ဗိုက်ကားအောင်စားပြီးနောက် လူရိုက်နှက်ခြင်း ၃

ဒေါသထွက်နေသော မဟာနတ်ဆိုးလေးကောင်က ကျင့်ကောတောင်ကို အလျင်အမြန်ဝန်းရံလိုက်ကြ၏။

"အစီအရင်ကို ဖွဲ့စည်းစမ်း" များပြားလှသော ကောင်းကင်စစ်သည်များက ဤနတ်ဆိုးလေးကောင်၏တည်ရှိမှုကြောင့် အံ့အားသင့်မသွားခဲ့ချေ။ ရန်သူက ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရန်စီစဉ်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကသဘာဝကျစွာပင် အင်အားအပြည့်ဖြင့် ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြပေသည်။

ယိုယွင်ရှန်းက ကျယ်လောင်စွာဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်စစ်သည် ငါးရာခန့်က သူတို့၏လှံများကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ပြင်းထန်လှသော မသေမျိုးစွမ်းအားများက ကြမ်းကြုတ်ပြီးအန္တရာယ်များသည့် ဝပ်နေသောကျားရိုင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေ၏။

သူတို့ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့များပြားသော စစ်သည်တော်များနှင့်အတူ ဤမသေမျိုးအစီအရင်တစ်ခုတည်းကပင် ထိုက်ယင်နတ်ဆိုးမသေမျိုးတစ်ပါးကိုလွယ်ကူစွာ ဟန့်တားထားနိုင်ပေသည်။

စစ်သူကြီးချန်ချင်းကများစွာ အားနည်းနေသော်လည်း မသေမျိုးတံဆိပ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ကောင်ကို တစ်ဦးချင်းတိုက်ခိုက်ရာတွင် အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့ချေ၏။

ထို့ပြင် အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားချန်ထားခဲ့သော မဟာအစီအရင်၏အထောက်အပံ့ဖြင့် သူ နောက်ထပ်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် တွက်ချက်မှုများအားလုံးပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့က နှစ်ကောင်ကျန်နေသေး၏။

၎င်းကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ယိုယွင်ရှန်း နှင့် ကောင်းကင်စစ်သည်များစွာတို့ကစစ်သူကြီး ချန်ချင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤအန္တရာယ်များသောနေရာတွင် ပိတ်မိနေခြင်းမှာ သူ၏အမှားမဟုတ်ဘဲ စစ်သူကြီးချင်းလွမ်၏အမိန့်ကြောင့်သာဖြစ်ကြောင်းသိရှိရာ သူတို့ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရန်ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုက သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထင်ရှားနေခဲ့ချေသည်။

"သတ်" ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကြမ်းကြုတ်သောကျားရိုင်းက ရှေ့သို့ခုန်တက်လိုက်၏။

ကျင့်ကောတောင်၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးမားသောသစ်ပင်ကြီးလေးပင်ဖြစ်သည့် ထင်းရှူးသစ်ပင် ၊ပညာရှိသစ်ပင် ၊ မိုးမခသစ်ပင် နှင့် ပေါ့ပလာသစ်ပင်တို့က အပင်များနှင့်ပင်မတူတော့ဘဲ သူတို့၏စိမ်းလန်းစိုပြေမှုများက သွေးများဖြင့်စိုရွှဲနေသောကြမ်းကြုတ်သည့် မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားများနှင့် ပို၍ တူနေချေသည်။

လျူရှန်းက ဦးစွာတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူ၏မိုးမခကိုင်းများက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံကိုဖြတ်သန်းသွားသော နှင်းစက်များကိုဖြန်းပက်လိုက်ပေ၏။

သို့သော် မသေမျိုးကျား နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့က ရုတ်တရက်သိပ်သည်းသောအရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆုံးအစမဲ့သောနာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဝိညာဉ်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပြေးဝင်လာသော ကျားကိုတိုက်စားပြီး ၎င်း၏အသားများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်လှံရှည်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ထူထဲသော ပညာရှိသစ်ပင်အကိုင်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်း၏ထက်မြက်သော အဖျားက ချင်းဟွာ၏ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားပေ၏။

"..."

ချင်းဟွာက မသေမျိုးတံဆိပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရန်သူကိုရင်ဆိုင်ရန် သူမ၏မသေမျိုးစွမ်းအားကို စုစည်းဖို့အသင့်ပြင်လိုက်ချေသည်။

သို့သော် ပညာရှိသစ်ပင်အကိုင်း၏ထိုးနှက်မှုက ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး လေထဲတွင်အေးခဲပါသည်။

လွင့်ခါနေသောအနက်ရောင်ဝတ်ရုံ နှင့် ဖြူဖျော့သောမျက်နှာပိုင်ရှင် လူငယ်လေးတစ်ဦးက လေဟာနယ်ထဲမှထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ကို ပညာရှိသစ်ပင်အကိုင်းပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖိချလိုက်ကာ ထို့နောက် သူ၏လက်ချောင်းများကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ၎င်းအတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားချေသည်။

သစ်ပင်နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလျှင်ပင် အသိဉာဏ်ရှိသော သက်ရှိတစ်ခုဖြစ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းက နာကျင်မှုကိုခံစားရဆဲပင်။

ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်၏အပြင်ဘက်တွင် ရုတ်တရက်မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

မိုးကြိုးသံများကြားတွင် ရှန်းယီ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်နေပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏အဝတ်အစားအောက်ရှိ အရေပြားက ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တလက်လက် တောက်လောင်လာခဲ့ချေသည်။ သူ၏လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာတောင်ပေါ်သို့ တက်နေသောပုရွက်ဆိတ်များစွာကိုသပ်ချလိုက်သလိုပင်။

လူငယ်လေး၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ပညာရှိသစ်ပင်အကိုင်းက တောင်ထိပ်ဆီသို့ တစ်လက်မချင်း ရွေ့လျားသွားပြီးနောက်ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်လှုပ်သွားမတတ်ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာကျယ်ပြန့်ပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုက တောင်ပေါ်တွင်ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရချေသည်။

ဘုန်း..

မိုးမခကိုင်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကောင်းကင်ပိုက်ကွန်က ရှောင်ရှားရန် အလျင်အမြန်ကွဲသွားပေ၏။

လူတိုင်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပညာရှိသစ်ပင်နတ်ဆိုးက အမြစ်မှ ဆွဲနှုတ်ခံရကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်ပေါက်ခံရပြီးပြန်လည်ကျဆင်းလာချိန်တွင် ကျကင့်ကောတောင်၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်သံများကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချေသည်။

ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ရှီယုံက အသစ်ရောက်လာသူ၏မျက်နှာကို နောက်ဆုံးတွင် မှတ်မိသွားပြီး သူ၏အမူအရာမှာဝမ်းမြောက်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

သူတကယ်ရောက်လာတာပဲ၊ အဲဒါ သူပဲ။

တစ်ကြိမ်လွတ်မြှောက်သွားသည်ကို ထားလိုက်ပါ။ ယခုအခါ ဤမြင်းများ၏ကံကြမ္မာက မည်သို့ ပုန်းအောင်းနိုင်မည်နည်း။

"ဟူး"

ယိုယွင်ရှန်း နှင့် များပြားလှသော ကောင်းကင်စစ်သည်များကလည်း ဝမ်းသာသော အမူအရာကို ပြသလိုက်ကြပေ၏။

ရှန်းရွှီတောင်၏တောင်ထိပ်သခင် ရောက်ရှိလာလေပြီ။ အခြားမသေမျိုးဂိုဏ်းများမှ ဒုတိယမျိုးဆက်တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည်အလွန်ငယ်ရွယ်သော်လည်း တောင်ထိပ်သခင် ဟူသော သူ၏အဆင့်အတန်းတစ်ခုတည်းအပေါ် အခြေခံရုံမျှဖြင့်ကျန်ရှိနေသော နေရာနှစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤအတွေးက သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရချေ၏။

ရှန်းယီ အောက်ဘက်ရှိနတ်ဆိုးများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် စစ်သူကြီးချန်ချင်းက သူ၏မသေမျိုးတံဆိပ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

မသေမျိုးစစ်သူကြီးတစ်ဦးထံမှ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသောလုပ်ရပ်ကြောင့် ယိုယွင်ရှန်း ပင်လျှင် တစ်ခဏမျှအံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုထပ်မံမော့ကာ ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်ရာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိသောအတွေးတစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေသည်။

ဤရှန်းရွှီတောင်၏တောင်ထိပ်သခင်က လာကူညီရန် ဤနေရာသို့လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ချင်းယွင်သူတော်စင်ငါးပါး ... အားလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်းရင်ဆိုင်မည်ဖြစ်ပေ၏။