အခန်း (၂၁၁၇-၂၁၁၉)

အခန်း (၂၁၁၇) ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အစ

လီလင်ဖူသည် လောကတစ်ခွင် ကျော်ကြားလှပြီး ကျော်ကြားသော အမတ်ချုပ်ဟူသည့် ဂုဏ်ပုဒ် ရှိသည်။ လူအချို့ကမူ သူ့အား ကျိုကုန်း(ဝမ်ချောင့်အဘိုး)၊ ယောင်အမတ်ချုပ်တို့နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ ရသည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် လီလင်ဖူသည် လောကသားများကို လှည့်စားနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။ အစအဆုံး ဝမ်ချောင်သည် ဤမြေခွေးအိုကြီးမှာ ပါးနပ်ကောက်ကျစ်လှပြီး အပြင်ပန်း မြင်ရသကဲ့သို့ သဘောကောင်းသူ လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ ဝမ်ချောင်သည်လည်း သူ၏ လှည့်စားမှုကို မည်သည့်အခါမျှ မခံခဲ့ရပေ။

ဧကရာဇ်အသစ် လီဟန်ဘက်ကမူ သူ့အား အရိုးစွဲအောင် မုန်းတီးနေသည်။

ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့်လီဟန်တို့ သားအဖနှစ်ဦးလုံးသည် လီလင်ဖူအပေါ် အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် သူ့အား မဟာထန်၏အမတ်ချုပ်အဖြစ် ကိုယ်တိုင် မြှောက်စားခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ လီဟန်ကလည်း သူ့အပေါ် သံသယရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အမတ်ချုပ်ဟူသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် လီလင်ဖူက သူနှင့်ပတ်သက်သော ကောလာဟလများ ဖြန့်ခြင်း၊ လျှို့ဝှက်စွာ အကွက်ဆင်ခြင်းများ မပြုလုပ်ခဲ့လျှင် သူ့အား ကိုင်တွယ်ရန် တွေးတောခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် လီလင်ဖူကိုယ်တိုင် ငြိမ်ငြိမ်မနေဘဲ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မြေအောက်ထောင်ဖြစ်ရပ်မှာ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ကျိုးကျိုး စီရင်ထုံးကို ကံကောင်းထောက်မစွာ မဖွင့်နိုင်ခဲ့လျှင် လီဟန်သည် ထိုက်ရှီ၏ လက်ချက်ဖြင့် အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး လီလင်ဖူလည်း သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် လီလင်ဖူကို ဖမ်းဆီးရာတွင် လီဟန်က ဝမ်ချောင်အား လီလင်ဖူကို အမြန်ဆုံး နန်းတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် ကြိုတင်မှာကြားထားခဲ့သည်။ လီဟန် ကိုယ်တိုင် လီလင်ဖူကို စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ထိုင်ခုံအောက်ရှိ ကျင်းဝူအစောင့်က ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်လျက် အရိုအသေပေးကာ လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

“ဝင်ခဲ့”

ကျင်းဝူအစောင့် ထွက်သွားပြီး မကြာမီ ဝမ်ချောင်က အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ လက်ထဲရှိ စာလွှာကို ဖတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“အရှင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပါဟရာမ်ဆီက စာရောက်လာပါတယ်”

ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခု နန်းဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။ ထိုသူမှာ အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရသော ရွှီခဲ့ယီပင် ဖြစ်သည်။

“အင်း”

ဝမ်ချောင်က အကြည့်များကို ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ပြေ”

“ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပါဟရာမ်ဆီက သတင်းအရ အရှင်မင်းသားရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သူတို့ လမ်းကြောင်းကို ယာယီ ပြောင်းလဲလိုက်ပါပြီ။ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးက လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကို ရှင်းလင်းလိုက်သလို အာရပ်အင်ပါယာရဲ့ သူပုန်တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ ဆက်သွယ်နေတဲ့ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ အင်အားစုအချို့ကိုပါ တစ်ပါတည်း ရှင်းလင်းခဲ့ပါတယ်။ လောလောဆယ်တော့ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးက အလားအလာရှိတဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ရှင်းလင်းပြီးပြီလို့ ယုံကြည်ရပါတယ်”

ရွှီခဲ့ယီက ခါးကို ကိုင်းလျက် လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ အစောပိုင်း အစီအစဉ်အရ ပါဟရာမ်တို့သည် ကုန်းတွင်းပိုင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကက်စပီယံပင်လယ် နေရာကူးပြောင်းခြင်း ဂိတ် ဖြစ်ရပ်အပြီး ထိုဝတ်စုံမည်းဝတ်လူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရိပ်မိသွားသောအခါ ဝမ်ချောင်က အမိန့်ကို ယာယီ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ပါဟရာမ်နှင့် သူ၏လက်အောက်ခံ အန်ဂရာ သံချပ်ကာမြင်းတပ် အား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အလားအလာရှိသည့် အင်အားစု အားလုံးကို ရှင်းလင်းရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို ဝမ်ချောင်က ရွှီခဲ့ယီအား အပြည့်အဝ တာဝန်ပေး ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်စေခဲ့သည်။

ကက်စပီယံပင်လယ် ခရီးစဉ်တွင် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ သောင်းနှင့်ချီသော မျိုးနွယ်စု စစ်သည်များ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ယင်းမှာ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် အခြားသော မျိုးနွယ်စု စစ်သည်များ မရှိတော့ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဝတ်စုံမည်းဝတ်လူများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရောက်ရှိမလာနိုင်ဟုလည်း မဆိုလိုချေ။

အနောက်ဘက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ စစ်တပ်များကသာ ထိန်းသိမ်းထားရသည်။ ဘဂ္ဂဒက်ဘက်တွင် မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို ဝမ်ချောင် လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

“ဒါ့အပြင် ဘဂ္ဂဒက်ဘက်က ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကောင်းရှန်းကျစ် ဆီကလည်း သတင်းရပါတယ်။ အာရပ်အင်ပါယာရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက်မှာ မကြာသေးခင်က အင်အားစုသစ် တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဖူလင်း လို့ ခေါ်ပုံရပါတယ်”

ရွှီခဲ့ယီက ခေတ္တရပ်ပြီး ထပ်မံ ဖြည့်စွက် ပြောကြားလိုက်သည်။

“ဘာ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားကာ အမူအရာမှာလည်း အစောပိုင်းကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားသည်။

ဖူလင်း စိမ်းသက်လှသော နာမည်တစ်ခု။

အလယ်ပိုင်းဒေသ၌ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို သိသူ အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝမ်ချောင် သိထားသည်မှာ အခြားသော သမိုင်းကြောင်းများတွင် ထိုနိုင်ငံ၌ လောကတစ်ခွင် ကျော်ကြားလှသော အခြားအမည်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ရောမ..

သို့သော်လည်း ဤကမ္ဘာကြီးမှာ ဝမ်ချောင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိကမ္ဘာနှင့် များစွာကွဲပြားနေသည်။

ယခု ဖူလင်း ဟု ခေါ်ဆိုသော နိုင်ငံမှာ ထိုမျှ အင်အားမကြီးမားချေ။ ဤအချိန်ကာလတွင် အင်အားနည်းပါးသော နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အာရပ်နှင့် ယှဉ်ရန် ဝေးစွ မဟာထန်နှင့် ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မယှဉ်သာချေ။

သို့သော် ဖူလင်းမှာ သေးငယ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများမှာ ပြင်းထန်လှသည်။

ယခင်က နိုင်ငံများကို ကုတိုင်ဗဟ် သိမ်းပိုက်စစ်ခင်းစဉ် အနောက်မြောက်အရပ်တွင် ဤဖူလင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ခြုံငုံကြည့်လျှင် ကုတိုင်ဗဟ်၏ စစ်တပ်က အသာစီးရခဲ့သော်လည်း အသေးစား တိုက်ပွဲများတွင်မူ ဤဖူလင်းက အသာစီးရကာ အကြိမ်ကြိမ် အနိုင်ရခဲ့သည်။ ဖူလင်း သံချပ်ကာမြင်းတပ်များ၏ စွမ်းရည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မှန်းဆကြည့်နိုင်သည်။

“ဝတ်စုံမည်းဝတ်လူ အဖွဲ့အစည်းက သူတို့နဲ့များ ပူးပေါင်းသွားပြီလား”

ဝမ်ချောင် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

အာရပ်ဘက်မှ အခြေအနေများကို ဝမ်ချောင် အနည်းနှင့်အများ သိရှိထားသည်။ ယခင်က အာရပ်နှင့် ဤဖူလင်းတို့ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး ဖူလင်းကို အသေအချာ ဖိနှိပ်ကာ အကြိမ်ကြိမ် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဖူလင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွားကာ အာရပ်နှင့် ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အာရပ်လူမျိုးများပင် သူတို့ကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယခုမှ ပြန်လည်ပေါ်လာခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

သေသေချာချာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လျှင် မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ မျိုးနွယ်စု စစ်သည် ငါးသောင်းတည်းဖြင့် အာရပ်မြို့တော် ဘဂ္ဂဒက်၌ တပ်စွဲထားသော မဟာထန် စစ်တပ်ကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဝတ်စုံမည်းဝတ်လူများတွင် အခြားသော အစီအစဉ်များ သေချာပေါက် ရှိရမည်။ ဟိုတွေးဒီတွေးဖြင့် ဤဖူလင်း တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

“အရှင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပါဟရာမ်တို့ကို အာရပ်မှာပဲ နေပြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ကောင်းရှန်းကျစ်တို့ကို ကူညီဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်ရမလား”

ရွှီခဲ့ယီက မေးလိုက်သည်။

“မလိုတော့ဘူး”

ဝမ်ချောင် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည် -

“ပါဟရာမ်တို့ကို မူလအစီအစဉ်အတိုင်း မြို့တော် ကို အမြန်ဆုံး လာခဲ့ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်”

ဘဂ္ဂဒက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မဟာထန်ဘက်က ယခုအချိန်၌ ပါဟရာမ်နှင့် သူ၏ သံချပ်ကာမြင်းတပ်ကို ပိုမိုလိုအပ်နေသည်။ အာရပ်ဘက်တွင်မူ ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ စွမ်းရည်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု အပိုင်းတွင် အားနည်းကောင်း အားနည်းနိုင်သော်လည်း ခံစစ်အပိုင်း၌ လုံလောက်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင် ယုံကြည်သည်။

မဟာထန် ကိုယ်တိုင်က ခံတပ်စစ်ပွဲ၊ ခံစစ်ပွဲ၊ ခြေလျင်စစ်ပွဲ၊ မြို့သိမ်းစစ်ပွဲများဖြင့် လောကတစ်ခွင် ကျော်ကြားလှသည်။ ဤအပိုင်းတွင် လောကတစ်ခွင်လုံး၌ မည်သည့် အင်အားစုကမျှ မဟာထန်ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ရွှီခဲ့ယီက ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ထပ်မပြောတော့ပေ။ ဝမ်ချောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ မည်သည့်အခါမျှ သံသယ မဝင်ခဲ့ချေ။

ဖျပ် ဖျပ် ဖျပ်…

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် ရုတ်တရက် လေထဲမှ တောင်ပံခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အလိုလိုပင် ဝမ်ချောင်နှင့် ထိုင်ခုံအောက်ရှိ ရွှီခဲ့ယီတို့ တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းလှည့်ကာ တောင်ပံခတ်သံ လာရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး စိတ်ထဲ၌ အနည်းနှင့်အများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဝမ်ချောင်၏ အနီးနားတွင် လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်တာဝန်နှင့်ကိုယ် ရှိကြပြီး အချင်းချင်း ရောထွေးမှု မရှိကြပေ။ သတင်းအများစုကို သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ခံများကသာ ကိုင်တွယ်ကြသည်။ စာပို့ခိုတစ်ကောင် နန်းဆောင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာပြီး ဝမ်ချောင် ကိုယ်တိုင် လက်ခံရခြင်းမျိုးမှာ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်း လည်ပင်းတွင် ရွှေရောင်ကြိုးကွင်းပါရှိကာ ခြေသည်းများတွင် ကြေးကွင်းတပ်ဆင်ထားသော စာပို့ခိုတစ်ကောင် တောင်ပံခတ်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ရွှယ်ချန်ကျွင်း ဆီကပဲ”

စာပို့ခို၏ လည်ပင်းမှ ရွှေရောင်ကြိုးကွင်းနှင့် ခြေသည်းများပေါ်ရှိ ကြေးကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီခဲ့ယီ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။

ဝမ်ချောင်၏ လက်အောက်ခံများအားလုံး သတင်းပေးပို့ရာတွင် ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်း အသီးသီး ရှိကြသည်။ ဤစာပို့ခိုမျိုးကို လောလောဆယ် မြောက်ပိုင်းကို တာဝန်ယူထားသော ရွှယ်ချန်ကျွင်းသာလျှင် အသုံးပြုသည်။

သို့သော် ရွှီခဲ့ယီ၏ စိတ်ထဲ တုန်လှုပ်သွားရခြင်းမှာ ရွှယ်ချန်ကျွင်း ပေးပို့သော သတင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စာပို့ခို၏ လည်ပင်းရှိ ရွှေရောင်ကြိုးကွင်းနှင့် ခြေသည်းများပေါ်ရှိ ကြေးကွင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအရာ နှစ်ခုစလုံးသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ပေါ်လာတတ်သော အရာများ မဟုတ်ချေ။

အရာနှစ်ခုလုံး စာပို့ခိုတစ်ကောင်တည်းတွင် တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာခြင်းက သတင်းတစ်မျိုးတည်းကိုသာ ဖော်ပြနေသည် -

အလွန်အမင်း အရေးတကြီး….

အနောက်မြောက် စစ်ပွဲကြီး ပြီးကတည်းက ဤအဆင့်ရှိ သတင်းမျိုး ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုင်ခုံပေါ်ရှိ ဝမ်ချောင်သည်လည်း စိတ်လေးသွားကာ အမူအရာ တည်ကြည်သွားပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူက လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုစာပို့ခိုမှာ မမြင်ရသော ကြိုးမျှင်တစ်ချောင်း၏ ဆွဲငင်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား အလင်းတန်းဖြူတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားသည်။

နန်းဆောင်အတွင်း၌ အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရွှီခဲ့ယီပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ အသက်ရှူအောင့်ထားကာ တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်နေမိသည်။

ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ဝမ်ချောင်သည် စာပို့ခို၏ခြေထောက်မှ စာလွှာကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကာ ချက်ချင်း မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။

ရွှယ်ချန်ကျွင်း၏ စာလွှာပေါ်တွင် စာတစ်ကြောင်းတည်းသာ ပါရှိသော်လည်း စာလုံးတိုင်းကို အားကုန်သုံး၍ ရေးသားထားပုံရသည်။ ထို့ပြင် ရေးသားထားသည့် အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပုံ ပေါ်သည်။

“အလွန်အမင်း အရေးတကြီး အအေးလှိုင်းတွေ တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာပြီ”

ထိုစာလွှာပေါ်ရှိ စာကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ ဦးနှောက်အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ ရင်းနှီးလှသော အသံက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အထူးဖြစ်ရပ် ‘မဟာရေခဲခေတ်’ တရားဝင် စတင်ပါပြီ”

ထိုကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပုံရိပ်ယောင်များစွာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ မိုးကြိုးပစ်သံများကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ အဆုံးမရှိသော နှင်းမုန်တိုင်းများ ရုတ်တရက် ပြိုကျလာကာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုန်းမြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် သေးငယ်သွားသည်။ ဖြူဆွတ်သော အအေးလှိုင်းများက ထူထဲလှသော နှင်းခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သက်ရှိတစ်ခုအလား ကုန်းမြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လေအေးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံ၊ မိုးသီးများ ရိုက်ခတ်သံ၊ အရာရာတိုင်း အေးခဲသွားသော အသံများနှင့် သတ္တဝါများ အအေးဒဏ်ကြောင့် အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများ တဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်း အဆုံးမရှိသော နှင်းမုန်တိုင်းများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို ကွယ်ဝှက်သွားသည်။ ဝမ်ချောင်၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အလယ်ပိုင်းဒေသသည်လည်း သေဆုံးသွားသော ရေခဲကမ္ဘာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“မွေးခြင်း၊ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်း အရာရာတိုင်း ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ ပျက်စီးခြင်း နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတိုင်းဟာ အလှည့်ကျ သံသရာ တစ်ခုပါပဲ။ အဆုံးမရှိတဲ့ အအေးလှိုင်းတွေ မြောက်ဘက်ကနေ တစ်ဟုန်ထိုး ဆင်းလာတဲ့အခါ လောကရှိ အရာရာတိုင်းဟာ ပျက်သုဉ်းခြင်း ကာလထဲကို ဝင်ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဘယ်ယဉ်ကျေးမှု၊ ဘယ်မင်းဆက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ ပျက်သုဉ်းခြင်းရဲ့အစပါပဲ”

“Host အနေနဲ့ ပြင်ဆင်ဖို့ ဆယ့်ငါးရက် အချိန်ရပါမယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ရေခဲခေတ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်။ ရေ ခဲရတဲ့အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရင် အိမ်ရှင်က ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်တစ်သန်း ဆုချီးမြှင့်ခံရပါမယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အရာရာတိုင်း အဆုံးသတ်သွားပြီး ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားရင် အိမ်ရှင်ရဲ့ တာဝန်လည်း ကျရှုံးသွားပါလိမ့်မယ်”

“ဒီတာဝန်အတွက် အချိန်ကန့်သတ်ချက် မထားရှိသလို Host ကိုလည်း တာဝန် ကျရှုံးမှု ပြစ်ဒဏ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ပျက်သုဉ်းခြင်းရဲ့အစ ကျရှုံးရင် သေဆုံးရပါမယ်”

……

ထိုကျယ်လောင်အေးစက်သော အသံကြီးက အသံကုန် ကြေညာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရာရာတိုင်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုနေရာ၌ မှင်တက်စွာ ရပ်နေမိပြီး စိတ်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

ဤမျှ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက် မြောက်ပိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် ရွှယ်ချန်ကျွင်းအား စစ်တပ်ဦးဆောင်ကာ ထိုနေရာ၌ တပ်စွဲထားစေခဲ့သည်။

မဟာ အအေးလှိုင်း၏ ရွေ့လျားနှုန်းအရ မဟာရေခဲခေတ် ရောက်ရှိလာရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုဦးမည်ဟု သူ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ထိုနေ့ရက်သည် စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ အသိပေးချက်အရ တာဝန်အတွက် အချိန်ကန့်သတ်ချက် မရှိသလို ကျရှုံးမှု ပြစ်ဒဏ်လည်း မရှိပေ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်အတွက်မူ ဤသည်ကပင် အကြီးမားဆုံးသော ပြစ်ဒဏ် ဖြစ်သည်။

“ဆယ့်ငါးရက်တည်း…… ဒါက နောက်ဆုံး အချိန်ကန့်သတ်ချက်ပဲလား”

ဝမ်ချောင် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခင် အသေးစား ရေခဲခေတ်တွင် နှင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုကြောင့်ပင် အာရပ်အင်ပါယာမှ အထက်တန်းလွှာ သံချပ်ကာမြင်းတပ် တစ်သန်းနီးပါး အပြင်ဘက်၌ အအေးဒဏ်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ယခု မဟာရေခဲခေတ် ရောက်ရှိလာပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ မည်သူကမျှ ဝမ်ချောင်လောက် မသိရှိပေ။ ဤမဟာ အအေးလှိုင်းကပင်လျှင် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး တည်ရှိမှု အခြေခံကို အလုံးစုံ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤရာသီဥတု ပြောင်းလဲမှုကြီးကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး စားနပ်ရိက္ခာ ထွက်နှုန်း ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားပြီး သီးနှံအများအပြား အအေးဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ လှည့်လည်သွားလာနေသော မျိုးနွယ်စုများ မွေးမြူထားသော နွားနှင့် သိုးများအပါအဝင် အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူးသော ကပ်ဘေးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ လှည့်လည်သွားလာသော မျိုးနွယ်စုများဖြစ်စေ စိုက်ပျိုးရေး ယဉ်ကျေးမှုများဖြစ်စေ အားလုံး အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဝမ်ချောင်သည် မိုင်ထောင်ချီ စစ်ချီခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စားနပ်ရိက္ခာ လုံးဝပြတ်တောက်ကာ လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရခြင်းမှာ ဤသမိုင်းဝင် မဟာအအေးလှိုင်းနှင့်လည်း အလွန် အရေးကြီးသော ဆက်စပ်မှု ရှိနေသည်။

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြီး ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် အင်ပါယာ သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးမှုမဆို အလွန်အမင်း သေးငယ်သွားရသည်။

မဟာအအေးလှိုင်းကြီး အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူမည်မျှ ဤကပ်ဘေးကြီးအတွင်း သေဆုံးရမည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး လူဦးရေ အကြီးအကျယ် လျော့ကျသွားမည်မှာ သေချာသည်။

ဝမ်ချောင်အတွက်မူ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။

******

အခန်း (၂၁၁၈) ကမ္ဘာ့အကျပ်အတည်း

“လူလာစမ်း၊ ငါ့အတွက် မြင်းလှည်း တစ်စီး ပြင်ဆင်ထားလိုက်၊ ငါ နန်းတော်ထဲ ဝင်ပြီးတော့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကို သွားဖူးရမယ်”

ဝမ်ချောင်သည် မျက်နှာကို တင်းမာစွာထားလျက် ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟူး”

ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် စံအိမ်တံခါးဝမှ လှမ်းထွက်လိုက်သည့်အခါ လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး လေအေးများက မျက်နှာကို ဖြတ်တိုက်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ယံမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည် မသိချေ။ ဝမ်ချောင်သည် ဦးခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ တိုက်ခတ်လာသော လေစီးကြောင်းများအတွင်း၌ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အအေးဓာတ်တစ်မျိုး ပါဝင်နေကြောင်းကို သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အချိန်က များစွာ ကျပ်တည်းနေသဖြင့် ဝမ်ချောင် မှာ လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာကာ မြင်းလှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ မြင်းလှည်းဆရာ၏ အချက်ပြသံနှင့်အတူ မြင်းလှည်းဘီးများမှာ လည်ပတ်သွားခဲ့ပြီး မြောက်ဘက်ရှိ နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

မဟာ အအေးလှိုင်းကြီးကို ခုခံရန်အတွက် ဝမ်ချောင် တစ်ဦးတည်း၏ အင်အားနှင့် လုံးဝ မလုံလောက်ချေ။ လီဟန်နှင့် နန်းတွင်း၏ အပြည့်အဝ အထောက်အပံ့များကို သေချာပေါက် ရရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

ဤနေ့ရက်များတွင် မဟာထန်တစ်ခုလုံးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ အင်ပါယာ၏ သမိုင်းကြောင်းကမူ ဤနေ့ရက်ကို ထာဝရ မှတ်တမ်းတင်ထားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ မဟာအအေးလှိုင်း ကြီးနှင့် ပတ်သက်သမျှ အချက်အလက် အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည့်အခါ၊ အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်သော လီဟန်၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူးပင် ဖြစ်တော့သည်။

အချိန် တစ်နာရီခန့်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော မိန်းမစိုးများကို စေလွှတ်လိုက်ကာ မြို့တော်အတွင်းရှိ နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိကြီးများ အားလုံးကို နန်းတော်အတွင်းသို့ အရေးပေါ် ခေါ်ယူလိုက်သည်။ စုန့်ဘုရင်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ထိုက်ရှီ၊ ထိုက်ဖူ၊ ဌာန ခြောက်ခုမှ ဝန်ကြီးများ၊ ဒုဝန်ကြီးများ၊ ကော်ဇီကျန့် (တော်ဝင်ပညာရေးဌာန)၊ ချင်းထျန်ကျန့်(တော်ဝင်နက္ခဌာန)၊ နန်းတွင်းရှိ သမိုင်းမှတ်တမ်းများ ထိန်းသိမ်းရသော အရာရှိများနှင့် သမိုင်းကြောင်းများကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်သော ယန်မိသားစုတို့ အားလုံး စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤသည်မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် မရှိခဲ့ဖူးသော အထူးညီလာခံတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ နေ့တစ်ဝက်နှင့် ညတစ်ဝက်မျှ အချိန်အတွင်း အမတ်ကြီးများအားလုံးမှာ အလုပ်ရှုပ်လွန်းသဖြင့် ခြေမချနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြကာ အစာစားရန်နှင့် အနားယူရန်ပင် အချိန်မရကြချေ။

နောက်တစ်နေ့ ညနေစောင်းသို့ ရောက်မှသာလျှင် အားလုံးက လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအထူးညီလာခံ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အမိန့်များနှင့် ညွှန်ကြားချက်များက နှင်းပွင့်များအလား ဒေသအသီးသီး၊ ပြည်နယ် အသီးသီးနှင့် အဆင့်ဆင့်သော အရာရှိများထံသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဟန်အန်းခရိုင်၊ယန်ချွမ်နှင့်ရှို့ကျိုးဒေသများမှ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်၍ တူးဖော်ထားသော ကျောက်မီးသွေးတန်ချိန် သန်းပေါင်းများစွာကို မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်များ၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် မဟာထန်၏လမ်း ဆယ့်တစ်လမ်း၊ ပြည်နယ် သုံးရာ့ခြောက်ဆယ်နှင့် ခရိုင်တစ်ထောင့်ငါးရာ့ငါးဆယ့်လေးခုသို့ ခွဲဝေပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။

နန်းတွင်း အရာရှိများသာမက ပြည်သူ့အင်အားစုများ၊ အထူးသဖြင့် အထက်တန်းစား မိသားစုကြီးများ၏ ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းများကိုပါ အားလုံး အသုံးချလိုက်ကြသည်။

အာရပ်မှ မီးလောင်ဆီ၊ ဝမ်ချောင် ယခင်က ဝယ်ယူထားသော ဝါဂွမ်း၊ သိုးရေများနှင့် ၎င်းတို့မှ ပြုလုပ်ထားသော စောင်များကိုလည်း နန်းတွင်း၏ အစီအစဉ်ဖြင့် ကုန်သွယ်ရေး ယာဉ်တန်းတစ်သောင်းခန့်က အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီစွာ ဒေသအသီးသီးသို့ ခွဲဝေ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ကြသည်။

ဤသမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူးသော မဟာအအေးလှိုင်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အနွေးဓာတ်ရရှိရေးမှာ အမြဲတမ်း ပထမဦးစားပေးပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့စည်ကားနေသော မြို့များအပြင် လူသူအရောက်အပေါက်နည်းသော တောင်တန်းများကြားရှိ ကျန်းနန် အရှေ့ဘက်လမ်း၊ ကျန်းနန် အနောက်ဘက်လမ်း၊ ကျန်းနန်လမ်း၊ လင်းနန် အရှေ့ဘက်လမ်းနှင့် လင်းနန်အနောက်ဘက်လမ်းတို့တွင် ဝမ်ချောင် ဆောက်လုပ်ခိုင်းထားသော ဧရာမ စပါးကျီကြီးများ၏ တံခါးများမှာလည်း ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်များက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဒေသအသီးသီးမှ တပ်စွဲထားသော စစ်သည်များအားလုံး ထွက်ပေါ်လာကာ စပါးအိတ်များကို လှည်းများပေါ်သို့ တင်၍ ခရိုင်အသီးသီးသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။

ဤသည်မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူး ကြီးမားလှသော လှုပ်ရှားမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မဟာထန် အတွင်းရှိ အသုံးပြုနိုင်သော အင်အားအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်သဖြင့် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာ စက်ရုပ်တစ်ခုကို သော့ပေးလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားတော့သည်။

“ဝမ်ချောင် မင်း ပြောကြည့်ပါဦး၊ ငါတို့တွေ ဒီမဟာအအေးလှိုင်းကြီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား။ ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ဆန္ဒအတိုင်း ဒီကမ္ဘာမြေကြီးကို ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းအောင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါ့မလား”

နန်းတော်၏ မြင့်မားလှသော မြို့ရိုးပေါ်တွင် လေအေးများ တိုက်ခတ်နေသည်။ လီဟန်နှင့် ဝမ်ချောင်တို့ ယှဉ်တွဲရပ်လျက်၊ ယခုအချိန်အထိ ဘာမျှ မသိသေးသော ကျယ်ပြောလှသည့် မြို့တော်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း လီဟန်၏မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မဟာ အအေးလှိုင်းနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက် အားလုံးကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လီဟန်သည် တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

လူတိုင်းက ဧကရာဇ် ဖြစ်ချင်ကြသည်။ ဤ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အာဏာအတွက် အိမ်ရှေ့မင်းသားဟောင်း လီယင်းသည် စစ်တပ်ဖြင့် ပုန်ကန်ရန်ပင် ဝန်မလေးခဲ့ချေ။ သို့သော် ဤနေရာသို့ ရောက်မှသာလျှင် ဧကရာဇ်ရာထူး ဆိုသည်မှာ အာဏာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ နက်ရှိုင်းလှသော တာဝန်နှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖစ်ကြောင်း သိလာရသည်။

“ရမှာပါ သေချာပေါက် ရမှာပါ”

ဝမ်ချောင်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ရှေ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ခိုင်မာပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လေအေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ရာသီဥတုမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုအေးစိမ့်လာသည်။

“ဟူး”

လေအေးများ ပြင်းထန်စွာတိုက်ခတ်နေသည်။ မဟာထန်တစ်ခုလုံးက ရောက်ရှိလာတော့မည့် “မဟာရေခဲခေတ်”ကို ရင်ဆိုင်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေချိန်တွင်၊ မြောက်ဘက်အရပ်ရှိ ဂိုဂူလျော မှ တာ့ခ် အင်ပါယာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ယွီစန်း၊ ပန်မီယာတောင်တန်းနှင့် အနောက်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံး၏ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေများဆီသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အအေးလှိုင်းများက တစ်ဟုန်ထိုး ဆင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဂိုဂူလျော…

ရှုချွမ်းမြစ်၊ ချန်ဂျင်မြစ်၊ ချီချန်မြစ်တို့သည် ဂိုဂူလျော၏ အဓိကမြစ်ကြီးသုံးသွယ်ဖြစ်ပြီး ဂိုဂူလျောလူမျိုးများက မိခင်မြစ်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ လေအေးများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် နှင်းမှုန်များနှင့် မိုးသီးများ ရောနှောကာ မြောက်ဘက်မှနေ၍ တဟုန်ထိုး ဆင်းလာသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ဖြူဆွတ်နေသော မြင်ကွင်းကိုသာ မြင်တွေ့ရသည်။

နှင်းမှုန်များနှင့် မိုးသီးများက ဝမ်တုမြို့၏မြို့ရိုးပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာကာ တဖြောက်ဖြောက် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဝမ်တုမြို့ အတွင်း၌ မူလက စစ်သည်များ အပြည့်အဝ တပ်စွဲထားပြီး လုံခြုံရေး တင်းကျပ်ထားသော်လည်း၊ ယခုအခိုက်အတန့်၌မူ စစ်သည် အများအပြားမှာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းနေကြရသဖြင့် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတော့သည်။

“ခရက် ခရက် ခရက်”

ရုတ်တရက် မြစ်ထဲမှ အက်ကွဲသံ တိုးတိုးလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သတိမထားမိလိုက်ချိန်၌ပင် စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေများမှာ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲလွှာ ပါးပါးလေး တစ်လွှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အအေးလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်လာသည်နှင့်အမျှ ဤရေခဲလွှာမှာ အလျင်အမြန် ထူထဲလာကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

တာ့ခ် အင်ပါယာ။

ရှီလဲ့ခါမြစ် အရှေ့ဘက်သို့ မိုင်နှစ်ဆယ်ခန့် အကွာတွင် ချီထာရှိသည်။

ဤနေရာသည် တာ့ခ် အင်ပါယာ ၏ မြောက်ဘက် နယ်စပ်ဖြစ်ပြီး အလွန်အရေးကြီးသော စားကျက်မြေလည်း ဖြစ်သည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ကျယ်ပြောလှသော မြက်ခင်းပြင်ပေါ်၌ သိုးထိန်းအများအပြားက နွားနှင့် သိုးများကို ထိန်းကျောင်းနေကြသည်။

ဤဒေသ တစ်ခုလုံး၌ တိရစ္ဆာန်အုပ်များ ထူထပ်စွာ ရှိနေပြီး အနည်းဆုံး နွားနှင့် သိုး အကောင်ရေ တစ်သန်းခန့်နှင့် မြင်းအုပ် အများအပြား ရှိသည်။

သိုးထိန်းများက မြင်းစီးလျက် တိရစ္ဆာန်များကို ဤနေရာ၌ ထိန်းကျောင်းပြီးပါက မဝေးလှသော ရှီလဲ့ခါမြစ် သို့ ရေသောက်ရန် ပြန်သွားကြသည်။ မနက်သွား ညပြန်ဖြင့် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

မြက်ခင်းပြင်ပေါ်၌ ငြိမ်းချမ်းနေသည်။

“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း”

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ မြေကြီး တုန်ခါသွားကာ ကြီးမားလှသော အသံကြီး တစ်ခုက အဝေးဆီရှိ မြောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဝူလုဟာချီ၊ ကူဟာမာ (ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ သွားကြည့်စမ်း)”

နဖူးတွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး သိုးရေအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော သိုးထိန်းအိုကြီး တစ်ဦးက မြင်းစီးရင်း လက်ထဲတွင် တိရစ္ဆာန် မောင်းနှင်ရန် တုတ်ရှည်ကြီး ကိုင်ထားလျက်၊ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ အနောက်ဘက်ရှိ လူငယ်လေး တစ်ဦးကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အနောက်ဘက်ရှိ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိသော ထိုလူငယ်လေးမှာ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် မြင်းဗိုက်ကို ညှပ်ကာ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက်…

“ဟူး”

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့၌ပင် တစ္ဆေသောင်းနှင့်ချီ၍ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ မြောက်ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်း တစ်ခုလုံးမှ ဖြူဆွတ်နေသော မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ချီထာသို့ ဦးတည်လာနေသည်။

မုန်တိုင်းက ရက်စက်စွာ တိုက်ခတ်နေပြီး ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ထိုအရှိန်အဝါက မြင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ ပြေးလာသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ မြေကြီးပင်လျှင် တုန်ခါနေပြီး တုန်ခါမှုက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ နွားနှင့် သိုးများကလည်း တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိသကဲ့သို့ ခေါင်းမော့ကာ မြောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ဆော်လာလု ဆာရဲမာ (မိစ္ဆာမုန်တိုင်းပဲ မြန်မြန်ပြေး)”

ထိုသိုးထိန်းအိုကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းလာသော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းသွေးဆုတ် ဖြူရော်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများပင် တုန်ယင်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုးထိန်းများ အားလုံးလည်း မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားကြကာ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ မြင်းများကို စီး၍ ရှေ့သို့ တက်သွားကာ နွား၊ သိုးနှင့် မြင်းအုပ်များကို အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်ကြသည်။ နွားနှင့် သိုးအုပ်များမှာလည်း အော်ဟစ်လျက် တောင်ဘက်သို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြသည်။ သို့သော် ဤမျှ ကြီးမားလှသော တိရစ္ဆာန်အုပ်ကြီးကို အလျင်အမြန် ရွှေ့ပြောင်းရန်နှင့် မုန်တိုင်းမှ လွတ်မြောက်ရန်မှာ အဘယ်မှာ လွယ်ကူပါမည်နည်း။

ကမ္ဘာမြေကြီး၏ မြည်ဟည်းသံက နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်နေသည်။ ခဏတာမျှ အချိန်အတွင်း လေအေးများ ဟိန်းဟောက်လာပြီး မုန်တိုင်းက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။ ကျယ်ပြောလှသော နှင်းများနှင့် မိုးသီးများက ချီထာ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တိရစ္ဆာန်အုပ်များ အားလုံး ၎င်းအတွင်း၌ ပိတ်မိသွားတော့သည်။

နားထဲတွင် လေအေးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံကိုသာ ကြားရပြီး မျက်စိရှေ့တွင်လည်း ဖြူဆွတ်နေသော မြင်ကွင်းကိုသာ မြင်တွေ့ရသောအခါ အတွေ့အကြုံရှိသော သိုးထိန်းအိုကြီး ပင်လျှင် လမ်းကြောင်း လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားကာ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

“ဘဲ့”

“အော”

နွားနှင့် သိုးများ၏ အော်ဟစ်သံများက တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ မုန်တိုင်း ကျရောက်လာသောအခါ မြက်ခင်းပြင် တစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်က ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားပြီး ပုံမှန် အပူချိန်မှနေ၍ ရေခဲမှတ်အောက် သုံးဆယ်၊ လေးဆယ် ဒီဂရီ အထိ ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားသည်။

နှင်းမုန်တိုင်းထဲတွင် ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မာကျောလှသော မိုးသီးအမြောက်အမြားက တိမ်တိုက်များထဲမှ လိမ့်ဆင်းလာသည်။

ဤမိုးသီးများမှာ အကြီးအသေး အရွယ်အစား မျိုးစုံ ရှိပြီး အသေးဆုံးမှာ လက်မလောက်သာ ရှိသော်လည်း အကြီးဆုံးမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပင် ပိုကြီးမားသည်။ ဘုန်းခနဲ ကြီးမားလှသော မိုးသီးတစ်လုံး ကျလာကာ ထွက်ပြေးနေသော စစ်မြင်းတစ်စီးကို ထိမှန်သွားသည်။ ဤစစ်မြင်းမှာ ညည်းညူသံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ခေါင်းပေါက်ထွက်ကာ သွေးများ ပန်းထွက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

လေပြင်းတစ်ချက် မြေပြင်ကို ဖြတ်တိုက်သွားသောအခါ သိုးကောင်ရေ ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို လေထဲသို့ လွှင့်တင်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည် မသိ၊ လေအေးများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ချီထာတစ်ခုလုံးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်တွင် နွားနှင့်သိုးများ၏ အလောင်းများ၊ တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသော နှင်းခဲများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ယွီစန်းကုန်းပြင်မြင့်တွင် ရွက်ဖျင်တဲ သောင်းနှင့်ချီ၍ နှင်းမုန်တိုင်း၏ ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

အာရပ်တွင် လမ်းမကြီးများနှင့် လမ်းသွယ်လေးများအနှံ့တွင် ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး အသက်ဝင်နေသော ရေခဲရုပ်တုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အအေးဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားသူများ၏ အလောင်းများ ဖြစ်သည်။

အနောက် တာ့ခ်တွင်...

အရှေ့မှ အနောက်၊ မြောက်မှ တောင်အထိ ကုန်းမြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး ရေခဲနှင့် နှင်းများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို လုံးဝ ခံလိုက်ရတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်၊ အဝေးဆီရှိ ယိုကျိုး တွင်။

မြင့်မားလှသော တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ငန်းမွှေးများကဲ့သို့ နှင်းပွင့်လေးများ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းနေသည်။ နှင်းပွင့်များ အောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ဝတုတ်နေသော လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကတ္တီပါသားကဲ့သို့ နူးညံ့သော နှင်းပွင့်လေး တစ်ပွင့် လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျလာသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ခရက်ခနဲ အသံနှင့်အတူ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို တင်းတင်း ဆုပ်လိုက်သည်။ ဝတုတ်ပြီး သဘောကောင်းပုံရသော်လည်း ရက်စက်ယုတ်မာမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ထိုမျက်နှာပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“အရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ အရှင့်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ အဲဒီဝတ်စုံမည်းဝတ်လူတွေ နောက်ဆုံးတော့ စတင်လှုပ်ရှားလာပါပြီ အအေးလှိုင်းကလည်း စောပြီး ပေါက်ကွဲလာပါပြီ”

ဤအချိန်မှာပင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပိုင်ကျန်ထော်လော့၏ မျက်ခုံးရှည်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ခါးကို ကိုင်းလျက် အန်းယာလုရှန်း၏ ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အအေးလှိုင်းက တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာပါပြီ။ အခုဆိုရင် ချန်ပိုင်တောင်ကနေ ယွီစန်းဘက်အထိ နှင်းတွေ အဆက်မပြတ်ကျနေပြီး အပူချိန်တွေလည်း ရုတ်တရက်ထိုးကျသွားပါတယ်။ တာ့ခ်အင်ပါယာဘက်မှာဆိုရင် နွားနဲ့သိုး သန်းပေါင်းများစွာတောင် သေဆုံးသွားပြီး ဆုံးရှုံးမှု အရမ်းများပါတယ်။ အူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းဘက်မှာလည်း မဟာ အအေးလှိုင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ညီလာခံကို ငါးရက်ဆက်တိုက် ခေါ်ယူထားပါတယ်”

“အရှင် မျှော်လင့်နေတဲ့ အခွင့်အရေးက နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပါပြီ”

ကျောက်ကန်း ကလည်း ခါးကို ကိုင်းလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရေခဲဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်လာပြီး ရာသီဥတု အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် မြောက်မှ တောင်အထိ အင်အားစု အားလုံး ထိတ်လန့်နေကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်၌ တစ်ခုတည်းသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မျက်နှာပေါ်တွင် ဖော်ပြနိုင်သူများမှာ ယိုကျိုးမှ လူများသာ ဖြစ်သည်။

“ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း ဘက်က ဘယ်လိုပြောလဲ”

အန်းယာလုရှန်က အသာအယာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“ဂိုဂူလျောရဲ့ မြစ်သုံးသွယ်လုံး ရေခဲသွားပါပြီ။ အရင်က အရှင်က သူ့ကို လောကကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မယ် အအေးလှိုင်းတွေ ကျလာတော့မယ်လို့ ပြောခဲ့တုန်းက သူက အပြင်ပန်းမှာ ခေါင်းညိတ်ပြပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ လုံးဝမယုံခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ မယုံချင်လည်း ယုံရတော့မှာပါ။ ရွှီချွမ်မြစ် ရေခဲသွားတယ်ဆိုတာ ဂိုဂူလျောရဲ့ သမိုင်းမှာ တစ်ခါမှ မရှိဖူးတဲ့ ကိစ္စပဲလေ”

“ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းဘက်က မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့နဲ့ နောက်ပိုင်း စစ်ထွက်မယ့် ကိစ္စတွေကို မေးမြန်းဖို့ ကိုယ်တိုင် စာပို့လာပါပြီ”

ကျောက်ကန်းက ခိုးပြုံးလျက် ဖြေကြားလိုက်သည်။

******

အခန်း (၂၁၁၉) ယိုကျိုး၊ စစ်ပွဲ၏ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီ

“ဟုတ်လို့လား”

အန်းယာလုရှန်းသည် လှောင်ပြောင်သရော်သလို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းမှာ မွေးရာပါ ပုန်ကန်လိုစိတ် ရှိသူဖြစ်ပြီး သူ့ထံ အလွယ်တကူ အညံ့ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူ လက်မခံ၍ မရတော့ချေ။

ယိုကျိုးဘက်မှနေ၍ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းသည် သူ၏ စစ်တပ်များကို မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများအထိ စေလွှတ်ကာ အခြေအနေများကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့ကြောင်းကို တစ်ကြိမ်မက သိရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

"နားဖြင့်ကြားရသည်ထက် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကသာ ပို၍သေချာသည်" ဟူသည့်အတိုင်း၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရသော သတင်းများမှာ သူ ပြောပြခဲ့သော စကားအနည်းငယ်ထက် များစွာ ပိုမို အသေးစိတ်ကျနေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် “မဟာ အအေးလှိုင်း” ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

“ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းဘက်ကရော ဘယ်လိုရှိလဲ။ အဲဒီ မြေခွေးအိုကြီးက အရင်ကလိုပဲ လုံးဝ အလျှော့မပေးသေးဘူးလား”

အန်းယာလုရှန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှီ၊ ခီတန်နှင့် ဂိုဂူလျောတို့နှင့် ပတ်သက်၍ အန်းယာလုရှန်း များစွာ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိချေ။ သူ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်နေသည်မှာ အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ဝူဆူမစ်ရှ်နှင့် တာ့ခ် အင်ပါယာပင် ဖြစ်သည်။

ယိုကျိုးသည် ဂိုဂူလျော နှင့် တာ့ခ် အင်ပါယာ တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ဆက်စပ်နေသည်။ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း ဘက်မှ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် အဖြေမပေးဘဲ နှောင့်နှေးနေခြင်းမှာ အန်းယာလုရှန်း အတွက် အမြဲတမ်း ချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တာ့ခ် အင်ပါယာ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိမှသာ အန်းယာလုရှန်းသည် ယိုကျိုး၌ ခိုင်မာသော သံမဏိ တြိဂံတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“အရှင် စိတ်ချပါ၊ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း ဘက်က သဘောတူလိုက်ပါပြီ”

ထိုအချိန်မှာပင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ၊ ပိုင်ကျန်ထော်လော့၊ ကျောက်ကန်းနှင့် မဝေးလှသော နေရာရှိ ချွေချန်းယုံ၊ ထျန်းချန်းစီ၊ ထျန်းချန်ကျန်းအပြင် အန်းယာလုရှန်း အပါအဝင် လူအားလုံးက အနောက်ဘက်ရှိ ကောင်းရှန်းကို တစ်ပြိုင်နက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းက သဘောတူလိုက်ပြီ ဟုတ်လား။

သူတို့ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ယခုအချိန်အထိ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းထံမှ သေချာသော အဖြေကို မည်သူမျှ မရရှိကြသေးပေ။

ယိုကျိုး နှင့် တာ့ခ် အင်ပါယာ ကြားတွင် အကွာအဝေး အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ စစ်မြင်းဖြင့် ခရီးနှင်လျှင် တစ်ရက်ပင် မကြာဘဲ တာ့ခ် အင်ပါယာ၏ရွက်ဖျင်တဲသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ စာပို့ခိုများကို အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် အချိန်ပို၍ပင် တိုတောင်းဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အကွာအဝေးတွင် ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းက တစ်စုံတစ်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချခဲ့လျှင် အစောကြီးကတည်းက သတင်းပို့ပြီး ဖြစ်လောက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယခင် ယိုကျိုးစစ်ပွဲကြီးတွင် ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၏ သဘောထားက အဖြေကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က အန်းယာလုရှန်းသည် ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းထံ သဘောထားကို အကြိမ်ကြိမ် ရှင်းပြကာ အရှေ့ပိုင်း အစောင့်အရှောက် နယ်မြေကို ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း နှင့် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းမှာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ထိုစဉ်က အန်းယာလုရှန်းသည်လည်း ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းက တာ့ခ် စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ အနောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မည်ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယိုကျိုး စစ်ပွဲကြီး အပြီးတွင် ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၏ မရေမရာသော သဘောထားကြောင့် အန်းယာလုရှန်းသည် ပြဿနာများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ဝမ်ချောင်သည် သူ့အတွက် အန္တရာယ်ရှိသော သက်သေအထောက်အထား အများအပြားကို တာ့ခ် အင်ပါယာဘက်မှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသာ အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာထားပြီး ဟာကွက်မချန်ခဲ့လျှင် အစောကြီးကတည်းက ဘဝပျက်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဝမ်ချောင်၏လှည့်စားမှုကြောင့် တာ့ခ် အင်ပါယာ၏ အထက်တန်းလွှာများထံမှ ဤသတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့ကြောင်း အန်းယာလုရှန်း သိထားသော်လည်း၊ ဤကိစ္စ၏ မှန်ကန်မှုနှင့် ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းကိုယ်တိုင် တမင်သက်သက် ထုတ်ဖော်ခဲ့သော အချက်အလက် မည်မျှပါဝင်သည်ကိုမူ သူ ယခုအချိန်အထိ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ထိုသူအား ကိုင်တွယ်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်းကို မှန်းဆ၍ ရနိုင်သည်။

သို့သော် ယခု ကောင်းရှန်း က ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း သဘောတူလိုက်ပြီဟု ဆိုလာသည်။

“ဟားဟား၊ အရှင် စိတ်ချပါ၊ ဒီကိစ္စက ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေထဲမှာ အစကတည်းက ပါဝင်နေပြီးသားမို့ ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိနိုင်ပါဘူး”

လူတိုင်း ဘာတွေတွေးနေကြသလဲ ဆိုတာကို သိနေသည့်အလား ကောင်းရှန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ထက်မြက်နေပြီး အမူအရာမှာလည်း အလွန် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။

"အခန်းကျဉ်းလေး အတွင်း၌ ကြိုတင်စီမံလျက် မိုင်ထောင်ချီ အကွာအဝေးရှိ စစ်ပွဲကို အောင်နိုင်ခြင်း" ဆိုသည်မှာ စစ်ဗျူဟာမှူးတစ်ဦး လုပ်ဆောင်သင့်သော အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း မှာ အစွမ်းထက်လှသော်လည်း တိုင်းပြည် အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး၏ ဘောင်အတွင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သေးချေ။ တာ့ခ် အင်ပါယာ၏အခြေအနေက သူတို့အတွက် ရွှေ့ပြောင်းလှုပ်ရှားရန် နေရာများစွာမရှိကြောင်း ကြိုတင် သတ်မှတ်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

“ငါ စုံစမ်းထားသလောက် တာ့ခ် အင်ပါယာရဲ့ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေး အင်အား ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်က ချီထာနဲ့ ရှီလဲ့ခါမြစ် တစ်ဝိုက်မှာ စုစည်းနေပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် မဟာ ရေခဲကပ်ဘေးကြီးကြောင့် တာ့ခ် အင်ပါယာမှာ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အလွန်အမင်း အေးခဲတဲ့ ရာသီဥတုကြောင့် စားကျက်မြက်တွေ သေဆုံးကုန်တဲ့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုတွေက ဆက်လက်ကြီးမားလာဦးမှာပါ။ လောလောဆယ် တာ့ခ် အင်ပါယာ မှာ မွေးမြူရေး အင်အား လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ကျန်ရှိနေသေးရင်ကိုပဲ အတော်လေး ကံကောင်းနေပြီလို့ ဆိုရပါမယ်။ အနာဂတ်မှာတော့ ဒီထက်ပိုပြီး လျော့ကျသွားဖို့ပဲ ရှိပါတယ်။ သူ့အတွက် အချိန် သိပ်မကျန်တော့ပါဘူး”

“ဒါ့အပြင် ငါ သိရသလောက်ဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကစပြီး ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းဟာ သူ့လက်အောက်က ဗိုလ်ချုပ်တွေကို လျှို့ဝှက်စွာ ခေါ်ယူပြီး အကြံဉာဏ် တောင်းခံနေပါပြီ။ ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိဘူးဆိုရင် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တာ့ခ် အင်ပါယာဘက်ကနေ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ အကြောင်းကြားစာ ရောက်လာပါလိမ့်မယ်”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။

တာ့ခ် အင်ပါယာတွင် အသေအပျောက် များပြားလွန်းသဖြင့် တိရစ္ဆာန် အကောင်ရေ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မကျန်တော့သည်ဟူသော ဤအချက်အလက်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိကြချေ။

သေးငယ်သော အချက်အလက်လေးများကို ကြည့်ရှုရုံဖြင့် အလုံးစုံကို သိမြင်နိုင်ခြင်း၊ အသေးစိတ် အချက်အလက်များအပေါ် ကောင်းရှန်း၏ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းမှာ လူတိုင်း၏ မျှော်မှန်းချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟား၊ ကောင်းတယ်၊ အကြံပေးကြီးနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါပေတယ်”

အန်းယာလုရှန်းသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အသံကုန် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း”

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် တောင်ကုန်း၏ အရှေ့ဘက်မှ မြေကြီး တုန်လှုပ်သွားကာ အသံကြီးများ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် သိပ်မသိသာလှသော်လည်း အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မူလက မကြားရသလောက် တိုးညင်းသော အသံများမှာ ချက်ချင်း ကျယ်လောင်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့၌ စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုသည် မိုးကြိုးများအလား ဟိန်းဟောက်လျက် အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူတို့ရှိရာသို့ ချီတက်လာနေသည်။

“ကျားးး”

“ပုံစံမပျက်စေနဲ့ အစွမ်းကုန် ရှေ့တက်”

“သတ်… ယိုမင် စစ်ကြောင်း အားလုံး လေ့ကျင့်ကြစမ်း”

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုများ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ အန်းယာလုရှန်းနှင့် ကောင်းရှန်းတို့ပင်လျှင် တစ်ပြိုင်နက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအဆုံးတွင် မြင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ ဟီသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ထိုစစ်တပ်ကြီးသည် အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်လျက် သောင်းနှင့်ချီသော သံချပ်ကာမြင်းတပ်များဖြင့် သံမဏိ ဒီရေလှိုင်းကြီးအလား အံ့မခန်းအရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူတို့ဆီသို့ ချီတက်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျယ်ပြောလှသော သံချပ်ကာမြင်းတပ်များ ကြားတွင် အလံများ တလူလူ လွင့်နေသည်။ အနက်ရောင် အလံကြီးများပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း စာလုံးပုံစံဖြင့် ရေးသားထားသော “ယို”စာလုံးကြီးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး အလွန် သိသာ ထင်ရှားလှသည်။ ဤသည်မှာ ယိုကျိုး ၏ စစ်တပ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

သေသေချာချာ ကြည့်ရှုလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဤကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးသည် နှစ်စု ကွဲနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ တပ်နှစ်စု၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ယိုကျိုး ဗိုလ်ချုပ်အချို့က သံချပ်ကာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ကာ လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်လျက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။ မြင်းစီး၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချီတက်နေစဉ်အတွင်း ခြေထောက်အောက်ရှိ အလင်းကွင်းများကို နင်းလျက် ဓားနှင့် လှံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ တချွင်ချွင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာအောင် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ထိုဗိုလ်ချုပ်များ၏နောက်တွင် သောင်းနှင့်ချီသော ယိုကျိုး သံချပ်ကာမြင်းတပ် များကလည်း အဆက်မပြတ် ရှေ့သို့တိုးဝင်လျက် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တချွင်ချွင် အသံများနှင့်အတူ သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားနှင့် လှံများ ရိုက်ခတ်ရာ နေရာများမှ မီးပွင့်များ အဆက်မပြတ် လွင့်စင်ထွက်ပေါ်နေသည်။

စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို နှစ်စုခွဲကာ အချင်းချင်း တကယ့် လက်တွေ့ တိုက်ပွဲဝင်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် စစ်သည်များကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်းမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ယိုကျိုး၌ အသုံးပြုသော အထူးလေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့် လက်တွေ့တိုက်ပွဲဝင်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့ကို သွေးပေးခြင်းမှာ စစ်သည်များကို အမြန်ဆုံး လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ပေးလိုက်သော တပ်သားသစ်များ အားလုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အပြည့်အဝ ရှိစေရန် အန်းယာလုရှန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးအတွင်း သေဆုံးမှု နှုန်းထားကို ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ခွင့်ပြုထားသည်။ ဤအပိုင်းတွင် သူသည် ဝမ်ချောင်အား အတုခိုးထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချောင်ထက် များစွာပို၍ရက်စက်လှသည်။

သို့သော်လည်း ပေးဆပ်မှု အားလုံးမှာ အရာထင်ခဲ့သည်။

အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် ဤစစ်တပ်ကြီးမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အကြိမ်ကြိမ် သွေးပေး လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် ဓားလှံများ လှုပ်ရှားရာတွင် တိမ်တိုက်များ ရွေ့လျားသကဲ့သို့၊ ရေများ စီးဆင်းသကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သံမဏိသွေးသားများ ပြည့်နှက်နေသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသဖြင့် တပ်သားသစ်များဟု လုံးဝမထင်ရချေ။

စစ်မြင်းများက ပို၍နီးကပ်လာသည်။ ကြီးမားလှသော သံမဏိ ဒီရေလှိုင်းကြီး က လူတိုင်း ရပ်နေသော မြင့်မားလှသည့် တောင်ကုန်း ရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ လေ့ကျင့်ရင်း၊ တိုက်ခိုက်ရင်း၊ အော်ဟစ်ရင်းဖြင့် အဝေးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်သွားကြသည်။ ထိုကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အသံများ အားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

တောင်ကုန်းရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်း၏အကြည့်များက အလိုအလျောက် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဤယိုကျိုးစစ်သည်များ အနောက်ဘက်သို့ ချီတက်သွားသည်ကို အဝေးဆီသို့ တိုင်အောင် လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေမိကြသည်။

သူတို့၏ အနောက်တွင် နောက်ထပ် စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှိုင်းလုံးများအလား အဆက်မပြတ် ချီတက်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ အထူး စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု သို့မဟုတ် စစ်ရေးပြပွဲ မဟုတ်ဘဲ ယိုကျိုး နယ်မြေ၏ နေ့စဉ် ပုံမှန် လေ့ကျင့်ရေးသာ ဖြစ်သည်။

စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေသော ထိုယိုကျိုး သံချပ်ကာမြင်းတပ များကို ကြည့်ရင်း ဗိုလ်ချုပ်များ၏ ရင်ထဲတွင် ရဲရင့်သော စိတ်ဓာတ်များ အလိုလို ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

“ကောင်းရှန်း ငါ့ရဲ့ ဒီစစ်တပ်ကြီးကို ဘယ်လို ထင်လဲ”

ရှေ့မှ စစ်တပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း အန်းယာလုရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

“အရှင်အနေနဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ”

ကောင်းရှန်းက ယပ်တောင်ကို ခေါက်လိုက်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။

စကားအနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် အန်းယာလုရှန်းကို အသံကုန် ရယ်မောသွားစေခဲ့သည်။

သုံးရက်ခန့် ကွဲကွာသွားရုံဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ အထင်ကြီးလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လောကကို စိုးမိုးနိုင်မည့် အစစ်အမှန် စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် အဝေးဆီမှ အလွန်မြန်ဆန်သော မြင်းခွာသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြင့်မားလှသော တောင်ကုန်းမှ ပေထောင်ချီ ကွာဝေးသော နေရာမှ ယိုကျိုး စစ်မြင်းတစ်စီးသည် ရှေ့မှ သောင်းနှင့်ချီသော သံချပ်ကာမြင်းတပ်များ ဖွဲ့စည်းထားသည့် သံမဏိ ဒီရေလှိုင်းကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာနေသည်။

စစ်မြင်းပေါ်မှ သတင်းပို့စစ်သည်မှာ မောဟိုက်နေပြီး ပြေးရင်းဖြင့် အော်ဟစ်လာသည်။

“အရှင် တာ့ခ် အင်ပါယာက စာရောက်လာပါတယ်။ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းက အရှင်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့မယ့် ကိစ္စကို ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်တဲ့”

စစ်မြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖုန်လုံးကြီးများ ထောင်းထောင်းထ လာသည်။

တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ထိုသတင်းပို့စစ်သည်၏ လျှောက်တင်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ကောင်းရှန်းကို နောက်တစ်ကြိမ် တပြိုင်နက်လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဆောင်းအကြောင်းပြောရင်း ဆောင်းရောက်လာသည် ဆိုသကဲ့သို့ပင်၊ ကောင်းရှန်းက ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် သဘောတူလိမ့်မည်ဟု ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သတင်းက ချက်ချင်းရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏တွက်ချက်မှု တိကျမှန်ကန်လှပုံမှာ အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် ကောင်းရှန်းက ပြုံးလျက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ လက်ထဲရှိ ယပ်တောင်ကိုသာ အသာအယာ ယပ်ခတ်နေသည်။

သတင်းပို့စစ်သည်၏ သတင်းစကားကို အမြန်ဆုံး ယူဆောင်လာပြီးနောက် ဖွင့်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၏ လက်ရေးအစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြပြီး အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည် -

“အရမ်းကောင်းတာပေါ့ တာ့ခ်အင်ပါယာသာ ပါဝင်လာပြီဆိုရင်တော့ ငါတို့ နောက်ပိုင်းအတွက် ဘာမှ ပူစရာ မလိုတော့ဘူး”

“ဟားဟားဟား ကောင်းတယ်”

“ဒါဆိုရင် အခု သဘောထား မပြသေးတာ ယွီစန်းနဲ့ အနောက် တာ့ခ်ပဲ ကျန်တော့တယ်”

အန်းယာလုရှန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ ရင်ထဲတွင်လည်း ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

နိုင်ငံများ အားလုံးထဲတွင် မာန်ရှဲ့ကျောက်အကြောင်းကိုသာ သူ မပြောခဲ့ချေ။

မာန်ရှဲ့ကျောက်မှာ မူလကတည်းက တောင်ဘက်ကျသောနေရာတွင်ရှိနေပြီး အခြားနိုင်ငံများနှင့်မဟာထန် ခြားနေသည်။ ထို့ပြင် ယခုလက်ရှိ မာန်ရှဲ့ကျောက်၏ ဧကရာဇ် ဖုန်းကျီယိုင်းသည် ကော်လော့ဖုန်း၏ သားအကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ ကော်လော့ဖုန်း သေဆုံးပြီးနောက် ဖခင်၏ရဲရင့်ပြတ်သားမှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် မာန်ရှဲ့ကျောက်မှာ မဟာထန်၏ လက်အောက်ခံ နိုင်ငံငယ်လေး တစ်ခုအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အန်းယာလုရှန်း၏ အစီအစဉ်များထဲတွင် မာန်ရှဲ့ကျောက်ကို အစောကြီးကတည်းက စွန့်လွှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“ကောင်းရှန်း ဒီကိစ္စကို မင်း ဘယ်လို မြင်လဲ”

အန်းယာလုရှန်းက ကောင်းရှန်းကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

နိုင်ငံများ အားလုံးထဲတွင် ယွီစန်းမှ ဝန်ကြီးချုပ် ချင်းလင်မှာ ကိုင်တွယ်ရ အခက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ လောကတစ်ခွင် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှသည်ဟု နာမည်ကြီးသော ဤ ယွီစန်း၏ ဝန်ကြီးချုပ်ကို အန်းယာလုရှန်းကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေရသည်။ အနောက် တာ့ခ်မှာမူ ပို၍ပင်ဆိုးရွားပြီး ပါးစပ်ပိတ်ထားသော ပုလင်းလေး တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤကာလအတွင်း အန်းယာလုရှန်း ပေးပို့ခဲ့သော စာလွှာများမှာ ဆယ်စောင် မပြည့်လျှင်တောင် ခုနစ်စောင် ရှစ်စောင်တော့ ရှိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစ်ရှ်ဘာရာ ခါဂန်းဘက်မှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

အန်းယာလုရှန်း၏ စာလွှာများမှာ ပင်လယ်ထဲ ကျောက်ခဲ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရေလှိုင်းလေး တစ်ချက်ပင် မထခဲ့ချေ။

******