အခန်း (၃၇၃-၃၇၄)

အခန်း (၃၇၃)အဆိပ်ဆရာငယ်

မြေခွေးနတ်သမီးသည် မျက်နှာတော် တစ်ခုလုံး ဖြူလျော့လျက် ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူနှစ်ယောက်အား မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေမိချေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်တို့သည်လည်း အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်နေကြကုန်၏။

တစ်ယောက်မှာ ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားသော အေးချမ်းတည်ငြိမ်သည့် လူငယ်လေး ဖြစ်ကာ ကျန်တစ်ယောက်မှာမူ နုနယ်နုချောသော ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ထိုနှစ်ယောက်စလုံးမှာ မည်သူ့ကိုမျှ အန္တရာယ် မပြုနိုင်မည့် အသွင်ရှိကြပေသည်။

သို့သော်လည်း မြင်တွေ့နေရသော အသွင်အပြင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် ထိုသူတို့၏ စိတ်နှလုံးမှာမူ အလွန်ပင် မည်းမှောင်ညစ်ထေးလှချေ၏။

အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မြေခွေးနတ်သမီးသည် ကြေကွဲဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှသော အသံဖြင့် ညှိုးငယ်စွာ ပြုံးလျက် ယခုကဲ့သို့ ဆိုလေသည်။

“သခင်လေးတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ရတာဟာလည်း ကျွန်မခံစားရမယ့် ဝဋ်ကြွေးတစ်ခု ဖြစ်တန်ရာတာပေါ့။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင် တစ်ပင်ပဲလေ”

ထိုစကားကြောင့် စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်လုံးတို့မှာ ပြူးကျယ်သွားရချေသည်။ နင်းကျော့ပင်လျှင် အံ့ဩသွားသည့် အမူအရာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်။ ၎င်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လော။

“ငါ နားကြားမှားတာများလား”

စွန်းလင်ထုံနှင့် နင်းကျော့တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်နေမိကြသည်။

ဤဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်သည် ဘေးအန္တရာယ်တို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ကိုယ်ရောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်း ရှိရုံသာမက ၎င်း၏ သစ်ရွက်များကြားတွင်လည်း နက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်ဟု အဆိုရှိပေသည်။

ထိုအပင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကြွယ်ဝလှသော နေရာမျိုးတွင်သာ ပေါက်ရောက်တတ်ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းမှာ ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးထက်ပင် သာလွန်လှချေ၏။

ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးမှာ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာ တတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ ဒြပ်ထုမှာမူ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ထိတွေ့ကိုင်တွယ်၍ ရနိုင်သေးပေသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်မှာမူ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်ရုံသာမက ၎င်း၏ ဒြပ်ထုကိုပါ ဖျောက်ကွယ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိပေရာ ၎င်းပေါက်ရောက်ရာ နေရာတွင် မည်မျှပင် သွားလာနေပါစေ မည်သူမျှ ထိတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤကဲ့သို့သော ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် ရရှိထားသော စွမ်းရည်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏ တကယ့် တန်ဖိုးမှာ အချက်နှစ်ချက်အပေါ်တွင် မူတည်နေချေ၏။

ပထမအချက်မှာ ဘေးဒုက္ခတို့ကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအပင်သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး ကြီးစွာသော ဘေးအန္တရာယ်တို့မှ လွတ်မြောက်စေနိုင်သည်ဟု ဆိုကြကုန်၏။

ဒုတိယအချက်မှာမူ ဝိညာဉ်ဉာဏ်အလင်း ပွင့်စေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအပင်အောက်တွင် ကျင့်ကြံအားထုတ်မည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံသူ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်များနှင့် အခြားသော အတတ်ပညာရပ်တို့ကို သင်ယူရာတွင် များစွာ လွယ်ကူချောမွေ့စေမည် ဖြစ်ချေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မျှရှိသော ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကိုပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက အလုအယက် လိုချင်တပ်မက်ကြပေရာ ယခုအခါတွင် မြေခွေးနတ်သမီးက ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော အပင်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှချေ၏။

နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့သည် မြေခွေးနတ်သမီးကို ကူညီရန် စိတ်ရင်းစေတနာဖြင့် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ရတနာမျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သို့မျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ဤသည်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် ကံကောင်းလှချေသည်။

“ငါတို့တော့ ချမ်းသာပြီကွ။ တကယ်ကို ချမ်းသာပြီဟေ့”

စွန်းလင်ထုံမှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေမိလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးနတ်သမီးမှာမူ တည်ငြိမ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေရင်း တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ဆိုင်းနေချေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ထိုသူတို့ သဘောတူညီကြလိမ့်မည်ဟု သူမ အသေအချာ ယုံကြည်နေမိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ပေးဆပ်လိုက်ရသည့် တန်ဖိုးမှာမူ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှချေ၏။ မြေခွေးနတ်သမီးသည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါက ဒီလောက်အထိ ပေးကမ်းထားပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့ကို ကယ်တင်နိုင်မယ်ဆိုတာ မင်းတို့ ဘယ်လိုမျိုး အာမခံနိုင်မှာလဲ”

ထိုအခါ နင်းကျော့သည် ဝတ်ရုံကြားမှ အမိန့်တော်စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မြေခွေးနတ်သမီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြန့်ပြလိုက်ချေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအမိန့်တော်ကို ဖတ်ကြားလေတော့၏။

“မြေကမ္ဘာတာဝန်ကို အပ်နှင်းထားတဲ့ တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မကြီးရဲ့ အမိန့်တော်အရ ဒီနေ့ မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်မှာ မြေခွေးနတ်သမီးဟာ သစ္စာစောင့်သိမှုနဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိတို့ကို ပြသခဲ့ပြီး မိစ္ဆာတွေကြားထဲမှာ အနစ်နာခံကာ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းပေးခဲ့တာကြောင့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်”

“မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကြောင့် မင်းကို ‘မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်ရဲ့ တောင်ပိုင်စိုးနတ်မင်းအစစ်’ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ်ကို အပ်နှင်းလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းအနေနဲ့ မင်းညီမင်းသားတွေနဲ့ အတူတကွ ပူးပေါင်းပြီးတော့ သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းကာ ပြည်သူပြည်သားတွေရဲ့ အေးချမ်းသာယာရေးကို စောင့်ရှောက်ရမယ်။

ဒီဂုဏ်ဒြပ်ကိုလည်း ထာဝရ ခံစားစံစားစေရမယ်”

“ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ အမိန့်တော်ပဲ”

မြေခွေးနတ်သမီးသည် အလွန်ပင် ရိုသေလေးမြတ်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဆိုလေသည်။

“အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ ခံယူပါတယ်”

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမိန့်တော်စာမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ မြေခွေးနတ်သမီးထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး ကတိကဝတ်အဖြစ် စည်းနှောင်လိုက်ချေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးသည် မျက်လုံးတို့ကို မှိတ်ကာ ထိုကတိကဝတ်၏ စစ်မှန်မှုကို ခံစားကြည့်ပြီးနောက် အံ့ဩတကြီးဖြင့် နင်းကျော့ကို ကြည့်လိုက်မိ၏။

နင်းကျော့အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အမိန့်တော်စာကို ထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မည်သို့မျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထိုလူငယ်လေးမှာ အချိန်တိုအတွင်း၌ ဤမျှအထိ ဩဇာအာဏာ ကြီးမားလာလိမ့်မည်ဟု သူမ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ခဲ့ဖူးချေ။

သို့သော် ထိုအမိန့်တော်မှာ ကျူးရွှမ်းကျိထံမှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်ကိုမူ သူမ မသိရှိနိုင်ပေ။

ကျူးရွှမ်းကျိသည် ကျူးမျိုးနွယ်စုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘုရင်မကြီး၏ အလွန်ပင် ယုံကြည်အားကိုးခြင်းကို ခံရသူ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် အမှုအခင်းများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရာတွင် အလွတ်ဖြစ်သော အမိန့်တော်စာများကို အမြဲယူဆောင်သွားလေ့ရှိပြီး လိုအပ်သည့်အခါတွင် ကိုယ်တိုင် ဖြည့်စွက် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိသူလည်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုအမိန့်တော်စာတွင် တမ်းတခြင်းပြည် ဘုရင်မကြီး၏ တံဆိပ်တော် ခတ်နှိပ်ထားပြီး ဖြစ်ပေရာ အကြောင်းအရာတို့ကို မှန်ကန်စွာ ဖြည့်စွက်လိုက်ရုံဖြင့် အတည်ဖြစ်သွားရုံသာ ရှိပေသည်။

ယခုအခါတွင် ကတိကဝတ် အတည်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အလဲအလှယ်မှာလည်း ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးသည် အမိန့်တော်စာကို လက်ခံရယူလိုက်ပြီး နင်းကျော့မှာမူ များစွာသော ရတနာတို့ကို ရရှိလိုက်ချေသည်။

နင်းကျော့သည် ထိုရတနာများ၊ အထူးသဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်ဖုံးကွယ်မိုးမခပင်ကို အသေအချာ လေ့လာလိုသော်လည်း အချိန်အခါ မသင့်သေးသဖြင့် ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးအတွင်း၌သာ အမြန်သိမ်းဆည်းလိုက်ရ၏။

ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါး ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြေခွေးနတ်သမီးမှာ သက်ပြင်းတချက် ချလိုက်မိချေသည်။

သူမသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ဤစက်မှုရုပ်သေးကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်ပေသည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သာရှိသော ထိုကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးမှာ ဤမျှအထိ များပြားလှသော ရတနာတို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေရာ ၎င်းတို့၏ နောက်ခံမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသဖြင့် မည်သို့မျှ အထင်သေး၍ မရနိုင်ကြောင်း သူမ ပိုမို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

ထိုအတွေးကြောင့် မိမိ၏ အနှစ်သာရ ရတနာတို့ကို ပေးအပ်လိုက်ရသည့်အတွက် နောင်တရနေသော စိတ်မှာလည်း အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားရ၏။

ထို့နောက် မြေခွေးနတ်သမီးသည် နောက်ထပ် ဘာတွေ ဆက်လုပ်ရမလဲဆိုသည်ကို နင်းကျော့အား ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

နင်းကျော့ကမူ သူမအနေဖြင့် ဤနေရာတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရန်နှင့် အမိန့်ပေးသည့်အခါမှသာ လှုပ်ရှားရန် မှာကြားလိုက်ချေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးမှာ သံသယများ ရှိနေသော်လည်း နင်းကျော့၏ စကားကိုသာ နာခံလိုက်ရပေတော့သည်။

နင်းကျော့သည် ထိုကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျူးရွှမ်းကျိနှင့် ပြောဆိုခဲ့သည်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိချေသည်။

သူသည် ကျူးရွှမ်းကျိအား မြေခွေးနတ်သမီးကို မည်သို့ စီမံမည်နည်းဟု တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းခဲ့ဖူး၏။

ထိုစဉ်က ကျူးရွှမ်းကျိသည် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ သက်ပြင်းချလျက် ယခုကဲ့သို့ ဆိုခဲ့ပေသည်။

“သူ့ကို ပြစ်ဒဏ်ပေးတာထက်စာရင် အသုံးချတာက ပိုပြီးတော့ အကျိုးရှိလိမ့်မယ်”

နင်းကျော့မှာ ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်ချေသည်။

မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်၏ တောင်ပိုင်စိုးနတ်မင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပေရာ ဒုတိယတောင်စောင့်နတ် ဖြစ်သော မြေခွေးနတ်သမီးကိုပါ သတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုတောင်ကို မည်သူက အုပ်ချုပ် စီမံမည်နည်း။

ထိုရွာသားများကို အားကိုးရမည်လော။ လူသားကျင့်ကြံသူများကို အားကိုးသည်ထက် နတ်မင်းများကို အားကိုးသည်က ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

မြေခွေးနတ်သမီးသည် မိစ္ဆာများနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အမှောင်ထုကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့သဖြင့် အသုံးဝင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် နတ်မင်းများသည် တောင်နှင့် ရေကန်တို့ကို စီမံအုပ်ချုပ်ရာတွင် လူသားကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ ပိုမို ကျွမ်းကျင်ကြပေသည်။

ယခုအခါတွင် ကျူးမျိုးနွယ်စု၏ ဩဇာအာဏာမှာလည်း လျော့နည်းလာနေပြီ ဖြစ်ရာ တမ်းတခြင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရန်မှာ ပိုမို ခက်ခဲလာချေပြီ။

မြို့စားမင်းရွမ်စီ၏ လုပ်ရပ်များကပင် ဤအချက်ကို သက်သေပြနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်မကြီးအနေဖြင့် ပြင်ပမှ လူများကိုပင် တန်ဖိုးထားနေရခြင်း ဖြစ်ရာ နန်းတွင်း၏ ဩဇာမှာ ထိုဒေသတွင် များစွာ အားနည်းနေကြောင်း သိသာလှချေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ နင်းကျော့ တွက်ဆထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်တွင် ရှိစဉ်ကပင် နင်းကျော့သည် ကျူးရွှမ်းကျိ၏ စရိုက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သူသည် မိသားစုနှင့် တိုင်းပြည်၏ အကျိုးစီးပွားကိုသာ အဓိကထားသူ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့က ကျူးရွှမ်းကျိအား ယခုကဲ့သို့ ဆိုခဲ့လေသည်။

“အကြီးအကဲကျူး၊ မြို့စားမင်းကတော့ ရန်သူကို လန့်မသွားအောင် အလျင်စလို မလှုပ်ရှားသင့်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ပဲ သွားပြီးတော့ မြေခွေးနတ်သမီးကို စည်းရုံးလိုက်ပါ့မယ်”

ကျူးရွှမ်းကျိသည် နင်းကျော့ကို အလေးအနက် စိုက်ကြည့်လျက် “မင်းက ဒီတာဝန်ကို ကိုယ်တိုင်ယူမယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ပိုင်းမှာ ရရှိမယ့် ဝေစုက လျော့သွားလိမ့်မယ်နော်” ဟု ဆိုလေသည်။

သူသည် နင်းကျော့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ နင်းကျော့မှာမူ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ပြီး သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုကိုလည်း တောင်းခံခဲ့ချေသည်။

ကျူးရွှမ်းကျိသည်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ အမိန့်တော်စာကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ် တောင်ခြေရင်း၌ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

မကြာမီမှာပင် များပြားလှသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဟင်းလင်းပြင်မှ တစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာကြကုန်၏။ ဤမြင်ကွင်းကို မြေခွေးနတ်သမီးက သတိထားမိသွားချေသည်။

“သူက ကျားနက်မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် စစ်တပ်ကိုတောင် ခေါ်ထားတာလား”

“နေပါဦး၊ ဒီစစ်တပ်ရဲ့ အရည်အသွေးက သိပ်မမြင့်လှပါလား”

မြေခွေးနတ်သမီးသည် အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရင်း ၎င်းတို့မှာ ဒေသခံ တပ်ဖွဲ့ဝင်များသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက မနေနိုင်ဘဲ ဆိုမိလေသည်။

“ကျားနက်မိစ္ဆာက ‘အသွေးအသားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်’ ကို ကျင့်ကြံထားတာလေ။ သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ဝိုင်းထားပါစေ အကုန်လုံးက သူ့အတွက် အစာပဲ ဖြစ်သွားကြမှာပေါ့”

စွန်းလင်ထုံကမူ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် “မြေခွေးနတ်သမီး၊ ကြည့်ရုံသာ ကြည့်နေပါ” ဟု ဆိုလိုက်၏။

အလင်းတန်းများမှာ ဆက်တိုက်ပင် ပေါ်ထွက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ထပ် ရောက်ရှိလာသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ အရင်လူများထက် ပိုမို အစွမ်းထက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်အချို့မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိကာ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေချေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးက ဆက်လက်၍ “ဒီစစ်တပ်က တိုက်ပွဲဝင် အစီအရင်တွေကို ကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစီအရင်တွေက အချိန်ယူရသလို လူအများကြီးကိုလည်း စုစည်းဖို့ ခက်ခဲလှတယ်။ အားနည်းချက်ကိုသာ ရှာတွေ့သွားရင်တော့ ကျားမိစ္ဆာက အကုန်လုံးကို သတ်ဖြတ်သွားမှာပဲ”

ဟု မှတ်ချက်ပြုပြန်သည်။

နင်းကျော့နှင့် စွန်းလင်ထုံတို့မှာမူ ဘာမျှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာသာ စောင့်ကြည့်နေကြချေသည်။

နောက်ဆုံး အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မုန့်ကျိကျုံးသည် စစ်သုံးတူကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် မြေခွေးနတ်သမီး၏ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာလေတော့၏။

မြေခွေးနတ်သမီးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရချေသည်။

“မုန့်ကျိကျုံးပါလား”

သူမသည် မုန့်ကျိကျုံးက စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပြီး မိမိကို သတ်ဖြတ်ရန် လာသည်ဟု အစပိုင်းတွင် ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် အခြေအနေကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါမှ အလုံးစုံကို ရုတ်ခြည်း နားလည်သွားရချေသည်။

တောင်ခြေတွင် စစ်တပ်သည် တိုက်ပွဲဝင် အစီအရင်များကို အမြန်ဆုံး စတင် တည်ဆောက်နေကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ကျားနက်မိစ္ဆာသည်လည်း ထိုသတင်းကို ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူသားကျင့်ကြံသူများကို အစီအရင် မပြီးဆုံးမီ တောင်အောက်သို့ ဆင်း၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့၏။

၎င်းသည် ရန်သူတို့ အစီအရင် မခိုင်မာမီမှာပင် အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“အခု စတော့မယ်ဟေ့”

စွန်းလင်ထုံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ မြေခွေးနတ်သမီးသည် နင်းကျော့ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

“မင်းက ကျားနက်မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် မုန့်ကျိကျုံးကို တမင်တကာ ခေါ်လိုက်တာလား”

နင်းကျော့သည် တိုက်ပွဲမြေပြင်ကိုသာ ကြည့်နေရင်း အေးစက်လှသော လေသံဖြင့် “ကျွန်တော်က ကောလာဟလလေး အချို့ကို ဖြန့်လိုက်ရုံသက်သက်ပါပဲ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်ချေသည်။

မြေခွေးနတ်သမီးမှာမူ နင်းကျော့၏ ထိုလေသံကြောင့် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားရကာ ဤလူငယ်လေးအပေါ် ထားရှိသော သတိဝီရိယမှာလည်း အဆမတန် မြင့်တက်သွားရပေတော့သည်။

“တကယ့်ကို ရက်စက်လှတဲ့ အစီအမံပါလား” ဟု သူမ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိချေသည်။

ထိုစဉ် မိစ္ဆာများသည် တောင်ပေါ်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဆင်းလာကြကုန်၏။

ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာပြီး မျက်လုံးတို့မှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲလျက် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒတို့ ပြည့်နှက်နေချေသည်။ ၎င်းသည် ဟိန်းဟောက်သံကြီးဖြင့် “မုန့်ကျိကျုံး၊ မင်းကို ငါ အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားပစ်မယ်” ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

မုန့်ကျိကျုံးမှာမူ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် စစ်သုံးတူကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းသွားချေသည်။ သူသည် အစီအရင်ထဲမှ ထွက်လာကာ ကျားနက်မိစ္ဆာကို တိုက်ရိုက်ပင် ရင်ဆိုင်လိုက်ပေတော့၏။

ဝုန်း

နှစ်ဦးသား ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြရာ မုန့်ကျိကျုံးမှာ ခြေလှမ်းလေးလှမ်းမျှ နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသော်လည်း ကျားနက်မိစ္ဆာမှာမူ တစ်လှမ်းမျှသာ နောက်ဆုတ်သွားရချေသည်။

သို့သော် မုန့်ကျိကျုံးသည် ကျားနက်မိစ္ဆာကို ဟန့်တားထားနိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ကျားနက်မိစ္ဆာသည်လည်း မိမိ၏ လက်ဖဝါးမှ ထုံကျင်နေမှုကို ခါထုတ်ပစ်လိုက်၏။

မုန့်ကျိကျုံးသည် စစ်သုံးတူကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း “ဒီကျားက တကယ့်ကို သန်မာတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းနဲ့တင် သူနဲ့ ယှဉ်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အဝေးကနေပဲ ပညာရပ်တွေနဲ့ သူ့ကို အားနည်းသွားအောင် တိုက်ခိုက်ရမယ်” ဟု တွေးတောနေမိလေသည်။

ထို့နောက် သူသည် “မျက်စိကို သဲနဲ့ ပက်ကြ” ဟု ဟစ်အော်လိုက်ရာ မြေဓာတ် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး များပြားလှသော သဲမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျားနက်မိစ္ဆာထံသို့ လွင့်ပျံသွားကြကုန်၏။

ထိုအခါ ကျားနက်မိစ္ဆာ၏ မြင်ကွင်းမှာ ဝေဝါးသွားရသလို အကြားအာရုံမှာလည်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရချေသည်။

မုန့်ကျိကျုံးက ထပ်မံ၍ “ခါးကို ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ထုကြ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပြန်ရာ မြေဓာတ်စွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကျောက်တုံးကြီးများသည် လျင်မြန်စွာ လိမ့်ဆင်းလာပြီး ကျားနက်မိစ္ဆာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ကြလေတော့၏။

ကျားနက်မိစ္ဆာမှာ မျက်စိကို မှိတ်ကာ နားကို ပိတ်ထားရသဖြင့် ထိုကျောက်တုံးများ၏ ဒဏ်ကို ဆက်တိုက် ခံစားရပြီး နောက်သို့ တရွတ်တိုက် ဆုတ်သွားရကာ ကျောရိုးမှာလည်း အလွန်ပင် နာကျင်နေမိချေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ကာ “ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်း” ဆိုသည့် မိစ္ဆာပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

ပြင်းထန်လှသော လေမုန်တိုင်းကြီး တိုက်ခတ်လာပြီး စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးတွင်လည်း အညှီနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရချေသည်။

ကျားမိစ္ဆာတို့မှာ ပင်ကိုယ်အားဖြင့် လေဓာတ်ပညာရပ်တို့တွင် ကျွမ်းကျင်ကြသူများ ဖြစ်ပေရာ ယခုအခါတွင်လည်း ထိုစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုလေမုန်တိုင်းကြောင့် သဲမှုန်များမှာ ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးများမှာလည်း အရှိန်လျော့သွားကာ ရှေ့သို့ပင် ဆက်၍ မလိမ့်နိုင်တော့ချေ။

မုန့်ကျိကျုံးသည် လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ရင်း “ဒါနဲ့တင် ပြီးပြီလို့ မမှတ်လိုက်နဲ့ဦး။ ငါ့ရဲ့ ပျံလွှားသဲနုနဲ့ လိမ့်ဆင်းကျောက်တုံး ပညာရပ်ကို ကြည့်လိုက်ဦး” ဟု ဆိုကာ ပညာရပ် နှစ်ခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်လေသည်။

ထိုအခါ ပညာရပ်၏ အစွမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး သဲမှုန်များနှင့် ကျောက်တုံးများမှာ လေမုန်တိုင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ ကျားနက်မိစ္ဆာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားကြချေသည်။

ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း

ကျားနက်မိစ္ဆာမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရလေတော့၏။ ကျောက်တုံးကြီးများမှာလည်း ၎င်း၏ အပေါ်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိမ့်တက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်နိုင်အောင် ဖိထားလိုက်ကြပေတော့သတည်း။

အခန်း (၃၇၄) ကျားနက်မိစ္ဆာနှင့် မုန့်ကျိကျုံးတို့၏ အားပြိုင်ပွဲ

ခြိမ်းဟောက်သံကြီး တစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

ပြိုကျပျက်စီးနေသော ကျောက်ပုံကြီးအောက်မှ မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေလောက်သည့် ကျားဟောက်သံကြီးတစ်ချက် ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာပေရာ ထိုခဏ၌ပင် ကျောက်တုံးကြီးများသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စဉ်ထွက်ကုန်ကြပြီး အချို့မှာ အမှုန့်မွမွပင် ဖြစ်သွားရချေသည်။

ယင်းကျောက်ပုံထဲမှ ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ခုန်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။ ၎င်းမှာ ကျားခေါင်းနှင့် လူကိုယ်ခန္ဓာရှိပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားထွားကျိုင်းလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေမင်းအငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

၎င်းသည် "ကိုယ်ခန္ဓာကြီးထွားခြင်း ပညာရပ်" ကို အသုံးပြုထားသည်မှာ သိသာလှပေ၏။

နင်းကျော့သည် ထိုပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်၏ အခြေခံသဘောတရားကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသဖြင့် ဘေးရှိလူများကို "ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်လဲ" ဟု မေးလိုက်မိသည်။

ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်များမှာ များပြားလှပြီး အခြားသော မှော်ပညာရပ်များထက် ကျင့်ကြံရန် ပိုမိုခက်ခဲပေသည်။

အကြောင်းမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြောင်းလဲရသည်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်တိကျစွာ အသုံးချရန် လိုအပ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် လွန်ကဲသွားပါက မိမိ၏ အသားအရေများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ အသွေးအသားနှင့် အရိုးများ လွင့်စဉ်ထွက်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိပေသည်။

"လောလောဆယ်တော့ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကို အဓိကတိုးမြှင့်ပေးတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးထွားခြင်း ပညာရပ်လို့ပဲ ယူဆရမှာပဲ" ဟု မြေခွေးနတ်သမီးက ဆိုသည်။

စွန်းလင်ထုံ၏ မျက်လုံးများမှာမူ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မိမိ၏ ပါရမီထူးဖြင့် အကဲခတ်နေသော်လည်း "အပြင်ဘက်မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေ အရမ်းများနေပြီး အတွင်းထဲက အသွေးအသားတွေကလည်း ရှုပ်ထွေးနေတာဆိုတော့ သေချာမပြောနိုင်သေးဘူး" ဟု ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြောလေသည်။

နင်းကျော့က ဆက်၍ "စာအုပ်တွေထဲမှာတော့ ဒီပညာရပ်က အခြေခံအဆင့်ပဲ ရှိသေးရင် ခွန်အားပဲ တိုးလာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအင် အများကြီး ကုန်ခမ်းတတ်တယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ်ထည်ကြီးသွားတဲ့အတွက် ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုခံရနိုင်သလို အလျင်နှုန်းလည်း နှေးသွားနိုင်တယ်" ဟု ဆိုကာ "ဒီကျားနက်မိစ္ဆာက ဒီပညာရပ်မှာ ဘယ်လောက်အထိ ကျွမ်းကျင်နေပြီလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

နင်းကျော့သည် စာပေဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော်လည်း လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံမှာမူ အလွန်နည်းပါးလှပေရာ အထူးသဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။

စွန်းလင်ထုံမှာလည်း အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် ဤအဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲများကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲနေချေသည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မြေခွေးနတ်သမီးက "သူ ဘယ်လောက် ကျွမ်းကျင်သလဲဆိုတာ အခု တိုက်မယ့်တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင် သိရမှာပါ" ဟု မှတ်ချက်ပေးလိုက်တော့သည်။

နှစ်ဆမျှ ပိုမိုကြီးမားလာသော ကျားနက်မိစ္ဆာကို မြင်သောအခါ မုန့်ကျိကျုံးသည် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ကာ မြေဓာတ်ပညာရပ်များကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုတော့သည်။

၎င်းသည် "ပျံလွှားသဲနုနှင့် လိမ့်ဆင်းကျောက်တုံး ပညာရပ်" ဖြင့် ကျားနက်မိစ္ဆာကို ပိတ်လှောင်ထားပြီးနောက် "ကျောက်ဖြစ်စေခြင်း ပညာရပ်" ကိုပါ ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပေသည်။

ကျားနက်မိစ္ဆာ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြာလုလုအရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသားအရေနှင့် အမွှေးအမျှင်များမှာ ကျောက်တုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

သို့သော် ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခါယမ်းကာ အပြင်ဘက် ကျောက်ဖြစ်နေသော အလွှာများကို ခွာချလိုက်ပေရာ ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားသော်လည်း ထိုပညာရပ်၏ ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုခဏ၌ပင် "အသွေးအသားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်" ကြောင့် ၎င်း၏ အနာဂတ်မှာ ရုတ်ခြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး အမွှေးအမျှင်များမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုထူထဲစွာ ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များ၏ ထူးခြားလှသော အနာကျက်နှုန်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည် မိမိ၏ ပညာရပ် မအောင်မြင်သည်ကို မြင်သောအခါ "ကောင်းကင်ထက်မှ ကျောက်တုံးကြီးများ ကျဆင်းစေခြင်း ပညာရပ်" ကို အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးများသည် အိမ်တစ်လုံးခန့် ပမာဏရှိပြီး ကျားနက်မိစ္ဆာ၏ အပေါ်သို့ တရစပ် ကျဆင်းလာချေသည်။

ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ၎င်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို အသုံးချကာ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသော်လည်း အချို့မှာ ထိမှန်သွားသဖြင့် မူးဝေသွားရသည်။

သို့သော်လည်း ခေတ္တမျှ ခါယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး မုန့်ကျိကျုံးထံသို့ အားကုန် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရင်း ပညာရပ်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ အသုံးပြုလိုက်ရာ ကောင်းကင်ထက်တွင် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုခန့်ရှိသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးမှာ အရိပ်မည်းကြီး အဖြစ် ကျဆင်းလာချေသည်။

ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကြွက်သားများကို လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်စေကာ ခွန်အားအားလုံးကို လက်ဝါးများအတွင်း စုစည်းလိုက်သည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း ၁၀ ပေခန့်အထိ ထပ်မံ ကြီးထွားလာပြီး ကျားလက်သည်းများမှာ သွေးနီရောင်များ လွှမ်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေပေသည်။

"ဝုန်း"

ကြီးမားလှသော လေလှိုင်းများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားချေသည်။ ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ကျောက်တုံးကြီးကို လက်ဖြင့် တားဆီးထားသဖြင့် ၎င်း၏ ခြေထောက်များမှာ မြေကြီးထဲသို့ ပေါင်လယ်အထိ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် အားကုန်ရုန်းကန်ကာ ကျောက်တုံးကြီးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသော သွေးနီရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ လက်သည်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် မုန့်ကျိကျုံးထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည် ရုတ်ခြည်း အကာအကွယ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ မြေတံတိုင်းကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ တားဆီးလိုက်ရသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် ကျားနက်မိစ္ဆာအပေါ် သတိထားမှုများ ပိုမိုတိုးလာပြီး "သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကိုပဲ တိုက်ခိုက်ကြ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

ထိုခဏ၌ပင် ကျားနက်မိစ္ဆာ၏ ခြေထောက်ကြားနှင့် အရေးကြီးသော နေရာများကို ပစ်မှတ်ထားကာ မြေကြီးထဲမှ ဆူးချွန်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျားနက်မိစ္ဆာသည် ရှောင်တိမ်းသော်လည်း တင်ပါးနှင့် ပေါင်တို့တွင် ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားကာ သွေးများ စီးကျလာချေသည်။

နာကျင်မှုကြောင့် ကျားနက်မိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းလာပြီး ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာတော့သည်။

မုန့်ကျိကျုံးက "မြေပြင်မြွေနဂါး ပညာရပ်" ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကျားနက်မိစ္ဆာ၏ ခြေထောက်များမှတစ်ဆင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားလိုက်ပေသည်။

နင်းကျော့သည် ဤတိုက်ပွဲကို အသေအချာ ကြည့်ရှုရင်း "အခုတွေ့ရတာကတော့ ကျားနက်မိစ္ဆာရဲ့ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ မုန့်ကျိကျုံးရဲ့ အဝေးကနေ ပညာရပ်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ ပွဲပဲ" ဟု သုံးသပ်နေမိသည်။

မုန့်ကျိကျုံးသည် ကျားနက်မိစ္ဆာ အနီးသို့ မကပ်နိုင်စေရန် ပညာရပ်မျိုးစုံကို အသုံးပြုကာ ထိန်းချုပ်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။