တွင်းနက်အား စုံစမ်းခြင်း

ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာကြီး စတင် ဖြစ်တည်လာချိန်ကတည်းက တစ်ပါတည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက အစောဆုံးသော မူလ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကမ္ဘာကြီး ရှင်သန်လျှင် ၎င်းလည်း ရှင်သန်မည်။

ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးလျှင် ၎င်းလည်း ပျောက်ကွယ်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ထန်ထျန်း၏ ဂျင်ဂိုကမ္ဘာ နှင့် ကြောင်လေး၏ လျူလီ ကမ္ဘာ တို့တွင်လည်း ကမ္ဘာ့ဆန္ဒများ ရှိကြသည်။

လျူလီ ကမ္ဘာ၏ ဆန္ဒမှာ ကြောင်လေးပင် ဖြစ်သည်။

ဂျင်ဂိုကမ္ဘာတွင်မူ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်က ထိုကမ္ဘာ၏ ဆန္ဒပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ တည်ရှိမှုမှာ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒထက် အဆင့် တစ်ခု ပိုမြင့်မားကာ သူက ဂျင်ဂိုဂမ္ဘာ၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း စကြာဝဠာကြီး၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒမှာမူ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည်။

၎င်းက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

စကြာဝဠာကြီး၏ ကြီးထွားမှု အတိုင်းအတာအရဆိုလျှင် ကမ္ဘာ့အရှင်ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ပေါ်မလာခဲ့ပါက မည်သည့် သက်ရှိကမျှ ၎င်းကို အနည်းငယ်မျှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖန်ဆင်းရှင် လက်နက်များပင်လျှင် မတတ်နိုင်ကြချေ။

ပထမဦးစွာ ၎င်းရှိနေသည့် နေရာမှာ အရာအားလုံးနှင့် သီးခြား ကန့်သတ်ထားပြီး နေနတ်ဘုရားကဲ့သို့ မူလ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်မျိုးမှသာ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်အစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လုံကျိုကျိုးကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ် အစွမ်းထက်သူများပင်လျှင် ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ကြပေ။

"ဒါကြောင့်ကိုး"

လုံကျိုကျိုးက ဤကိစ္စကို ဆက်ပြီး ငြင်းခုံမနေတော့ပေ။

"ဒါဆိုရင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

နေနတ်ဘုရားက ဖြည်းညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက... ငါတို့ လုပ်နိုင်တဲ့ နောက်ဆုံးသော စမ်းသပ်မှုပဲ"

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ တွင်းနက် ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်း နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကို ဆက်လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ စကြာဝဠာ ကျင့်ကြံခြင်းကွင်းပြင် ကိုတော့ သွားကြည့်ဖို့ ငါ အကြံပြုချင်တယ်"

"အကယ်၍ ကမ္ဘာ့အရှင်က တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့တယ် ဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနိုင်လို့ပဲ"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဆက်လက်၍ သူတို့က အခြားသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ထပ်မံ ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ ရှိရာ နေရာသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထန်ထျန်းနှင့် နေနတ်ဘုရား နှစ်ဦးတည်းသာ သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

အခြားသူများကို ပြန်ခေါ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ ဤကမ္ဘာကြီး၏ ရလဒ်မှာ သိပ်ပြီး ကောင်းလာမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အနာဂတ်အတွက် သူတို့ဘာသာ ပြင်ဆင်ခွင့် ပေးထားလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ ထျန်းတိ ယဇ်ပလ္လင် အထက်တွင် ထန်ထျန်းနှင့် နေနတ်ဘုရား နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဝူချန်းကျိကျွင်း နှင့် လုံကျိုကျိုး တို့မှာ ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးက လကမ္ဘာသို့ သွားပြီး နောက်တစ်ဦးမှာမူ ရှို့ကျွင်းကျိကျွင်း ကို ရှာရန် အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာပါက သူတို့ကို အကြောင်းကြားပေးရုံသာ ရှိသည်။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ဝေးကွာသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။"အခုထိ မင်း ငါ့ကို ယုံကြည်နေတုန်းပဲလား"

"အဓိကက ကမ္ဘာ့အရှင်က ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်နေပြီလေ"

နေနတ်ဘုရားက ရယ်မောလျက် ပြောသည်။ "ငါ မင်းကို တစ်ခါမှ မယုံကြည်ခဲ့ဖူးဘူး"

"ကမ္ဘာ့အရှင်ကိုလည်း တစ်ခါမှ မယုံကြည်ခဲ့ဖူးဘူး"

"ငါ ယုံကြည်တာက ရှောင်ပိုင် ကိုပဲ"

ထန်ထျန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ သူကလည်း... ကျွင်းချန်ချင်း ဘက်မှာ ရှိနေတာလေ"

နေနတ်ဘုရားက ခေါင်းခါပြသည်။

"ငါ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား"

"သူက ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အခု ကြည့်ရတာ ဒီလို ဖြစ်နေပေမဲ့လည်း နောက်ကွယ်မှာ တခြားသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိနေမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"ပြီးတော့ သူက..."

"မင်းအပေါ် ထားတဲ့ ယုံကြည်မှုက ကမ္ဘာ့အရှင်အပေါ် ထားတဲ့ ယုံကြည်မှုထက်တောင် ပိုကြီးမားနေသေးတယ်"

"ဒါကြောင့်လည်း မင်းက အရေးအကြီးဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေတာပဲ"

ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လနတ်သမီးအပေါ် ထားသည့် နေနတ်ဘုရား၏ ယုံကြည်မှုမှာ နားလည်ရ ခက်ခဲလွန်းသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင်မို့ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ဤသို့သော အမှန်တရားကို သူ လက်မခံနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒါဆိုရင်... အကယ်၍ သူ မှားသွားခဲ့ရင်ကော"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

နေနတ်ဘုရားက အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "မှားသွားလည်း မှားပါစေပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ သူကတော့ အကြောင်းမဲ့ သက်သက် လုပ်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေတုန်းပဲ"

ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

နေနတ်ဘုရား၏ ဤကဲ့သို့ ဇွတ်တရွတ်ဆန်နိုင်မှုမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ကုစား၍ မရနိုင်သော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသို့သော အချက်ကြောင့်ပင် ကမ္ဘာ့အရှင်က အဲ့တုန်းက အစီအစဉ် ထဲတွင် သူ့ကို ထည့်မတွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုလည်း ရှိသည်။

နေနတ်ဘုရားကို တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခဲ့ခြင်းမှာလည်း အစီအစဉ် ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သည်...

"ဒါနဲ့ ငါ နောက်ထပ် ပြဿနာ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတယ်"

ထန်ထျန်းသည် ဤခေါင်းစဉ်ကို ကျော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့..."

"တကယ့် နာမည်က ဘယ်သူလဲ"

"အဲ့ဒါက သူ့နာမည် မဟုတ်လောက်ဘူး မဟုတ်လား"

နေနတ်ဘုရားက "အင်း" ဟု ဆိုကာ ပြောသည်။ "ဒါပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလေ"

"စကြာဝဠာကြီးကို မသိမ်းပိုက်ခင်မှာ သူ့မှာ တခြားသော အမည်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့သေးတယ်"

"မြင့်မြတ်သော အရှင်၊ ကောင်းကင်အား ဆန့်ကျင်သူ၊ အမြင့်မြတ် ဆုံး အထွတ်အထိပ်၊ ပြီးတော့ ရက်စက်သော ဘုရင် ပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နာမည်အရင်းကတော့..."

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။ "ငါ တကယ်ကို စဉ်းစားလို့ မရတော့ဘူး"

"သူ ငါ့ရဲ့ မြင်ကွင်းထဲ ပေါ်လာတဲ့ အချိန်တုန်းက ဘယ်သူမှ သူ့နာမည်ရင်းကို မခေါ်ကြတော့ဘူးလေ"

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။

ဒီလိုလား။

ဒါကလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသည်၊ နေနတ်ဘုရား၏ အဆင့်က အလွန် မြင့်မားလွန်းသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့မျက်စိထဲ ရောက်လာချိန်မှာတော့ ထိုသူမှာ နာမည်ကျော်ကြားနေပြီး နာမည် အမျိုးမျိုးနှင့် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့...

ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ နာမည်ကိုတော့ ဘာလို့ လူတိုင်း သိနေကြတာလဲ။

ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤမေးခွန်းကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နှစ်ပေါင်း သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ နာမည် များ ကျန်ရစ်နေခြင်းမှာပင် အလွန် ထူးခြားလှသော အောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။

"ကဲ၊ မင်း ဘာတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ လိုသေးလဲ"

"မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်တွေ မရှိအောင် အသေအချာ ထပ်စဉ်းစားထားတာ ပိုကောင်းမယ်"

နေနတ်ဘုရားက မေးလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မလိုတော့ပါဘူး၊ ငါက တစ်ကိုယ်တည်းသမားပဲ၊ အသက်နဲ့ ခန္ဓာပဲ ရှိတာ"

"ပြောရဦးမယ်၊ မင်းလည်း အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့"

"တွင်းနက် ရှိတဲ့နေရာကို သွားပြီး အတည်ပြုရုံတင်ပဲလေ၊ တကယ်လို့ ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးဆိုရင် ငါ အတင်း လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

နေနတ်ဘုရားမှာ ယခုအချိန်တွင် သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို သူ မြင်နိုင်သည်။

"ဟူး..."

နေနတ်ဘုရားက ဖြည်းညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ မသိဘူး"

"ဒီတစ်ခါ သွားရင် ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားနေရသလိုပဲ..."

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူက ပြန်လည် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ပေါ့"

"ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဝှက် ဖဲပဲ၊ ငါ တကယ်ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီပဲ"

ပြောပြီးနောက် သူ၏ လက်ဖဝါးကို အထက်သို့ လှန်လိုက်သည်။

နီမှောင်သော ပုတီးစေ့ တစ်စေ့မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ နေနှလုံးသား ပင် ဖြစ်သည်။

လူသားဧကရာဇ်နန်းတော် ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း ထန်ထျန်း တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် နေနှလုံးသားမှာ အလွန် မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွင်းချန်ချင်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် နေနတ်ဘုရားမှာ သူ၏ အသက်စွမ်းအား အားလုံးနီးပါးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

နေနတ်ဘုရား စွမ်းအားများမှာ နေနှလုံးသား ဆီသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှု တစ်ခုမှာ နေနှလုံးသား မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်စုံတစ်ရာကို လှမ်းခေါ်နေသကဲ့သို့ပင်။

မကြာမီမှာပင် ထန်ထျန်းက အခြားသော ဆန်းကြယ်သော အော်ရာ တစ်ခုမှာ နေနတ်ဘုရား ထုတ်လွှတ်လိုက်သော တုန်ခါမှုနှင့် အဝေးမှနေ၍ တုံ့ပြန်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် မီးခိုးရောင် ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် တစ်ခုမှာ သူတို့ နှစ်ဦး ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒါကို လုပ်ပြီးနောက် နေနတ်ဘုရားက ဖြည်းညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလျက် နေနှလုံးသား ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒါက ကမ္ဘာ့ဆန္ဒ ရှိတဲ့ ကမ္ဘာပဲ"

သူက ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ကမ္ဘာ့အကာအကွယ် ပေါ်လာချိန်တွင် သူသည်လည်း ၎င်း၏ ထူးခြားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအကာအကွယ် မှာ သက်ရှိများ၏ အော်ရာ အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ ထားပြီး ပုံသဏ္ဌာန်လည်း မရှိချေ၊ နေနတ်ဘုရား၏ ခုနက နည်းလမ်းမျိုးဖြင့်သာ ပေါ်လာအောင် လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားဖြင့် ၎င်းကို အတင်း ဖော်ထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဒါကို လုပ်ပြီးနောက် နေနတ်ဘုရားက လက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အကာအကွယ် ပေါ်တွင် တံခါးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာသည်။

"သွားကြစို့"

"အဲ့ဒီ ဆန်းကြယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း လက်နက်ကြီး က ဘာလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

နေနတ်ဘုရားက ပြောလိုက်သည်။