အခန်း (၄၆၆-၄၆၈)

အခန်း 466

“တင်… တင် … တင်”

ရုတ်တရက် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်က ဖုန်းမျက်နှာပြင် လင်းလာပြီး ဖုန်းမြည်သံက တိရစ္ဆာန်တွေအားလုံးကို လန့်သွားစေတယ်။

“ဟဲလို…”

ငှက်တောသည် ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်ချကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ”

“အာ၊ အစ်ကိုဆုဟဲလား။ ကျွန်မ ဟန်ရှောင်ချင်ပါ၊ ဆုပိုင် ပြန်သွားပြီလား။ သူ အရမ်းမူးနေတယ်၊ ကျွန်မတို့ နည်းနည်းစိုးရိမ်လို့ ဖုန်းဆက်ပြီး မေးတာပါ”

ငှက်တောသည် သူ့သူငယ်ချင်းအားလုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူတို့အားလုံးက သူ့ကို စကားပြောရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။

တော်လိုက်တာ

လုပ်လိုက်တော့၊ အများဆုံးဖြစ်လာနိုင်တာက အပြုတ်ခံရတာပဲ။

သွားများကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး ငှက်တောသည် သူ့အသံကို ပြန်ညှိကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အော်၊ သူပြန်လာပြီ၊ တကယ်မူးနေတယ်၊ အခုတော့ အိပ်သွားပြီ…”

“မင်းတို့ စိတ်မပူနဲ့”

ဖုန်းတစ်ဖက်က ဟန်ရှောင်ချင်သည် အသက်ရှူအောင့်ပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

“အိမ်ကို ဘေးကင်းစွာ ရောက်သွားလို့ တော်ပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့…အစ်ကိုဆုဟဲ၊ ရှင့်ဖုန်းနံပါတ် ဘယ်လောက်လဲ၊ WX ထည့်လို့ရမလား”

“ဆုပိုင်က ကျွန်မတို့ကို သူ့ဆီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်၊ တစ်ခုခုနားမလည်ရင် ရှင့်ကို မေးလို့ရမလား စိုးရိမ်လို့ပါ”

ဟာ…

ငှက်တောသည် ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။

အခု ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။

တော်ပြီ၊ ငါ့မှာ ဖုန်းမရှိဘူး။

ဒီဖုန်းကို ဝှက်ထားပြီး ဒါရိုက်တာဆုပိုင်ကို မပေးတော့ရင် ကောင်းမလား။

ဒါပေမဲ့၊ ဖုန်းတစ်ဖက်က ဒီအမျိုးသမီးက ဘာပြောနေတာလဲ။

ငါနဲ့ အွန်လိုင်းကနေ ရည်းစားစကားပြောဖို့လား။

“ရှူး…”

အေးစက်တဲ့လေကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ငှက်တောသည် သူ့အသက်ရှူနှုန်းကို ပြန်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ဖုန်းနံပါတ်ကို ငါ့ကိုပေး၊ ငါ့ဖုန်းက…အေး၊ ပြောစရာကို မရှိတော့ဘူး၊ မနေ့က ဘယ်ကကောင်က မြစ်ထဲပစ်ချလိုက်တယ် မသိဘူး၊ ငါ မနက်ဖြန် ဖုန်းအသစ်ဝယ်ရမယ်”

“အော်၊ ဒါဆိုလဲ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်က…”

“ဆုပိုင် အဆင်ပြေသွားလို့ စိတ်ချသွားပြီ၊ အစ်ကိုဆုဟဲ ရှင်လဲ စောစောအိပ်ပါ၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို စောင့်နေမယ်”

466 02

“အင်း၊ မင်းလဲ စောစောအိပ်ပါ၊ ညအိပ် ပျော်ပါစေ”

ဖုန်းချပြီးနောက် ငှက်တောသည် သူ့ရှေ့က ဖုန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

အခု တိရစ္ဆာန်ရုံမှာ ဖုန်းရှိတဲ့သူက လူနည်းစုပဲရှိတယ်။

ဒါရိုက်တာဆုပိုင်၊ ကျိုးဝမ်၊ လောင်ကျိုး၊ ကျိုးကျန့်နဲ့ သူ့သမီး၊ ကျန်တဲ့သူတွေက ဖုန်းမရှိကြဘူး။

ဒါရိုက်တာဆုပိုင်ရဲ့ ဖုန်းကတော့ အဆင်မပြေဘူး။

ငါကိုယ်တိုင် ဖုန်းတစ်လုံးကို ဘယ်လိုပိုင်ဆိုင်နိုင်မလဲ။

ပြီးတော့ တခြားသူတွေ မသိအောင်လဲ လုပ်ရမယ်။

ဒါက အွန်လိုင်းရည်းစားစကား ပြောတာ။

အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်။

“မရဘူး၊ မနက်ဖြန် အဆောင်ဘက်ကို တစ်ပတ်သွားလည်ရမယ်”

ငှက်တောသည် ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။

“ဖတ်…”

ရုတ်တရက် သူ့နဖူးကို သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်က ရိုက်လိုက်သည်။

“မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား၊ မြန်မြန်ဝင်တော့၊ ဒီည ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အကုန်နိုင်ရမယ်၊ အကုန်ပြန်ရမယ်”

“ကောင်းပြီ၊ မျောက်ဘုရင် လာ၊ ငါ ညွှန်ကြားပေးမယ်”

ဟန်ရှောင်ချင်ရဲ့ ဖုန်းတစ်ချက်ကြောင့် ငှက်တော၏ စိတ်ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုန်းဘယ်လိုရရမလဲဆိုတာပဲ တွေးနေတော့တယ်။

ဒါရိုက်တာဆုပိုင်ရဲ့ ဖုန်း ပျောက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကတော့။

စနောက်နေတာလား။

ငါ အွန်လိုင်းရည်းစားစကား ပြောတော့မယ်၊ ဒီလိုကိစ္စသေးသေးလေးတွေကို ဘာလို့လုပ်နေရမှာလဲ။

အားလုံးပြီးနောက် ငါက အဓိကလူမဟုတ်ဘူး၊ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။

“ဝှစ်…”

“ဟေး၊ မင်းတို့ ကစားတာ အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ ဒါက အရမ်းပျော်စရာကောင်းတာပဲ”

အာဟသည် မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်လျက်ရှိပြီး မျောက်ဘုရင်သည် မျက်နှာပြင်ကို ဆက်တိုက်နှိပ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရှူး…”

“ပျော်စရာကောင်းတာ နောက်မှာရှိသေးတယ်”

သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြောလိုက်ပြီး ငှက်တောကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်သည်။

“မြန်မြန်ကြည့်၊ အဖြေပြန်ပေးတဲ့လူရှိလား”

“ရှိပြီ၊ ရှိပြီ”

466 03

ငှက်တောသည် အသံကို ဆွဲပြီးအော်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

“အလှဆုံးနတ်ဘုရား- ဆိုဖာ၊ ပြီးတော့ တိုင်ကြားမယ်…”

“မော့ခဲ မိုးရွာနေတယ်- မနေ့ကကောင်ကို ငါ မှတ်မိတယ်၊ ပေးမသွားဘူး၊ ညီလေး အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်လား။ ညီမလေး ချောချောလေးတွေရှိတယ်”

“ဖယောင်းတိုင်အသေးလေး- ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ လူတိုင်းမှာ တာဝန်ရှိတယ်… တိုင်ကြားမယ်”

“ကြိုက်တယ်လို့ နှိပ်သူတိုင်းက ကျွန်တော့်အဖေပါ…ကျွန်တော့်နာမည်ကို ကြည့်ပါ”

“ချီထန်နတ်မင်းကြီး- တော်လိုက်တာ… မင်းပဲ၊ မနေ့က ဝက်ဘ်ဆိုဒ်က မကောင်းဘူး၊ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ငွေဖြည့်ပြီးကြည့်ရမှာလဲ၊ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့တစ်ခုခု ရှိလား”

“စာကြည့်တိုက်မှူး- ပရိသတ်အဖွဲ့က နှစ်ယောက်-နှစ်ယောက်-ကိုး-နှစ်ယောက်-နှစ်ယောက်-ငါး-ခုနစ်-တစ်-သုံး၊ ဟဲဟဲ၊ ငါက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးပါ”

“ကောင်းပြီ၊ စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီကောင်အတွက် နောက်ထပ် မဲအနည်းငယ် ပေးရအောင်…”

ငှက်တောသည် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ကို မှတ်သားပြီးနောက် မျောက်ဘုရင်ကို ဒီဆော့ဝဲလ်ကို ပိတ်ခိုင်းပြီး ဘရောက်ဆာကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

စာရိုက်ပြီးနောက် တိရစ္ဆာန်အုပ်စုကြီးသည် ခေါင်းကို ဆန့်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို အသေအချာကြည့်နေကြသည်။

“အား…အား…အား…”

ရုတ်တရက် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ထဲမှ ကြောက်စရာကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် တိရစ္ဆာန်အားလုံး လန့်သွားကြသည်။

ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ နောက်ကို ပြေးထွက်သွားကြတယ်။

အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။

အထဲက အမျိုးသမီး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဓားနဲ့ ထိုးလိုက်တာလား၊ ဘာလို့ ဒီလောက်ဆိုးဆိုးရွားရွား အော်နေတာလဲ။

တိရစ္ဆာန်တွေအားလုံး ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ရှေ့တွင် ငှက်တောနှင့် အာဟနှစ်ကောင်သာ ကျန်ခဲ့သည်။

“အူဝု…”

“တော်လိုက်တာ ညီလေး၊ ဗူဂီ၊ တကယ်တော်တယ်၊ ဒီလိုဟာမျိုးကို မင်း ရှာတွေ့နိုင်တာလား”

အာဟသည် ဖန်သားပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မယုံနိုင်စွာ ငှက်တောကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါ တကယ်ကို ကောင်းတယ်။

ဒီလိုဟာမျိုးကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။

466 04

“ဟဲဟဲ…”

ငှက်တောသည် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သည်၊ ပြီးနောက် ခြေသည်းကိုဆန့်ကာ အပေါ်က ကြော်ငြာကို နှိပ်လိုက်သည်။

မနေ့က ဒီလိုဝင်ခဲ့တာကို မှားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

“လူသားအွန်လိုင်း… သုံးမိနစ်အတွင်း ရယူနိုင်သည်”

“ရှူး…”

အဝေးမှ အသံကိုကြားသော သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်သည် အလျင်အမြန်ပြေးလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။

“မြန်မြန်လုပ်၊ ပိုက်ဆံသွင်း”

“အာ…”

ငှက်တောသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျောက်ဘုရင်ကို မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့…

မျောက်ဘုရင်သည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ဆက်တိုက်ပွတ်နေသည်ကိုသာ မြင်ရသည်၊ သူ့မျက်နှာသည် နီရဲနေပြီး မထိုင်နိုင် မရပ်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

“ရှူး…”

“ဘယ်ကို နှိပ်ရမှာလဲ။ ကောင်းပြီ…”

လက်ညိုးကို အနည်းငယ်နှိပ်ပြီးနောက် လှည့်ပြီး ဘေးနားက သစ်ပင်ကြီးပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

++++++

467 01

အခန်း 467

“ခလွတ်…ခလွတ်…ခလွတ်”

မကြာခင်မှာပဲ သူ့ခေါင်းပေါ်က သစ်ကိုင်းတွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်လာပြီး သစ်ရွက်တွေက အပေါ်ကနေ တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် ကြွေကျလာသည်။

တိရစ္ဆာန်အုပ်စုကြီးသည် မော့ကြည့်ရန် အသင့်ပြင်နေကြသည်။

“ဂစ်…ဂစ်…ဂစ်”

ရုတ်တရက် သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကို ပွေ့ထားသော သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်သည် ပါးစပ်ထဲသို့ ဆက်တိုက် ထိုးထည့်နေသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရယ်မောပြနေသည်။

“ချန်လန်၊ လာခဲ့”

သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်သည် သူ့ရဲ့အမျိုးအနွယ်ကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဘာကိစ္စလဲ”

ချန်လန်သည် ခေါင်းစောင်းပြီး တိရစ္ဆာန်အားလုံးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တော့ ဂရုတစိုက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီ…ဒီသစ်ရွက်တွေ မကောက်ရဘူးလား။ ဒါဆို…မစားတော့ဘူးနော်”

“စားချင်သလောက် စား၊ လာပြီး ငါ့ကို ကူညီပေး”

သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်သည် ဒီသတ္တဝါလေး၏ ခြေသည်းများကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အလျင်အမြန်ခေါ်လိုက်သည်။

“ခဏနေ၊ ငါတို့ပြောတာကို နားထောင်၊ ဘယ်ဟာကို နှိပ်ရမယ်ဆိုတာကို ပြောရင် နှိပ်၊ ကြားလား”

“အော်၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး”

သားပိုက်ကောင်ပုသည် ပြုံးကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာဆုပိုင်ပြောတာ မှန်တယ်၊ ဒီထဲက တိရစ္ဆာန်တွေက အရမ်းဖော်ရွေကြတယ်၊ ဂိမ်းကစားရင်တောင် ငါ့ကိုပါ ခေါ်ကြတယ်။

ပြီးတော့…

ဘေးနားမှာ ဝပ်နေတဲ့ကောင်က အမဲလိုက်ခွေးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူလဲ ပြုံးပြနေတယ်။

ဒါက အရင်တုန်းက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

“လာကြ…လာကြ…”

“ဒီဟာတွေကို မင်းယူလိုက်၊ စားရင်း နှိပ်”

အာဟသည် ဘေးမှ သူ့ခေါင်းဖြင့် သစ်ရွက်ပုံကြီးကို တွန်းပြီး နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“စားချင်သလောက် စား၊ မလောက်ရင် အာဟက ထပ်ရှာပေးမယ်”

“သေသေချာချာ နှိပ်၊ ဒါကို ဘယ်လိုကစားလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်မယ်”

“အော်…အော်…ကောင်းပါပြီ”

သားပိုက်ကောင်ပုသည် သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကို ကိုင်ပြီး တစ်ဖက်ကို ကိုက်လိုက်၊ မြေပြင်ပေါ်က ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခြေသည်းဖြင့် နှိပ်လိုက်သည်။

467 02

“ဟာ၊ မင်းကို မနှိပ်ခိုင်းဘူးလေ”

ငှက်တောသည် လက်ကျန်ငွေကိုကြည့်ပြီး အော်လိုက်သည်။

တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်ပုံလိုက်တာလား။

ငါ့ဘုရားရေ၊ ဒါက သန်းတစ်ရာလောက် သွင်းထားတာနော်၊ မင်းတို့ သားပိုက်ကောင်မိသားစုက ဒီလိုမျိုး မွေးလာကြတာလား။

တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုဆိုးတာပဲ။

သန်းတစ်ရာနော်၊ မင်းက သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်ထက်တောင် ပိုတော်တယ်။

“ဘာလဲ”

“အကုန်ပုံလိုက်ပြီလား”

သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်သည် မျက်နှာပြင်တွင် စက်ဝိုင်းများ ဆက်တိုက်လည်ပတ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါပြီးရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်သွင်းလိုက်”

“ငါတို့ မပြောခင် မင်း မနှိပ်ရဘူးဆိုတာကို သိထားနော်”

ပြောရင်း သားပိုက်ကောင်ပုကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆူလိုက်သည်။

“အော်…”

သားပိုက်ကောင်ပုသည် နည်းနည်းတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး အဖြေပေးလိုက်သည်။

တကယ်က သူ့ရှေ့က ပစ္စည်းတွေကို သူနားမလည်ဘူး၊ နှိပ်လိုက်တာပဲလေ၊ ဘာဆိုးကျိုးများ ရှိတာလဲ။

လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာက အရမ်းလေးနက်နေတယ်။

“အေး…ပြီးသွားပြီ၊ သန်းတစ်ရာ ထပ်ရှုံးသွားပြီ”

ငှက်တောသည် နဖူးကို အုပ်ကာ စိတ်မကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“တင်၊ ‘သားပိုက်ကောင်အဖေ’ ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်…”

ရုတ်တရက် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံထွက်လာသည်။

ထို့နောက်…

ငှက်တောသည် လက်ကျန်ငွေကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“အား…ရှစ်”

ချက်ချင်းပင် အော်လိုက်သည်။

တကယ်…တကယ်နိုင်သွားပြီ၊ သန်းတစ်ရာနိုင်သွားပြီ

“ရှူး…”

“စလိုက်ပြီ၊ မြန်မြန်၊ စလိုက်ပြီ”

သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်ပြီး ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါ ဒါကို လောင်းမယ်…”

467 03

“ခဏနေဦး”

ငှက်တောသည် နားလည်သွားပြီး ချက်ချင်းသူ့အတောင်ပံဖြင့် သားပိုက်ကောင်ပုကို ဆွဲယူလာပြီးနောက် သူငယ်ချင်းအားလုံးကို လှည့်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ ငါတို့ သားပိုက်ကောင်အစ်ကိုရဲ့ စကားကို နားမထောင်တော့ဘူး”

“မနေ့က အများကြီး ရှုံးခဲ့တယ်၊ ဒီနေ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အကုန်ပြန်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်”

“သားပိုက်ကောင်အစ်ကိုက အရမ်းကံဆိုးတယ်၊ ဒီနေ့ ချန်လန်ကိုပဲ သူ့ဖာသာသူနှိပ်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်၊ ဘာကိုနှိပ်ရမယ်ဆိုတာကို ပေါ့ပေါ့ဆဆပဲ နှိပ်…”

“ဒီကောင်က ဒီလောက်အမြဲရယ်နေတာ၊ သူ့ကံက သိပ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ကယ်ဆိုရင် မနေ့က ရှုံးထားတာတွေ အကုန်ပြန်နိုင်နိုင်တယ်”

“အူဝု…”

“ငါ သဘောတူတယ်”

တပိုင်သည် လက်ကို အရင်ဆုံးမြှောက်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

မနေ့က သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင် ဘယ်လောက်ကံဆိုးလဲဆိုတာကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ခဲ့ရတယ်။

“ငါ…ဒါဆိုလဲ ကောင်းပြီ”

သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ပြောလိုက်သည်။

“သူသာ ရှုံးရင် ငါ့ကို ပြန်ပေး”

“မနေ့က ကံဆိုးတာက ဒီနေ့လဲ ကံဆိုးတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါလဲ ပြန်နိုင်နိုင်တယ်”

တိရစ္ဆာန်အများစုသည် သဘောတူညီမှု ရရှိသွားကြသည်။

သားပိုက်ကောင်ပုကို သူ့ဖာသာသူနှိပ်ခိုင်းဖို့။

“မင်း ကြိုက်တာ နှိပ်၊ ငါတို့ကို မမေးနဲ့”

ငှက်တောသည် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ဘေးတွင်ရပ်ပြီး ချန်လန်ကို အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်ဟာကို နှိပ်ချင်လဲ နှိပ်…”

တော်လိုက်တာ။

လုပ်လိုက်တော့၊ ဒီနေ့ကံပဲ စစ်မယ်၊ မနေ့က ဘာတွေလဲ၊ ဒီနည်းလမ်းကို စဉ်းစားတယ်၊ အဲ့နည်းလမ်းကို စဉ်းစားတယ်၊ နောက်ဆုံးမှာ တစ်ခါမှ မနိုင်ခဲ့ဘူး

“တကယ်လား။ ဒါဆို ငါကြိုက်တာ နှိပ်တော့မယ်နော်”

ချန်လန်သည် နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီအစိမ်းရောင်က ကောင်းတယ်၊ ငါနှိပ်လိုက်တော့မယ်နော်”

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တစ်ပတ်ပတ်ပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ခလုတ်တစ်ခုက သူ့ကို အရမ်းဆွဲဆောင်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်၊ ခြေသည်းကို ချက်ချင်း နှိပ်လိုက်သည်။

467 04

“ရှူး…”

ငှက်တောသည် ရင်ဘတ်ထဲက နှလုံးခုန်နှုန်း ဆွဲလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လက်ကျန်ငွေကို ကြည့်လိုက်သည်။

အကုန်ပုံလိုက်ပြန်ပြီ

မင်းက အရမ်းကစားတတ်တာပဲ

စက်ဝိုင်းစလည်လာသည်နှင့်အမျှ တိရစ္ဆာန်အားလုံးသည် မျက်လုံးများကို မခွာပဲ ဖန်သားပြင်ကို ကြည့်နေကြသည်။

အာဟမှလွဲ၍ ကျန်တိရစ္ဆာန်အားလုံးသည် အသက်ရှူပင် မဝံ့ကြပေ။

မနေ့က သူတို့က တစ်ခါရှုံးတာက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲဆိုတာကို သူတို့အားလုံး သိထားကြတယ်။

++++++

468 01

အခန်း 468

“အား…အား…အား…နိုင်ပြီ သန်း ၄၀၀”

ရုတ်တရက် ငှက်တောသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်ပြီး ချန်လန်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပွေ့ကာ သူ့နဖူးဖြင့် ပွတ်နေသည်။

“အရမ်းတော်တယ်၊ ချန်လန်၊ ဒီကနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့အစ်ကိုပဲ၊ မင်းကံက အနိုင်ရရှိတာပဲ”

ဒီကောင်လေးရဲ့ကံက တကယ်ကောင်းတယ်။

အစိမ်းရောင်က ပြီးတော့မယ်ထင်ပြီးမှ ရပ်သွားတာ မမျှော်လင့်ရဘူး။

ဒီနေ့အတွက် ငွေရင်း သန်းတစ်ရာကို ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့ဟာ အခုအချိန်အထိ သန်း ၃၀၀ နိုင်ထားပြီးပြီ

“ဆက်လုပ်၊ ဆက်လုပ်”

“အချိန်မဆွဲနဲ့”

သားပိုက်ကောင်ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

အနိုင်ရတာ ကောင်းတယ်၊ လောင်းကြေးက ဒီလောက်ကြီးတာတောင်။

အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတယ်

“ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ၊ ချန်လန်၊ ဆက်လုပ်ရအောင်”

ငှက်တောသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ငါနှိပ်လိုက်တော့မယ်နော်”

ချန်လန်သည် ပါးစပ်ထဲသို့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကို ထည့်ကာ ဝါးနေသည်၊ ပါးများ ဖောင်းနေကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ခြေသည်းကိုဆန့်ပြီး မျက်နှာပြင်ကို ထပ်နှိပ်လိုက်သည်။

…

468 02

တိရစ္ဆာန်အုပ်စုကြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်နေချိန် မှောင်မိုက်နေတဲ့ လောင်းကစားရုံခန်းထဲတွင်…

“ဘုန်း…”

ကျိုးဟူသည် စားပွဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သည်၊ သူ့မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး သူ့ရှေ့က ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်က စက်ဝိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်၊ အစိမ်းရောင်ပေါ် ရပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်လုံးများ ကျဥ်းသွားသည်။

“ကရစ်…”

သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး ထိုင်ခုံမှ လျှောကျသွားသည်။

“ဟူအစ်ကို”

အမျိုးသားသည် သူ့နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို အလျင်အမြန်တွဲလိုက်သည်။

“လောင်းကြေးကို ပြောင်းလိုက်ပြီလား”

“ဘာလို့ နှစ်ခါဆက်တိုက် နိုင်တာလဲ၊ ငါတို့ သုံးသန်း ရှုံးသွားပြီ ထပ်ရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး၊ မြန်မြန်လုပ်၊ လောင်းကြေးကို အနိမ့်ဆုံးပြောင်းလိုက်”

ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ထရပ်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ အသက်ရှူကျပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ပြောင်းပြီးပြီလား၊ တစ်ခုခုပြောပါဦး”

“ပြောင်း…ပြောင်းလိုက်ပြီးပြီ၊ ဟူအစ်ကို၊ ခုနက ရှင်ကိုယ်တိုင် ပြောင်းတာပါ၊ လောင်းကြေးက အနိမ့်ဆုံးပါ၊ တစ်ဆ-ကိုးပဲရှိပါသေးတယ်…”

468 03

“တစ်ဖက်ကလူ နိုင်ဖို့ရာခိုင်နှုန်းက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲရှိပါတယ်၊ ငါတို့ နည်းနည်း သည်းခံရအောင်၊ သူ နောက်မှာ ရှုံးမှာပါ”

ပြည့်စုံသန်မာသော အမျိုးသားသည် ဟူအစ်ကို၏ ရင်ဘတ်ကို ဆက်တိုက်နှိပ်ပေးရင်း ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်။

မနေ့က နိုင်ခဲ့တာကလဲ စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ၊ ဒီနေ့ ရှုံးတာက ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတယ်။

ဒီ ‘သားပိုက်ကောင်အဖေ’ ဝင်လာတဲ့အချိန်၊ အထူးသဖြင့် နောက်ထပ် သန်းတစ်ရာ ထပ်သွင်းလိုက်တော့။

သူသည် ဟူအစ်ကိုကို အလျင်အမြန်ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့…

ဒီနေ့ ဒီ ‘သားပိုက်ကောင်အဖေ’ ရဲ့ ကစားနည်းက ပြောင်းသွားပြီ။

မနေ့က တစ်ကြိမ်ကို အများဆုံး သန်းတစ်ဆယ်ပဲရှိတယ်၊ ဒီနေ့ ဘာဖြစ်လို့လဲမသိဘူး၊ သန်းတစ်ရာနဲ့ စလောင်းတယ်။

လူနှစ်ယောက်က ပျော်ရွှင်နေခဲ့တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ လောင်းကြေးက နည်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ ‘သားပိုက်ကောင်အဖေ’ တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်ပုံလိုက်တဲ့အခါ နိုင်သွားတယ်။

ကျိုးဟူနဲ့ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားက ဆောင့်တက်သွားတယ်။

ဒါက သန်းတစ်ရာပဲ၊ ဒီလိုပဲ ရှုံးသွားတယ်။

ပြီးတော့ ဒုတိယအကြိမ်မှာလဲ ရှုံးပြန်တယ်။

ကျိုးဟူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်းပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

“အား၊ ဟူအစ်ကို၊ သူ ထပ်လောင်းလိုက်ပြီ၊ သန်း ၄၀၀ အကုန်လုံး လောင်းလိုက်ပြီ”

ရုတ်တရက် ဦးပြည်းဆံသန်မာသော အမျိုးသားသည် မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ အော်လိုက်သည်။

ဘယ်လိုမိသားစုလဲ

သန်း ၄၀၀ တဲ့၊ တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်ပုံလိုက်တာ

“ဒစ်…ဒစ်…ဒစ်…”

လူနှစ်ယောက်သည် လက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ တုန်ယင်နေပြီး သူတို့ရှေ့က ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်နေကြသည်။

စက်ဝိုင်းက တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်လာသည်။

“ဒါ…ဒါက ထပ်…ထပ်ရှုံးသွားတာလား”

ရပ်သွားသော စက်ဝိုင်းကိုကြည့်ပြီး ‘သားပိုက်ကောင်အဖေ’ ရဲ့ အကောင့်ထဲက ပိုက်ဆံတွေကို ကြည့်ပြီး ကျိုးဟူသည် သူ့မျက်လုံးများကို ပွတ်ကာ တွေဝေစွာပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့ ထပ်နိုင်တာလဲ၊ ဒီအချိန်အထိ ဘယ်လောက်နိုင်သွားပြီလဲ”

“သန်း ၇၀၀ နိုင်သွားပြီလား”

“ဘုန်း”

သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားသည်။

++++++