အခန်း (၅၅၃-၅၅၄)

အခန်း (၅၅၃)။

“ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းတွေထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများ ကြီး ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းနဂါးသင်္ချိုင်းကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒါက တကယ် ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ကတော့ ရှေးဟောင်း နဂါးသင်္ချိုင်းထက် ဆယ်ဆမက ပိုပြီး ဆန်းကြယ်တယ်။ အဲဒီမှာ ရှေးဦးခေတ် မှော်ရတနာတွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ရုပ်ကြွင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီထဲက တစ်ခုနှစ်ခုလောက် ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ‘မဟာမိုးကြိုးရေကန်’ ကို တည်ဆောက်ပြီး ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ကို ပိုပြီး ပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ နဂါးစွယ်ဆန်’ ကိုလည်း နေ့ညမပြတ် စိုက်ပျိုးနိုင်မှာ။ အဲဒါဆို ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ သို့ သွားချင်သော်လည်း ၎င်းမှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို မသိပေ။ ‘ထန်းဟိုင်လုံ’ သည် ကံကောင်းထောက် မစွာဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ ထန်ဟိုင်လုံသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိပြီးနောက် ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာသို့ ပြန်သွားမည့် လမ်းကို ရှာမတွေ့တော့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ရတနာများကို ရှာဖွေရန် ထိုနေရာသို့ သေချာပေါက် ပြန်သွားပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ တွင် မိုးကြိုးအမြောက်အမြားကို စုဆောင်း နိုင်သော ရတနာတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

ဤရတနာမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။ ရတနာများကို သန့်စင်ရန်ဖြစ်စေ၊ ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ စိုက်ပျိုးရန်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် ထိပ်တန်းဦးစားပေး ဖြစ်သည်။ ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ ကို စိုက်ပျိုးနိုင် သည်နှင့် ‘ကျိုးယွိ အကယ်ဒမီ’ တည်ထောင်ခြင်းက ဂုဏ်သတင်းကို ပို၍ တိုးစေမည် ဖြစ်သည်။

‘ကျိုးယွိ အကယ်ဒမီ’ တွင် စားစရာအဖြစ် ‘နဂါးစွယ်ဆန်’ ကို ကျွေးမွေးမည်ဆိုလျှင်၊ ဤလောကရှိ မည်သည့် ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်များနှင့် သူတော်စင်များမဆို လာရောက် ပူးပေါင်းခြင်း မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။

စားဝတ်နေရေးမှာ အရေးကြီးဆုံး မဟုတ်ပါလား။

ကျော်ကြားမှုနှင့် အကျိုးစီးပွားရှိလျှင် သူတော်စင်များပင် လာရောက်ပူးပေါင်းကြလိမ့်မည်။ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်အတွက် အကောင်းဆုံးပင်။

ထို့အပြင် ‘မိစ္ဆာနတ်ဘုရားဂူ’ မှ မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ သည် တန်ခိုးစွမ်းအား ကြီးမားပြီး ရက်စက်လှသည်။ သူ့တပည့်ငါးယောက်လည်း ရှိသေးသည်။ သူ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားမှာ ကျိုးထိုက်ကျူထက် အားမနည်းသလို၊ ပို၍ပင် သာလွန်နိုင်ပေသည်။ ကြင်ယာတော်ယွမ်၏ ပြောစကားအရ သူသည် ပိုင်ဇိယွဲ့ကို ဒုက္ခအများကြီး ပေးခဲ့သဖြင့်၊ ဘေးအန္တရာယ်ကြီး မဖြစ်ပွားမီ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရပေလိမ့်မည်။

မျောက်ဝံကြီးခုန်း၏ သိုင်းပညာ အတွေ့အကြုံများထဲတွင် အပ်စိုက်မှတ်များစွာနှင့် ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်နေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ‘ခုန်း’ သည် သူခိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ရတနာများ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ကျမ်းစာအုပ်များစွာကို ခိုးယူခဲ့သည်။ ‘ဧကရာဇ် ချန်းရှန်’ ၏ ဆေးလုံးများ စွာမှာလည်း သူ၏ ခိုးယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ မသေဆုံးမီ ထိုဆေးလုံးများစွာ ကျန်ရှိနေ မည်မှာ သေချာသည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုအရာများကို သိပ်စိတ်မဝင်စားသော်လည်း သူ၏ သိုင်းတာအို အတွေ့ အကြုံများကိုမူ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားမိသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သူကရော စိတ်မဝင်စားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

“ကောင်းပြီ၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်... ခင်ဗျား အခု ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ မှာ အရင်ဆုံး ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံနေပါ။ အားတဲ့အခါကျရင် စာကြည့်တိုက်မှာ ရှေးဟောင်းစာအုပ် တွေကို သွားဖတ်လို့ရပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ မဟာဝဇိရပညာပါရမီဆိုတဲ့ ‘နိဗ္ဗာနလမ်းစဉ်’ လည်း ပါဝင်ပါတယ်။ အဲဒါက ခင်ဗျားရဲ့ နောင်လာမယ့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအတွက် အသုံးဝင် လိမ့်မယ်။ ဒီခန်းမထဲက ‘ဘိုးဘေးနဂါး’ ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေကလည်း ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အကျိုးရှိစေမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး မြောက်ဘက် ဒေသက အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်း ကို သွားပြီး မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ ကို ဖမ်းကြတာ ပေါ့။”

မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ သည် ကြင်ယာတော်ယွမ်ကို နန်းတော်ထဲသို့ လက်ထပ်ဝင်ရန်အထိ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဟုန်ယွိက သူ့ကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

“ဒီခန်းမဟာ တခြား ဘယ်ကျင့်ကြံရေး နယ်မြေထက်မဆို ပိုကောင်းနေတာကို ငါ ခံစားမိ တယ်။”

ကြင်ယာတော်ယွမ်သည် အလွန်ပင် ပွင့်လင်းလှသည်။ သူမသည် တရားထိုင်ကာ သူမ၏ အတွေးစများကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်။ ထိုအတွေးစများမှာ ခန်းမ၏ မူလစွမ်းအင် များကို ပြင်းထန်စွာ စုပ်ယူနေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းလုံး ကြီးတစ်ခုအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိ သွားခဲ့သည်။

“အံ့ဩစရာပဲ။ ကြင်ယာတော်ယွမ်ဟာ မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ်ရှစ်ပါးထဲက တစ်ပါး ဖြစ်နေတာ မဆန်းတော့ဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်မှာ အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်တာပဲ။ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေထဲ ဒီလောက်မြန်မြန် ဝင်သွားနိုင်တာပဲ။ သူမက ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုးကိုမှ အလဟဿ အဖြစ်မခံဘူးပဲ။” ဟုန်ယွိက ချီးကျူးလိုက်သည်။

စကားပြောနေရင်း သူသည် ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ကို ပြင်းထန်စွာ အသက်သွင်းလိုက် ရာ ခန်းမကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တစ်ချက် တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှတစ်ဆင့် မြောက်ဘက်ဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

...

တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာတွင် ဆောင်းရာသီ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မြောက်ပိုင်းဒေသမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လှသည်။ ဟင်းလင်းပြင် လေထုထဲမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် ရေခဲနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကျယ်ပြောလှသည့် မြေပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့ရသည်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တွင် ဖြူဖွေးသော မိုးကြိုးများနှင့် ငွေရောင်နှင်းခဲများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။

‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ သည် ၎င်း၏ သဲလွန်စများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ ဟုန်ယွိ သည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒကိုပင် ထုတ်မပြဘဲ ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ထူးချွန်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ သတ်ဖြတ်လို စိတ်ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟုန်ယွိ၏ တာအိုပညာရပ်များမှာ အလွန် တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း၊ မြောက်ပိုင်းဒေသသို့ သွား၍ မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ ကို သတ်ရန်မှာ သတိကြီးစွာ ထားရဦး မည် ဖြစ်သည်။ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးသည် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင် ခံစားနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှ သည်။ သူ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားမှာ တစ်ဖက်လူထက် ဆယ်ဆမက သာလွန်နေစေဦးတော့၊ တစ်ဖက်လူက ကြိုတင် ထွက်ပြေးသွားနိုင်ပေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ကျိုးထိုက်ကျူကို သတ်ပြီး ‘ကောင်းကင်မြို့တော်’ ကို ရရှိခဲ့စဉ်ကလည်း သူသည် ယန်ဖန်၏ အနာဂတ်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ‘အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်း’ ၏ အမြင့်ဆုံး နည်းစနစ်ကို မသင်ယူရ သေးသော်လည်း၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်သော နည်းလမ်းကိုမူ သင်ယူထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူ၏ အနာဂတ်ကို မဖုံးကွယ် နိုင်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ထက်ရှမှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။

“အခု မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ ရဲ့ အသိုက်အမြုံ ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်က မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေမှာပဲ။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်က ထာဝရငြိမ်သက်ခြင်း အခြေအနေသို့ မရောက်နိုင်တာကြောင့် ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သူ ခံစားမိချင်မှ ခံစားမိမှာပါ။” ဟုန်ယွိ က တွေးလိုက်သည်။

မကြာမီ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ သည် မြောက်ပိုင်းဒေသရှိ ‘ဟုန်လင်နှင်းတောင်ကြီး’ အထက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာမှာ အစစ်မှန်ခုနှစ်စင် ကြယ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ အစစ်မှန် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ် မုန်တိုင်းထဲမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်ယံသို့ လှိမ့်တက်လာနေသည့် ဧရာမ ‘ကြယ်စုအကာကွယ်စွမ်းအင်’ ကို ဟုန်ယွိ ခံစားမိနေသည်။ ဤစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး အစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာဦးခေတ် က အင်အားကြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး သူ့ကြွက်သားများ၏ သန်မာမှုကို အမြဲ ထုတ်ဖော်ပြသ နေသည့်အလားပင်။

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ဖျက်ဆီးခြင်း မဟာနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အမှန်တကယ်ဆို ကမ္ဘာဦးခေတ် ၏ တန်ခိုးကြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာဦးခေတ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နတ်ဘုရားများ ကြားတွင် ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အစစ်မှန် ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူ ‘အက်စထရယ်’ (Astral) မှာလည်း တာအိုသခင်တစ်ဦးအဖြစ် လူဝင်စားခဲ့ ပြီး ဤမြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည့် ကမ္ဘာဦး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ဟုန်ယွိ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ဒုတိယအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ပိုင်ဇိယွဲ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်နေရာ ရရှိရန် ကူညီပေးခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူသည် ချန်ပီယံ မြို့စားနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ၏ ‘လနတ်သမီး’ နှင့် သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားအလှံတို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ချန်ပီယံမြို့စား၏ စွမ်းအားမှာ လျှော့တွက်၍ မရသလို၊ ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျွမ်းကျင်သူများပင် သူ့ကို ရှောင်ရှားခဲ့ကြရသည်။

...

“မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ရောင်ပြန်ဟပ်မှု၊ ဉာဏ်ပညာပုလဲကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖောက်ထွင်းမြင်ခြင်း၊ အလင်းစက်ဝန်း ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း၊ မဟာ၊ မဟာ၊ မုနိ အလင်းစက်ဝန်း၊”

ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းထဲတွင် ဟုန်ယွိ၏ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ သည် အောက်သို့ ဆင်းမသွားဘဲ ရပ်တန့်နေသည်။ တစ်ချက်မျှ စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် စုစုပေါင်း ၉,၉၉၉ သော အတွေးစများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမအတွင်း၌ အလင်းစက်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အတွေးစတစ်ခုစီမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး ဉာဏ်ပညာ မီးလျှံများ ဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေ၏။ ချက်ချင်းပင် အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏ မြင်ကွင်းကျယ်မှာ ထိုအလင်းစက်ဝန်းအတွင်း၌ ပေါ်လာတော့သည်။

ထို့နောက် ထိုမြင်ကွင်းမှာ ပို၍ပို၍ ကြီးမားလာသည်။ နှင်းတောင်များ၊ နန်းတော်များ၊ ချိုင့်ဝှမ်းများ၊ ထူးဆန်းသော ပန်းနှင့် သစ်ပင်များ၊ မီးတောင်များ၊ ရေပူစမ်းများနှင့် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေသော တပည့်များစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟုန်ယွိသည် လျှို့ဝှက် အစီအရင်များထဲတွင် သီးသန့် ကျင့်ကြံနေကြသော အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။

ဤ တာအိုပညာပညာရှင်ကြီးများသည် တာအိုကျင့်ကြံရာတွင် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ အားလုံးကို အသုံးချကာ မသေမျိုးအဆင့်ကို ရရှိရန် ကြိုးစားနေကြပြီး၊ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလျှင်ပင် ဂရုစိုက်မည့်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့ သည် တစ္ဆေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သက်တမ်း ကုန်ဆုံးတော့ မည့်သူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ဦးသည် သက်တမ်း နှစ် ၅၀၀ သာ ရှိသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် လူဝင်စားပြီးနောက် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့် အသိစိတ်မျှ မရှိသော သန့်စင်သည့် မူလစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကမ္ဘာကြီးထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

သက်တမ်းလေးရာ ငါးရာ ရောက်နေသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်များမှာ သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ‘မိုးကြိုး ကပ်ဘေး’ ကို ကျော်ဖြတ်ရန် လိုအပ်နေသဖြင့် မည်သည့် ပဋိပက္ခတွင်မျှ ပါဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခင်က ဂိုဏ်းချုပ်နေရာ လုခဲ့ကြစဉ်က ‘မဟာဝိညာဉ်သခင်’၊ ‘ယွမ်ရှီကျူ’ အစရှိသော တစ္ဆေအင်မော်တယ် အချို့လည်း ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အစစ်မှန်ခုနှစ်စင် ကြယ်ဂိုဏ်းတွင် တစ္ဆေအင်မော်တယ်မှာ တစ်ဦးထက်မက ရှိနေခဲ့သည်။

...

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ‘မုနိအလင်းစက်ဝန်း’ ကို အစစ်မှန် ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ပင်မနန်းဆောင်များထဲမှ တစ်ခုဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက် သည်။

အစစ်မှန်ခုနှစ်စင် ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမကြီးမှာ တောက်ပနေသော မီးနီရောင် ကျောက်တုံးများဖြင့်သာ သီးသန့်တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ဆက် တည်းဖြစ်နေသော အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ဧကပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်း ကာ ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး၊ စင်သန့်သော ယန်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေ သည်။ နှင်းဖုံးတောင်တန်းများနှင့် အေးစက်သော လေပြင်းများကြားတွင် ယင်နှင့်ယန်တို့ ဆုံစည်းကာ တက်ကြွလှုပ်ရှားသော အသက်စွမ်းအင်များကို မွေးမြူပေးနေသည်။

“ဒီမုနိအလင်းစက်ဝန်းက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ။ ဒါဟာ နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်ရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကနေ ငါ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့တဲ့ အသေးစား မှော်ပညာရပ်ဆိုတဲ့ အတိုင်း တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါပေတယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို မြင်နိုင်တယ်။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုအလင်းစက်ဝန်းမှ တစ်ဆင့် အစစ်မှန်ခုနှစ်စင် ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမ ကို ကြည့်နေရင်း မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဤအလင်းစက်ဝန်းမှာ ‘ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်’ ၏ အစီအရင်များထဲမှ သူ နားလည်လာခဲ့သော မှော်ပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤပညာရပ် သည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ် ‘ယွမ်’ အကျွမ်းကျင်ဆုံးသော တာအိုပညာရပ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူ့တန်ခိုးစွမ်းအားကို အထွက်အထိပ်အထိ အစွမ်းကုန် လည်ပတ်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များ၊ စကြဝဠာ၏ မူလအစ၊ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းတို့ကိုပါ စောင့်ကြည့်နိုင်သည်။ လူတစ်ဦး၏ အပ်စိုက်မှတ်များကိုပင် ကြည့်ရှု နိုင်သည်။

ယခု ဟုန်ယွိအနေဖြင့် ထိုပညာရပ်ကို အစစ်မှန်ခုနှစ်စင် ကြယ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်ရန် သုံးနေရခြင်းမှာ နှမြောစရာပင် ကောင်းလှသည်။

“ဟင်…”

ဟုန်ယွိ စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင်၊ ပင်မခန်းမအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုထဲ၌ ပြင်းထန် သော အငွေ့အသက်အချို့ ပုန်းကွယ်နေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားကို ထပ်မံ လည်ပတ်လိုက်ရာ အလင်းစက်ဝန်းမှာ ကျုံ့သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်အချို့ ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ တားမြစ် မှော်မန္တန်များ ချထားသော အခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် ရွှေရောင်မျက်နှာ၊ ချွန်ထွက်နေသော ပါးစပ်နှင့် ချိုင့်ဝင်နေသော ပါးပြင်များရှိသည့် တာအို သခင်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏နောက်တွင် ဝါကြင့်ကြင့် မျက်နှာနှင့် တာအိုသခင် ငါးဦး ရပ်နေသည်။ ဟုန်ယွိ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ဤရွှေရောင်မျက်နှာနှင့် တာအိုသခင်မှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်က ဝါကြင့်ကြင့် မျက်နှာနှင့် တာအိုသခင် ငါးဦးမှာလည်း စိတ်ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြပြီး သူ၏ တပည့်ကြီး ငါးဦး ဖြစ်သည်။

ထိုသူများအပြင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်တစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။ သူမှာ အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ မူလဂိုဏ်းချုပ် ပိုင်ဖေးရှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဖေးရှန်၏ ဘေးတွင် ခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိသော်လည်း သူ၏ထံမှ ကြီးမား သော တန်ခိုးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုသူမှာ ယုဝမ်မူ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေ့က ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် ‘သုံ့ပန်းဆက်သခြင်း အခမ်းအနား’အတွင်း လူအုပ်ကြား၌ ပုန်းနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ယုဝမ်မူနှင့် ပိုင်ဖေးရှန်တို့သည် ချီလင်ကို လုယူခဲ့စဉ်ကတည်းက အတူရှိခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ရာ၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော အကျိုးတူ မဟာမိတ်ဆက်ဆံရေး ရှိနေသည် မှာ ထင်ရှားသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’၊ သူ၏ တပည့်ငါးဦး၊ ပိုင်ဖေးရှန်နှင့် ယုဝမ်မူတို့မှာ အင်အားကြီးမားသော အကျိုးတူ မဟာမိတ်အဖွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယုဝမ်မူ၏ နောက်တွင် အနှိုင်းမဲ့ လူယုတ်မာကြီး ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ ရှိနေခြင်းပင်။

ထိုသူများအပြင် ဟုန်ယွိသည် ထိုအုပ်စုထဲတွင် အခြားလူတစ်ဦးကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရ သည်။ ထိုသူသည် မက်မွန်စိမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်တွင် မက်မွန် သား ဆံထိုးကို ထိုးထားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အသက် ၁၈၊ ၁၉ နှစ်ခန့်သာ ရှိပုံရသော် လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဘဝအတွေ့အကြုံများစွာ ကြုံတွေ့ဖူးသည့်အလား အိုမင်းရင့်ရော် မှု အငွေ့အသက်များ အမြဲ ထွက်ပေါ်နေ၏။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ၎င်းမှာ အလောင်း တစ်ခုထဲတွင် ပြန်လည်ဝင်စားထားသော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

“မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ‘လျှိုထျန်းနန်။”

ဟုန်ယွိ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ဤသူမှာ ‘နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ’ ရှိ မက်မွန်နတ်ဘုရား ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ် ‘လျှိုထျန်းနန်’ ပင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၂၀ က ဂိုဏ်းချုပ် ‘လျှိုထျန်းယွဲ့’ ကို ယုဝမ်မူက သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ရတနာခုနစ်ပါးမှာလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ဟုန်ရွှန်ကျိ ကျောထောက် နောက်ခံပြုထားသော ‘အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ’ လက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ‘လျှိုထျန်းနန်’ မှာ ‘လျှိုထျန်းယွဲ့’ နှင့် သွေးမျိုးဆက်တူ ညီအစ်ကို ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ယုဝမ်မူနှင့်အတူ ရှိနေပြီး တစ်ခုခုကို ဆွေးနွေးနေကြဟန် ရှိသည်။

“ဟုတ်သားပဲ၊ ယင်းရှာဟာ ‘လော်ယွန်’ ကို ရှာသွားဖို့ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံကို သွားခဲ့တယ်။ သူမကို ‘မိုးကြိုးပညာရပ်တွေ’၊ ‘ကောင်းကင်တုန်ခါဓာတ်တော်’ နဲ့ ‘အသက်စွမ်းအင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်’ နည်းစနစ်တွေကို သင်ပေးခဲ့တယ်။ အခု သူမ ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး။” ဟုန်ယွိက တွေးလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မုနိအလင်းစက်ဝန်းထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လျှိုထျန်းနန်၏ အိုမင်းသောအသံ ဖြစ်သည်။ “အဲဒီတုန်းက ငါတို့တွေ တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာကို ကူညီပြီး ‘ယွန်မင်’ ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တုန်းက ငါ့အစ်ကို ‘လျှိုထျန်းယွဲ့’ ဟာ ယုဝမ်မူ လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရတနာခုနစ်ပါးကတော့ ဟုန်ရွှန်ကျိ ကျောထောက် နောက်ခံပေးထားတဲ့ ‘အထွဋ်ထိပ်ကောင်းကင်နယ်မြေ’ လက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ယုတ်မာကောက်ကျစ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို မင်းတို့ မြင်နိုင်ပါ တယ်။ အခု သူ့သား ဟုန်ယွိကလည်း ‘ချန်ယင်းရှာ’ ကို စေလွှတ်ပြီး ငါတို့ မက်မွန် နတ်ဘုရားတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လူရွေးပွဲမှာ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစား နေတယ်။ ဒါကို ငါတို့ ထပ်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။ ငါ ဒီကိုလာတာက အတိတ်က ကိစ္စတွေကို မေ့လိုက်ပြီး တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာကို အတူတူ ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ။”

“ထျန်းနန်... မင်းက ငါတို့တွေကို တောင်ပိုင်းပင်လယ်ကိုသွားပြီး ‘ချန်ယင်းရှာ’ ကို သတ်ခိုင်းချင်တာလား။” ပိုင်ဖေးရှန်က မေးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဟုန်ယွိရဲ့ တာအိုပညာရပ် က အသေးဖွဲ့ မဟုတ်တော့ဘူး။ သူ့ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိရင် ငါတို့တွေ ပြေးလို့လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဟုန်ယွိမှာ ချန်ပီယံမြို့စား ဆိုတဲ့ အလုပ်ရှုပ်စေမယ့် ရန်သူတော်ကြီး ရှိနေပါတယ်” ယုဝမ်မူက ဆိုသည်။ “ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ချန်ပီယံမြို့စားရဲ့ အရှိန်အဝါက အခု အလွန် အစွမ်းထက်နေတယ်။ ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ ကိုယ်တိုင် ထွက်မလာသရွေ့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို တားနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ ပိုင်ဇိယွဲ့ဟာ ဟုန်ယွိကို အားကိုးပြီး အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သွားပြီ။ ငါက ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်တော့ဘူး။ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်တော့တယ်။ ဒါကြောင့် ‘ကောင်းကင်ခုနှစ်စဉ်ကြယ် မြေနတ်ဆိုးတံဆိပ်’ ကို ငါ အသုံးပြုလို့ မရနိုင်ဘူး။” ပိုင်ဖေးရှန်က ဆိုသည် “ငါ ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်ဆီးပြီးနောက်မှာ လူပြန်မဝင်စားဘဲ အခြား ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကိုပဲ သိမ်းပိုက်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့တယ်။ ‘ကြယ်စင် တိုက်ပွဲကမ္ဘာ’ မှာရှိတဲ့ မဟာအကြီးအကဲ ကိုးဦးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ငါ မရခဲ့ဘူး။”

“ဒါက ဘာဟုတ်သေးလဲ။ ဟုန်ယွိက ငါ့ရဲ့ ‘မိစ္ဆာတာအိုသစ်သီး’ ကို ယူသွားပြီး ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်။ သူ့ကို ငါ အလွတ် မပေးနိုင်ဘူး။ ချန်ပီယံမြို့စား၊ ဟုန်ယွိ၊ ထန်းဟိုင်လုံ၊ ဖန်းယွမ်နဲ့ လီဖေးယွိ တို့အားလုံးက လူငယ်တွေချည်းပဲ။ ဒီဘက်ခေတ် လူငယ်တွေက အရင်လူတွေထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေ ကြတယ်။ ငါတို့တွေ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ စွမ်းအားတွေက ခွေးဗိုက်ထဲ ရောက်သွားတာလား။ ငါ မယုံဘူး။ အခုကစပြီး ငါတွေ့သမျှ လူငယ်ပါရမီရှင်တွေကို အကုန်သတ်ပစ်ဦးမယ်။ တစ်ယောက်မကျန်ကို သတ်ပစ်မယ်။”

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ အသွင်ပြောင်းထားသော ရွှေရောင်မျက်နှာနှင့် တာအိုသခင်က စူးရှပြီး ရက်စက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီတုန်းက ပိုင်ဇိယွဲ့ဟာ နည်းစနစ်တွေ သင်ပေးဖို့ ငါဆိုတဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကိုတောင် တောင်းပန်ခဲ့ရသေးတာ။ အခုတော့ သူက ကျေးဇူးကန်းနေပြီ။ ငါ သူ့ကို ပညာမပေးရရင် ငါ့ရင်ထဲက အာဃာတတွေ ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာတာနဲ့ သူ့ကို အရင်ဆုံး ဖမ်းမယ်။ မဟုတ်ဘူး... သူထွက်လာတာကို မစောင့်တော့ဘူး။ ငါတို့တွေ ‘ကြယ်စင်တိုက်ပွဲကမ္ဘာ’ ထဲကို ဝင်တိုက်ပြီး အကုန်သိမ်းမယ်။ အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့တော့။ နောက်မှ ‘ချန်ယင်းရှာ’ ကို သွားသတ်မယ်။”

“ဟုန်ယွိက ‘ဗုဒ္ဓ’ ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကို တတ်မြောက်ထားပေမဲ့ သူ့ဘေးက လူတွေကိုတော့ ငါ သတ်နိုင်ပါသေးတယ်။”

“ငါတို့ ‘ချန်ယင်းရှာ’ ကို သေချာပေါက် သတ်ရမယ်” လျှိုထျန်းနန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လျှိုထျန်းနန်က အေးစက်စွာ ထပ်ပြောသည်မှာ “ဒါနဲ့ အကြီးအကဲ ‘ပါ့’... ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ မှာ မျောက်ဝံကြီးခုန်းရဲ့ ရုပ်ကြွင်းတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ တကယ်လား။”

“တကယ်ပေါ့” ယုဝမ်မူက ဆက်ပြောသည်။ ယုဝမ်မူက ထပ်ပြောသည်မှာ “ဒီကိစ္စကို ငါ ‘အမှောဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ ဆီကို တင်ပြပြီးပြီ။ သူလည်း ဒီကိစ္စကို ကြားဖူးတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ မှာ အဆင့် ကိုးဆင့် ရှိတယ်။ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီက တစ်ခုထက် ပိုပြီး အန္တရာယ်များသလို ပိုပြီးတော့ လည်း ကျယ်ပြောလှတယ်။ အဲဒါက ရှေးဦးကျင့်ကြံသူတွေ သုံးခဲ့တဲ့ သဘာဝအတားအဆီး နေရာတစ်ခုပဲ။ မျောက်ဝံကြီးခုန်းရဲ့ ရုပ်ကြွင်းတွေက နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ် လို့ ငါ ထင်တယ်။”

အခန်း (၅၅၄)။

“မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၊ အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်းနဲ့ ယွန်မင်နိုင်ငံတို့လို ဒီအင်အား ကြီး အဖွဲ့အစည်းသုံးခုက အခုလို မြန်မြန် ဆန်ဆန် ပူးပေါင်းသွားကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ ယွန်မင်နိုင်ငံအပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရန်ငြိုးရှိတဲ့ ကောင်းကင်လေ နိုင်ငံတောင်မှ အတိတ်ကကိစ္စတွေကို မေ့ပစ်လိုက်ကြပြီပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးသူ ဖြစ်သော်လည်း ‘မုနိအလင်းစက်ဝန်း’ မှ တစ်ဆင့် ဤအရာအားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်အထိ အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်လေနိုင်ငံနှင့် ယွန်မင်နိုင်ငံတို့မှာ တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ အမုန်းတရား အလွန်တရာ ကြီးမားကြသည်။ ‘လျှိုထျန်းယွဲ့’မှာ ယုဝမ်မူလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ထိုအမုန်းတရားမှာ ဖြေဖျောက်ရန် မလွယ်ကူသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် လက်တွဲသွားခဲ့ကြလေပြီ။

“ဒါဟာ ဟုန်ရွှန်ကျိရဲ့ ကြင်နာမှုမရှိတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ဖြစ်လာရတဲ့ ရလဒ်ပဲ။ သူက သူ့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေကိုတောင် လှည့်စားပြီး သူတို့ရဲ့ ရတနာတွေကို မက်မောခဲ့တယ်။ ဟင်း” တကယ်လို့ ဟုန်ရွှန်ကျိသာ မက်မွန်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာခုနစ်ပါးကို သူ့အတွက် သိမ်းပိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ရင် ကောင်းကင်လေနိုင်ငံက သူတို့ရန်သူတွေနဲ့ ယခုလို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မဟာမိတ်ဖွဲ့သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။

ယုဝမ်မူ၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’၊ ပိုင်ဖေးရှန်နှင့် ‘လျှိုထျန်းနန်’ တို့ စုပေါင်း အင်အားမှာ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့် အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ချန်ယင်းရှာ သည် ‘ကျိုးထိုက်ကျူ’ ၏ အတွေးစပေါင်း ၇၇,၇၇၇ ကို သန့်စင်ထားပြီး ‘ပုံရိပ်ယောင်နတ်ဘုရားလွန်းပျံ’ နှင့် ‘အဝီစိပလ္လင်’ တို့ကို ရရှိထားသော်လည်း သူမသည် အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်သေးပေ။ သူမတွင် ဘေးအန္တရာယ် ကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်သည့် ‘အလိုလို အာရုံခံနိုင်စွမ်း’ မရှိသေးပေ။ သူမသည် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင် သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အင်အားကြီး မိစ္ဆာအုပ်စုကြီးနှင့် ဆိုလျှင် အမှန်တကယ်ပင် အခက်တွေ့နိုင်ပေသည်။

အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ နှင့် ယုဝမ်မူတို့ကဲ့ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ‘ကျိုးထိုက်ကျူ’ နှင့်ပင် တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီမှာပင် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြပြီး ချန်ယင်းရှာထက် များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်ကြသည်။

“ကြည့်ရတာ ငါ တွက်ဆမူ မှားသွားပုံရတယ်။ တကယ်လို့ ငါသာ အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ် ဂိုဏ်းကို မလာခဲ့ရင် ငါတို့ အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။ ဒါနဲ့ ဘယ်သူမှတော့ လူအတွေ မဟုတ်ကြ ဘူးလေ။ ‘အနောက်ဘက်ဒေသ’ စစ်မြေပြင်မှာ ‘ဂွန်ယန်ယု’ တို့က သူတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို ပြသခဲ့ကြပြီးပြီ။ ဒီအင်အားစုတွေ ပူးပေါင်းသွားကြတာက မထူးဆန်းပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါတွေအားလုံးက ကောင်းကင် မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ ကြောင့်ပဲ။ သူက မျောက်ဝံကြီးခုန်းရဲ့ ရုပ်ကြွင်းကို ငါးစာအဖြစ် သုံးပြီး အဖွဲ့အစည်းသုံးခုကြားမှာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခဲ့လို့ပဲ။”

ဟုန်ယွိက ခန့်မှန်းချက်အချို့ ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ သည် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း သုံးခု၏ မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုတွင် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

“ငါ အခုပဲ လှုပ်ရှားသင့်သလား၊ သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းလိုက်ရမလား၊ အခု လှုပ်ရှားမယ်ဆို ရင် ငါ့မှာ အခွင့်အလမ်း ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယုဝမ်မူတို့က လွယ်လွယ်နဲ့ ထွက်ပြေးသွားနိုင်သလို ရန်သူကို သတိပေးလိုက်သလိုလည်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အထူးသဖြင့် သူတို့နောက်မှာ နက်နဲလှတဲ့ ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ ရှိနေသေး တယ်။”

အဆင့်ငါး၊ အဆင့်ခြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပညာရှင်များတွင် ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းများ စွာ ရှိကြသည်။ ဟုန်ယွိ၏ လက်ရှိ တာအိုစွမ်းအားအရ လူတစ်ဦးကို သတ်ရန် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ သေချာမှုရှိသည်။ အကယ်၍ နှစ်ဦးကို သတ်မည်ဆိုလျှင် ထိုအခွင့်အလမ်းမှာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ထပ်မံ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူတွင် အနောက်က ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသော ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ သာ ထွက်ပြေးသွားပါက မျောက်ဝံကြီးခုန်း၏ ရုပ်ကြွင်းကိစ္စမှာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လုံးဝ အမှားအယွင်းမရှိသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ရရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အမူအရာ တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ကို နှိမ့်လိုက်ပြီး အလွန်သေးငယ်သော အမှုန် အမွှားလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ‘ဟုန်လင်နှင်းတောင်’ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။...

“ကြင်ယာတော်ယွမ်... ခင်ဗျားနဲ့ ပိုင်ဇိယွဲ့တို့ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိလား။” ဟုန်ယွိက နှင်းတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးသည်နှင့် ကြင်ယာတော်ယွမ်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“ရှိတာပေါ့။”

ကြင်ယာတော်ယွမ်သည် ဟုန်ယွိ၏ ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး တိမ်တိုက်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တခဏတာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူမသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိထားသည့်အလား စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။ သူမ စကားပြောနေရင်း ကြင်ယာတော်ယွမ်၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ အတွေးစတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုအတွေးစမှာ မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲ၌ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ဒါက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။” ဟုန်ယွိက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းမှာ အလွန်နက်နဲသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွေးစများ ကို လောင်ကျွမ်းရသည့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ သတင်းစကား တစ်ခု ကို ပေးပို့လိုက်သည်နှင့် လက်ခံမည့်သူမှာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၊ သောင်းချီ ဝေးကွာနေစေ ကာမူ သို့မဟုတ် မည်သည့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရှိနေပါစေ ချက်ချင်း ခံစားသိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မကြာမီမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ပင်မခန်းမ၏ အပြင်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အပေါက်တစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်ရာ အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မျောက်ဖြူဝံဘုရင် ပိုင်ဇိယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

“ညီအစ်ကို ဟုန်... နေကောင်းရဲ့လား၊ မင်း ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက်ကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ခုနှစ်စဉ် ကြယ် မြေနတ်ဆိုးတံဆိပ်တောင်မှ ဒါမှော်ရတနာကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။” ပိုင်ဇိယွဲ့ ဝင်လာသည်နှင့် ဟုန်ယွိနှင့် ကြင်ယာတော်ယွမ်တို့ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ နဂါးရေခဲတိုင် ၅၀၀ ကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ခဏချင်းမှာပင် သူသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား မည်မျှ ခိုင်မာသည်ကို ပြသနေခြင်းပင်။

“ညီအစ်ကို ဇိယွဲ့... မင်းရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေ အများကြီး တိုးတက်လာတာပဲ။”

ဟုန်ယွိသည် လရောင်သဖွယ် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျောတွင် ဓားတစ်လက် လွယ်ကာ လက်ထဲတွင် ဝိုင်ဘူးကြီးတစ်ဘူးကို ကိုင်ထားသော ပိုင်ဇိယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်ပင် သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာငယ်လေးများကို အဆက်မပြတ် မွေးဖွား ကာ ပျက်စီးနေပုံရသည်။ ၎င်းမှာ အတွေးစတစ်ခုဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည့် အဆင့်လေး မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ပိုင်ဇိယွဲ့မှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးဆင့်တစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့်လေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို ရရှိပြီးနောက် သူ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

“တကယ်တော့ ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က အဆင့်နှစ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ ငါ အားနည်းနေချိန်မှာ တခြားသူတွေ အခွင့်ကောင်းယူမှာကို ငါ ကြောက်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ အောင့်အီးထားခဲ့တာ။ ဂိုဏ်းချုပ် နေရာရပြီးနောက်မှာ ‘ကြယ်စင်တိုက်ပွဲကမ္ဘာ’မှာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး စီနီယာ မဟာအကြီးအကဲ ကိုးဦးဆီကနေ ပညာအမွေတွေ ရခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ ‘မဟာဝိညာဉ် အစစ်မှန်ကြယ်စွမ်းအင်’ ကို စုပ်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးရခဲ့ပြီး ‘မဟာဝိညာဉ် ကောင်းကင်ခွဲတူ’ ကို ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှ ငါ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်လေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာပါ။” ပိုင်ဇိယွဲ့က ဆိုသည်။

“မဟာဝိညာဉ် အစစ်မှန်ကြယ်စွမ်းအင်လား” ဟုန်ယွိက မေးလိုက်သည်။

“ဒါဟာ အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူ ‘အက်စထရယ်’ (Astral) ချန်ထား ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်အချို့ပဲ။ အဲဒါက အသိဝိညာဉ်ရှိနေပြီး ‘ကြယ်စင်တိုက်ပွဲကမ္ဘာ’ ထဲမှာ လှည့်လည်နေတာ၊ ငါက အဲဒါကို စုပ်ယူဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တာပါ။ အရင်တုန်းက ပိုင်ဖေးရှန်ဟာ ကျင့်ကြံဖို့ အဲဒီထဲကို ဝင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါကို သူ မစုပ်ယူနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကိုကြည့်ရင် ငါဟာ စစ်မှန်တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။ အခု ငါ့ရဲ့ နေရာကို မဟာအကြီးအကဲ ကိုးဦးစလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားကြပြီ။ အခု ပိုင်ဖေးရှန် ပြန်ရောက်လာပေမဲ့ သူ လုပ်နိုင် တာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ သူက အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ ရိုရိုသေသေ နေရမှာပါ။” ပိုင်ဇိယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြောသည် “တကယ်တော့ အရင်တုန်းက သူဟာ ‘ဟုန်လင်ဘိုးဘေး’ နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို ရယူခဲ့တာပဲ။ မဟာအကြီးအကဲ ကိုးဦးက သူ့အပေါ်မှာ မကျေနပ်ကြဘူး။ ဒီနှစ်တွေမှာ သူဟာ ဂိုဏ်းဆီကနေ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးယူပြီး သူ့မိန်းမနဲ့ သမီးကို ထောက်ပံ့ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ‘ကြယ်စင်တိုက်ပွဲကမ္ဘာ’ ကိုလည်း တစ်ဦးတည်း မောင်ပိုင်ဆိုင်ချင်ခဲ့ပြီး၊ အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်းကိုလည်း သူ့ကိုယ်ပိုင် အဖြစ် လျှို့ဝှက် သိမ်းပိုက်ချင်ခဲ့တာ။ မဟာအကြီးအကဲ ကိုးဦးစလုံးကလည်း သူ့ရည်မှန်း ချက်တွေကို ခံစားမိနေကြပါတယ်။”

အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ဟုန်ယွိ သိရှိထားသည်။

“ငါ့အထင် သူ အခုထိ လက်မလျှော့သေးဘူး။ ခုနကတင် ငါ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ကြားခဲ့ရတယ်။” ဟုန်ယွိသည် ‘မုနိအလင်းစက်ဝန်း’ မှ မြင်တွေ့ခဲ့သမျှကို ပြန်ပြောပြလိုက် သည်။

“ဟင်... သူတို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပူးပေါင်းသွားကြတာလား၊” ပိုင်ဇိယွဲ့ အံ့သြသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် “ဒီလူတွေက အရမ်း အစွမ်းထက်ကြတယ်။ ဟုန်ယွိ... မင်း သတိထားရမယ်နော်။ ‘ကြယ်စင်တိုက်ပွဲကမ္ဘာ’ ထဲ ကနေ ငါ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာတုန်းက ပြင်းထန်တဲ့ အငွေ့အသက် အချို့ကို ခံစားမိခဲ့ တာ မဆန်းတော့ဘူး။ သူတို့က ငါ့ကို စောင့်နေကြတာပဲ။”

“ဟွန့်...၊ သူတို့ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ပဲ ပြောပြော၊ ငါ တစ်ချက်လှုပ်ရှား လိုက်တာနဲ့ သူတို့ကို အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ အခု လှုပ်ရှားလိုက်ရင် သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမ ချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’နဲ့ ပတ်သက်လို့ ဘာသတင်းမှ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းကပဲ စပြီး လှုပ်ရှားရမယ်။ ငါတို့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ရောက်လို့ မျောက်ဝံကြီးခုန်းရဲ့ ရုပ်ကြွင်းကို တွေ့ပြီဆိုတာနဲ့ ငါ ထွက်လာပြီး သူတို့ကို အကုန် အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်မယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဟုန်ယွိက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက် ရာ ခန်းမအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ စုစည်းလာပြီး နဂါးပုံစံ မှော်အဆောင် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ နဂါးပျံ။”

ဟုန်ယွိ၏ ဟစ်ကြွေးသံနှင့်အတူ နဂါးပုံစံ မှော်အဆောင်မှာ ပိုင်ဇိယွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ “ဒီမှော်အဆောင်ထဲမှာ ‘ဘိုးဘေးနဂါး’ ရဲ့ တန်ခိုးအရှိန်အဝါနဲ့ ‘မဟာ ဖျက်ဆီးခြင်းစိတ်ဆန္ဒ’ တွေ ကိန်းဝပ်နေတယ်။ အဲဒါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ ‘ကမ္ဘာပျက် ကပ်၏ နဂါးနဂါးပျံ’ ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ထုတ်လွှတ်လိမ့်မယ်။ ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအို သခင်’ တောင် ဒီတိုက်ကွက်ကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီမှော် အဆောင်မှာ စွမ်းအင်အနည်းငယ်ပဲ ပါဝင်ပေမဲ့ ရန်သူကို ခြောက်လှန့်ဖို့အတွက် အလွန် ထိရောက်လိမ့်မယ်။ သူတို့ကို ဝေခွဲမရဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းလာအောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။”

“ငါတို့ ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ကို ရောက်ရင် ဒီလူတွေ ပြေးစရာ နေရာမရှိတော့ဘူး။ ‘အမှောင်ဧကရာဇ် တာအိုသခင်’ လည်း အဲဒီကို တခဏ အတွင်း ရောက်မလာနိုင်ဘူး။ အဲဒီအခါကျမှ ငါ ထွက်လာပြီး သူတို့ကို အမြစ်ပြတ်သုတ်သင် ပြီး ဘေးအန္တရာယ်တွေကို ရှင်းထုတ်ပစ်မယ်။”

ဤသည်မှာ ဟုန်ယွိ၏ အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဟုန်ယွိ... မင်းရဲ့ ဒီအစီအစဉ်က နည်းနည်းတော့ ရက်စက်လွန်းတယ်နော်။ ဒါက လူကြီး လူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ရပ်နဲ့ မတူဘူး။ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ဟာ ရိုးသားမှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားတယ်၊ ပရိယာယ်တွေ ဘာတွေ မသုံးရဘူးလေ။” ကြင်ယာတော်ယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကြင်ယာတော်ယွမ်... ခင်ဗျားပြောတာ မှားနေပြီ။” ဟုန်ယွိက ခန်းမထဲတွင် လမ်းလျှောက် ရင်း တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “လူယုတ်မာတွေက ကောက်ကျစ်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်က သူတို့ထက် ပိုပြီးတော့ ပါးနပ်ရမယ်။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က သမိုင်းစာအုပ်တွေ ဖတ်ဖူးတယ်။ အကျင့်ပျက် ခြစားတဲ့ အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် ကောက်ကျစ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ဆိုရင်တော့ အဲဒီလူထက်တောင် ပိုပြီး ပါးနပ်ရမယ်လို့ သုံးသပ်ထားတာကို ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ လူယုတ်မာတွေဆိုတာ ဘာပရိယာယ်မာယာမှ မရှိတဲ့ ရိုးသားတဲ့ လူကြီး လူကောင်းတွေကိုပဲ ကြိုက်ကြတာ၊ ဒါမှ သူတို့ လုပ်ချင်ရာ လုပ်လို့ရမှာလေ။ လူယုတ်မာ တွေ ကြောက်တာက သူတို့ထက် ပိုပြီး ပရိယာယ်မာယာများတဲ့ လူကြီးလူကောင်းတွေကို ပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့က လူကြီးလူကောင်းတွေဟာ ရိုးသားရမယ်ဆိုတဲ့ လမ်းစဉ်ကိုပဲ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဟောပြောပြီး ပရိယာယ်မာယာသုံးတဲ့ လမ်းစဉ်ကို လျစ်လျူရှုအောင် လုပ်ကြတာပါ။”

“ငါက တစ်ခွန်းလေးပဲ ပြောတာကို မင်းက အရှည်ကြီး ပြန်ပြောနေတာပဲ။” ကြင်ယာတော် ယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

“လူ့သဘာဝတာအိုမှာ ယင်နဲ့ယန် ရှိသလို၊ ရိုးသားမူနဲ့ ပရိယာယ်မာယာ ဆိုတာကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားလို့ မရဘူး။ ဒါကို သေသေချာချာ နားလည်ထားတာက ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်။” ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါသွားပြီး ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ တစ်ခုလုံးမှာ သေးငယ်သော အစက်အပြောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပိုင်ဇိယွဲ့၏ မျက်ခုံးနှစ်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“ဇိယွဲ့... ငါက ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ကို မင်းရဲ့ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားထဲမှာ ဝှက်ထားမယ်။ အခြေအနေအရ လှုပ်ရှားပါ၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ မဖော်ပြမိပါစေနဲ့။ ငါတို့ သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းရမယ်။”

အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများ၏ အခန်းထဲတွင်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’၊ ယုဝမ်မူ၊ ‘လျှိုထျန်းနန်’ နှင့် ပိုင်ဖေးရှန်တို့ စုဝေးကာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး ‘ပါ့’ က ခေါင်းမော့ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်း လိုက်သည်။ “ပိုင်ဇိယွဲ့... မင်း ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီလား၊ ငါတို့ကို ဒီလောက် အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းထားတာလား။ မင်းကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးရမလဲ။”

“ဂျိမ်း”

တံခါးကြီးပွင့်လာပြီး ပိုင်ဇိယွဲ့ ဝင်လာခဲ့သည်။ “ပါ့... အခု ငါက အစစ်မှန်ခုနှစ်စင်ကြယ် ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ။ မင်းကတော့ အခုထိ မျောက်ဝံတစ်ကောင်လို ဆူညံနေတုန်းပဲ။ ဒါက ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား။”

စကားပြောနေရင်း ပိုင်ဇိယွဲ့က ပိုင်ဖေးရှန် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဖေးရှန်... မင်းက အခု ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ။ ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် သခင်ပါးကို သတိထာား ဖို့ ပြောပေးပါဦး။”

“ဟုတ်လား..” ပိုင်ဖေးရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း သူက ပါးနပ်သူဖြစ်၍ အောင့်အီးထားလိုက်သည်။ “ဇိယွဲ့... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ အတွေးစတစ်ခုနဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်သွား တာပဲ။ တကယ်လို့ မင်းသာ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို မရခဲ့ရင် အခုထိ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်တစ်မှာပဲ ရှိနေဦးမှာပါ။”

“ဖေးရှန်... မင်း ငါ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်လို့ ခေါ်သင့်တယ်” ပိုင်ဇိယွဲ့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက် သည်။

“မျောက်ဝံကလေး... မင်းက အရမ်း မောက်မာတာပဲ။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၄ ဆင့်လေးနဲ့ မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်ပေါ့လေ။” ပါ့ရဲ့ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခါသွားသည်။ ရုတ်တရက် သူက ရှေ့သို့ လက်ငါးချောင်းဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် စွမ်းအင် ငါးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် နှေးကွေးသွားခဲ့ သည်။ ၎င်းမှာ ‘မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး’ နှင့် ဆင်တူသည့် စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်းပညာ...”။

“ဟွန့်”

ပိုင်ဇိယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။ သူက လက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ပင် သူ၏ လက်ဝါးမှ ရွှေရောင်နဂါးရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မျောက်ဝံကြီး၏ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခြင်းပညာ၏ အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ နှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့သွားတော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော ‘ဘိုးဘေးနဂါး’ ၏ တန်ခိုး အရှိန်အဝါသည် အနက်ရောင် စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ထိုနဂါးပုံရိပ်မှာ ရပ်မသွားဘဲ ပါ့၏ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ့ကို ရစ်ပတ်ကာ ညှစ်သတ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

“ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ကောင်းကင် နဂါးပျံ။”

ရွှေရောင်နဂါးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ပါ့မှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူက အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရစ်ပတ်နေသော ရွှေရောင်နဂါးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

ယုဝမ်မူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘုံးသုံးပါး ကောင်းကင်ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့် ခြောက်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလိုက်မှသာ ပါ့ကို ရစ်ပတ်နေသော ရွှေရောင်နဂါးကို အပိုင်းပိုင်း ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပါ့မှာ ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ချွေးစေးများပင် ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဒါက နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အမြင့်ဆုံး နည်းစနစ်ပဲ။ မင်း ဒါကို ဘယ်လို သင်ယူခဲ့တာလဲ။” ပါ့က ဟစ်အော်လိုက်သည်။

“သခင်ပါ့... အခုလောလောဆယ် ငြိမ်ငြိမ်နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ခုနှစ်စဉ်ကြယ် မြေနတ်ဆိုးတံဆိပ်ကို သုံးချင်တယ်ဆို တာ ကျုပ် မဟာအကြီးအကဲ ကိုးဦးနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးပြီ၊ ခွင့်ပြုပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ သာ မျောက်ဝံကြီးခုန်းရဲ့ ရုပ်ကြွင်းကို ရမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ ဂိုဏ်းကလည်း ဝေစုရရမယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ခုနက ဆွေးနွေးနေတာကို ကျုပ် ကြားတယ်။ တောင်ပိုင်းပင်လယ်ကို သွားပြီး ချန်ယင်းရှာကို သွားသတ်လို့ မရဘူး။ အရင်ဆုံး ရတနာကို ရှာကြရအောင်။ ရတနာကိုတွေ့ပြီဆိုမှ ခင်ဗျားတို့ သူမကို သွားသတ်ချင်သတ်၊ အဲဒါဆို ဟုန်ယွိက ခင်းတို့ဆီ ကို ပြဿနာရှာဖို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ကျုပ်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူး။”

ပိုင်ဇိယွဲ့က ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီပိုင်ဇိယွဲ့က တော်တော်လေး ဆန်းကြယ်လာပါလား။” ပိုင်ဖေးရှန် မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။

“မင်း” ပါ့၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မည်းမှောင်သွားပြီး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက် သည်။

“သခင်ပါ့... စိတ်အေးအေးထားပါ။ ရတနာရှာဖို့က ပိုအရေးကြီးပါတယ်။” ယုဝမ်မူ၏ စကား ကြောင့် ပါ့ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ “ပိုင်ဇိယွဲ့... ကောင်းကင်ခုနှစ်စဉ်ကြယ် မြေနတ်ဆိုး တံဆိပ်က ဘယ်မှာလဲ။ ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ မှာ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲဒါကို ငါတို့ မချိုးဖျက်နိုင်တာ မဟုတ်ပေမဲ့ အတွေးစ ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့က မင်းတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်ခုနှစ်စဉ်ကြယ် မြေနတ်ဆိုးတံဆိပ်ကို လာငှားတာပါ။”

“ရတာပေါ့။ အချိန်မဆွဲတော့ဘူး။ သခင်ပါ့... လမ်းပြပါ။ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ် မုန်တိုင်းထဲ သွားပြီး ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ကို အရင်ရှာကြ တာပေါ့။” ပိုင်ဇိယွဲ့က ဆိုသည်။

“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ...” ပါ့၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေတုန်းပင်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင် ကို ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ တပည့်ငါးဦးကို အချက်ပြလိုက်သည်။ သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေသည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

“သွားကြစို့”

ပါ့၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး အနက်ရောင် စွမ်းအင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ယုဝမ်မူ၊ ပိုင်ဖေးရှန်နှင့် ‘လျှိုထျန်းနန်’ တို့လည်း ပါ့၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ပိုင်ဇိယွဲ့လည်း နောက်ဆုံး မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

...

ဤကျွမ်းကျင်သူများသည် ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ် မုန်တိုင်းထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက် သွားကြပြီး ပါ့၏နောက်မှ လိုက်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော ဥက္ကာခဲများ၊ ပြင်းထန်သော လေဟာနယ် မုန်တိုင်းများနှင့် အနက်ရောင် တွင်းနက်ကြီးများကို ရှောင်ကွင်းသွားကြ သည်။

သုံးရက်နှင့် သုံးည၊ နာရီပေါင်း ၇၂ နာရီကျော် ပျံသန်းပြီးနောက် သူတို့သည် ဆန်းကြယ် သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင် တွင်းနက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ ပြည့်နှက်နေပြီး ပျားအုံတစ်ခု ကဲ့သို့ မသိရသေးသော နေရာများသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

“ဒါက ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ရဲ့ အဝင်ဝပဲ။ အဲဒါကို ‘လျှပ်တပြက်ဝင်္ကပါ’ လို့ ခေါ်တယ်။ ဒီနေရာမှာ အနက်ရောင် တွင်းနက် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း ပေါင်း ရာထောင်ချီ ပြည့်နှက်နေပြီး ပျားအုံတစ်ခုကဲ့သို့ အမည်မသိ နေရာများသို့ ဦးတည် နေကြတယ်။ သောင်းနဲ့ချီပြီးကို ရှိနေတာ။ ဒီသောင်းနဲ့ချီတဲ့ တွင်းနက်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတွေ ထဲ တစ်ခုတည်းကပဲ ‘ကမ္ဘာဦး မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ရဲ့ ဝင်ပေါက်ပဲ။ ကျန်တာတွေကတော့ သေလမ်းတွေပဲ။ အထဲကို ဝင်သွားပြီးသွားရင် ဘယ်ရောက်သွားမလဲ မသိနိုင်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက မဟာကမ္ဘာကြီးတစ်ခုရဲ့ မြေအောက် ပေပေါင်း သောင်းနဲ့ချီတဲ့ နေရာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာမြေရဲ့ သံလိုက်စွမ်းအင် နေရာတွေလား ‘ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်’ ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေ ချက်ချင်း စုပ်ယူခံရပြီး ပျက်စီးသွားနိုင် တယ်။”

ပါ့က ရပ်ပြီး ထူးဆန်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။