အခန်း (၁၅၃-၁၅၄)

အခန်း ၁၅၃ - ဘိုးဘေးများကို အကြောင်းကြားခြင်း။ရတနာများ ချီးမြှင့်ခြင်း။

လင်းချန်သည် မသေမျိုးတားမြစ်နယ်မြေ’ ၏ တိကျသော တည်နေရာကို မသိရှိသေးပေ။ ထို့ပြင် အစီအစဉ်မရှိဘဲ ဇွတ်တိုးသွားပါက မမျှော်လင့်ထားသော ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကိုလည်း သူစိုးရိမ်မိသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများ နှင့် ဆက်သွယ်ပြီး သူ၏ အစီအစဉ်ကို တင်ပြနိုင်သည်မှာ မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများနှင့် လူကြီးပိုင်းများသာ ရှိသည်။ အချိန်တန်လျှင် အတွင်းအပြင် ညှိနှိုင်းကာ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက တားမြစ်နယ်မြေမှ အရှင်သခင်ကို... ကျိန်းသေပေါက် သတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လင်းချန်၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ပေါ့ပါးနေပြီး သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ထိုစကားများမှာ အကြီးအကဲများနှင့် ပါရမီရှင်များ၏ နားထဲတွင်မူ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေကြသည်။

နတ်ဘုရားသားတော်၏ အစီအစဉ်က ရူးသွပ်လွန်းလှသည်။ မဟာဧကရာဇ် အင်းစာရွက် ရှိလျှင်ပင် အရှင်သခင်တစ်ယောက်ကို သတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူဘဲ ကြီးမားသော စွန့်စားမှုများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ပါက ထိုအရှင်သခင်ကို ဒေါသထွက်စေပြီး ကမ္ဘာပျက်မည့် ဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်ရောက်သွားနိုင်ပေသည်။

လင်းချန်၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်။

လင်းခိုင်ရှန်း က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အနိုင်နိုင်ထိန်းကာ မေးလိုက်သည်။

“အရှင့်သား.. ဒါကို တကယ်ပဲ လုပ်ချင်တာလား။”

လင်းချန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါပေါ့... သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မျက်စိဆူးသလို ကြည့်နေမှတော့ ကျွန်တော်ဘက်ကလည်း သင့်တော်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပေးရမှာပေါ့။ အဲဒီ အသက်ကို အရမ်းနှမြောတဲ့ လိပ်အိုကြီးတွေကို သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ တစ်ယောက်လောက်ကို အရင်သတ်ပြလိုက်ရင် သူတို့ ငြိမ်သွားကြလိမ့်မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက် ဖိအားလျော့သွားတာပေါ့။”

လင်းချန်သည် ဤအစီအစဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်ကာ အောင်မြင်မှုနှုန်း ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်ဟု ယူဆထားသည်။ ကျင့်စဉ်လောကတွင် ၀.၀၁ ရာခိုင်နှုန်းသော အခွင့်အရေးအတွက်ပင် တိုက်ပွဲဝင်ကြရသည် မဟုတ်ပါလား။ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် အပြတ်အသတ် အသာစီးရနေခြင်းပင်။

အသေးစိတ် စစ်ဗျူဟာ။

အကြီးအကဲများက အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် လင်းခိုင်ရှန်း က ဆိုသည်။

“ကောင်းပြီ... အရှင့်သားရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဘိုးဘေးတွေဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်။ သူတို့ သဘောတူတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ မသေမျိုး တားမြစ်နယ်မြေဆီ ခေါ်သွားပါ့မယ်။”

လင်းချန်က သူ၏ အစီအစဉ်ကို အသေးစိတ် ထပ်မံရှင်းပြသည်။

“ကျွန်တော်က မဟာဧကရာဇ် အင်းကွက်ကို သုံးပြီး အရှင်သခင်ကို အရင်ပိတ်လှောင်ထားမယ်။ ပြီးမှ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အင်းစာရွက်ကို သုံးပြီး သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းမှာပါ။”

သူ့တွင် နတ်ဘုရားမျှော်စင်မှ ရရှိထားသော ဧကရာဇ်အဆင့် အင်းကွက်များ ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုအင်းကွက်များကို နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရှိသော အကြီးအကဲများစွာ ပူးပေါင်းပြီး အသက်သွင်းမည်ဆိုပါက အရှင်သခင်တစ်ယောက်ကို အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပါရမီရှင်များအား ရတနာများ ချီးမြှင့်ခြင်း။

အကြီးအကဲများ ဘိုးဘေးများနှင့် ဆက်သွယ်နေစဉ် လင်းချန်သည် လင်းရှန်ဟဲ လင်းထင်ထောင်း နှင့် အခြားပါရမီရှင်များကို ခေါ်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေက အခုဆိုရင် အတော်လေး ခိုင်မာနေပါပြီ။ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်ဖို့ပဲ လိုတာပါ။ အဲဒါကတော့ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရောက်လာရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ငါ မင်းတို့ကို ကူညီနိုင်တာ ဒါပဲရှိတယ်... ဒီရတနာတွေကို ယူထားလိုက်ကြ။”

လင်းချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းများ တောက်ပနေသော ရတနာ ၁၄ ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဧကရာဇ်လက်နက်သန္ဓေသား ၇ ခု။

အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်၇ ခု။

လင်းချန်သည် ယခင်ကတည်းက လက်နက်ရရှိထားသော လင်းရှန်ဟဲ အတွက်မူ အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ချိန်တွင် အသုံးပြုနိုင်သည့် နှစ်သန်းချီ သက်တမ်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ပင်ကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပါရမီရှင်အားလုံး၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကျွန်ုပ်တို့ နတ်ဘုရားသားတော်အတွက်... လင်းမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အသက်ပေးပြီး ကာကွယ်ပါ့မယ်။”

သူတို့သည် လင်းချန်ပေးသော ရတနာများကို ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်ကြသည်။ ထိုရတနာများမှာ သူတို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သိထားကြပြီး လင်းချန်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို တတ်နိုင်သလောက် ဝိုင်းဝန်းကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။

အခန်း ၁၅၄ - အကြီးအကဲများ၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ သူရဲကောင်း။သင်္ချိုင်းဂူ တားမြစ်နယ်မြေသို့ ချီတက်ခြင်း။

လင်းချန်သည် ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤပါရမီရှင်များသည် ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစု၏ အနာဂတ်နှင့် မဏ္ဍိုင်များပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကောင်းမွန်စွာ ကြီးပြင်းလာပြီး စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်ကို မြင်ရခြင်းက သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံး စိတ်သက်သာရာရမှုပင်။ သူပေးအပ်ခဲ့သော ရတနာများသည် သူတို့၏ ရှေ့ဆက်ခရီးလမ်းကို ကာကွယ်ပေးမည့် ကိရိယာများသာ ဖြစ်သည်။

လင်းရှန်ဟဲနှင့် အခြားသူများ ကြီးပြင်းလာပါက လင်းမိသားစု၏ ကျောရိုးတိုင်များ ကျိန်းသေပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

ထို့နောက် ပထမအစဉ်လိုက် ပါရမီရှင် ခုနစ်ဦးသည် အခြေအနေကို နားလည်စွာဖြင့် သူတို့နှင့် သင့်တော်သည့် အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး ဧကရာဇ်သန္ဓေသား ခုနစ်ခုကိုမူ လက်မတို့ခဲ့ကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သန့်စင်သောသားတော်သည် ထိုလက်နက် ခုနစ်ခုကို သူတို့အတွက် သီးသန့် ရည်ရွယ်ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားလက်နက်များသည် သူတို့၏ တာအိုလမ်းစဉ်များနှင့် အလွန်ကိုက်ညီပြီး သူတို့အတွက် အလိုအပ်ဆုံးအရာများ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်သန္ဓေသားများမှာမူ ပိုမိုမြင့်မားသော ပါရမီရှိသည့် သူတော်စင် သူတော်စင်မနှင့် ရှေးဟောင်းပါရမီရှင်များအတွက်သာ ဖြစ်သင့်သည်ဟု သူတို့ လက်ခံထားကြသည်။ လင်းထင်ထောင်းကဲ့သို့ ပါရမီစာရင်းဝင်သူများသာလျှင် တစ်နေ့တွင် ထိုအမြုတေများကို စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်လက်နက်များအဖြစ် ပုံသွင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

မိသားစု၏ စည်းလုံးမှုနှင့် နွေးထွေးမှု။

ပါရမီရှင်များအားလုံးသည် အငြင်းပွားမှုမရှိဘဲ သဟဇာတဖြစ်စွာ ရွေးချယ်ကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လင်းချန်၏ အပြုံးမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။ ဤကဲ့သို့ နွေးထွေးပြီး စည်းလုံးသော မိသားစုမျိုးသည် တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ တစ်ခုလုံးတွင်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လင်းခိုင်ရှန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များက သူ့ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားသည်။ ဘိုးဘေးများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က ဘာဖြစ်မလဲ။

လင်းခိုင်ရှန်းသည် လင်းချန်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် အလေးအနက် ဆိုလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားသားတော်... မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးအားလုံး တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက်မှာ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို အတည်ပြုလိုက်ပါပြီ။”

“ကျွန်တော်နဲ့ တခြားအကြီးအကဲတွေက မင်းကို ကျွန်တော်တို့ မိသားစု စောင့်ကြပ်နေတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေဆီကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်။ မသေမျိုး တားမြစ်နယ်မြေ အဲဒီက အရှင်သခင်ကို ရှင်းပစ်မယ့် အစီအစဉ်ကို စတင်ဖို့ပါပဲ။”

အရှင်သခင်ကို စိန်ခေါ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ခြင်း။

ဘိုးဘေးများပင် ဤစွန့်စားမှုကို လက်ခံလိုက်ကြပြီဖြစ်ရာ အားလုံး၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အအိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ ဘိုးဘေးများသည်လည်း တားမြစ်နယ်မြေမှ အရှင်သခင်များကို အခွင့်အရေးရလျှင် သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။ ယခု လင်းချန်၏ အစီအစဉ်က အောင်မြင်နိုင်ချေ ရှိနေသဖြင့် သူတို့က လောင်းကြေးထပ်ရန် ဝန်မလေးကြခြင်းပင်။

လင်းချန်က ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲတို့အားလုံးကိုပဲအကူအညီတောင်းရတော့မယ်။”

လင်းခိုင်ရှန်းသည် လင်းချန်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်တို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀၀ တိုင် အိပ်စက်နေခဲ့သော ဤလူငယ်လေးသည် နိုးထလာပြီး မကြာမီမှာပင် ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမည့် ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရှိ တားမြစ်နယ်မြေမှ အရှင်သခင်အားလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲအားလုံးက တစ်သံတည်း ဆိုလိုက်ကြသည်။

“ယခုမှစ၍ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး နတ်ဘုရားသားတော်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်။”

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် လင်းချန်ကို မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ မိသားစုအကြီးအကဲချုပ် လင်းဟောက်ရန် ကဲ့သို့ပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သည့် တကယ့်အာဏာပိုင်တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချီတက်ခြင်း။

လင်းချန်သည် ပါရမီရှင်များကို အိမ်ပြန်၍ ကျင့်စဉ်များကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။

“ငါ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး မရောက်ခင် မိသားစုဆီ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေလည်း အဆုံးသတ်သွားလောက်ပါပြီ။”

လင်းရှန်ဟဲနှင့် အခြားပါရမီရှင်များကလည်း တစ်သံတည်း ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“နတ်ဘုရားသားတော်ရဲ့ အောင်ပွဲနဲ့အတူ ပြန်လာမယ့်ခရီးကို ကျွန်ုပ်တို့ စောင့်မျှော်နေပါ့မယ်။”

ဟိန်းဟောက်သံကြီးမှာ နတ်ဘုရားတားမြစ်ချက် တောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။ လင်းချန်သည် လင်းခိုင်ရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲချုပ်... အချိန်ဆွဲမနေပါနဲ့တော့။ အခုပဲ မသေမျိူးတားမြစ်နယ်မြေ ဆီကို သွားကြမယ်။”

“သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်... အချိန်အတော်ကြာအောင် ရှင်သန်နေခဲ့တဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာအိုကြီး သေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။”