အခန်း (၃၈၃-၃၈၄)

အခန်း (၃၈၃)ကျွန်တော့်ကို သင်ကြားပြသပေးပါဦး

သခင်မလေး

တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ရှိ ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်း။

ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူမှ တပည့်ဖြစ်သူသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အဝင်ဝတွင် စောင့်ကြပ်နေပြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို စစ်ဆေးကာ ဝင်ကြေးအဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းလျက်ရှိပေသည်။

တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်၏ ပြင်းထန်လှသော ယှဉ်ပြိုင်မှုပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ယင်းလေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လူသူမစဲဘဲ စည်ကားလျက်ရှိရာသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် တပည့်ဖြစ်သူထံသို့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ချဉ်းကပ်လာပြီး ကောင်းကင်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် နေရာလွတ်ရှိမရှိကို မေးမြန်းလေသည်။

တပည့်ဖြစ်သူက ထိုသူအား ဂရုမစိုက်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်း နောက်တစ်ခါ ထပ်လာပြန်ပြီလား၊ ငါပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကပဲ အသေအချာ ပြောပြီးပြီလေ၊ ကောင်းကင်အဆင့်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက နောက်လကုန်အထိ လူပြည့်နေပြီလို့" ဟု ဆို၏။

ကျင့်ကြံသူက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် အသံကိုနှိမ့်ကာ "ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြားဖူးတာကတော့ တန်းစီစရာမလိုဘဲ ကြားဖြတ်ဝင်လို့ရတယ်ဆိုလို့၊ အဲဒါက..."

"တော်တော့" ဟု တပည့်ဖြစ်သူက ချက်ချင်းပင် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပြောတာ အရင်လူလက်ထက်က ရှိခဲ့ဖူးတာပါ၊ငါ ဒီနေရာကို တာဝန်ယူပြီးကတည်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြားဖြတ်ဝင်ခွင့် မပြုခဲ့ဘူး"

"မင်းက ငါ့ကို လာဘ်ထိုးဖို့ ကြံနေတာလား"

တပည့်ဖြစ်သူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး "အဲဒါမျိုးကတော့ မရဘူးနော်" ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟင်"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တပည့်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ခြည်းပြောင်းလဲသွားချေသည်။

ယင်းက ရှေ့သို့ အပြေးအလွှားသွားကာ ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "စီနီယာအစ်မ လင်း၊ ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးရှိလို့ ဒီကို ကြွလာတာလဲ" ဟု မေးမြန်းရှာသည်။

တပည့်ဖြစ်သူမှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိ၏။

လင်းရှန်းရှန်း၏ အဆင့်အတန်းအရ သူမအနေဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို အသုံးပြုလိုလျှင် ယွမ်လိုင်တောင်တွင်သာ အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းနေရာမှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ အဓိကအခြေစိုက်စခန်းဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကဲ့သို့သော အဆောက်အအုံများမှာလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လှပေရာ လင်းရှန်းရှန်းကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ဤနေရာသို့ လာရောက်လေ့ မရှိကြချေ။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ အနည်းငယ် ပျာယာခတ်နေဟန်ရှိသော်လည်း ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ စိတ်ကိုပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး "ကျွန်မအတွက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခု ပြင်ပေးပါဦး၊ အားတဲ့နေရာ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရှိတာပေါ့" ဟု တပည့်ဖြစ်သူက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ချက်ချင်းပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်မ ကံကောင်းတာပဲ၊ အခု ကောင်းကင်အဆင့်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခု အားနေတယ်"

လင်းရှန်းရှန်းက ထပ်မံမမေးတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်မနဲ့အတူ ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်မယ့် ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ"

တပည့်ဖြစ်သူက နင်းကျော့အား ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ နောက်ကြောင်းကို မသိနိုင်ချေ။

နင်းကျော့က သူ၏အကြည့်ကို သတိပြုမိသဖြင့် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ တပည့်ဖြစ်သူကလည်း ပြန်လည်ပြုံးပြလေသည်။

"စီနီယာအစ်မ၊ ဒီဘက်ကို ကြွပါ" ဟု ဆိုကာ တပည့်ဖြစ်သူက ရှေ့မှ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွား၏။

စောစောက ကျင့်ကြံသူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ်တွင် ထိုသူမှာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရပြီး နင်းကျော့တို့အဖွဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို အားကျစွာဖြင့် ကြည့်ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

'ဒီကိစ္စကြောင့် ငါနဲ့ လင်းရှန်းရှန်းကြားက ကောလာဟလတွေ သေချာပေါက် ပျံ့နှံ့သွားတော့မှာပဲ'

နင်းကျော့မှာ ဤရလဒ်ကို ကျေနပ်မိ၏။

အမှန်စင်စစ် သူက လင်းရှန်းရှန်းအား လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ လာခိုင်းရသည့် အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာလည်း ဤအတွက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနယ်မြေတွင် သူက လူသစ်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် အားကိုးထိုက်သော အထောက်အပံ့တစ်ခု သေချာပေါက် လိုအပ်ပေရာ လင်းရှန်းရှန်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

အခြေအနေများမှာ နင်းကျော့ ကြိုတင်တွက်ဆထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ရသော တပည့်များမှာ လင်းရှန်းရှန်းအား ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြပြီး နင်းကျော့အားလည်း စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြလေသည်။

လာရောက်လည်ပတ်ကြသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သွားကြ၏။

"လင်းရှန်းရှန်းက တစ်ခြားသူတစ်ယောက်ကို ဒီလေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ခေါ်လာတာမျိုး ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"သူမနဲ့အတူပါလာတဲ့ လူငယ်ကျင့်ကြံသူက ဘယ်သူလဲ၊ အရင်က မတွေ့ဖူးပါလား"

"သူ့ရဲ့ အနေအထားကို ကြည့်ရတာတော့ မရိုးရှင်းဘူးနော်၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူက ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုက စီနီယာတပည့် ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အဆင့်အတန်းကလည်း စီနီယာအစ်မ လင်းနဲ့ တန်းတူလောက် ရှိမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ထိုစကားသံများမှာ လင်းရှန်းရှန်း၏ နားအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသဖြင့် သူမ၏ နားရွက်များမှာ နီမြန်းလာချေသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်အဆင့်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လင်းရှန်းရှန်းက တပည့်ဖြစ်သူအား "ကဲ၊ နင် သွားလို့ရပြီ၊ ဒီမှာ ငါဘာသာ စီစဉ်လိုက်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။

တပည့်ဖြစ်သူမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားရပြန်သည်။ လင်းရှန်းရှန်းက သူ့အား အလျင်အမြန် နှင်ထုတ်နေခြင်းမှာ သူမအနေဖြင့် ထိုလူငယ်ကျင့်ကြံသူနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေချင်၍လားဟု ထင်မှတ်မှားစရာ ဖြစ်နေပေသည်။

တပည့်ဖြစ်သူမှာ လင်းရှန်းရှန်းထက် အသက်ကြီးသူဖြစ်သော်လည်း သူမက သူစိမ်းယောကျ်ားလေး တစ်ဦးအပေါ် ယခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

"ဒါကများ..." တပည့်ဖြစ်သူမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိသွားသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုအတွေးကို ခေါင်းထဲမှ ချက်ချင်းပင် မောင်းထုတ်လိုက်၏။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ဂူ၏ ဂိုဏ်းချုပ် လင်းပုဖန်၏ လက်ဦးပုလဲရတနာကဲ့သို့ အလွန်တရာ အလေးထားခြင်း ခံရသူဖြစ်ပြီး တစ်ဂိုဏ်းလုံး၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှိ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ အတွင်းပိုင်းမှာ ပြင်ပနှင့် ချက်ချင်းပင် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားလေသည်။

သူမမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး တင်းမာနေသော စိတ်အစဉ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွား၏။

'ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ငါက အစ်ကိုနဲ့အတူ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲကို အမြဲတမ်း ဝင်ထွက်နေတာပဲ၊ ဘာလို့ ဒီတစ်ခါကျမှ ဒီလောက်အထိ ရင်ခုန်ပြီး ပျာယာခတ်နေရတာလဲ'

နင်းကျော့က စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကိုသာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေပြီး လင်းရှန်းရှန်းအား သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုကို ပြန်လည်ထိန်းညှိရန် အချိန်ပေးထားလေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ စိတ်ကိုပြန်စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် နင်းကျော့အား "သခင်လေးနင်းကျော့၊ ကျွန်မအနေနဲ့ သခင်လေးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အသေအချာ သိရှိနိုင်ဖို့အတွက် အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်တွေကို ပြသပေးပါဦး၊ ဒါမှလည်း ရောဂါကို ကြည့်ပြီး ဆေးကုသနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဓာတ်ငါးပါးဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ချက်ချင်းပင် အသုံးပြုပြလေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးမဟာဗျူဟာမှာ စက်မှုရုပ်သေးများကို အဓိကထား အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာသမားတော် မုန့်ယာယောင်၊ မြွေနဂါးတံစဉ်ကြီး၊ သွေးနီမျောက်ကြီး၊ ကျောက်စိမ်းနှင်းဆီ လက်ပညာရပ်နှင့် ကောင်းကင်ရာသီဥတုလုံး စသည်တို့မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော စက်မှုရုပ်သေးများဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့်ပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤအရာများဖြင့် နင်းကျော့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အစွန်းအဖျားအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏ စစ်မှန်သော နည်းစနစ်များကို လင်းရှန်းရှန်းအား ပြသမည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း သူက မိမိ၏ အားနည်းချက်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်ကို အသုံးချကာ မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို ယူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူက စက်မှုပညာရပ်များကို အသုံးပြု၍ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ချေမှုန်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုအတွက် ထိရောက်မှု ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် လင်းရှန်းရှန်းနှင့် ဆက်လက်ပတ်သက်နေရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လိုအပ်နေသေး၏။ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်းမှာ လင်းရှန်းရှန်း၏ သတိထားမှုကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"အားနည်းချက်" အချို့ကို ပြသထားခြင်းကသာ သူ၏ အစီအစဉ်အတွက် ပိုမိုအကျိုးရှိစေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

နင်းကျော့မှာ ဓာတ်ငါးပါး ပညာရပ်များကို အလှည့်ကျ အသုံးပြုပြလေသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ လင်းရှန်းရှန်း၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ တောက်ပလာပြီး "သခင်လေး နင်းကျော့က ပညာရပ်တွေမှာ ဒီလောက်အထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကျွမ်းကျင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားမိဘူး၊ သခင်လေးက ကျွန်မထက်တောင် သာနေပါလား၊ သခင်လေးရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ဟန်ကျိုးကို အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိတာပဲ" ဟု စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

နင်းကျော့ အသုံးပြုပြသော ဓာတ်ငါးပါး ပညာရပ်တစ်ခုချင်းစီမှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းအား အံ့အားသင့်စေဆုံးအချက်မှာ နင်းကျော့၏ လက်ထဲတွင် ဓာတ်ငါးပါး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြောင်းလဲသွားပုံမှာ အလွန်သဘာဝကျပြီး ချောမွေ့လွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"သခင်လေးက တကယ်ပဲ အသက် ၁၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလား" ဟု လင်းရှန်းရှန်းက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

နင်းကျော့က အသာအယာ ပြုံးပြလျက် ဟုတ်မှန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

လင်းရှန်းရှန်းက "ကျွန်မက သခင်လေးကို မယုံလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အသက် ၁၆ နှစ်နဲ့ ဒီလောက်အထိ ပညာရပ်တွေကို ကျွမ်းကျင်နေဖို့ဆိုတာ အလွန်ပဲ ရှားပါးလွန်းလို့ပါ" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။

"အနည်းဆုံးတော့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို နှစ်ခါ သုံးခါလောက်ပဲ ကျွန်မ ကြားဖူးခဲ့တာ"

"ဒီနေ့မှာ အပြင်မှာ တကယ်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

နင်းကျော့၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် တွေ့လိုက်ရသောအခါ လင်းရှန်းရှန်းမှာ သူ၏အပေါ်တွင် ပိုမို၍ စိတ်ဝင်စားလာမိပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက "သခင်လေးက စစ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလား" ဟု မေးလိုက်၏။

"ငယ်ငယ်ကတည်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို စုဆောင်းတာအပြင် ဒီပညာရပ်တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် တစ်နေ့ကို အချိန်ဘယ်လောက်ပေးရလဲ"

နင်းကျော့က "ကျွန်တော် ဒီပညာရပ်တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် အားအများကြီး မစိုက်ထုတ်ခဲ့ပါဘူး၊ ဒီပညာရပ်တွေထက် စက်မှုပညာရပ်တွေကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားလို့ပါ" ဟု ဂရုတစိုက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ပညာရပ်တွေကို အသုံးပြုတာအပြင် စက်မှုလက်တံတွေကို အသုံးပြုပြီးတော့လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်ပါတယ်"

"မမလေးလင်း၊ ကြည့်ပါဦး"

ထိုသို့ဆိုကာ နင်းကျော့သည် သူ၏ သိုလှောင်ခါးပတ်အတွင်းမှ စက်မှုလက်တံ ခြောက်ပင့်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ထိုလက်တံများမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး နင်းကျော့အား ဝန်းရံထားကြ၏။

နင်းကျော့က ထိုစက်မှုလက်တံများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ ယင်းတို့မှာ ရွှေ၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသော ဓာတ်ငါးပါး ပညာရပ်များကို အသီးသီး အသုံးပြုပြကြလေသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ထိုပညာရပ်များမှာ အရောင်ငါးမျိုးဖြင့် တောက်ပနေပြီး လှပသော်လည်း သေစေနိုင်သော အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ မသိလိုက်ဘဲ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိပြီး နင်းကျော့၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားရ၏။

နင်းကျော့က အသာအယာ လှုပ်ရှားပြပြီးနောက် ရပ်လိုက်ကာ စက်မှုလက်တံများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ယင်းက ဦးဆောင်၍ "သခင်မလေးလင်း၊ ကျွန်တော်က အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်တဲ့ ပညာရပ်တွေကိုပဲ ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တာပါ၊ ဟန်ကျိုးက ကျွန်တော့်အနားကို ချဉ်းကပ်လာမှာကို အကြောက်ဆုံးပဲ၊ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံရပြီဆိုရင် ကျွန်တော်က အရှုံးနဲ့ပဲ ရင်ဆိုင်ရဖို့ ရှိတာပါ" ဟု ပြောလိုက်၏။

လင်းရှန်းရှန်းက "ဒါဆိုရင်တော့ လက်ချင်းထိပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းစနစ်တွေကို အရင်ဆုံး လေ့ကျင့်ကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့နှင့် လင်းရှန်းရှန်းတို့သည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်ကြ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက အားမနာတော့ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ပြသခဲ့သော်လည်း လင်းရှန်းရှန်း၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကိုသာ တောက်လျှောက် ခံနေရလေသည်။

"တော်ပြီ" ဟု ဆိုကာ လင်းရှန်းရှန်းက ကိုယ်တိုင်ပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး နင်းကျော့နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ရပ်လိုက်၏။

နင်းကျော့မှာ မောဟိုက်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့နေချေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ပြုံးလျက် "သခင်လေး လက်နက်တွေ အသုံးပြုတတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းခါယမ်းကာ "လုံးဝ မသုံးတတ်ပါဘူး" ဟု ဖြေလိုက်၏။

လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ပညာရပ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ သခင်လေး နင်းကျော့က အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးမှာတော့ အားနည်းနေသေးတာ အမှန်ပဲ" ဟု ဆိုသည်။

နင်းကျော့က ခပ်နွမ်းနွမ်းလေး ပြုံးလိုက်ပြီး "သခင်မ​လေးလင်းက အားနာနေတာပါ၊ ကျွန်တော် ဒီဘက်မှာ အားနည်းချက်တွေ အများကြီးရှိတာကို ကိုယ်တိုင်လည်း သိပါတယ်၊ သခင်မလေးက ပိုပြီးတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ပေးမှလည်း ကျွန်တော် မြန်မြန် တိုးတက်လာမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ နင်းကျော့ထက် ၅ နှစ်ခန့် အသက်ကြီးသူ ဖြစ်ပေသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမသည် လင်းပုဖန်၏ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ခံယူခဲ့ရသူဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ လင်းပုဖန်၏ တစ်ဦးတည်းသော သွေးသားမှာ လင်းရှန်းရှန်းသာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ နင်းကျော့ကဲ့သို့ ပညာရပ်များတွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း နောက်ကွယ်မှ ပံ့ပိုးမှုများကြောင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးတွင်မူ နင်းကျော့ထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

နင်းကျော့မှာမူ ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ကျောင်းများတွင် သင်ကြားခဲ့ရသည့် ပညာမှာလည်း ယေဘုယျဆန်လှပေရာ လင်းရှန်းရှန်းကဲ့သို့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ရိုက်သင်ကြားမှုကို ရရှိထားသူနှင့် ယှဉ်လျှင် အလှမ်းဝေးလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် နင်းကျော့၏ အခြေခံမှာ ခိုင်မာသော်လည်း လင်းရှန်းရှန်းကဲ့သို့သော ဂိုဏ်း၏ ထူးချွန်တပည့်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ သာမန်မျှသာ ရှိပေသည်။

အမှန်စင်စစ် နင်းကျော့အနေဖြင့် စက်မှုရုပ်သေးများကို အသုံးပြုလိုက်မည်ဆိုလျှင် လင်းရှန်းရှန်း ဆယ်ယောက်ဆိုလျှင်ပင် သူ့အား ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကျွန်တော့်ကို ကိုယ်ခံပညာတွေ သင်ကြားပြသပေးပါဦး သခင်မလေးလင်း" ဟု နင်းကျော့က ဝန်မလေးဘဲ တောင်းဆိုလိုက်၏။

သူက ဤကဏ္ဍတွင် မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို သတိပြုမိသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူက မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သော ၁၆ နှစ်တာအတွင်း သူက အချိန်ဖြုန်းခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ နေ့စဉ် လုံ့လစိုက်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ စက်မှုပညာရပ်များပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ချော်ရည်နန်းတော်ကို ယှဉ်ပြိုင်စဉ်ကလည်း နင်းကျော့သည် ကိုယ်ခံပညာရုပ်သေးတစ်ရုပ်ကြောင့် စိတ်ကူးရခဲ့ပြီး ဤအားနည်းချက်ကို ပြုပြင်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း အချိန်မရခဲ့ချေ။

"ဒါကတော့..." ဟု ဆိုကာ လင်းရှန်းရှန်းက ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိ၏။

ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှု ရှိနေသော်လည်း ဤတောင်းဆိုချက်မှာ သူမအတွက် အနည်းငယ် လွန်ကဲနေသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

ယောကျ်ားနှင့် မိန်းမမှာ တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မှုများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကိုယ်ခံပညာများကို ထိရောက်စွာ သင်ကြားပေးရန်အတွက် လက်တွေ့ပြသမှုများ လိုအပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထိတွေ့မှုမှာလည်း ရှောင်လွှဲ၍ ရမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် လင်းရှန်းရှန်း ကြီးပြင်းလာစဉ်တွင် သူမ၏ အစ်ကို လင်ဟုကျိုနှင့် ဂိုဏ်းချုပ် လင်းပုဖန်တို့မှာ ကိုယ်တိုင်သင်ကြားပေးခြင်း မပြုတော့ဘဲ အမျိုးသမီး ဆရာတစ်ဦးကိုသာ အထူးငှားရမ်း၍ သင်ကြားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၃၈၄) တစ်ချိုင့်ဝှမ်းလုံးတွင် ကျော်ကြားလာခြင်း

နင်းကျော့၏ ဖြူစင်ရိုးသားသော မျက်နှာပေးနှင့် အဖြူအမဲ သဲသဲကွဲကွဲရှိလှသည့် သူ၏မျက်ဝန်းအစုံရှိ အပြစ်ကင်းစင်မှုတို့သာ မရှိခဲ့ပါလျှင် လင်းရှန်းရှန်းက သူ့အား "လူရှုပ်လူပွေ" ဟုပင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းမိပေလိမ့်မည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ငြင်းပယ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် နင်းကျော့က သူ၏ခါးပတ်ကို ပုတ်ကာ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သည့် စက်မှုလက်တံကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"သခင်မလေးလင်း... ဒီစက်မှုလက်တံနှစ်ဖက်ကို ကျွန်တော် ပေးချင်ပါတယ်"

"အဲဒါတွေကို အသုံးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို လမ်းညွှန်ပြသပေးနိုင်မလား"

လင်းရှန်းရှန်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူမှားသွားရပြီး သူမ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများမှာလည်း များစွာလျော့ပါးသွားခဲ့ပေသည်။

သူမက ဝေခွဲမရဖြစ်နေဟန်ဖြင့် "ဒီစက်မှုလက်တံတွေက မင်းရဲ့ အားကိုးရဆုံး ဝှက်ဖဲတွေ မဟုတ်လား... အဲဒါကို ငါ့ကို ဒီအတိုင်း ပေးလိုက်တော့မလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မည်သို့သော ဝှက်ဖဲဖြစ်ပါစေဦးတော့။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့က ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသေးဟန် ရှိပေသည်။

ထို့နောက် သူက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် "ပထမအချက်ကတော့ သခင်မလေးရဲ့ စရိုက်ကို ကျွန်တော် ယုံကြည်လို့ပါ... သခင်မလေးရှေ့မှာ ဒီစက်မှုလက်တံရဲ့ အသေးစိတ်ကို ထုတ်ပြရတာ ကျွန်တော် ဘာမှ စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး...

ဒုတိယအချက်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာမှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်... အခု ဟန်ကျိုးရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသလို နောက်နောင်မှာလည်း တခြားပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ တွေ့လာရဦးမှာပဲ... အဲဒီတော့ တိုက်ပွဲတိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရမှာပဲလေ... ဒီပြဿနာကို အခုကတည်းက စပြီး ဖြေရှင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ပြတ်သားလှသော သဘောထားကြောင့် လင်းရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် လေးစားအားကျမှု ဖြစ်ပေါ်လာရပေသည်။

မည်သည့် ချန်လှပ်ထားမှုမျှ မရှိတော့ဘဲ လင်းရှန်းရှန်းက စက်မှုလက်တံကို တက်ကြွစွာ ယူလိုက်ပြီး "ဒီလိုဆိုရင်လည်း အထူးလေ့ကျင့်ခန်းကို စကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

လက်တွေ့တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်ကာ လင်းရှန်းရှန်းသည် နင်းကျော့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဟန်ကျိုး၏ တိုက်ခိုက်ရေးဟန်ကို အစွမ်းကုန် အတုယူ၍ လေ့ကျင့်ပေးလေသည်။

နင်းကျော့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း လင်းရှန်းရှန်းမှာမူ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နင်းကျော့အနေဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်မှာ အင်အားကြီးမားသော ရန်သူနှင့် နီးကပ်စွာ ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အခြေအနေကို မည်သို့ပြောင်းလဲကာ အကွာအဝေးကို ပြန်လည်ထိန်းညှိရမည်ကို သိရှိရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်း၏ ထပ်တလဲလဲ တိုက်စစ်ဆင်မှုများကြောင့် နင်းကျော့မှာ ရုန်းကန်နေရပြီး မကြာမီမှာပင် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားရလေသည်။

တစ်နာရီခွဲခန့် အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပေသည်။

နင်းကျော့၏ ဟန်ချက်များ ပျက်ယွင်းကာ အင်အားကုန်ခန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှန်းရှန်းက "ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ တော်ကြရအောင်" ဟု ဆိုကာ မိမိအလိုအလျောက် ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

နင်းကျော့မှာ အလွန်အမင်း မောပန်းနေပြီး အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်နေရကာ အဝတ်အစားများမှာလည်း ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပေသည်။ "ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် သခင်မလင်း... ဒီနေ့ ကိုယ်ခံပညာ ပြသမှုကနေ ကျွန်တော် အများကြီး သင်ယူလိုက်ရပါတယ်"

ချွေးအနည်းငယ် ထွက်နေသော လင်းရှန်းရှန်းသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် သုတ်သင်လိုက်ရာ ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည် ခြောက်သွေ့သွားခဲ့ပေသည်။

သူမက "သခင်လေး နင်းကျော့... မင်းက ပုံမှန်အားဖြင့် မန္တန်တွေ ကျင့်ကြံတာကိုပဲ အာရုံစိုက်နေပုံရတယ်... ဒီနေ့လိုမျိုး ကိုယ်ထိလက်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ရတာမျိုး ခဲယဉ်းတယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ကာ "သခင်မလေးလင်းရဲ့ အမြင်က တကယ်ကို စူးရှတာပဲ... ကျွန်တော် အမိဖမ်းခံလိုက်ရသလိုပါပဲ" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက စိတ်ရင်းဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းကာ "သခင်လေး သတိမထားမိတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ဒီလေ့ကျင့်မှု မတိုင်ခင်နဲ့ အပြီးမှာ သခင်လေးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က သိသိသာသာ တိုးတက်လာတာကို တွေ့ရတယ်... အဲဒါက သခင်လေးရဲ့ အရည်အချင်းကို ဖော်ပြနေတာပဲ" ဟု ဆိုပေသည်။

"သခင်လေးမှာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုရှိတယ်... အလေးအနက် ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှု၊ နားလည်သဘောပေါက်မှုနဲ့ အမြဲတမ်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိခဲ့လို့သာ ဒီနေ့ လေ့ကျင့်မှုရလဒ်ကို ရရှိခဲ့တာပဲ"

"သခင်လေးမှာ အလိုအပ်ဆုံးကတော့ လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံပဲ"

"ဒါကြောင့် တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်က သခင်လေးအတွက် တကယ်ကို သင့်တော်ပါတယ် သခင်လေး နင်းကျော့"

"ဒီတစ်ခေါက် ဟန်ကျိုးကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တောင် စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့... တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်မှာ လအနည်းငယ်လောက် နေလိုက်မယ်ဆိုရင် သခင်လေးမှာ အခြေခံကျကျ တိုးတက်မှုတွေ ရှိလာမှာ အသေအချာပါပဲ"

လင်းရှန်းရှန်းသည် နင်းကျော့၏ အရည်အချင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာကို အသိအမှတ်ပြုပေးခဲ့သလို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အကြံပြုချက်များ၊ အားပေးမှုများနှင့် လမ်းညွှန်မှုများကိုလည်း ပေးခဲ့ပေသည်။

ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင်တောင်မှ အနာဂတ်မှာ သခင်လေးအတွက်ပဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နင်းကျော့က လင်းရှန်းရှန်းကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "သခင်မလေးရဲ့ အဆင့်ဆင့် လမ်းညွှန်မှုတွေသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ကိုယ်တော် အားထုတ်မှုတွေနဲ့ ဒီလောက်အထိ ဘယ်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ... မနက်ဖြန် ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်ဆုံကြမလဲ" ဟု မေးလိုက်လေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားရပေသည်။

သူမအနေဖြင့် ဆက်လက် လမ်းညွှန်ပေးရန် တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါ သင်ကြားပေးရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓနှလုံးသား မိစ္ဆာတံဆိပ်တော်

နင်းကျော့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လင်းရှန်းရှန်းက ငြင်းပယ်ရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည့် စကားမှာမူ သဘောတူညီမှု ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှာပဲ ဒီနေရာမှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့... ဘယ်လိုလဲ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေးလင်း" နင်းကျော့က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး မြူမြေပုံ သစ်ခွပန်း လေးပွင့်ကို ထုတ်ပေးကာ "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျေးဇူးတင်လွှာလေးပါ..." ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက ခပ်ဖွဖွရယ်ကာ "ကျွန်မပြောပြီးပြီလေ... ဟန်ကျိုးရဲ့ စိန်ခေါ်မှုမှာ ကျွန်မမှာလည်း တာဝန်ရှိပါတယ်လို့...ကျွန်မက ကိုယ်ချင်းစာစိတ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေတာပါ... သခင်လေးရဲ့ လက်ဆောင်ကို လက်ခံလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မအတွက် အနေရခက်သွားလိမ့်မယ်... နားလည်တယ် မဟုတ်လား" ဟု ဆိုပေသည်။

နင်းကျော့က သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ "ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... သခင်မလေးလင်းရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ ထူးခြားတဲ့ အမူအရာတွေက ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဂုဏ်ဆောင်ဖြစ်ဖို့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်... ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ အမူအရာမျိုးကို ကျွန်တော့်ဘဝမှာ တစ်ခါပဲ မြင်ဖူးပါသေးတယ်" ဟု ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ချီးကျူးခံခဲ့ရဖူးသော်လည်း နင်းကျော့ကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်၊ ရှေ့မှောက်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန်နှင့် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးခြင်းမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းရှန်းရှန်းသည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူမ၏ ခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ် သုတ်ခြေတင်နေခဲ့ပေသည်။

"တစ်နာရီခွဲတောင် ကြာတာလား... နှစ်ယောက်လုံး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာပဲ..." တပည့်များစွာက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းနှင့် နင်းကျော့တို့ အတူတူ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက သူတို့ကို အကဲခတ်ကြည့်ကြလေသည်။

နင်းကျော့မှာ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေကာ ခြေလှမ်းများ ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်နေပြီး လင်းရှန်းရှန်းကမူ အနည်းငယ် တင်းမာနေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်ကို တွေ့ရပေသည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော ထင်မြင်ချက်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည် တပည့်များ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူမက "ဒါနဲ့... ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း တစ်ခုကို အားအောင် လုပ်ထားလိုက်ဦး... နောက်ရက်အနည်းငယ်မှာ ငါ အဲဒါကို သုံးဖို့ လိုလိမ့်မယ်" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

"နားလည်ပါပြီ" တပည့်များက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ကြသော်လည်း လင်းရှန်းရှန်းသည် ထိုလူငယ်နှင့်အတူ အချိန်ပိုကုန်ဆုံးမည်ဟူသော အချက်ကြောင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားရပေသည်။

"ဒီလူငယ်က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ" ဟူသော မေးခွန်းကြီးမှာ လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့ပေသည်။

သို့ဖြစ်ရာ နင်းကျော့နှင့် လင်းရှန်းရှန်းတို့ နှုတ်ဆက်ခွဲခွာကြချိန်တွင် လူအများအပြားက သူ့ထံသို့ လာရောက် နှုတ်ဆက်ကြပြီး သူ၏ နောက်ကြောင်းကို စူးစမ်းရန် ကြိုးစားကြလေသည်။

နင်းကျော့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူ၏ အထောက်အထားကို အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သလို ဟန်ကျိုး၏ စိန်ခေါ်မှုကို ခံထားရပုံနှင့် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဂုဏ်သရေရှိသမီးတော် လင်းရှန်းရှန်းက စိတ်စေတနာ ကောင်းမွန်စွာဖြင့် သူ့အား တိုက်ပွဲအတွက် တက်ကြွစွာ ပြင်ဆင်ပေးပုံ အစရှိသည့် အကြောင်းအရာများကို ရှင်းပြခဲ့ပေသည်။

"ငါတို့ရဲ့ သခင်မလေးက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် စိတ်ကောင်းရှိတာလား"

"သူမက တခြားသူတွေကို ကူညီရတာ ဝါသနာပါတာတော့ အမှန်ပဲ... ဒါပေမဲ့ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ဒီအတိုင်းအတာအထိ ကူညီတာကတော့ ဒါ ပထမဆုံးပဲ"

"ဟန်ကျိုးက ငါ့ကို ဘာလို့ လာမစိန်ခေါ်တာလဲ... နင်းကျော့ ဆိုတဲ့ ဒီကောင်ကတော့ ကံဆိုးတာကနေ ကံကောင်းတာ ဖြစ်သွားတာပဲ"

နင်းကျော့နှင့် လင်းရှန်းရှန်းတို့အကြောင်း သတင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

လီကျင့်ချင်း ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားရလေသည်။

"သွားပြီ"

"လင်းရှန်းရှန်းက နောက်ကွယ်က အကြောင်းအရာတွေကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်မှာပဲ... သူမက ဒီလိုမျိုး ဘက်လိုက်ပြီး ကူညီနေတာက ငါ့အပေါ်မှာ ထားတဲ့ သူမရဲ့ သဘောထားကို သက်သေပြနေတာပဲ"

"ငါက ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းအောင် လုပ်ရမှာကို အခုတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သမီးတော်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်မိသွားပြီ... ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ ဒါက"

လီကျင့်ချင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပါးရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်အထိ နောင်တရနေခဲ့ပေသည်။

"ကိုယ့်ပရိယာယ်နဲ့ ကိုယ် ပြန်ပတ်မိပြီ"

"ကိုယ့်ပရိယာယ်နဲ့ ကိုယ် ပြန်ပတ်မိပြီ" သူက အဆုံးမရှိ ညည်းတွားနေခဲ့ရာ ထိုညတွင် အိပ်မပျော်ဘဲ ကုတင်ပေါ်တွင် ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလှိမ့်နေခဲ့ရပေသည်။

မိုးလင်းသောအခါ သူက ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပေသည်။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် သူ၏ အဝတ်အစားများကို သေသေချာချာ ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ဂူဗိမာန်မှ ထွက်လာပြီးနောက် အထက်သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် ဂူဗိမာန် အမှတ် ၂၈၁ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဂူပေါက်ဝရှိ အစီအရင်အတွင်းသို့ ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက် ဂါရဝပြုကတ်ပြား တစ်ခုကိုလည်း အစီအရင်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် ထိုကတ်ပြားမှာ အစီအရင်မှတစ်ဆင့် နင်းကျော့၏ လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

နင်းကျော့က စာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ စကားလုံးပေါင်း များစွာ ရေးသားထားသော်လည်း "တောင်းပန်လိုပါတယ်" ဟူသော စကားလုံးကိုသာ သူ သတိထားမိလိုက်ပေသည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

သူက ကတ်ပြားကို သိမ်းလိုက်ပြီး ဂူအတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေသော စွန်းလင်ထုံကို အရင်အကြောင်းကြားကာ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ကိစ္စရပ်များအတွက် ကြိုတင်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် ဝိဇ္ဇာမိုင်တစ်ထောင်ခရီးသွားနဂါးကို အဝေးတစ်နေရာတွင် ဝှက်ထားရန် ခိုင်းစေလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် နင်းကျော့သည် သူ၏ ဂူဗိမာန် အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်ကာ လီကျင့်ချင်းကို အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရန် ယဉ်ကျေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပေသည်။

လီကျင့်ချင်းသည် တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်များကို ယူဆောင်လာခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း နင်းကျော့က တစ်ခုမျှ လက်မခံခဲ့ပေ။ "မင်းရဲ့ စီစဉ်မှုတွေ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို သခင်မလေး လင်းရှန်းရှန်း ဆီကနေ ကျွန်တော် သိပြီးပါပြီ"

"မင်းကို ကျွန်တော် နားလည်ပေးနိုင်ပေမယ့် မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်ကိုတော့ အထင်သေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီနေ့ ကိုယ့်အစီအစဉ်နဲ့ကိုယ် လာပြီး စိတ်ရင်းနဲ့ တောင်းပန်တယ်ဆိုတော့လည်း ဒါကို ရန်ငြိုးကနေ မိတ်ဆွေဖြစ်သွားတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ရအောင်"

"ဒီလက်ဆောင်တွေကိုတော့ ကျွန်တော် လက်မခံပါဘူး"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဟန်ကျိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာက ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ... ကျွန်တော် တကယ်ကို မျှော်လင့်နေတာပါ"

လီကျင့်ချင်းက လက်ဆောင်များထဲမှ ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ညွှန်ပြကာ "ဒီထဲမှာ ဟန်ကျိုးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် စုဆောင်းထားတဲ့ နောက်ဆုံးရ သတင်းတွေ ပါတယ်... ဒါတွေက အစစ်အမှန်တွေပါ" ဟု ဆိုလေသည်။

နင်းကျော့က ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး "မင်း တကယ် စိတ်ရင်းနဲ့ တောင်းပန်နေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ယုံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးအရာတွေကိုတော့ ကျွန်တော် အသုံးမပြုပါဘူး" ဟု ဆိုပေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းနဲ့ပဲ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ပါ့မယ်"

"မင်းရဲ့ ကိစ္စကိုလည်း မမ လင်းရှန်းရှန်းနဲ့ ကျွန်တော် ပြောပေးပါ့မယ်"

လီကျင့်ချင်းက ထပ်မံ၍ လာဘ်ထိုးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ နင်းကျော့က လက်ဖြင့် တားမြစ်လိုက်ကာ "စကားအလှတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မဖျောင်းဖျပါနဲ့... ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောမှာပါ... မင်းသွားနိုင်ပါပြီ" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

လီကျင့်ချင်းသည် အခြေအနေကို နားလည်လိုက်ပြီး နင်းကျော့၏ တင်းမာသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ အတင်းအကျပ် မလုပ်သင့်ကြောင်း သိရှိသွားသဖြင့် ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရပေသည်။

သူသည် တောင်းပန်သည့် လက်ဆောင်များကို သိမ်းဆည်းကာ ဂူဗိမာန်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေသည်။

နောင်တစ်ကြိမ် လင်းရှန်းရှန်းနှင့် တွေ့သောအခါ နင်းကျော့သည် လီကျင့်ချင်း၏ လုပ်ရပ်များကို သူမအား အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့ပေသည်။

"ကုန်သည်တစ်ယောက်ပဲလေ... ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး" လင်းရှန်းရှန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ "ကျွန်မက သူ့ကို အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်းကို မပြောပါနဲ့ဦး... သူ ခဏလောက်တော့ စိုးရိမ်နေပါစေဦး"

လင်းရှန်းရှန်းသည် နင်းကျော့၏ ကိုင်တွယ်ပုံကို အလွန်ကျေနပ်သွားခဲ့ပြီး ထိုအချက်မှာ ယောကျာ်းကောင်း တစ်ယောက်၏ အမူအရာကို အမှန်တကယ် ထင်ဟပ်နေပေသည်။

အကယ်၍ နင်းကျော့သာ လီကျင့်ချင်း၏ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံပြီး ဟန်ကျိုး၏ စိန်ခေါ်မှုကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပါက လင်းရှန်းရှန်းအနေဖြင့် နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း နင်းကျော့ကိုမူ အထင်သေးသွားမိပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မ သခင်လေးနဲ့ ဟန်ကျိုးရဲ့ တိုက်ပွဲကို လာကြည့်မယ်" လင်းရှန်းရှန်းက နင်းကျော့အပေါ် ပိုမိုနှစ်သက်လာကာ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ထုတ်ပြောလိုက်မိပေသည်။

နင်းကျော့၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားရပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ "ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အရှုံးမပေးနိုင်တော့ဘူးပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းက သဘောကျစွာဖြင့် "သခင်လေး နင်းကျော့... ဟန်ကျိုးက သခင်လေးထက် တကယ်ပဲ ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မ အခွင့်အရေး မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... နောက်ရက်တွေမှာ လုပ်မယ့် အထူးလေ့ကျင့်မှုက ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ ရလဒ်အတွက် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်" ဟု အားပေးစကား ဆိုလိုက်ပေသည်။

နင်းကျော့က ခေါင်းညိတ်ကာ "ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... ကြိုးစားကြတာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြရာ ကောလာဟလများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

လင်းရှန်းရှန်းသည် ဆေးပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် နင်းကျော့၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ကျင့်ကြံသူများစွာက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိရှိသွားခဲ့ကြပေသည်။

ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသား အများအပြားမှာ နင်းကျော့၏ အမည်ကို ရွတ်ဆိုရင်း စိတ်တိုဒေါသထွက်ကာ သွားကြိတ်နေခဲ့ကြရပေသည်။

အချို့သော ကျင့်ကြံသူများမှာ ဟန်ကျိုးထံသို့ တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ကာ မှော်ရတနာများ ငှားရမ်းပေးရန် သို့မဟုတ် နင်းကျော့၏ သတင်းအချက်အလက်များ ပေးရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော်လည်း ဟန်ကျိုးက ကမ်းလှမ်းချက် အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပေသည်။

သူက "လီကျင့်ချင်းက အဲဒီ နင်းကျော့ကို တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပေးချင်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်... သူက အဲဒါကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်ဆိုမှတော့..."

"ဒီလို စိတ်ထားမျိုး ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်က ဆင်းရဲပေမယ့် ယောကျာ်းတစ်ယောက်ပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ သိက္ခာကို ဘယ်လိုလုပ် အညံ့ခံနိုင်မှာလဲ"

"အားလုံး ထွက်သွားကြပါ... ကျွန်တော် သူ့ကို သိက္ခာရှိရှိနဲ့ တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

စွန်းလင်ထုံ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် နင်းကျော့နှင့် ဟန်ကျိုးတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ရွေးချယ်မှုများမှာ ကောလာဟလများအဖြစ် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

နင်းကျော့နှင့် ဟန်ကျိုးတို့အကြား မကြာမီ ဖြစ်ပွားတော့မည့် တိုက်ပွဲမှာ ပို၍ပင် အာရုံစိုက်ခြင်း ခံလာရပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် လူထု၏ ထင်မြင်ချက်များမှာလည်း လိုက်ပါ မြင့်တက်လာခဲ့ပေသည်။

အထူးသဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်မှာ လဝက်ပင် မရှိသေးသော လူစိမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် နင်းကျော့မှာ တိုက်ပွဲငယ်တောင်ထိပ်နှင့် ယွမ်လိုင်တောင် တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလာခဲ့လေပြီ ဖြစ်ပေသတည်း။