အခန်း (၃၈၁-၃၈၂)

အခန်း(၃၈၁)ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်း

တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ရှိ အမှတ် ၂၈၁ ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့သည် လက်ရှိတွင် လက်ဝယ်ရှိ တူငယ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုကာ ဝါဇီရကျောက်ဖြူသား မျက်နှာပြင်ကို အဖန်တလဲလဲ ထုရိုက်နေလေသည်။

ထိုသတ္တုမှာ အလွန်တရာ မာကျောလှပြီး အလင်းရောင်အောက်တွင် ဖြူဖွေးသော အရောင်အဝါများ တလက်လက် တောက်ပလျက် ရှိ၏။

နင်းကျော့သည် သတ္တုကို ပုံဖော်ရာတွင် လွယ်ကူစေရန်အတွက် တူဖြင့် ထုရိုက်နေရင်းမှ ‘လက်မှုအတတ်ပညာ’ ကိုပါ တစ်ပါတည်း အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သတ္တုအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး ဝါဇီရကျောက်ဖြူသားကို အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားစေသည်။

ထုရိုက်ပုံဖော်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးမြောက်သောအခါ နင်းကျော့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ စက်မှုလက်တံ ကို စေခိုင်းလိုက်၏။

ထိုအခါ စက်မှုလက်ဝါး သုံးခု၊ ငါးခုခန့်မှာ ဝါဇီရကျောက်ဖြူသားဆီသို့ ဦးတည်ကာ ဆန့်ထွက်လာကြသည်။

ဝူး ဝူး။

စက်မှုလက်များမှ မီးလျှံငါးတန်းမှာ ဝါဇီရကျောက်ဖြူသားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် သတ္တုမှာ ရဲရဲနီလာကာ လျင်မြန်စွာပင် ပျော့ပျောင်းသွားချေသည်။

ထိုစဉ် လက်ချောင်းထိပ်ခန့်မျှသာရှိသော ငွေခိုးရောင် အင်းကွက်များမှာ ဝါဇီရရွှေကျားအတွင်း၌ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပလာကြ၏။

နင်းကျော့သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ကာ ဝါဇီရကျောက်ဖြူသားအတွင်းသို့ ကျမ်းစာတစ်ပုဒ်ကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ အောင်မြင်စွာပင် ချိပ်ပိတ်ခြင်း ပညာရပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြန်၏။ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းလက်သည် ဝါဇီရကျောက်ဖြူသား၏ အထက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံတက်သွားပြီး ကျန်ရှိသော စက်မှုလက်များမှာမူ မီးလျှံများ ထုတ်လွှတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်၏ နုနယ်သော လက်ချောင်းလေးများမှာ လက်ကွက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖော်ဆောင်လိုက်ရာမှ နှင်းခိုးမြူများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်

ထိုမြူမှုန်များမှာ အလွန်တရာ သိမ်မွေ့လှသဖြင့် ဝါဇီရကျောက်ဖြူသားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးခဲသွားစေ၏။

အကယ်၍ သူသည် ထုံးစံအတိုင်း ရေအေးထဲသို့ ရုတ်တရက် နှစ်လိုက်ပါက ဝါဇီရရွှေကျား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ချေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အစမှပြန်၍ အရည်ကျိုကာ သန့်စင်ရပေမည်။

ဝါဇီရကျောက်ဖြူသားမှာ လုံးဝအေးခဲသွားသောအခါ လေထုထဲ၌ လေးထောင့်ပြားပုံစံဖြင့် ဝဲပျံနေတော့သည်။

နင်းကျော့သည် ဆက်လက်၍ ‘လက်ဖက်ကြေးနီ’ ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

စက်မှုလက်တံ သုံးခုမှ မမြင်နိုင်သော မယူအားကို အသုံးပြုကာ လက်ဖက်ကြေးနီကို လေထဲတွင် မြှောက်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် စက်မှုလက်ဝါးများမှ မီးလျှံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဖက်ကြေးနီကို အပူပေးလိုက်ရာ ကြေးနီရည်များအဖြစ် အရည်ပျော်ကျလာချေသည်။

နင်းကျော့သည် ‘မှော်ရတနာ သန့်စင်ခြင်းပညာရပ်’ ကို အသုံးပြု၍ ကြေးနီရည်အတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားကာ သန့်စင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ကြေးနီရည်ကို မျဉ်းဖြောင့်ပုံစံ တစ်ဆင့်ချင်း ပုံဖော်လိုက်၏။

ကြေးနီရည်များ လုံးဝမအေးခဲမီမှာပင် သူသည် စောစောက ပုံဖော်ထားသော ဝါဇီရရွှေကျားကို ယူကာ လက်ဖက်ကြေးနီဖြင့် အဝိုင်းပုံစံ ပတ်လိုက်ပြီး ထိပ်နှစ်ဖက်ကို စေ့လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုကာ လက်ဖက်ကြေးနီပေါ်၌ ချိပ်ပိတ်ခြင်း ပညာရပ်ကို သွင်းလိုက်လေသည်။

“ဝါဇီရမှန်တစ်ချပ် ရပြန်ပြီ။” နင်းကျော့သည် သူပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ကျေနပ်သွားပြီး ခါးစည်းအိတ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်၏။

ဤဝါဇီရမှန် သန့်စင်နည်းမှာ ‘ပညာရပ်ဆက်ခံခြင်း ခေါင်းလောင်းသံ’ မှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းကို ‘မှန်ပြကွက် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ခြင်း ပညာရပ်’ ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုမှ အကြီးအကဲများက သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

မှန်ပြကွက် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ခြင်း ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ရာတွင် ပြင်ပအထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများ လိုအပ်၏။ ထိုအထဲတွင် မှော်မှန် ရှစ်မျိုးကို ပြုလုပ်နည်းများ ပါဝင်ပြီး ဝါဇီရမှန်မှာ တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်က မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်ပေါ်တွင် နင်းကျော့သည် စွန်းလင်ထုံနှင့် ဝိညာဉ်အာရုံချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလှဆဲပင်။

နင်းကျော့သည် စွန်းလင်ထုံအား အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့ဖူး၏။ မှန်ပြကွက် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ခြင်း ပညာရပ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်နှင့် ဝိညာဉ်အာရုံ နယ်ပယ်ကို ချဲ့ထွင်နိုင်ရန်အတွက် စက်မှုရုပ်သေးများ၏ အကူအညီ လိုအပ်ကြောင်း ဖြစ်ပေသည်။

မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် နင်းကျော့သည် ဤမှော်မှန်များ သန့်စင်နည်းကို အစဉ်တစိုက် စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝါဇီရမှန်မှာ သန့်စင်ရန် လွယ်ကူသလို လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကိုလည်း အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အချိန်ရလာသောအခါ ဝါဇီရမှန်ကို စတင်သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုဆိုလျှင် သူ သန့်စင်ပြီးသော ဝါဇီရမှန်မှာ သုံးချပ်မြောက် ရှိပြီ ဖြစ်ချေသည်။

“ဝါဇီရမှန်ကတော့ သိပ်အခက်အခဲမရှိပါဘူး။ သန့်စင်တဲ့ နေရာကလည်း သိပ်အရေးမကြီးဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ်လုပ်မယ့် မှန်တွေကျတော့ ကိုယ့်လက်နဲ့ချည်း လုပ်လို့မဖြစ်တော့ဘူး။”

နင်းကျော့အတွက် မှော်ရတနာများ သန့်စင်ရန် မီးဖိုတစ်ခု လိုအပ်နေချေပြီ။ ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင် ခရီးသွားနဂါးအတွင်းရှိ သန့်စင်ခန်းကို အသုံးပြု၍ ရသော်လည်း အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေမည်။

ပြင်ပရှိ အလုပ်ရုံများကို ငှားရမ်းရန်လည်း သူ စိတ်မချပေ။ စိမ်းသက်သော နေရာတစ်ခုတွင် သူသည် စိတ်အေးလက်အေး မရှိလှချေ။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လူတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည် မဟုတ်လော။ လူဟူသည် လူ့သဘာဝအတိုင်းသာ ရှိချေမည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ တာဝန်ရှိသူများသည် နင်းကျော့ကဲ့သို့သော ပြင်ပလူကို နှိပ်စက်ရန် အခွင့်အရေး အရှိဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂူဗိမာန်ကို စီစဉ်ပေးသော တပည့်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိနိုင်၏။

ထိုသူသည် လာဘ်ငွေကို မဆိုင်းမတွပင် လက်ခံခဲ့သည် မဟုတ်လော။ ဤသည်မှာပင် ဒေသခံများ၏ ဖိနှိပ်မှု တစ်မျိုးပင် ဖြစ်ချေသည်။

ပြင်ပရှိ အလုပ်ရုံများကို အသုံးပြုပါက မှော်ရတနာ သန့်စင်မှု လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေါက်ကြားသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ချော်ရည်နန်းတော်အတွင်း၌ ‘ပညာရပ်ဆက်ခံခြင်း ခေါင်းလောင်းသံ’ ကို လူတိုင်း ကြားခဲ့ရသော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွင် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးသုံးခု၏ ပညာရပ်များကိုမူ နင်းကျော့ တစ်ဦးတည်းသာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မုန့်ခွေက ထိုခေါင်းလောင်းသံကို အဖြေမရှာနိုင်သရွေ့ ဤကျင့်စဉ်များကို နင်းကျော့ တစ်ဦးတည်းသာ တတ်မြောက်ထားမည် ဖြစ်ရာ သူသည် အမြဲတစေ လျှို့ဝှက်ထားရမည် ဖြစ်ချေသည်။

နင်းကျော့သည် မှော်ရတနာ သန့်စင်ခြင်း၌သာ အချိန်ကုန်မခံဘဲ နေ့စဉ်ကျင့်စဉ်များကိုပါ ဆက်လက် ပြုလုပ်လေသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့၏ ထိပ်တန်းကျင့်စဉ် သုံးမျိုးကို အလှည့်ကျ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သူ၏ အဆင့်မှာ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လျက် ရှိ၏။

လက်ရှိတွင် နင်းကျော့၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အတော်ပင် မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် သူ၏ ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကြောင့် ဖြစ်သလို အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို ရက်ရက်ရောရော အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ပင် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေစေရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပိုမို အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။

ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် ‘စက်မှုငှက်’ လေးမှာ ရုတ်တရက် အော်မြည်လာ၏။ အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် နင်းကျော့သည် ဂူဗိမာန်၏ အစီအရင်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်ရာ စွန်းလင်ထုံ ဝင်ရောက်လာချေသည်။

ဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ရက်များအတွင်း စွန်းလင်ထုံသည် နေ့စဉ် အပြင်သို့ထွက်ကာ ပုံဖျက်၍ သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်းလေ့ရှိသည်။

ထိုသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စုံစမ်းရရှိသော သတင်းများမှာ ဝယ်ယူရရှိသော သတင်းများထက် ပိုမို တိကျသေချာလှပေသည်။

ဤသတင်းများကြောင့်ပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းအကြောင်းကို ပိုမို နားလည်လာခဲ့ကြသည်။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းကို တောင်လေးလုံးက ဝန်းရံထားပြီး အလယ်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ရှိချေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်လေးလုံးမှာ ‘ဆေးခင်းတောင်’၊ ‘တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်’၊ ‘တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်’ နှင့် ‘ယွမ်လိုင်တောင်’ တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဆေးခင်းတောင်မှာ လှေကားထစ် စိုက်ခင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အဆင့်တိုင်းတွင် ဆေးဘက်ဝင် အပင်မျိုးစုံကို စိုက်ပျိုးထား၏။ တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်တွင်မူ ရည်ရွယ်ချက် အမျိုးမျိုးရှိသော ပြင်ပကျင့်ကြံသူများ အခြေချ နေထိုင်ကြသည်။

တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်တွင်မူ ‘မိစ္ဆာပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ’ တည်ရှိပြီး ယခင်က တိုက်ပွဲများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသဖြင့် တောင်တစ်ခုလုံး သွေးစွန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း မိစ္ဆာဘေးရန် မရှိခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးဖြစ်သော ယွမ်လိုင်တောင်မှာ မူလက ဤနေရာတွင် ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်း ပြောင်းရွှေ့လာစဉ်က အတူပါလာခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုတောင်ကို ရွှေ့ပြောင်းပေးခဲ့သူမှာ အင်အားကြီးမားလှသော ‘ယွမ်လိုင်တောင်ပိုင်စိုးနတ်မင်း’ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် အင်အားကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် တောင်ကို ရွှေ့ပြောင်းပြီးကတည်းက နှစ်ရှည်လများ အိပ်ပျော်နေခဲ့ရာ ပူဇော်သူတို့၏ ခေါ်သံကို ခဲခဲခဲခဲပင် ပြန်လည် ထူးလေ့ရှိသည်။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းသည် ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကြွယ်ဝသောကြောင့် အရင်းအနှီး အမြောက်အမြား အသုံးပြုကာ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၏ အောက်ဘက်တွင် ကျယ်ပြောလှသော မြေအောက်မြစ်တစ်ခု စီးဆင်းလျက် ရှိ၏။ ထိုမြစ်ရေတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေပြီး ရေဓာတ်ဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်သွေားကြောတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ စမ်းရေများမှာလည်း ‘ဝိညာဉ်စမ်းရေ’ များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်းမှ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ အမြောက်အမြား ထွက်ရှိခြင်းမှာ ဤဝိညာဉ်စမ်းရေများဖြင့် ရေသွင်းစိုက်ပျိုးနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယွမ်လိုင်တောင်မှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂိုဏ်း၏ ပင်မဂိုဏ်းဝင်း ဖြစ်ပြီး နန်းတော်များနှင့် အဆောက်အအုံများစွာ ရှိကာ ဂိုဏ်းသားများ နေထိုင်ကြသည်။

ဤနေရာ၏ လုံခြုံရေးမှာ အတင်းကြပ်ဆုံး ဖြစ်၏။ တိုက်ပွဲကြီးတောင်ထိပ်မှာမူ တိုက်ပွဲများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ လွှမ်းမိုးနေသောကြောင့် ဆေးပင်စိုက်ပျိုးရန် မသင့်တော်ဘဲ လုံခြုံရေး အားနည်းလှပေသည်။

တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်မှာမူ ပြင်ပကျင့်ကြံသူများအတွက် သီးသန့် နေရာချပေးထားသော နေရာ ဖြစ်ချေသည်။

တောင်လေးလုံး ဝန်းရံထားသော အလယ်ဗဟိုမှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းပင် ဖြစ်၏။

ထိုနေရာသည် မြေမျက်နှာပြင် ပြန့်ပြူးပြီး မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်လှကာ ဝိညာဉ်စမ်းရေကြောများစွာ ရှုပ်ထွေးစွာ စီးဆင်းလျက် ရှိသည်။

ထိုနေရာတွင် ‘ခြောက်ပါးမဟာ သက်ရှည်အစီအရင်’ ကို ချမှတ်ထားပြီး ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ဆုံးနှင့် ရှားပါးဆုံး ဆေးပင်များကို စိုက်ပျိုးထားလေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ဆေးခင်းတောင်ပေါ်ရှိ ဆေးပင်များမှာ အဓိကအားဖြင့် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ချေသည်။

အခန်း (၃၈၂) ကူညီစောင်မခြင်း

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် အဓိကကျင့်စဉ်ကြီး သုံးရပ်ကို ကျင့်ကြံအားထုတ်လေသည်။ ယင်းတို့မှာ "ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်သောင်း စိမ်းလန်းစိုပြည်ခြင်း ကျင့်စဉ်"၊ "သက်စောင့်အမြုတေ ကျင့်စဉ်" နှင့် "သမားတော်အတတ် စစ်မှန်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှု" တို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုကျင့်စဉ်ကြီး သုံးရပ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ဆေးပင်စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကုသခြင်းအတတ်တို့၌ အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်ကြသည်ကို သိနိုင်ပေရာသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ထိုဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူများကို ဆေးပင်စိုက်ကျင့်ကြံသူ၊ ဆေးဖော်စပ်သူနှင့် သမားတော်ဟူ၍ အဓိကအားဖြင့် အမျိုးအစား သုံးမျိုး ခွဲခြားထားချေသည်။

၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အခြားဂိုဏ်းများနှင့်ယှဉ်လျှင် အားနည်းလှသဖြင့် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ ပြင်ပဆက်ဆံရေး မဟာဗျူဟာသည် အခြားဂိုဏ်းများနှင့် မတူပေ။

၎င်းတို့သည် တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ကို တည်ထောင်ကာ အကျိုးခံစားခွင့်များစွာဖြင့် ပြင်ပကျင့်ကြံသူများကို ရေရှည်နေထိုင်ရန် ဆွဲဆောင်ပြီး ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ကြလေသည်။

တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာပင် နေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်မူ "မိမိအိပ်ရာအောက်တွင် သူတစ်ပါးအား ဟောက်ခွင့်မပြု" ဟူသော စကားပုံအတိုင်း မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ ပြင်ပကျင့်ကြံသူများကို အုပ်စုလိုက်ခေါ်ယူကာ ဂိုဏ်းဝင်ပေါက်အနီးတွင် ရေရှည်နေရာချထားပေးလေ့ မရှိပေ။

သို့သော် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူသည် ထိုသူများကို လက်ခံထားပြီး ကောင်းမွန်သော မဟာဗျူဟာဖြင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိစေကာ သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်ခဲ့ချေသည်

ယင်းမှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ဆေးပင်တောင်ကုန်းတွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမျိုးအစားပေါင်းများစွာကို သိပ်သည်းစွာ စိုက်ပျိုးထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ကွဲပြားမှုများကို လေးစားပြီး တူညီသောအချက်ကို ရှာဖွေကာ သဟဇာတဖြစ်စွာ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ခြင်းသည် ဤဂိုဏ်း၏ အခြေခံအတွေးအခေါ်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၌ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဟူ၍ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ် လင်းပုဖန် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိလေသည်။

လင်းပုဖန်ကို တိုက်ပွဲအရူးအသွမ်းဟု အမည်ပြောင်ပေးထားကြသော်လည်း သူသည် ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်ရသည်ထက် တိုက်ပွဲကြည့်ရသည်ကိုသာ ရူးသွပ်သူ ဖြစ်၏။

ငယ်စဉ်အခါက သူသည် အလွန်ကျော်ကြားသော တိုက်ပွဲသုံးသပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ သုံးသပ်ချက်များမှာ အလွန်စူးရှထက်မြက်လှချေသည်။

အရေးပါသော စိန်ခေါ်ပွဲများတွင် လူတို့သည် မိမိတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကျော်စောစေရန် ထိုကဲ့သို့သော သုံးသပ်သူများကို ဖိတ်ကြားလေ့ရှိကြသည်။

တိုက်ပွဲများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးရှိလှသဖြင့် လင်းပုဖန်သည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အလတ်စားအဆင့်သာရှိသော ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကိုလည်း အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်၏ မူဝါဒနှင့် အကျိုးခံစားခွင့်များမှာလည်း လင်းပုဖန်၏ စိတ်ကူးများသာ ဖြစ်ချေသည်။

သူသည် စီမံခန့်ခွဲမှုပညာ၌ ပါရမီထူးသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေရာသည်။

သတင်းများအရ လင်းပုဖန်သည် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော်လည်း ကိစ္စရပ်တိုင်းတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။

သူကဲ့သို့ စံပြခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းကြောင့် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၌ ကြည်လင်သန့်ရှင်းပြီး ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ကျော့လေး... မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေကို ရဖို့ကတော့ မလွယ်လှဘူးနော်" ဟု စွန်းလင်ထုံက သက်ပြင်းချကာ ဆိုလေသည်။

"အဲဒီ မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေက ဂိုဏ်းရဲ့ အဖိုးတန်အမွေအနှစ်ဖြစ်ပြီး လင်းပုဖန်ကိုယ်တိုင် အမြဲတမ်း ဆောင်ထားတယ်လို့ ငါစုံစမ်းသိထားတယ်"

ယင်းမှာ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင် ဖြစ်ချေသည်။ နင်းကျိုဖန်သည် နှင်းနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းအိုးကို အမြဲဆောင်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

စွန်းလင်ထုံက ဆက်လက်၍ "ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲကနေ ရတနာကို ခိုးယူဖို့ဆိုတာ အလွန်တရာကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်။

ငါတို့ကတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်းပဲ စွမ်းဆောင်ရည်ပြပြီး အကျိုးခံစားခွင့်တွေ စုဆောင်းရမယ် ထင်တာပဲ။ ဒါမှလည်း အဲဒီမူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေကို သုံးခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေးရှိမှာ" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဒီကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာတော့ အခုလက်ရှိ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ အသန်မာဆုံး ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စာရင်းရှိတယ်။

မင်းအနေနဲ့ မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေကို လဲလှယ်ချင်တယ်ဆိုရင် အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂူတွေမှာ နေထိုင်ပြီး အကျိုးခံစားခွင့်တွေကို ပိုမြန်မြန် စုဆောင်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ အဲဒီတော့ ဒီလူတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့"

နင်းကျော့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို သုံး၍ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ကျန့်ရှင်းချန်၊ ဓားကျင့်ကြံသူ လိုင်ဝူရင်း... သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ အသန်မာဆုံးလို့ လူအများက လက်ခံထားကြတာပဲ။ သူတို့အောက်မှာတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ချန်ရန်နဲ့ စက်မှုရုပ်သေးကျင့်ကြံသူ လော့ရှောင်တို့ ရှိတယ်..."

နင်းကျော့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားချေသည်။ ထိုအထဲတွင် စက်မှုရုပ်သေးကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားမိသဖြင့် ထိုသူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် စိတ်ကူး ချက်ချင်းပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအစွမ်းထက်သူများမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိကြသေးသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ အပြင်စည်းအကြီးအကဲများအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသဖြင့် တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်သို့ ဝင်ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။

စွန်းလင်ထုံ စုဆောင်းထားသော သတင်းများမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံလှချေသည်။ ထိုအခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ပညာရှင်များ၏ အချက်အလက်များသာမက အတိတ်က ၎င်းတို့၏ ထင်ရှားသော တိုက်ပွဲပြကွက်များပါ ပါဝင်လေသည်။

တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော သတင်းအချက်အလက်များမှာ အမြဲတမ်း ပျံ့နှံ့နေလေ့ရှိသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဂူနေရာအတွက် တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ လူအများရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်ရခြင်းဖြစ်သဖြင့် ပြင်ပလူများအတွက် သတင်းရရန် လွယ်ကူလှပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဂူများမှရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကြောင့် သတင်းရောင်းဝယ်ရေး လုပ်ငန်းတစ်ခုပင် ထွန်းကားနေသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

စွန်းလင်ထုံက "ဒီသတင်းတွေကို အရမ်းကြီးတော့ ပုံမချလိုက်နဲ့ဦး။ တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေကြား တိုက်ပွဲက နေ့တိုင်းရှိနေတာ။ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများက ဖဲချပ်တစ်ချပ် နှစ်ချပ်ကိုတော့ ဝှက်ထားတတ်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပေါက်ကြားသွားရင်တောင် နောက်ထပ် လက်နက်သစ်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် လေ့လာတတ်ကြသေးတာ" ဟု သတိပေးလေသည်။

"နောက်ကျရင် မင်းက စိန်ခေါ်ပွဲတွေ စလုပ်တဲ့အခါ မင်းပြိုင်ဘက်တွေရဲ့ ဖဲချပ်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ငါက ကြိုပြီး လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားပေးမယ်"

စွန်းလင်ထုံမှာ နင်းကျော့အတွက် အလွန်ပင် စဉ်းစားပေးလှချေသည်။ သို့သော် နင်းကျော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး "အစ်ကိုစွန်း... အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အခြေအနေက မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင်နဲ့ မတူဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေကို ပညာမီးလျှံနဲ့ ဝိညာဉ်ချေဖျက် လွတ်မြောက်ရာကျမ်းသုံးပြီး ချေဖျက်ချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီရတနာက ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အဖိုးတန် အမွေအနှစ် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေကို ဗြောင်ကျကျ သုံးခွင့်ရတဲ့အထိ သတင်းတွေ စုဆောင်းပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်မယ်"

"အစ်ကိုစွန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကတော့ ကျွန်တော်ရလာတဲ့ သတင်းတွေပေါ် မူတည်ပြီး ခိုးယူဖို့ စီစဉ်ရမှာပေါ့။ ကျွန်တော်နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် အစ်ကိုစွန်းရဲ့ ခိုးယူမှုက အောင်မြင်နိုင်မှာပါ"

"အခုတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

စွန်းလင်ထုံသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတင် သူတို့ရဲ့ အဖိုးတန်ရတနာကို ခိုးယူရမှာလား... တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာပဲ။ စဉ်းစားကြည့်ရုံနဲ့တင် အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းနေပြီ" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့က ချက်ချင်းပင် "အစ်ကိုစွန်း... ဒါက နောက်ဆုံးမှ သုံးရမယ့် နည်းလမ်းပါ" ဟု ပြန်ဆိုလိုက်သည်။

"တခြား ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းလည်း ရှိနိုင်ပါသေးတယ်။ ဥပမာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မူလဝိညာဉ် သန္ဓေလှေကို ရောင်းအောင် ဖျောင်းဖျတာမျိုးပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းလင်ထုံက ခေါင်းခါလျက် "မင်းက ဂိုဏ်းတစ်ခုက သူတို့ရဲ့ အဖိုးတန်ရတနာကို ဗြောင်ကျကျ ရောင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုလေသည်။

ယင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ဟု သူ ခံစားရချေသည်။

နင်းကျော့ကလည်း "အခွင့်အရေး နည်းတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တာ တစ်ခုကတော့ 'မရောင်းဘူး' ဆိုတဲ့ အရာမှန်သမျှက ပေးတဲ့ ဈေးနှုန်း မမှန်သေးလို့ပဲလို့ ထင်တာပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

၎င်းတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပျံလွှားသတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာသဖြင့် စကားစပြတ်သွားချေသည်။ ခဏအကြာတွင် ဟန်ကျိုးထံမှ စိန်ခေါ်စာတစ်စောင် စွန်းလင်ထုံနှင့် နင်းကျော့တို့ ရှေ့သို့ ရောက်လာတော့သည်။

စွန်းလင်ထုံက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ... ကျော့လေးက စိန်တောင် မခေါ်ရသေးဘူး၊ တစ်ယောက်ယောက်က အရင် စိန်ခေါ်လိုက်ပြီပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့ကလည်း "ကျွန်တော်တို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာတင် ဂူအမှတ် (၂၈၁) ကို ရခဲ့တာကိုး။ ဒါက လင်းရှန်းရှန်းရဲ့ အကူအညီကြောင့် ဆိုပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ချင်တဲ့လူတွေလည်း ရှိလာမှာပဲလေ" ဟု ဆိုပြီးနောက် ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဟန်ကျိုးကတော့ ပထမဆုံးပဲ။ ကျွန်တော် သူ့ကို နိုင်လိုက်ရင်တောင် နောက်ထပ် စိန်ခေါ်မယ့်လူတွေ အများကြီး ရှိလာဦးမှာပါ"

စွန်းလင်ထုံက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တာပေါ့။ မင်းအနေနဲ့ သွေးနီမျောက်ကြီး - မဟာအောင်ပွဲလို စက်မှုရုပ်သေးတွေကို သုံးပြီး အားလုံးက ကြောက်သွားလောက်တဲ့အထိ အစွမ်းပြနိုင်မှပဲ ဆုတ်ခွာသွားကြလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့ကမူ ခေါင်းခါလျက် "အခုလောလောဆယ်တော့ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုသေးပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်ယူချင်တာပါ။ အရင်တုန်းက ကျားနက်မိစ္ဆာနဲ့ မုန့်ကျိကျုံးတို့ တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော် တော်တော်လေး စဉ်းစားစရာတွေ ရခဲ့တယ်"

စွန်းလင်ထုံကလည်း "ဟုတ်ပါရဲ့။ စက်မှုရုပ်သေးတွေကိုပဲ အရမ်းကြီး အားမကိုးသင့်ဘူး။ တိုက်ခိုက်ရေးသမားကောင်း တစ်ယောက်ဆိုတာ အနီးရော အဝေးပါ ကျွမ်းကျင်ရမယ်၊ ဘယ်နေရာမှာမှ အားနည်းချက် ရှိမနေသင့်ဘူးလေ" ဟု ဆိုကာ ထောက်ခံလေသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း မြူလျှပ်တစ်သိန်း တိမ်ဖုံးတောင် ခရီးစဉ်မှ အတွေ့အကြုံများစွာ ရခဲ့သည် မဟုတ်လော။

သူက ဆက်လက်၍ "ကျော့လေး... မင်း ဟန်ကျိုးရဲ့ သတင်းတွေကို သေသေချာချာ လေ့လာထားလိုက်ဦး။ ငါကတော့ တခြား သတင်းအသစ်တွေ ရနိုင်မလားလို့ အပြင်ခဏ ထွက်ကြည့်ဦးမယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ရင်း "အစ်ကို... ဂရုစိုက်သွားပါဦး" ဟု မှာကြားလိုက်လေသည်။

သူသည် ဂူအတွင်း၌ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဟန်ကျိုး၏ သတင်းများကို ဆက်လက်လေ့လာနေစဉ် ထိုသူသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အံ့မခန်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူသည် ရတနာဟူ၍ အနည်းငယ်သာ သုံးစွဲပြီး မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိလေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ခံနိုင်ရည်မျိုးမှာ နင်းကျော့ထက် များစွာ သာလွန်လှချေသည်။

"ငါ ဘယ်လိုမျိုး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမလဲ..." ဟု နင်းကျော့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် "နင်းကျော့ ဂူထဲမှာ ရှိလား" ဟု လှမ်းမေးလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားချေသည်။ သူသည် ထိုအသံကို မှတ်မိလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ခေါ်ယူခြင်းပညာရပ်ဖြင့် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ လင်းရှန်းရှန်း ဂူအပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

"သခင်မလေးလင်း... ကြွပါ" ဟု နင်းကျော့က ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လင်းရှန်းရှန်းကို ဂူအတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။

"သခင်မလေးလင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သမီးဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားမိဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက သခင်မလေးလင်း ကူညီပေးခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော် အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်မိသလို အားလည်းနာမိပါတယ်" ဟု နင်းကျော့က ဆိုလေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ယှက်သန်းလျက် "ဒါက ကျွန်မရဲ့ အပြစ်ပါ" ဟု တိုက်ရိုက်ပင် ဆိုလေသည်။

"ကျွန်မ နောက်မှ အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မအနေနဲ့ အဲဒီလို မဝင်ပါခဲ့သင့်ဘူး။ အဲဒါကြောင့်လည်း ရှင့်ကို တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ် ရောက်ရောက်ချင်း ဒီဂူမှာ နေခိုင်းသလို ဖြစ်သွားတာ"

"ဟန်ကျိုးက ရှင့်ကို စိန်ခေါ်တာက သူ့စိတ်ဆန္ဒကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကြောင့်ဆိုတာ ရှင်သိလား"

"အဲဒီလူရဲ့ အမည်က လီကျင့်ချင်းတဲ့။ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူကနေ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ယူနေတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ပေါ့"

နင်းကျော့သည် လင်းရှန်းရှန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိသွားသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက လက်ကာပြလျက် "သခင်လေးနင်းကျော့... ဟန်ကျိုးရဲ့ ဂူအဆင့်က နိမ့်နေတယ်ဆိုတာ သူ့ဘာသာ တမင်တကာ ရွေးထားတာမို့လို့ သိပ်မအထင်သေးနဲ့ဦးနော်" ဟု ဆိုလေသည်။

"သူက ဟန်ကျိုးက လာတာမို့လို့ အဲဒီအမည်ကိုပဲ သုံးတာ။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ကျွန်မဖခင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်လို့ ပြောဖူးတယ်။

အပြင်ပန်းမှာတော့ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ သူ့ကျင့်စဉ်က ဝိညာဉ်ကို အဓိကထားတာ။ သူက အထက်ပိုင်း တန်တျန်နဲ့ အောက်ပိုင်း တန်တျန် နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ကျင့်ကြံနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

နင်းကျော့သည် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွားကာ "တန်တျန်နှစ်ခု ကျင့်ကြံတာလား... ဟန်ကျိုးက ဂိုဏ်းလည်း မရှိ၊ ဆရာလည်း မရှိဘဲနဲ့ ဒီလို ကျင့်စဉ်ကောင်းမျိုးကို သူ့ဘာသာကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ ဆိုတာ သူ့မှာလည်း ကံကောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရှိခဲ့မှာပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

"သခင်မလေးလင်း... ကျွန်တော် ဘာလုပ်သင့်လဲ"

လင်းရှန်းရှန်းက "နင်းကျော့... ရှင့်ကို တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ကို ခေါ်လာတာ ကျွန်မဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီအခြေအနေအတွက် ကျွန်မမှာလည်း တာဝန်ရှိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် ရှင့်ကို ကူညီဖို့ လာခဲ့တာပါ" ဟု အားပေးလေသည်။

"ဒါတွေကတော့ အကောင်းစား အစာငတ်ခံဆေးလုံးတွေပဲ။ ဟန်ကျိုးနဲ့ မရင်ဆိုင်ခင်မှာ အနည်းငယ် မျိုချထားပြီး ပါးစပ်ထဲမှာလည်း အချို့ကို ငုံထားလိုက်ပါ"

"ဟန်ကျိုးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်။ လူတစ်ယောက်ကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်ပြီး အေးစိမ့်လာအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီးတော့ လူကို အားအင်ချည့်နဲ့သွားစေတာ။

ကုသဆေးတွေထက်စာရင် အစာငတ်ခံဆေးလုံးတွေကို စားထားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ရှင့်ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေထဲမှာ ဆာလောင်မှုတွေ တောက်လောင်လာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်"

သူမက ရှင်းပြပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးလေးတစ်ခုကို ထုတ်ပေးလေသည်။ ထိုဆွဲသီးလေးမှာ နီဖျော့ဖျော့အရောင်ရှိပြီး အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှချေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည် ထိုဆွဲသီးကို ထုတ်ပေးစဉ်တွင် မျက်နှာလေး အနည်းငယ် နီမြန်းသွားလေသည်။ ထိုအရာမှာ သူမ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကိုယ်နှင့်မကွာ ဆောင်ထားခဲ့သော အရာ မဟုတ်လော။

"ဒါကတော့ နွေးထွေးသော နှလုံးသားဆွဲသီး လို့ ခေါ်တယ်"

"ဒါက ရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကို ထိန်းညှိပေးပြီး ရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း နွေးထွေးစေလိမ့်မယ်။ ဟန်ကျိုးက သူ့ပြိုင်ဘက်တွေရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေဖန်တီးတတ်တယ်။ သူ့ကျင့်စဉ်ရဲ့ ထူးခြားချက်က အဲဒါပဲလေ။ ဒီဆွဲသီးလေးက ရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပိုပြီး ကြံ့ခိုင်ခံနိုင်ရည်ရှိစေမှာပါ"

နင်းကျော့သည် အစာငတ်ခံဆေးလုံးများနှင့် ဆွဲသီးကို မဆိုင်းမတွပင် လက်ခံလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လင်းရှန်းရှန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ "သခင်မ​လေးလင်း... တခြား ဘာများ ကူညီပေးဦးမလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက သူမ၏ အကြည့်ကို ခေတ္တမျှ လွှဲလိုက်လေသည်။ မူလကမူ သူမအနေဖြင့် နင်းကျော့ကို ဤမျှအထိ ကူညီပေးခြင်းမှာ လုံလောက်ပြီဟု ထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် နင်းကျော့နှင့် တကယ်တမ်း မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ရသောအခါ သူမအနေဖြင့် ပို၍ ကူညီပေးသင့်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရချေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး "လောလောဆယ်တော့ ကျွန်မ စဉ်းစားလို့ရတာ ဒါအကုန်ပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

"ပိုပြီး ကူညီပေးနိုင်ဖို့ဆိုရင် ရှင့်ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းကို သိဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ တိုက်ခိုက်မှုဆိုတာက ကိုယ့်ရဲ့ အားသာချက်ကို သုံးပြီး အားနည်းချက်ကို ဖုံးကွယ်ရတာလေ။ အဲဒီလိုမှလည်း အသာစီးရပြီး အားနည်းချက်တွေကို ရှောင်လွှဲနိုင်မှာ"

နင်းကျော့က ခေါင်းကို တရစပ်ညိတ်ကာ "သခင်မလေးလင်း ပြောတာ မှန်လိုက်တာ။ အဲဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို သွားကြမလား... ကျွန်တော် အထူးတလည် သရုပ်ပြပါရစေ" ဟု ဆိုလေသည်။

"အာ... အဲဒါက..." လင်းရှန်းရှန်းမှာ တွေဝေသွားချေသည်။ မလာခင်က သူမအနေဖြင့် နင်းကျော့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စစ်ဆေးပေးဖို့ လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့မိပေ။

သို့သော် နင်းကျော့ကမူ သူမအား ငြင်းဆိုခွင့်ပင် မပေးတော့ဘဲ တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဂူအပြင်သို့ ထွက်သွားလေတော့သည်။

လင်းရှန်းရှန်းလည်း ခေတ္တမျှ တွေဝေနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏နောက်သို့ လိုက်သွားရလေတော့သည်။

ဂူအဝင်ဝတွင် ရပ်နေသော နင်းကျော့က သူမကို ပြုံးပြလျက် "သခင်မလေးလင်း... ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို လမ်းပြပေးပါဦးနော်" ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက အားမလိုအားမရ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်မနောက်က လိုက်ခဲ့ပါတော့" ဟု ဆိုကာ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင်...

စွန်းလင်ထုံသည် ဂူသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး "ကျော့လေး... ငါ ဈေးထဲမှာ မင်းအတွက် မီးဓာတ်ဆောင်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ အများကြီး ဝယ်လာခဲ့တယ်။ ဒါတွေက ဟန်ကျိုးနဲ့ တိုက်တဲ့အခါ အအေးဒဏ်ကို ဖယ်ရှားပေးပြီး မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း တည်ငြိမ်စေမှာ..."

"ကျော့လေး..."

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း နင်းကျော့ကို ဘယ်နေရာမှာမျှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

"ကျော့လေး တစ်ယောက် ဘယ်သွားပါလိမ့်..."