← Chapters

အခန်း (၁၃၁-၁၃၂)

Vol. 9 Ch. 131-132

အခန်း (၁၃၁-၁၃၂)

Vol. 9 Ch. 131-132

အခန်း ၁၃၁ ။ မောင်နှမ နှစ်ယောက်၏ တိုးတက်မှု

လော့ယင်သည် ဆင်ဖြူဇွန်ဘီနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ ဤဆင်ဖြူကြီးသည် နိုင်ငံတစ်ခု၏ တိရစ္ဆာန်ရုံမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကြီးက ဇွန်ဘီများ၏ အစောပိုင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများတွင် ကြီးမားသော အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဝေလငါးများက ဇွန်ဘီဖြစ်သွားပြီးနောက် သမုဒ္ဒရာထဲတွင် အကြွင်းမဲ့ အာဏာရှင်များအဖြစ် အခြားသတ္တဝါများကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ် စားသောက်ကာ အဆင့် ၄သို့ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

ဆင်ဖြူကြီးသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကုန်းမြေပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး သတ္တဝါဖြစ်ပြီး၊ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။ နှာမောင်း တစ်ချက်ရမ်းလိုက်၊ ပါးစပ် တစ်ချက်ဟလိုက်ရုံဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ဝါးမြိုပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယခင်ဘဝက ဆိုလျှင်၊ ဆင်ဖြူကြီးသည် ကုန်းမြေပေါ်တွင် အဆင့် ၃သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသော ဇွန်ဘီဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားသော လူသားများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အရှိန်မှာ ၎င်းကို မီရန် အလှမ်းဝေးလွန်းလှသည်။

အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီများသည် အခြားဇွန်ဘီများအပေါ် ကြီးမားသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီး တစ်ခုကို စုစည်းကာ လူသားများကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤသည်မှာ လူသားတို့၏ သမိုင်းတွင် ပထမဆုံး ရင်ဆိုင်ရသော ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီး - ဆင်ဖြူ ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်ဘဝက၊ ဤဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဖူလင်ဇုန်သည် ပထမဆုံး ကျရှုံးခဲ့ရသော ရှင်သန်ရေးဇုန် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ လော့ယင်မှာ ထိုဘေးအန္တရာယ်မှ ရှားရှားပါးပါး အသက်ရှင် လွတ်မြောက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လော့ယင်သည် အခြား ရှင်သန်ရေးဇုန်တစ်ခုသို့ ထပ်မံ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဇုန် ၂မှာ အုပ်ချုပ်သူများ၏ အာဏာလုပွဲများကြောင့်၊ ဇွန်ဘီများ ဝင်ရောက်လာမည်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ရာ၊ အမှားအယွင်းဖြစ်သွားပြီး ဇွန်ဘီများ တကယ် ဝင်ရောက်လာကာ ထိုဇုန်သည်လည်း ဇွန်ဘီအသိုက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ လော့ယင်သည် ထိုဇုန်မှလည်း ထပ်မံ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြန်သည်။

တတိယမြောက် ဇုန်သို့ ရောက်သောအခါ၊ လက်နက်ရောင်းဝယ်သူများ၏ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ခေတ်မီ လက်နက်များသည် ဇွန်ဘီများအပေါ်တွင် သိပ်မထိရောက်သော်လည်း လူသားများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင်တော့ အလွန် အသုံးဝင်လှသည်။ ထိုပဋိပက္ခတွင် လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ လတ်ဆတ်သော သွေးညှီနံ့များက ဇွန်ဘီများကို ဆွဲဆောင်သွားကာ မြို့ကို ဝိုင်းရံလာကြသဖြင့် ထိုဇုန်သည်လည်း ကျရှုံးသွားခဲ့ရပြန်သည်။

စတုတ္ထမြောက်... ပဉ္စမမြောက်...

ပဉ္စမမြောက် ရှင်သန်ရေးဇုန် ကျရှုံးသွားသောအခါ၊ လော့ယင်သည် ကောင်းကင်ကြီးက သူ့ကို တမင် ပစ်မှတ်ထားနေသည်ဟုပင် ခံစားလာရသည်။ သူရောက်သွားသည့် နေရာတိုင်း ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ရှင်သန်ရေးဇုန်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး ထပ်မံ ကျရှုံးဦးမလားဆိုတာကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုဇုန်၏နာမည်ကိုလည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် 'ဇုန် ၁' ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

...

"သတ်!"

လော့ယင်သည် ဆင်ဖြူဇွန်ဘီနှင့် အလွန် ရင်းနှီးစွာပင် တိုက်ခိုက်နေသည်။ ယခင်ဘဝက သူ 'အရိပ်ဘုရင်' ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ ထိုအချိန်က အဆင့် ၅သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ဤဆင်ဖြူ ဇွန်ဘီကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ဆင်ဖြူကြီးသည် နှာမောင်းကို မြှောက်ကာ ရှည်လျားစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ၎င်းသည် အလွန် ဒေါသထွက်နေသည်။ ၎င်း အခက်အခဲပေါင်းစုံဖြင့် စုစည်းထားခဲ့သော ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော ဤလူသား နှစ်ယောက်ကြောင့်၊ နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်းများဖြင့် အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်လား!

တစ်ကောင်မှ မကျန်အောင် အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ!

လော့ယင်နှင့် လော့ကျူတို့သည် အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အနည်းငယ်မျှ မပေါ့ဆရဲကြပေ။ သူတို့သည် မတုန်မလှုပ် မင်ဝမ် မန္တန်ကို အသုံးပြု၍ မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားကြသည်။ ဆင်ဖြူ၏ နှာမောင်းမှာ လူသားများ၏ လက်များထက်ပင် ပိုမို သွက်လက်နေသေးသည်။ လော့ယင်က ခဲယဉ်းစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ လော့ကျူကတော့ သေချာပေါက် အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

လော့ကျူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံမှာ လော့ယင်ထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းနေသေးသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ 'မတုန်မလှုပ် မင်ဝမ် မန္တန်' မှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှပြီး၊ လော့ကျူက သူမ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ရေခဲချပ်ဝတ်တစ်ထပ်ပါ ထပ်မံဖန်တီးထားသဖြင့် ဤရိုက်ချက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထပ်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် အရိုက်ခံရရင်တော့ အခြေအနေ မကောင်းနိုင်တော့ပေ။

လော့ကျူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။ သူမ၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သွက်လက်လာပြီး၊ ဆင်နှာမောင်းက သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မထိနိုင်တော့ပေ။

ကျန်းလီ သေချာပေါက် ပြောနိုင်သည်မှာ... ယခင်ဘဝကသာ လော့ကျူသည် ပထမဆုံးနေ့မှာတင် မသေဆုံးခဲ့လျှင်၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမ၏ အောင်မြင်မှုမှာ လော့ယင်ထက် သေချာပေါက် ပိုမို ကြီးမားလာလိမ့်မည်။

လော့ကျူသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားမြှောင်ဖြင့် ဆင်ဖြူ၏မျက်လုံးထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ၊ ဆင်ဖြူကြီးမှာ မျက်လုံးတစ်ဖက် ကန်းသွားတော့သည်။ သူမက ဓားမြှောင်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားမြှောင်မှာ အတွင်း၌ တစ်ဆို့နေသဖြင့် ဆွဲထုတ်၍ မရတော့ပေ။

ဆင်ဖြူကြီးသည် နာကျင်မှုကို မခံစားရသော်လည်း အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဆင်နှာမောင်းဖြင့် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသော လော့ကျူ၏ခေါင်းကို ရိုက်ချရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ၊ လော့ယင်က ဝင်ရောက် ကူညီရန် အချိန်မမီတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လော့ကျူ၏ လက်ဖဝါး အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားပြီး၊ အပူပြင်းလွန်းသော နွေရာသီတွင် မဖြစ်နိုင်သော ရေခဲပွင့်လေးများ ထွက်ပေါ်လာကာ... ရေခဲသက်သက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လော့ကျူသည် ထိုရေခဲဓားကို နောက်ကျောဘက်တွင် ထားကာ ဆင်နှာမောင်းကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ဖြူသွယ်သော လက်လေးကို မြှောက်ကာ ရေခဲဓား၏ ထက်မြက်မှုကို အသုံးပြု၍ ဆင်နှာမောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ယခုအခါ လော့ကျူသည် ကျင့်စဉ်အသစ်ဖြစ်သော 《ထာဝရ အေးခဲနေသော နယ်မြေ》ကို ပြောင်းလဲ ကျင့်ကြံနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းလီကိုယ်တိုင် ၁၀ ရက်ကျော် အချိန်ယူကာ ရေးဆွဲပေးထားသော ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး၊ စနစ်အရောင်းဆိုင်တွင် ရောင်းချပါက ရင်းမြစ်အမှတ် သန်းပေါင်းများစွာ တန်ကြေးရှိသည်။ ဤကျင့်စဉ်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ပါက၊ မိမိ၏ စိတ်အာရုံအတွင်းရှိ အရာဝတ္ထုအားလုံး၏ မော်လီကျူးများကို အေးခဲသွားစေနိုင်ပြီး မော်လီကျူးများ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ အခြား အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးဖြင့် အချိန်ကို ရပ်တန့်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် ပြောင်းပြန် လုပ်ဆောင်၍လည်း ရသေးသည်။ အပူချိန်ကို မြှင့်တင်ကာ ကိုယ်တွင်းရှိ မော်လီကျူးများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ မော်လီကျူးများကို ကမ္ဘာ့အမြန်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြစ်သော အလင်းအမြန်နှုန်းနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်သွားအောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။

လောကလူသားများ သိထားကြသည်မှာ ရေခဲ ဝိညာဉ်အမြစ်ပိုင်ရှင်များသည် ရေခဲနှင့် ပတ်သက်သော ကျင့်စဉ်များကိုသာ ကျွမ်းကျင်ကြသည်ဟု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေခဲ ဝိညာဉ်အမြစ်၏ အနှစ်သာရမှာ အပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် မိုက်ခရိုအမှုန်များ၏ လှုပ်ရှားမှု အမြန်နှုန်းကို ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။

သေချာသည်မှာ ကျန်းလီ သိထားသလိုပဲ၊ ယခင်က လူကြီးမင်းအချို့က ရေခဲဝိညာဉ်အမြစ်၏ အနှစ်သာရကို သတိပြုမိခဲ့ကြမှာ သေချာသည်။ သို့သော် ရေခဲဝိညာဉ်အမြစ်ကို အပူချိန် ဝိညာဉ်အမြစ်ဟု နာမည်မပြောင်းခဲ့ခြင်းမှာ... နာမည်က နားထောင်လို့ မကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ယခုအချိန်တွင် လော့ကျူသည် ကျင့်စဉ်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်တွင်လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ၊ အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်မှသာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် လော့ကျူသည် ဤကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းသတ္တိ အနည်းငယ်ကိုသာ ဖော်ထုတ်နိုင်သေးသည်။ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကို ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ရေခဲဖြင့် ပစ္စည်းများ ဖန်တီးခြင်းတို့ကိုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သေးသည်။

လော့ကျူသည် အခွင့်အရေးကို ဆက်လက် အသုံးပြုကာ ဆင်နှာမောင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ၊ ဆင်ဖြူကြီးသည် ရှေ့ခြေနှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ လော့ကျူကို နင်းခြေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

လော့ကျူသည် လုံးဝ မပြာယာသွားဘဲ၊ လက်ဟန်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်ကာ အလောင်းထိန်းကျောင်းခြင်း အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ဆင်ဖြူကြီးကို ခနလောက် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လော့ယင်က ရွှေကလပ်ကိုယ်ထည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ မိုက်မဲသော ရွှေကလပ် ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အလား၊ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည် တောက်ပနေပြီး ဆင်ဖြူကြီးကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ဆင်ဖြူကြီးသည် ခြေနှစ်ဖက်တည်းဖြင့်သာ ထောက်ထားရပြီး၊ အသိစိတ် ခေတ္တ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လော့ယင်၏ ဝင်တိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

လော့ယင်၏ ကျင့်စဉ်မှာ 《မင်ဝမ် ကျမ်းစာ》ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီနှင့် ဗြဟ္မာမျှော်စင်တို့က လော့ယင်သည် ဗုဒ္ဓတရားတော်များတွင် အလွန်ပါရမီပါကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့်၊ သူ့ကို ဗုဒ္ဓဘာသာ လမ်းစဉ်ကိုသာ ဆက်လက်လေ့လာစေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

မတုန်မလှုပ် မင်ဝမ် မန္တန်၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ခြင်းမှာ 《မင်ဝမ် ကျမ်းစာ》 ၏ အသုံးဝင်မှု အသေးအဖွဲလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ်တမ်းတွင် ဤကျမ်းစာသည် နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည့် ထိပ်တန်း ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဆင်ဖြူကြီးသည် လူးလှိမ့်ထကာ နံရံများစွာကို ဆက်တိုက် ဝင်တိုက်မိသည်။ လော့ယင်က မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ရင်ဆိုင်ကာ ပါးကွဖြင့် ခြေလှမ်းရွှေ့ပြီး၊ ဆင်စွယ်ကို ကိုင်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားကို ပြန်လည် အသုံးချလိုက်သည်။ သူသည် အဆင့် ၂ စွမ်းရည်မြှင့်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အဆင့် ၃ ဆင်ဖြူကြီးကို လှဲချလိုက်ရုံသာမက၊ ဆင်ဖြူကြီး၏ ကိုယ်ပိုင် အားကို အသုံးပြု၍ ၎င်း၏ ဆင်စွယ်ကိုပါ ကျိုးသွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းလီ ပထမဆုံး ရရှိခဲ့သော အစပြုသူ လက်ဆောင်ထုပ်ထဲမှ 《လေးအောင်စဖြင့် ပေါင်တစ်ထောင်ကို ရွှေ့ခြင်း》 ကျင့်စဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အားနည်းသူက အားကြီးသူကို အနိုင်ယူရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော တာအိုမန္တန်နှင့် ကိုယ်ခံပညာ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဤနည်းလမ်းကို မောင်နှမ နှစ်ယောက်အား သင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လော့ယင်သည် ကျိုးသွားသော ဆင်စွယ်ဖြင့် ဆင်နှာမောင်းကို မြေကြီးတွင် စိုက်ထားလိုက်ရာ၊ ဆင်ဖြူကြီး၏ ခြေလက်လေးဖက်မှာ အထက်အောက် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်မထနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

လော့ကျူက ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ရေခဲဓား၏ ထက်မြက်မှုမှာ ပိုမို တိုးတက်လာပြီး၊ ဆင်ဖြူကြီး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ဆင်ဖြူကြီး၏ သားရေနှင့် အရိုးများမှာ အလွန် မာကျောလွန်းသဖြင့် ရေခဲဓားဖြင့် ဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။ ဆင်ဖြူကြီး ပြန်ထလာတော့မည့် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ၊ သူမသည် ရေခဲဓားကို ဆင်ဖြူကြီး၏ နားရွက်ပေါက်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး ဦးနှောက်အမြုတေကို ထိမိချိန်တွင် ခပ်ဖွဖွလေး အားစိုက်လိုက်ရာ၊ ဦးနှောက်အမြုတေနှင့် ဆင်ဖြူကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော ကြိုးမျှင်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဆင်ဖြူကြီးသည် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတော့သည်။

ဦးနှောက်အမြုတေနှင့် ဇွန်ဘီတို့ကြားတွင် အသားမျှင်များဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။ ထိုအသားမျှင်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပါက၊ ဦးနှောက်အမြုတေနှင့် ဇွန်ဘီတို့ကြား ဆက်သွယ်မှု လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားပြီး ဇွန်ဘီလည်း သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဆင်ဖြူကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ နားရွက်ပေါက်များလည်း ကျယ်လာသဖြင့်သာ ရေခဲဓားကို ထိုးသွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ရေခဲဓား ဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆင်ဖြူကြီး၏ သားရေနှင့် အရိုးများမှာ အလွန်မာကျောသဖြင့်၊ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်ပင် မောင်နှမ နှစ်ယောက်သည် လက်နက်မျိုးစုံကို အသုံးပြုပြီးမှသာ ၎င်း၏ ခေါင်းခွံကို ဖွင့်ကာ အဆင့် ၃ ဦးနှောက်အမြုတေကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"အဆင့် ၃ ဦးနှောက်အမြုတေ ရပြီဆိုတော့ ဝေလငါးအုပ်စုကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများသွားတာပေါ့။" ကျန်းလီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် မြို့ထဲ၌ ခေါင်းပေါင်း သန်းချီ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ တစ်ခေါင်းချင်းစီကို ဖွင့်ပြီး ဦးနှောက်အမြုတေ လိုက်ရှာနေရမည် ဆိုပါက တစ်ပတ်ကြာလျှင်ပင် ပြီးမည် မဟုတ်ပေ။ ကံကောင်းသည်မှာ ကျန်းလီ၏ နတ်ဘုရားအာရုံအောက်တွင် မည်သည့်ခေါင်းထဲ၌ အဆင့် ၁ ဦးနှောက်အမြုတေ ရှိသည်၊ မည်သည့်ခေါင်းထဲ၌ အဆင့် ၂ ရှိသည်ဆိုတာကို အတိအကျ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အဆင့် ၁ ဦးနှောက်အမြုတေ တစ်သောင်း နှစ်ထောင် (၁၂,၀၀၀) ရတယ်။"

လော့ယင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည် - "နောက်ထပ် ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးတွေ ပေါ်လာဦးမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတိအကျ အချိန်နဲ့ နေရာကိုတော့ မသိဘူးလေ။ ဒီတစ်ခေါက်လို နည်းလမ်းမျိုး ထပ်သုံးဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ရှင်သန်ရေးဇုန်တွေမှာ သွားဝယ်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့၊ အလုံအလောက် ရဖို့က မသေချာဘူး။ တစ်လအတွင်း အကုန်စုဆောင်းနိုင်ပါ့မလား မပြောတတ်ဘူး။"

ကမ္ဘာပျက်ခေတ်တွင် သတင်းအချက်အလက် ပို့ဆောင်ရန် အလွန် ခက်ခဲသဖြင့်၊ ယခင်ဘဝက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးများ အားလုံး၏ အတိအကျ သတင်းများကို လော့ယင် မသိနိုင်ပေ။

ကျန်းလီက ခေါင်းခါလိုက်သည် - "ငါ ကြည့်လိုက်တာတော့ အဆင့် ၃ကို ရောက်တော့မယ့် ဇွန်ဘီ တချို့ ရှိနေတယ်။ သူတို့က ဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်လာမှာပဲ။ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းနဲ့ ပစ်မှတ်တွေကို ငါ ခန့်မှန်းလို့ ရပါတယ်။"

လော့ယင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည် - "ဒါဆိုရင်တော့ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး။"

ဒီတစ်ခေါက် အောင်မြင်မှုက လော့ယင်ကို ယုံကြည်မှု အများကြီး တိုးလာစေတယ်။ အစီအရင်တွေရဲ့ ဆန်းကြယ်မှုက သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက ဘယ်လောက်ပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား တွေးလို့မရတဲ့ အရာတွေပါ။ ကျိုကျိုးဆိုတာ တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တဲ့ နေရာပဲ!

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 132

အခန်း ၁၃၂ ။ စာရေးသူ၏ စကားလက်ဆောင်

အခန်း ၁၃၂ ကတော့ စာရေးသူရဲ့စကားပြောခန်းမို့လို့ အပိုင်းသစ်မပါပါဘူး။ အပိုင်းနံပါတ်တွေ လွဲကုန်မှာစိုးလို့ မူရင်းအတိုင်းပဲ အပိုင်း ၁၃၂ အတွက် မတင်တော့ပါဘူး။

All Chapters