အခန်း (၃၇၁-၃၇၂)

အခန်း (၃၇၁) နင်းကျော့၏ အကွက်ချစီစဉ်မှု

မြေကမ္ဘာသံလိုက် မသေမျိုးမြို့တော်၏ မြို့စားမင်းသည် နယ်မြေအုပ်ချုပ်ရေးမှူး တစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့တော်သာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျေးရွာများ၊ မြို့နယ်များနှင့် များပြားလှသော ဂိုဏ်းဂဏ၊ မျိုးနွယ်စုများကိုပါ စီရင်ပိုင်ခွင့်ရှိချေသည်။

ရုကန်းတောင်သည်လည်း ယင်း၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်း၌ပင် ရှိပေရာ၊ မြို့စားမင်းသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရုံမျှမက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ရသည့် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော မုန့်ကျိကျုံးနှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလှကြောင်း သိမြင်နေရသည်။

လောကအလယ်တွင် အောင်မြင်ကျော်ကြားလိုပါက မိမိ၏ နောက်ခံအင်အားနှင့် ဩဇာအာဏာကို အလေးထားရန် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှ၏။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မှန်ကန်သောလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာသူများကြားတွင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ထက်ပင် ပိုမိုသိသာထင်ရှားလှပေသည်။

မုန့်ကျိကျုံးအား ရာထူးမှ ဖယ်ရှားရန်မှာ မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းအတွက် အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပြီး ယင်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အရေးယူရန်ပင် မလိုဘဲ အမိန့်စာတစ်စောင် ထုတ်ပြန်ရုံဖြင့် မုန့်ကျိကျုံးအား ဦးညွတ်စေနိုင်သည်။

သို့သော် ခက်ခဲသည်မှာ မုန့်ကျိကျုံး၏ နောက်ခံဖြစ်သော မုန့်မျိုးနွယ်စုပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

မုန့်မျိုးနွယ်စုသည် တမ်းတခြင်းပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် ဂုဏ်သရေရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပေသည်။

မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းသည် မူလက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူဘဝမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုရှိသော်လည်း များစွာ အားကိုး၍ မရပေ။

အမှန်စင်စစ် ယင်းသည် မိမိဘာသာ ကြိုးစားအားထုတ်ကာ မျိုးနွယ်စုကို ပြန်လည်ထောက်ပံ့နေရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တော်ဝင်ကျူးမျိုးနွယ်စုပင်လျှင် မုန့်မျိုးနွယ်စုကဲ့သို့သော အင်အားကြီး ဝန်ကြီးများ၏ မိသားစုကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အချိန်အခါနှင့် နည်းလမ်းကို အထူးဂရုပြုရကြောင်း ယင်းက ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေရာ မိမိအတွက်မူ ပြောဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

"မုန့်ကျိကျုံးက စစ်သည်တွေကို လျှို့ဝှက်မွေးမြူပြီး သူပုန်တွေကို လက်ခံထားတယ်လို့ တိုင်တန်းချင်တာလား။ ဒီလောက် သက်သေအထောက်အထားနဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး" ဟု မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းက ခေါင်းခါရင်း ဤပြဿနာကို ရှောင်လွှဲရန် ကြိုးပမ်းလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့က ပြုံးလျက် "မြို့စားမင်း ခက်ခဲနေမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် လာတာက မြို့စားမင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"မြို့စားမင်းအနေနဲ့ အစီရင်ခံစာ တစ်စောင် တင်ပြပေးရုံပါပဲ။ တော်ဝင်ကျူးမျိုးနွယ်စုက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအခါကျမှ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရုံပါပဲ"။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော် အကြီးအကဲ ကျူးရွှမ်းကျိဆီကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လို့လည်း ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျော်ခွလုပ်ဆောင်တာက မြို့စားမင်းလို အထက်လူကြီးကို မလေးစားရာ ကျသွားမှာ စိုးလို့ပါ။ ကျွန်တော်က ငယ်သေးတယ်ဆိုပေမဲ့ နင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခုက ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီလေ။ ဒါကြောင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို လေးစားလိုက်နာပြီး စံနမူနာပြရမှာပေါ့"။

မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်း၏ မျက်တောင်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး "ဒီကလေးကတော့ ကပ်သီးကပ်သတ်နဲ့၊ တိုက်ရိုက်ပဲ တိုင်လိုက်ပါလား။ ငါသာ မကြား၊ မမြင်ရရင် အခုလို အကြပ်ရိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့" ဟု စိတ်ထဲမှ ကသိကအောက် ဖြစ်နေမိတော့သည်။

မြို့စားမင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားနေရ၏။

ဤစကားဝိုင်းလေးအတွင်းမှာတင် နင်းကျော့သည် အသေးအဖွဲ မှတ်ယူ၍ မရသောသူဖြစ်ကြောင်း ယင်းက သဘောပေါက်သွားသည်။

ဤလူငယ်လေးသည် မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်၏ စည်းမျဉ်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချတတ်သူဖြစ်ရာ အလေးအနက်ထားရမည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဒီမှာ ခဏစောင့်ဦး၊အစီရင်ခံစာ သွားတင်လိုက်ဦးမယ်" မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းသည် နင်းကျော့ကို အပြင်တွင် ထားခဲ့ပြီး စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ အရေးပေါ် ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ကိစ္စရပ်ကို အစီရင်ခံလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့သည်လည်း စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်မသွားဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာပင် ရပ်စောင့်နေခဲ့သည်။

အစကတည်းက မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘဲ အားကိုး၍ မရမှန်း နင်းကျော့ သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခု လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ဤမြို့စားမင်းအား သတင်းပို့သူအဖြစ် အသုံးချရန်သာ ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့ အမှန်တကယ် အားကိုးသည်မှာ တော်ဝင်ကျူးမျိုးနွယ်စုပင် ဖြစ်သည်။

မြို့စားမင်းသည် သတင်းပို့သူမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤရှုပ်ထွေးလှသော ကိစ္စအတွင်းသို့ မလွဲမသွေ ပါဝင်သွားရတော့သည်။

ယင်းသည် ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာများထဲတွင် မပါဝင်လိုသော်လည်း အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။ အိမ်ထဲတွင် ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေရင်းမှ ကောင်းကင်က ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း တမ်းတခြင်းပြည်ရှိ တော်ဝင်ကျူးမျိုးနွယ်စုသည် နိုင်ငံအပေါ် အုပ်ချုပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။

ဘုရင်မကြီးသည် မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့တော်ကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် မြို့ကို အုပ်ချုပ်ရန် မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းကို အသေအချာ ရွေးချယ်မြှင့်တင်ပေးခဲ့ရခြင်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။

ဤသည်မှာ နန်းတွင်းအတွင်း ဝန်ကြီးချုပ်များနှင့် အကြိမ်ကြိမ် အားပြိုင်ခြင်း၊ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းနှင့် ရန်သူများကို နှိမ်နင်းခြင်းများဖြင့် ခက်ခဲစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းသည် ကျူးမျိုးနွယ်စုအတွက် နယ်မြေအုပ်ချုပ်ရေးတွင် စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားပြီး အားကိုးရသော လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယင်းက အရေးပေါ် ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စကို အစီရင်ခံလိုက်သည့်အခါ ဘုရင်မကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားတော့သည်။

မုန့်ကျိကျုံး၏ ကိစ္စမှာ သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် မုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် ကျူးမျိုးနွယ်စုကြားမှ အာဏာပြိုင်ဆိုင်မှုပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဒီ နင်းကျော့ နောက်တစ်ခါ ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီလား" ဟု ဘုရင်မကြီးက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။ "ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်ဆိုတဲ့အတိုင်း သူသွားလေရာမှာ ဂယက်တွေကတော့ ထနေတော့တာပဲ"။

ဘုရင်မကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ယင်းသည် ဤကိစ္စကို မကိုင်တွယ်လိုဘဲ အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရသည်။ အကြောင်းမှာ ကောင်းစွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ကျူးမျိုးနွယ်စုနှင့် မုန့်မျိုးနွယ်စုကြား ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားလာနိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျူးမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားမှာ မုန့်မျိုးနွယ်စုထက် သာလွန်သည်မှာ မှန်သော်လည်း တမ်းတခြင်းပြည်တွင် မုန့်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်း ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ဆူးမျိုးနွယ်စုနှင့် အခြားသော အင်အားကြီး ဝန်ကြီးများ၊ စစ်သေနာပတိများလည်း ရှိနေသေးသည်။

ကျူးမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် မုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် အင်အားကုန် သုံးစွဲပြီး အားနည်းချက် ပြသလိုက်မည်ဆိုပါက ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်များ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပေသည်။

နိုင်ငံတစ်ခု၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ယင်းသည် အခြေအနေကို သေချာစွာ တွက်ဆရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။

"မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းကိုတော့ အားကိုးလို့ မရဘူး" ဟု တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မကြီးက အရင်ဆုံး ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယင်းသည် ရှားပါးလှသော ဤဒေသခံ အားကိုးရသူကို မုန့်မျိုးနွယ်စုနှင့် တော်ဝင်မိသားစုကြားမှ အားပြိုင်မှုတွင် မပါဝင်စေဘဲ ကာကွယ်ပေးထားလိုသည်။

ထို့ကြောင့် ဘုရင်မကြီးအနေဖြင့် မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသူ တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်လာသည်။ မကြာမီမှာပင် ဘုရင်မကြီးသည် သင့်တော်သောသူတစ်ဦးကို သတိရသွားတော့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် ရွှေရောင်သက်တန့်တစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်။ "နောက်ထပ် နာရီဝက်နေရင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်ကို ရောက်တော့မယ်။ အဲ့ဒီကနေတစ်ဆင့် ခရီးကို ဖြတ်သွားရင် မြို့တော်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်ရောက်နိုင်မှာပဲ"။

ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကျူးရွှမ်းကျိ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ဘတ်ထဲမှ အတည်ပြုပြားသည် အနည်းငယ် တုန်ခါလာသည်။

ယင်းသည် အရေးပေါ်အမိန့်ကို လက်ခံရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့တော်ကို သွားပြီး အရေးပေါ် ကိစ္စတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းတာလား"။

အသေးစိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ယင်း၏ မျက်နှာသည် ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်း မမြင်ချင်ဆုံးသော အမည်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

"နင်းကျော့ ဟုတ်လား"။ "ဒီကလေးက မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့တော်မှာ ဘာတွေ ထပ်လုပ်နေပြန်ပြီလဲ"။ "ကျားနက်မိစ္ဆာ၊ မုန့်ကျိကျုံး..."။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် တော်ဝင်မိသားစုက ယင်း၏ ခရီးစဉ်ကို အလယ်အလတ်တွင် လမ်းကြောင်းလွှဲခိုင်းရသည့် အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားပြီး မျက်နှာတွင် နားလည်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

ယင်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်သွားလိုက်ရာ ထိုထူးဆန်းသော မသေမျိုးမြို့တော်၏ အကူအညီဖြင့် အဝေးတစ်နေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကာ မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့တော်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထိုညမှာပင် ကျူးရွှမ်းကျိသည် နင်းကျော့၊ စွန်းလင်ထုံတို့နှင့် မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းဂေဟာတွင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသည်။

မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျူးရွှမ်းကျိက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုလိုက်သည် "ဒီသက်သေက မုန့်ကျိကျုံးနဲ့ ကျားနက်မိစ္ဆာတို့ လျှို့ဝှက်ဆက်သွယ်နေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး။ သူက ကျင့်ကြံသူ ရှီဆွေဆီကနေ လူသတ်လိုတဲ့ အငြိုးအတေးကို ခံစားမိလို့ အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်တာပါလို့ ဆင်ခြေပေးနိုင်သေးတယ်"။

"ဒါ့အပြင် သူက တခြား ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ဆင်ခြေတွေမျိုးမဆို ပေးလာနိုင်သေးတယ်"။

စွန်းလင်ထုံက "နတ်ဘုရားမုဆိုးကြီး ကိုယ်တိုင် အရေးယူဆောင်ရွက်နေတာပဲ၊ မူလခြေရာခံပညာရပ်နဲ့ ရွှေရောင်မျက်လုံးတွေ သုံးပြီး စစ်ဆေးလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ အပြစ်နဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ရှာမတွေ့မှာ စိုးရိမ်နေရဦးမှာလား" ဟု ဆိုသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဘာမျှ ပြန်မပြောပေ။ မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းကမူ အနည်းငယ် ခေါင်းခါရင်း "ဒီကိစ္စရဲ့ အခက်အခဲက သက်သေရှာတွေ့သွားတာမှာ ရှိတာ" ဟု ဆိုသည်။

"သစ္စာဖောက်ကို လက်ခံထားတာက ကြီးလေးတဲ့ ပြစ်မှုပဲ။ အထူးသဖြင့် မြို့စားဟောင်း သေဆုံးမှုနဲ့ ဆက်နွှယ်နေတာဆိုတော့ ဒါက စည်းကို ကျော်တာပဲ၊ နန်းတွင်းအရာရှိကို တိုက်ခိုက်တာပဲ မဟုတ်လား"။

"မုန့်မျိုးနွယ်စုနဲ့ အင်တိုက်အားတိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်မဖြစ်သေးဘဲနဲ့တော့ ဒီလို ချက်ချင်းကြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"။

ဤကဲ့သို့သော ကြီးလေးသည့် ပြစ်မှုများကို မုန့်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် လွယ်လွယ်နှင့် ဝန်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အပြစ်ဝန်ခံလိုက်မည်ဆိုပါက မုန့်မျိုးနွယ်စုအပေါ် ရိုက်ခတ်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ဤစွပ်စွဲချက်ကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီးမှ တရားခံကို ထိုက်တန်စွာ အရေးမယူနိုင်ပါက တော်ဝင်ကျူးမျိုးနွယ်စု၏ အားနည်းချက်ကို ပြသရာရောက်သွားပြီး အခြားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ ပုန်ကန်လိုစိတ်ကို မီးမွှေးပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျူးမျိုးနွယ်စုနှင့် မုန့်မျိုးနွယ်စုကြား အပြည့်အဝ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားနိုင်ပေသည်။

ကျူးမျိုးနွယ်စု အနိုင်ရရှိခဲ့လျှင်ပင် အင်အားများစွာ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပြီး ထိုပြင်းထန်လှသော ပဋိပက္ခကြားမှ အခြားသော မျိုးနွယ်စုများက အခွင့်ကောင်း ယူသွားနိုင်သည်။

နင်းကျော့က ဤသည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆထားဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် "ကျွန်တော့်ရဲ့ နင်းမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျူးမျိုးနွယ်စုက အကျိုးစီးပွားချင်း တူညီကြပါတယ်။

ကျူးမျိုးနွယ်စုနဲ့ မုန့်မျိုးနွယ်စုကြား ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က အရင်ဆုံး ဒုက္ခရောက်မှာပါ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါမှာ မုန့်ကျိကျုံးကို သစ္စာဖောက် လက်ခံထားမှုနဲ့ မပတ်သက်စေဘဲ သူ့ကို ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားပြီး ကျွန်တော်တို့လူတွေ ရုကန်းတောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ"။

"မုန့်ကျိကျုံးက မြို့စားမင်းရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိနေတာကလည်း စိတ်ပူစရာပဲ မဟုတ်လား။ သူ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်တာက မြို့စားမင်းအတွက်ရော တော်ဝင်ကျူးမျိုးနွယ်စုအတွက်ပါ အကျိုးရှိစေမှာပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား"။

ဤစကားမှာ မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်း၏ ရင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပြီး နင်းကျော့ကို အထင်ကြီးစိတ်ဖြင့် အသေအချာ ပြန်လည်ကြည့်ရှုမိတော့သည်။

ကျူးရွှမ်းကျိက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း နင်းကျော့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ "မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်တွေ ရှိနေမယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ၊ ကဲ... ပြောစမ်းပါဦး" ဟု ဆိုလေသည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့က ယင်း၏ ဗျူဟာကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံးက အသေအချာ နားထောင်နေကြပြီး စွန်းလင်ထုံကမူ ထူးချွန်လှသော အစီအစဉ်ဖြစ်ကြောင်း အော်ဟစ်ချီးကျူးကာ ကျူးရွှမ်းကျိကလည်း သဘောတူဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းသည်လည်း နင်းကျော့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အသေအချာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤလူငယ်လေးသည် ယင်းအပေါ် စွဲမှတ်စရာကောင်းလောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။

ဤအစီအစဉ်မှာ ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လူ့သဘာဝကို နားလည်ပြီး လိုသလို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နိုင်မှုမှာမူ အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှပေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အသက်တစ်ဆယ့်ခြောက်၊ တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးသည် နုနယ်ပျော့ပျောင်းပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်တတ်သော်လည်း ယခု ယင်းရှေ့မှ လူငယ်မှာမူ လောကအကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည့် ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

နန်းတွင်းရေးရာများ၊ လူ့သဘာဝ၏ ကောက်ကျစ်မှုများကို သိမြင်ပြီး နက်နဲသော တွက်ချက်မှုများ ရှိနေသည့်အတွက် မြင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

"သူ့မှာ စမ်းသပ်မထားရသေးတဲ့ ပါရမီတွေလည်း ရှိနေဦးမှာပဲ... သူ့ရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ အတိုင်းအဆ မရှိနိုင်တော့ဘူး" ဟု မြေကမ္ဘာသံလိုက် မြို့စားမင်းက တွေးမိရင်း နင်းကျော့အပေါ် ရင်းနှီးခင်မင်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ဆွေးနွေးမှုများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ယင်းတို့ လေးဦးစလုံး စတင်လှုပ်ရှားကြတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် မုန့်ကျိကျုံးသည် လက်ထဲမှ အစီရင်ခံစာများကို ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် "စုံစမ်းကြစမ်း၊ ဒီကောလာဟလတွေကို ဘယ်သူတွေ လွှင့်နေတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မကြာသေးမီက မြို့ထဲတွင် မုန့်ကျိကျုံးသည် ကျားနက်မိစ္ဆာအား လျှို့ဝှက်ထောက်ပံ့နေပြီး မြို့စားဟောင်း သေဆုံးမှု၏ နောက်ကွယ်မှ လက်မည်းကြီးဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေသည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် ရန်သူကို လက်ခံထားပြီး ပုန်ကန်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်မျှပင် ပိတ်ပင်တားဆီးပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးစေကာမူ ကောလာဟလများမှာ ပိုမိုပျံ့နှံ့သွားပြီး ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

အထူးသဖြင့် ကောလာဟလတစ်ခုတွင် ကျားနက်မိစ္ဆာသည် မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း ပါဝင်နေသဖြင့် မုန့်ကျိကျုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

ယင်းသည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ဝံ့တော့ဘဲ မုန့်မျိုးနွယ်စုထံသို့ သတင်းပို့လိုက်ရာ ရုကန်းမြို့တွင် ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေကြောင်းသာ ဖော်ပြလိုက်သည်။

မုန့်မျိုးနွယ်စုသည်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးက နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်နေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သဖြင့် အထူးသတိထားလိုက်ကြသည်။

သတင်းမြစ်မြစ်ကို ရှာမတွေ့နိုင်သဖြင့် ပြဿနာများ ပိုမိုမကြီးထွားလာစေရန်နှင့် သက်သေများ ထွက်မလာစေရန်အတွက် ယင်းတို့သည် အဓိကလူကို ကာကွယ်ရန် လက်အောက်ငယ်သားကို စတေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည် စစ်စခန်းတွင် အခြေစိုက်ကာ စစ်သည်များကို စတင်စုစည်းပြီး တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

အမိန့်ပေးစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် မုန့်ကျိကျုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် "ငါဟာ ဘေးအန္တရာယ်တွေ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အချိန်မှာ ဒီတာဝန်ကို ယူခဲ့ရပြီး စစ်သည်တွေကို အမြဲတမ်း စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တယ်"။

"ငါ ကင်းထောက်တွေကို အမြဲတမ်း စေလွှတ်ခဲ့လို့ အခုတော့ ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာပြီ။ ကျားနက်မိစ္ဆာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကို ငါတို့ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ။

ဒါပေမဲ့ မြို့ထဲမှာ မိစ္ဆာသူလျှိုတွေက ပြဿနာရှာပြီး ကောလာဟလတွေ လွှင့်နေကြတယ်။ ဒါက ငါတို့ တိုက်ခိုက်မှာကို နှောင့်နှေးအောင် လုပ်ပြီး မိစ္ဆာတွေ ထွက်ပြေးဖို့ အချိန်ဆွဲနေတာပဲ"။

"ဟွန်း၊ ငါက အဲ့ဒီလို လှည့်ကွက်ထဲ ကျလိမ့်မယ် ထင်နေလား။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါကိုယ်တိုင် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ရန်သူကို သတ္တိရှိရှိ တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းမယ်။ မိစ္ဆာတွေကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပြီး ရုကန်းမြို့ကို ငြိမ်းချမ်းစေရမယ်"။

စခန်းချနေသော စစ်သည်များကလည်း တစ်ခဲနက် ပြန်လည်ထူးထူးကြသဖြင့် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေကြသည်။ ယင်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် စတင်ထွက်ခွာကြပြီး အစီအရင်အတိုင်း စနစ်တကျ ချီတက်ကာ အစီအရင်ချပ်များအတွင်းသို့ ဝင်သွားကြတော့သည်။

ထိုအစီအရင်များသည် မြို့စောင့်တပ်များကို မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်အနီးသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုလှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ဘဲ ကျားနက်မိစ္ဆာအဖွဲ့က သိရှိသွားတော့သည်။

မျက်လုံးများ နီမြန်းနေသော ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို ဦးဆောင်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ စစ်တပ်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးထွက်လာတော့သည်။

အခန်း (၃၇၂) အပြစ်ဖြေရာ ဥစ္စာဓန

လွန်ခဲ့သော မိနစ် ၃၀ ခန့်က ဖြစ်ပေသည်။

ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးသည် မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်ရှိ မိုးတိမ်မြေခွေး မြေခွေးနတ်သမီးကျောင်းတော်သို့ မသိမသာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် စက်မှုနဂါးအတွင်းမှ နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့ ထွက်လာကြပေသည်။ ကျောင်းတော်တံခါးမှာ ဟင်းလင်းပွင့်နေပြီး ရွာသူရွာသား အများအပြားမှာလည်း အဝင်အထွက် ပြုနေကြ၏။

ဤလူစိမ်းနှစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ရွာသားများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း ယခင်က ရွာသို့ ရောက်ဖူးသည့် ဧည့်သည်များဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားကာ ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

စွန်းလင်ထုံမှာမူ လက်ပိုက်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော်လည်း နင်းကျော့ကမူ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရွာသားများကို နွေးထွေးစွာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ရွာသားတစ်ဦးက “မင်းတို့နှစ်ယောက် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီပေါ့၊ ဒီကျောင်းမှာ ဆုတောင်းတာ အမှန်ကန်ဆုံးပဲ၊ မြေခွေးနတ်သမီးက တကယ်ကို တန်ခိုးကြီးတာ” ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေကြပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ကျောင်းတော်အဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြေခွေးနတ်သမီးသည် ချက်ချင်းပင် အာရုံရသွားကာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။

သူမသည် ရှန်းရှီးချိုင့်ဝှမ်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဤလူနှစ်ဦးအား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖွင့်ဟခဲ့ဖူးပေသည်။ သို့သော် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာသည်အထိ မည်သည့်သတင်းမျှ ထွက်ပေါ်မလာသဖြင့် ၎င်းတို့ တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် စွန်းလင်ထုံနှင့် နင်းကျော့တို့မှာ ထိုနေ့ကပင် တိမ်တိုက်များကို အသုံးပြု၍ တောင်ပေါ်မှ မသိမသာ ခွာခဲ့ပြီးမှ ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို အသက်သွင်းကာ ရှန်းရှီးချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ လျှို့ဝှက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်ကို သူမ မသိရှိခဲ့ပေ။

မြေခွေးနတ်သမီးသည် တောင်စောင့်နတ်မင်းငယ် တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်မျှသာ ရှိသဖြင့် စွန်းလင်ထုံတို့၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများကို မရိပ်မိနိုင်ခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းအတွင်း မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူမ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ရပေ။ ယခုအခါ ၎င်းတို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လျှင်ပင် ကြီးကျယ်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို သူမ အလိုလို သိလိုက်ရတော့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် နတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြန်လိုက်၏။

မြေခွေးအစေခံသည် ကျောင်းတော်အဝသို့ ပြေးထွက်လာပြီး ၎င်းတို့အား အရိုအသေပေးကာ “ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အတွင်းကို ကြွပါဦး” ဟု ဖိတ်ကြားလေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်လှသော မြေခွေးအစေခံက ဤမျှအထိ နှိမ့်ချသော အမူအရာမျိုး ပြသသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

စွန်းလင်ထုံကမူ ခေါင်းခါလျက် “ငါတို့ အတွင်းကို မဝင်တော့ဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ သခင်ကိုပဲ တောင်လယ်မှာ လာတွေ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါ” ဟု ဆို၏။

ယခင်က ကျောင်းတော်အတွင်း ပိတ်မိဖူးသဖြင့် အနည်းငယ် အထိနာခဲ့ဖူးရာ စွန်းလင်ထုံအနေဖြင့် ထိုအမှားမျိုးကို ထပ်မံ ကျူးလွန်လိုခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ခြေရာလက်ရာများကို ဖျောက်ကွယ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ မမြင်ရသော ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို နောက်မှ လိုက်ပါစေကာ တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းလျက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

တောင်လယ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ တောင်ပေါ်မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေခွေးနတ်သမီးအသွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။

ငွေရောင်ဆံပင်၊ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် သွယ်လျသော မြေခွေးနတ်သမီးသည် ၎င်းတို့အား ပြုံးလျက် စောင့်ကြိုနေပေပြီ။

စွန်းလင်ထုံသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်ဆင်းလိုက်၏။ နင်းကျော့သည်လည်း မြေပြင်နှင့် ကပ်သည်အထိ တိမ်တိုက်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီးမှ ခြေဆန့်ကာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

တိမ်တိုက်မြူခိုးများမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်သိုလှောင်ခါးပတ်အတွင်းသို့ လွင့်စင်ဝင်ရောက်သွားပြီး မြေခွေးနတ်သမီး ရှေ့မှောက်တွင် သဘာဝကျကျ ရပ်တန့်လိုက်ပေသည်။

နင်းကျော့၏ ပထမဆုံး စကားမှာ “မြေခွေးနတ်သမီး၊ ခင်ဗျားအတွက် ဒုက္ခတွေ အကြီးအကျယ် ရောက်တော့မယ်” ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီး၏ မျက်ဝန်းအိမ်မှာ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသော်လည်း အပြုံးမှာမူ ပျက်ယွင်းခြင်း မရှိဘဲ “သခင်လေးရယ်၊ မတွေ့ရတာ ကြာလို့ သတိရနေတာ၊ ခုလို ပြန်ဆုံချိန်မှာ ဒီလိုစကားမျိုးနဲ့ စနှုတ်ဆက်တာကတော့ ရင်နာစရာကြီးပါလား” ဟု တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။

နင်းကျော့က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ “ရှန်းရှီးချိုင့်ဝှမ်းက ကျားနက်မိစ္ဆာအကြောင်းကို ကျွန်တော် အသေအချာ စုံစမ်းပြီးသွားပြီ။ ရုကန်းမြို့က မုန့်မျိုးနွယ်စုတွေက အဲဒီမိစ္ဆာတွေကို လျှို့ဝှက်ကူညီနေတာ၊ အခု သူတို့တွေလည်း ထိတ်လန့်နေကြပြီ။

ခင်ဗျားကတော့ အမှန်တရားကို သိလျက်နဲ့ သတင်းမပို့ခဲ့ဘူး၊ ဒါဟာ တမ်းတခြင်းပြည်ရဲ့ အရာရှိတစ်ယောက်အနေနဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်တာပဲ။ မိစ္ဆာတွေကို ကာကွယ်ပေးပြီး ဒီဒေသမှာ သောင်းကျန်းအောင် ကူညီခဲ့တဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အပြစ်က တကယ်ကို ကြီးမားလှတယ် မြေခွေးနတ်သမီး” ဟု အပြတ်အသတ် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီး၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ဟန် အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး “သခင်​လေးကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့သူပဲ၊ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တာကိုး” ဟု ဆိုကာ

ဆက်လက်၍ “ဒီမိန်းကလေးကလည်း အကျပ်ကိုင်ခံရလို့ပါ၊ မဟုတ်ရင် သေရမှာပေါ့၊ အခုလို သခင်လေးတို့နဲ့လည်း ဆုံရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

အခြေအနေအရ ဆိုးသွမ်းသူတွေနောက် လိုက်ခဲ့ရပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ သစ္စာတရားကတော့ အားလုံး အသိပဲလေ၊ ဒီကိစ္စကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်မ အမြဲ ကြံစည်နေခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း သခင်လေးတို့ကို တွေ့တွေ့ချင်း အကုန်ပြောပြခဲ့တာပေါ့၊ ဒါကပဲ ကျွန်မရဲ့ စေတနာအမှန်ကို သက်သေပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ညည်းတွားပြလေသည်။

စွန်းလင်ထုံက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ “တော်စမ်းပါ မြေခွေးနတ်သမီးရာ၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို စုံစမ်းခိုင်းပြီး လှည့်စားဖို့ ကြံခဲ့တာပဲ။

ကျွန်တော်တို့သာ အရည်အချင်း မရှိရင် မိစ္ဆာတွေရဲ့ အစာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့၊ ခင်ဗျား ဒီလိုမျိုးတွေ အရင်ကလည်း လုပ်ခဲ့ဖူးမှာပဲ မဟုတ်လား” ဟု ဆို၏။

“ကျွန်တော်တို့နဲ့ မိစ္ဆာတွေ တိုက်ခိုက်ပြီး ဆူညံသွားရင် ခင်ဗျားက ဘေးက ကြည့်နေရုံပဲ၊ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားတော့ မိစ္ဆာတွေလည်း ဒီတောင်ပေါ်က ထွက်သွားရမယ်၊ အဲဒီတော့ ခင်ဗျားအတွက် အေးဆေးသွားတာပေါ့။

တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ဘက်က အားသာလို့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင်လည်း ခင်ဗျားက ဘာမှ မလုပ်ရဘဲ အကျိုးအမြတ် ရဦးမှာ၊ တောင်ပိုင်စိုးနတ်မင်းအစစ် မရှိတော့တဲ့နောက်ပိုင်း ဒုတိယနတ်ဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားက နတ်မင်းအစစ် ဖြစ်လာနိုင်တာကိုး” ဟု စွန်းလင်ထုံက သူမ၏ အကြံအစည်များကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖွင့်ချလိုက်ပေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးက အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်ကာ “သခင်လေးရယ်၊ ကျွန်မကို အဆိုးမြင်လွန်းနေပါပြီ” ဟု ရှင်းပြရန် ပြင်စဉ်မှာပင် နင်းကျော့က လက်ကာပြလျက် တားဆီးလိုက်၏။

“တော်ပြီ၊ ဟန်ဆောင်နေတာတွေ ရပ်လိုက်တော့၊ အချိန်ကုန်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြေခွေးနတ်သမီးဘက်ကရော ဘာပြန်ပေးနိုင်မှာလဲ” ဟု နင်းကျော့က တဲ့တိုးပင် မေးလိုက်လေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ ဝမ်းသာအားရဖြင့် “ဒီမိန်းကလေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလတ်စား တစ်သောင်း ပေးပါ့မယ်” ဟု ကမ်းလှမ်းလာ၏။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလတ်စား တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော ဥစ္စာဓနပင် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် စွန်းလင်ထုံက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါပြကာ “ဟဲဟဲ၊ ခင်ဗျားက သူတောင်းစားကို ပေးကမ်းနေတယ် ထင်နေတာလား” ဟု လှောင်လိုက်သည်။

မြေခွေးနတ်သမီးက “ကျွန်မ စကား မဆုံးသေးပါဘူး စိတ်မလောပါနဲ့ဦး” ဟု ဆိုကာ နင်းကျော့ကို မျက်တောင်လေး ခတ်လျက် ကြည့်လိုက်ပြီး “ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိတဲ့ တောင်ကျောက်အနှစ် ခြောက်ခုကိုလည်း ထပ်ပေးပါဦးမယ်” ဟု ဆို၏။

တောင်ကျောက်အနှစ်သည် တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ဆောင်များမှ ရရှိသော အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး အစီအရင်များအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အောက်ခံပစ္စည်း ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့၏ သွေးနီမျောက်ကြီး အတွင်း၌လည်း ထိုအနှစ်များ ရှိသော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မျှသာ ရှိ၏။

အကယ်၍ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ပါက အစီအရင်များ၏ စွမ်းအားမှာ ဆယ်ဆမက တိုးတက်သွားမည် ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာကိုမူ မပျက်စေဘဲ ထိန်းထားလိုက်၏။

စွန်းလင်ထုံကလည်း နားလည်မှုရှိရှိဖြင့် “မြေခွေးနတ်သမီး၊ ခင်ဗျား သိထားရမှာက ကျွန်တော်တို့ဟာ ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ မျိုးနွယ်စုက လာတာ၊ ဒီကျောက်အနှစ် ခြောက်ခုလောက်နဲ့တော့ ကျွန်တော်တို့ကို အထင်မသေးပါနဲ့ဦး” ဟု ထပ်မံ ဖိအားပေးလိုက်ပြန်သည်။

မြေခွေးနတ်သမီးမှာ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ “ဒီမိန်းကလေးက မြူမြေပုံ သစ်ခွပန်း သုံးရာ၊ မြူခိုးကျောက် တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်နဲ့ ခရမ်းရောင်အာရုဏ် နှင်းရည် စက်ရေ ခြောက်ဆယ်ကိုလည်း ပေးပါ့မယ်” ဟု ဆို၏။

မြူမြေပုံ သစ်ခွပန်းသည် ဖုံးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုရပြီး မြူခိုးကျောက်မှာမူ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ မြူများ ဖုံးလွှမ်းစေနိုင်သော ရတနာ ဖြစ်ပေသည်။

ခရမ်းရောင်အာရုဏ် နှင်းရည်မှာမူ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် အဖိုးတန်လှ၏။

သို့သော် စွန်းလင်ထုံကမူ “မလောက်သေးဘူး၊ မလောက်သေးဘူး” ဟုသာ ခေါင်းခါနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး “သခင်လေး၊ မင်းရဲ့ အလိုရမ္မက်က တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲ၊ အဲဒါတွေကို အကုန် မျိုချနိုင်ပါ့မလား” ဟု အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။

စွန်းလင်ထုံက “ခင်ဗျားကိုယ် ခင်ဗျားသာ စိတ်ပူစမ်းပါ” ဟု နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မြေခွေးနတ်သမီးမှာ အံကြိတ်ကာ နောက်ဆုံး ကမ်းလှမ်းချက်ကို ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

“အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ သရဲအရိပ်ဝါးဆယ့်သုံးပင်၊ ဒါတွေက ကျွန်မရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာတွေပဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ လောက်ပြီ မဟုတ်လား”

စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားရ၏။ သူသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် ကျင်လည်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ဤပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးကို ကောင်းစွာ သိပေသည်။

သရဲအရိပ်ဝါးမှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး အောက်လမ်းကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် အသုံးဝင်သော ပစ္စည်း ဖြစ်၏။ ဤမျှအထိ ပေးကမ်းနိုင်သည်မှာ မြေခွေးနတ်သမီးအနေဖြင့် သူမ၏ အသက်ကို ရင်း၍ အပြစ်ဖြေနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့မည်။

“ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီတောင်မှာ သရဲအရိပ်ဝါး မထွက်သင့်ဘူး မဟုတ်လား” ဟု စွန်းလင်ထုံက သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။

မြေခွေးနတ်သမီးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် “အဲဒီ ကျားနက်မိစ္ဆာမှာ မူလကတည်းက ယင်းဓာတ်တွေ ပါလာတာ၊ သူ သတ်ခဲ့တဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ အငြိုးအတေးတွေက ရှန်းရှီးချိုင့်ဝှမ်းမှာ စုနေတော့ အဲဒီနေရာမှာပဲ ဒီဝါးတွေက ရံဖန်ရံခါ ပေါက်တတ်တာပါ။

သခင်လေးတို့ရယ်၊ ကျွန်မက နတ်ဖြစ်တာ မကြာသေးတော့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ရှိသမျှ အကုန် ပေးနေရတာပါ၊ ကျွန်မလို နတ်ငယ်လေးကို သနားကြပါဦး” ဟု မျက်ရည်ဝဲလျက် ပြောရှာပေသည်။

စွန်းလင်ထုံကမူ အေးစက်စွာပင် ရယ်မောလိုက်၏။ “ဟမ်၊ မြေခွေးနတ်သမီး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လာမလိမ်နဲ့၊ ဒါတွေက ခင်ဗျားရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာတွေ မဟုတ်သေးဘူးဆိုတာ ကြည့်ရုံနဲ့ သိသာတယ်”။

“ခင်ဗျား နားလည်ထားရမှာက ခင်ဗျားဆီက ပစ္စည်းတွေကို ယူတာဟာ ခင်ဗျားကို ကူညီနေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ရတာက အနည်းအကျဉ်းပါ၊ ခင်ဗျားရဲ့ အပြစ်တွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့ နေရာတကာမှာ လိုက်ပြီး စီစဉ်ပေးရဦးမှာ။

အခုထိတောင် ဥစ္စာဓနတွေကို ဖက်တွယ်နေဦးမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို မိုက်မဲရာ ရောက်လိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ တောင်ကို ဖြို၊ ကျောင်းကို ဖျက်၊ ခန္ဓာကိုယ်လည်း ပျက်စီးပြီး ဝိညာဉ်သဘာဝပါ ချေဖျက်ခံရမယ့် အချိန်ကျရင် အဲဒီရတနာတွေက ဘာအသုံးကျမှာလဲ” ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်လေတော့သတည်း။