အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 139

အခန်း ၁၃၉ ။ ကျိုကျိုးကမ္ဘာ၏ ပြင်ပသို့ ပထမဆုံး ခြေလှမ်း

ယခင်က မင်ကျုံး နှင့် လမ်းခွဲခဲ့စဉ်က၊ ဗြဟ္မာမျှော်စင်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် သူ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လာခဲ့မည်ဟု ကျန်းလီ ကတိပေးခဲ့ဖူးသည်။

တကယ်တော့ ကျန်းလီသည် မင်ကျုံး၏ကမ္ဘာသို့ အချိန်မရွေး သွားရောက်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့ ကတိပေးခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း နှစ်ရပ် ရှိသည်။

ပထမအကြောင်းရင်းမှာ - မင်ကျုံး၏ ကမ္ဘာတွင် တာအိုဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားရုပ်အလောင်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တာအိုဂိုဏ်းအတွက် အလွန် အဓိပ္ပာယ်ကြီးမားလှသည်။ သို့သော် ပိုင်ဟုန်ထူသည် ဗလာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်စွမ်း မရှိသလို၊ ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်မှာ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သော်လည်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ကုန်ခန်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းလီက ရှန်းဝမ်ကို အလောတကြီး မလုပ်ရန်နှင့်၊ ဗြဟ္မာမျှော်စင်ကို ရှာတွေ့ပြီးမှသာ အတူတူသွားကြရန် တိုက်တွန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအကြောင်းရင်းမှာ - မင်ကျုံးတို့ကမ္ဘာ၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။ အကယ်၍ သူတို့ကမ္ဘာတွင် ဇွန်ဘီကပ်ဘေး ဖြစ်ပွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ အဆင့် ၄ ဇွန်ဘီများကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးစက်ရုပ်များဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မင်ကျုံး၏ ကမ္ဘာနှင့် ကျိုကျိုးကမ္ဘာတို့သည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်း နှစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းလီသည် ကျိုကျိုးနှင့် မင်ကျုံး၏ ကမ္ဘာတို့အကြား အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ပေးပြီး၊ အချင်းချင်း ဖလှယ်လေ့လာကာ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြင့် ပူးပေါင်းတိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ထို့ပြင် ကျန်းလီသည် မင်ကျုံးကမ္ဘာ၏ လုံခြုံရေးကိုလည်း စိုးရိမ်နေမိသည်။ နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးက 'အားချင်' ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး လူသားများကို မျိုးတုန်းအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဆိုကတည်းက၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြီး ဒုက္ခပေးနိုင်ချေ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်လား။

အခြားကမ္ဘာသို့ သွားရမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ သူတို့သည် တာအိုဂိုဏ်းရှိ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲများအားလုံးကို အကြောင်းကြားကာ၊ ပုံမှန် ဖိုသီဖတ်သီနေတတ်သူများကိုလည်း အခြားကမ္ဘာတွင် အရှက်မကွဲစေရန် သပ်သပ်ရပ်ရပ် နေထိုင်ကြရန် မှာကြားလိုက်သည်။

တာအိုဘိုးဘေးသည် အခြားကမ္ဘာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားဘုံ၏ ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် ဖြစ်လျှင်တောင်မှ လူများ ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်သည်။ လူများကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက်၊ ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့သည် တာအိုဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားရုပ်အလောင်း ကိစ္စကို အခြားသူများကို မပြောပြခဲ့ဘဲ၊ မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

အကြီးအကဲများကို အမှန်တရား မပြောပြချင်သော်လည်း၊ ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့သည် သူတို့ကို ထိုကမ္ဘာသို့ ခေါ်သွားချင်နေသေးသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော စိတ်ခံစားချက် ဖြစ်သည်။

အခြားကမ္ဘာဆိုသည်မှာ ကျိုကျိုးရှိ လူတိုင်းအတွက် အလွန်ဆန်းသစ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် လူကြီးမင်းများပင်လျှင် ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် တာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲများသည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်မှတစ်ဆင့် ထိုကမ္ဘာ၏ မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြရာ၊ အလွန် စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးမပြုဘဲ ပစ္စည်းများကို မောင်းနှင်နိုင်ခြင်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် ဆန်းကြယ်သော စိတ်ကူးဖြစ်သလဲ။

ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်သည် ရတနာကျင့်စဉ်ကို အပူတပြင်း စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဗြဟ္မာမျှော်စင်၏ အဆိုအရ၊ အကယ်၍ ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ် အစ်ကိုကြီးကသာ ရတနာကျင့်စဉ် အပြည့်အစုံကို တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါက၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များလည်း ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းများကို ယခုထက် ပိုမို များပြားစွာ ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်မည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ကြောင့် မည်သူကမျှ ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်ကို သွားရောက် မနှောင့်ယှက်ခဲ့ကြပေ။

...

မင်ကျုံး၏ ကမ္ဘာနှင့် ကျိုကျိုးကမ္ဘာတို့၏ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ တူညီနေသည်။ ကျန်းလီနှင့် မင်ကျုံးတို့ လမ်းခွဲခဲ့သည်မှာ ၄ နှစ်ခွဲခန့် ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းလီ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ မင်ကျုံးသည် နိုင်ငံသားအားလုံး၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ကျန်းလီက အခက်ခဲဆုံးဖြစ်သော သားရဲကြီးများကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ ကျန်ရှိနေသော သားရဲငယ်လေး နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်လောက်ကိုတော့ မက်ခါစက်ရုပ်များ လွှတ်ကာ အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်ပြီး၊ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသေအပျောက် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့သော သားရဲအန္တရာယ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြည်သူများ သိရှိသွားသောအခါ၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးက တစ်နှစ်တိတိ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။

မင်ကျုံးသည်လည်း အထူးချွန်ဆုံး သမ္မတအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရသည်။

အစွန်းရောက်သော လက်နက်များနှင့် ပိုမို အဆင့်မြင့်သော သိပ္ပံပညာများကို ဆက်လက် မရှာဖွေတော့ပါက၊ မင်ကျုံးကမ္ဘာရှိ လူများသည် အလုပ်လုပ်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။ ဤနေရာရှိ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်မြင့်မားလွန်းလှပြီး၊ အလိုအလျောက် ထုတ်လုပ်ရေး စနစ်များရှိသဖြင့် လူများသည် မိမိတို့၏ ဝါသနာအရသာ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြသည်။ မန်ဂါဆွဲချင်သူက ဆွဲနိုင်ပြီး၊ ဆရာလုပ်ချင်သူက လုပ်နိုင်သည်။ ကျောင်းမတက်ချင်သူကတော့... မဖြစ်မနေ တက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရှင်သန်ရေးပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးသွားသောအခါ၊ သမ္မတဖြစ်သူ မင်ကျုံးသည် ပြဿနာအသစ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလာရသည်။ ၎င်းမှာ အစွန်းရောက် ပျော်ပါးခြင်း ဝါဒများ ပျံ့နှံ့လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤပြဿနာမှာ သိပ်မဆိုးရွားသေးသဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေရှင်း၍ ရနိုင်သေးသည်။

ထို့အပြင် မင်ကျုံးသည် ပြဿနာအသစ်တစ်ခုကိုလည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ပြဿနာ သိပ်မကြီးသော်လည်း အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည်။

"သမ္မတ မင်ကျုံး... သားရဲပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါလား။" ဝန်ကြီးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ ဤမေးခွန်းကို သူ အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် မေးခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ အမြဲတမ်း တူညီသော အဖြေကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။

"ပြောပြလို့ မရပါဘူး။" မင်ကျုံးက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "ကိစ္စတစ်ခုလုံးရဲ့ အစအဆုံးကို မှတ်တမ်းထဲမှာ ရေးပြီး 'အမြင့်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်' အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးပါပြီ။ ဘာမှ အပြောင်းအလဲ မရှိဘူးဆိုရင်၊ နှစ် ၁၀၀ ကြာမှ အဲ့ဒီမှတ်တမ်းကို ဖွင့်ဖတ်လို့ ရပါလိမ့်မယ်။"

မင်ကျုံးသည် ကျန်းလီက ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို အများပြည်သူသိအောင် ချပြချင်၊ မချပြချင် သေချာ မသိသဖြင့် မိမိသဘောဖြင့် မဆုံးဖြတ်ရဲခဲ့ပေ။

ကျန်းလီနှင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်တံဆိပ်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ တိုက်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လူသားများဘက်မှ ခံစားမိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လူသားများက တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှန်းသာ သိကြပြီး အကြောင်းရင်းကိုမူ မသိကြပေ။

မင်ကျုံးတစ်ယောက်တည်းသာ ထိုအရာသည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် လူစွမ်းကောင်းကြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ အပြင်ပန်းတွင် သဘောကောင်းသူ တစ်ယောက်လို ပုံပေါက်သော်လည်း၊ မင်ကျုံးသည် ကျန်းလီ၏ စိတ်သဘောထားကို လောင်းကြေး မထပ်ရဲပေ။

အကယ်၍ ထိုလူကြီးမင်း သဘောမကျသည့် အရာတစ်ခုခုကို လုပ်မိသွားပါက၊ အကျိုးဆက်ကတော့...

သို့သော် လူသားများသည် အမြဲတမ်း စပ်စုတတ်ကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ကိစ္စရပ်မျိုးကို ဆိုလျှင် ပို၍ပင် သိချင်ကြသည်။ မင်ကျုံးသည် သမ္မတတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြည်သူများ၏ ဆန္ဒကိုလည်း နားထောင်ရမည်ဖြစ်ရာ၊ အလယ်အလတ်ကျသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ် ၁၀၀ ကြာပြီးမှ မှတ်တမ်းကို ဖွင့်ဖတ်ခွင့်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ဝန်ကြီးများသည် သူတို့၏ မြေးမြစ်များ အမှန်တရား သိရမည့်အချိန်အထိ မစောင့်နိုင်ကြပေ။

သူတို့ အခုချက်ချင်း သိချင်ကြသည်။

"မင်ကျုံး... မပြောပြလို့ မရတဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။ ငါ့ကိစ္စက လျှို့ဝှက်ထားစရာ မလိုပါဘူး။"

ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံက မင်ကျုံး၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရာ၊ မင်ကျုံး အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

"ဆရာကျန်းလီ!" မင်ကျုံး အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ ဝန်ကြီးများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ သမ္မတက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့က အရမ်း ဖိအားပေးလွန်းလို့ သမ္မတကြီး ရူးသွားတာများလား? သူတို့ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဟိုလူက လူသားတွေရဲ့ အမြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်လား။ နည်းနည်းတော့ အဖိနှိပ်ခံနေရတဲ့ ပုံပေါက်နေတယ်နော်။"

"အသံလွှင့်ပြီး ပြောကြလေ။ အပြင်ကနေ အသံကျယ်ကြီးနဲ့ မပြောကြနဲ့၊ ရိုင်းရာကျတယ်။"

"ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။ ငါတို့ ဘာပြောနေလဲဆိုတာ သူမှ နားမလည်တာ။"

"အင်း... အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ တကယ်ကို အဖိနှိပ်ခံနေရတဲ့ ပုံပဲ။"

အသက်ကြီးပိုင်း အများစုပါဝင်သော လူတစ်စုသည် လွှတ်တော်အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့်၊ ဝန်ကြီးများမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော တာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲများအားလုံးမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြရာ၊ နတ်ဘုရားအာရုံ၏ နယ်ပယ်မှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်လှသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်ကာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်ပြီး၊ ဤကမ္ဘာ၏ ဘာသာစကား သဒ္ဒါစည်းမျဉ်းများကို လွယ်ကူစွာ စုစည်းကာ ဘာသာစကားကို အလျင်အမြန် တတ်မြောက်သွားကြသည်။

သို့သော် တတ်မြောက်သွားသော်လည်း၊ အချင်းချင်း စကားပြောရာတွင်တော့ ကျိုကျိုး ဘာသာစကားကိုသာ အသုံးပြုနေကြဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့... ဒီခေါင်းဆောင်က ကျင့်ကြံမှုလည်း သာမန်ပဲ၊ သိပ်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ ပုံမပေါ်ဘူး။ သူက ဘာကိုအားကိုးပြီး ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာလဲ။"

"မွေးမလာခင်ကတည်းက မျိုးရိုးဗီဇကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်နော်။"

"မျိုးရိုးဗီဇ? ဆန်းသစ်လှချည်လား။"

နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် အရာများစွာကို သိရှိသွားသော်လည်း၊ အားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်အတွက်တော့ အချိန်တစ်ခု ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။

"ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ... စွပ်စွဲပြစ်တင် ခံနေရတာလား။" ကျန်းလီက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလောက်တော့ မဆိုးရွားပါဘူး။ ပုံမှန် အငြင်းပွားနေကြတာပါ။" ကျန်းလီ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မင်ကျုံး တစ်ယောက်လုံး စိတ်အေးသွားသည် - "ခင်ဗျားတို့က သားရဲပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့တာလဲဆိုတာ သိချင်နေကြတာ မဟုတ်လား။ ဆရာကျန်းလီ ကူညီပြီး ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာလေ။"

"ဂြိုဟ်သား? သူ့နောက်ကွယ်က အင်အားစုကို အားကိုးပြီး ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာလား။"

ယခင်က မင်ကျုံး ထင်ခဲ့သလိုပဲ၊ ဝန်ကြီးများကလည်း ကျန်းလီကို ဂြိုဟ်သားတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

မင်ကျုံးသည် အဖြစ်အပျက် အစအဆုံးကို ပြန်လည် ရှင်းပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့က နတ်ဘုရားဘုံကနေ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူတွေ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဒီတိုက်ကြီးက တည်ရှိမှုတစ်ခုခုရဲ့ အလောင်းကြီးဖြစ်ကြောင်း စသည့် အချက်အချို့ကိုတော့ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

အမှန်တရားကို သိလိုက်ရသော အမတ်များသည် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်ဆိုတာ အရမ်းကို ယုံကြည်ရခက်လွန်းလှသည်။

သို့သော် ကျန်းလီက သူတို့ကို ဆွဲငင်အားမှ လွတ်ကင်းအောင် လုပ်ပြလိုက်သောအခါမှသာ သူတို့ ယုံကြည်သွားကြတော့သည်။

"လူကြီးမင်းမင်ကျုံး... ထပ်တွေ့ရပြန်ပြီနော်။" ပိုင်ဟုန်ထူက လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူသည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်မှတစ်ဆင့် မင်ကျုံးကို မြင်ဖူးခဲ့ပြီး၊ ဤကမ္ဘာက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သားရဲလေးတစ်ကောင်ကိုတောင် ဘာလို့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့သလဲဆိုပြီး အံ့ဩခဲ့ဖူးသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ပိုင်။"

"မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ကျိုကျိုးရဲ့ ဒုတိယအကြီးဆုံး အင်အားစုက အထက်ပိုင်း ခေါင်းဆောင်တွေပါ။ အားလုံးက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွေချည်းပါပဲ။"

အကြီးအကဲတစ်ယောက်ချင်းစီက မင်ကျုံးကို ယဉ်ကျေးစွာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ခုနက အမြင့်ဆုံးခေါင်းဆောင်က အဖိနှိပ်ခံနေရတယ်လို့ အတင်းပြောခဲ့တဲ့သူတွေက သူတို့ မဟုတ်တဲ့အတိုင်းပါပဲ။

မင်ကျုံး အလန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ 'ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်' ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အဲ့ဒီတုန်းကသာ ဆရာကျန်းလီ ဝင်မပါခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်တည်းနဲ့ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့တယ်လေ။

ဒီလူတွေ အကုန်လုံးက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွေတဲ့လား! ပြီးတော့ ကျန်းလီနဲ့ နှစ်ဆင့်တောင် ကွာသေးတယ်တဲ့!

မင်ကျုံး အနည်းငယ် နေရခက်သွားသည်။ သူကလည်း လူသားတွေရဲ့ အမြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သီအိုရီအရဆိုရင် ကျန်းလီနဲ့ အဆင့်အတန်း တူညီပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း ကွာဟချက်ကတော့ အရမ်း ကြီးမားလွန်းနေတယ်လေ။

အဝေးမှ ဧည့်သည်များ ရောက်လာသည်ဆိုမှတော့ မင်ကျုံးအနေဖြင့် သေချာပေါက် နွေးထွေးစွာ ဧည့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

မင်ကျုံးသည် သူတို့ကို အကောင်းဆုံး စားသောက်ဆိုင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဤကမ္ဘာ၏ အစားအသောက်များမှာ ကျန်းလီ ပထမဆုံး ရောက်လာချိန်ကနှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ဘဲ၊ လူများသည် အရသာကို စတင်ရှာဖွေလာကြပြီဖြစ်ရာ အရသာမှာ ထူးကဲစွာ ကောင်းမွန်နေသည်။ အကြီးအကဲများမှာလည်း အလွန်သဘောကျစွာ စားသောက်ကြသည်။

ဝန်ကြီးများသည်လည်း ဘေးမှနေ၍ ဧည့်ခံရင်း၊ ကျိုကျိုး၏ ဓလေ့ထုံးစံများကို အကြီးအကဲများနှင့်အတူ ဆွေးနွေးကြပြီး၊ ကျိုကျိုး၏ ကျယ်ပြန့်မှုနှင့် အင်အားကြီးမားမှုကို ကြားသိရသောအခါ အလွန် အံ့ဩမှင်တက်သွားကြသည်။

***

မဟာယာနအဆင့်ရောက်မှ စနစ်က ပေါ်လာသတဲ့

Mahayana 140

အခန်း ၁၄၀ ။ အငြိမ်မနေတတ်သော အကြီးအကဲများ

"ဆရာကျန်းလီ ပြောဖူးတာ မှတ်မိသေးတယ်။ ဗြဟ္မာမျှော်စင်ကို ရှာတွေ့ရင် ပြန်လာပြီး အလည်အပတ် လာခဲ့မယ်ဆိုတာ။ အခု ဗြဟ္မာမျှော်စင်ကို ရှာတွေ့သွားပြီလား။" ထမင်းဝိုင်းတွင် မင်ကျုံးက အခြေအနေကောင်းကို အသုံးချကာ မေးလိုက်သည်။ သူသည် အတန်ကြာအောင် ခိုးကြည့်နေသော်လည်း မျှော်စင်ပုံစံ ပစ္စည်းတစ်ခုကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

"တကယ်တော့ ရှာတွေ့သွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် သူက အပြင်ထွက်မလာချင်လို့ပါ။" ကျန်းလီက ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။ အမှန်တော့ ဗြဟ္မာမျှော်စင်သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် အလွှာတစ်ခုဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာ၏ နည်းပညာဖြင့်မူ ၎င်းကို ရှာတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဗြဟ္မာမျှော်စင်သည် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်လာပြီးကတည်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောသလို၊ ဒီနေရာမှာ ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော် တည်ထောင်မယ်လို့လည်း မအော်ဟစ်ဘဲ အလွန် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းလီက အကြောင်းရင်းကို အသံလွှင့်ခြင်းဖြင့် မေးကြည့်ရာ၊ ရရှိလာသော အဖြေကြောင့် ကျန်းလီမှာ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်သွားရသည်။

ဗြဟ္မာမျှော်စင် ပြောသည်မှာ... ဤကမ္ဘာရှိ လူများ၏ အခြေခံ သုံးဆောင်စရိတ်များမှာ အခမဲ့ဖြစ်နေပြီး၊ လူများသည် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်နေကြကာ ငွေကြေးနှင့် ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို မမက်မောကြပေ။ သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကမ္ဘာမှာလည်း အလွန် ပြည့်စုံလွန်းနေသဖြင့်၊ ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော် တည်ထောင်ရန်အတွက် မြေဆီလွှာ လုံးဝမရှိဘူးဟု ဆိုသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင် မည်သည့် ဘာသာရေးမဆို ဤကမ္ဘာတွင် ခြေကုပ်ယူရန် အလွန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။

တရားဟော၍ မရသဖြင့် ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာ စိတ်မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အပြင်လူများရှေ့တွင် သူ၏ အားနည်းချက်ကို မပြသလိုသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

"အခု ဗြဟ္မာမျှော်စင်ကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့ နှစ်ဖက်ကမ္ဘာကြားမှာ အမြဲတမ်း ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်လို့ ရပါပြီ။ သမ္မတမင်ကျုံးအနေနဲ့ ဘယ်လို သဘောရပါသလဲ။"

"ဒီလို ကောင်းတဲ့ကိစ္စ ရှိသေးတာလား!"

မင်ကျုံး သေချာပေါက် သဘောတူပါသည်။ ဤမျှ အင်အားကြီးမားပြီး မိတ်ဆွေပီသသော ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်ခွင့် ရခြင်းကို သူ အလွန် လိုလားနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့တွင်လည်း စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေသည်။ စကားပြောဆိုမှုများအရ ကျိုကျိုးသည် တစ်သားတည်းကျနေသော အဖွဲ့အစည်းကြီး မဟုတ်ဘဲ၊ ကြီးငယ်မဟူသော အင်အားစုများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ ထိုအထဲတွင် သူတို့ကမ္ဘာအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် အင်အားစုများ ပါဝင်နေနိုင်သည် မဟုတ်လား။

ထိုအင်အားစုများတွင် ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တစ်ယောက်သာ ရှိနေလျှင်ပင်၊ ကျန်းလီအတွက်မူ အင်အားစုငယ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ မင်ကျုံးတို့ ကမ္ဘာအတွက်မူ မခုခံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အင်အားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

မင်ကျုံး၏တွန့်ဆုတ်မှုကို ကျန်းလီက ရိပ်မိသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော့် အစီအစဉ်ကတော့ ဆက်သွယ်ရေး ဝင်ပေါက်ကို တာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ တည်ဆောက်ဖို့ပါ။ ကျိုကျိုးက ဘယ်အင်အားစုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားတို့ ကမ္ဘာကို လာမယ်ဆိုရင် တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရပါမယ်။ တာအိုဂိုဏ်းက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူပေးပါလိမ့်မယ်။"

ဤသည်မှာ ပိုင်ဟုန်ထူကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုကျိုးရှိ အင်အားစုများထဲတွင် လူကောင်းရော လူဆိုးပါ ရောနှောနေကြောင်း သူ သိထားသဖြင့်၊ ထိုအင်အားစုများကို ဤကမ္ဘာသို့ လွတ်လပ်စွာ လာရောက်ခွင့် မပြုနိုင်ပေ။

ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့သည် ဤကမ္ဘာရှိ လူများအပေါ် သဘာဝအရ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိကြသည်။ ဤလူများသည် နတ်ဘုရားဘုံမှ ကျန်ရစ်သူများ ဖြစ်ပြီး တာအိုဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် အသက်စွန့် ကာကွယ်ပေးခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ပြောရလျှင် တာအိုဂိုဏ်းနှင့် ဤကမ္ဘာမှ လူများသည် တာအိုဘိုးဘေး၏ တပည့်များအဖြစ် ဆင်းသက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့ ဆက်သွယ်ရေးစတင်စမှာ လူအများကြီး အသွားအလာ လုပ်ဖို့ မသင့်တော်သေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာနှစ်ခုစလုံးက အကောင်းဆုံး လူတွေကို ရွေးချယ်ပြီး၊ အရင်ဆုံး အဲ့ဒီလူတွေကိုပဲ ကမ္ဘာတွေကြား သွားလာခွင့် ပြုပြီး ပညာသင်ယူတာ၊ အတွေ့အကြုံ ယူတာတွေ လုပ်ခိုင်းမယ်။ ကမ္ဘာနှစ်ခုစလုံးက တစ်ဖက်နဲ့ တစ်ဖက် အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်လာပြီဆိုမှ၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အသွားအလာ ခွင့်ပြုတဲ့ အရေအတွက်ကို တိုးချဲ့သွားမယ်။ နောက်ဆုံးကျမှ အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ကို လုံးဝ ပယ်ဖျက်လိုက်မယ်လေ။"

တံခါးဖွင့်ဝါဒဆိုသည်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း အဆင့်လိုက် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန် ဖွင့်ချလိုက်၍ မရကြောင်း ကျန်းလီ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

"ဒါက အရမ်းကို ကောင်းမွန်လှပါတယ်။ အရမ်းကောင်းပါတယ်။" ကျန်းလီက ဤမျှအထိ သေချာ စဉ်းစားပေးထားသည်ကို မြင်သောအခါ မင်ကျုံးက အကြိမ်ကြိမ် ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကျန်းလီက ပြုံးလျက် ပြောသည် - "ကျွန်တော်လည်း တခြားကမ္ဘာနဲ့ သံတမန် အဆက်အသွယ် လုပ်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိပါဘူး။ အားလုံးက စမ်းသပ်လုပ်ဆောင်ရတာချည်းပါပဲ။ ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း စဉ်းစားမိတာ မပြည့်စုံတာတွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားမှာ အကြံဉာဏ်တွေ ရှိရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ ရပါတယ်။"

မင်ကျုံးနှင့် ကျန်းလီတို့သည် အလွန် ရင်းနှီးဖော်ရွေသော လေထုထဲတွင် အပြန်အလှန် အမြင်ဖလှယ် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူစာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အဆင့်အတန်းဖြင့်သာ ချုပ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အဆင့်အတန်းဟု ဆိုသော်လည်း၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ဦးက အမြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်၊ နောက်တစ်ဦးက ကျိုကျိုးတစ်ခုလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားသော လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်ရာ၊ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သီးသန့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အဆင့်အတန်း ရှိနိုင်မည်နည်း။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သူတို့၏ ကမ္ဘာများကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ နားလည်မှု တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အဆင့်အတန်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းက တရားဝင် အစိုးရ အဆင့်အတန်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းထက် ပိုမို လွတ်လပ်မှု ရှိပြီး ပိုမို အဆင်ပြေသည်။

မဟုတ်လျှင် ကမ္ဘာနှစ်ခုကြား သဘောတူစာချုပ် ချုပ်ဆိုရန်ဆိုသည်မှာ ဤမျှ လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။ ကျိုကျိုးက အင်အားသုံးပြီး ကိုလိုနီပြုမည် ဆိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

သဘောတူစာချုပ်၏ အကြောင်းအရာများမှာ အလွန် ရိုးရှင်းပြီး ကျန်းလီ ယခင်က ပြောခဲ့သော အချက်များသာ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ခေါ်ဝေါ်ရာတွင် လွယ်ကူစေရန်အတွက်၊ ဤကမ္ဘာ၏ အမည်ကို 'မင်ကျုံးကမ္ဘာ' ဟု သတ်မှတ်ကြောင်း စာချုပ်တွင် အတိအလင်း ရေးသားထားသည်။

၎င်းမှာ မင်ကျုံးကိုယ်တိုင် အကြံပြုခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျန်းလီက အကြံပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မင်ကျုံးက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း၊ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။

မိမိ၏နာမည်ကို ကမ္ဘာတစ်ခု၏ အမည်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းမှာ မည်မျှ ကြီးမားသော ဂုဏ်ကျက်သရေ ဖြစ်သနည်း။ မင်ကျုံးသည် ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် အကျိုးအမြတ်များကို မမက်မောသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကိစ္စအတွက်မူ အလွန် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

ပိုင်ဟုန်ထူသည် သဘောတူစာချုပ်၏ အကြောင်းအရာများကို သိရှိသွားပြီးနောက်၊ အကြီးအကဲများကို ချက်ချင်းခေါ်ယူကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

"ဆွေးနွေးချက်များအရ... အကြီးအကဲဝမ်၊ အကြီးအကဲလီ၊ အကြီးအကဲဆူး... ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်က ဒီကမ္ဘာမှာ ၂ လလောက် အရင်နေခဲ့ပြီး လေ့လာသင်ယူကြပါ။ ၂ လပြည့်ရင် တခြား အကြီးအကဲ သုံးယောက်နဲ့ လူစားလဲပေးမယ်။"

ပိုင်ဟုန်ထူသည် မတူညီသော နယ်ပယ်များကို ကျွမ်းကျင်သည့် အကြီးအကဲ သုံးဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွေးချယ်ခံရသော အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ဤကမ္ဘာမှာ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ဆန်းကြယ်သော သိပ္ပံနည်းပညာများက သူတို့ကို မျက်စိပွင့်သွားစေပြီး စိတ်ကူးသစ်များစွာကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ကျန်သော အကြီးအကဲများမှာမူ သက်ပြင်းချကာ နောက်တစ်ကြိမ် အလှည့်ကျရန်အတွက် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို တွက်ချက်နေကြသည်။

မင်ကျုံးသည် ပိုင်ဟုန်ထူကို လာတွေ့ပြီး၊ သူတို့က ကျိုကျိုးကမ္ဘာ၏ တည်ရှိမှုကို အပြည့်အဝ ကြေညာရန် အစီအစဉ် မရှိသေးသဖြင့်၊ ကျန်ရစ်ခဲ့မည့် အကြီးအကဲများကို အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းနေထိုင်ပေးရန် မေတ္တာရပ်ခံခဲ့သည်။

ပိုင်ဟုန်ထူက လေးနက်စွာဖြင့် သတိပေးလိုက်သည် - "မင်းတို့ သုံးယောက်ကို သတိပေးချင်တာက၊ မင်းတို့ ဒီကို လာတာ လေ့လာသင်ယူဖို့၊ အပြန်အလှန် ဖလှယ်ဖို့ပဲ။ လူတွေရှေ့မှာ ကိုယ့်ရဲ့အစွမ်းတွေပြဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာက လူအများစုက ကျိုကျိုးကမ္ဘာ အကြောင်းကို မသိကြသေးဘူး။ အပြင်ထွက်ရင် လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းဖို့ သတိထားကြ။ တောင်တွေကို ရွှေ့တာ၊ ပင်လယ်တွေကို ဖို့တာ၊ ဖာရှန်းထျန်းတီကြီးတွေ ထုတ်ပြတာ၊ ဒီကမ္ဘာက သိပ္ပံပညာနဲ့ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်ပြတာမျိုးတွေ ရှောင်ကြဉ်ပါ။ သမ္မတမင်ကျုံးကို ဒုက္ခမပေးကြနဲ့။"

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်သည် - "တောင် ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကိုပဲ နေရာ နည်းနည်းလေး ရွှေ့လိုက်တာလောက်ကတော့ ရတယ်မလား။"

ထိုအကြီးအကဲသည် ဖုန်းရွှေပညာကို အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျိုကျိုးတွင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များကို ပြောင်းလဲကာ ဖုန်းရွှေ နေရာများကို မကြာခဏ ပြောင်းလဲလေ့ရှိပြီး ကျိုကျိုး မြေပုံဆွဲသူများ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူကြီးဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင်လည်း သူ၏ ဖုန်းရွှေပညာက အလုပ်ဖြစ်၊ မဖြစ် နှင့် မည်သို့ ပြောင်းလဲမှုများ ရှိမည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေသည်။

"မရဘူး။"

"ရွှေ့ပြီးရင် ချက်ချင်း ပြန်ထားပေးရင်ကော မရဘူးလား။"

"မရဘူး။"

"ကျွန်တော်က ပုံရိပ်ယောင်မန္တန်ကို ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ လူ တစ်သန်းလောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပုံရိပ်ယောင်ထဲ ဝင်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော် မန္တန်သုံးနေတာကို ဘယ်သူမှ မမြင်စေရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်။"

ထိုအကြီးအကဲသည် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်မန္တန်ကို အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိပုံရသည်။

ပိုင်ဟုန်ထူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည် - "မရဘူး။"

"ကျွန်တော်က မက်ခါစက်ရုပ်တွေပေါ်မှာ မန္တန်အမှတ်အသားတွေ ရေးဆွဲပြီး စက်ရုပ်တွေကို ပိုသန်မာအောင် လုပ်ချင်လို့ပါ။"

ပိုင်ဟုန်ထူ၏မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည် - "အစွမ်းပြင်းအားကိုတော့ သတိထားပါ။"

"စိတ်ချပါ၊ စိတ်ချပါ။ အများဆုံး စက်ရုပ် တစ်သိန်းလောက်ပေါ်မှာပဲ ရေးဆွဲမှာပါ။"

ပိုင်ဟုန်ထူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားပြန်သည် - "မရဘူး။"

ဒီအကြီးအကဲ သုံးယောက်က ဒီကမ္ဘာမှာ ပြဿနာရှာဖို့ တမင်သက်သက် ရည်ရွယ်ထားသလိုပဲလို့ သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းလို့ပါ။ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါနဲ့။" ဟု ပိုင်ဟုန်ထူက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။" မင်ကျုံးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ သူ့နောက်ကျောတွင် ချွေးအေးများပင် ပျံလာခဲ့သည်။ ဒါက လေ့လာသင်ယူဖို့ လာတဲ့လူတွေမှ မဟုတ်တာ၊ နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်က သူတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေ လာပြနေသလိုပဲ။

တောင် ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို နေရာပြောင်းမယ်ဆိုတာကို လွယ်လွယ်လေး ပြောနေတယ်၊ လူ တစ်သန်းလောက်ကို ပုံရိပ်ယောင်ထဲ ထည့်မယ်လို့ ပြောတယ်၊ ပြီးတော့ စက်ရုပ် တစ်သိန်းလောက်ကို အများဆုံးတဲ့... ဂိုဏ်းချုပ်ပိုင်ကသာ အခြေအနေကို နားလည်လို့ တော်တော့တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာကြီးက ဒီအကြီးအကဲတွေ လက်ထဲမှာ ရက်ပိုင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားမှာ သေချာတယ်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် မင်ကျုံး ရွေးချယ်ထားသော သူများက ပို၍ ယုံကြည်ရသည်။ သူတို့ အားလုံးသည် နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ထူးချွန်သော လူငယ်များဖြစ်ပြီး၊ လူ ၂၀ ပါဝင်သော အတန်းငယ်လေးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ ကျိုကျိုးတွင် တစ်နှစ်တိတိ သွားရောက် ပညာသင်ယူကြမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုကျိုးဘက်တွင်မူ မင်ကျုံးကမ္ဘာ၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။ ကျင့်ကြံသူများသည် အခြားကမ္ဘာများကို မရောက်ဖူးလျှင်တောင်မှ၊ အခြားကမ္ဘာများ ရှိနေကြောင်းကိုတော့ ကြားဖူးထားကြသည်။ ဤ ပညာသင် အတန်းငယ်လေးသည် ကျိုကျိုးတွင် ရုပ်ဖျက်ရန် မလိုဘဲ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ပင် သွားရောက် ပညာသင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မထွက်ခွာမီ၊ ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့သည် ဆွဲငင်အား နယ်ပယ်ပြင်ပသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ဂြိုဟ်တစ်လုံးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုတိုက်ကြီးကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ တာအိုဘိုးဘေး၏ မျက်နှာပေါက်ကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကြပြီး၊ တိုက်ကြီးရှိရာ အရပ်သို့ ဦးတည်ကာ ၃ ကြိမ် တိုင်တိုင် အရိုအသေပေး ဦးချလိုက်ကြလေတော့သည်။

***