အခန်း (၃၅၅-၃၅၆)

အခန်း (၃၅၅)- ငါ၏ ဇွဲနဘဲကို မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်စေရ

နင်းကျော့က ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း “ဘာဖြစ်လို့ ငါက မသေမျိုးနန်းတော်ကို အပိုင်စီးရမှာလဲ။ ငါ့အမေအတွက်ဆိုရင် ဒီကြီးမားလှတဲ့ အပြစ်ငရဲတွေကို ငါတစ်ယောက်တည်း ခါးစည်းခံမယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

စက်မှုမြွေနက်ကြီး၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသော ကျူးရွှမ်းကျိက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

“မင်း ဒါကို မခံနိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန္ဒအတွက် လူသန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်တာဟာ ဘယ်လို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မျိုးလဲ။ မင်းသာ တကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး”။

“ကျော့လေး...” စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် နင်းကျော့၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို အသိဆုံး ဖြစ်ပေရာ၊ အကယ်၍ မိစ္ဆာသားရဲများက မြို့ကို ကျော်နင်းသွားခဲ့လျှင် နင်းကျော့၏ အနာဂတ်မှာ မှောင်မိုက်သွားမည်ဖြစ်သလို နင်းကျော့ကိုယ်တိုင်လည်း နောင်တတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည်ကို သူ သိနေသည်။

အကြောင်းမှာ နင်းကျော့သည် အစမှ အဆုံးတိုင် မိမိကိုယ်မိမိ သူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ မှတ်ယူထားသောကြောင့်ပင်။

ထိုစဉ် မီးလျှံများ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး ရာဇပလ္လင်၏ တစ်ဝက်ကျော်မှာ အရည်ပျော်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းကို မြင်သောအခါ ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် စွန်းလင်ထုံတို့၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း လိပ်နဂါး မီးလျှံဝိညာဉ်ကမူ နင်းကျော့၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်လေသည်။

“နင်းကျော့... မင်း ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မလုပ်နိုင်ဘူး”။

“မင်းက အရှင်သခင် ဖြစ်နေပေမဲ့ အာဏာသုံးရပ်ထဲက တစ်ခုကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်တာ။ မင်းဟာ နန်းတော်တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးသုံးဦးရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဘေးဒုက္ခဖြစ်အောင် လုပ်နေတာပဲ။ အခုတော့ နန်းတော်ထဲက ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်က မင်းကို တားဆီးနေပြီ”။

“တော်လိုက်ပါတော့... ဒါဟာ ဘိုးဘေးသုံးဦးရဲ့ စီမံမှုပဲ။ ငါတို့လို ပိုးမွှားမြက်ပင်တွေက ဘိုးဘေးကြီးတွေကို ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”။

နင်းကျော့၏ မျက်နှာရှိ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့ မရရမှာလဲ”။

သူသည် ခေါင်းကို မော့ကာ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရင်း အံတုလိုက်၏။ “ငါကတော့ စင်ပေါ်က ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ် အသုံးတော်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီ ချော်ရည်နန်းတော်ဆိုတဲ့ ပြဇာတ်စင်ကြီးနဲ့ ဒီက ရုပ်သေးပွဲတွေကို ငါ ဘယ်လောက်တောင် ရွံရှာမုန်းတီးနေလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား”။

“ဒါတွေက ငါ့အတွက် အောင်မြင်မှုတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ပေးနိုင်ပါစေ၊ ငါ့အမေရဲ့ အသက်ကို တစ်ရက်စာလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဆန့်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီအရာအားလုံးကို ငါ အလိုမရှိဘူး”။

နင်းကျော့၏ အသံမှာ အက်ရှနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ဒေါသကြောင့် ပေါက်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်၏ ကြိုးမျှင်တန်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။

သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲချလိုက်ရာ ထိုခိုင်မာလှသော ဝိညာဉ်ကြိုးမျှင်မှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားတော့၏။

လိပ်နဂါး မီးလျှံဝိညာဉ်မှာ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူမှားသွားသော်လည်း ထိုကြိုးမျှင်မှာ ပုံပျက်သွားသော်ငြား အလွန်ပင် ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ “နင်းကျော့... မင်းက အရမ်း နုနယ်သေးတာပဲ။ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ရဲ့ ကြိုးမျှင်ဆိုတာ မင်း စိတ်တိုင်းကျ ဖြတ်တောက်ပစ်လို့ရတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး”။

သို့သော် နင်းကျော့သည် သူ၏ ယုံကြည်ချက်အတိုင်း အစွမ်းကုန် ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူ၏ အောက်ပိုင်းတန်တျန်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် လှပသော ကြာပန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အလင်းတန်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး နင်းကျော့၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းကြိုးမျှင်ကို တိုက်စားပစ်လိုက်လေသည်။

ထိုခဏတွင် နင်းကျော့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များနှင့် သွေးချင်းချင်းနီနေသော မျက်နှာဖြင့် ဟားတိုက်ရယ်မောကာ ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

“ဓာတ်ငါးပါးဝိညာဉ်တွေ ပေါင်းစည်းလို့ သွေးကြောတွေ ဖြစ်တည်လာတယ်၊ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း ပေါင်းဆုံလို့ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ဆယ့်ခြောက်နှစ်တာ ကာလပတ်လုံး ခါးစည်းခံခဲ့တဲ့ ဇွဲနဘဲကြောင့် အခက်အခဲပေါင်း ထောင်သောင်းကြားမှာ စိတ်ဓာတ်တွေက ပိုပြီး ခိုင်မာလာခဲ့တယ်။

ချစ်ခြင်းတရားနဲ့ အမှန်တရားတွေကြားမှာ ကြိုးဆွဲခံနေရတဲ့ သတ္တဝါအားလုံးဟာ ထာဝရ ကျွန်အဖြစ် ဦးညွှတ်ကြရမယ်။

နက်ရှိုင်းလှတဲ့ စိတ်အာရုံချောက်ချားမှုတွေကို ဖြေရှင်းနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ခိုင်မာလှတဲ့ ဇွဲနဘဲနဲ့သာ ကမ္ဘာအဆက်ဆက်ရဲ့ မေးခွန်းတွေကို အဖြေရှာပြလိုက်မယ်”။

ငါ ဘယ်တော့မှ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဇွဲနဘဲကိုပဲ အစွမ်းကုန် ပြသလိုက်မယ်။ ဘယ်သူက ငါ့ကို အမိန့်ပေးနိုင်မှာလဲ။ ဘိုးဘေးသုံးဦးတောင် ငါ့ကို အမိန့်ပေးလို့ မရစေရဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ခံစားချက်တွေနဲ့ အမှန်တရားတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး သတ္တဝါအားလုံးကို ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်စေရမယ်။

“အား...” နင်းကျော့သည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဇွဲနဘဲရှိသမျှ အစွမ်းကုန်သုံး၍ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းကြိုးမျှင်ကို ဆွဲဖြတ်လိုက်လေသည်။

“ဖြောက်...”

ထိုကြိုးမျှင်ကို မမြင်ရသော ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် စွန်းလင်ထုံတို့ပင် ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

လိပ်နဂါး မီးလျှံဝိညာဉ်၏ အမြင်တွင်မူ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းကြိုးမျှင်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပေရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် အံ့အားသင့်သွားတော့၏။

သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာချီက ဘိုးဘေးသုံးဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က စကားလုံးများကို ပြန်လည် ကြားယောင်လာသည်။ ထိုစဉ်က ဘိုးဘေးကြီးများက “နောင် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာကြာတဲ့အခါ ကမ္ဘာလောကမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘေးဒုက္ခတွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ မင်းကတော့ ဒီနန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး မီးလျှံတောင်တန်းကို စောင့်ရှောက်ရမယ်။

အကယ်၍ မင်းသာ မိမိကိုယ်တိုင်ရဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းကြိုးမျှင်ကို ဆွဲဖြတ်နိုင်တဲ့သူနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် သူ့နောက်ကိုသာ လိုက်သွားပါတော့။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်ကြိုးကို ကိုယ်ဖြတ်နိုင်တဲ့သူဟာ မင်းရဲ့ကြိုးကိုလည်း ဖြတ်နိုင်လို့ပဲ” ဟု မိန့်ကြားခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါတွင်မူ နင်းကျော့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ထိုဘိုးဘေးကြီးများနှင့်ပင် ဆင်တူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရာဇပလ္လင်မှာလည်း သုံးပုံတစ်ပုံသာ ကျန်တော့၏။ လိပ်နဂါး မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးလောင်ကျွမ်းခံကာ မီးလျှံများထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

“နင်းကျော့... အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း” ကျူးရွှမ်းကျိသည် ဗုဒ္ဓဘာသာသမားတော် မုန့်ယာယောင်ကို ဖိနှိပ်ထားရာမှ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ရွှေဖီးနစ်မှန်ကို နင်းကျော့ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် နင်းကျော့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထား၏။

ယင်းမှာ နင်းကျိုဖန် ပေးထားသော ကာကွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်မှာ နင်းကျော့၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများဖြင့် သူ့ကို ထပ်မံ ကာကွယ်ပေးထားပြန်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရ၏။ “ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်က သူ့ဘာသာသူ သခင်ရွေးချယ်လိုက်တာလား။ ဒါဆိုရင် နင်းကျော့က ဘိုးဘေးကြီးတွေ စောင့်မျှော်နေတဲ့ ဆက်ခံသူများလား” ဟု သူ တွေးတောနေမိတော့သည်။

ထိုစဉ် မီးလျှံတောင်တန်း၏ တိမ်တိုက်များကြားတွင် မုန့်ခွေ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေပြီး “အချိန်တန်ပြီ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်ကို အသုံးချကာ နန်းတော်ကို အားနည်းအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်မူ သူကိုယ်တိုင် ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက မီးလျှံနင်း ပုတ်သင်ညိုကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး စကြဝဠာကို သိမ်းဆည်းသော ဝတ်ရုံစ ပညာရပ်ဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မြွေနဂါးကို ဖမ်းဆီးလိုက်၏။

မုန့်ခွေသည် နန်းတော်၏ အမိုးကို ခွာချလိုက်ပြီး “ဒီပြဇာတ်ကြီးကို အဆုံးသတ်ရအောင်” ဟု ဆိုကာ နင်းကျော့ကို ဖမ်းယူရန် ဝိညာဉ်လက်ဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ရာဇပလ္လင်မှာ လုံးဝလောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ယင်း၏ ဝိညာဉ်သဘာဝအားလုံးမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာသမားတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျူးရွှမ်းကျိက သူ၏ မှန်ဖြင့် ထိုလက်ဝါးကို ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်၏။ စွန်းလင်ထုံက နင်းကျော့ကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပညာရပ်ဖြင့် ကယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူရှေ့တွင် ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိနေသည်။

နင်းကျော့ကမူ စွန်းလင်ထုံ၏ လက်ကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် “အစ်ကိုစွန်း... မလောပါနဲ့။ ကျွန်တော်က သူတော်စင်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းတဲ့သူဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့နဲ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မုန့်ခွေကို ရိုရိုသေသေ အရိုအသေပေးကာ “မြို့စားမင်း... ကျွန်တော် နင်းကျော့က ဒီမြို့စားမင်း ရာထူးကို လူကြီးမင်းထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုပါတယ်” ဟု ဆိုလေရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

နင်းကျော့က ဆက်လက်၍ “ကျွန်တော့်မှာ ကျင့်ကြံမှုလည်း နည်းသလို အရည်အချင်းလည်း မရှိပါဘူး။ ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေမှာ မြို့စားမင်းကသာ ဒီအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာပါ။ ဒီ ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ အရှင်သခင် ရာထူးနဲ့ လူကြီးမင်းကသာ အသင့်တော်ဆုံးပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိကလည်း “နင်းကျော့... မင်းဟာ တကယ်ကို တမ်းတခြင်းပြည်ရဲ့ သူရဲကောင်းပဲ။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ မြို့စားမင်း မုန့်ခွေကသာ သားရဲဘေးကို နှိမ်နင်းပြီး ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်နိုင်မှာပါ” ဟု ထောက်ခံလိုက်လေသည်။

မုန့်ခွေ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်သုံးသပ်ရင်း “အကောင်းဖြစ်စေ၊ အဆိုးဖြစ်စေ... အရာအားလုံးဟာ စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းမှာပဲ ရှိတယ်။ အရှင်သခင်အသစ်က ပြည်သူတွေကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး အဟောင်းတွေကို အစားထိုးလိမ့်မယ်” ဟူသော ကဗျာစာသားကို သတိရသွားကာ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ကျိန်ဆဲနေမိတော့သတည်း။

အခန်း (၃၅၆) နင်းကျော့အပေါ် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာလိုက်မှု

နင်းမျိုးနွယ်စု။

တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရာ ခန်းမဆောင်။

ဝိညာဉ်အလင်းတိမ်တိုက် မီးအိမ်တော်မှ ထိန်လင်းတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက်ရှိချေသည်။

မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲများ အားလုံး စုံညီစွာ ရောက်ရှိနေကြသော်လည်း အလယ်ဗဟိုရှိ အဓိကနေရာနှင့် ယင်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ နေရာများမှာမူ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပေ၏။

နင်းမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှင့် မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူတို့မှာ အသက်ပျောက်ခဲ့ကြပြီ မဟုတ်လော။

အကြီးအကဲများမှာ ညှိုးငယ်သော မျက်နှာထား၊ အားအင်ချိနဲ့သော စိတ်ဓာတ်တို့ဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို တိုင်ပင်နေကြချေသည်။

“ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ မီးလျှံသားရဲ ဒီရေဟာ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဖြစ်တယ်။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် အနီးအနားက မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲတွေလည်း စတင်ဆုတ်ခွာသွားကြတော့မှာပါ။

အဲဒီအချိန်ကျရင် မြို့စားမင်းဂေဟာကနေ ဘေးအန္တရာယ် ကူညီကယ်ဆယ်ရေးနဲ့ သားရဲတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ ကြေညာချက်တွေ ထုတ်ပြန်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် နယ်ခြားစခန်းတွေကို ငါတို့မျိုးနွယ်စုကနေ လက်ဦးမှုရယူပြီး ဝင်ရောက်ထိန်းချုပ်ရမှာ ဖြစ်တယ်”

အဆောင်လက်ဖွဲ့ ခန်းမဆောင် အကြီးအကဲ၏ စကားကို ကျန်ရှိနေသည့် အကြီးအကဲအများစုက ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံကြလေသည်။

နင်းကျော့က ချော်ရည်နန်းတော်၏ အရှင်သခင် ရာထူးကို မုန့်ခွေထံ မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့သည်မှာ လေးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အမှန်စင်စစ် မုန့်ခွေ နန်းတော်အရှင်သခင် ဖြစ်လာသည့်နေ့၌ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ပူးပေါင်းကာ ကျူးရွှမ်းကျိ၊ ရှုကျုံးကျွင်းတို့နှင့်အတူ တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။

ထိုတိုက်ပွဲတွင် မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများကို အမြောက်အမြား သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပြီး သောင်းကျန်းနေသော အငွေ့အသက်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သည်။

ထို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ မုန့်ခွေ၊ မုန့်ဟုနှင့် ထျန်းချင်နန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြချေသည်။

ထျန်းချင်နန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူမှာ မူလက “မိမိ၏တပည့်ကို ကျန်းမျိုးနွယ်စုက မှားယွင်းသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်” ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မုန့်ခွေက နန်းတော်အရှင်သခင်အဖြစ် တက်ကြွစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထျန်းချင်နန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူမှာ သူ၏ အကြံအစည်များ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားလေတော့သည်။

သူသည် မုန့်ဟုနှင့် မုန့်ခွေတို့ကို ကြည့်ကာ အံကြိတ်ရင်း “မုန့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ စစ်သူကြီးနှစ်ဦးက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပါလား” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိချေသည်။

မုန့်ဟု၏ အကြည့်များမှာ တင်းမာခက်ထန်နေပြီး သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူ လက်ထဲရှိ ကံကြမ္မာဒိုင်းလွှားဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေသည်။

ဤညဉ့်မိုးစက် မိစ္ဆာလက်နက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပေ၏။ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အများအပြား ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ဒိုင်းလွှားကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် အလားအလာ မတွေ့ရဘဲ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ခံခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့ပြီး ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားများလည်း လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

မုန့်ခွေက ပြုံးလျက် ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူကို လက်ဗလာဖြင့် ပြန်မလွှတ်ဘဲ ကျန်းမျိုးနွယ်စု တစ်စုလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူအတွက် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်သွားရချေသည်။ သူ အသေးစိတ် စုံစမ်းကြည့်သောအခါ ကျန်းမျိုးနွယ်စု၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးနှစ်ဦးစလုံးမှာ ကွယ်လွန်သွားကြပြီဖြစ်သလို ကျန်းဟွာကဲ့သို့သော အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ကျန်းကျန့်ကဲ့သို့သော လူငယ်ပါရမီရှင်များလည်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

မုန့်ခွေက ကျန်းမျိုးနွယ်စုကို အဘယ်ကြောင့် သူ၏လက်ထဲ ထိုးအပ်သနည်းဆိုသည်ကို သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။

မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ရန် အင်အားမရှိတော့သော ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှာ အချိန်မရွေး စတေးခံရနိုင်သည့် နယ်ရုပ်တစ်ခုထက် မပိုတော့ပေ။

အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီးနောက် ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူ၏ သဘောထားမှာ ပျော့ပြောင်းသွားပြီး “ငါ ကျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးနှစ်ဦးရဲ့ အလောင်းတွေကို လိုချင်တယ်” ဟု ပြောဆိုလာလေသည်။

မုန့်ခွေက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း “ကျန်းတန်လျန်ရဲ့ အလောင်းကိုတော့ ခင်ဗျားကို ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းရွှမ်းကောကတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ့အလောင်းက ပျောက်ဆုံးနေတယ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူက “ကျန်းတန်လျန် တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အလောင်းနဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး” ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လေသည်။

မုန့်ခွေက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း “မလောပါနဲ့ဦး။ အဲဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးရင် ကျန်းရွှမ်းကောရဲ့ အလောင်းကိုလည်း ခင်ဗျားအတွက် ရှာပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုသည်။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းရွှမ်းကောကို သတ်ခဲ့သူများမှာ အရိပ်နက် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူအဖြစ် အသွင်ယူထားသည့် ထျန်းချင်နန်းတော်မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူမှာ အခြေအနေမဟန်တော့သဖြင့် နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရပြီး မုန့်ခွေနှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်ရတော့သည်။

သူသည် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်အစီရင်ခံရန် ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ဖမ်းဆီးရမိသူများကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်။ မုန့်ခွေနှင့် မပူးပေါင်းပါက ကျန်းတန်လျန်၏ အလောင်းကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်သလို မုန့်မျိုးနွယ်စုမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး၏ နှင်ထုတ်ခြင်းကိုလည်း ခံရနိုင်ပေရာ ယင်းမှာ အလွန်ပင် အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် သဘောတူညီမှု ရရှိသွားပြီးနောက် ကျူးရွှမ်းကျိသည်လည်း တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မကြီး၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုသည့် ဆန္ဒကို ဖော်ပြလေသည်။

အကယ်၍ ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူက ကူညီပေးမည်ဆိုပါက ယင်းကို ကြီးမားသော အကျိုးဆောင်မှုအဖြစ် မှတ်ယူပြီး တမ်းတခြင်းပြည်မှ ထိုက်တန်သော ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် လွန်ခဲ့သော ခေတ္တခဏကပင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေး ရယူလိုက်ကြလေတော့သည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ပူးပေါင်းကာ စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ရာ မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများ၏ အလောင်းများမှာ မြေပြင်အနှံ့ ပုံနေတော့သည်။

သားရဲများထဲမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် သားရဲသုံးကောင်မှာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခြင်းများ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ဦးခေါင်းတွင် အပေါက်ကြီးဖြစ်သွားသော မီးလျှံနင်း ပုတ်သင်ညိုကြီးမှာ သနားစဖွယ် အခြေအနေဖြင့် ထွက်ပြေးသွားရချေသည်။

မီးလျှံမြွေများကိုမူ မုန့်ခွေက ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

သားရဲမျောက်ကြီးမှာလည်း သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့ရပြီ။

မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲများမှာ အထိနာခဲ့သော်လည်း အသိဉာဏ် မရှိကြပေရာ သွေးညှိနံ့နှင့် သေခြင်းတရားတို့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ပိုမိုခက်ထန်လာကာ မနားတမ်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ပထမဦးစွာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးက ဆုံးရှုံးသွားသော နယ်မြေများကို လွယ်ကူစွာ ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ချော်ရည်များအတွင်းသို့ တန်ပြန် တိုက်စစ်ဆင်ကာ မီးလျှံတောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းအထိ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသည့် အခါမှသာ ရပ်တန့်လိုက်ကြလေသည်။

ထိုအတောအတွင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ အခြားသော မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲတစ်ကောင်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။

မုန့်ဟုက နောက်ယောင်ခံ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သားရဲမှာ အဆိပ်ငွေ့များနှင့် အပူရှိန်များ ပြင်းထန်လှသော နေရာအတွင်းသို့ ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရသည်။

ခေါင်းဆောင်မဲ့သွားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် သားရဲများမှာလည်း အကျအဆုံး များပြားခဲ့ချေသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုကြောင့် မီးလျှံသားရဲ ဒီရေမှာ မလျော့ပါးဘဲ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့ရာ မီးလျှံတောင်တန်းမှ တတိယမြောက် သားရဲတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည့် အခါမှသာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားတော့သည်။

“ဒီလောက်အထိ သတ်ဖြတ်ခဲ့တာဟာ ကောင်းကင်ဘုံကို ပြစ်မှုကျူးလွန်မိတာပဲ ဖြစ်တယ်။ နန်းတော်ကို ပြန်ရောက်ရင်တော့ ငါ သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ်တွေနဲ့ သွေးညှိနံ့တွေ စင်ကြယ်သွားအောင် ခုနစ်ရက် ခုနစ်ဗုဒ္ဓဟူးတိုင်တိုင် ဥပုသ်သီလ ဆောက်တည်ပြီး သန့်စင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေနဲ့ ရေချိုးရတော့မယ်” ဟု ထျန်းချင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

မုန့်ခွေသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

မုန့်ဟု တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သားရဲများကို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ လေထုနှင့် တိမ်တိုက်များကိုပင် တုန်ခါသွားစေကာ မီးလျှံတောင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် မီးလျှံသားရဲ ဒီရေကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများမှာလည်း မျိုးနွယ်စု၏ ကိစ္စရပ်များကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဆုံးရှုံးမှုများကို စာရင်းပြုစုခြင်း၊ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များကို ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ထောက်ပံ့ကြေးများကို တိကျစွာ ခွဲဝေပေးခြင်း...

နောက်ဆုံးတွင်မူ မည်သူမျှ မရင်ဆိုင်ချင်ကြသည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို မတတ်သာဘဲ ဆွေးနွေးရတော့သည်။

“နင်းကျော့က ငါတို့အတွက် တကယ့်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်နေပြီ။ အခုတစ်ခေါက် သူက တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေအတွက် လူအများရှေ့မှာ ဝတ်ပြုဆုတောင်းပွဲ လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ ငါတို့ သူ့ကို တကယ်ပဲ မတားကြဘူးလား”

ဤအကြောင်းအရာကို စတင်ပြောဆိုလာသူမှာ နင်းချင်းရှောင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အေးစက်သော နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းခြင်း အထူးပါရမီရှိပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုပါက သူသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးခွင့်ရှိသူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သားရဲဒီရေ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သာမက အကြီးအကဲ အချို့လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် မျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်ပိုင်းရာထူးနေရာများတွင် လစ်လပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နင်းချင်းရှောင်မှာ အကြီးအကဲအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရကာ ဆွေးနွေးပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ရလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ပညာရေးဌာန အကြီးအကဲက သက်ပြင်းကို လေးလေးပင်ပင် ချလိုက်ပြီး “တိုင်းပြည်ရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေဟာ စစ်ရေးနဲ့ ဝတ်ပြုခြင်းကိစ္စတွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပါ။ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက်လည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ” ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းချင်းရှောင်က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ “အကယ်၍ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နင်းကျော့ကို ဝတ်ပြုပွဲ ကျင်းပခွင့် ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် မျိုးနွယ်စုခွဲက လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးဟာ သူ့ဆီကိုပဲ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်သွားတော့မှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်။ ဒီလိုသာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ပင်မမျိုးနွယ်စုက မျိုးနွယ်စုခွဲတွေကို ဘယ်လိုများ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တော့မှာလဲ”

အကြီးအကဲများ အားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြချေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့တွင် အမြင်ကျယ်မှု မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပင်မမျိုးနွယ်စုနှင့် မျိုးနွယ်စုခွဲတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သွေးသားရင်းချာမှုအပေါ်တွင် အခြေခံထားသော ချိန်ခွင်လျှာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်က မြင့်တက်လာပါက အခြားတစ်ဖက်က နိမ့်ကျသွားရမည် ဖြစ်သည်။

အရှေ့လေက အနောက်လေကို လွှမ်းမိုးခြင်း သို့မဟုတ် အနောက်လေက အရှေ့လေကို လွှမ်းမိုးခြင်းပင် မဟုတ်လော။ အနှိမ်ခံရသော ဘက်မှာ အမြဲတမ်း အင်အားနည်းပါးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အသာစီးရသော ဘက်မှာမူ ပိုမို အင်အားကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲခန်းမဆောင် အကြီးအကဲက သူ၏လက်ကို ဖြန့်ပြရင်း “နင်းကျော့က မျိုးနွယ်စုခွဲရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီလေ။ ဒါဟာ ငါတို့ ဘိုးဘေးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့လည်း ဖြစ်တာဆိုတော့ အခုချိန်မှာ ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး” ဟု ဆိုသည်။

“သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူလေး ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကတော့ လူအများရှေ့မှာ ဝတ်ပြုပွဲလုပ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ ဒါကို ငါတို့ ဘယ်လို တားလို့ရမှာလဲ”

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

“နင်းကျော့... နင်းကျော့... ငါတို့ မျိုးနွယ်စုခွဲထဲကနေ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ကလေးမျိုး ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ”

“လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်ကဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ နင်းမျိုးနွယ်စုကြီးဟာ ဆယ့်ခြောက်နှစ်သားလေး တစ်ယောက်ကြောင့် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ အိပ်မက်တောင် မမက်ဖူးဘူး”

“ဟွန့်... ချော်ရည်နန်းတော်သာ ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် ဒါမျိုး ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး”

အကြီးအကဲများမှာ ထိရောက်သော အကြံဉာဏ် မပေးနိုင်ကြသဖြင့် နင်းချင်းရှောင်မှာ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာကာ “ဟွန့်... ငါတို့ သူ့ကို လူအများရှေ့မှာ မတားနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်လို့ ရတာပဲ။

အကယ်၍ နင်းကျော့ရဲ့ ဝတ်ပြုပွဲဟာ မအောင်မြင်ဘူး ဖြစ်ဖြစ်၊ အကျည်းတန်သွားမယ် ဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်သွားရင် သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ ပင်မမျိုးနွယ်စုအတွက် အသာစီးရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ရှိလာမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဝေါ့...”

နင်းချင်းရှောင်၏ စကားအဆုံးတွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်ချည်းပင် ပျက်ယွင်းသွားကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ထိုင်ခုံပေါ်မှ လဲကျကာ မြေပြင်တွင် ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်သွားချေသည်။

အကြီးအကဲများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ထိုင်ရာမှ ထရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မိမိတို့၏ ထိုင်ခုံများတွင်သာ ငြိမ်သက်နေကြရတော့သည်။

နင်းမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ အဓိက နေရာတွင် နင်းကျိုဖန်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် ခန်းမအတွင်းရှိ လူများကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ “ငါတို့အားလုံးဟာ နင်းမျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းကနေ ဆင်းသက်လာကြတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကို မင်းတို့က အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား။ ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုးနဲ့ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုကြီး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုးတက်လာနိုင်မှာလဲ” ဟု ပြင်းထန်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်လေသည်။

“ဘိုးဘေးကြီး...” အကြီးအကဲများမှာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ခေါ်လိုက်ကြပြီး အချို့ကမူ ယင်းမှာ နင်းချင်းရှောင် တစ်ဦးတည်း၏ အမြင်သာဖြစ်ကြောင်းနှင့် မိမိတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း ပြောဆိုကာ ကိုယ်လွတ်ရုန်းရန် ကြိုးစားကြသည်။

နင်းချင်းရှောင်မှာ ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ဒေါသကြောင့် နောက်ထပ် သွေးတစ်ချက် အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။

နင်းကျိုဖန်က လူတိုင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ပြီးနောက် နင်းချင်းရှောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ အကြီးအကဲ ရာထူးကို ချက်ချင်းပင် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ထို့အပြင် နံရံကို မျက်နှာမူကာ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် နောင်တရ ဆင်ခြင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် နင်းကျိုဖန်မှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အကြီးအကဲများမှာမူ လွတ်မြောက်သွားသဖြင့် ချွေးများ ရွှဲရွှဲစိုလျက် ပြန်လည် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် နင်းချင်းရှောင်ကို ကြည့်ကာ “အကြီးအကဲ လုပ်တယ်ဆိုတာ အင်အားရှိရုံနဲ့ မရဘူး၊ ဦးနှောက်လည်း ရှိဖို့လိုတယ်” ဟု စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့နေကြချေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထပ်တူကျသော ဝမ်းနည်းမှုကိုတော့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပါရမီရှင် နင်းချင်းရှောင်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရသည်ဆိုပါက ပါရမီမရှိဘဲ နင်းကျော့ကို ဆန့်ကျင်မည့် သူတို့ကဲ့သို့သော အကြီးအကဲများမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသော အဆုံးသတ်မျိုး ကြုံတွေ့ရနိုင်သည် မဟုတ်လော။

“နင်းကျော့က ဝတ်ပြုပွဲကို ဦးဆောင်မှာကို ငါ သဘောတူတယ်။ ဒါဟာ ဘာမှ မှားယွင်းမှု မရှိပါဘူး”

“ဟုတ်တာပေါ့။ သူက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင်ပဲလေ။ ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်လေးက တာဝန်ယူပေးတာဟာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စပါ”

“ဒါဟာ ငါတို့ နင်းမျိုးနွယ်စုကြီး ကြီးပွားတိုးတက်မယ့် နိမိတ်ကောင်းပဲ။ သူ့ရဲ့ ဝတ်ပြုပွဲနေ့ကျရင် ငါတို့အားလုံး သွားပြီး ထောက်ခံပေးကြရမယ်”

“သဘောတူပါတယ်”

“ငါလည်း ထောက်ခံတယ်”

အကြီးအကဲများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ကာ နင်းချင်းရှောင်မှာ ဒေါသကြောင့် မျက်စိရှေ့တွင် အရာအားလုံး မှောင်အတိ ကျသွားလေတော့သည်။

“ဘိုးဘေးကြီးက မျက်နှာလိုက်လွန်းတယ်” ဟု အော်ဟစ်ကာ ထိုနေရာမှာပင် သတိလစ် မေ့မြောသွားလေတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲများမှာလည်း နင်းချင်းရှောင်၏ ခံစားချက်ကို နားလည်ကြသော်လည်း မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ နေလိုက်ကြချေသည်။

နင်းကျိုဖန်မှာ သက်ပြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ချလိုက်မိသည်။

သူသည် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုမှာ ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ပင်မမျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများသာ ချော်ရည်နန်းတော်၏ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို သိရှိကြမည်ဆိုပါက နင်းကျိုဖန်ကို နားလည်ပေးနိုင်ကြလိမ့်မည်။

နင်းကျော့ ပြသခဲ့သည့် နောက်ဆုံး စွမ်းအားများမှာ နင်းကျိုဖန်ကိုပင် အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည် မဟုတ်လော။

ကျူးရွှမ်းကျိကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် ဗုဒ္ဓဘာသာ သမားတော် မုန့်ယာယောင်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်နီးပါး ရှိသည့် အစီအရင်များကို အသုံးပြုနိုင်သည့် ရူတီ။

သွေးနီမျောက်ကြီး၊ ငရဲဘုံစေတမန် ချီပိုင်နှင့် ကောင်းကင်ရာသီဥတုလုံး။

ဤကဲ့သို့သော စက်မှုရုပ်သေးများ သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသည်ကို သိလျက်နှင့် မည်သူကများ နင်းကျော့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးဟု ထင်မှတ်ရဲကြဦးမည်နည်း။

ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားမှာ ယခုအခါတွင် နင်းကျိုဖန်ထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်၏။

နင်းကျော့က ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် မုန့်ခွေတို့ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် နည်းဗျူဟာများမှာလည်း နင်းကျိုဖန်ကို သူ့အား အသိအမှတ်ပြုလာစေခဲ့သည်။

နင်းကျော့၏ ထူးချွန်မှုကို စောစောစီးစီး အသိအမှတ်မပြုနိုင်ခဲ့ဘဲ ယခုမှ နောက်ကျစွာ လိုက်လံ ဖြည့်ဆည်းနေရသည်ကို သူ နောင်တရမိသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း နင်းကျော့က ပင်မမျိုးနွယ်စုမှ ခွဲထွက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ပင်မမျိုးနွယ်စုတွင် ဆက်နေပြီး ပြဿနာ ရှာမည်ဆိုပါက သူ၏ အစီအမံများနှင့် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများကို ပင်မမျိုးနွယ်စုမှ မည်သူကများ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှင့် မျိုးနွယ်စုဆက်ခံသူတို့ သူ၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် သေဆုံးသွားသည်ကို မမြင်ခဲ့ရဘူးလား။

နင်းကျိုဖန်က နင်းကျော့ကို လူအများရှေ့တွင် အားပေးထောက်ခံနေခြင်းမှာ အမှန်စင်စစ် ပင်မမျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤသားမြေးများကို ကာကွယ်ပေးပါမည်ဟု တစ်ချိန်က ကတိပြုခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

နင်းချင်းရှောင်ကို အပြစ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာလည်း လက်ရှိ အခြေအနေမှန်ကို သူ နားလည်သွားစေရန်နှင့် သုံးနှစ်အတွင်း ကြိုးစားကျင့်ကြံကာ ပင်မမျိုးနွယ်စုအတွက် အားသစ်လောင်းပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် နင်းချင်းရှောင်မှာ အကြီးအကဲ ရာထူးမှ ရုတ်တရက် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် မာနတက်နေပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍သာ နင်းကျော့က တကယ်ပဲ အရေးယူမည်ဆိုပါက သူ၏ အသက်မှာ အန္တရာယ်ရှိသွားနိုင်ပေ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် နင်းကျော့၊ ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် မုန့်ခွေတို့သည် ချော်ရည်နန်းတော်နှင့် ပတ်သက်သည့် အမှန်တရားကို လျှို့ဝှက်ထားရန် သဘောတူထားကြလေသည်။

နင်းကျိုဖန်က နောက်ပိုင်းမှ သိရှိခဲ့ရသော်လည်း ဤအမှန်တရားကို မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောကြားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ကျန်ရှိနေသော သူများမှာ အမှန်တရားကို မသိကြပေရာ သူ၏ စေတနာပါသော အစီအစဉ်များကို နားလည်ရန်မှာ ခဲယဉ်းလှပေလိမ့်မည်။