အခန်း (၄၈၄-၄၈၆)

အခန်း 484

ကောင်းကင်ပြာ တိရစ္ဆာန်ရုံ။

“တောက်... တောက်... တောက်”

အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုက အဆောင်ထဲကနေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်လာတယ်။ ပါးစပ်ထဲမှာ သေးငယ်တဲ့ ဖုန်းတစ်လုံးကို ကိုက်ထားတယ်။

အပြင်ရောက်တော့ ငှက်တောက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘယ်သူမှ သူ့ကို မမြင်ကြောင်း သေချာအောင် လုပ်လိုက်တယ်။

ဂရုတစိုက် ဝက်ခြံဘက်ကို ပြေးသွားတယ်။

“အား”

“အရမ်း ရင်ခုန်စရာပဲ၊ အွန်လိုင်းချစ်တာ တော်တော် ခက်ခဲတာပဲ”

“မြန်မြန် စကားပြောပြီး ဖုန်းကို ပြန်ပေးရမယ်”

ဖုန်းကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချပြီး ငှက်တောက သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

ခြေသည်းနဲ့ မျက်နှာပြင်ကို အလျင်အမြန် ကုတ်ဆွဲလိုက်တယ်။

“အား… ငါ့ ခြေသည်းနဲ့ နှိပ်တာ ဘာလို့ အလုပ်မလုပ်တာလဲ”

အချိန်အကြာကြီး ကုတ်ဆွဲပြီးနောက် ဖုန်း မျက်နှာပြင်ကာဗာတောင် ပွင့်သွားပေမဲ့ လော့ခ်ကို မဖွင့်နိုင်သေးဘူး။

ငှက်တော ဒေါသထွက်လာတယ်။

ငှက်ကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ်

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို ထပ်ကိုက်ကာ ဝေးရာက မြစ်ငယ်လေးဆီ ပြေးသွားတယ်။

ဒီတစ်ညလုံး အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာပဲ။

ဟန်ရှောင်ချင်နဲ့ ဖုန်းပြောပြီး ကျိုးဝမ်ရဲ့ဖုန်းကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပြန်ပို့ပေးရမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သိမ်းငှက်မေမေရဲ့ အသိုက်ထဲကို ခိုးဝင်ရဦးမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဟန်ရှောင်ချင်ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အသံကို စဉ်းစားလိုက်တဲ့အခါ

“ဆုဟေး”

“ဇက်... ဇက်...”

ငှက်တော တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်တွေ ပြည့်လာတယ်။

“ဖြတ်...”

“မပြေးနဲ့၊ ငါ့ကို ကူညီပါဦး”

ခြေဖဝါးဖျား သေးသေးလေးရဲ့ ခေါင်းကို တောင်ပံနဲ့ တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ပြီး ငှက်တောက အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်ပြီး ဖုန်းကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်တယ်။

“ကျစ်...”

484 02

“ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ ငါတို့လည်း သွားကြည့်ရအောင်”

“ဝါး... ဝါး... ဝါး၊ ဒါ လူတွေ လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူးလား”

“ငှက်တော ဘယ်ကနေ ရှာလာတာလဲ”

ဝေးရာမှ မြေခွေးရှဉ့်တစ်အုပ်က မျက်မှန်ကို တပ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ထားထားတဲ့၊ အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေတဲ့ ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး သူတို့ရဲ့ “စူပါမားကတ် တွန်းလှည်း” ကို တွန်းပြီး ပြေးလာကြတယ်။

“ငှက်တော၊ မင်း ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ”

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဂိမ်းကစားမလို့လား၊ ငါတို့ကို ပါဝင်ခွင့် ပေးပါဦး”

“ငါလည်း ပါချင်တယ်၊ ငါလည်း ပါချင်တယ်”

ငှက်တောက ဝိုင်းနေတဲ့ မြေခွေးရှဉ့်အုပ်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို နာကျင်စွာ ခါလိုက်တယ်။

“ရှူး၊ အသံ မထွက်နဲ့”

ဒီကောင်တွေကို ရိုက်လို့ ဆဲလို့ မရဘူး။

ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကောင်တွေက ဘယ်လိုများ နဂါးမေမေရဲ့ ဆွေမျိုး ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။

မဖြစ်နိုင်တာပဲ

ချဲ့ကားပြောရရင် ဒီမြေခွေးရှဉ့်တွေက အခု တိရစ္ဆာန်ရုံမှာ အနိုင်ကျင့်နေကြတယ်။ ခေါင်းပြားတကောတောင် သူတို့နဲ့ ဘာမှ မလုပ်ရဲဘူး။

သူတို့ နဂါးမေမေဆီ သွားပြီး တိုင်တန်းမှာ စိုးရိမ်ရလို့ပဲ။

“မင်းတို့ အသံမထွက်နဲ့၊ ဒါ ဂိမ်းကစားတာ မဟုတ်ဘူး”

“ငါ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိတယ်။ ငါ့ကို ဒုက္ခ မပေးကြနဲ့”

“နားလည်လား”

အနည်းငယ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် ငှက်တောက ခြေဖဝါးဖျားကို ဖုန်းခေါ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ဖုန်း ဆက်သွယ်သွားခဲ့တယ်။

“ဟဲလို...”

တစ်ဖက်က အသံက တိုးလွန်းနေလို့ ငှက်တောက သူ့တောင်ပံနဲ့ သူ့ရှေ့က ဒီကောင်တွေကို အသံမထွက်ဖို့ အချက်ပြလိုက်ပြီးမှ အသံနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်တယ်

“ဒီလောက် နောက်ကျနေတာ၊ မင်း အနားယူတာကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိပြီလား”

“အား၊ အစ်ကိုဆုဟေး”

ဟန်ရှောင်ချင်က အိပ်ရာပေါ်ကနေ အလျင်အမြန် ထထိုင်လိုက်ပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ သူ့ညီမကို ကြည့်ကာ အဝတ်အစား ကောက်ဝတ်ပြီး အဆောင်ထဲကနေ ထွက်သွားခဲ့တယ်။

“မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ အစ်ကိုဆုဟေး၊ ကျွန်မတို့လည်း တိရစ္ဆာန်ရုံမှာ အလုပ်လုပ်နေပြီ။ ဒါရိုက်တာဆုပိုင်က ရှင်ရေနေသတ္တဝါပြတိုက်ကို သွားနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ”

“ငါ...”

ငှက်တော နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်တယ်။

484 03

ကောင်းပြီ၊ ဒါရိုက်တာဆုပိုင်က တော်တဲ့ညီပဲ။

သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ဘူး၊ တော်တယ်

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီမှာ နည်းနည်း အလုပ်များနေတယ်။ ငါ ကြည့်ရဦးမယ်... မင်းတို့ တိရစ္ဆာန်ရုံမှာ ဒီနေ့ ဘယ်လို ခံစားရလဲ”

ငှက်တောက မြက်ခင်းပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး စကားပြောနေရင်းနဲ့ သူ့တောင်ပံနဲ့ မြေခွေးရှဉ့်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်နေတယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ တိရစ္ဆာန်ရုံမှာ ဒီလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ တချို့ကောင်တွေကိုတော့ မင်း ဘယ်တော့မှ မသွားပါနဲ့။ ဝက်ကျွေးနေတဲ့ ပျားရည်ခွေး၊ အိမ်သာမှာ ချည်ထားတဲ့ ခွေးတူဝက်တူ... ဒီနှစ်ကောင်ကို မင်း ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး။ တစ်ကောင်က စစ်ပွဲလိုလားသူ၊ နောက်တစ်ကောင်က စိတ်မမှန်တဲ့ ကောင်”

“ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ လောင်ကျိုးက ငှက်တောတစ်ကောင်အကြောင်း ပြောတယ်။ ဒီကောင်က လိမ်ပြောနေတတ်တယ်၊ စကားတစ်ခွန်းမှ အမှန်မပါဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါ သူနဲ့ ဝေးဝေးနေရမှာလား”

“ရှူး...”

ငှက်တော အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်တယ်။

သွားတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိကြိတ်လိုက်တယ်။

အား… လောင်ကျိုး

မင်းကို ငါ မှတ်ထားလိုက်ပြီ၊ ငါ့ရဲ့အွန်လိုင်းချစ်သူရှေ့မှာ ငါ့ကို အသရေဖျက်တာလား။ စကားတစ်ခွန်းမှ အမှန်မပါဘူးလို့တောင် ပြောသေးတယ်။

“ဟူး...”

အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းပြီး ငှက်တောက သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ရယ်မောလိုက်တယ်

“ဒါ လုံးဝ လိမ်ပြောတာ။ ကျွန်တော် ငှက်တောအကြောင်း ကောင်းကောင်း သိတယ်။ ဒီကောင်က လုံးဝ ဉာဏ်အကောင်းဆုံး၊ စကားအနားထောင်ဆုံးပဲ”

“ဒီလူတွေ ပြောတာကို မယုံပါနဲ့”

“ခုနက ပြောပြထားတဲ့ ကောင်တွေကလွဲလို့ ကျန်တာကို သတိထားစရာ မလိုဘူး”

“နောက်ပြီး ငှက်တောက သူတို့ ပြောသလို လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် လူသားဘဝနဲ့ အာမခံတယ်”

“မယုံရင် မနက်ဖြန် သွားကြည့်လိုက်ပါ။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အထဲမှာ ပါဝင်တယ်။ ပြီးတော့... ဒီကောင်က တိရစ္ဆာန်ရုံမှာ အတတ်သိဆုံးပဲ။ ဆုပိုင်က ဒါရိုက်တာဖြစ်ပေမဲ့ ဒီငှက်တောနဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်းကွာခြားတယ်။ ဖိနပ်သယ်ဖို့တောင် မမီဘူး”

“တကယ် ဒီလောက်တောင် တော်တာလား”

ဖုန်းတစ်ဖက်ကနေ အံ့အားသင့်သံ ထွက်လာတာကို ကြားတော့ ငှက်တောက မြေခွေးရှဉ့်ကို အထင်သေးစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ဘေးကို သွားဖို့ အချက်ပြလိုက်ကာ အသံနှိမ့်ကာ ထပ်ပြောလိုက်တယ်

“သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်တော် ပြောတာ လုံးဝ မမှားဘူး”

“ဟာ၊ မေ့နေလို့၊ ရေနေသတ္တဝါပြတိုက်နားမှာ ဖုန်းရောင်းတဲ့ဆိုင် လုံးဝ မရှိဘူး။ ဒါက သူများဆီကနေ ငှားထားတာ။ အားလပ်ချိန်ရရင် ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်။ မင်း ပြန်ခေါ်စရာ မလိုဘူး”

“ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က အလုပ်များတာ ပြီးသွားရင် ဖုန်းဝယ်ပြီးမှ မင်း ကျွန်တော့်ကို ခေါ်နိုင်ပါပြီ”

484 04

“ဒါဆိုရင် ကိစ္စမရှိရင် ချလိုက်တော့မယ်နော်”

“အစ်ကိုဆုဟေး”

“ကျေးဇူးပါ၊ ရှင်အရမ်းကောင်းတာပဲ”

ဖုန်း ချသွားပြီးနောက် ငှက်တောက မြက်ခင်းပေါ်မှာ ရပ်ပြီး ရယ်မောနေတယ်။

“ဟဲဟဲ...”

“မင်း အရမ်းကောင်းတာပဲ”

“အင်း၊ မင်း အရမ်းကောင်းတာပဲ”

“ဟားဟားဟား၊ မင်း အရမ်းကောင်းတာပဲ”

“ရှူး...”

ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ မြေခွေးရှဉ့်တွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကြတယ်။ တွန်းလှည်းတွေကို တွန်းပြီး အဝေးကို အသက်လု ထွက်ပြေးကြတယ်။

အရမ်း ထိတ်လန့်စရာပဲ

ဒီငှက်တော ရူးသွားပြီ

...

ငှက်တော “အွန်လိုင်းချစ်ခြင်း” ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုမှာ နှစ်မြုပ်နေစဉ်မှာပဲ။

မစ်ရှင် နေရာမှာတော့ မုတ်ဆိတ်မွှေးထူထူနဲ့ လူအုပ်စုတစ်စုက တောအုပ်ထဲကနေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်လာကြပြီး ဝေးရာက အမည်းရောင် ဂူပေါက်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထိုင်ကြည့်နေကြတယ်။

“သတိထားကြ၊ မေ့ဆေးသေနတ်တွေ အားလုံး အသင့်ပြင်ထား”

“ဒီက အနံ့က မှန်တယ်။ အထဲမှာ ဝက်ဝံနက်တစ်ကောင် ရှိနေတာ သေချာတယ်”

“စတင်တော့မယ်”

ရိုရီသည် မျက်နှာကို မှိုင်တွေနေပြီး မေ့ဆေးသေနတ်ကို ကိုင်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။

++++++

485 01

အခန်း 485 ဒီလိုငွေမျိုးလား

“ကလပ်…ကလပ်…ကလပ်”

ခြေသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လရောင်အောက်တွင် အရိပ်မည်း အနည်းငယ်သည် ဂူထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်လာကြသည်။

“ဟူး…ဟူး…ဟူး”

အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရတော့ ရိုရီက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ မေ့ဆေးသေနတ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

“မီးဖွင့်၊ ပစ်မှတ်တွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်း ပစ်”

အသံတိုးတိုးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ကလပ်…”

မျက်စိကျိန်းစရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

“ရှူး…ရှူး…ရှူး”

ဆုပိုင်သည် ဝက်ဝံမည်း၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ မြက်ခင်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေရာမှ ချက်ချင်း နိုးထလာသည်။

ဝင်လာသည့် လူသားအနည်းငယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြန်ဖိချလိုက်သည်။

ကျောပိုးအိတ်ထဲကနေ ပစ္စတိုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး မြက်ခင်းထဲမှာ ကပ်နေလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့က ဝက်ဝံမည်းကတော့ သေနတ်မှန်သွားပြီ။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ဘေးဘက်တစ်ဖက်ကို စောင်းယိမ်းကျလာသည်။

“မြန်မြန်၊ ထိသွားပြီ၊ အရွယ်ရောက်ပြီး ဝက်ဝံမည်းပဲ၊ မြန်မြန်ဝင်ပြီး သယ်ထုတ်လာခဲ့”

ရိုရီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ပြီး သူ့လက်အောက်ခံ အနည်းငယ်ကို အမြန်ဝင်ဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ဒုန်း”

ထိုအချိန်မှာပင် ဂူအတွင်းမှ သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အား…အား…အား…”

ဝင်သွားကြသည့် လူအနည်းငယ်မှာ ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်ထွက်လာကြသည်။

ဂူထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် လူရှိနေတာလဲ။

လူတိုင်း၏ ခေါင်းထဲတွင် ဤအတွေးပေါ်လာသည်။

“အတွင်းထဲက လူက ငါတို့ အဖော်ပဲလား”

“ငါတို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ ဒီဝက်ဝံကို မင်း ဖမ်းထားတာဆိုရင် ငါတို့ လက်လျှော့ပေးနိုင်ပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့၊ ငါတို့လူတွေကို ထိခိုက်အောင် လုပ်လိုက်တဲ့အတွက် မင်း အမြန်ထွက်လာဖို့ တိုက်တွန်းတယ်… မဟုတ်ရင် ငါတို့ ပစ်တော့မယ်”

485 02

ရိုရီက အတွင်းဘက်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ခေါင်းလှည့်ပြီး လူအားလုံးကို ဒေါသတကြီးဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်

“သေနတ်လဲ၊ ဒီလူ မထွက်လာရင် အထဲက ဝက်ဝံမည်းကို မလိုချင်တော့ဘူး၊ တိုက်ရိုက် ပစ်သတ်”

“ဒီနေရာက နယ်စပ်နဲ့ အရမ်းနီးတယ်၊ ကင်းလှည့်တဲ့လူတွေက သေနတ်သံကြားရင် ငါတို့ ဒုက္ခရောက်မယ်”

“မြန်မြန်၊ တစ်မိနစ် စောင့်ကြည့်၊ အထဲက တုံ့ပြန်မှုမရှိရင်…”

လူအုပ်က မေ့ဆေးထိုးအပ်တွေကို ဖြုတ်၊ ကျောဘက်က အမဲလိုက်သေနတ် တွေကို လဲလှယ်ပြီး သေနတ်ပြောင်းကို မည်းမှောင်နေတဲ့ ဂူဝကို ချိန်လိုက်ကြသည်။

“ဟူး…”

ဆုပိုင်က ဝက်ဝံမည်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ် မှီထားပြီး သူ့အမွေးတွေမှာ စိုက်ဝင်နေတဲ့ အပ်ချောင်းအနည်းငယ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ပစ္စတိုကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

အခုလို ဂူထဲမှာ ပိတ်မိနေတော့ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။

သူ့မှာ ပစ္စတို ရှိနေပေမဲ့ အပြင်က ခိုးဖမ်းသူ အနည်းငယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်ပေမဲ့…

သေနတ်ပစ်ခတ်မှု ဖြစ်ပွားရင်၊ ဒီဝက်ဝံမည်းကတော့…

“ကျွန်တော် အခု ထွက်လာပါပြီ”

ဒီအချက်ကို တွေးလိုက်မိတော့ ဆုပိုင်ဟာ ပစ္စတိုကို ကျောဘက်မှာ ဝှက်ထားလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း အပြင်ဘက်ကို ထွက်လာသည်။

“မင်း သေနတ်ကို အပ်လိုက်”

သူ့ရှေ့မှာ တရုတ်လူငယ်တစ်ယောက်မှန်း မြင်လိုက်ရတော့ ရိုရီဟာ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး အမဲလိုက်သေနတ်ကို သူ့နဖူးပေါ် တေ့လိုက်ကာ ခပ်ထေ့ထေ့ ပြောလိုက်သည်

“အတွင်းမှာ တခြားလူ ရှိသေးလား”

“မရှိတော့ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်လူတွေ အနီးအနားမှာ ရှိပါတယ်၊ မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာပါ”

ဆုပိုင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်တကြား အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်

“ကျွန်တော် ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီဝက်ဝံမည်းကို ခင်ဗျားတို့ကို ပေးပါတယ်… ကျွန်တော့်လူတွေ မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာပါ…”

“ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို မထိခိုက်ရဘူး”

“ဒုန်း…”

ဘေးနားက သန်မာထွားကြိုင်းတဲ့လူတစ်ယောက်က ဆုပိုင်ရဲ့ ခါးက ပစ္စတိုကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်သီးနဲ့ အားပြင်းပြင်း ထိုးချလိုက်ရာ သူဟာ မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားသည်။

“ဒီကောင်”

485 03

“တရုတ် အမဲလိုက်အဖွဲ့ ဖြစ်နေတာပဲ၊ မြန်မြန်ဝင်ပြီး ဝက်ဝံမည်းကို ဆွဲထုတ်၊ ဒီနေရာမှာ မနေသင့်ဘူး”

ရိုရီက မြေပြင်ပေါ်မှာ တုန်ယင်နေတဲ့ ဆုပိုင်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအကြည့်နဲ့ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

“ခုနက သေနတ်သံကြောင့် ပေါ်သွားပြီ၊ ဒီမှာ မနေသင့်တော့ဘူး၊ တရုတ်အမဲလိုက်အဖွဲ့တွေက စည်းလုံးတယ်၊ ဒီလူငယ်ကို ဂူထဲ တွန်းထည့်ထားခဲ့ပြီး ငါတို့ အမြန်ထွက်သွားမယ်”

“ဒီလူတွေနဲ့ ရန်မဖြစ်သင့်ဘူး”

ချက်ချင်းဆိုသလို သန်မာထွားကြိုင်းသူ အနည်းငယ်ဟာ ကြိုးတွေယူပြီး ဂူထဲဝင်ကာ ဝက်ဝံမည်းကို ချည်နှောင်ပြီး သယ်ထုတ်လာကြသည်။

“သွား”

“ကောင်စုတ်လေး၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ကံကောင်း လို့၊ နောက်တစ်ခါ ဒီနေရာကို ဝက်ဝံလာဖမ်းဖို့ မရဲနဲ့၊ မဟုတ်ရင် သတ်ပစ်မယ်လို့ မှတ်ထား”

ရိုရီက ဆုပိုင်ဘေးမှာ ရပ်ပြီး ဗိုက်ကို ခြေထောက်နဲ့ တစ်ချက် ကန်လိုက်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး သူ့ကို ဆွဲထူလိုက်ကာ ဂူထဲကို ပစ်ချလိုက်သည်။

လှည့်ထွက်ပြီး လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ အဝေးက တောအုပ်ထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားသည်။

ဒီနေရာမှာ ဝက်ဝံဖမ်းတဲ့အခါ သူတို့ဟာ မေ့ဆေးသေနတ်ကိုသာ အသုံးပြုလေ့ရှိတယ်။

အမဲလိုက်သေနတ်တွေ သယ်လာပေမဲ့ လုံးဝမတတ်သာမှသာ ပစ်ခတ်လေ့ရှိတယ်။

ဒီနေရာက နှစ်နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်မှာ တည်ရှိတယ်။

သေနတ်သံ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွက်ပေါ်လာရင် နယ်စပ်မှာ အခြေစိုက်ထားတဲ့ စစ်သားတွေရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားမိနိုင်တယ်။

အဲဒီအခါ…

ဖမ်းမိသွားရင် ဝက်ဝံဖမ်းတာထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ကိစ္စဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

နေရာမှာတင် ပစ်သတ်ခံရနိုင်တယ်။

++++++

486 01

အခန်း 486

[ဟာကွာ၊ ဒါရိုက်တာဆုပိုင်က ဘာလို့ ခုခံမတိုက်ခိုက်ရတာလဲ၊ လက်ထဲမှာ သေနတ်ရှိတယ်၊ ဂူထဲမှာလည်း ရှိနေတာ၊ ဒီလူတွေက လုံးဝ မမြင်ရဘူး၊ ဒီလိုလုပ်စရာ မလိုဘူးလေ]

[အပေါ်ကလူက အရူးလား။ အပြင်ကပါ သေနတ်ပြန်ပစ်ရင် အဲဒီ ဝက်ဝံမည်း အသက်ရှင်နိုင်ဦးမှာလား။]

[ဟုတ်တယ်၊ ဒါရိုက်တာဆုပိုင်က ဒီဝက်ဝံမည်းရဲ့ အသက်ဘေးအတွက် သေချာပေါက် မခုခံခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါရိုက်တာဆုပိုင်က အရမ်းဉာဏ်ကောင်းတယ်၊ ကြောက်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးပြပြီး သူ့လူတွေ အနီးအနားမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီလူတွေက သူ့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။]

[အပေါ်ကလူ ပြောတာ အရမ်း ခေါင်းအစ ခြေအဆုံးကျနေတာ၊ ကျောင်းဆင်းရင် ဒီနည်းလမ်းကို ခဏခဏ သုံးနေတာလား။]

[ဟာကွာ၊ မင်းတို့တွေ ဘာလို့ ဒီလောက်တူနေအောင် ပြောနိုင်တာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို ကျောင်းရှေ့မှာ ထိုးဖို့ ကြိုးစားတုန်းက ငါ ဒီနည်းကို သုံးခဲ့တာပါ၊ ဒီနေ့တော့ ငါ့မိဘတွေကို ခေါ်လိုက်တယ်၊ ငါ့အဖေက ငါ့နောက်မှာ ရှိနေတာကို မင်းတို့ မှန်းကြည့်ကြ၊ ဒီကောင်စုတ်လေးတွေက မကောင်းဘူး၊ တကယ်တော့ ငါ့ကို သစ်ပင်ငယ်လေးတွေ ရှိတဲ့ ခြံထဲ ဆွဲခေါ်သွားတာ]

[ငါ ထင်တယ် ဒါရိုက်တာဆုပိုင် ဒေါသထွက်တော့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သေနတ်လည်း ဆုံးရှုံးသွားပြီ၊ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ပရိသတ်အများအပြားဟာ ဆုပိုင် ဂူထဲက ထွက်လာတာကို မြင်တော့ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုလူအုပ်က စိုးရိမ်မှု အချို့ရှိသည်။

အားလုံးက ဒါရိုက်တာဆုပိုင် အနည်းငယ်ပဲ အရိုက်ခံရတာ မြင်တော့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဝက်ဝံမည်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို တွေးလိုက်မိတော့ လူတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ် ပြန်ဝင်လာတယ်။

ခုနက လူအုပ်ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ အလုပ်ခွဲဝေမှုက အရမ်း ရှင်းလင်းနေတယ်၊ ဒီနေရာကို ဝက်ဝံဖမ်းဖို့ မကြာခဏ လာနေတဲ့ ခိုးဖမ်းသူတွေပဲ။

ဆုပိုင်က နေ့ခင်းဘက် ရှင်းပြပြီးတဲ့နောက် လူတိုင်းဟာ ဒီဝက်ဝံမည်းတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို သိထားကြတယ်။

“ဟူး…”

“ရှူး…”

ဆုပိုင်က ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဂူထဲက ထွက်လာပြီး ထွက်ပြေးသွားတဲ့ လူအုပ်ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ သွားကို တင်းတင်း ကြိတ်လိုက်သည်။

ကျောပိုးအိတ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။

အတွင်း အလွှာကနေ လေးမြှားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတိုင်းမှာ ပစ္စတိုကိုသာမက လေးမြှားလို ကိရိယာမျိုးကိုလည်း သယ်ဆောင်လေ့ရှိတယ်။

ဒါက သေနတ်ပစ်ဖို့ မလွယ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးတွေကို ကြိုတင်ကာကွယ်ဖို့ပဲ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လေးမြှားက အသံဗလံ လုံးဝ မရှိဘူး။

“အခု သွားဖို့ဆိုတာ မလွယ်တော့ဘူး”

ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက် ဆုပိုင်ဟာ လက်တစ်ဖက်နဲ့ လေးမြှားကို ကိုင်ထားရင်း အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံးမြှင့်ကာ အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။

“ရိုရီ ခေါင်းဆောင်၊ ဒီလိုပဲ ပြန်ရတော့မှာလား။ ဒီတစ်ခါ ဝက်ဝံမည်းတစ်ကောင်ပဲ ဖမ်းမိတာ”

486 02

သန်မာထွားကြိုင်းသူ တစ်ယောက်က တောထဲမှာ အလျင်အမြန် လျှောက်ရင်း မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီ တရုတ် အမဲလိုက်သမားတွေကို ငါတို့ ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး၊ သူတို့နဲ့ တွေ့ရင်တောင် အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာစရာ မလိုသေးပါဘူး”

“မိုက်မဲလိုက်တာ”

ရိုရီက မျက်လုံးပြူးပြူးနဲ့ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်

“နည်းနည်းလောက် စဉ်းစားလို့ မရဘူးလား၊ ငါတို့က ဝက်ဝံဖမ်းဖို့ လာတာ၊ ဘာလုပ်ဖို့ လာတယ် ထင်လဲ”

“အဲဒီအခါ ကျရင် ရန်ဖြစ်ကြပြီး စစ်သားတွေကို ဆွဲခေါ်မိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

“မင်း ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ စစ်သားတွေကို တိုက်နိုင်မလား”

“တကယ့် အရူး”

“စကားများမနေနဲ့၊ မြန်မြန်သွား”

နောက်ကျောက ဝက်ဝံမည်းကို လှည့်ကြည့်ပြီး ရိုရီက သူ့ပါးစပ်ကို ညင်သာစွာ ဖြဲလိုက်ပြီး ဓာတ်မီးနဲ့ အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါးနှစ်သား အရွယ်ရောက်ပြီး ဝက်ဝံမည်းတစ်ကောင်၊ ငါတို့သည် နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် သည်းခြေရည်ကို ထုတ်ယူဖို့ လုံလောက်တယ်”

“ရက်အနည်းငယ်နေရင် ငါတို့ ထပ်လာမယ်”

လူအုပ်စုဟာ တောထဲမှာ အလျင်အမြန် ခရီးနှင်နေကြသည်။

သူတို့ရဲ့ ဘေးတိုက်နေရာမှာ အရိပ်မည်းတစ်ခုက သူတို့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေတာကို လုံးဝ သတိမထားမိကြဘူး။

“သည်းခြေရည် ထုတ်ယူမယ်”

ဆုပိုင်ရဲ့ လေးမြှားကို ကိုင်ထားတဲ့လက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျဆင်းသွားသည်။

မူလကတော့ ဒီခိုးဖမ်းသူတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ချက်ချင်း ပစ်သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမဲ့…

ဒီလူအုပ်ရဲ့စကားသံက အရမ်းတိုးနေပေမဲ့ ညဘက်တောထဲမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေတယ်။

ဒီလူအုပ်ဟာ ရိုးရိုး အမဲလိုက်သမား တွေ မဟုတ်ဘဲ သည်းခြေရည် ထုတ်ယူတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဆုပိုင်က မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ချဲ့ကားပြောရရင် ဒီလို အဖွဲ့အစည်းမျိုးဟာ ခိုးဖမ်းသူတွေထက်တောင် ပိုပြီး ဆိုးရွားတယ်။

ဝက်ဝံမည်းတွေကို လှောင်ချိုင့်ထဲ ထည့်ပြီး ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရုံသာမက နောက်ဆုံးမှာ ဝက်ဝံမည်းရဲ့ အလောင်းကိုပါ ခုတ်ထစ်ပစ်တယ်။

ဒါတွေက လူသားမဆန်တဲ့ သေဒဏ်ပေးသူ အုပ်စုပဲ

ဒါပေမဲ့…

ခုနက ဒီလူတွေရဲ့ စကားကို နားထောင်ကြည့်တော့ ဒီတစ်ခါ ဝက်ဝံမည်း ဖမ်းတာဟာ ဝက်ဝံဦးရေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ ဖြစ်တယ်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဒီလူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ဝက်ဝံမည်း အများအပြားကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။

ဒီအချက်ကို တွေးလိုက်မိလို့သာ ဆုပိုင်က လက်မပါခဲ့တာ။

486 03

အစားထိုးအနေနဲ့ ဒီလူတွေကို သတိထားပြီး နောက်ယောင်ခံ လိုက်ခဲ့တယ်။

ဒီလူတွေကတော့ ခုနက လူငယ်ဟာ အရှိန် ဒီလောက် မြန်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။

တောထဲက ထွက်လာပြီးနောက် ဆုပိုင်ဟာ မြက်ခင်းပေါ်မှာ ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်နေပြီး ကားပေါ်တက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြတဲ့ လူအနည်းငယ်ကို ကြည့်ပြီးမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

အဆုံးမရှိတဲ့ လမ်းမကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း ဆုပိုင်က ကျောပိုးအိတ်ကို တင်းကျပ်လိုက်ပြီး အလားတူ လိုက်ပါသွားသည်။

“ဒုန်း…ဒုန်း…ဒုန်း”

ကားအနည်းငယ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်လိုက်သည်။

ရိုရီနှင့် အဖွဲ့သားများဟာ ပစ်ကပ်ကားရဲ့ နောက်ဖုံးကို ဖွင့်ပြီး ဝက်ဝံမည်းကို သားသတ်ရုံထဲကို အလျင်အမြန် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

“ဒုန်း…”

သူ့ကို သံလှောင်အိမ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရိုရီဟာ ဘေးမှာ ထိုင်ပြီး မရပ်မနား အသက်ရှူရင်း လက်အောက်ခံတစ်ယောက်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဟေ့၊ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့၊ မေ့ဆေး မပြယ်ခင် ဒီဝက်ဝံမည်းကို ပိုက်ထည့်လိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့…”

ဒီလက်အောက်ခံက ခေါင်းညိတ်ပြီး အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။

“မနေ့က ဝက်ဝံအရေခွံ ခြောက်သွားပြီလား”

“ခေါင်းဆောင်၊ ခြောက်သွားပါပြီ…”

“အင်း”

“ရက်အနည်းငယ်နေရင် လူပိုခေါ်ပြီး အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲ၊ ဝက်ဝံမည်း ပိုဖမ်းနိုင်ရင် အထဲက အခြေအနေ မကောင်းတော့တဲ့ ဝက်ဝံတွေကို အကုန် ရှင်းပစ်”

ရိုရီက သံလှောင်အိမ်ထဲမှာ လဲလျောင်းနေကြတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ ဝက်ဝံမည်းတွေကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

“ဒီတစ်ခါ အဓိက အလုပ်က ဝက်ဝံငယ်လေးတွေ ကို ဖမ်းဖို့၊ ငါတို့ အားလုံး ဝက်ဝံငယ်လေးတွေကို သုံးနိုင်ရင် အနည်းဆုံး ငါးနှစ်လောက် ထပ်ပြီး ဖမ်းဆီးစရာ မလိုတော့ဘူး”

“အခု ဖမ်းဆီးရတာ ပိုခက်လာပြီ၊ ဒီဝက်ဝံမည်းတွေက ဒီနေရာမှာ တိရစ္ဆာန် နည်းသွားပြီဆိုတာ သိနေကြပုံရတယ်၊ ဒီနေရာကို သိပ်မလာတော့ဘူး”

“ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ငါတို့ ဒီလမ်းကြောင်းလည်း ကြာကြာ ခံ တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဝက်ဝံညိုဖမ်းဖို့ ခွင့်ပြုချက်ကလည်း အခု အရမ်း လျှောက်ထားရ ခက်နေတယ်”

“အားလုံး စိတ်အားထည့်၊ ဒီတစ်ခါ ဝက်ဝံငယ်လေး တစ်ကောင်ကို ဘယ်သူတွေ့တွေ့၊ ဆုကြေး နှစ်ဆ ပေးမယ်”

“နားလည်ပါပြီ”

++++++