အခန်း (၈၀၆-၈၀၈)

အခန်း ၈၀၆ - နီလာလှိုင်းတောင်

"သခင်မလေး... ထွက်လာရမယ့် အချိန်တန်ပါပြီ"

ဖုန်းလင်းတောင်သို့လည်း လော့နတ်ဘုရားခန်းမ စမ်းသပ်ပွဲအတွက် အမည်စာရင်း ကြေညာချက် သတင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမ၏ သခင်မလေးသည် မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်ကို ကိုယ်စားပြုမည့် ၁၆ ဦးထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ထောင်အာမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်မီးလျှံခန်းမသို့ ရောက်သည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော သူမ၏ သခင်မလေးအတွက် ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်ယူစရာပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် စမ်းသပ်ပွဲမတိုင်မီ လော့မျိုးနွယ်စု၏ အထွတ်အမြတ်နေရာတစ်ခုဖြစ်သော "နီလာလှိုင်းတောင်" တွင် စုပေါင်းလေ့ကျင့်ခွင့် ရဦးမည် ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။

"သခင်မလေး... ကြားရဲ့လားရှင်"

လေ့ကျင့်ခန်းမထဲတွင် အောင်းနေသော လော့ဖုန်းလင်ထံသို့ ထောင်အာက အရေးတကြီး အကြောင်းကြားလိုက်သည်။ ခေတ္တအကြာတွင် အခန်းတံခါးမှာ ပွင့်လာပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လော့ဖုန်းလင် ထွက်လာသည်။

ထောင်အာက သူမထံသို့ အနက်ရောင်ဝါးနတ်သမီးထံမှ ပေးပို့သော စာတစ်စောင်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ မင်းသားပင်းနန်က သူမအား ပါဝင်ခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း စာထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ လော့ဖုန်းလင်၏ တည်ငြိမ်သော စိတ်နှလုံးသည်ပင် ဤသတင်းကြောင့် လှုပ်ခတ်သွားရသည်။

သူမသည် မင်းသားပင်းနန်၏ ဘက်တော်သားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ကို သိသော်လည်း၊ သူမကဲ့သို့သော လူငယ်တစ်ဦးအတွက် ဤမျှကြီးမားသော အထောက်အပံ့နှင့် အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"ငါ အခုပဲ ပင်မတောင်ကို သွားလိုက်ဦးမယ်" ဟု လော့ဖုန်းလင်က ပြောကာ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်၏ ပင်မတောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အဝေးမှပင် သူမသည် ပင်မတောင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသော ဧရာမ ဝိညာဉ်သင်္ဘောကြီး နှစ်စင်းနှင့် စုဝေးနေသော တပည့်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ ရန်ယွီနှင့် ကုလော့တို့ကဲ့သို့ သူမ အမြဲတမ်း အားကျလေးစားခဲ့ရသော စီနီယာကြီးများကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် လော့ဖုန်းလင် ဆင်းသက်ခါနီးတွင် သူမ အလွန်ရင်းနှီးသော လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားမိသည်။ ဂုဏ်သရေရှိလှသော ကောင်းကင်မီးလျှံခန်းမ တပည့်ကြီးများကြားတွင် မြေကမ္ဘာမီးလျှံခန်းမ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အသက် ၁၆၊ ၁၇ အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းပင်။

"ယီယွင်"

လော့ဖုန်းလင်မှာ ကြောင်သွားမိသည်။ သူမ သိထားသလောက် ယီယွင်မှာ သူမ ခေါ်ယူထားသော အခြေခံအလုပ်သမား အစေခံတပည့်လေးသာ ဖြစ်သည်။ သူက ဘာကြောင့် ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ။

"စီနီယာ လော့"

ယီယွင်က လက်ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ" လော့ဖုန်းလင်က အံ့သြတကြား မေးလိုက်သည်။

ယီယွင်က ပြုံးလျက် "ကျွန်တော်လည်း လော့နတ်ဘုရားခန်းမ စမ်းသပ်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ရွေးချယ်ခံရလို့ လာတာပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာ..." လော့ဖုန်းလင်မှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ယီယွင်မှာ အစေခံတပည့်လေးအဖြစ်သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ချက်ချင်းပင် နံရံပေါ်ရှိ စာရင်းကို သွားကြည့်လိုက်ရာ အောက်ဆုံးတွင် "ယီယွင်" ဆိုသော အမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက တကယ်ပဲ ရွေးချယ်ခံရတာလား သူမ ခေါ်လာတဲ့ အစေခံလေးက လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဒီလောက်အထိ ထူးချွန်သွားတာလား ယီယွင် ဝတ်ထားသော ဝတ်စုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် မြေကမ္ဘာမီးလျှံခန်းမသို့ ဝင်ခွင့်ရထားပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။

"ဂျူနီယာ ညီမလေး ဖုန်းလင်... မင်းက တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ များတာပဲ"

အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် လော့ဖုန်းလင် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လီယာ ဆိုသူကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်မီးလျှံခန်းမတွင် နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကျော် ကျင့်ကြံလာသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"စီနီယာ အစ်ကို လီယာ... ကျွန်မကို ကျီစယ်နေတာပါ၊ ကျွန်မ ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားပါဘူး" ဟု လော့ဖုန်းလင်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျီစယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ညီမလေး ပါဝင်ခွင့်ရတာတောင် ငါက အံ့သြနေရတာ၊ အခု ညီမလေးရဲ့ အစေခံတပည့်လေးပါ ဒီနေရာမှာ ရပ်နေနိုင်တာကတော့ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။

မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် သမိုင်းမှာ ညီမလေးက ပထမဆုံးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်" လီယာက ပြုံးပြုံးလေး ပြောနေသော်လည်း လော့ဖုန်းလင်၏ နားထဲတွင်တော့ ကဲ့ရဲ့သံကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လီယာက ယီယွင်ကို "အစေခံတပည့်" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းအားဖြင့် သူ့ကို တန်းတူအဆင့်အတန်းတွင် မထားကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ကဲ့သို့သော စီနီယာကြီးများမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အပင်ပန်းခံ ကျင့်ကြံမှ ရရှိသော အခွင့်အရေးကို၊ ရောက်လာသည်မှာ လအနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး အစေခံတပည့်ဘဝမှ ချက်ချင်း ခုန်တက်လာသော ယီယွင်က ရရှိသွားသဖြင့် သူတို့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယာ၏ နောက်ကွယ်ရှိ တပည့်များ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း သံသယ၊ မနာလိုမှုနှင့် ရန်လိုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရန်ယွီမှာမူ လော့ဖုန်းလင်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်ကာ တရားထိုင်နေတော့သည်။ သူသည် စမ်းသပ်ပွဲတွင် ရွေးချယ်ခံရခြင်းထက်၊ စမ်းသပ်ပွဲတွင် မည်သို့ ထူးချွန်အောင် လုပ်ရမည်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေပုံ ရပေသည်။

အခန်း ၈၀၇ - ရှေးဟောင်းဖေးနန်းတော်

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မျက်လုံးမှိတ်၍ တရားထိုင်နေသော ရန်ယွီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် လာနေပြီ" လူအုပ်ကြားမှ ကောင်းကင်မီးလျှံခန်းမ တပည့်တစ်ဦးက ဟစ်အော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ဝိညာဉ်သင်္ဘောကြီး ဆီသို့ အပြေးအလွှား ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပတ်ထားသည့် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး သင်္ဘောဦးမှ ခုန်ဆင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယီယွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုသူ၏ အရွယ်အစားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ သူသည် အနည်းဆုံး အမြင့် ၃.၅ မီတာခန့် ရှိပြီး၊ လက်မောင်းတစ်ဖက်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခါးခန့် တုတ်ခိုင်ကာ ခြေထောက်များမှာလည်း တိုင်လုံးကြီးများအလားပင်။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆေးမင်ကြောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လည်ပတ်တွင်လည်း ဦးခေါင်းခွံ လည်ဆွဲကြီးကို ဆွဲထားသည်။ ထိုဦးခေါင်းခွံများမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိကြပြီး လူသားဦးခေါင်းခွံလား သို့မဟုတ် ဖေးသတ္တဝါ ဦးခေါင်းခွံလား ဆိုသည်ကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပတ်ထားသော မြွေကြီးမှာမူ ရေစည်ပိုင်းခန့် တုတ်ခိုင်လှပြီး လူနှစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ဝါးမျိုနိုင်လောက်သည်။

"မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်က တပည့် ၁၅ ယောက်လုံး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"

မြွေကောင်နှင့် အမျိုးသား၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသဖြင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲအထိ တုန်ခါသွားရသည်။

"၁၅ ယောက် တစ်ယောက် လိုနေတာလား"

ရွေးချယ်ခံရသည့် ကိုယ်စားလှယ်မှာ ၁၆ ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးတွင်ရှိသော "တျန်းရှီ" တစ်ယောက် မပါဝင်လာပေ။ တျန်းရှီမှာ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ တော်ဝင်မြို့တော်အထိပင် ပျံ့နှံ့နေသူ ဖြစ်သည်။

"စောင့်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနာရီကတည်းက တျန်းရှီကို ဘုရင်ဟုန်း ရဲ့ လူတွေ လာခေါ်သွားပြီ"

ဘုရင်ဟုန်း

လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။ ဘုရင်ဟုန်း၏ ကျော်ကြားလှသော အမည်ကို လူတိုင်း ကြားဖူးကြသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်တွင်ပင် သူသည် သြဇာကြီးမားပြီး အင်အားတောင့်တင်းသော နောက်ခံရှိသူ ဖြစ်သလို သူကိုယ်တိုင်၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

"ဘာလို့ စီနီယာ အစ်ကိုတျန်းရှီကို ဘုရင်ဟုန်းရဲ့ လူတွေက လာခေါ်သွားတာလဲ"

အချို့က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း အချို့ကမူ အကြောင်းရင်းကို ရိပ်မိကြသည်။ "ဘုရင်ဟုန်းက ကောင်းကင်နီမင်းသား ရဲ့ ဦးလေးလေ... ဒါကြောင့်..." ဟု ပြောရင်း စကားကို ရပ်လိုက်ကြသည်။

ဘုရင်ဟုန်းမှာ လော့ဧကရာဇ်ကြီး၏ သားဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နီမင်းသားမှာမူ ဧကရာဇ်၏ မြေးဖြစ်သည်။ လော့မျိုးနွယ်စုမှာ "ကောင်းကင်ဖေး" များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သွေးသားစွမ်းအား ပိုမိုမြင့်မားလေ သားသမီးရရန် ခက်ခဲလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်တွင် မြေး၊ မြစ်များစွာ ရှိနေသဖြင့် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာရှိသော မင်းသား၊ မင်းသမီးများမှာလည်း ထီးနန်းဆက်ခံခွင့် ရှိနေကြသည်။

ဘုရင်ဟုန်းနှင့် ကောင်းကင်နီမင်းသားတို့မှာ ရင်းနှီးကြသဖြင့် မင်းသားကြီး ထီးနန်းရရှိရေးအတွက် ဘုရင်ဟုန်းက ထောက်ခံပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်တွင် တျန်းရှီမှာ အထူးချွန်ဆုံး ဖြစ်ရာ ဘုရင်ဟုန်းက သူ့ကို သီးသန့်ခေါ်ယူကာ အထူးအခွင့်အရေးများ ပေးအပ်ရန် စီစဉ်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုတျန်းရှီကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ သူ့ကို သီးသန့်လာခေါ်မယ့်သူတောင် ရှိတယ်"

"စီနီယာ အစ်ကို ရမယ့် လေ့ကျင့်မှု အကျိုးကျေးဇူးတွေက ငါတို့ထက် ပိုကောင်းမှာ သေချာတယ်"

လူအများက တျန်းရှီကို အားကျနေကြသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အပြစ်တင်နိုင်ကြသည်။ ဘုရင်ဟုန်း၏ မျက်စိကျခြင်း ခံရလောက်အောင် သူတို့ ဘာကြောင့် ပိုမသာရသနည်း။

လူအုပ်ကြားတွင် လော့ဖုန်းလင်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယခင်က သူမသည် မင်းသားပင်းနန်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရသဖြင့် ဝမ်းသာနေခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးသူများမှာမူ ပို၍ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသူများ၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။

မြွေကောင်နှင့် အမျိုးသားက တပည့်များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "အခွင့်အရေးဆိုတာ ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် ယူရတာ။ သူများ အခွင့်အရေးကို ထိုင်အားကျနေမယ့်အစား ကိုယ့်ရှေ့မှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ကြည့်စမ်း မင်းတို့ သွားရမယ့် နီလာလှိုင်းတောင် ဟာ ဘုရင်ဟုန်းရဲ့ နေရာထက် မနိမ့်ကျဘူး။

အဲဒီမှာလည်း အခွင့်အရေးတွေ ရှိတယ်၊ ရဖို့ပဲ ခက်တာ။ မင်းတို့သာ တျန်းရှီထက် သာအောင် လုပ်နိုင်ရင် ရမယ့် အခွင့်အရေးကလည်း သူရတာထက် ပိုလိမ့်မယ်" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လူတိုင်း ဝိညာဉ်သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး သင်္ဘောမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

သင်္ဘောပေါ်တွင် ယီယွင်သည် ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ ကြယ်စင်စုများနှင့် ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းများကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က တိမ်တိုက်တောရိုင်းမြေတွင် ဗိုက်ဝအောင်ပင် မနည်းစားခဲ့ရသော သူသည် ယခုအခါ အဆုံးမဲ့ အာကာသထဲတွင် ခရီးနှင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သင်္ဘောမှာ မိုင်ပေါင်း ဘီလီယံချီ၍ ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် တောင်ကြီးတစ်တောင်၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုတောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အာကာသထဲတွင် လွင့်မျောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ မြင့်မားပြီး ဂြိုဟ်သိမ်တစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

"ကြီးလိုက်တာ"

တပည့်တစ်ဦးက အံ့သြတကြား ရေရွတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ "နီလာလှိုင်းတောင်" ပင် ဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်တွင် အပြာရောင် တိမ်တိုက်များမှာ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ လွင့်မျောနေကြသဖြင့် ထိုအမည်ကို ရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ တောင်စောင်းတစ်လျှောက်တွင် နန်းတော်များ၊ ဆေးဥယျာဉ်များနှင့် ဖေးသတ္တဝါများ မွေးမြူရာ နေရာများစွာ ရှိနေသည်။

သင်္ဘောမှာ တောင်ထိပ်အနီးသို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် မြွေကောင်နှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမှာ စုပေါင်းလေ့ကျင့်ရမယ့် အချိန်က တိုတောင်းပေမဲ့ မင်းတို့အတွက် အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရနိုင်တယ်။ လော့နတ်ဘုရားခန်းမ စမ်းသပ်ပွဲက ၁၀ နှစ်လောက် ကြာမှာဆိုတော့ အဲဒီအတွက် အခြေခံကောင်းတွေ ရအောင် ဒီမှာ ကြိုးစားကြ"

"မင်းတို့ရှေ့မှာ ရှိတဲ့ နန်းတော်ကြီးရဲ့ နာမည်က ရှေးဟောင်းဖေးနန်းတော် လို့ ခေါ်တယ်။ အဲဒီထဲကို ဝင်ပြီး မင်းတို့ စွမ်းနိုင်သမျှ အခွင့်အရေးတွေကို အရယူကြတော့"

အခန်း ၈၀၈ - အစွန်းရောက်ယန်အလင်း

"ရှေးဟောင်းဖေးနန်းတော် ဟုတ်လား"

ယီယွင်သည် မှောင်မည်းသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နန်းတော်ကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပင်မတံခါးကြီးမှာ ငါးထပ် ခြောက်ထပ်တိုက်ခန့် မြင့်မားသော်လည်း အကျယ်မှာ လေးငါးမီတာခန့်သာ ရှိသဖြင့် တံခါးထက် ဓားတစ်စင်းနှင့် ပို၍ တူနေတော့သည်။

တံခါး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အတောင်ပံများပါရှိပြီး အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖေးသတ္တဝါ ရုပ်ထုကြီး နှစ်ခုကို စိုက်ထူထားသည်။ ထိုရုပ်ထုများကို ကြည့်နေစဉ် ယီယွင်မှာ ထိုရုပ်ထုကြီးများက သူ့ကို ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့မှာ သက်ရှိများအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

"သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလား"

ထိုစဉ် အနောက်မှ မောက်မာသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လီယာ ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ယီယွင်ထက် အရပ်ပုသော်လည်း လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသဖြင့် ယီယွင်ကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

"ဒီရုပ်ထုနှစ်ခုက ရှေးခေတ်ကတည်းက လော့မျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက် ဖေးသတ္တဝါကြီးတွေပဲ။ သူတို့ သက်တမ်းကုန်ခါနီးမှာ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဒီရုပ်ထုတွေထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ပြီး မှော်ရုပ်သေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့တာ။

ဘယ်အချိန်မဆို သူတို့ ပြန်နိုးထလာပြီး အရင်က စွမ်းအားတွေကို ပြန်ရနိုင်တယ်။ ဒါဟာ လော့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ။ သာမန်လူတွေ စိတ်ကူးလို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု လီယာက ရှင်းပြနေသော်လည်း သူ၏ အသံထဲတွင် ဖေးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးအနေဖြင့် အလွန်အမင်း ဝင့်ကြွားနေမှုများ ပါဝင်နေသည်။

ယီယွင်က လီယာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လျစ်လျူရှုကာ နန်းတော်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းဝင်သွားတော့သည်။ လီယာမှာ သူ၏ ကြွားဝါမှုများကို ယီယွင်က စိတ်မဝင်စားသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားပြီး "ဟန်ဆောင်နေတာပါပဲ... အောက်တန်းစား ကမ္ဘာက လာတဲ့ လူသားစစ်သည်တစ်ယောက်က ရှေးဟောင်းဖေးနန်းတော်ကို မြင်တာတောင် ဒီလောက် တည်ငြိမ်ပြနေတယ်ပေါ့" ဟု ရေရွတ်ရင်း သူလည်း အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

နန်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်သည့်အခါ လော့ဖုန်းလင်က ယီယွင်၏ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး "ဂျူနီယာ ယီယွင်... မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လော့နတ်ဘုရားခန်းမ စမ်းသပ်ပွဲအတွက် အမည်စာရင်း ပါလာတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ယီယွင်ကလည်း "ကျွန်တော် ကံကောင်းလို့ပါပဲ။ အနက်ရောင်ဝါးနတ်သမီးက ကျွန်တော့်ကို သဘောကျပြီး မင်းသားပင်းနန်ကို အကြံပြုပေးလိုက်တာနဲ့ ဒီစာရင်းထဲ ပါလာတာပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

လော့ဖုန်းလင်က ယီယွင်၏ ကံကောင်းမှုကို ချီးကျူးသော်လည်း၊ အနက်ရောင်ဝါးနတ်သမီးကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရန်မှာ ယီယွင်တွင် ထူးခြားသော အရည်အချင်းရှိရမည်ကို သူမ နားလည်ထားသည်။

" ယီယွင်... ကြိုးစားပါ၊ မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ ဒီစမ်းသပ်ပွဲက ၁၀ နှစ်လောက် ကြာမှာဆိုတော့ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ အများကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်" ဟု အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

ယီယွင် ပြုံးလျက် ပြန်ပြောမည့်ဆဲဆဲမှာပင် ရှေးဟောင်းနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှည်လျားသော စင်္ကြံလမ်းမှာ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသော အချိန်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။

စင်္ကြံလမ်းအဆုံးသို့ ရောက်သည့်အခါ ယီယွင်မှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားတော့သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နန်းတော်၏ အမိုးခုံးမှာ လနှင့် ကြယ်စင်တန်းများကြားတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရသဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်ဟုပင် ထင်ရသော်လည်း၊ သူသည် ရှေးဟောင်းဖေးနန်းတော်အတွင်းမှာပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီး ၁၂ တိုင် ရှိနေသည်။ ထိုကျောက်တိုင်များမှာ အလွန်ပင် တုတ်ခိုင်လှပြီး လူပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ဖက်မှသာ ပတ်မိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ရှေးဟောင်းဖေးနန်းတော်ရဲ့ ပင်မခန်းမပဲ။ ဒီကျောက်တိုင် ၁၂ တိုင်ပေါ်မှာ ရှေးဦးခေတ်က ဖေးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါး ရဲ့ ပုံတွေကို ထွင်းထုထားတာ" ဟု လော့ဖုန်းလင်က ရှင်းပြသည်။

"ရှေးဦးဖေးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါး ဟုတ်လား" ယီယွင်မှာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

"စကြဝဠာ စတင်ဖြစ်တည်လာတဲ့ ခေတ်ဦးမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ ရှေးဟောင်းဖေး ၁၂ ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့တာ။ သူတို့က သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေပဲ။

ဖေးမျိုးနွယ်စုတွေက သူတို့ကို ဖေးနတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလို့ ယုံကြည်ကြပေမဲ့၊ တကယ်တော့ လူသားမျိုးနွယ်တွေမှာလည်း သူတို့အတွက် နာမည်အမျိုးမျိုး ရှိကြသလို သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလို့ ယူဆတဲ့ လူတွေလည်း ရှိတယ်"

ထိုစဉ် ရန်ယွီက ရုတ်တရက် အော်ဟဟန့်တားလိုက်သည်။ "လော့ဖုန်းလင် ဖေးနတ်ဘုရားတွေက ငါတို့ ဖေးမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေပဲ။ ခုနစ်ပါးမြောက် ဖေးနတ်ဘုရားကလွဲရင် ကျန်တာအားလုံးက ဖေးမျိုးနွယ်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ လူသားတွေနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူး"

ရန်ယွီသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဖေးမျိုးနွယ် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိပါးလာသည့်အခါတွင်မူ ဒေါသထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ လော့ဖုန်းလင်သည် ဆက်လက် အငြင်းမပွားတော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ယီယွင်သည် ထိုကျောက်တိုင်ကြီး ၁၂ တိုင်ကို လိုက်လံကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ပထမဆုံး ကျောက်တိုင်တွင် ထွင်းထုထားသော အမည်မှာ ယီယွင်ကို အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"အစွန်းရောက်ယန်အလင်း "

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး မှ ယင်နှင့် ယန်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာချိန်တွင် အစွန်းရောက်ယန်စွမ်းအားများ စုစည်းပြီး ဖြစ်တည်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ သတ္တဝါပုံစံ မဟုတ်ဘဲ "အမည်းရောင် စက်ဝိုင်း" တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သာမန်သားရဲတစ်ကောင်နှင့် မတူဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တရားဓမ္မ နှင့် ပို၍ နီးစပ်နေသည်။

"ဒါက သန့်စင်တဲ့ ယန်စွမ်းအားတွေရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပဲ..." ယီယွင်သည် ထိုပုံကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသည်။ ၎င်းမှာ သူ အမြဲတမ်း တောင့်တခဲ့သော သန့်စင်သည့် ယန်စွမ်းအား၏ အရင်းအမြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆက်လက်၍ ယီယွင်သည် ဒုတိယမြောက် ကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ...

"အစွန်းရောက်ယင်အမှောင် " ဖြစ်နေတော့သည်။

စာရေးသူ၏ မှတ်ချက်: "အစွန်းရောင်ယန်အလင်း" နှင့် "အစွန်းရောက်ယင်အမှောင်" တို့သည် တရုတ်ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။ အခြားသော နတ်ဘုရား သားရဲများနှင့် မတူဘဲ ဤနတ်ဘုရားနှစ်ပါးအကြောင်းကို ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများတွင်သာ တွေ့ရခဲပြီး ယခုခေတ် စာပေများတွင်မူ တွေ့ရခဲလှပေသည်။