← Chapters

အခန်း (၃၅၉-၃၆၀)

Vol. 19 Ch. 359-360

အခန်း (၃၅၉-၃၆၀)

Vol. 19 Ch. 359-360

အခန်း (၃၅၉) - နင်းကျော့ကို ကြည့်လိုက်စမ်း

ဖေးစီသည် မထွက်ခွာမီ ကျိုးနုန်းယင်း၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် နင်းကျော့အပေါ် အထူးတလည် ဂရုတစိုက်ရှိလှပေသည်။

သို့ရာတွင် နင်းကျော့ကား ယခင်ကနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ အေးတိအေးစက်နိုင်လှ၏။

ဤသို့သော သဘောထားမျိုးက ကျိုးနုန်းယင်းအား အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရစေချင်သည်။ မိမိ၏ ဂျူနီယာ နင်းကျော့သည် လက်ရှိနိုင်ငံရေး အခင်းအကျင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး မည်သူက မဟာမိတ်၊ မည်သူက ရန်သူဖြစ်သည်ကို ကျနစွာ ခွဲခြားတတ်ကြောင်း သူ သိမြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖြစ်ပေသည်။

မျက်မှောက်ကာလ၌ ချော်ရည်နန်းတော်သည် မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မုန့်ခွေအနေဖြင့် ယင်းကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဗျူဟာမြောက် အမာခံစခန်းအဖြစ် အသုံးချကာ မုန့်မျိုးနွယ်စုသည် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်သို့ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံသူများကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် အဆက်မပြတ် စေလွှတ်ရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်များ ရရှိလာပေလိမ့်မည်။

အကျိုးဆက်အားဖြင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရကာ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ဖွယ် ရှိပေရာ ထိုသို့သော အခြေအနေအောက်တွင် ကျိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် နင်းမျိုးနွယ်စုတို့သည် မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ဝံပုလွေကဲ့သို့ လောဘဇောတိုက်မှုကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရိုင်းပင်းကူညီကြရမည်သာ ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကြောင့် ဖေးစီသည်လည်း ကြာရှည်မနေတော့ဘဲ အချိန်စော၍သာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နင်းကျော့ကလည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် ခြံဝင်းမုခ်ဦးအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပေသည်။

မခွဲခွာမီ ဖေးစီက ပြုံးစိစိဖြင့် ချီတွန်းအကြောင်းကို ထည့်သွင်းပြောကြားသွား၏။ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ချီတွန်းသည် ဗုဒ္ဓဘာသာသမားတော် မုန့်ယာယောင်နှင့်သာ အချိန်ကုန်နေပြီး မိစ္ဆာသားရဲ ဒီရေလှိုင်းကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် စိတ်ထဲ၌ မကျေမနပ်ဖြစ်နေမှုများကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် လက်စားချေ တိုက်ပွဲနွှဲရန် ပြင်းပြနေကြောင်း ပြောဆိုသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့သည်လည်း ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ရင်း ဖေးစီက ချီတွန်းကို အသုံးချကာ မိမိအား ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ "ကျွန်တော်က ငယ်ရွယ်နုနယ်သေးပေမဲ့ အနိုင်လိုချင်တဲ့ စိတ်တော့ ရှိတာပေါ့။ တကယ်လို့ လေးစားရတဲ့ ချီတွန်းက အဲဒီလို ဝါသနာထုံနေတယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်က အစွမ်းကုန် အဖော်ပြုပေးရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မြွေနဂါး တံစဉ်ကြီးအောက်မှာ မတော်တဆ လက်လွန်သွားပြီး ချီတွန်းတစ်ယောက် အသက်ဆုံးရှုံးသွားမှာကိုတော့ စိုးရိမ်မိသား။ အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာကြီး ဖြစ်သွားမှာပါပဲ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဖေးစီ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နင်းကျော့အား ခေါင်းတစ်ချက် အေးတိအေးစက် ငြိတ်ပြကာ အင်္ကျီလက်များကို ခါယမ်း၍ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသော သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း နင်းကျော့၏ မျက်ဝန်းများ နက်ရှိုင်းသွားကာ ယခုအချိန်မှစ၍ ဖေးစီနှင့် မိမိတို့ကြားရှိ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးသည် အပြီးတိုင် ပြတ်တောက်သွားပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် ရန်သူများ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။

"စီယိုဥယျာဉ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ အကြီးအကဲကျူးဟို့ ကြွရောက်လာပါပြီ" ဟု ဧည့်ကြိုသူ၏ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျူးဟို့ ယူဆောင်လာသော ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် စာရင်းကိုလည်း ကြေညာလိုက်ပေသည်။

ဤသည်မှာ လူအများ၏ စိတ်နှလုံးကို တစ်ဖန် လှုပ်ခတ်သွားစေပြန်သည်။

ကျူးဟို့သည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း တမ်းတခြင်းပြည်၏ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ပင်ကိုယ် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှပေသည်။

အထူးသဖြင့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုက သူ့အား မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် မုန့်ခွေ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို တတ်နိုင်သမျှ ဟန့်တားရန်အတွက် စေလွှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ နင်းကျော့သည် ခြံဝင်းဝမှ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် ချက်ချင်းပင် သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျူးဟို့ကား အခြားသူများနှင့် မတူချေ။ သူသည် စားသောက်ပွဲခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဧည့်သည်များအကြား လှည့်လည်နှုတ်ဆက်ကာ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ပြီးမှသာ နင်းကျော့၊ ကျိုးနုန်းယင်းတို့နှင့်အတူ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန်အတွက် နေရာမှ ထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် တမ်းတခြင်းပြည် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကာ နင်းမျိုးနွယ်စုခွဲနှင့် ကျိုးမျိုးနွယ်စုတို့ကို ထောက်ပံ့ကူညီပေးလိုပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် မုန့်မျိုးနွယ်စုက မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ကို ဝါးမျိုမည့်အရေးကို ဟန့်တားလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် အနာဂတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအတွက် အလွန်ပင် ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြလေသည်။

ထိုတွေ့ဆုံမှု ပြီးဆုံးသောအခါ နင်းကျော့သည် စားသောက်ပွဲကျင်းပရာ နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ပင်မစားပွဲ၌ နေရာယူလိုက်သည်နှင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ကျင့်ကြံသူများအားလုံးသည် ခွက်ကိုယ်စီ မြှောက်ကာ နင်းကျော့အား လာရောက် ဂုဏ်ပြုကြတော့သည်။

ထိုသူများထဲတွင် နင်းယုံဖုနှင့် နင်းဟို့ကျွင်းဟူသော မျိုးနွယ်စုခွဲ၏ အကြီးအကဲဟောင်း နှစ်ဦးက ရှေ့ဆုံးမှ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နင်းကျော့သည် မျိုးနွယ်စုခွဲ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် အကြီးအကဲ နှစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

နင်းယုံဖုသည် သိသိသာသာပင် ရိုကျိုးသော ပုံစံမျိုး ရှိနေပြီး နင်းဟို့ကျွင်းမှာမူ အသနားခံစရာ ရှိနေသဖြင့် ပို၍ပင် လေးစားသမှု ပြနေပေသည်။

သူက မိမိ၏ သွေးချင်းသားချင်းများအား နင်းကျော့၏ မျိုးနွယ်စုခွဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုရန်နှင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ကို ရုပ်သိမ်းပေးရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တောင်းဆိုလာခြင်း ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့ကလည်း ချက်ချင်း သဘောမတူသေးဘဲ သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်ပေသည်။ ထိုရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းကပင် နင်းဟို့ကျွင်းကို အလွန်ပင် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

"နောင်ကို မျိုးနွယ်စုခွဲထဲမှာ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ကပဲ တိုင်ပင်ဖော် တိုင်ပင်ဖက်တွေ အဖြစ်နဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးစေချင်ပါတယ်" ဟု နင်းကျော့က လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရာ နင်းယုံဖုနှင့် နင်းဟို့ကျွင်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် အကြီးအကဲ ရာထူးမှ အနားယူခဲ့ရခြင်းမှာ မိမိတို့၏ ဆန္ဒကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့ပေရာ ယခုအခါ ပြန်လည် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခွင့်ရသဖြင့် ကျေနပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အနားတွင် ရှိနေသော ပညာသင်ကျောင်း အကြီးအကဲမှာမူ ဒေါသထွက်ကာ မျက်နှာကြီး ပျက်နေတော့သည်။ နင်းကျော့၏ မျိုးနွယ်စုခွဲက အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များကို သိသိသာသာကြီး စည်းရုံးသိမ်းသွင်းကာ အလျင်အမြန် အင်အားကြီးထွားလာသည်ကို သူက မနာလိုဝန်တိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ချေ။

နင်းရှန့်ချန်နှင့် အခြားသော စီမံခန့်ခွဲသူဟောင်းများသည်လည်း နင်းကျော့၏ မျိုးနွယ်စုခွဲတွင် ပါဝင်လိုသော ဆန္ဒများဖြင့် ရောက်ရှိလာကြရာ နင်းကျော့ကလည်း မကြာမီ စာရင်းများကို ထုတ်ပြန်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ နင်းချန်၊ နင်းယုံနှင့် အခြားသော ကျောင်းနေဖက်များ၊ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များ ရောက်ရှိလာကြပြီး နင်းကျော့ကလည်း သူတို့အား အားပေးစကားများ ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုအုပ်စုကြားတွင် နင်းကျော့၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အစဉ်အမြဲ မြင့်မားခဲ့သည်မှာ ယခင်က သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ မျိုးနွယ်စုခွဲ ခေါင်းဆောင်ရာထူးက ပို၍ ခိုင်မာလာသဖြင့် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို ပို၍ပင် ခိုင်မြဲစေခဲ့လေသည်။

မျောက်ခေါင်းဂိုဏ်းနှင့် ကျောက်နဂါးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း အစွန်အဖျား နေရာများတွင် ရောက်ရှိနေကြပြီး သူတို့သည်လည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ နင်းကျော့ထံတွင် သစ္စာမခံယူမီကပင် အိပ်မက်မက်ခဲ့ရသော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

နင်းကျော့၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့လည်း အကျိုးကျေးဇူးများ ခံစားရပြီး နောက်ဆုံးတွင် တရားဝင် ဂိုဏ်းဂဏများ၏ အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးနုန်းယင်း၊ ဖေးစီနှင့် ကျူးဟို့တို့ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက နင်းကျော့အား လာရောက် ဂုဏ်ပြုကြသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားသွားတော့၏။

ချန်ချာ၊ ဖုန်းဟေကျိ၊ လူရှုပ်ကြီးနှင့် လက်တစ်ဖက်ပြတ် လက်မှုပညာရှင်တို့သည်လည်း နေရာမှ ထကာ နင်းကျော့အား ဂုဏ်ပြုစကားများ လာရောက် ပြောကြားကြသည်။

ချန်ချာက အလွန်ပင် အံ့အားသင့်နေသော ပုံစံဖြင့် "နင်းကျော့... မင်း ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ကိုယ်တိုင် မမြင်ရရင် ဘယ်တော့မှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ" ဟု နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

နင်းကျော့ကလည်း နေရာမှ ထကာ ချန်ချာ၏ လက်ကို ရင်းနှီးစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ဖုန်းဟေကျိ၊ လူရှုပ်ကြီးနှင့် လက်တစ်ဖက်ပြတ် လက်မှုပညာရှင်တို့မှာ မနာလို ဖြစ်သွားကြလေသည်။

စားသောက်ပွဲ၌ ဖုန်းကျိချင်းသည်လည်း စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် ထိုင်နေသော ကျင့်ကြံသူများအား ကြွားလုံးထုတ်နေတော့သည်။

"နင်းမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ကြီး အသက်ရှိစဉ်ကတည်းက နင်းကျော့ရဲ့ မီးမှုတ်စက်မှုမျောက်ကို ငါ့ကို စစ်ဆေးခိုင်းဖူးတယ်။ အဲဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ငါ တကယ့်ကို အံ့သြသွားတာပဲ။

တခြားဟာတွေ မပြောနဲ့ဦး၊ အဲဒီထဲက သိုလှောင်အစီအရင် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တကယ့်ကို ပြည့်စုံလွန်းနေပြီ။ ငါသာဆိုရင်တော့ တိမ်တိုက်ဝေလငါးရဲ့ အဆုတ်လွတ်ကိုပဲ သုံးမိမှာ သေချာတယ်။ ဟားဟားဟား... ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ။ ခေါင်းဆောင်နင်းကျော့နဲ့ တစ်မြို့တည်းမှာ နေထိုင်ရတာကိုက ငါ့အတွက်တော့ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာကြီးပါပဲ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း၌မူ မုန့်ခွေသည် ယခင်က ပလ္လင်တော်ရှိခဲ့သော မီးတောင်ဝ၏ အထက်တွင် လေထဲ၌ အသာအယာ ဝဲပျံနေပေသည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မှော်မှန်ချပ်ထဲတွင် နင်းကျော့၏ မျိုးနွယ်စုခွဲ ခွဲထွက်ခြင်း အခမ်းအနား မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့နေရ၏။ မှန်ထဲ၌ ပေါ်နေသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်လေးကို မုန့်ခွေက နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

အခြေအနေများ အပြီးသတ်မသွားမီအထိ ထိုသို့သော လူငယ်လေးက မိမိကို အနိုင်ယူသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ချေ။

မီးလျှံတောင်တန်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူလေးတစ်ဦးက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် ဟန်ဆောင် အောင့်အည်းနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချော်ရည်နန်းတော်ကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးကာ လူအားလုံးကို ခေတ္တ မျက်စိလည်အောင် ပြုလုပ်ပြီးမှ နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါအံ့နည်း။

"ဘိုးဘိုး" ဟု မုန့်ချုံက နန်းတော်တံခါးကို ဝုန်းခနဲ ဖွင့်ကာ မုန့်ခွေ၏ အနားသို့ ပြေးလာရင်း "ဒီနေ့ နင်းကျော့ရဲ့ ခြံဝင်းအသစ် ဖွင့်ပွဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် သွားတိုက်ချင်တယ်။ ကျွန်တော် မရှုံးသေးဘူး" ဟု အော်ဟစ်ကာ ကလဲ့စားချေရန် ကြုံးဝါးနေတော့သည်။

မုန့်ခွေက နှာတစ်ချက် မှုတ်လိုက်ရင်း လက်ချောင်းတစ်ချက် တောက်လိုက်ရာ မုန့်ချုံ၏ နဖူးကို ထိမှန်သွားသဖြင့် မုန့်ချုံမှာ နဖူးကို ကိုင်ကာ နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်သွားရလေသည်။

"ဘိုးဘိုး... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာလဲ"

မုန့်ခွေက "ငါ မင်းကို ကျင့်စဉ်တွေကို ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ပြီး တခြား ပညာရပ်တွေကိုလည်း လေ့လာပါဦးလို့ ပြောခဲ့တာကို မင်း ဘယ်တုန်းက နားထောင်ခဲ့ဖူးလို့လဲ။ အခု မြင်ပြီလား။

စက်မှုပညာရပ်မှာဆိုရင် နင်းကျော့က မင်းထက် အများကြီး သာနေပြီ။ မင်းရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ရန်သူကြီးလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စက်မှုမျောက်ဆိုတာ သူ ဖန်တီးထားတဲ့ စက်မှုပစ္စည်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ နန်းတော်သခင် ရာထူးကိုတောင် သူက အလိုအလျောက် စွန့်လွှတ်သွားခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ သူ့ကို ကြည့်စမ်း... အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ မင်းထက်တောင် ငယ်သေးတယ်။

ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို အကုန် ပျက်စီးစေခဲ့သလို မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခွဲထုတ်ခဲ့တာပဲ။

ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စက်မှုပညာမှာရော၊ လှည့်ကွက်တွေမှာရော ထူးချွန်ပြီး ဒီနေ့ဆိုရင် ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်စုခွဲကိုတောင် တည်ထောင်နေပြီ။

ချုံအာ... မင်းထက် ပါရမီသာတဲ့ အဲဒီလို လူမျိုးဆီကနေ မင်း တကယ်ကို သင်ယူသင့်တယ်"

ဟု ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

မုန့်ချုံမှာ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။ ဘိုးဘိုး မုန့်ခွေသည် မိမိအပေါ် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူနေတတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ပြောဆိုနေသော စကားများမှာ မိမိနှင့် မရင်းနှီးသလို ခံစားနေရပေသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ထိုသို့သော ချီးမွမ်းစကားများမှာ မိမိအတွက်သာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်လော။ ယခုမူ နင်းကျော့က မုန့်ချုံအား ထိုနေရာမှ အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

"ကဲပါ... ချုံအာ၊ မင်း အခုလို ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာကလည်း နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ မင်းနဲ့ ငါတောင်မှ အဲဒီ လည်လွန်းတဲ့ ကောင်လေးရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲမှာ ပါသွားခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား" ဟု မုန့်ဟုက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ရာမှ ပေါ်လာပြီး မုန့်ချုံ၏ အနားသို့ လာကာ သူ့ကို မယူလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ချုံအာကို ခေါ်သွားတော့မယ်။ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက တန်တျန် သုံးနေရာလုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ရမှာဖြစ်ပြီး စက်မှုပညာကို အဓိကထားတာ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ အခွင့်အရေးက ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုတော့ ချုံအာနဲ့ မသင့်တော်တော့ဘူး။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ အရိပ်လျှပ်စီးတိုင်းပြည်က လျှပ်စီးဆရာကြီးက တပည့်ရင်းတွေကို ရှာနေတယ်လေ။

ချုံအာမှာက ပြင်းထန်တဲ့ လျှပ်စီး ဝိညာဉ်အမြုတေ ပါရမီ ရှိတာဆိုတော့ လျှပ်စီးဆရာကြီးရဲ့ တပည့်ရင်း ဖြစ်သွားနိုင်ရင် ရလဒ်က ပိုတောင် ကောင်းဦးမှာ"

မုန့်ခွေက ခေါင်းငြိတ်လိုက်ရင်း "ကောင်းပြီလေ... သူ့ကို ခေါ်သွားလိုက်တော့" ဟု ခွင့်ပြုလိုက်ပေသည်။ မုန့်ချုံက မည်မျှပင် ရုန်းကန် အော်ဟစ်နေသော်လည်း မုန့်ဟုက သူ့ကို မချီကာ ရောင်စုံအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့၏။

မုန့်ခွေ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ တကယ်လို့ သူ့လက်ထဲမှာ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခုရဲ့ ကျင့်စဉ် အပြည့်အစုံသာ ရှိနေရင် မုန့်ချုံကို ဒီမှာ ဆက်ထားပြီး ကျင့်ကြံခိုင်းတာကလည်း ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ဖြစ်မှာပါ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ စာမူအစစ်အမှန်တွေက စက်မှုပညာ တာအိုဆရာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ ရှိတာလေ။ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်း နန်းတော်နဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်ရင်တောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်စဉ်တွေကိုပဲ ရနိုင်မှာ။

အဲဒီနောက်ပိုင်း ကျင့်စဉ်တွေကိုတော့ ပညာရပ်ဆက်ခံခြင်းခေါင်းလောင်းသံထဲမှာ ဝှက်ထားတာပဲ။ အဲဒီ ခေါင်းလောင်းကို ဖွင့်ဖို့ဆိုတာက ခက်ခဲရုံတင်မကဘူး၊ ဘယ်က စရမှန်းတောင် မသိတာ။

သက်တမ်း၏ နက်နဲမှုကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသော မုန့်ခွေက သိရှိနေသည်မှာ ချော်ရည်နန်းတော်၏ သက်တမ်းကို အခြားသူများက သိမ်းပိုက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

တစ်လှမ်းသာလျှင် အမြဲတမ်း သာနေတတ်သည်ဖြစ်ရာ နောင်လာမည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများသည်လည်း မုန့်ချုံထံသို့ မဟုတ်ဘဲ အရင် သိမ်းပိုက်ထားသူများထံသို့သာ ဦးတည်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသူများကို မုန့်ချုံ လိုက်မီရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အစကနေ ပြန်စခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မုန့်ခွေသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်ကာ ချော်ရည်နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြန်သည်။ "ဆုံးရှုံးမှုက များလွန်းတယ်" ဟု သူ ခေါင်းခါရင်း ညည်းညူလိုက်မိ၏။

စိတ်ရင်းအတိုင်း ဆိုလျှင်မူ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပျက်စီးနေသော နန်းတော်ကြီးကို တာဝန်မယူလိုပေ။ သို့သော်လည်း မုန့်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လိုချင်နေသဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

မုန့်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် မြို့တော်ကို ရေရှည် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရန်အတွက် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ မြို့စားမင်း အပြောင်းအလဲ မူဝါဒကို တုံ့ပြန်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ချော်ရည်နန်းတော်၏ နန်းတော်သခင် အဆင့်အတန်းသည် မုန့်မျိုးနွယ်စုအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ဗျူဟာမြောက် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော မုန့်ခွေသည် ထောင်ချောက်မှန်း သိသိကြီးနှင့် နင်းကျော့၏ အလိုအတိုင်း တာဝန်ယူလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ချော်ရည်နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် ပြုပြင်တည်ဆောက်ဖို့ ဆိုတာကလည်း အင်မတန် ကုန်ကျစရိတ် များလွန်းတယ်။ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကူအညီပါမှသာ ဖြစ်နိုင်မှာပဲ" ဟု ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသော မုန့်ခွေကိုယ်တိုင်ပင် နန်းတော်ကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် ကုန်ကျစရိတ်ကို ကြည့်ကာ တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် မုန့်ခွေကို အမှန်တကယ် ဒုက္ခပေးနေသည်မှာ ပြုပြင်ရေးကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ ရာထူးနေရာများ ဖြစ်သည်။ ချော်ရည်နန်းတော်တွင် ရာထူးနေရာ အမျိုးမျိုး ရှိနေပြီး စက်မှုတည်ဆောက်ပုံများ ပျက်စီးသွားသော်လည်း ထိုရာထူးနေရာများကား ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ချေ။

ယခင်က မုန့်ခွေနှင့် ကျူးရွှမ်းကျိတို့၏ သဘောတူညီချက်အရ မည်သူက နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာသည်ဖြစ်စေ ထိုရာထူးနေရာများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးခြင်း ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မုန့်ခွေသည် နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာသော်လည်း သူ၏ လက်အောက်ရှိ ရာထူးနေရာ အများအပြားမှာ ပြင်ဆင်ရေးအဖွဲ့ သုံးဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် နန်းတော်အတွင်းရှိ ရာထူးအများအပြားကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းကြောင့် မုန့်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ချော်ရည်နန်းတော်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို များစွာ လျော့ပါးစေခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာလည်း ကျိုးနုန်းယင်းနှင့် နင်းကျော့တို့ မုန့်မျိုးနွယ်စုကို ဆန့်ကျင်ရန်အတွက် အခြေခံအကျဆုံး အချက်တစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

အခမ်းအနားမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ဧည့်ကြိုသူ၏ အသံကျယ်ကြီး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"အကြီးအကဲ စုန့်ဖူလီ ကြွရောက်လာပါပြီ"

နင်းကျော့၏ ကိုယ်လေး အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားကာ ဒုက္ခတစ်ခု မိမိအိမ်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

စုန့်ဖူလီသည် မည်သည့် မျက်နှာအမူအရာမျှ မရှိဘဲ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး လက်ဆောင်များ ယူဆောင်လာခြင်းလည်း မရှိသလို ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရန်လည်း ဆန္ဒမရှိဘဲ ဝင်ပေါက်တွင်သာ ပိတ်၍ ရပ်နေလေတော့သတည်း။

အခန်း(၃၆၀) - ပေးစာသုံးစောင်နှင့် မြေပိုင်ရှင်လူမိုက်

စုန့်ဖူလီသည် ဤအချိန်အခါကို အလွန်သတိထားကာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

စားသောက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးလုနီးပါးဖြစ်၍ ဧည့်သည်တော်များ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ကြတော့မည့် အချိန်တွင် ယင်းက အဓိကဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမှာ အကြည်ညိုပျက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေချေမည်။

စုန့်ဖူလီ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော လူငယ်ဧည့်သည်သည် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို သိရှိသွားသည်နှင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့ကာ ချွေးစေးများ ပြန်လာလေ၏။

ယင်းက သတ္တိကို မွေးမြူကာ ဆက်လက် ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း စုန့်ဖူလီ၏ စူးရှသော အကြည့်တစ်ချက်အောက်ဝယ် မလှုပ်မယှက်နိုင်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားရပေတော့သည်။

အခြားသော ဧည့်သည်တစ်ဦးမှာမူ ဤအခြေအနေကို မြင်သည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားပြီး စားသောက်ပွဲ ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ကသောကမျော ပြေးဝင်သွားလေ၏။

အဓိက စားပွဲဝိုင်းကြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ကျင့်ကြံသူများမှာ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုခွဲ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် နင်းကျော့သည် လူအုပ်ကြားဝယ် အမြဲတစေ ဝန်းရံခြင်း ခံနေရ၏။

ယင်းက အခြားသူများ၏ ဂုဏ်ပြုသောက်မှုကို အပြုံးမပျက် လက်ခံနေရသလို ထိုသူများနှင့် မိမိ၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် အဆင့်အတန်းကိုလည်း အတည်ပြုနေရသည့် အချိန်ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့သည် စိတ်မရှည်ခြင်း မရှိဘဲ ယင်းအခြေအနေကိုပင် နှစ်ခြိုက်စွာ ခံစားနေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် အဆိုပါဧည့်သည်သည် လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ကာ နင်းချန်၏ အနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းပို့လေတော့သည်။

နင်းကျော့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "စုန့်ဖူလီလား ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ၊ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့၊ ငါ အားလုံး စီစဉ်ထားပြီးသားပါ" ဟု ခပ်ကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်၏။

နင်းကျော့၏ အထူးတလည် ယုံကြည်မှုရှိနေပုံကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဧည့်သည်တော်သည် သံသယများဖြင့်သာ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားရလေသည်။

နင်းကျော့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

နင်းကျော့သည်ကား ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘေးနားရှိ လူများနှင့် ဆက်လက်၍ ရယ်မော စကားပြောနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မှ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြတော့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိုးပြိုသော်လည်း မတုန်လှုပ်သည့် နင်းကျော့၏ အမူအရာမှာ လူအများ၏ စိတ်ကို ချက်ချင်းပင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

စုန့်ဖူလီသည် ဝင်ပေါက်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် လက်ပိုက်ကာ ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေ၏။ ယင်း၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ 'အနားမကပ်နှင့်' ဟု အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ပင် ရှိချေသည်။

ရုတ်တရက် ပေးစာတစ်စောင်သည် ယင်း၏ထံသို့ ပျံသန်းလာပြီး မျက်နှာရှေ့တွင် ဝဲပျံနေလေ၏။

စုန့်ဖူလီက ယင်း၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စာကို ဖတ်ရှုလိုက်သောအခါ ယင်းမှာ နင်းကျိုဖန်ထံမှ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

နင်းမျိုးနွယ်စုမှ ဤရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးသည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အလွန်စွမ်းအားကြီးကြောင်း ယင်းက သိရှိသော်လည်း ဤသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ကတည်းက နင်းကျိုဖန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ကြိုတင် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်ပေ၏။

စုန့်ဖူလီသည် ပေးစာကို သိမ်းဆည်းလိုက်သော်လည်း ဝင်ပေါက်ကို ဆက်လက် ပိတ်ဆို့ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ နင်းကျိုဖန်အပေါ် ရိုသေမှုမရှိကြောင်းကို သိသာထင်ရှားစေသည့် လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။

ယင်းနောက်တွင် နောက်ထပ် ပျံသန်းပေးစာတစ်စောင် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပေးစာမှာ မြို့စားမင်းဂေဟာမှ ဖေးစီထံမှ ဖြစ်ချေသည်။

စာ၏ အကြောင်းအရာမှာ နင်းကျိုဖန်၏ စာကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး စုန့်ဖူလီအား ဆုတ်ခွာသွားရန်နှင့် စနစ်တကျ ရှိနေမှုကို မနှောင့်ယှက်ရန် အကြံပြုထားခြင်း ဖြစ်၏။

စုန့်ဖူလီသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး "မြို့စားမင်းဂေဟာက နင်းကျော့ကို တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ ထောက်ခံပေးထားတာလား" ဟု တွေးတောမိလေသည်။

စုန့်ဖူလီ၏ မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် တတိယမြောက် ပျံသန်းပေးစာသည်လည်း ယင်း၏ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

ထိုစာတွင် တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မကြီး၏ တံဆိပ်တော် ခတ်နှိပ်ထားပေရာ စုန့်ဖူလီက စာကို လှမ်းယူကာ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျူးရွှမ်းကျိထံမှ ဖြစ်နေလေတော့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ရှေ့ကစာနှစ်စောင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း အသုံးအနှုန်းများမှာ ပိုမို နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အာဏာစက် ပါဝင်နေ၏။

ကျူးရွှမ်းကျိက စုန့်ဖူလီအား စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ရန်၊ နှစ်နိုင်ငံ ဆက်ဆံရေးနှင့် တိမ်တိုက်ဝေလငါး ကုန်သည်အဖွဲ့၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားရန်နှင့် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိရန် တိုက်တွန်းထားပေသည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ နင်းကျော့တွင် ရူတီ၏ စက်မှုရုပ်သေး ရှိနေလျှင်ပင် ယင်းမှာ နင်းကျော့၏ တိုက်ပွဲဝင် ရလဒ်ပစ္စည်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ကျသော စကားလုံးများကြောင့် စုန့်ဖူလီ၏ မျက်ဝန်းတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက ဒေါသကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တံခါးပေါ်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို မသိမသာ မော့ကြည့်လိုက်၏။

ဤဆိုင်းဘုတ်မှာ အသစ်ချိတ်ဆွဲထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စုန့်ဖူလီအနေဖြင့် ထိုဆိုင်းဘုတ်အပေါ် ထားရှိသော ခံစားချက်မှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်တန်ရာ၏။

ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာသော ပေးစာသုံးစောင်မှာ နင်းကျော့၏ မျိုးနွယ်စုခွဲသည် ခိုင်ခိုင်မာမာ အမြစ်တွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပင်မမျိုးနွယ်စုမှ နင်းကျိုဖန်အပြင် မြို့စားမင်းဂေဟာနှင့် ကျူးမျိုးနွယ်စုတို့ကပါ အသိအမှတ်ပြုထားကြပေရာ။

မည်သည့် ပြဿနာကို ရှာရန် ကျန်ရှိပါဦးမည်နည်း။

ဆက်လက်၍ 'လူမိုက်' လုပ်နေပါက မိမိကိုယ်တိုင်သာ ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေါ်စေပေလိမ့်မည်။

ဤအဖွဲ့အစည်းသည် အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော အင်အားစုဖြစ်သော်လည်း မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်၏ 'မြေပိုင်ရှင်လူမိုက်' ပင် ဖြစ်ချေသည်။

"အင်အားကြီးလှတဲ့ နဂါးတောင်မှ မြေပိုင်ရှင်လူမိုက်ကို မနိုင်ဘူးတဲ့"

စုန့်ဖူလီသည် မကျေမနပ် ဖြစ်စွာဖြင့် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော လူငယ်ဧည့်သည်သည် စုန့်ဖူလီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ ကြောက်စိတ်မပြယ်သေးဘဲ "နောက်ဆုံးတော့လည်း သွားပြီပေါ့" ဟု ရေရွတ်ရင်း ထိုင်ချလိုက်လေ၏။

သတင်းပို့ရန် ပြန်လာသော ဧည့်သည်မှာမူ စားသောက်ပွဲ ခန်းမဆောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျက်ဝန်းများ တောက်ပနေလေသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ။ ကိုယ်တိုင်တောင် ထွက်မလာဘဲ စုန့်ဖူလီလို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ"

ယခုအခါ ချော်ရည်နန်းတော်ရှိ ပြဿနာများ အေးချမ်းသွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲ ဒီရေများလည်း လုံးဝ ကင်းစင်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ပျံသန်းကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့မှာ အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော ဧရာမ တိမ်တိုက်ဝေလငါးကြီးမှာ မြင်ရသူအဖို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။

စုန့်ဖူလီသည် နင်းမျိုးနွယ်စုခွဲ၏ တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဟင်း... ဒါကတော့ သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ရုပ်မှန်ပဲပေါ့"

ယင်းသည် မြို့စားမင်းဂေဟာသို့ သွားရောက်ကာ ဖေးစီနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး မိမိနှင့် ကုန်သည်အဖွဲ့မှာ မကြာမီ အခြား မသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုသို့ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ပြောကြားခဲ့လေသည်။

ဖေးစီသည် နှမြောတသဖြစ်ဟန် ပြသကာ စုန့်ဖူလီတို့ ထွက်ခွာမည့် ရက်စွဲကို အတိအကျ မေးမြန်းလေ၏။ သဘက်ခါတွင် ထွက်ခွာမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ယင်း၏ အပြုံးနှင့် နှမြောတသဖြစ်ဟန်မှာ ပိုမို သိသာလာလေတော့သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နင်းကျော့အား မဖိတ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ဧည့်သည်များ၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိတော့ဘဲ စားသောက်ပွဲကြီးမှာလည်း ချောမောစွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပေသည်။

ဧည့်သည်တော် အများအပြားသည် နင်းကျော့၏ မျိုးနွယ်စုခွဲခြင်း အခမ်းအနား၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပုံနှင့် ပွဲအတွင်း ရရှိခဲ့သော ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များအကြောင်းကို တစ်ဆင့်စကားဖြင့် ပျံ့နှံ့စေခဲ့ကြ၏။

ထိုသတင်းများမှာ မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူထု၏ အမြင်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ကာ မျိုးနွယ်စု၏ ကျော်ကြားမှုကို တစ်ဖန် ပြန်လည် တည်ငြိမ်စေခဲ့ပေသည်။

နင်းကျိုဖန်နှင့် ကျူးရွှမ်းကျိတို့မှာမူ လျှို့ဝှက်စွာ ဆွေးနွေးနေကြ၏။

"စုန့်ဖူလီ ဆုတ်ခွာသွားပြီ" ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက နောက်ဆုံးရ သတင်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မဖော်ပြဘဲ ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျိုဖန်က "အနည်းဆုံးတော့ သူက ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိသားပဲ" ဟု အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိက အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "သူက ကုန်သည်တစ်ယောက်ပဲ၊ ခရီးတွေ အဝေးကြီး သွားလာနေရတော့ အခြေအနေကို ကြည့်တတ်တာ သဘာဝပါပဲ။ သူ တံခါးလာပိတ်တာက နင်းကျော့ကို အားနည်းပြီး အနိုင်ကျင့်လို့ လွယ်မယ် ထင်လို့ပါ။

တကယ်တော့ သူက အပြင်လူဆိုတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မသိဘူးလေ။ အမှန်တရားကို သိသွားတော့လည်း သူ့ဘာသာသူ ဆုတ်ခွာသွားတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

ထို့နောက် ကျူးရွှမ်းကျိက နင်းကျိုဖန်အား ကြည့်ကာ "နင်းမျိုးနွယ်စုကတော့ တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာပဲ" ဟု စိတ်ရင်းဖြင့် ချီးကျူးလိုက်၏။

နင်းကျိုဖန်သည် မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ကာ ပြုံးလိုက်မိပေသည်။

နင်းကျော့သည် အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မဟာမိတ်များ၏ အင်အားကို အသုံးချကာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ စုန့်ဖူလီအား ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့၏။

ယင်းမှာ နင်းကျော့၏ ထူးကဲသော ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မျိုးနွယ်စု အရေးကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းမှာလည်း လုံလောက်မှု ရှိပေသည်။

အမှန်စင်စစ် နင်းကျိုဖန်သည် ချော်ရည်နန်းတော်ရှိ သုံးဦးသဘောတူ ကတိကဝတ်အကြောင်း ကြားသိခဲ့ကတည်းက နင်းကျော့၏ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုမှာ ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်စွာ ဆွေးနွေးမှုကို ဆက်လက် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကတိကဝတ်တစ်ခု၌ သဘောတူညီမှု ရရှိကာ လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြ၏။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နင်းကျိုဖန်ထံသို့ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုနှင့် မှော်ရတနာတစ်ခုကို ချက်ချင်း လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်လေသည်။

နင်းကျိုဖန်က ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

အဆိုပါ ကျောက်စိမ်းပြားတွင် သားရဲယဉ်ပါးစေသည့် နန်းတွင်းပညာရပ်များ ပါဝင်ပြီး မှော်ရတနာမှာမူ နန်းတွင်း အရှိန်အဝါကို ဖြန့်ကျက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက နင်းကျိုဖန်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာမျောက်ကြီးကို နှိမ်နင်းနိုင်ရန် အကူအညီ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

နင်းကျိုဖန် ကျောက်စိမ်းပြားကို စစ်ဆေးနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျူးရွှမ်းကျိက "ဒီတစ်ကြိမ် ချော်ရည်နန်းတော် တိုက်ပွဲမှာ နင်းမျိုးနွယ်စုကတော့ အကြီးမားဆုံး အောင်နိုင်သူ ဖြစ်သွားပြီပဲ" ဟု စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်မိ၏။

"နင်းကျော့ကို ထားလိုက်ဦး၊ နင်းကျိုဖန် တစ်ယောက်တည်းတင် အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရလိုက်တာ"

"ယင်းက နောက်ဆုံးမှာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာမျောက်ကြီးဟာ နင်းမျိုးနွယ်စုကို စောင့်ရှောက်မယ့် အားကောင်းတဲ့ အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ"

ယင်းမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြင့် နင်းမျိုးနွယ်စုသည် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ကျင့်ကြံသူ မိသားစု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ခွဲထွက်မှုကြောင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မျိုးနွယ်စုဝင် အရေအတွက်နှင့် သြဇာအာဏာမှာလည်း အကြီးမားဆုံး ဖြစ်လာရန် မလွဲမသွေပင်။

တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး၊ သြဇာအာဏာ အကြီးမားဆုံး။

တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မကြီး၏ အဖွဲ့က နင်းမျိုးနွယ်စုကို အပြင်းအထန် ထောက်ခံပေးခြင်းမှာလည်း ဘုရင်မကြီး၊ ပင်မအိမ်တော်နှင့် သြဇာကြီးမားသော မုန့်မျိုးနွယ်စုတို့အကြားရှိ နိုင်ငံရေး ကစားကွက်တစ်ခုပင် ဖြစ်တန်ရာ၏

အကယ်၍ မုန့်ချုံသာ အောင်မြင်ပြီး မုန့်ခွေသည် မြို့စားမင်း ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ယင်းမှာ အမည်ခံအားဖြင့် အပြစ်ပြောစရာ မရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင် မုန့်ခွေ၏ ရာထူးမှာ နင်းမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံသူက လိုလိုလားလားဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး" ဟု နင်းကျိုဖန်က ကျောက်စိမ်းပြားကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"နောက်ဆက်တွဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေအတွက် ကျွပ်တော့်ရဲ့ ဦးလေးဖြစ်သူ ကျူးဟို့ကို ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက ဆိုလေသည်။

နင်းကျိုဖန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲခဲ့ကြ၏။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် ယင်းထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နင်းကျော့၏ မျိုးနွယ်စုခွဲရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နင်းကျော့နှင့် မတွေ့ချင်သော်လည်း ယင်းတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

"နောက်ဆုံးတော့လည်း သွားရမှာပဲပေါ့" ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက စိတ်ကို တင်းကာ နင်းကျော့နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ တွေ့ဆုံရန် ထွက်ခွာခဲ့လေတော့သည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌ နင်းကျော့က နွေးထွေးလှသော အပြုံးများဖြင့် "အကြီးအကဲကျူး၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့၊ ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်တော် အကြီးအကဲကို အတော်လေး မျှော်နေတာပါ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ကျူးရွှမ်းကျိက လက်ကို ကာပြကာ "အနားမတိုးပါနဲ့၊ အဲ့ဒီမှာပဲ ရပ်ပြီး စကားပြောရင် လုံလောက်ပါပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယင်းက ဆက်လက်၍ "ငါအချက်နှစ်ချက်ကို ပြင်ချင်တယ်"

"ပထမအချက်က မင်းဟာ လူငယ်လေး တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး၊ မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီ။ မင်းရဲ့ သိက္ခာကို မကျအောင် ထိန်းပါဦး"

"ဒုတိယအချက်က မင်း မျှော်လင့်နေတာက ငါ့ကို မဟုတ်ဘဲ တမ်းတခြင်းပြည်ရဲ့ ရာထူးတစ်ခုကို မဟုတ်လား။ မနေ့ကပဲ ငါဘုရင်မကြီးရဲ့ အမိန့်ကို ရရှိခဲ့တယ်၊ မင်းအတွက် လျော်ကြေးပဲ ရှိတယ်၊ ရာထူးတော့ မရှိဘူး"

နင်းကျော့က ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ "ဒါက မတရားဘူးလေ၊ စုဆောင်းရေး အမိန့်တော်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားတာကို..." ဟု ကန့်ကွက်လေတော့သည်။

"တော်ပါတော့၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နင်းကျော့၊ မင်း ငါတို့ ကျူးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘုရင်မကြီးကို ဒီလောက် အနိုင်ကျင့်လို့ လွယ်မယ် မထင်နဲ့" ဟု ကျူးရွှမ်းကျိက စကားဖြတ်ပြောလိုက်၏။

"မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ချော်ရည်နန်းတော်ရဲ့ အရှင်သခင် ရာထူးကို မုန့်ခွေဆီ လွှဲပြောင်းပေးတာဟာ ဘုရင်မကြီးရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ မင်းဘာသာမင်း လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"ဒါဟာ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်တာပဲ"

နင်းကျော့က ချက်ချင်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ "အကြီးအကဲကျူး ပြောတာက မတရားပါဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အကြီးအကဲလည်း ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား။

အကယ်၍ ကျွန်တော်က နန်းတော်အရှင်သခင် ရာထူးကို မုန့်ခွေဆီ မလွှဲပေးခဲ့ရင် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ အင်အားကြီးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်ပါပေးမှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ထဲက ဘယ်သူက မီးလျှံသားရဲ ဒီရေကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာလဲ"

ကျူးရွှမ်းကျိက "ငါ့မှာ နတ်ဘုရား ပညာရပ် လေးခု ရှိတယ်၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိတယ်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နင်းကျော့၊ မင်းရဲ့ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ငါ့ထက် မနိမ့်ပါဘူး၊ ဒီတော့ မင်းက မီးလျှံသားရဲ ဒီရေကို ဘာလို့ မခုခံနိုင်ရမှာလဲ" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

နင်းကျော့က "ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နိမ့်ကျလှပါတယ်၊ အကြီးအကဲကျူးနဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီလောက်ကြီး မြှောက်ပင့်မပေးပါနဲ့" ဟု အလောတကြီး ဆို၏။

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်ဟာ မျိုးနွယ်စုအတွက်၊ ပြီးတော့ တစ်မြို့လုံးက လူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ် စည်းစိမ်အတွက် တွေးတောပြီးတော့မှ နန်းတော်အရှင်သခင် ရာထူးကို အကြီးအကဲ မုန့်ခွေဆီ လွှဲပေးခဲ့တာပါ"

"အကြီးအကဲ မုန့်ခွေက အခုဆိုရင် မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ မြို့စားမင်း ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဒီရာထူးကို သူ့လက်ထဲ အပ်နှံတာက ပိုပြီး သင့်တော်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟဲဟဲဟဲ" ကျူးရွှမ်းကျိက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး "နင်းကျော့၊ မင်း ဒါတွေကို ကြိုတင် တွက်ချက်ထားပြီးသား မဟုတ်လား။ နန်းတော်အရှင်သခင် ရာထူးကို မုန့်မျိုးနွယ်စုဆီ အပ်နှံတာက နှစ်ဖက်ခွ ကစားတာပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ကျူးမျိုးနွယ်စုက မုန့်မျိုးနွယ်စုကို ဆန့်ကျင်ချင်တယ်ဆိုတာကို သိနေတော့ မင်းရဲ့ နင်းမျိုးနွယ်စုက အကောင်းဆုံး မိတ်ဖက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို တွက်ထားတာပဲ"

"မင်း အောင်မြင်သွားပြီလေ"

"မင်းတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေး နင်းကျိုဖန်ကို ဘုရင်မကြီးက လျှို့ဝှက်ပြီး ရာထူး ပေးအပ်လိုက်ပြီ။ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာမျောက်ကြီးကို နှိမ်နင်းဖို့ မှော်ရတနာကိုလည်း ပေးခဲ့ပြီးပြီ"

"ဘုရင်မကြီးက မင်းအတွက် ဘာလျော်ကြေးမှ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ 'ဝင်ရောက်ခွင့်စံနှုန်း' ကိုတော့ ဆုချီးမြှင့်ပါလိမ့်မယ်"

'ဝင်ရောက်ခွင့်စံနှုန်း' ဆိုသည့် စကားကို ပြောသောအခါ ကျူးရွှမ်းကျိက အသံကို အထူး မြှင့်ကာ ပြောလိုက်ပေတော့သည်။

All Chapters