အခန်း (၁၀၃-၁၀၄)

အခန်း။ ၁၀၃

"ဟားဟား... အဘိုးက တကယ့်ကို ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့သူပဲ"

ပေါင်တထုံးက သူ့အမြင်ကို ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဘိုးရဲ့ စဉ်းစားပုံက တကယ်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါတယ်"

"အခု နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော် ပေါ်လာပြီဆိုတော့ ရှန်းရန်နယ်မြေဟာ နဂါးတွင်း၊ ကျားဂူလိုမျိုး အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာဖြစ်လာပြီ"

"နတ်ဘုရားနန်းတော် ပွင့်ပြီဆိုတာနဲ့ သေချာပေါက် တိုက်ပွဲကြီးတွေ ဖြစ်လာတော့မှာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သာမန်သိုင်းဆရာတွေတင်မကဘူး၊ မွေးရာပါသိုင်းဆရာကြီးတွေတောင် အနားကပ်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းလိမ့်မယ်။ အထဲက အခွင့်အရေးတွေကို ရဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပေါ့။ လောဘကြီးလေလေ စောစောသေလေလေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"အဲဒီအစား ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆီမှာ တပည့်ခံနိုင်ဖို့ ကြိုးစားတာကမှ တကယ့်ကို လက်တွေ့ကျတဲ့ အကျိုးအမြတ်ပဲ"

ပေါင်တထုံးသည် ထိုအဘိုးအိုနှင့် မြေးဖြစ်သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို သဘောတူညီခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်သည် လောဘကြီးနိုင်သော်လည်း သူ၏ အလိုရမ္မက်နှင့် လောဘကြောင့် မျက်စိကန်းမသွားရန် အရေးကြီးသည်။ မဟုတ်ပါက ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အခြားသူများက နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို မျက်စိကျပြီး နတ်ဘုရားအမွေအနှစ် ရရှိရန် စိတ်ကူးယဉ်နေကြသော်လည်း ဤအဘိုးအိုကမူ မတူညီပေ။

နန်းတော်ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ကျင့်ကြံသူများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူက တွေးမိပြီး ထိုအခွင့်အရေးကို သုံးကာ မြေးဖြစ်သူအတွက် ဆရာကောင်းတစ်ယောက် ရှာပေးလိုခြင်းပင်။

အခြေအနေကို မှန်မှန်ကန်ကန် သုံးသပ်နိုင်ခြင်း၊ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားနောက် တစ်ကောက်ကောက် မလိုက်ခြင်းနှင့် သူတကယ် လိုအပ်သည့်အရာကိုသာ ရှာဖွေခြင်းတို့ကြောင့် ဤအဘိုးအိုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်သည်လည်း အဘိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ စိတ်ထဲတွင်တော့ သူ့ကို ပို၍ လေးစားမိသွားသည်။

ရည်မှန်းချက်ချင်း မတူညီသောအခါ ရလဒ်များမှာလည်း သိသိသာသာ ကွဲပြားသွားတတ်သည်။

အခြားသူများက နန်းတော်ကို ပစ်မှတ်ထားချိန်တွင် အဘိုးအိုကမူ နန်းတော်ကြောင့် ရောက်လာမည့် ကျင့်ကြံသူများကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်ရာ တကယ့်ကို ပါးနပ်သော မြေခွေးအိုကြီးပင်။

သို့သော် ဤကောင်လေးမှာ သူ၏အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင် ပူပန်ပေးမည့် အဘိုးရှိနေသဖြင့် ကံကောင်းလှသည်။

ကုယွမ်ကမူ သူကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့်သာ စစ်မှန်သော တာအိုကျင့်စဉ်ကို ရယူလိုခြင်းပင်။

ပေါင်တထုံးက ရယ်မောရင်း ဆက်ပြောသည်။

"မကြာသေးခင်ကပဲ ကြယ်တာရာမြစ် ဓားဂိုဏ်းက အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်က ချင်ကျိုးနယ်မြေကို ဖြတ်သွားရင်း ထူးကဲဓားရိုးစုပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။ အဲဒီလူက ကောင်လေးကို ချက်ချင်းပဲ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီး တောင်ပေါ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ စစ်မှန်သောတပည့်အဖြစ် တရားဝင် အခမ်းအနားလုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ အဲဒီကောင်လေးရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ အာဏာရော၊ အဆင့်အတန်းရော၊ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ပါ အကုန်ပွင့်သွားပြီပေါ့"

"ခင်ဗျားတို့သိတဲ့အတိုင်း ကြယ်တာရာမြစ် ဓားဂိုဏ်းဆိုတာ ပင်းကျိုးနယ်မြေရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းပဲ။ စစ်မှန်သောတပည့်အဖြစ် ဝင်ခွင့်ရပြီဆိုတာနဲ့ ရွှေအမြုတေကို တည်ဆောက်နိုင်ဖို့၊ အသက်ရှည်ဖို့နဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ဖို့ လမ်းကြောင်းက သေချာသွားပြီ။ စကားတစ်လုံးတည်းနဲ့ လူပေါင်းသောင်းချီရဲ့ အသက်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာမှာ။ ဒါက တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်သွားသလိုမျိုး အခွင့်အရေးပဲ။ အဲဒီ ရဲယင်လန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးကို လူတိုင်းက အားကျနေကြတာ"

"ထူးကဲဓားရိုးစု ဟုတ်လား"

တိတ်ဆိတ်နေသော ကုယွမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဝင်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ပေါင်တထုံးပါ။ ညီလေးရဲ့ အမည်ကို သိခွင့်ရမလား"

ပေါင်တထုံး၏ မျက်လုံးများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ယန်ရှီဆန်းပါ"

ကုယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဩော်... ညီလေးယန်ကိုး"

ပေါင်တထုံးသည် ကုယွမ်၏ အေးစက်သော အမူအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။

"ထူးကဲဓားရိုးစု ဆိုတာ တကယ်တော့ အင်မတန် ရှားပါးတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ အမျိုးအစားပဲ။ အာကာသ ကြယ်တာရာ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပင်ကိုယ်ကတည်းက နီးစပ်မှုရှိပြီး ဓားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် မွေးရာပါ သင့်တော်တဲ့သူတွေပေါ့။ အခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ကြယ်တာရာမြစ် ဓားဂိုဏ်းရဲ့ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ အံဝင်ခွင်ကျ အဖြစ်ဆုံးပဲ"

ကုယွမ်သည် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ခေါင်းကို ညိတ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုပေါင်က ဗဟုသုတ အရမ်းစုံတာပဲ။ ဒါတွေအကုန်လုံးကို သိနေတယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထူးကဲဓားရိုးစုဆိုသည်မှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည့် မွေးရာပါ ပါရမီဖြစ်မည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

သူ၏ သံမဏိအရိုးနှင့် နူးညံ့သော အကြောများမှာ သာမန်သိုင်းသမားများ၏ အမြင်တွင် ထူးချွန်သော ပါရမီဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း အဆုံးစွန်ထိတော့ ၎င်းမှာ သာမန်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်သာ ဖြစ်နေသေးသည်။

သာမန်လူသား ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်၏ အထက်တွင် ဝိညာဉ်ခန္ဓာနှင့် တာအိုခန္ဓာဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ခွဲခြားထားပြန်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သစ်သားဝိညာဉ်ခန္ဓာ၊ ရေဝိညာဉ်ခန္ဓာ၊ မီးဝိညာဉ်ခန္ဓာ၊ ယင်ခြောက်ပါးချုပ်တည်းသွေးကြောနှင့် လေဝိညာဉ်ခန္ဓာတို့သည် ဝိညာဉ်ခန္ဓာ နယ်ပယ်အတွင်း၌ ပါဝင်ကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်များသည် ထူးကဲသော ပင်ကိုယ်ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတို့ ရှိကြရုံတင်မကဘဲ အချို့သော ဒြပ်စင်သဘာဝအခြေခံ တာအိုကျမ်းစာ နတ်ဘုရားနည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံရန် ပင်ကိုယ်ကတည်းက သင့်တော်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အလားအလာ အလွန်ကောင်းမွန်ကြပြီး အခြားသူများ တစ်သက်လုံး ကြိုးစားသော်လည်း မရနိုင်သောအရာကို အားစိုက်မှု အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ရရှိနိုင်ကြသည်။

ထိုသို့သော ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြီးများ၏ လုယက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းကို ခံရစမြဲပင်။

ကုယွမ်သည် ယခင်က ဆေးဘုရင်တောင်တန်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း အဘိုးအိုချန်၏ စကားကြောင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။ အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်ခြင်းနှင့် ဆေးဘုရင်

တောင်တန်း၏ တပည့်သစ်ခေါ်ယူချိန် ကျော်လွန်သွားခြင်းတို့ကြောင့် သူတို့က သူ့ကို လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူးဟု ပြောခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူသာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ တစ်မျိုးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ထိုပြဿနာများမှာ ပြဿနာမဟုတ်တော့ဘဲ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းကပင် သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ လိုက်လံစည်းရုံးပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ် စည်းမျဉ်းဆိုသည်မှာ လူတို့သတ်မှတ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်တွင် စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖျက်နိုင်သော စွမ်းအား သို့မဟုတ် အထူးအခွင့်အရေးပေးရန် ထိုက်တန်သော အရည်အချင်းရှိလာပါက ထိုစည်းမျဉ်းများမှာ အလိုအလျောက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေလိမ့်မည်။

ထူးကဲဓားရိုးစုဆိုသည်မှာလည်း အမည်ကြားရုံနှင့်ပင် ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသော်လည်း ကုယွမ်မှာ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ခန္ဓာနှင့် တာအိုခန္ဓာ အမျိုးပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသဖြင့် မကြားဖူးသည်မှာ မဆန်းပေ။

သူကိုယ်တိုင်ကိုပင် နမူနာထားကြည့်လျှင် အောင်းကြီးကို အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် သို့မဟုတ် ပြာလဲ့ရိပ် ဓားလိပ်ပြာကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင် သူသည်လည်း ပါရမီအသစ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အသွင်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ဟားဟားဟား... ညီလေးယန်ရဲ့ ချီးကျူးမှုကတော့ လွန်နေပါပြီ။ ငါ ပေါင်တထုံးက မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်း များလို့ နည်းနည်းပိုသိနေတာပါ"

ပေါင်တထုံးက ရယ်မောရင်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဟူး..."

အနီးအနားမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါတို့ကတော့ သေတဲ့အထိ ဒီလိုပဲ မရေမရာ အသက်ရှင်နေကြရတာ။ နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့နိုင်ဘူး"

"ဒါနဲ့ ပြောင်းပြန် အချို့ကျတော့လည်း နတ်ဘုရားကံတရားက အတင်းလိုက်ကပ်နေသလိုပဲ။ ဒီကမ္ဘာကြီးက မတရားလိုက်တာ..."

အချို့ကလည်း ထိုစကားကို ထောက်ခံပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသည်။

"ညီလေး... အဲဒီလိုတွေးတာ မှားနေပြီ"

ပေါင်တထုံးက သဘောမတူဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောကမှာ တောင်ထက်မြင့်တဲ့ တောင်ဆိုတာ အမြဲရှိတယ်။ မင်းက ရဲယင်လန်ကို အားကျနေပေမဲ့ ထမင်းတစ်နပ်တောင် ဝအောင်မစားရတဲ့ သူတောင်းစားတွေ၊ ကိုယ်လက်အင်္ဂါမစုံတဲ့သူတွေကရော ငါတို့လို ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိနေတဲ့သူတွေကို အားမကျဘူးလို့ ထင်လား"

"ဒါကြောင့် ညီလေး... အမှန်တော့ မင်းမှာ အခုရှိနေတာတွေက မင်းရဲ့ အလိုရမ္မက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဒုက္ခပေးနေတာပဲ။ တကယ်လို့ မင်းသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်က လူတွေကို တွေ့တဲ့အခါ မတရားဘူးလို့ ထပ်ခံစားရဦးမှာပဲ"

သူက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် ရဲယင်လန်က ကံကောင်းတယ်ဆိုတာ ကံကောင်းတာပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့မှာ အလားအလာတွေ အများကြီးရှိတာ မှန်ပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး"

"ငါ့အမြင်မှာတော့ သူက ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး။ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့သူတွေဆိုတာ ထိပ်တန်းပါရမီတွေနဲ့ အောင်မြင်ပြီးသားလူတွေကို ပြောတာ"

"ဥပမာ ချင်ကျိုးနယ်မြေက နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ လီချန်းစိန်ပေါ့။ သူ မွေးဖွားချိန်မှာ ကောင်းကင်ယံမှာ နီရဲတဲ့ နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါတွေ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဖြာထွက်လာတဲ့ နိမိတ်ထူးတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်လို့ သတင်းကြီးတယ်။ အဲဒီနိမိတ်က ဆေးဘုရင်တောင်တန်းက အကြီးအကဲချုပ်ကိုတောင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး လီချန်းစိန်ဟာ ရှားပါးတဲ့ သန့်စင်သောယင်တာအိုခန္ဓာပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ ပြောပြီး တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တယ်။ အခု အသက် ၂၀ ကျော်ရုံပဲ ရှိသေးပေမဲ့ လီချန်းစိန်ဟာ ရွှေအမြုတေကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သာမန်ကနေ သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ မှင်တက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ပေါင်တထုံးက ရယ်မောရင်း "ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်ရော မင်းတို့ ပိုပြီး မတရားဘူးလို့ မခံစားရဘူးလား"

"လီချန်းစိန် အပြင် မကြာသေးခင်က တောင်ပိုင်းနယ်ခြား ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တွေ အများကြီး ပေါ်ထွက်လာသေးတယ်။ စစ်မှန်သောနဂါးသွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့ ရှန်ယုမင်း... နဂါးပတ်ဝန်းကျင်ဂိုဏ်းက အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ရှိ ထူးကဲတဲ့ နှလုံးသားပိုင်ဆိုင်တဲ့ ကျီချန်းဟိုင်... မျောက်ဖြူဓားနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့် ဝမ်ကျူ... ထိုက်ရွှီကျောင်းတော်က ကြည်လင်သော ဖန်သားကိုယ်ထည်ဟပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဆုချိုးယွဲ့..."

"ဒီလူတိုင်းက ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်တွေဖြစ်ပြီး အခုဆိုရင် ထင်ရှားတဲ့ ပါရမီရှင်ကြီးတွေအဖြစ် ကြီးပြင်းလာကြပြီ"

စောစောက ညည်းညူနေသောသူများမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ကွာဟချက်က အလွန်ကြီးမားလွန်းသောအခါ မနာလိုစိတ်ပင် မမွေးနိုင်တော့ဘဲ ငေးကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဒီဝဝတုတ်တုတ် လူကြီးမှာတော့ တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်"

ကုယွမ် သတိထားမိလိုက်သည်။

ပေါင်တထုံးသည် ကုယွမ်ကဲ့သို့ပင် မွေးရာပါသိုင်းဆရာကြီး အဆင့် သို့မဟုတ် အရိုးခြင်ဆီဆေးကြောခြင်း အဆင့်သို့ပင် အပြည့်အဝ မရောက်သေးသော်လည်း သူသိထားသော သတင်းအချက်အလက်များမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသည်။

ထိုအချက်အလက် အချို့ကို ကုယွမ် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသလို အဘိုးအိုချန်ပင် သူ့ကို မပြောပြခဲ့ဖူးပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုယွမ်သည် အောက်တကို အဆင့်မြှင့်ပြီးချိန် သို့မဟုတ် ပြာလဲ့ရိပ် ဓားလိပ်ပြာကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးချိန်တွင် ရရှိလာမည့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုများကို တွေးတောနေမိသည်။

ထိုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မပေါ်ဖူးသေးသော ခန္ဓာကိုယ်အမျိုးအစားသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အခန်း။ ၁၀၄

တကယ်တော့ စောစောက လောကကြီး မတရားဘူးဟု ညည်းတွားခဲ့ကြသူများသည်လည်း တခြားလူများကဲ့သို့ပင် တူညီသော အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရခြင်းပင်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ပါရမီအပေါ်တွင် အများကြီး မူတည်သည်။

ပါရမီ ပိုမိုကောင်းမွန်လေလေ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ပိုမိုမြင့်မားလေလေ ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံ ပိုမိုကြံ့ခိုင်လေလေ ဖြစ်သည့်အတွက် ကျင့်ကြံသည့်အခါတွင် ပိုမိုမြန်ဆန်မည်ဖြစ်သလို အနာဂတ်တွင် ရရှိလာမည့် အောင်မြင်မှုများကလည်း ပိုမိုကြီးမားမည် ဖြစ်သည်။

သိုင်းဆရာအဆင့်နှင့် မွေးရာပါသိုင်းဆရာ အဆင့်များတွင်မူ ဒါက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးလှပေ။ ဝီရိယရှိရှိနှင့် ဇွဲနပဲဖြင့် ကျင့်ကြံနေသရွေ့မူ တစ်နေ့တွင် အသီးအပွင့်ကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ်၊ သူတော်စင်နယ်ပယ်၊ ယင်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်နှင့် နဂါးတံခါးနယ်ပယ် စသည့် အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်များတွင်မူ မတူညီတော့ပေ။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မျိုးတွင်မူ ကြိုးစားအားထုတ်မှု သက်သက်နှင့်တင် မလုံလောက်တော့ဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု၊ အခွင့်အလမ်းနှင့် အရင်းအမြစ်များကသာ အရေးအကြီးဆုံး အချက်များ ဖြစ်လာတော့သည်။

ကုယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်း ပိုမိုနားလည်လာလေလေ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၌ အောင်မြင်မှုတစ်ခုခု ရရှိရန်အတွက် လုံလောက်သော ပါရမီရှိရန် လိုအပ်သည်ဆိုသည်ကို ပိုမိုသဘောပေါက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

ထူးကဲဓားရိုးစု၊ သန့်စင်သောယင်တာအိုခန္ဓာ၊ စစ်မှန်သောနဂါးသွေးမျိုးဆက်၊ အပေါက်ခုနစ်

ပေါက်ရှိ ထူးကဲသောနှလုံးသား၊ ကြည်လင်သော ဖန်သားကိုယ်ထည်... ထိုအရာအားလုံးမှာ ဤကမ္ဘာ၌ အင်မတန် ရှားပါးလှသည့် ပါရမီများ ဖြစ်ကြသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဥပမာပေးရမည်ဆိုလျှင် အခြေအနေချင်းတူ၊ ကျင့်စဉ်ချင်းတူ၊ နောက်ခံချင်းတူလျှင်ပင် လူအများစုမှာ သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး၌ ဘယ်လောက်ပင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံကာ ကြိုးစားပါစေ သိုင်းဆရာအဆင့်မှာပင် လည်ထွက်နေပြီး မွေးရာပါသိုင်းဆရာအဆင့်၏ အတားအဆီးကို မကျော်လွှားနိုင်ကြပေ။

သို့သော် ပါရမီရှင်များအတွက်မူ ထိုသို့သော အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ရန်မှာ ထမင်းစားရေသောက်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှသည်။

အချို့ဆိုလျှင် မွေးကတည်းက တာအိုကို သက်သေပြကာ နတ်ဘုရားဖြစ်ရန် ကံပါလာပြီးသားပင်။ ထူးကဲဓားသိုင်းပညာတစ်ခုကို အခြားသူများက ဆယ်စုနှစ်ချီ၍ ပင်ပင်ပန်းပန်း နားလည်အောင် ကြိုးစားနေရချိန်တွင် ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကမူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သဘောပေါက်သွားနိုင်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူအချင်းချင်းကြားမှ ကွာဟချက်မှာ လူနှင့် ခွေးကြားမှ ကွာဟချက်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေတတ်သည်။ ဤသို့သော ကွာဟချက်မျိုးက လူကို စိတ်ပျက်အားလျော့မှုဆီသို့သာ တွန်းပို့တတ်သည်။

“တော်သေးတာက ငါ့ရဲ့ ပါရမီက သိပ်မကောင်းပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဖြတ်လမ်းနည်း သုံးလို့ရသေးတယ်...”

ကုယွမ်သည် သူ့ကိုယ်သူ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်မိသည်။

ပါရမီနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ သူသည် ထူးကဲဓားရိုးစု သို့မဟုတ် သန့်စင်သောယင်တာအိုခန္ဓာ ပိုင်ရှင်များကဲ့သို့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ အားသာချက်မှာမူ ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ရင်းနှင့် သူ၏ ပါရမီကို အမြဲတမ်း မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်များ များများရှိပြီး အစွမ်းထက်သော ပါရမီများသာ ရှိနေမည်ဆိုပါက သူ၏ ပါရမီမှာ ပိုမို၍ပင် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်၌မူ မည်သူမျှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

“မနက်ဖြန် ပြန်ရောက်တာနဲ့ ပြာလဲ့ရိပ် ဓားလိပ်ပြာဥကို အကောင်ဖောက်ရမယ်... ပြီးတော့ ဆုလာဘ်အဖြစ် ရမယ့် နောက်ထပ် ဓားလိပ်ပြာဥ တစ်ဥကိုလည်း ယူရမယ်”

ကုယွမ်က တိတ်တိတ်လေး စဉ်းစားနေသည်။

ဓားလိပ်ပြာအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့်တင် သူ၏ရင်ထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်အဆင့် ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို စိတ်ပျက်စေမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

အောင်းကြီးနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ယခုအခါတွင် အရွယ်ရောက်ရန် နီးစပ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆင့်မှာ နိမ့်သော်လည်း နတ်ဘုရားလိပ်၏ သွေးမျိုးဆက် အစအနလေး ပါဝင်နေသဖြင့် သူ၏ အလားအလာနှင့် ပါရမီမှာ အားဟွမ်သို့မဟုတ် ပါးစပ်ကြီးတို့ထက် မနိမ့်ပေ။

ယခုအခါတွင်ပင် လိပ်အသက်ရှူပါရမီက ကုယွမ်အတွက် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ပေးနေပြီး သူ၏ အတွင်းကလီစာများကို အမြဲတမ်း သန်မာစေသလို စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်း ပျိုးထောင်ပေးနေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဝိညာဉ်လိပ်အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးလျှင်မူ အောက်တ၏ ပါရမီမှာ ယခုထက် ပိုမိုမြင့်မားလာမည်မှာ သေချာသည်။

ဤပါရမီနှစ်ခုလုံးကိုသာ သူ ရရှိသွားမည်ဆိုပါက သူသည် တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသည့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုမျိုးကို ခံစားရမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုသို့သော အဆင့်မျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဆိုလျှင်မူ ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၌ တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ရန်မှာ ကုယွမ်အတွက် အခက်အခဲ ရှိတော့မည် မဟုတ်တော့ပေ။

...

ညဉ့်သည် ပို၍ နက်လာကာ အပြင်ဘက်တွင် မိုးက တဖြည်းဖြည်း တိတ်သွားသည်။

ကျောင်းတော်အပြင်ဘက်မှ ထူးဆန်းပြီး မည်သည့်သတ္တဝါမှန်း ခွဲခြားမရသော ငှက်ဆိုးသံနှင့် သားရဲဟိန်းသံအချို့ကို သဲ့သဲ့ကြားနေရပြီး ထိုအသံများက ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။

သို့သော် ကျောင်းတော်အတွင်းရှိ လူများကမူ ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်အားကြပေ။ လူတိုင်းမှာ ပေါင်တထုံး ပြောပြခဲ့သော သတင်းများကြောင့် မှင်တက်နေကြတုန်းပင်။

အချို့မှာလည်း စိတ်ကူးယဉ်ရင်း တက်ကြွနေကြပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဂိုဏ်းကြီးများ၏ စစ်မှန်သော တပည့်များ ဖြစ်ခဲ့လျှင် လီချန်းစိန်၊ ရှန်ယုမင်း၊ ကျီချန်းဟိုင်၊ ဝမ်ကျူနှင့် ဆုချိုးယွဲ့တို့လို ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို လှုပ်ခတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေကြသည်။

ကုယွမ်ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းကို တိတ်တဆိတ် ဆင်ခြင်နေသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်း၌ သန့်စင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ စုစည်းလာပြီး ဓားသိုင်း၏ နည်းစနစ်များနှင့် အဆီအနှစ်များမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ဤဓားသိုင်းမှာ အလွန်နက်နဲပြီး တိုက်စစ်သက်သက်ကိုသာ ဦးတည်သော ပညာရပ်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ ကျွမ်းကျင်သွားပါက ကောင်းကင်ဘုံလူသားနယ်ပယ် အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အဆင့်ကျော်ဖြတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်မှာ ခဲယဉ်းတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဘုတ်….

လူအုပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ အိပ်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးသွားပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

ရှူး….

ကုယွမ်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်စူးရှနေပြီး အေးစက်သော အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အသက်နှုတ်ဓားကျမ်းသည် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိရာ စောစောက သူသည် ခပ်သဲ့သဲ့မျှရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို တိတိကျကျ အာရုံခံမိလိုက်ခြင်းပင်။

"သေသွားပြီလား"

ပေါင်တထုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးသွားပြီး ထိုလူကို ထိကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးစက်တောင့်တင်းနေပြီး အရေပြားမှာလည်း ပြာနှမ်းနှမ်း အရောင် ပြောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အမြန်

သတိပေးလိုက်သည်။

"ဒီလူ သေတာက သံသယဖြစ်စရာပဲ။ အားလုံး သတိထားကြ"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် လူတိုင်း မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို အသီးသီး ထုတ်လိုက်ကြသည်။

ချွင်... ချွင်...

ဓားများ ဆွဲထုတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုကာ အန္တရာယ်အတွက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ထိုင်း…

လူသူကင်းမဲ့သော လေလွင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးမှာ သူ၏ ဓားရှည်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူ၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး ပြာနှမ်းသွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြန်သည်။

"ဟားဟားဟား... ဒီနေရာက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ သိုင်းဆရာတွေ ဒီလောက်တောင် စုနေတာဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတွေကို ကျွေးဖို့ အတော်ပဲပေါ့..."

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ ကြမ်းတမ်းပြီး နားမခံသာသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ ဘယ်နေရာက ထွက်ပေါ်လာမှန်း ခွဲခြားရခက်လောက်အောင် လွင့်ပျံ့နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မီးခိုးရောင် မြူထူများ ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။ မြူထူများထဲတွင် ဝေဝါးသော အရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး အသည်းယားစရာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အဲဒီ အရိပ်တွေက ဘာတွေလဲ"

"ဝိညာဉ်တွေလား"

ကြည့်နေသော လူတိုင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထလာကြသည်။ မီးခိုးရောင် မြူထူများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန်ပင် ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာနေသည်။

ရုတ်တရက် မြူထူထဲမှ လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆွဲကာ မြူထူထဲသို့ တစ်ချက်တည်း ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

"အားးးး"

ရင်နင့်စရာ အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုအသံမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် စူးရှဖျော့တော့သွားသည်။

ထို့နောက် အရိုးများ ကျိုးကြေသံ၊ အသားများ ဆုတ်ဖြဲသံနှင့် ဝါးမျိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံများကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ကုယွမ်သည် ကျောင်းတော်အပြင်ဘက်မှ ထူးဆန်းသော မြူထူများကို ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပေါင်တထုံးကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုပေါင်... ဒီလူကို သိလား"

ကုယွမ်သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤစွန့်ပစ်ထားသော ကျောင်းတော်တွင် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားမိပေ။

ထိုမြူထူများမှာ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားရုံတင်မကဘဲ သူ့ကိုပင် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

ပေါင်တထုံး၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

"ငါ ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီလူက ဟွားယန်နယ်မြေက ဝိညာဉ်ငိုသံသူငယ်လို့ လူသိများတဲ့ လူယုတ်မာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ကုယွမ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် "သူက ကောင်းကင်ဘုံလူသား မဟုတ်ဘူးလား"

"ကောင်းကင်ဘုံလူသား မဟုတ်ဘူး"

ပေါင်တထုံးက သူ့ကို အံ့ဩသလို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ထပ်သတိပေးသည်။

"ညီလေးယန်... သူ့ကို လျှော့မတွက်နဲ့။ သူက ကောင်းကင်ဘုံလူသား မဟုတ်ပေမဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မှော်ပညာကို ကျင့်ကြံထားတာ။ ဒီဝိညာဉ်မြူထူတွေက အာရုံနဲ့ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ရုံတင်မကဘဲ လူတွေကို ထိတ်လန့်စရာ အာရုံမှားတွေလည်း ပေးနိုင်တယ်။ မြူထူထဲမှာလည်း သူ မွေးမြူထားတဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ သူတို့က အပေးအယူမျှမျှနဲ့ မွေးရာပါသိုင်းဆရာ အများကြီးကို သတ်ခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါ့အပြင် ဝိညာဉ်ငိုသံသူငယ်က ဖမ်းရခက်ပြီး ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းလည်း အတည်မပြုနိုင်ဘူး။ ကျား၊ မ တောင် မကွဲပြားဘူး။ တကယ်လို့ ဒီလူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို ရှာမတွေ့ရင်တော့ ငါတို့အားလုံး ဒီမြူထူထဲမှာ ပိတ်မိပြီး သေရမှာပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံလူသား မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ စိတ်အေးသွားပါပြီ...

ကုယွမ်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သော်လည်း ထိုစကားကို အပြင်ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။