ကျန်းလီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အတော်ပဲ... အတူတူ သွားကြတာပေါ့။ အချင်းချင်းလည်း ကူညီလို့ ရတာပေါ့။" ကျန်းလုံက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည် - "လမ်းကျရင်လည်း လူသားဧကရာဇ်ကျန်းအကြောင်းကို ဆက်ပြောပြလို့ ရသေးတယ်။"

ကျန်းလီ တွေးလိုက်သည်မှာ နောက်ဆုံး စကားကမှ သူတို့၏ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ လုပုချုံးကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

ကျန်းလီ သဘောတူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရင်းနှီးသော လူအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ သူတို့၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ထိုနှစ်ဦးကလည်း အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ၊ ဓားသင်္ချိုင်းထဲတွင် ပြန်ဆုံပါက ကျန်းလီကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးမည်ဟုသာ ပြောဆိုကာ ထွက်သွားကြသည်။

...

"ဆရာ... ဓားသင်္ချိုင်း ပွင့်တော့မယ်တဲ့။ ကျွန်တော်တို့ သွားစမ်းကြည့်ကြမလား။" ချင်လွန့်သည် လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ ပြောစကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ မိမိတို့ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဓားသင်္ချိုင်း ပွင့်မည့်အချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေကြောင်း တွေ့ရှိသွားသည်။

ဓားသင်္ချိုင်း ပွင့်မည့်အချိန်မှာ ပုံသေမရှိဘဲ၊ မပွင့်မီ ရက်အနည်းငယ် အလိုတွင် ဓားစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည့် လက္ခဏာများကိုသာ ပြသလေ့ရှိသည်။

"စမ်းကြည့်တာလည်း မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဓားသင်္ချိုင်းက ရွှေအမြုတေအဆင့်အောက် ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ အထဲဝင်ခွင့် ပြုတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်ပဲ ဝင်သွားလိုက်ပါ။ ငါကတော့ မလိုက်တော့ဘူး။" ယွမ်ဝူရှင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဓားသင်္ချိုင်းအကြောင်းကို သူလည်း ကြားဖူးထားပြီး၊ အသက် ၃၀ အောက် ရွှေအမြုတေအဆင့်များသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

သူသည် အသက်အရွယ်အရရော၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရပါ ဝင်ခွင့်မရှိပေ။

ယွမ်ဝူရှင်းက ဆက်ပြောသည် - "ဒီ မြေခွေးလေးကို ငါ့ဆီ ထားခဲ့လိုက်။ မြေခွေးလေး... မင်း ဘာပြောနေတာလဲ။"

ချင်လွန့်၏ ပခုံးပေါ်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော မြေခွေးလေး တစ်ကောင် ရှိနေသည်။ အလွန် ချစ်စရာကောင်းပြီး၊ ရှေ့လက်သည်းလေး နှစ်ဖက်ဖြင့် တစ်ခုခုကို အမူအရာပြကာ ပြောဆိုနေသည်။

စုန့်ယင်သည် ဤမြေခွေးလေးကို မြင်သောအခါ၊ ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု မခံစားရဘဲ၊ နားမလည်နိုင်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားရသဖြင့် ဤမြေခွေးလေးအပေါ် အမြဲတမ်း သတိထားနေခဲ့သည်။

စုန့်ယင်နှင့် ယွမ်ဝူရှင်းတို့သည် မြေခွေးလေး ဘာပြောနေသည်ကို နားမလည်ကြသော်လည်း၊ ချင်လွန့် တစ်ယောက်တည်းသာ မြေခွေးလေးနှင့် စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်ထားသည့်အလား သူမ၏ စကားများကို နားလည်နေသည်။

"ရှောင်ပိုင်က သူလည်း ဓားသင်္ချိုင်းထဲ ဝင်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတာ။" ယွမ်ဝူရှင်း ရယ်မောလိုက်သည် - "လူစကားကို နည်းနည်းပါးပါးပဲ နားလည်သေးတဲ့ ကောင်လေးကများ ဝင်ချင်သေးတယ်ပေါ့လေ။ ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့ သွားရင် ဒီကောင်လေးကိုပါ ခေါ်သွားလိုက်ကြ။"

"ဟင်... တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို လက်လှမ်းပြနေတယ်။ ဆရာတို့ သိတဲ့သူလား။" စုန့်ယင်က အဝေးရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူတို့ထံသို့ လက်လှမ်းပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင်လွန့်နှင့် မြေခွေးလေးတို့က ပြိုင်တူ ခေါင်းခါပြကာ မသိကြောင်း ငြင်းဆိုလိုက်ကြသည်။

ယွမ်ဝူရှင်းက သတိထားကာ အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည် - "တာအိုဂိုဏ်းလှည့်လည်သူ များလား ။"

"အလိုအလျောက် သိမြင်နိုင်စွမ်း ကောင်းသားပဲ။"

ကျန်းလီက ဝန်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ယွမ်ဝူရှင်းသည် မိမိ လူမှားခြင်းမရှိကြောင်း သေချာသွားသဖြင့် ချင်လွန့်နှင့် စုန့်ယင်တို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ထပ်တွေ့ပြန်ပြီနော်။ တကယ်ကို ရေစက်ရှိတာပဲ။" ကျန်းလီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

တကယ်လည်း ရေစက်ရှိပါသည်။ ကျန်းလီက ရုပ်ဖျက်ထားသဖြင့် ရင်းနှီးသူများပင် အလွယ်တကူ မမှတ်မိနိုင်ပေ။ သူ့ကို မြင်သော်လည်း မမှတ်မိပါက ရေစက်မပါခြင်းဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ယခု သူက သုံးယောက်သားကို လှမ်းခေါ်လိုက်ခြင်းမှာ သူတို့ထဲတွင် မည်သူက သူ့ကို မှတ်မိနိုင်မလဲဆိုတာကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်၍ ဖြစ်သည်။

ယွမ်ဝူရှင်းက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျန်းလီကို မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ရေစက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျင့်ကြံတာ မဆိုးဘူး။ ပေါ့လျော့မှု မရှိသလို၊ လမ်းလွဲသွားတာမျိုးလည်း မရှိဘူး။"

ချင်လွန့်တို့ သုံးဦးသည် ကျင့်ကြံသူများလောကတွင် လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်တတ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူတို့၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားများကို ဖုံးကွယ်ထားကြသော်လည်း၊ ကျန်းလီက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုများကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

ဇွန်ဘီကမ္ဘာ၏ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ ကွဲပြားနေသဖြင့်၊ ကျိုကျိုး အချိန်နှင့် တွက်မည်ဆိုလျှင် ချင်လွန့်တို့ သုံးဦးနှင့် နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ ၄ နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယွမ်ဝူရှင်းသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ အချိန်မရွေး အဆင့်ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။ ချင်လွန့်သည် ရွှေအမြုတေ အနှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ စုန့်ယင်သည် ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သူတို့ သုံးဦး၏ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းမှာ ကျန်းလီ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် သာလွန်နေရာ၊ သူတို့သည် အခြားသော ကံကောင်းမှု အခွင့်အရေးများကို ရရှိခဲ့ပုံရသည်။

လူသားဧကရာဇ်၏ ချီးကျူးမှုကို ခံရသဖြင့် သုံးဦးစလုံးမှာ အလွန် ဝမ်းသာဂုဏ်ယူနေကြသည်။

"ဒီမြေခွေးဖြူလေးက မဆိုးဘူး... ဆောင်းတွင်းကျရင် လက်နွေးအောင် လုပ်လို့ရတယ်။" ကျန်းလီက အမွေးနုနုလေးများနှင့် ပြောင်လက်နေသော မြေခွေးလေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ အရမ်း သေးငယ်လွန်းနေသဖြင့် လည်ပင်းပတ်လုပ်ရန်ပင် မလုံလောက်ပေ။

မြေခွေးလေးမှာ လူစကားကို နားလည်သဖြင့် ကျန်းလီကို သွားဖြဲကာ အံကြိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဘယ်ကနေ ကောက်ရလာတာလဲ။"

ချင်လွန့်က ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည် - "လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လောက်က တောင်ပေါ်မှာ ကယ်လာခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီတုန်းက ရှောင်ပိုင်ကို တောဝက်တစ်ကောင်က လိုက်ဖမ်းနေတာ။ ကျွန်တော်ကလည်း ဝက်သား စားချင်နေတာနဲ့ အဲ့ဒီတောဝက်ကို သတ်ပြီး ရှောင်ပိုင်ကို ကယ်လိုက်တာပါ။ အဲ့ဒီတုန်းက ရှောင်ပိုင်က ညစ်ပတ်နေတော့ ဘာအရောင်မှန်း သေချာမသိဘူး။ ဆရာက မတော်တဆ အိုးထဲကို ပြုတ်ကျသွားအောင် လုပ်လိုက်မှ၊ သူက မြေခွေးညိုမဟုတ်ဘဲ မြေခွေးဖြူဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတာ။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ရှောင်ပိုင်ကို အမြဲတမ်း မွေးထားလိုက်တာပါ။ ရှောင်ပိုင်က ရတနာတွေ ရှာတဲ့နေရာမှာ အရမ်း တော်တယ်။ တခြားသူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ နေရာတွေမှာ ပုန်းနေတဲ့ အဖိုးတန် သဘာဝရတနာတွေကို သူက အမြဲ ရှာတွေ့တယ်။"

စုန့်ယင်က ဝင်ပြောလိုက်သည် - "တစ်ညတုန်းက ရေကန်စပ်မှာ ရေချိုးနေတဲ့ မြေခွေးမလေးတစ်ယောက်ကို ကျွန်မ မြင်လိုက်တယ်။ မြေခွေးနားရွက် အဖြူလေးတွေ၊ မြေခွေးအမြီး အဖြူလေးတွေနဲ့... အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ။ ကျွန်မကို မြင်တော့ အလန့်တကြားအော်ပြီး ချက်ချင်း ပျောက်သွားတယ်။ မြေခွေးဖြူဆိုတာ အရမ်း ရှားပါးတာလေ... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် မြေခွေးမလေးတစ်ယောက်နဲ့ လာဆုံတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒါ ရှောင်ပိုင် ပြောင်းလဲထားတာ သေချာတယ်!"

"မင်း အိပ်မက်မက်နေတာပါ။" ချင်လွန့်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည် - "ဆရာကလည်း ရှောင်ပိုင်ရဲ့ အရိုးသက်တမ်းကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီလေ။ တစ်နှစ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို ဘယ်လိုလုပ် မင်းပြောတဲ့ မြေခွေးမလေး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲ့ဒီလောက် အစောကြီး လူယောင်ဖန်ဆင်းနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲမှ မရှိတာ။"

မြေခွေးဖြူလေးက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် စုန့်ယင်ကို ရန်စသည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ခုနက သူ့အကြည့်က ငါ့ကို ရန်စနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။" စုန့်ယင်က မြေခွေးဖြူလေး၏အကြည့်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

"ဘယ်ကလာ... မင်း အမြင်မှားတာ ဖြစ်မှာပါ။" ချင်လွန့်က ငြင်းလိုက်သည်။

"ဆရာကျန်း... ဆရာ ဘယ်လိုထင်လဲ။" စုန့်ယင်က ကျန်းလီဘက်သို့ လှည့်ကာ အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။

"ချင်ချိုးနိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်မဆီမှာ 'ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း' ဆိုတဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ အစတုန်းကတော့ သူများ အသက်အန္တရာယ်ကြုံလာလို့ မလွှဲမရှောင်သာ ဒီပါရမီကို သုံးပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေ သိမ်းဆည်းပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားလာတယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။" ကျန်းလီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော မြေခွေးလေးမှာ ချက်ချင်း ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ တင်းမာသွားပြီး၊ ဤ ဆရာကျန်း ဆိုသူမှာ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သနည်းဆိုသည်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် သတိကြီးစွာ ကြည့်နေတော့သည်။

ကျန်းလီက မြေခွေးလေး၏ဂုတ်ကို ဆွဲမကာ အတန်ကြာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက်၊ ချင်လွန့်၏ပခုံးပေါ်သို့ ပြန်တင်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သေချာ ပြန်တွေးကြည့်တော့... ချင်ချိုးနိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်မက ဘယ်လောက်တောင် မာနကြီးတဲ့ မြေခွေးဖြူကြီးလဲ။ လူသားတွေကိုဆို အမြဲတမ်း အထင်သေးလေ့ရှိတာ... မင်းရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ဒီလိုမျိုး အေးအေးဆေးဆေး ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်မှာလဲ။ ကြည့်ရတာ ငါ အမြင်မှားတာ ဖြစ်မယ်။"

သူမက ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်းကို မဖော်ပြလိုသဖြင့်၊ ကျန်းလီကလည်း ဖွင့်မပြောတော့ပေ။

ချင်လွန့်တို့ သုံးဦးမှာ ကျန်းလီသည် ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားလိုကြောင်း သိထားသဖြင့်၊ ကျန်းလီကို လူသားဧကရာဇ်ဟု တစ်ခါမျှ မခေါ်ဆိုခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် မြေခွေးလေးမှာ ကျန်းလီ၏ အဆင့်အတန်းကို မသိရှိနိုင်ဘဲ၊ ယွမ်ဝူရှင်း သို့မဟုတ် ချင်လွန့်တို့၏ မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။

"ဟားဟား... ဆရာကျန်းက နောက်တတ်လိုက်တာ။" ချင်လွန့်သည် မိမိ ကောက်ရလာသော မြေခွေးလေးမှာ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ချင်လွန့်သည်လည်း ချင်ချိုးနိုင်ငံအကြောင်းကို ကြားဖူးထားသည်။ ကိုးပြည်ထောင် အင်ပါယာ နိုင်ငံကြီးများစာရင်းတွင် မပါဝင်သော်လည်း၊ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေတစ်ခုကို အုပ်စိုးထားသော နိုင်ငံကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ နိုင်ငံ၏ အရှင်သခင်မှာ အမြီးကိုးချောင်း ကောင်းကင်မြေခွေးဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သော နတ်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ကောင်းကင်အထိ မြင့်မားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အမြီးကိုးချောင်း ကောင်းကင်မြေခွေးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှောင်ပိုင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ထိုစဉ် ချင်လွန့်သည် လမ်းမပေါ်တွင် ရင်းနှီးသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 145

အခန်း ၁၄၅ ။ ပြည်သူတို့၏ အခြေအနေကို လေ့လာခြင်းနှင့် ပြည်သူတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ခြင်း

"လီဖူးကွေ့... မင်းလည်း ဓားသင်္ချိုင်းကို သွားမလို့လား။" ခပ်တည်တည် ဖြစ်နေသော လီဖူးကွေ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်လွန့်က ရင်းနှီးစွာ လှမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်သည် - "ငါလည်း အတူတူပဲ။ ဒီရောက်ရောက်ချင်းပဲ ဒီလို အခွင့်အကောင်းကြီးနဲ့ ကြုံရတာ။"

သူစိမ်းပြင်ပ နိုင်ငံတစ်ခုတွင် သိကျွမ်းသူတစ်ယောက်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသဖြင့် ချင်လွန့် အလွန် ဝမ်းသာနေသည်။

လီဖူးကွေ့က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည် - "ဘာ လီဖူးကွေ့ လဲ... ငါ့ကို ချီရှား တာအိုသားတော်လို့ ခေါ်စမ်းပါ!"

ချီရှား တာအိုသားတော်သည် မဟာကျိုးအင်ပါယာရှိ ဝမ့်ချင်ဂိုဏ်း (သံယောဇဉ်ဖြတ် ဂိုဏ်း) ၏ တာအိုသားတော် ဖြစ်သည်။ ဝမ့်ချင်ဂိုဏ်းသည် ဓားတာအိုကို အထူးပြုကျင့်ကြံပြီး၊ ဓားအပေါ်တွင်သာ အလုံးစုံ သံယောဇဉ် ထားရှိကြသည်။ မဟာကျိုးအင်ပါယာ အရှေ့တောင်ဘက် ကမ်းရိုးတန်းဒေသရှိ ပြည်နယ်နှစ်ခု နယ်စပ်တွင် အလွန် နာမည်ကြီးသော ဓားဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝမ့်ချင်ဂိုဏ်းကို ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ့်ချင်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးမှာ ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"ငါက ဒီမှာ နှစ်ဝက်လောက် စောင့်နေရတာ၊ အခုမှ ဓားသင်္ချိုင်းက ပွင့်လာတာလေ။ မင်းကတော့ ကံကောင်းတာပဲ... ရောက်ရောက်ချင်း ကြုံတာပဲ။"

စကားပြောနေသော်လည်း၊ ချီရှား တာအိုသားတော်သည် ချင်လွန့်၏ ဆွဲခေါ်မှုကြောင့် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲသို့ အသာတကြည်ပင် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ချင်လွန့်သည် ချီရှား တာအိုသားတော်ကို လူကြီးမင်းတစ်ဦးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ပိုင်ရှင်က သူတို့အဖွဲ့ကို မကြည်မသာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်လေးမှာ သိပ်မကျယ်ဝန်းဘဲ စားပွဲ သုံးလုံးသာ ရှိသည်။ သူတို့ လူတစ်စုက နေရာယူထားပြီး လက်ဖက်ရည်လည်း မသောက်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာ စကားထိုင်ပြောနေကြသဖြင့်၊ ဆိုင်ရှင်၏ စီးပွားရေးကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

မိမိဘာသာ ဈေးပေါသော လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရသည်မှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း၊ လူငယ်တစ်စုကိုပါ မိမိနှင့်အတူ လိုက်သောက်ခိုင်းရန်မှာ မသင့်တော်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်းလီသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ အခြားနေရာတစ်ခု ရှာရန် သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်ဖိုးတော့ ရှင်းစရာ မလိုတော့ပေ။ ကျန်းလုံ နှင့် လုပုချုံးတို့က ကျန်းလီအတွက် ကြိုတင် ရှင်းပေးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

လမ်းလျှောက်နေရင်း ချင်လွန့်က ချီရှား တာအိုသားတော်ကို ကျန်းလီနှင့် မိတ်ဆက်ပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်... မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လမ်းလျှောက်လာသော လူတစ်စုက စုန့်ယင်ကို မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

"လမ်းလျှောက်တာ မျက်လုံးမပါဘူးလား။ သေချာမကြည့်ဘူး။" တစ်ဖက်လူက တောင်းပန်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ စုန့်ယင်ကိုပင် ပြန်လည် အော်ဟစ် ဆဲဆိုလိုက်သေးသည်။

"ခင်ဗျားတို့က အကျိုးအကြောင်း မသိဘူးလား။ ခင်ဗျားတို့က ဝင်တိုက်သွားပြီးတော့၊ ကိုယ့်ဘက်ကပဲ မှန်နေသေးတယ်ပေါ့။" ချင်လွန့်က အလိုအလျောက်ပင် စုန့်ယင်၏ အရှေ့သို့ ဝင်ရပ်ကာ သူမဘက်မှ ကာကွယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ မြေခွေးလေးကလည်း တစ်ဖက်လူကို ကြောက်စရာကောင်းယောင်ယောင်၊ ချစ်စရာကောင်းယောင်ယောင် ပုံစံလေးဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ပြလိုက်သည်။

ချီရှား တာအိုသားတော်က ချင်လွန့်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲထားလိုက်ပြီး၊ ထိုလူများ၏ လက်စွပ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည် - "သူတို့က ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့က လူတွေ။ မင်း သွားပြီး ခေါင်းမာမနေနဲ့။"

"ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့? အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ။" ချင်လွန့် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။

"အဲ့ဒါက မဟာဆွေ့အင်ပါယာရဲ့ အကြီးမားဆုံး အဖွဲ့အစည်းကြီးပဲ။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ ပူးပေါင်းပြီး ဖွဲ့စည်းထားတာ။ အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေ အားလုံးမှာ အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်စီ ရှိကြတယ်။ မဟာဆွေ့အင်ပါယာမှာ ဓားဂိုဏ်းကလွဲရင်၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတွေ အကုန်လုံးက အဲ့ဒီ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ပါဝင်တယ်။"

ချီရှား၏ တိုတောင်းရှင်းလင်းသော ရှင်းပြချက်ကြောင့် ချင်လွန့် နောက်တွန့်သွားခဲ့သည်။

ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ဆိုတာ... အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲလေ!

ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် အဖွဲ့အတွင်း စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး၊ အပြင်ဘက်တွင်မူ အလွန် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးတတ်သည်။ မဟာဆွေ့အင်ပါယာတစ်ခွင်တွင် ဥပဒေမဲ့သောင်းကျန်းနေကြပြီး၊ တော်ဝင်မိသားစုမှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိများပင်လျှင် သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးရသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင် ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များသည်လည်း မာနထောင်လွှားကာ အကျိုးအကြောင်းမဲ့ ဗိုလ်ကျလေ့ရှိကြသည်။

"ဟေ့ကောင်... ကြောက်သွားပြီလား။ ကြောက်ရင်လည်း လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ ဒူးထောက် ခေါင်းချပြီး မြန်မြန် ထွက်သွားစမ်း!" ချီရှား တာအိုသားတော်က မိမိတို့ကို ကြောက်ရွံ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများမှာ ပိုမိုရဲတင်းလာကြသည်။

"သခင်လေးယွီရဲ့ သဘောထားကြီးမှုကို မြန်မြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်စမ်း!"

"သခင်လေးယွီက မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆွေမျိုးနော်!"

"ကြည့်ရတာ တခြားနေရာကလာတဲ့ တောသားတွေဖြစ်မယ်။ ငါတို့ ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ နာမည်ကိုတောင် မကြားဖူးဘူး ဖြစ်မယ်။"

ကျန်းလီသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားသည်။ ဘယ်လို ပြောရမလဲ... သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစေခံခွေးတွေပါလို့ သူများ မသိမှာ စိုးနေတဲ့ အတိုင်းပါပဲလား။

"ဆူညံလိုက်တာ။" ကျန်းလီ ဝင်ပါစရာ မလိုဘဲ၊ ယွမ်ဝူရှင်းက လူကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် လူငယ်များဘက်မှ ကာကွယ်ပေးရန် ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။

ဘေးနားတွင် လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ရှိနေသည်ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ လူသားဧကရာဇ်ကျန်း မရှိလျှင်တောင် သူက ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မည်သာဖြစ်သည်။ ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆိုတာ ဘာများလဲ... အဆိုးဆုံး အခြေအနေကတော့ မဟာဆွေ့အင်ပါယာမှာ ဆက်မနေတော့ရုံပေါ့။

ယွမ်ဝူရှင်းက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုမောက်မာနေသူများကို ရိုက်ချရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ အခြား စွမ်းအားတစ်ခုက ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လေထဲတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။

"မိတ်ဆွေက ဒေါသတော်တော် ကြီးပါလား။ လူငယ်တွေ အချင်းချင်း စကားများရုံလေးကို... ကိုယ်ထိလက်ရောက် တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုလို့လား။"

ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင်လည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးမည့် လူကြီးတစ်ဦး ပါဝင်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုသူမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

ယွမ်ဝူရှင်းသည် စကားများ အချေအတင် ပြောမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြ၍ရသော မဟာကျိုးအင်ပါယာ မဟုတ်ဘဲ၊ လက်သီးစွမ်းအားဖြင့် စကားပြောရသော နေရာဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ယွမ်ဝူရှင်းက စည်းကမ်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ မိမိက ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့မှဖြစ်ကြောင်း ပြောစရာမလိုဘဲ၊ နှစ်ယောက်စလုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေ အလယ်အလတ်အဆင့် တူတူကို... မင်းက ငါ့ကို နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတာလား?

သို့သော် တိုက်ကွက် ၁၀ ကွက်ခန့် အပြီးတွင်၊ ထိုသူမှာ ယွမ်ဝူရှင်း၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် သွေးများ အန်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ခါတော့ တကယ့် အမာခံနဲ့ သွားတိုးပြီဆိုတာ သူ သိလိုက်ရသည်။ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သွေးလွတ်မြောက်ခြင်း မန္တန်ကို အသုံးပြုကာ သခင်လေးယွီ ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

မထွက်ပြေးမီတွင် ခြိမ်းခြောက်စကား တစ်ခွန်း ချန်ထားခဲ့သေးသည် - "သတ္တိရှိရင် နာမည် ပြောပြခဲ့! မင်းတို့ ငါးယောက် စောင့်နေလိုက်... ငါတို့ ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဒီကလဲ့စားကို သေချာပေါက် ပြန်ချေမယ်!"

ထို 'ငါးယောက်' ဆိုသည်မှာ ယွမ်ဝူရှင်း၊ ချင်လွန့်၊ စုန့်ယင်၊ ချီရှား တာအိုသားတော် နှင့် ကျန်းလီတို့ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယွမ်ဝူရှင်းက နာမည် မပြောရသေးခင်မှာပင် သူတို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်သည်။

"အိုက်ယား... သိုင်းဦးလေးယွမ်... သိုင်းဦးလေးက အရမ်း စိတ်လိုက်မာပါ လုပ်လိုက်တာပဲ။" ချီရှား တာအိုသားတော် အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားသည် - "ဓားသင်္ချိုင်းကလည်း ပွင့်တော့မယ်။ သိုင်းဦးလေးက ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ပြဿနာသွားရှာတော့... သေချာပေါက် ဒုက္ခတွေ အများကြီး ရောက်တော့မှာပဲ။"

သို့သော် ချီရှား တာအိုသားတော်သည် ချင်လွန့်တို့ သုံးဦး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရား အနည်းငယ်မျှ မရှိသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ချင်လွန့်က ကျန်းလီကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ မိတ်ဆက်လိုက်သည် - "သူက ကျွန်တော်တို့ ရွှမ်မြောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဆရာကျန်းလေ။"

'ရွှမ်မြောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ'၊ 'ဆရာကျန်း'...

ထို အဓိက စကားလုံး နှစ်လုံးကြောင့် ချီရှား တာအိုသားတော်သည် ကျန်းလီ၏ အဆင့်အတန်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ချီရှား တာအိုသားတော် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရဲစွမ်းသတ္တိများ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်လာသည် - "ဘာ ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့ လဲ... သတ္တိရှိရင် လာခဲ့ကြည့်လေ!"

သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ရှိစဉ်က... လူတိုင်းကို သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပြီး ကျန်းလီကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့ဖူးသည်။ အင်း... လူသားဧကရာဇ်က အငြိုးအတေး မထားတတ်လောက်ပါဘူးလေ။

ဖြစ်နိုင်လောက်ပါတယ်။

ကျန်းလီက ချီရှား တာအိုသားတော်ကို အတော်လေး သဘောကျမိသည်။ ဘဝင်မြင့်နေသည့် အပိုင်းလေး ရှိသော်လည်း၊ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို သိလျက်နှင့် သူ့ကို ဝင်တိုက်ရဲသည် ဆိုကတည်းက... သတ္တိရှိသည်ဟုတော့ ချီးကျူးရမည်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော သတ္တိမျိုးက အလွန် ရှားပါးလှသည်။

ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ပါဝင်သော ဂိုဏ်းများ အားလုံးတွင် တူညီသော အချက်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီးများအားလုံး ကျန့်ကျွင်း၏ အရိုက်ခံခဲ့ရဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၄,၀၀၀ ခန့်က... ကျန့်ကျွင်းသည် မာနကြီးပြီး မိမိ၏ ဓားဆန္ဒများကို သွေးပူလေ့ကျင့်ရန်အတွက် နာမည်ကြီး ပညာရှင်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်လံ စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ထိုပညာရှင်များထဲမှ မည်သူကမျှ လူငယ်လေး ကျန့်ကျွင်းကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

တိုက်ပွဲ ရလဒ်များကို အပြင်သို့ မထုတ်ပြန်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုပညာရှင်များမှာ လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာပူပြီး ကျန့်ကျွင်းကို အငြိုးထားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဓားဂိုဏ်းအပေါ်ကိုပါ အငြိုးထားလာခဲ့ကြသည်။

ကျန့်ကျွင်းက ဓားဂိုဏ်းကို ပြန်လည် ထွန်းတောက်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်က ဓားဂိုဏ်းမှာ အလွန် ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားကာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန့်ကျွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊ ထိုဂိုဏ်းများက မဟာမိတ် ဖွဲ့ကာ ဓားဂိုဏ်းကို ဝိုင်းဝန်း ဖိနှိပ်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ 'ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့' ၏ အစပြုရာပင် ဖြစ်သည်။

ဝူဝေ့ (အကြောက်အလန့်မရှိ) ဆိုသည်မှာ ကျန့်ကျွင်းကို မကြောက်ရွံ့တော့ခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဓားဂိုဏ်းက ဤကိစ္စကို 'ကျိုကျိုး အရေးပေါ် အစည်းအဝေး' တွင် တင်ပြနိုင်ပြီး၊ ကျန်းလီကလည်း ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဓားဂိုဏ်းက 'ဓားသမားဆိုတာ အကျိုးအပဲ့သာ ခံမယ်၊ အကွေးအကောက်တော့ မခံဘူး' ဆိုသည့် ယုံကြည်ချက်ကို စွဲကိုင်ထားပြီး သူတစ်ပါးထံမှ အကူအညီ တောင်းခံလေ့ မရှိပေ။ သူတို့ အဖိနှိပ်ခံရခြင်းမှာ သူတို့ ကိုယ်တိုင် အားနည်းနေသေး၍သာဖြစ်ပြီး၊ သန်မာလာပါက ဤပြဿနာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားကြသည်။

ကျန်းလီက ကူညီပေးမည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း၊ ဓားဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ဓားဂိုဏ်းက လူတွေ အကုန်လုံး ဦးနှောက် သိပ်မမှန်ဘူးလို့ ကျန်းလီ ထင်မိသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဓားဂိုဏ်းကို ကူညီပေးရန် အကြောင်းပြချက် ကောင်းတစ်ခု ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းလီသည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည် - "ခုန်းဟူ... မဟာဆွေ့အင်ပါယာက ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သွားပြီး နည်းနည်းလောက် သတိပေး ဆုံးမပေးလိုက်စမ်းပါ။"

ကျန်းခုန်းဟူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ထမင်းစားနေစဉ်၊ ကျန်းလီက သူ့ကို ခေါ်လိုက်သံ ကြားသဖြင့် ရေသောက်ကာ ထမင်းများကို မျိုချလိုက်သည် - "ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ကျန်းလီက အဖြစ်အပျက်ကို တစ်ခေါက် ပြန်ပြောပြပြီးနောက် အနှစ်ချုပ်လိုက်သည် - "ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့က ငါ့ကို ကလဲ့စားချေမယ်လို့ ပြောသွားတယ်။ လူသားဧကရာဇ်ကို ခြိမ်းခြောက်တာက ပြစ်မှုကြီးပဲ။"

"... အစ်ကိုကြီးက လူတွေကို တမင် အကွက်ဆင်ပြီး ဖမ်းနေတာပဲ။" ကျန်းခုန်းဟူ အံ့ဩမှင်တက်သွားသည်။

"ဘယ်သူကများ အကွက်ဆင်ပြီး ဖမ်းနေလို့လဲ။ စကားလုံးလေး တစ်လုံးလောက် သင်ဖူးရုံနဲ့ လျှောက်မသုံးစွဲစမ်းနဲ့။ ကိုက်ညီမှု ရှိလို့လား... အဲ့ဒါကို 'ပြည်သူတွေရဲ့ အခြေအနေကို လေ့လာပြီး၊ ပြည်သူတွေနဲ့ အတူတူ ပျော်ရွှင်တာ' လို့ ခေါ်တယ်။" ကျန်းလီက စကားလုံး အသုံးအနှုန်းကို အမှားပြင်ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စာမတတ်တာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လာမအနိုင်ကျင့်နဲ့။"

"လုပ်မှာလား၊ မလုပ်ဘူးလား!"

"လုပ်မယ်! ရန်ဖြစ်ရမယ့် ကိစ္စဆိုရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် လုပ်မယ်!" ကျန်းခုန်းဟူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ရန်ဖြစ်ရသည်ကို မည်သူက မနှစ်သက်ဘဲ နေမည်နည်း။ သူသည် ထမင်းပန်းကန်နှင့် တူကို ကိုင်လျက်၊ နေရာမှထကာ မဟာဆွေ့အင်ပါယာဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ပျံသန်းရင်းဖြင့်ပင် ထမင်း ဆက်စားနေသေးသည်။

'သတိပေး ဆုံးမတယ်' ဆိုသည်မှာ တိုက်ရိုက် အဓိပ္ပာယ်အရ... ခေါက်လည်း ခေါက်မယ်၊ ရိုက်လည်း ရိုက်မယ်လို့ ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းလီက စိတ်ချလက်ချဖြင့် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချလိုက်သည်။

ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့ ရှိသည်ဆိုသော်လည်း၊ အားလုံးက အစောပိုင်းနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် နီးပါး ခန္ဓာကိုယ် အင်အားရှိသော ကျန်းခုန်းဟူလို လူကြမ်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရပါက လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် အရိုက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ဝူဝေ့မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်များကို လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်များနှင့် ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်မှာလဲ။

***