အခန်း (၈၁၂-၈၁၄)

အခန်း ၈၁၂ - မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်

ရန်ယွီသည် ရှေးဟောင်းဖေးကျောက်တိုင် နှစ်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းအပေါ် ကျင့်ကြံသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက် မြင့်မားလွန်းသည်ဟု မယူဆကြပေ။ ထိုအစား သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုသာ ကိန်းအောင်းလာခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ စမ်းသပ်ပွဲတစ်ခုတည်းကို အတူတူ ဆင်နွှဲနေကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း တျန်းရှီ မှာ ကြိုတင်ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံထားရပြီး ဖြစ်သလို၊ ရန်ယွီမှာလည်း ကျောက်တိုင်နှစ်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်၏ အကောင်းဆုံး စမ်းသပ်ပွဲဝင်များအနေဖြင့် သူတို့သည် သာမန်စစ်သည်များနှင့် အစကတည်းက ကွာဟချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများသည် အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိကြသော်လည်း ရန်ယွီ၏ ပါရမီနှင့် မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် မျိုးဆက်သစ်များကြားတွင် သူ၏ ကျော်ကြားမှုကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည့်အခါ ၎င်းကို လက်ခံနိုင်စရာဟု ယူဆကြသည်။

အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးဆိုလျှင် ရန်ယွီကို ကြည့်သည့် အကြည့်များပင် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

"တျန်းရှီ ဒါမှမဟုတ် ရန်ယွီကို ရှုံးတာက ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ တခြားလူတွေရဲ့ နောက်မှာ ကျန်မနေခဲ့ဖို့ပဲ အရေးကြီးတယ်" လီယာက တွေးတောရင်း ယီယွင်ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ရန်ယွီက ကျောက်တိုင်အများကြီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူဖို့ မေးတာက ကိစ္စမရှိပေမဲ့... ဒီယီယွင်က ဘာလို့ လိုက်မေးနေတာလဲ၊ သူက တကယ်ပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် လီယာမှာ လုံးဝပင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။ ယီယွင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်သွားပြီး "မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်" ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်ကို သူမြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခြင်းမှာ ဘာလုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်သနည်း မဟုတ်မှလွဲရော...

မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော အတွေးတစ်ခု လီယာ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ယီယွင်သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင် ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကို ကျောက်တိုင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တရားထိုင်နေသော ရဟန်းအိုတစ်ပါးကဲ့သို့ အနည်းငယ် မှိတ်ထားသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ........

လီယာသာမက အခြားသော ကျင့်ကြံသူများလည်း ယီယွင်၏ လုပ်ရပ်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင် ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသော ရန်ယွီပင်လျှင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပြသလာသည်။

"ဒီယီယွင် ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ"

"သူက မီးဓာတ်ဥပဒေသမှာ ပါရမီရှိတာပဲ၊ အဲဒါကို ပိုကြိုးစားမယ့်အစား ဘာလို့ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်ရှေ့မှာ ရပ်နေတာလဲ"

မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်တွင် မဟာဥပဒေသ ၃၀၀၀ ပါဝင်ပြီး ၎င်းထဲတွင် မီးဓာတ်ဥပဒေသများ ပါဝင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။

မီးဓာတ်ဥပဒေသတစ်ခုတည်းကို အသုံးပြု၍ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မင်းတို့ မမြင်ဘူးလား ဂျူနီယာညီလေး ယီယွင်ကလည်း ကျောက်တိုင်နှစ်တိုင်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလေ" လီယာက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ လှောင်ပြောင်နေခြင်းကို မည်သူမဆို သိနိုင်ပါသည်။

ကျောက်တိုင်အများကြီး၏ အသိအမှတ်ပြုမှု ရယူနိုင်ပုံကို မေးမြန်းခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယီယွင်က အမှန်တကယ်ပင် အတည်တကျ ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ယွီက မည်သို့သောသူနည်း သူသည် ကောင်းကင်ဖေး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် မျိုးဆက်သစ်များကြားတွင် အကောင်းဆုံးသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ယီယွင်မှာမူ ဖင်းနန်မင်းသားကြောင့်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကံကောင်းမှုအနည်းငယ်နှင့် ပါရမီအနည်းငယ်သာ ရှိသူဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ကျောက်တိုင်နှစ်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူချင်နေသည်လား။

ဤထိပ်သီး စစ်သည်များသည် ယီယွင်နှင့် အမည်စာရင်း တစ်ခုတည်းတွင် ပါဝင်နေရခြင်းကိုပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ယီယွင်သည် အကောင်းဆုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့် တန်းတူဖြစ်ရန် ကြိုးစားပြီး သူတို့အားလုံးကို ခြေနင်းရန် ကြံစည်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူတို့ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် သူတို့၏ ပြောဆိုသံများကို နားမယောင်ဘဲ ကျောက်တိုင်ပေါ်မှ သူ၏လက်ကို ဖယ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သော လီယာက ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အထင်မှားတာပါ၊ ညီလေးက လိုက်ကြည့်နေရုံတင်ပါပဲ"

အနည်းဆုံးတော့ ယီယွင်သည် သူ့ကိုယ်သူ သိပုံရသည်ဟု လီယာ ယူဆလိုက်သည်။ သို့သော် ယီယွင်၏ ပုံစံမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်းက သိသာလွန်းလှသည်။

၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် တပည့်များကို လှည့်ဖြားနိုင်သော်လည်း ဤနေရာရှိလူတိုင်းမှာ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်မှ ထိပ်သီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ယီယွင်၏ ဟန်ဆောင်မှုကို မြင်ရသည်မှာ သူတို့အတွက် ရယ်စရာ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် လီယာ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယီယွင်သည် "သန့်စင်ယန်အလင်း" ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် သွားရပ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယီယွင်သည် ပို၍ပင် အတည်တကျ ဖြစ်လာပြီး ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။

လီယာမှာ ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။ ယီယွင်မှာ မောက်မာရုံတင်မကဘဲ ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ခုခု ချို့ယွင်းနေပြီဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ သန့်စင်ယန်အလင်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန်မှာ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန်ထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲလှသည်။

သန့်စင်ယန်အလင်းသည် ဟင်းလင်းပြင် စတင် ဖြစ်တည်စဉ်က သန့်စင်သော ယန်ဥပဒေသများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံဥပဒေသ နှင့် အလွန်နီးကပ်သော အဆင့်မြင့် မဟာဥပဒေသများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မူလဥပဒေသ နှင့် ပို၍ပင် နီးကပ်လှသည်။

သူတို့အား အချိန်တစ်ရက်သာ ပေးထားသော်လည်း ယီယွင်သည် ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်၊ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင် နှင့် သန့်စင်ယန်အလင်း ဟူသော ကျောက်တိုင်သုံးတိုင်ကို ကြိုးစားနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စပင်။

ကျောက်တိုင် သုံးတိုင်ကို ထားလိုက်ပါဦး၊ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင် သို့မဟုတ် သန့်စင်ယန်အလင်း ကျောက်တိုင် တစ်ခုတည်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရန်ပင်လျှင် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့ပြင် ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်ကျောက်တိုင်ကိုလည်း လျှော့မတွက်သင့်ပေ။ မီးဓာတ်ဥပဒေသများကို သိရုံမျှဖြင့် ၎င်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရမည်ဟု မဆိုလိုဘဲ အောင်မြင်ရန် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ်သာ ပိုရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများသည် ယီယွင်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ သူတို့အများစုမှာ ကျောက်တိုင်တစ်ခု၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကိုပင် ရပါ့မလားဟု စိုးရိမ်နေရသဖြင့် ရည်မှန်းချက် မြင့်မားလွန်းသော ယီယွင်ကို အဖက်မလုပ်လိုကြတော့ပေ။

သူတို့သည် ဤစမ်းသပ်ပွဲအတွက် ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသော ကောင်းကင်မီးလျှံခန်းမ မှ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ အခက်အခဲများစွာကြားမှ နေရာတစ်ခု ရရှိခဲ့ကြသဖြင့် ရရှိထားသော အဖိုးတန် တစ်ရက်တာအချိန်ကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချရန်သာ အာရုံစိုက်ကြသည်။

လော့ဖုန်းလင်သည်လည်း ယီယွင်အတွက် စိုးရိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်မကြီးလော့... ဂျူနီယာညီလေး ယီယွင်ကတော့ အစ်မပြောတာကို နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်" ဟု ဘိုင်ချန် က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မျိုးဆက်သစ် တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လော့ဖုန်းလင်၊ ယီယွင်တို့နှင့် အုပ်စုတစ်ခုတည်းဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ယီယွင်တွင် ကိုယ်ပိုင် အယူအဆများ ရှိနေသည်ကို လော့ဖုန်းလင် သတိပြုမိသဖြင့် သူမ ပြောသမျှမှာ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမရှေ့မှ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်ကျောက်တိုင်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်ရတော့သည်။

တစ်ရက်အတွင်း သူမ အသိအမှတ်ပြုမှု ရနိုင်မလား မသေချာသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အားနည်းနေသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံချိန် တိုတောင်းခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ပါရမီကို အားနည်းသည်ဟု မယူဆပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအဖိုးတန် အခွင့်အရေးကို သူမ အဆုံးရှုံးခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် လုံးဝ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အဆင့်မြင့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြည့်နှင့် ပြောဆိုသံများမှာ သူ့အပေါ် လုံးဝ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ ယီယွင်သည် ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက ဤကျောက်တိုင်များအကြောင်းကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ပြင်ပဖြစ်ရပ်များကို မသိကျိုးကျွန် ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် ထိုလူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျောက်တိုင် ၁၂ တိုင်က ကိုယ်စားပြုသော ဥပဒေသများနှင့် ၎င်းတို့က သူ့အား ပြသနေသော အရာများကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

၎င်းတို့မှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးနှင့် အခက်ခဲဆုံးသော ဥပဒေသများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးဟောင်း ဖေးနတ်ဘုရား ၁၂ ပါး အစစ်အမှန် မဟုတ်ကြသော်လည်း ကျောက်တိုင်များအတွင်း ကျန်ရှိနေသော ကျေးဇူးတော် အစအနများကို မြင်တွေ့နိုင်ပါက ယီယွင်အတွက် များစွာ အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဖေးကျောက်တိုင် ၁၂ တိုင်မှာ ဥပဒေသများကို နားလည်ရန်အတွက် မဟုတ်သော်လည်း မူလဥပဒေသများ ကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် စစ်သည်များ၏ အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေနိုင်သည်။

ယင်းမှတစ်ဆင့် မူလဥပဒေသများကို လုံးဝ နားလည်သွားမည် မဟုတ်သော်လည်း မိမိတို့ ရရှိထားသော ဥပဒေသ အသိအမြင်များကို ပြန်လည် စစ်ဆေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည့်အခါ သစ်ရွက်တစ်ရွက်စီမှာ ကမ္ဘာတစ်ခုစီ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုစီသည် ဥပဒေသတစ်ခုစီ၏ ကိုယ်ထည်များ ဖြစ်ကြပြီး ဤကမ္ဘာ ၃၀၀၀ မှာ မဟာဥပဒေသ ၃၀၀၀ ကို ထင်ဟပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤ ၃၀၀၀ သော ဥပဒေသများ စုစည်းပြီးမှ နတ်ဘုရားသစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်လုံး ဖြစ်တည်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

သန့်စင်ယန် ဓားနန်းတော်တွင် ယီယွင်သည် ဥပဒေသသစ်ပင်တစ်ပင်ရှေ့တွင် အလင်းပွင့်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဥပဒေသသစ်ရွက် တစ်ရွက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင် ကျောက်တိုင်ကို လက်နှင့် ထိလိုက်သည့်အခါ ကျောက်တိုင်မှ ကျေးဇူးတော် အစအနသည် ယီယွင်တွင် ရှိသော သစ်ရွက်နှင့် ချက်ချင်းပင် ထပ်တူကျသွားခဲ့သည်။

"သန့်စင်ယန် ဓားနန်းတော်က ဥပဒေသသစ်ပင်ဟာ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင် မဟုတ်နိုင်ပေမဲ့ သူတို့ကြားမှာ တစ်ခုခုတော့ ပတ်သက်နေမှာပဲ"

ယီယွင်သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်ကို ကြည့်ရင်း ရင်းနှီးသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ သူသည် အလင်းပွင့်စဉ်က ထိုသစ်ပင်ပေါ်ရှိ သစ်ရွက်တစ်ရွက်အဖြစ် ဘဝကို ခံစားခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါတွင်လည်း မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်ကြီးသည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် သစ်ရွက်များကို လှုပ်ခတ်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ယီယွင်သည် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ သစ်ရွက်တစ်ရွက်အဖြစ် တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေတော့သည်။

အခန်း ၈၁၃ - သန့်စင်ယန်အလင်း၏ နက်ရှိုင်းသော အသိအမြင်များ

ယီယွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည့်အခါ သူသည် ဥပဒေသသစ်ရွက်များနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသစ်ရွက်များသည် ဥပဒေသသစ်ပင်ကြီး မည်မျှ ခန့်ညားထည်ဝါကြောင်း တညီတညွတ်တည်း ဟစ်ကြွေးနေကြသည်။

မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အငွေ့အသက်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသည်။ ၎င်းသည် မဟာဥပဒေသ ၃၀၀၀ စုစည်းမှုမှ ဖြစ်တည်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ အကယ်၍ ယီယွင်သည် ယခင်က ဥပဒေသသစ်ရွက်တစ်ရွက်အဖြစ် အသွင်မပြောင်းလဲခဲ့ဖူးပါက ဤသစ်ပင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားသစ်ပင်ပြီးနောက် ယီယွင်သည် "သန့်စင်ယန်အလင်း"ကျောက်တိုင်ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် မူလအစနှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သော သန့်စင်ယန်ဥပဒေသများ၏ ကိုယ်ထည်ဖြစ်သည်။ ဤကျောက်တိုင်ကို ထွင်းထုခဲ့သော လော့မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးမှာ မီးဓာတ်စွမ်းအားရှင် ကောင်းကင်ဖေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မီးနှင့် သန့်စင်ယန်တို့မှာ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ဆက်စပ်နေကြသည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ သန့်စင်ယန်ခန္ဓာကိုယ်ကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ မီးလျှံဝိညာဉ်နန်းတော်ရှိ မြေကမ္ဘာမီးလျှံကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ပင် သန့်စင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အရိုးနှင့် အသားမျှင်များမှာ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသည်။

ယီယွင်၏ သန့်စင်ယန်စွမ်းအားကြောင့် ကျောက်တိုင်အတွင်းမှ မီးလျှံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ယီယွင်မှာ ၎င်းကို ကျေနပ်ခြင်း မရှိပေ။ သန့်စင်ယန်အလင်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရန်အတွက် ဤမျှနှင့် မလုံလောက်သေးပေ။

သူ၏ နတ်အမြုတေ ထဲမှ သန့်စင်ယန်ဝိညာဉ်မီးတောက် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ ကျောက်တိုင်တစ်ခုလုံး မီးလျှံများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ယီယွင်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို မီးလျှံများထဲသို့ လုံးဝ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စတင်ဖြစ်တည်လာသည့် မြင်ကွင်းများ ပေါ်လာသည်။ သန့်စင်ယန်အလင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်မှ မွေးဖွားလာသည့် မူလယန်ဥပဒေသများ ဖြစ်သည်။ မီးလျှံအားလုံးသည်ပင် ၎င်းမှတစ်ဆင့် တောက်လောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကျောက်တိုင်အတွင်းရှိ သန့်စင်ယန်အလင်း၏ ကျေးဇူးတော် အစအနလေးနှင့် ထိတွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ယီယွင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သန့်စင်ယန်အလင်း၏ မီးပွားလေးတစ်ခုသည်ပင် စွမ်းအားရှင်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး တစ်လောကလုံးကို ပြာဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

ယီယွင်သည် သန့်စင်ယန်ခန္ဓာကိုယ်ရှိရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်သေးဘဲ ၎င်းမှာ မူလဥပဒေသများကို နားလည်ရန် အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုစဉ် သန့်စင်ယန်အလင်း ကျောက်တိုင်မှ ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာပြီး မီးလျှံများမှာ ရေစီးသကဲ့သို့ ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရင်သွားပြီး သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မသိလိုက်ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်မိသွားခဲ့သည်။ သန့်စင်ယန်အလင်း၏ စွမ်းအားမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သော လီယာက ကျောက်တိုင်အသိအမှတ်ပြုမှု ရယူရန် ကြိုးစားရာတွင် ယီယွင် ကျရှုံးသွားသည်ဟု ထင်ကာ "ဂျူနီယာညီလေး ယီယွင်... နေကောင်းရဲ့လား မင်းပုံစံက သိပ်မကောင်းဘူး" ဟု လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယီယွင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်ကျောက်တိုင်ဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

"အချိန်က ကုန်ခါနီးနေပြီ၊ သူက ကျောက်တိုင်ကို ထပ်ပြောင်းနေပြန်ပြီလား တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ"

ဟု အချို့သော ကျင့်ကြံသူများက ယီယွင်၏ လုပ်ရပ်ကို ရယ်စရာတစ်ခုအဖြစ် ဝေဖန်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရန်ယွီ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ဖြူလွလွ အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ မြူဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသွားသည့် လက္ခဏာဖြစ်သဖြင့် အားလုံးက အံ့အားသင့်ကာ မနာလို ဖြစ်သွားကြသည်။

ရန်ယွီသည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ ထရပ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ကျောက်တိုင်တစ်ခုဖြစ်သော "နဂါးဧကရာဇ်" (ကျောက်တိုင်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်တိုင်နှစ်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူရန် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေပုံရသည်။

လော့ဖုန်းလင်သည်လည်း ယီယွင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ "ဂျူနီယာမောင်လေး ယီယွင်... မင်းရဲ့ မီးဓာတ်ဥပဒေသတွေကို သုံးလိုက်ပါ၊ ဒါမှ ဖီးနစ်ကျောက်တိုင်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများလိမ့်မယ်" ဟု အကြံပေးလိုက်သည်။

ယီယွင်က သူမကို ကြည့်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီးလော့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် ရန်ယွီမှာ ကျောက်တိုင်နှစ်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူနိုင်သူအဖြစ် အားလုံး၏ အထင်ကြီးမှုကို ခံနေရပြီး အဆောက်အအုံအတွင်း အကောင်းဆုံးသူ ဖြစ်နေပေတော့သည်။

အခန်း ၈၁၄ - ဖီးနစ်ဖာမီယားနား ပြည်နယ်

ရန်ယွီသည် နဂါးဧကရာဇ် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် ထိုင်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အခြားလူတစ်ယောက်သည် သူရှိနေသော ရှေးဟောင်းဖေးကျောက်တိုင်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး လီယာရှိနေသော ကုန့်ဖန် ရှေးဟောင်းဖေးကျောက်တိုင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

လီယာ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသူမှာ ကုလော့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကုလော့သည် အုံ့မှိုင်းသော ပင်ကိုယ်စရိုက်ရှိသူဖြစ်ပြီး ရန်ယွီထက် ပို၍ လူမသိအောင် နေထိုင်သူဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ ထူးကဲလှပြီး ရန်ယွီနှင့် နီးပါးမျှ တူညီသည်။ သို့သော် သူသည် လူအများကြားတွင် မည်သူ့၏ အာရုံစိုက်မှုကိုမျှ မဆွဲဆောင်ခဲ့ပေ။

ကုလော့သည် သူ၏ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံထဲတွင် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။ မီးခိုးရောင် အဝတ်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ပတ်ထားပြီး မျက်လုံးတစ်စုံကိုသာ မြင်တွေ့ရစေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်သာ ပွင့်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်မှာ မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေသည်။

ကျန်မျက်လုံးတစ်ဖက်မှာမူ တင်းကြပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

စစ်သည်တစ်ဦးသည် သူကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမျိုးသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဤကဲ့သို့သော အမာရွတ်အသေးအဖွဲလေးကို လုံးဝ ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်သည်။ အဆင့်နိမ့် စစ်သည်များပင်လျှင် အမာရွတ်ကို မှေးမှိန်သွားစေရန် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ရှူးများ ပြန်လည် ကြီးထွားမှုကို အထောက်အကူပြုသည့် ဆေးရည်များကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော် ကုလော့သည် ထိုအမာရွတ်ကို တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့ပုံရသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ကောင်းကင်မီးလျှံခန်းမ မှ တပည့်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ကုလော့နှင့် ရင်းနှီးမှုမရှိကြပေ။ သူသည် သေလူတစ်ယောက်နှင့်တူသော အမူအရာနှင့် အကြည့်ကို အမြဲ ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် မည်သူမျှ သူ့ကို စကားပြောရန် အပြေးအလွှား မသွားကြသဖြင့် သူသည် တစ်ကိုယ်တော်သမား ဖြစ်နေသည်။

"ကုလော့က တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရတာ သူက နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် နှစ်တိုင်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရတော့မယ် ထင်တယ်" ဟု လီယာက တွေးလိုက်သည်။

ရန်ယွီသည် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် တရားထိုင်ရန် အချိန်အများကြီး မကုန်ဆုံးခဲ့ရပေ၊ ထို့ကြောင့် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ပညာတတ်ဆန်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော မျက်နှာတွင် အုံ့မှိုင်းသော အရိပ်အယောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လော့နတ်ဘုရားနန်းတော် စမ်းသပ်ပွဲများ မစတင်မီတွင် ကုလော့သည် မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ လက်တွေ့ လေ့ကျင့်မှုများတွင် နှစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ သူ ပြန်လာသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးမှာ တစ်ဖက်တည်းသာ ကျန်တော့ပြီး သူ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ရန်ယွီ နားမလည်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်၏ ပင်မတောင်တွင် ကပ်ထားသော စာရင်းအရ ရန်ယွီသည် ကုလော့ထက် အဆင့်မြင့်သဖြင့် အနည်းငယ် အသာစီးရနေပုံ ပေါ်သော်လည်း၊ ကုလော့ ပြန်လာပြီးကတည်းက ရန်ယွီသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် မတိုက်ခိုက်ဖူးသေးပေ။

တျန်းရှီ မှလွဲလျှင် ကုလော့သည် ရန်ယွီ၏ အကြီးမားဆုံး ရန်သူဖြစ်သည်။ အခြားသူများကိုမူရန်ယွီက အထင်သေးသည်။ ရွှီရွှေကောင်းကင်ဖေး များသည် သဘာဝအရပင် မာနကြီးကြသည်။ သာမန်မျိုးရိုးမှလာသော အခြားလူများသည် မှတ်သားထားရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။

"ကုလော့ကလည်း နတ်ဘုရားကျောက်တိုင် နှစ်တိုင် လုပ်နေတာပဲ"

"ဒီ သဘာဝလွန် သတ္တဝါနှစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်းဝေးလွန်းတယ်"

လူအများက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြစဉ် လော့ဖုန်းလင်မှာ အံကြိတ်နေခဲ့သည်။ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တစ်ခုတည်းကပင် သူမကို ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားရစေသည်။

ရှေးဟောင်းဖေးနန်းတော် အတွင်းရှိ ကြယ်ပွင့်များ လွှမ်းခြုံထားသော ကောင်းကင်ယံမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခြင်းကို မခံစားရပေ။ ရုတ်တရက် အရှင်ကန်းမန်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး "တစ်ရက်တာ အချိန်စေ့ပြီ" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အချို့မှာ ပျာယာခတ်နေကြပြီး အချို့မှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေကြသည်။ ရန်ယွီတစ်ဦးတည်းသာ အရေးမစိုက်သော ပုံစံရှိသည်။ ကုလော့မှာမူ သူ၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးတစ်ဖက်မှာ ယခင်အတိုင်းပင် သက်မဲ့သကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

"အချိန်စေ့ပြီ"

ဟု ကန်းမန်က တစ်ဖန် ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်မှာ သူတို့၏ နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်များရှေ့တွင် ခွဲခွာရန် ဝန်လေးနေသကဲ့သို့ ရပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူသားတို့၏ သဘာဝအရ မျှော်လင့်ထားနိုင်သော အပြုအမူပင် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ် စက္ကန့်အနည်းငယ်မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ကျရှုံးမှုများကို လက်မခံလိုသူများ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက ကြားဖြတ် ပြောဆိုလာသည်။

"တစ်ရက်အတွင်း အသိအမှတ်ပြုမှု မရနိုင်ရင် ဒီမှာ နောက်ထပ် ခဏလောက် လှည့်ပတ်နေလည်း အပိုပဲ ဖြစ်မှာပါ"

ရန်ယွီသည် ထိုအသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ အမူအရာမှာ ရုပ်ဆိုးသွားပြီး "မင်းပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကုလော့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိလာသော ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သည်။ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုအသံ ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်မလာမီအထိ သူတို့ မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။

"ဒါက ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ် က လော့ထျန် ပဲ" ဟု ဘိုင်ချန် က ထိတ်လန့်တကြား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ရောက်ရှိလာသော ထိုလူမှာ ခန္ဓာကိုယ် ပိန်ပါးပြီး သူ၏ ဆံပင်ကို မြင့်မြင့် စည်းနှောင်ထားသည်။ သူသည် ခြေဗလာ၊ လက်ဗလာ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နောက်ကျောတွင် အမြီးရှည်ကြီး တစ်ခုမှာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

"လော့ထျန်" လော့ဖုန်းလင်သည် ထိုအမည်ကို ရင်းနှီးနေသည်။

"လော့ထျန်က ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးပဲ။ သူက တျန်းရှီလောက် မကျော်ကြားပေမဲ့ ငါတို့ထက်တော့ အများကြီး ပိုသန်မာတယ်"

မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိသကဲ့သို့ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်နှင့် ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ်တို့သည်လည်း နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပြိုင်ဆိုင်လာခဲ့ကြသည်။ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားမှ အငြင်းပွားမှုမှာ ကျင့်ကြံသူများကြားမှ ပြိုင်ဆိုင်မှုထက် မည်သို့မျှ မလျော့နည်းပေ။

"မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်မှာ လာမယ့် လော့နတ်ဘုရားနန်းတော် စမ်းသပ်ပွဲတွေအတွက် လူမရှိတော့ဘူးလား ဘာလို့ ဒီမှာ နို့စို့နေတုန်းပဲ ရှိသေးတဲ့ ကလေး အနည်းငယ် ရောက်နေတာလဲ" ဟု လော့ထျန်က လူအုပ်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူပြောသော ကလေးများမှာ လော့ဖုန်းလင်၊ ဘိုင်ချန် နှင့် ယီယွင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လော့ထျန်သည် ယီယွင်နှင့် အဖွဲ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရန်ယွီနှင့် ကုလော့တို့ဆီ၌ အကြည့်ရပ်သွားသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်ပဲ အဆင့်မီနိုင်သေးတယ်"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"

ရန်ယွီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"စကားကြီးစကားကျယ်တွေ ပြောနေတာပဲ၊ ကောင်းပြီလေ။ မင်း အခု ဒီရောက်နေပြီဆိုတော့ မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်ရဲ့ မြင့်မြတ်မှုကို မင်း နားလည်စေရမယ်"

ရန်ယွီသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီး ထိုယုံကြည်မှုမှာ မိမိကိုယ်တိုင်ဆီမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသော မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ် တပည့်များကို ဂရုမစိုက်ပေ၊ ထို့ပြင် သူ နားလည်မှု ရရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းဖေးကျောက်တိုင်များမှာ နဂါးဧကရာဇ် နှင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤနတ်ဘုရားကျောက်တိုင် နှစ်တိုင်အနက် မည်သည့် တစ်တိုင်မဆို လွယ်ကူသော အရာမဟုတ်ပေ။ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်မှာ အထူးသဖြင့် သူ၏ ယုံကြည်မှုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ ဘယ်လောက် စွမ်းသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်"

လော့ထျန်က လက်ပိုက်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်၊ သူတို့အားလုံးမှာ ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် လော့ထျန်၏ နောက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်မှ ကျင့်ကြံသူများကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ ရှိနေမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။

ရန်ယွီသည် ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ်မှ လူများကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းအရ သူတို့မှာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ် သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ကျင့်ကြံခဲ့သော စီနီယာတပည့်များ ဖြစ်ပုံရသည်။ ဖင်းနန်မင်းသား၏ အုပ်စုအာဏာမှာ ကျယ်ပြန့်မှု မရှိပေ။

သူသည် မီးလျှံတိမ်တိုက်ပြည်နယ်မှ လူငယ်တပည့် အနည်းငယ်ကိုသာ အမည်စာရင်း တင်သွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အခြား ပြည်နယ်များတွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော ဂုဏ်သတင်းမျိုး မရှိပေ။

ယခင်က လော့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး စစ်ပွဲအတွင်း ရောက်ရှိနေစဉ်က ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ်သည် ဝေးလံသော နေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် သူ၏ အင်အား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ တပည့်များကို စေလွှတ်လိုက်သည့်အခါ သူတို့မှာ ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ်မှ စီနီယာတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ယုံကြည်မှု ရှိနေသော ပုံစံများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ ပြင်ဆင်လာခဲ့ကြသည်မှာ သိသာလှသည်။ ရန်ယွီသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

မင်းတို့အားလုံး ယုံကြည်မှုတွေ ပြည့်နေရင်တောင် ငါက မင်းတို့ကို ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းခြေပြဦးမှာပဲ။

ဖီးနစ်ဖာမီယားနားပြည်နယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်များရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်းပင် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အတော်များများမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း လော့ဖုန်းလင်၏ နုနယ်သော မျက်နှာတွင်မူ ပြတ်သားသော အမူအရာ ရှိနေသည်။

ယီယွင်လည်း ယခုတင် ထရပ်လိုက်သည်ကို သူမ သတိပြုမိသည်။ သူသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်များကို အသာအယာ ခါလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး ယီယွင်... ဘယ်လိုလဲ" ဟု ဘိုင်ချန်က အနားသို့ တိုး၍ မေးလိုက်သည်။

သူသည် ယီယွင်ထက် အများကြီး မကြီးပေ။

"အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ယီယွင်က ပြောလိုက်သည်။

"ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မင်း ရခဲ့လား" ဟု ဘိုင်ချန်က ထပ်မေးသည်။ သူသည် ယီယွင် အသိအမှတ်ပြုမှု ရလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်သောကြောင့် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ ယဉ်ကျေးပျူငှာသော မေးခွန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"အင်း၊ ရခဲ့တယ်" ဟု ယီယွင်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယီယွင်၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ဖုန်းလင်နှင့် ဘိုင်ချန်တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လီယာနှင့် အဖွဲ့သည်လည်း သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဘာ ယီယွင်သည် ပထမဦးဆုံး ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်ကို ကြည့်ခဲ့ပြီးနောက် မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားသစ်ပင်ဆီသို့ သွားခဲ့သည်၊ ထို့နောက် သန့်စင်ယန်အလင်းဆီသို့ သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ကာ ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ်ဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်မှာ ဈေးတွင် ပစ္စည်းဝယ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ယခုအခါ သူက ခုနစ်ရောင်ခြယ် ဖီးနစ် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရခဲ့သည်ဟု အမှန်တကယ် ပြောနေခြင်းလော ရယ်စရာပဲ။

ဤကလေးသည် နတ်ဘုရားကျောက်တိုင်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မသေချာဘဲ ဖြစ်နေသလား အကယ်၍ သူသာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပါက သူသည် အလွန် လျင်မြန်စွာပင် ဖော်ထုတ်ခံရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ဟဟ၊ ကောင်းတာပေါ့" ဘိုင်ချန်က အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မင်း တကယ် ပြောနေတာလား.......