အခန်း (၁၅၅-၁၅၆)

အခန်း ၁၅၅ - အသေးစိတ် စစ်ဗျူဟာ။ သင်္ချိုင်းဂူ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်အတွင်း၌။

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲချုပ် လင်းခိုင်ရှန်း ထံမှ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးထွက်နေပြီး လင်းချန် ကို လွှမ်းခြုံကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်နေကြသည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကြုံတွေ့ရသော ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းများကိုလည်း လင်းကိုင်ရှန်းက အမှုန့်ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲပစ်ခဲ့သည်။

သူတို့နောက်တွင် လင်းမိသားစု၏ အခြားအကြီးအကဲများက တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တည်ကြည်လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့သူများပင် ဖြစ်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် တားမြစ်နယ်မြေမှ အထွတ်အထိပ် အရှင်သခင် တစ်ပါးကို ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ရန် ချီတက်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်၏ စွမ်းအား။

မသေမျိုး တားမြစ်နယ်မြေသည် ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုက စောင့်ကြပ်နေရသော နေရာဖြစ်ပြီး တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ တွင် အစောဆုံးပေါ်ပေါက်ခဲ့သော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရှိ သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်၏ စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အရှင်သခင်များအားလုံးတွင် အသန်မာဆုံး ထိပ်သီး (၅) ဦးစာရင်းဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက သမိုင်းသစ်တစ်ခုကို ရေးထိုးနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်းအဆုံးမဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေခဲ့သည့် ထိုမိစ္ဆာအိုကြီးကို တကယ်ပဲ သတ်နိုင်ပါ့မလား။ဟု လူတိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးနေမိကြသည်။

လင်းချန်၏ သေချာသော တွက်ချက်မှု။

လင်းချန်ကမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် အရှင်သခင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် အစီအစဉ်ကို အသေးစိတ် ဆွဲထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

အင်းကွက် (၂) ခု:ကောင်းကင်ဝင်ပေါက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အင်းကွက်နှင့် ကောင်းကင်ဝင်ပေါက် မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ရေးအင်းကွက်။

အင်းစာရွက် (၃) ရွက်: အသန်မာဆုံး ဘိုးဘေး (၃) ဦးကို ပေးအပ်ထားပြီး အခွင့်အရေးရသည်နှင့် မဟာဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်မည်။

ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစုတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းဘိုးဘေး ၉ ဦး ရှိပြီး ၅ ဦးမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိသည်။ လင်းချန်ကမူ အကယ်၍ အင်းစာရွက် (၃) ရွက်နှင့် မလုံလောက်ပါက ကျန်ရှိနေသော (၆) ရွက်လုံးကို အသုံးချပြီး အရှင်သခင်ကို အပြတ်ရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အရှင်သခင်တစ်ဦးသည် မည်မျှပင် သန်မာပါစေဦးတော့... စစ်မှန်သော မဟာဧကရာဇ် (၆) ဦး၏ တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တားမြစ်နယ်မြေ၏ တည်နေရာ။

“အကြီးအကဲချုပ်... မသေမျိုး တားမြစ်နယ်မြေက ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးကို ရောက်နေသလိုပဲ။”

လင်းချန်ကမေးလိုက်သည်။

လင်းကိုင်ရှန်းက ရှင်းပြသည်။

“ဟုတ်ပါတယ် အရှင့်သား.. ဒီနေရာက တာအိုပြည်နယ် ၃၀၀၀ ရဲ့ ကောင်းကင်ကို မြင်နေရပေမဲ့ တကယ်တော့ သီးခြားဖြစ်နေတဲ့ ကမ္ဘာငယ် တစ်ခုပဲ။ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ရောက်သွားရင်တော့ ဒီတားမြစ်နယ်မြေတွေကို မင်း အာရုံခံမိလာလိမ့်မယ်။”

လင်းချန်သည် ထိုစကားကြောင့် ပို၍ပင် ပြတ်သားသွားသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုသို့သော တားမြစ်နယ်မြေများကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ စိတ်မသက်မသာ မဖြစ်ရလေအောင် ယခုတစ်ခေါက်တွင် သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်ကို အပြီးသတ် ချေမှုန်းပစ်ရန် သူ အားခဲထားလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးများနှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း။

“အရှင့်သား.. ရောက်ပါပြီ။”

လင်းခိုင်ရှန်း၏ အသံနှင့်အတူ လင်းချန် ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သာမန်မျက်စိနှင့်ဆိုလျှင် မှောင်အတိကျနေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း လင်းချန်၏ နှစ်မွှာမျက်ဝန်းနှင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဘိုးဘေးတို့... ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားသားတော်ကို ခေါ်လာပါပြီ။”

လင်းခိုင်ရှန်းကရိုသေသမှုဖြင့် နှုတ်ခွန်းဆက်လိုက်သည်။

“ခရီးပန်းလာကြပြီ... ကျန်တာ ငါတို့နဲ့ ထားလိုက်တော့။”

ခမ်းနားလှသော အသံကြီးနှင့်အတူ မှောင်မည်းနေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုံရိပ်ကြီးများ တရွေ့ရွေ့ ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။

အခန်း ၁၅၆ - ပြောပလောက်တဲ့ အောင်မြင်မှု မဟုတ်ပါဘူး။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်လာသော ထိုပုံရိပ်ကြီးများသည် ဘာမျှမလုပ်ဘဲ လက်ပိုက်ရပ်နေရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းလေများမှာ အလိုလို ကွဲအက်ပျက်စီးကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့ရပ်နေသော နေရာတိုင်းသည် ပြင်ပအားများ ကျူးကျော်၍မရသော သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

လင်းချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် တောင့်တမှုများ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကျွမ်းကျင်သူများသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် နယ်ပယ်ခွဲခြားခြင်းစွမ်းအားပင် မဟုတ်ပါလား။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ကိုယ်ပိုင် နိယာမစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာမည် ဖြစ်သည်။

ထိုစွမ်းအားသည်ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အစဉ်အမြဲ လွှမ်းမိုးထားသဖြင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအောက် အဆင့်ရှိသော မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမဆို သူတို့အနားသို့ မကပ်နိုင်ခင်မှာပင် အလိုလို ပျက်စီးသွားရပေသည်။

“ဒီအစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး... မကြာခင် ငါလည်း ပိုင်ဆိုင်ရတော့မယ်။”

ပုံရိပ်ကြီးများထဲမှ လင်းမေရှန်း သည် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ လင်းချန်ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်လာပြီး အံ့အားသင့်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် ။ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားလို့လဲ။ မင်း တကယ်ပဲ မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား။ ဒါတောင်... မဟာသူတော်စင် အဆင့် ၇ တောင်မှလား။”

သူသည် လင်းချန်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်သွားခြင်းပင်။ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဤမျှ ဆန်းကြယ်သော တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ သောင်းချီ ကြာမြင့်နိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်းမေရှန်း၏ အံ့သြမှုမှာ ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။ သူသည် လင်းချန်ကို သေချာကြည့်ပြီးနောက် ပိုမို ထိတ်လန့်သွားပြန်သည်။

“မဟုတ်သေးဘူး။ မဟုတ်သေးဘူး။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ်က မင်းမှာရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်သုံးမျိုးထဲမှာ အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်နေတာပဲ။”

“သူတော်စင်ဘုရင် အဆင့် ၉ ရှိတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်နဲ့... နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့် ၁ ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်။”

“ဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်း ဘာတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့လို့ ကျင့်စဉ်သုံးမျိုးလုံးကို ဒီအဆင့်ထိ ရောက်အောင် တွန်းတင်နိုင်ခဲ့တာလဲ။”

နှိမ့်ချလွန်းသော လင်းချန်။

လင်းကိုင်ရှန်းနှင့် အခြားအကြီးအကဲများမှာမူ သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီး ဤမျှ တုန်လှုပ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့လည်းယခင်က ဤအတိုင်းပင် မဟုတ်ပါလား။ နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ အံ့သြလွန်း၍ ထုံထိုင်းသွားကာ လင်းချန် ဘာလုပ်လုပ် ပုံမှန်ဟုပင် ထင်မှတ်လာကြတော့သည်။

လင်းမေရှန်း၏ အာမေဍိတ်သံကို ကြားသောအခါ လင်းချန်က ခေါင်းကို ကုတ်ကာ နှိမ့်ချစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ပဉ္စမဘိုးဘေး... ကျွန်တော် အခွင့်အရေးအချို့ ရခဲ့လို့ ကျင့်စဉ်လေး နည်းနည်း တက်သွားရုံတင်ပါ။ တကယ်တော့ ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုမျိုးက ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး... ဟဲဟဲ။”

ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား။

လင်းချန်၏ စကားကြောင့် အကြီးအကဲများနှင့် ဘိုးဘေးများအားလုံးမှာ ဟန်ချက်ပျက်မတတ် ဖြစ်သွားကြကာ မျက်နှာများမှာလည်း ရှုံ့မဲ့သွားကြသည်။

ဤမျှထိတ်လန့်စရာကောင်းသော တိုးတက်မှုကို ရရှိထားပြီးမှ ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ဘူ ဟု ဆိုနေခြင်းမှာ နှိမ့်ချလွန်းရာ ရောက်မနေဘူးလား။

စစ်ဆင်ရေးကို အတည်ပြုခြင်း။

ရွှေရောင်သရဖူ ဆောင်းထားသော နဝမဘိုးဘေး လင်းထျန်းယီ က ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်ကာ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

“ကဲ... လင်းချန်၊မင်း ဒီကိုလာတာက သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်ကို သတ်ဖို့ အစီအစဉ်အတွက် မဟုတ်လား။ လင်းခိုင်ရှန်းဆီက ကြားပြီးသားပေမဲ့ မင်းရဲ့ အသေးစိတ် အစီအစဉ်ကို ငါကိုယ်တိုင် နားထောင်ချင်သေးတယ်။”

လင်းချန်က အပြုံးလေးဖြင့် နဝမဘိုးဘေးကို ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ကာ သူ၏ အစီအစဉ်များကို အစအဆုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။ အင်းကွက်များကို မည်သူက အသက်သွင်းမည်။အင်းစာရွက်များကို မည်သည့်အချိန်တွင် သုံးမည် စသည်တို့ကို အသေးစိတ် တင်ပြလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးများမှာ လင်းချန်၏ စနစ်ကျလှသော စီစဉ်မှုများကို နားထောင်ပြီး သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

“ဟားဟားဟား... မင်းရဲ့ စီစဉ်မှုက အရမ်းကောင်းပါတယ်။ အစီအစဉ်အတိုင်းဆိုရင် အဲဒီ သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင် ကို သတ်နိုင်ဖို့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်။”

လင်းချန်လည်း စိတ်သက်သာရာရစွာ အသက်ရှူလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ။

မဟာဧကရာဇ်၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသော အင်းကွက် (၂) ခု နှင့် တောက်ပသော အင်းစာရွက် (၃) ရွက် မှာ လေထုထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲတို့နဲ့ ဘိုးဘေးတို့... အစီအစဉ်ကို အရင် လေ့ကျင့်ကြည့်ကြပြီးတာနဲ့... တားမြစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ပြီး သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်ကို သတ်ကြစို့။”