အခန်း (၃၈၉-၃၉၀)

အခန်း (၃၈၉) ဆေးဖက်ဝင်စိုက်ခင်းတောင်ထိပ်မှ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှု

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်စိုက်ခင်းတောင်ထိပ်။

နင်းကျော့သည် လင်းရှန်းရှန်းနှင့်အတူ တောင်ခါးပန်းတစ်လျှောက် ယှဉ်တွဲလမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်လိုက်လျှင် မွန်းလွဲပိုင်း၏ နွေးထွေးနူးညံ့သော နေရောင်ခြည်သည် တောင်တန်းတစ်ခွင်ကို ရွှေရောင်အဆင်း သုတ်လိမ်းထားလေသည်။

ဆေးဖက်ဝင်စိုက်ခင်းတောင်၏ ရှုခင်းကား ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပမာ လှပလွန်းလှ၏။ အဆင့်ဆင့်သော လှေကားထပ်စိုက်ခင်းများသည် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော အသွေးအရောင်တို့ဖြင့် တောင်အောက်သို့ ဖြာဆင်းသွားကြသည်။

စိုက်ခင်းများအကြားတွင် အမျိုးမျိုးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်တို့သည် အသက်ဓာတ် အပြည့်နှင့် ရှင်သန်ကြီးထွားနေကြသည်။ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စိမ်းမြသော မြစိမ်းဝိညာဉ်မြက်ပင်များသည် လေအဝှေ့တွင် နူးညံ့သော အရွက်ရှည်လေးများကို လှုပ်ခတ်ရင်း တဖိတ်ဖိတ်တောက်နေကြ၏။

တိမ်တိုက်ပမာ ဖူးပွင့်နေသည့် ခရမ်းရောင်မြူခိုးပန်းအုပ်စုများထံမှ သင်းပျံ့သောရနံ့တို့ လွင့်ပျံလာကာ ပျားပိတုန်းတို့ကို ကခုန်စေသည်။

ကျောက်စိမ်းရောင် နှင်းကြာစေ့ဖြူဖြူလေးများသည် စိမ်းလန်းသော စိုက်ခင်းများအကြား ကြယ်ကလေးများ ကြဲပက်ထားသကဲ့သို့ နူးညံ့သော အလင်းတန်းလေးများ ထွက်ပေါ်နေကြလေသည်။

ထို့ပြင် မီးလျှံပမာ ရဲရဲတောက်နေသော နဂါးနီသီးများမှာလည်း သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် လှပသော မီးအိမ်ငယ်လေးများသဖွယ် ဆွဲချိတ်နေကြကာ အရောင်အသွေး စုံလင်လှပေသည်။

ရွှေနန်းကြိုးနွယ်ပင်များသည်လည်း နေရောင်အောက်တွင် ရွှေမျှင်တန်းလေးများကဲ့သို့ တဖိတ်ဖိတ်တောက်ကာ ရစ်ပတ်နွယ်ယှက်နေကြ၏။ စိုက်ခင်းများအကြားတွင် ကျောက်ပြားခင်းထားသော လမ်းကလေးများသည် စနစ်တကျ ဖောက်လုပ်ထားသည်။

ဝိညာဉ်စမ်းချောင်းမှ ရေကို သွယ်ယူကာ အရွယ်အစားမျိုးစုံသော ဆေးစိုက်ခင်းများဆီသို့ စီးဆင်းစေရန်လည်း စီစဉ်ထားသေးသည်။ လေပြည်အဝှေ့တွင် ဆေးရနံ့မျိုးစုံ ရောယှက်ပါလာကာ စိတ်နှလုံးကို ကြည်လင်လန်းဆန်းစေတော့သည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ရှေ့မှ ဦးဆောင်လမ်းပြနေပြီး နင်းကျော့၏ဘေးတွင်မူ ဆေးဖက်ဝင်စိုက်ခင်းတောင်၏ အစီအရင်များအကြောင်း ရှင်းပြရန် တာဝန်ရှိသော ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများ လိုက်ပါလာကြသည်။

“အဓိက အစီအရင်ကတော့ လောကဓာတ်ရှစ်မျက်နှာ အစီအရင် ပါပဲ၊ ရန်သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့ရော ပိုးမွှားတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ပါ အသုံးပြုတာပါ” ဟု အကြီးအကဲတစ်ဦးက ရှင်းပြသည်။

“စိမ်းလန်းတောင်တန်း တည်မြဲခြင်းအစီအရင် ကတော့ မြေဆီလွှာ အမြဲကောင်းမွန်နေအောင် ထိန်းသိမ်းပေးတာပေါ့၊ နောက်ပြီး ဝိညာဉ်စမ်းချောင်း အနှစ်စုစည်းမှု အစီအရင် လည်း ရှိသေးတယ်၊ အဲဒါက ဝိညာဉ်စမ်းချောင်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို ထုတ်ယူပြီး ဆေးစိုက်ခင်းတွေကို ရေသွင်းပေးတာပါ၊ ဆေးပင်တွေ အစွမ်းကုန် ကြီးထွားလာအောင် ကူညီပေးတာပေါ့”

လမ်းလျှောက်လာရင်း အဝေးရှိ အပန်းဖြေနားနေဆောင်တစ်ခုတွင် လူစုလူဝေးနှင့် ဆူညံသံများကို သတိထားမိကြသည်။

“ဟိုမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ” ဂိုဏ်းအကြီးအကဲက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဘေးနားရှိ အစေခံအား စုံစမ်းခိုင်းလိုက်သည်။

အစေခံသည် လျင်မြန်စွာ သွားရောက်စုံစမ်းပြီး ပြန်ရောက်လာ၏။ “ပြဿနာလာရှာနေတဲ့သူပါ၊ လီကျင့်ချင်းဆိုတဲ့ ကုန်သည်က ပိုက်ဆံမရှိဘဲနဲ့ အကြွေးနဲ့ ဝယ်ချင်နေတာပါ၊ ကျနော်တို့မူဝါဒနဲ့ မကိုက်ညီတော့ တာဝန်ကျတပည့်တွေက ငြင်းလိုက်တာပေါ့၊ အဲဒါကို သူက ငိုယိုပြီး သတ်သေမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေတယ်၊ သူ့ပိုက်ဆံတွေ အကုန်အခိုးခံရတာ ဂိုဏ်းက သေချာမကြည့်လို့ ဖြစ်တာဆိုပြီး လျှောက်ပြောနေတာပါ”

“သူက အခု ငွေအမြောက်အမြား သယ်လာတာ၊ ဒါက သူ့တစ်ယောက်တည်းပိုင်တာ မဟုတ်ဘူးတဲ့၊ အခု ဆေးပင်တွေသာ ဝယ်မသွားနိုင်ရင် သူ့ဘဝက သေတာထက် ဆိုးတော့မှာမို့ အကြွေးပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုနေတာ၊ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကသာ ခွင့်မပြုရင် ခေါင်းနဲ့တိုက် သတ်သေမယ်လို့ အော်ဟစ်နေပါတယ်”

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားကာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။ “ကုန်သည်လေးတစ်ယောက်ကများ ငါတို့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကို ဖိအားပေးချင်နေသေးတယ်”

လင်းရှန်းရှန်းက နင်းကျော့ဘက် လှည့်ကာ ပြောလေသည်။ “ဝဋ်ဆိုတာ လည်တတ်တာပဲနော်၊ အရင်က ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြံစည်ခဲ့တဲ့ လီကျင့်ချင်းက အခုလို ချက်ချင်း ဝဋ်လည်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး”

နင်းကျော့က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း “မတရားတဲ့လမ်းကို လျှောက်တဲ့သူတွေကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်ဘေးကိုယ် ပြန်ခေါ်တာပါပဲ”

“ဒါနဲ့ သူ့ကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားမှာလား၊ အခုက သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းအတွက် ဆေးပင်တွေ ဖြန့်ဖြူးပေးရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ပဲလေ၊ လီကျင့်ချင်း ဒီလိုလုပ်နေတာက သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နင်းကျော့က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ “သခင်မလေးလင်းနဲ့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတို့ကတော့ သခင်မလေးတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းအရ ကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ကျနော်ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ထုတ်ကာ အစေခံထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။ “သွား၊ နင်းကျော့က လီကျင့်ချင်းကို အဆငိ့နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင် ချေးပေးမယ်လို့ သွားပြောလိုက်၊ သူ့ကို မဆူညံခိုင်းနဲ့တော့၊ ဒီကျောက်တုံးငါးထောင်နဲ့ပဲ ဆေးပင်တချို့ ဝယ်ပြီး သူ့တာဝန်ကျေအောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ”

ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချီးကျူးစကား ဆိုလေသည်။ “သခင်လေးက တကယ့်ကို စိတ်ထား မြင့်မြတ်ပါပေတယ်”

လင်းရှန်းရှန်းကလည်း ပြုံးရင်း “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်၊ နောက်မှ ကျမတို့ သုံးဆပြန်ပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့ကလည်း ပြုံးလျက်ပင် “ဒါက ကိစ္စအသေးအမွှားလေးပါ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ဆိုတာကလည်း နည်းနည်းလေးပါပဲ၊ ကျနော်တို့ နှစ်ဖက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ကိစ္စကိုပဲ အလေးထား ဆွေးနွေးကြတာပေါ့၊ အဲဒါက ပိုအရေးကြီးပါတယ်”

ရှန်းရှန်းက ပြန်မပြောဘဲ ပြုံးနေလိုက်၏။ ထို့နောက် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲက စကားဆိုလာသည်။ “သခင်လေးနင်းကျော့၊ ဒီဈေးနှုန်းစာရင်းကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး”

ပြောပြီးနောက် သူသည် နင်းကျော့ထံသို့ ကျောက်စိမ်းပြား လေးတစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။ နင်းကျော့က ၎င်းကို လက်ခံကာ စိတ်အာရုံဖြင့် အမြန်ဖတ်ရှုလိုက်၏။

သူက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “ဒီစာရင်းက ဈေးနှုန်းတွေက တခြားကုန်သည်တွေ ဝယ်နေတဲ့ ဈေးထက် နည်းနည်းလေးပဲ လျော့တာပါလား”

“ကျနော့်မျိုးနွယ်စုနဲ့ သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းက ရေရှည်လက်တွဲဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလေ၊ နှစ်စဉ်ဝယ်ယူမယ့် ပမာဏကလည်း မနည်းဘူး၊ ဒီထက်ပိုပြီး အထူးအခွင့်အရေး ပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား”

လင်းရှန်းရှန်းက ဘာမှဝင်မပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်။ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲကမူ ခေါင်းခါရင်း ခုနက ဆူညံနေသည့် နေရာကို ညွှန်ပြကာ “သခင်လေးနင်းကျော့ မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ကျနော်တို့ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဆေးပင်တွေက ဝယ်မယ့်သူ ဘယ်တော့မှ မရှားပါဘူး၊ ကုန်သွယ်မှုကလည်း အမြဲ စည်ကားနေတာ၊ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဈေးလျှော့ပေးဖို့ဆိုတာ အများအမြင်မှာ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်”

နင်းကျော့က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ ယခုကဲ့သို့ တောင်ပေါ်သို့ လိုက်လံပြသခြင်းမှာ ဂိုဏ်း၏ အင်အားကို ထုတ်ကြွားလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိပြီးသားပင်။

ထို့ကြောင့် သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် “အကြီးအကဲတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုက တကယ့်ကို အားကျစရာပါပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ကျနော့်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေက ဒီကုန်သည်တွေနဲ့ မတူဘူးလေ”

“ကျနော်တို့မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား ရှိတာကို ထားဦး၊ ကျနော်တို့က မြောက်လေပြည်က လာတဲ့သူတွေမို့ မြောက်ပိုင်းသားတွေရဲ့ စရိုက်ကို အရမ်းတန်ဖိုးထားတယ်”

“အကယ်၍ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးပြီဆိုရင် ကျနော်တို့ဘက်က ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ဘူးဆိုတာ လူတိုင်းသိပါတယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ အင်အားကပဲ စကားပြောတာလေ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ အခက်အခဲ တစ်ခုခုရှိလာရင် ဒီကုန်သည်တွေက

အကြီးအကဲတို့ဂိုဏ်းအတွက် အားကိုးရတဲ့ အင်အားစု ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား”

ခဏမျှ လင်းရှန်းရှန်းနှင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နင်းကျော့၏ စည်းရုံးပုံမှာ သူ ပညာရပ်များ ထုတ်ဖော်သကဲ့သို့ပင် အရှိန်အဟုန်ပြင်းကာ စိတ်ကို လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်သွားကြ၏။

နင်းကျော့က ပြုံးကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားပြီး သူတို့ကို စဉ်းစားရန် အချိန်ပေးလိုက်သည်။

လင်းရှန်းရှန်းနှင့် အကြီးအကဲတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြရာ နင်းကျော့၏ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုမှာ တကယ်ပင် ထိရောက်လှကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြီးအကဲက ဘာမှမပြောဘဲ လင်းရှန်းရှန်းကိုသာ အချက်ပြလိုက်၏။

လင်းရှန်းရှန်းက နင်းကျော့ထံ အပြေးလေး လိုက်သွားကာ ဘေးချင်းယှဉ် လမ်းလျှောက်ရင်း ဆေးဖက်ဝင်စိုက်ခင်းတောင်၏ လှပသော ရှုခင်းကို အတူတကွ ငေးကြည့်နေကြသည်။

သူမက “သခင်လေးနင်းကျော့ရဲ့ စကားတွေက ကျမတို့အတွက် တကယ့်ကို ထိရောက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မိသားစုနှစ်ခုကြား မဟာမိတ်ဖွဲ့တာက အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမို့လို့ပါ၊ ကျမ ရိုင်းတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့၊ ရှင့်မှာ ဒီကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် အာဏာရှိလားဆိုတာ သိချင်လို့ပါ”

နင်းကျော့က စိုက်ခင်းရှုခင်းကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက်ပင် “ကျနော့်မှာ အာဏာရှိတယ်လို့ ပြောရင်တောင် သခင်မလေးလင်း ယုံရင် ယုံမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအဖေကတော့ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး”

“နောက်ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြည့်ပါဦး၊ သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းက လူတွေ မီးလျှံတောင်တန်းဆီ သတင်းသွားယူပြီး ပြန်လာရင် အားလုံး ရှင်းသွားပါလိမ့်မယ်”

“အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ ကျနော်က ဒီကိစ္စကို ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှေ့ဆက်စေချင်ရုံပါ၊ ကျနော်တို့မျိုးနွယ်စုနဲ့ သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းက ဝေးနေပေမဲ့ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် အပြန်အလှန် အထောက်အကူ ပြုနိုင်ကြပါတယ်၊ သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းက ကျနော်တို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို လိုအပ်တယ်၊ ကျနော်တို့မျိုးနွယ်စုကလည်း မြောက်ပိုင်းကနေ တမ်းတခြင်းပြည်ကို ပြောင်းလာတာ ၁၀ နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတော့ အခြေအနေ တည်ငြိမ်ဖို့ ပြင်ပက ခိုင်မာတဲ့ အားကိုးမှု လိုအပ်နေတယ်”

“နောင်မှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ရင် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိမှာပါ၊ သခင်မလေးလင်း... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျနော်တို့ သူငယ်ချင်းချင်းကြားမှာ ဈေးဆစ်နေတာက ရင်းနှီးမှုကို သေးသိမ်စေတယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျနော် အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောပြမယ်”

“ဒီစာရင်းထဲက ဈေးနှုန်းတွေက ကျနော်တို့မျိုးနွယ်စု တတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏထက် ပိုများနေတယ်”

“ကျနော်တို့က မြောက်ပိုင်းက ပြောင်းလာတာမို့ ဒီနှစ်တွေမှာ အင်အားပြန်တည်ဆောက်နေတုန်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ မကြာခင်ကပဲ မီးလျှံတောင်တန်းမှာ ချော်ရည်နန်းတော် ပေါ်လာလို့ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်မှာ ဆူပူမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်၊ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ရန်ကြောင့် တစ်မြို့လုံးတောင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာ”

“ကျနော်တို့မှာ နှစ်စဉ် ဆေးပင်တွေဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများကြီး မရှိနိုင်ဘူး၊ အဲဒီအစား ပစ္စည်းချင်း ဖလှယ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ”

“ဒါလေးကို ကြည့်ပါဦး၊ ဒါက မီးလျှံတောင်တန်းရဲ့ ထွက်ကုန်ဖြစ်တဲ့ မီးလျှံသီးပါ၊ ဆေးဖော်စပ်တာ၊ လက်နက်ထုတ်လုပ်တာကအစ လောင်စာနဲ့ ပေါက်ကွဲစေတဲ့ ပစ္စည်းအဖြစ်အထိ နေရာစုံမှာ သုံးလို့ရတယ်”

လင်းရှန်းရှန်းက မီးလျှံသီးကို ယူလိုက်သော်လည်း သေချာစစ်ဆေးမကြည့်ဘဲ လက်ထဲမှာပဲ ကိုင်ထားသည်။ သူမက နင်းကျော့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလေးအနက် ပြောလာ၏။

“ကျမ ဒီပစ္စည်းအကြောင်း သိပါတယ်၊ မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော် စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ကျမတို့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေ သွားရောက်စုံစမ်းခဲ့ကြတာ၊ အဲဒီတုန်းက ဒီမီးလျှံသီးက တမ်းတခြင်းပြည်ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဈေးကွက်ကို ထိခိုက်လာမှာတောင် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသေးတယ်”

“ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အကြီးအကဲတွေရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်တွေ ပြေပျောက်သွားခဲ့တယ်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ မီးလျှံသီးက ကျမတို့ရဲ့ ဆေးပင်လုပ်ငန်းကို မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတာ အားလုံးအသိပဲလေ၊ သူ့မှာ အသုံးဝင်ပုံတွေ ရှိပေမဲ့ ကျမတို့စိုက်ခင်းက ထွက်တဲ့ ဆေးပင်တွေက တစ်ခုချင်းစီမှာ အစွမ်းထက်မြက်တာမို့ လူတွေက ပိုပြီး အကြိုက်တွေ့ကြတာပါ”

“ကျမပြောတာကို သခင်လေးနင်းကျော့ မယုံရင် ဈေးကွက်ဝေစုကို ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်”

နင်းကျော့က ပြုံးကာ “သခင်​မလေးလင်းရဲ့ စကားကို ကျနော် ယုံကြည်ပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ပစ္စည်းချင်း ဖလှယ်တယ်ဆိုတာ မီးလျှံသီးမီး တစ်ခုတည်းကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မီးလျှံတောင်တန်းမှာ မီးလျှံနတ်ဆိုး သားရဲတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ အဲဒီသားရဲတွေဆီက ရတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းက အမြဲ လိုအပ်နေမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်”

“ကျမတို့ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ ကုသခြင်းပိုင်းမှာ ထူးချွန်ကြတယ်၊ ဆေးဖော်စပ်တဲ့အခါ သားရဲပစ္စည်းတွေကို အပြင်ကနေ အမြောက်အမြား ဝယ်နေရတာပါ၊ အကယ်၍ ရှင့်တို့မျိုးနွယ်စုက ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် လျှော့ပေးနိုင်ရင်တော့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိပါတယ်”

နင်းကျော့က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး “သခင်မလေးတို့ဘက်က ဈေးလျှော့ပေးဖို့ တောင်းဆိုသလိုပဲ သခင်မလေးတို့ဂိုဏ်းကရော ဆေးပင်ဈေးကို မလျှော့ပေးသင့်ဘူးလား”

လင်းရှန်းရှန်းက “လျှော့ပေးလို့ ရတာပေါ့”

“ဒါပေမဲ့ ကုန်သွယ်မှု ပမာဏအပေါ်မှာ မူတည်တယ်၊ နည်းနည်းလေးပဲဆိုရင်တော့ ရှင့်ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လျှော့ပေးဖို့ ခက်လိမ့်မယ်၊ ဆေးပင်ရောင်းရငွေက ဂိုဏ်းထဲက လူအများကြီးရဲ့ အကျိုးစီးပွားနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဘက်က ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိပေမဲ့ ကိစ္စအသေးအမွှားလေးတွေအတွက် ဒီအာဏာကို သုံးလိုက်ရင် ဂိုဏ်းရဲ့ လေထုကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်”

“သခင်လေးနင်းကျော့၊ ကျမရဲ့ အကြံပြုချက်ကို နားထောင်ချင်လား”

နင်းကျော့က “သိတာပေါ့၊ သခင်မလေးလင်းက ကျနော့်ကို လီကျင့်ချင်းရဲ့ လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုက်ခိုင်းချင်တာ မဟုတ်လား”

လင်းရှန်းရှန်းက “ရှင်က တကယ့်ကို ထက်မြက်တာပဲ၊ ချက်ချင်း သဘောပေါက်တာပဲနော်”

“ရှင်သာ ထိပ်တန်း ဂူဗိမာန်တွေထဲက တစ်ခုကို ရအောင် ယူနိုင်ရင် ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ ဆေးပင်ဝယ်တဲ့အခါ အများကြီး လျှော့ဈေး ရလိမ့်မယ်၊

အဲဒါက ရှိပြီးသား စည်းမျဉ်းအတိုင်း လုပ်တာဆိုတော့ ဘယ်သူ့အကျိုးစီးပွားကိုမှ မထိခိုက်ဘဲ လူတိုင်း လက်ခံနိုင်မယ့် နည်းလမ်းပဲလေ၊ တခြားသူတွေ မလုပ်နိုင်ပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ထိပ်တန်း ၁၀ ယောက်စာရင်းဝင်ဖို့က သေချာသလောက်ပါပဲ”

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ကာ “ကျနော် ဒီဂိုဏ်းကို လာတာကလည်း လမ်းညွှန်မှု ခံယူချင်လို့ပါ၊ တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ် မှာ ကျနော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ချင်တယ်၊ အခု ဆေးပင်လျှော့ဈေးပါ ရမယ်ဆိုတော့ ကျနော် ပိုပြီး ကြိုးစားရတော့မှာပေါ့”

“သခင်မလေးလင်း... နောင်လည်း ကျနော့်ကို ဆက်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ခံပညာပိုင်းမှာပေါ့”

လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြကာ “ကျမတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ၊ ရှင့်ဆီက ပန်းလည်း ရထားပြီးပြီဆိုတော့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ဤဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ သခင်မလေးမှာ တကယ့်ကို လူမှုရေး ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှု အပြီးတွင် ဂိုဏ်းနှင့် မိသားစုအရေးမှသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရင်းနှီးမှုအထိ ချောမွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ တင်းမာခဲ့သော အခြေအနေကို နွေးထွေးသွားစေတော့သည်။

ဘေးနားမှ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲမှာမူ အရေးကြီးသော သတင်းတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ နားစွင့်နေ၏။ “ပန်းလား... ဘာပန်းလဲ၊ နင်းကျော့က ရှန်းရှန်းကို ပန်းပေးတယ်ပေါ့၊ ရှန်းရှန်းကလည်း အဲဒါကို လက်ခံလိုက်တယ် ဟုတ်လား”

ခဏမျှ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက နင်းကျော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။ ဝတ်စုံဖြူနှင့် အရပ်ရှည်ရှည်၊ ချောမောသော မျက်နှာထားနှင့် ပွင့်လင်းသော စရိုက်ရှိသည့် ဤလူငယ်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်မိသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ နင်းကျော့နှင့်အတူ ပန်းတစ်ပွင့်ပမာ လှပစွာ ပြုံးရယ်ကာ စကားပြောနေသော လင်းရှန်းရှန်းကို ကြည့်ရင်း ပို၍ပင် စိုးရိမ်သွားကာ ဤကိစ္စကို ဂိုဏ်းချုပ်ထံ ချက်ချင်း အစီရင်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သတည်း။

အခန်း (၃၉၀) ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင်များ ဖလှယ်ခြင်း

ယွမ်လိုင်တောင်ရှိ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းဝယ်။

နင်းကျော့သည် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း ပြင်းထန်လျက်ရှိရာ သူ အနားယူရန် လိုအပ်ကြောင်း လင်းရှန်းရှန်းအား လက်ပြကာ အချက်ပေးလိုက်လေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည်လည်း သူမ၏ တိုက်စစ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ နင်းကျော့ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

သတင်းများ စတင်ပျံ့နှံ့လာသည့် အချိန်မှစ၍ လင်းရှန်းရှန်းသည် တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ရှိ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို အသုံးမပြုတော့ပေ။

ကောလာဟလများကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်အလို့ငှာ သူမသည် နင်းကျော့အား ယွမ်လိုင်တောင်သို့ တိတ်တဆိတ် လာရောက်စေပြီး သူမ၏ဖခင် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၌ လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည့်အပြင် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှသဖြင့် ကိုယ်ခံပညာ သင်ကြားပြသရန်အတွက် အလွန်ပင် သင့်လျော်လှသည်။

နင်းကျော့သည် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ကို လှမ်းယူလိုက်ရင်း စဉ်းစားမရဖြစ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

လင်းရှန်းရှန်းက ပြန်လည်ရှင်းပြသည်။

"ဒါက ဆောင်းဦးနွေးရည်လေ။ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက နဂါးနီသီး၊ နေကြာပန်းနဲ့ နတ်ဘုရားနှင်းရည်တွေပေါ့။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးပြီး နွေးထွေးစေတဲ့ အစွမ်းသတ္တိရှိလို့ ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အအေးဓာတ်တွေကို အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မယ်"

နင်းကျော့သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက ရွှေအမြုတေအဆင့် ဆေးရည်ပဲ။ ငါ့ကိုယ်ထဲက အေးစိမ့်တဲ့ ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်တွေကို သေချာပေါက် ဖယ်ရှားနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးလွန်းပါတယ်"

"ဒါနဲ့... တစ်ယောက်ယောက်က မီးလျှံတောင် မသေမျိုးမြို့တော်ကနေ ပြန်ရောက်လာလို့ ဂိုဏ်းက သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးသွားပြီလား"

လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ ဆို၏။

"အပြင်စည်းတပည့်တွေ မပြန်လာသေးပါဘူး။ ဒါက ကျွန်မကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဆီကနေ တောင်းထားတာပါ။ ကျွန်မကတော့ သခင်လေးနင်းကျော့ကို ယုံကြည်ပြီးသားပါ"

"ဒါပေမဲ့လည်း ဂိုဏ်းရဲ့ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေနဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ လိုတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မဖခင်က တစ်ကိုယ်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်ချတာဟာ ဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်တဲ့နေရာမှာ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း မဟုတ်ဘူးလေ"

နင်းကျော့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"နားလည်ပါတယ်။ တကယ်တော့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဦးဆောင်တယ်ဆိုတာ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းကျုံးယူရတာမျိုးပဲ။ အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်တာမျိုးက စေတနာကောင်းရင်တောင်မှ လူတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်တယ်။ အထက်လူကြီးဆိုတာ ကြင်နာသနားတတ်ရမယ်။ နွေဦးလေပြေနဲ့ မိုးဖွဲလေးတွေလို အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စိုပြည်စေတာကမှ မြင့်မြတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ဖြစ်မှာပါ"

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ လင်းရှန်းရှန်း၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး ချီးမွမ်းစကား ဆိုလေသည်။

"သခင်လေးနင်းကျော့ ပြောတာတွေက ကျွန်မဖခင်ရဲ့ အမြင်တွေနဲ့ ထပ်တူကျနေတာပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ရှင်တို့နှစ်ယောက် တွေ့ဆုံပြီး စကားလက်ဆုံ ကျနိုင်ကြရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲနော်"

နင်းကျော့ကလည်း လင်းပုဖန်၏ ကျော်ကြားမှုကို ကြားသိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း၊ တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်တွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်း၏ စည်ပင်ဝပြောပုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် လင်းပုဖန်၏ အုပ်ချုပ်ပုံ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန်ပင် လေးစားမိကြောင်း အလျင်အမြန် ပြောကြားလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော့်လို လူမျိုးက အလုပ်တွေ များလှတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတစ်ခေါက် မျိုးနွယ်စု နှစ်ခု ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ကိစ္စနဲ့သာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ဝမ်းသာမိမှာပါ"

နင်းကျော့သည် လင်းပုဖန်အပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်မျိုး ရရှိစေရန် များစွာ အလိုရှိနေပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောင်တစ်ချိန်တွင် မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေနှင့် ပတ်သက်သည့် အရောင်းအဝယ် ကိစ္စတစ်ခုကို သူ ကမ်းလှမ်းလိုကောင်း ကမ်းလှမ်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို သိသော်ငြားလည်း အနည်းဆုံးတော့ လင်းပုဖန်နှင့် တွေ့ဆုံစကားပြောကြည့်မှသာ မျှော်လင့်ချက် ရှိ၊ မရှိကို သိနိုင်ပေမည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ဆိုသည်။

"သခင်လေးက မကြာခင်မှာ ချန်ရန်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာဆိုတော့ အအေးဓာတ်တွေကို အကုန်ဖယ်ရှားပြီး လူပြန်ကောင်းလာအောင် အရင်လုပ်ရမယ်။ အဲဒါမှ နိုင်ခြေရှိမှာပါ။

တပည့်တွေရဲ့ သတင်းကလည်း နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရောက်လာတော့မှာ။ တကယ်လို့ ချန်ရန်ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင် နောက်ဆက်တွဲ ဆွေးနွေးပွဲတွေမှာ ပါဝင်ခွင့် လွဲချော်သွားနိုင်တယ်လေ"

"ဒီဆေးရည်ကို မိတ်ဆွေတစ်ယောက်အနေနဲ့ လက်ဆောင်ပေးတာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းအတွက်လည်း အကျိုးရှိအောင်လို့လေ။ နှစ်ဖက် မဟာမိတ်ဖွဲ့တဲ့ ကိစ္စကြီးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒီဆောင်းဦးနွေးရည်ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

လင်းရှန်းရှန်း၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ယုတ္တိရှိသော စကားများကြောင့် နင်းကျော့သည် ဆေးရည်ကို လက်ခံရန် သဘောတူလိုက်လေသည်။

"သခင်မလေးလင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

သူသည် ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဆောင်းဦးရာသီ၏ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ဝင်းပနေသည့် ပယင်းရောင် ဆေးရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော သစ်သီးနှင့် ဆေးနံ့သင်းသင်းလေးမှာ စိတ်ကို ကြည်လင်လန်းဆန်း စေပေသည်။

နင်းကျော့သည် ဦးစွာ စိတ်အာရုံဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"အကိုစွန်း... သတိထားကြည့်ပေးဦးနော်၊ ကျွန်တော် သောက်တော့မယ်"

စွန်းလင်ထုံကလည်း သူ ကြည့်နေကြောင်း စိတ်အာရုံဖြင့် ချက်ချင်းပင် အကြောင်းပြန်လိုက်၏။

ထို့နောက်မှ နင်းကျော့သည် ပုလင်းကို မြှောက်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။

ဆေးရည်သည် လည်ချောင်းအတွင်းသို့ ချိုမြိန်အေးမြစွာ စီးဆင်းသွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ နွေးထွေးမှုများ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

နွေဦးနေရောင်အောက်တွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အအေးဓာတ်များလည်း ကွယ်ပျောက်သွားရ၏။

နင်းကျော့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော အအေးဓာတ်များနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ကြွက်သားနာကျင်မှုများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် သက်သာသွားလေသည်။

"တကယ့် ဆေးရည်ကောင်းပါပဲ" ဟု နင်းကျော့က မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ဆိုသည်။

"သခင်လေးနင်းကျော့... နောင်တစ်ချိန်မှာ တခြားနေရာတွေ သွားရင် သူစိမ်းပေးတဲ့ အရာတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ မစားသောက်ပါနဲ့ဦး။ အနည်းဆုံးတော့ သေချာ စစ်ဆေးသင့်တယ်လေ။ လောကကြီးက လှည့်စားမှုတွေ များတယ်လို့ ကျွန်မဖခင်က အမြဲဆုံးမလေ့ရှိတယ်"

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း ဆို၏။

"တခြားလူဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် သေချာစစ်ဆေးမိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးကိုတော့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်"

လင်းရှန်းရှန်းသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ကာ ခေါင်းကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်မိသည်။

နင်းကျော့သည် ကိုယ်လက်အကြော ဆန့်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။

"ဆေးရည် တစ်ငုံသောက်လိုက်ရတာနဲ့တင် တော်တော်လေး လန်းဆန်းသွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လေ့ကျင့်ကြမလား"

"ကောင်းပါပြီ" ဟု လင်းရှန်းရှန်းက လေသံပျော့ပျော့ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆက်လက် လေ့ကျင့်ကြပြန်ရာ နင်းကျော့သည် သူ၏ စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံးကို နှစ်မြှုပ်ကာ အာရုံစူးစိုက်ထားလေသည်။

သူသည် သာမန်ထက် ထူးကဲသော ဉာဏ်ရည်ရှိသူဖြစ်သဖြင့် ခက်ခဲနက်နဲလှသော စက်မှုပညာရပ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ကိုယ်ခံပညာ၏ သဘောတရားမှာ သူ့အတွက် များစွာ လွယ်ကူလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် နင်းကျော့၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှ၏။

နင်းကျော့၏ ထူးကဲလှသော ဉာဏ်ရည်ကို ကြည့်ကာ လင်းရှန်းရှန်းမှာ အံ့ဩမိရသလို သူမကိုယ်သူမလည်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခဏမျှ ထပ်မံအနားယူစဉ်တွင် လင်းရှန်းရှန်းက နည်းဗျူဟာအချို့ကို အကြံပေးလိုက်လေသည်။

"ချန်ရန်က မြေပြင်မြွေနဂါး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ အဆိပ်မရှိပေမဲ့ မြေဓာတ်ပညာရပ်မှာတော့ အလွန်ကျွမ်းကျင်တယ်။

သခင်လေးအနေနဲ့ နိုင်ခြေများချင်ရင် သစ်သားဓာတ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပညာတစ်ခုခုကို အသုံးပြုနိုင်ဖို့ ကြိုးစားရလိမ့်မယ်"

ဓာတ်ငါးပါး အပြန်အလှန် အကျိုးပြုခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းပညာရပ် သဘောတရားအရ သစ်သားဓာတ်သည် မြေဓာတ်ကို ချုပ်နှိမ်နိုင်ပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

"သခင်လေးရဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို ကျွန်မကြည့်ဖူးပါတယ်။ သခင်လေးရဲ့ ဓာတ်ငါးပါးပညာရပ်တွေက ပြင်းထန်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲဒါတွေက တိုက်ခိုက်ဖို့ထက် ပစ္စည်းတွေ သန့်စင်ဖို့အတွက် ပိုရည်ရွယ်ထားပုံရတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

နင်းကျော့သည် နှာခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်လိုက်ရင်း ဆို၏။

"သခင်မလေးက တကယ်ကို အမြင်စူးရှတာပဲ။ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံတဲ့ ပညာရပ်က ချော်ရည်နန်းတော်ကနေ ရလာတာပါ။ အဲဒါတွေက စက်မှုပညာရပ်တွေအတွက်ပဲ အသုံးဝင်တာလေ။

ရန်သူကို တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာတော့ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတာပေါ့"

ထို့ကြောင့် လင်းရှန်းရှန်းက နင်းကျော့အား သူတို့ဂိုဏ်း၏ သစ်သားဓာတ်ဆိုင်ရာ အသိအမြင်ပန်းချီကားချပ်များကို လေ့လာရန် အကြံပြုလိုက်လေသည်။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းတွင် သစ်သားဓာတ်ဆိုင်ရာ အသိအမြင်ပန်းချီကားချပ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ချပ် ရှိရာမှ နင်းကျော့ လေ့လာနိုင်ရန်အတွက် ဆယ့်ငါးချပ်ကို သူမက ရွေးချယ်ပေးလိုက်သည်။

"တခြားလူဆိုရင်တော့ ဒီလိုနည်းနဲ့ ပြင်ဆင်လို့ မရနိုင်ပေမဲ့ သခင်လေးရဲ့ ထူးကဲတဲ့ ဉာဏ်ရည်နဲ့ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်မှာပါ" ဟု လင်းရှန်းရှန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နင်းကျော့သည် ယခင်ကလည်း ထိုကဲ့သို့သော အသိအမြင်ပန်းချီကားချပ်များကို လေ့လာခဲ့ဖူးသော်လည်း အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို သူ လက်မလွှတ်လိုသဖြင့် သဘောတူလိုက်လေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြားများကို နင်းကျော့ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

နင်းကျော့သည် သစ်သားဓာတ်ဆိုင်ရာ အသိအမြင်ပန်းချီကားချပ် ဆယ့်ငါးချပ်အနက်မှ သုံးချပ်ကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လင်းရှန်းရှန်းသည် နင်းကျော့အား စာကြည့်ဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လိုအပ်သော ပန်းချီကားချပ်များကို ရယူနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့ပေသည်။

သူတို့သည် "သစ်မြစ်အို ပန်းချီကား"၊ "တောင်တန်းလှိုင်းသံ ပန်းချီကား" နှင့် "ဝေဟင်ကြည့် သစ်ပင်ပန်းချီကား" တို့ကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင် နင်းကျော့နှင့် လင်းရှန်းရှန်းတို့သည် ယွမ်လိုင်တောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်သို့ ဦးတည်လိုက်ကြလေသည်။

နင်းကျော့သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် "ဆီးနှင်းအောင်ပွဲ ပုံရိပ်" နှင့် "ဂုဏ်ယူဖွယ် နှင်းပန်းချီ" တို့ကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှန်းရှန်းအား ပြသလိုက်သည်။

"ဒါတွေက ကျွန်တော့် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖိုးတန် ရတနာတွေပါ။ အခွင့်အရေးရရင် လေ့လာဖို့အတွက် ကျွန်တော်နဲ့အတူ ယူလာခဲ့တာပေါ့။ အခုတော့ ဒါတွေကို သခင်မလေးဆီမှာ ခေတ္တ အာမခံအဖြစ် ထားခဲ့ပါရစေ" ဟု နင်းကျော့က ဆိုသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ပထမတွင် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း နင်းကျော့၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ပြုံးလျက် လက်ခံလိုက်လေသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် အသိအမြင်ပန်းချီကားချပ်များကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ရင်း မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြားရှိ ရင်းနှီးမှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့ကြပေတော့သည်။