အခန်း (၁၅၉-၁၆၀)
Vol. 16 Ch. 159-160
အခန်း ၁၅၉ - စနစ်မှ လက်မှတ်ထိုးဝင်ရန်အခွင့်အရေး ပွင့်သွားခြင်း။ ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲသွားသော သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်။
“ဝုန်းးးး”
“ဂျိန်း ဂျိန်း ဂျိန်း”
ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အမည်းရောင်မြူထုထဲသို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်သွားပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ငြိမ်သက်နေသော မြူထုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုအမည်းရောင်မြူထု ဖုံးလွှမ်းထားသော နေရာမှာ မသေမျိုးတားမြစ်နယ်မြေ၏ အဓိကဗဟိုချက်နှင့် သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်၏ နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အရှင်သခင်ကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုမိစ္ဆာအိုကြီး၏ မာနကြီးပုံနှင့်ဆိုလျှင် ဧကန်မလွဲ ထွက်လာပေလိမ့်မည်။
တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် လင်းရှောင်ကျိ သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံတက်လိုက်ပြီး သူ၏ သြဇာညောင်းလှသော အသံကြီးမှာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
“သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်... ထွက်လာပြီး တိုက်ပွဲဝင်စမ်း။”
သူနှင့်အတူ ဒုတိယဘိုးဘေးမှသည် တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးမြောက် ဘိုးဘေးအထိ ကျန်ရှိသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ၁၁ ဦးလုံး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာကြပြီး တစ်သံတည်း ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။
“သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်... ထွက်လာပြီး တိုက်ပွဲဝင်စမ်း။”
ကျွမ်းကျင်သူကြီးများ၏ ဖိအားနှင့် လင်းချန်၏ အာရုံခံစားမှု။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ၁၂ ဦးလုံး၏ အရှိန်အဝါများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်လှသည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိယာမများပင်လျှင် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် သူတော်စင်ဘုရင် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသာ ရှိနေပါက ထိုဖိအားအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
သီးခြားဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသော လင်းချန် သည် ဘိုးဘေးများ၏ အစွမ်းကို ကြည့်ပြီး တောင့်တမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ် ထံမှ အချက်ပေးသံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အိမ်ရှင်သည် သင်္ချိုင်းဂူ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း ရောက်ရှိနေသည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်းပြုလုပ်နိုင်ပါပြီ။”
“အိမ်ရှင်အနေဖြင့် သင်္ချိုင်းဂူ တားမြစ်နယ်မြေတွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်ခြင်းပြုလုပ်လိုပါသလား။”
လင်းချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဤနေရာတွင် လက်မှတ်ထိုးဝင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်မှာ အချိန်ကောင်း မဟုတ်သေးပေ။ အကယ်၍ တာဝန်လုပ်စဉ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်သွားပါက အပြင်က အရှင်သခင်က သတိပြုမိသွားနိုင်သဖြင့် အစီအစဉ် ပျက်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရှင်သခင်ကို အပြတ်ရှင်းပြီးမှသာ လက်မှတ်ထိုးဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အရှင်သခင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း။
လင်းချန်သည် အမည်းရောင်မြူထု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အလွန်အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု နိုးထလာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဘိုးဘေးအားလုံး ပေါင်းထားသည်ထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
“လင်းရှောင်ကျိ အရင်က ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းချင်တာလည်း မင်းတို့ပဲ အခု စစ်ကြေညာတာလည်း မင်းတို့ပဲ။”
“ငါ့ကို မင်းတို့ စိတ်ကြိုက် နှိပ်စက်လို့ရတဲ့သူလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။”
ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ခရမ်းနက်ရောင် စွမ်းအင်များ ဝန်းရံထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုမှာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် နယ်မြေ၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လင်းရှောင်ကျိ၏ လှည့်ကွက်။
လင်းရှောင်ကျိက ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဘာလဲ။ မကျေနပ်လို့လား။ အရင်တိုက်ပွဲတွေတုန်းကလည်း မင်း ငါတို့ကို အသာမရခဲ့ပါဘူး။ ငါတို့ လင်းမိသားစု ဒီမှာ စောင့်နေတာက မင်းကို သတ်ဖို့ပဲ။ အရင်က ငြိမ်နေတာက အခြေအနေအရပဲ။ အခုတော့ ငါတို့ စစ်ပြန်စချင်ပြီ။ သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်... မင်း တိုက်ရဲသလား။”
ဤစကားများသည် အရှင်သခင်ကို အလွန်အမင်း အထင်သေးရာ ရောက်နေသည်။ အရှင်သခင်သည် ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလာပြီး သူ၏ ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများကို အကုန်ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။
“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ မင်းတို့ လင်းမိသားစုက ငါ့ကို ဒီမှာ မျိုးဆက်ချီပြီး ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တာ။ ဒီနေ့တော့ အားလုံးကို အပြီးသတ် ရှင်းပစ်ရမယ်။”
အရှင်သခင်သည် လင်းရှောင်ကျိတို့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ အပြည့်အဝ သက်ဆင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းရှောင်ကျိနှင့် အခြားဘိုးဘေးများမှာ စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်ကြသည်။ ငါးစာကို ငါးက ဟပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၍ အားကုန် ဆွဲတင်ရန်သာ လိုတော့သည်။
လင်းချန်ကတော့ ဘေးကနေ အသင့်ပြင်ထားသည်။ အကယ်၍ အစီအစဉ် လွဲချော်သွားပါက သူ၏ လက်ကျန် အင်းစာရွက် ၆ ရွက်လုံးကို သုံးပြီး အရှင်သခင်ကို အမှုန့်လုပ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
အခန်း ၁၆၀ - သက်တမ်းနှင့် သက်စောင့်အား နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။လူတိုင်းက သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာပဲ။
အလွန်အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် သင်္ချိုင်းဂူ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ အရာအားလုံး ပျက်စီးပြုန်းတီးကုန်သည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမများ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်ကာ တုန်ခါနေတော့သည်။
ဤပြင်းထန်လှသော ဖိအားအောက်တွင် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ချက်ချင်း အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။
အင်းကွက်အတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော ရှေးဟောင်းလင်းမိသားစု၏ အကြီးအကဲများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မဟာဧကရာဇ် အင်းကွက်နှစ်ခုက သူတို့ကို အကာအကွယ်ပေးထားသောကြောင့်သာ ဘေးကင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည်စိတ်ထဲမှလည်း တွေးနေမိကြသည်။
“ကောင်းကင်တာအိုက နတ်ဘုရားသားတော်ကို ဒီအင်းကွက်တွေ ပေးလိုက်တာဟာ ဒီတားမြစ်နယ်မြေက အရှင်သခင်တွေကို အပြတ်ရှင်းဖို့ ကြိုတင်စီမံထားတာများလား။”
အရှင်သခင်၏ နာကျည်းချက်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်။
သီးခြားဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လင်းချန်သည် အပြင်ဘက်ကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေသည်။ အစီအစဉ်စတင်ရန် အရှင်သခင်သည် အင်းကွက်၏ အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ဝင်လာရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။
အပြင်ဘက်တွင်မူ သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်သည် ဒေါသနှင့် နာကျည်းချက်တို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ သက်စောင့်အားကို ယဇ်ပူဇော်ပြီးမှ ဤ အရှင်သခင်ရာထူးကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် ဖျက်ဆီးခြင်းနိယာမ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ အရှင်သခင် ဖြစ်လာသည်နှင့် လင်းမိသားစုက သူ့ကို ဤနေရာတွင် လာရောက်ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ကြသည်။ သူသည် လွတ်လပ်ခွင့်ကို လိုချင်သည်။ သက်ရှိအားလုံးကို ဝါးမြိုပြီး သူ၏ သက်တမ်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းချင်သည်။ ထို့နောက် မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချင်သည်။
“လင်းရှောင်ကျိ... မင်းတို့ ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်ခဲ့တာပဲ။”
အရှင်သခင်သည် ပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပုံရပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။
“ဟားဟားဟား... ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးက တကယ်ကို စွဲမက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။”
“ငါ့ရဲ့ သက်တမ်း နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကို ယဇ်ပူဇော်လိုက်ရပေမဲ့... မင်းတို့ကို သတ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ သက်စောင့်အားကို ဝါးမြိုနိုင်ရင် ဒီစွန့်လွှတ်မှုက ထိုက်တန်ပါတယ်။”
သရုပ်ဆောင်ကောင်းလှသော ဘိုးဘေးများ။
သက်တမ်း နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်း။
လင်းရှောင်ကျိနှင့် အခြားဘိုးဘေးများမှာ အရှင်သခင်၏ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားကြောင့် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ဟန်များ ပေါ်လာသည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ၏ သက်တမ်းမှာ သန်းချီရှိသော်လည်း ဤအရှင်သခင်မှာ အိပ်စက်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ သူ၏ ကျန်ရှိသက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းခန့်သာ ရှိတော့မည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းထားကြသည်။ ထိုအထဲမှ တစ်သိန်းကို ယခုကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ အရှင်သခင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အရူးအမူး ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။
သို့သော်... ဤသည်မှာ လင်းမိသားစုအတွက် အခွင့်အရေးပင်။ ဘိုးဘေးများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက်... သရုပ်ဆောင်ပြကြတော့သည်။
“အွတ်”
လင်းရှောင်ကျိသည် ရုတ်တရက် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားကာ အရှိန်အဝါများ ကျဆင်းသွားဟန် ပြလိုက်သည်။
“သင်္ချိုင်းဂူ အရှင်သခင်... မင်း တကယ်ပဲ သက်တမ်းကို အလောင်အစားလုပ်လိုက်တာလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အစွန်းရောက်ရတာလဲ။”
“ငါတို့ စစ်ပွဲကို ရပ်ကြရအောင်... စောစောက ငါတို့ နောက်ပြောင်လိုက်တာပါ...”
လင်းရှောင်ကျိသာမက အခြားဘိုးဘေးများမှာလည်း ပါးစပ်ထောင့်များမှ သွေးများစီးကျကာ နောက်သို့ တရကြမ်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် နောက်ပြောင်မိရာကနေ တကယ်ကြီး အန္တရာယ်ဖြစ်သွားတဲ့ နောင်တရဟန်များ အပြည့်ပင်။
အရှင်သခင်မှာ ခဏမျှ တွေဝေသွားသည်။ သူ၏ စွမ်းအားကြောင့် လင်းရှောင်ကျိ ဤမျှ အထိနာသွားသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ထိုသံသယများကို မေ့ဖျောက်လိုက်သည်။
လင်းမိသားစုဝင်များကိုသတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားကို ဝါးမြိုကာ သက်တမ်းပြန်ရှည်လာမည့် အိပ်မက်လှလှကို မြင်ယောင်ရင်း သူသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
“လင်းရှောင်ကျိ မင်းတို့လည်း ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာတာပဲလား။”
အရှင်သခင်သည် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တဟားဟား ရယ်မောရင်း ဘိုးဘေးများနောက်သို့ အမှီလိုက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ မသိသည်မှာ... သူ တိုးဝင်နေသော နေရာမှာ သေမင်းတံခါးဝ ဖြစ်နေသည်ကိုပင်။