အခန်း (၄၇-၄၈)

အခန်း (၄၇) - အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် သုံးမျိုး

လျူယန်သည် တစ္ဆေမျက်နှာ ရေခူဘုရင်၏ အလောင်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ကိုယ်ပွားများအားလုံး ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားပြီးနောက် မြေပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ၎င်း၏ ဧရာမ တစ္ဆေမျက်နှာကြီးမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ သို့သော် လျူယန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ကြောက်ရွံ့မှုထက် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုကသာ နေရာယူထားသည်။

၎င်းသည် အဆင့် (၁၅) ရှိပြီး S-အဆင့် ပါရမီရှိသော သားရဲဖြစ်ရာ ယခင်သူတွေ့ခဲ့ဖူးသမျှ သားရဲများထက် အဆင့်မြင့်မားလှသည်။ သားရဲအဆင့် မြင့်လေ၊ သူရရှိမည့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများက ပိုကောင်းလေ မဟုတ်ပါလား။

လျူယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် [နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း ] ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ စိမ်းဖန်ဖန် အလင်းတန်းများ ရေခူဘုရင်၏ အလောင်းကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် လျူယန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် အကြောင်းကြားစာတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

[အဆင့် ၁၅၊ S-အဆင့် ပါရမီရှိသော တစ္ဆေမျက်နှာ ရေခူဘုရင်အား နတ်ဘုရားအဆင့် ထုတ်ယူခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။]

ရရှိသော အရည်အချင်းများ: လျင်မြန်မှု +၅၈၊ စိတ်ဝိညာဉ် +၇၂၊ လိုက်လျောညီထွေမှု +၆၁

ရရှိသော စွမ်းရည်များ: [ခွဲထွက်ခြင်း ] (A-အဆင့်)၊ [ခြေရာခံခြင်း ] (A-အဆင့်)၊ [လျှပ်စစ်ဓာတ်သွင်းခြင်း ] (A-အဆင့်)

အကြောင်းကြားစာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ လျူယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထုံကျဉ်သွားကာ သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပေါ့ပါးလာသလို စိတ်အာရုံမှာလည်း ကြည်လင်ရှင်းလင်းသွားသည်။ ဤမျှများပြားသော အရည်အချင်း အမှတ်များကို မြင်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်စရာကောင်းလှ၏။

သာမန်နိုးထသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမျှများပြားသော အရည်အချင်းများ ရရှိရန် လပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း လျူယန်မှာမူ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ SSS-အဆင့် ပါရမီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားပင်။

ထို့အပြင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အစွမ်းထက်သော A-အဆင့် စွမ်းရည် (၃) မျိုးကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ မကြုံစဖူး ထူးကဲသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ လျူယန် ထိုစွမ်းရည်များကို စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မုရုံရွှယ်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် လျှောက်လာသည်။

"တိုက်ပွဲက အခုမှ စတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြီးသွားရတာလဲ"

မုရုံရွှယ်က မကျေမနပ် မေးခွန်းထုတ်သည်။

လျူယန်က သူမကို ဆွံ့အစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ တခြားသူများမှာ သားရဲများကို တစ်ယောက်ယောက်က ကူသတ်ပေးလျှင် ဝမ်းသာကြသော်လည်း မုရုံရွှယ်မှာမူ သူမ တိုက်ခိုက်ရန် ပြိုင်ဘက်မရှိတော့သဖြင့် စိတ်တိုနေရှာသည်။

"နင်နဲ့ ငြင်းနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး... ရေခူငယ်လေးတွေ အများကြီး လာနေပြီ... ငါတို့ကို တွေ့သွားရင် ပတ်ဝန်းကျင်က သားရဲတွေပါ အုံနဲ့ကျင်းနဲ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်"

လျူယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ [အရာခပ်သိမ်း သိမြင်ခြင်းအာရုံ] အရ ရေခူငယ်လေးများသည် မြူများ၏ အစွန်အဖျားအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။ မုရုံရွှယ်မှာလည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားတော့သည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်ရသည်ကို ဝါသနာပါသော်လည်း သားရဲရာနှင့်ချီကို လက်ဗလာဖြင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကိုမူ မိုက်ရူးရဲမဆန်ပေ။

ချူလုံကလည်း အနားသို့ လာကာ "အမြန် ထွက်ကြစို့" ဟု တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

လျူယန်သည် မြူများကြားတွင် လမ်းပြကာ သူတို့နှစ်ဦးကို တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မြူများ ကွယ်ပျောက်သွားရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေခူဘုရင်၏ အလောင်းကြီးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အနီးနားရှိ နိုးထသူများမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။ 'ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ သားရဲကြီးကို ဘယ်လိုများ ဒီလောက်မြန်မြန်၊ အသံတိတ်တိတ်နဲ့ သတ်လိုက်ကြတာလဲ' ဟု သူတို့ တွေးမရ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

လျူယန်တို့ သုံးဦးမှာမူ လရိပ်တောကြောင်၏ အသိုက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ အလယ်တွင် ရှိသော ဂူငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂူထဲတွင် တောကြောင်၏ အမွှေးအမျှင်များနှင့် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အခြားသားရဲများ မကပ်ရဲကြချေ။ ဤနေရာမှာ ဘေးကင်းမည်မှာ သေချာသော်လည်း ပြဿနာတစ်ခုမှာ ဂူမှာ အလွန်သေးငယ်နေခြင်းပင်။

ဂူ၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ကုတင်တစ်လုံးစာခန့်သာ ရှိရာ လူသုံးယောက် အတူအိပ်ရန်မှာ အတော်လေး ကျဉ်းမြောင်းလှသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ... ဒီဂူက အရမ်းကျဉ်းတာပဲ... ငါတို့ သုံးယောက်လုံး ဒီမှာပဲ အိပ်ရမှာလား"

ချူလုံက မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းကာ မေးရှာသည်။

လျူယန်က သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီ နည်းလမ်းရှိတော့တာပဲ"

မုရုံရွှယ်ကမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဂူထဲသို့ အရင်ဝင်ကာ လဲလျောင်းလိုက်၏။

"ဘာစောင့်နေကြတာလဲ... တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းနေပြီပဲ၊ မြန်မြန်လာအိပ်ကြစို့"

သူမက ထိုသို့ပြောကာ အိပ်စက်ရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၄၈) - တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် နှစ်ဆတိုးခြင်း

မုရုံရွှယ်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာကို ကြည့်ပြီး လျူယန်အံ့ဩသွားမိသည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ သူ့ကို သူစိမ်းတစ်ယောက်လို လုံးဝသဘောမထားပေ။ သူမကပင် ဂရုမစိုက်မှတော့ လျူယန်ကလည်း ဘာမှတွေးမနေတော့ဘဲ ဂူထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

ချူလုံမှာမူ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော်လည်း လျူယန်နှင့် သူမမှာ ငယ်သူငယ်ချင်းများဖြစ်သဖြင့် သူစိမ်းမဟုတ်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးကာ နောက်မှ လိုက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ဂူမှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းလှသဖြင့် လျူယန်မှာ အလယ်တွင်ရှိနေပြီး မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ရှိနေကြသည်။ လှည့်ရန် ပတ်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသော နေရာလေးတွင် သူတို့ သုံးဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထိကပ်နေကြရတော့သည်။ လျူယန်သည် သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးတွင် နူးညံ့သောအထိအတွေ့များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားမိ၏။

မုရုံရွှယ်၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်သူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်း သူ သိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် အမြဲတမ်း ကလေးမလေးတစ်ယောက်လို ထင်ခဲ့ရသော ချူလုံမှာလည်း မထင်မှတ်ထားလောက်အောင် ထွားကျိုင်းနေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ လျူယန် အံ့ဩသွားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူလုံသည် လျူယန်၏ အမူအရာကို ရိပ်မိပုံရပြီး မျက်နှာလေး နီမြန်းကာ ခပ်စူးစူးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ... လျှောက်မတွေးနဲ့နော်"

"အေးပါ... အေးပါ..."

လျူယန်က ပြီးစလွယ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ မုရုံရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမမှာ မျက်စိမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်ရန် အသင့်ဖြစ်နေချေပြီ။ ဤမိန်းကလေးမှာ တကယ်ပင် တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။

လျူယန်က ချူလုံကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ကဲ... တော်တော် နောက်ကျနေပြီ... မြန်မြန် အိပ်တော့"

သို့သော် ချူလုံက စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းနေဆဲပင်။

"သားရဲတွေ ရောက်မလာဘူးဆိုတာ သေချာလား... ပြီးတော့ လရိပ်တောကြောင်ကော ပြန်လာဦးမှာလား... အကယ်၍ သားရဲတစ်ကောင်ကောင် ရောက်လာပြီး ငါတို့ ဒီဂူထဲမှာ ပိတ်မိနေရင် အန္တရာယ်ရှိတယ်နော်"

လျူယန်က ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီဂူထဲမှာ တောကြောင်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ပြည့်နေတာ... တခြားသားရဲတွေက အနားတောင် မကပ်ရဲဘူး... တောကြောင် ပြန်လာဖို့ဆိုတာကတော့... ဒီည သူ တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေမှာမို့လို့ ပြန်မလာနိုင်သေးဘူး"

လျူယန်၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဝံပုလွေထံမှ ရရှိသော အာရုံအရ ၎င်းသည် လရိပ်တောကြောင်နှင့်အတူ 'တိုက်ပွဲ' ပေါင်း ၃၀၀ ခန့် ဆင်နွှဲနေရသဖြင့် ပြန်မလာနိုင်သေးကြောင်း သူ သိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူလုံသည်လည်း လျူယန်၏ ဝံပုလွေနှင့် တောကြောင်တို့ ဘာလုပ်နေကြသည်ကို ရိပ်မိသွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရသည်။ လျူယန်က ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့ အလှည့်ကျ ကင်းစောင့်ကြမယ်... ငါ အရင်စောင့်မယ်၊ ပြီးမှ မုရုံရွှယ်ကို နှိုးမယ်၊ နောက်ဆုံးမှ နင်စောင့်ပေါ့"

ထိုသို့ကြားရမှ ချူလုံ စိတ်အေးသွားပြီး လျူယန်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခေါင်းတင်ကာ အိပ်စက်သွားတော့သည်။ သိပ်မကြာမီမှာပင် သူမ၏ တည်ငြိမ်သော အသက်ရှူသံလေး ထွက်ပေါ်လာ၏။ လျူယန်သည် မိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ ရနံ့နှင့် လှပသော မျက်နှာလေးများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း အမြန်ပင် စိတ်ကို ထိန်းလိုက်ရသည်။

သူသည် အသစ်ရရှိထားသော A-အဆင့် စွမ်းရည် (၃) မျိုးကို စတင်စစ်ဆေးလိုက်တော့သည်။

[ခွဲထွက်ခြင်း] (A-အဆင့်): တိုက်ခိုက်မှုများကို (၅) ခုအထိ ခွဲထုတ်နိုင်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ခွဲထွက်သွားသော တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် မူလစွမ်းအား ၁၀၀% အပြည့် ရှိနေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရိယာအနှံ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည် ဖြစ်သည်။

[ခြေရာခံခြင်း] (A-အဆင့်): တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ပစ်မှတ်နောက်သို့ လိုက်လံထိမှန်မည့် အာနိသင် ရှိသွားသည်။

ယခုလက်ရှိတွင် (၁) မိနစ်အထိ ခြေရာခံနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ လျူယန်၏ တိုက်ကွက်များကို မလွဲမသွေ ထိမှန်စေမည့် အထောက်အပံ့ကောင်း ဖြစ်သည်။

[လျှပ်စစ်ဓာတ်သွင်းခြင်း] (A-အဆင့်): ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှပ်စစ်ဓာတ်များကို စုစည်းကာ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးတိုက်ကွက်များ ဖန်တီးနိုင်သည်။

ဤစွမ်းရည် (၃) မျိုးကြောင့် လျူယန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် [ခွဲထွက်ခြင်း] နှင့် [ခြေရာခံခြင်း] ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက မြားတစ်စင်း ပစ်လိုက်ရုံဖြင့် အစွမ်းထက်သော မြားငါးစင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပစ်မှတ်ကို မလွဲမသွေ ထိမှန်သွားပေလိမ့်မည်။

ယခုဆိုလျှင် လျူယန်သည် မီး၊ ရေခဲ၊ လေ နှင့် လျှပ်စစ် ဟူသော ဓာတ်ကြီး (၄) ပါးလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုသန်မာလာကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။

လျူယန်သည် အလွန်ကျေနပ်သွားကာ စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်စဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်း၌ ထူးဆန်းသော အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ မုရုံရွှယ်၏ လက်မှာ အိပ်မက်ယောင်ရင်း သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။