အခန်း (၃၂၁-၃၂၂)
Vol. 29 Ch. 321-322
အပိုင်း (၃၂၁) သေမင်းမြို့တော်နှင့် ယဲ့နန်ထျန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်း - ၂
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်...
သူတို့၏ အပြုံးများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။
ကောင်းကင်ယံကြီး အက်ကွဲသွားပြီးနောက် မိုးရေများအစား အနီရင့်ရောင် ချော်ရည်များနှင့် မီးတိမ်တိုက်များ ကျဆင်းလာကာ လျှပ်စီးများကလည်း လေဆင်နှာမောင်းကြီးပေါ်သို့ တရစပ် ရိုက်ချလာတော့သည်။ ထိုမီးတောက်နှင့် လျှပ်စီးများကြားမှ ကူမော့၏ ဧရာမ ဓမ္မပုံ ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိချလိုက်ရာ ရင်ရှို့ချိုက်၏ လောကဖျက်ဝင်္ကပါကြီးမှာ အစအနမကျန် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ဝင်္ကပါ အချက်အခြာ (၁၃) ခုလုံး တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ရင်ရှို့ချိုက်၏ သံလိုက်အိမ်မြှောင်လည်း ကွဲအက်သွားကာ ၎င်းသည် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ရင်ရှို့ချိုက်သည် အခြေအနေမဟန်တော့သဖြင့် "ပြေး!" ဟု အော်ဟစ်ကာ ကျန်ရှိသော စွမ်းအားဖြင့် မြို့ကွက်ကို ပြောင်းလဲစေပြီး ယဲ့ကျင်းလန်နှင့် ရှောင်ဇီရင်တို့ကို လမ်းမှားအောင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
ထို့နောက် မြွေဘုရင်နှင့် သခင်မကျဲ့တောက်တို့က ရင်ရှို့ချိုက်ကို တွဲခေါ်ကာ မြို့ပြင်သို့ တိုက်ရိုက်ပေါက်သည့် လျှို့ဝှက်ရေတွင်းထဲသို့ ခုန်ချရန် ပြင်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ခုန်မချမီမှာပင် ကောင်းကင်မှ အိမ်တစ်လုံး ပျံသန်းလာပြီး ရေတွင်းဝကို ပိတ်ဆို့သွားခဲ့သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကူမော့ သည် လက်တစ်ဖက်တွင် ယွမ်ဟုန်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုက်ရွှီးဓားကို ရံလျက် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာရာ ရင်ရှို့ချိုက်တို့ သုံးဦးစလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြလေတော့သည်။
"ကူ... ကူမော့..."
ရင်ရှို့ချိုက် နှင့် အခြား နှစ်ဦး တင်းမာသွားကြ၏။
ကူမော့က သူတို့ သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ စနစ်၏ ဝရမ်းပြေး အချက်အလက်များက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည် -
[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—ရင်ရှို့ချိုက်]
[တာဝန်အဆင့်—ကြယ်ခြောက်ပွင့်]
[တာဝန်ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် မဟာ ဝရဇိန် နတ်ဘုရား စွမ်းအား ]
...
[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ်—မြွေဘုရင်]
[တာဝန်အဆင့် - ကြယ်ငါးပွင့်]
[တာဝန်ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပြန့်ကျဲသော လက်ရှစ်ချက်]
...
[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် - သခင်မ ကျဲ့တောက်]
[တာဝန်အဆင့် - ကြယ်လေးပွင့်]
[တာဝန်ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် အဝီစိ တာအို ဓားသုံးချက်]
...
မြွေဘုရင်နှင့် သခင်မကျဲ့တောက်တို့သည် ကူမော့ကို အဆိပ်မြူများ၊ အဆိပ်ပြင်းမြွေများနှင့် ရုပ်သေးရုပ်များ အသုံးပြုကာ အစွမ်းကုန်ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ကူမော့၏ မွေးရာပါချီ အလင်းဒိုင်းအောက်တွင် အားလုံးမှာ နှင်းပေါ်သို့ ရေနွေးပူလောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ထိုအတောအတွင်း ရင်ရှို့ချိုက်နှင့် အဖော်နှစ်ဦးမှာ လမ်းကြောင်းသုံးခုခွဲ၍ တစ္ဆေအလား အလျင်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကူမော့၏ ထိုက်ရွှီးဓား မှာ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုထက် သုံးဆပိုမိုမြန်ဆန်စွာဖြင့် လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ညကောင်းကင်ယံတွင် ဓားပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။
ရင်ရှို့ချိုက်မှာ ထွက်ပြေးရန် နည်းစနစ်ကိုပင် မသုံးနိုင်မီ ဓားပိုက်ကွန်အလယ်တွင် ပိတ်မိသွားပြီး၊ မြွေဘုရင်၏ တုတ်ကောက်မှာလည်း ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် သံမဏိအမှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သည်။ သခင်မကျဲ့တောက်မှာမူ ထိုက်ရွှီးဓား၏ ပုံရိပ်ယောင် (၇) ခုဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရေးကြီးသော အပ်စိုက်မှတ်များကို တိတိကျကျ အထိုးခံလိုက်ရလေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် "မဟုတ်ဘူး—" ဟူသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဓားအလင်းများအောက်တွင် ထိုပုံရိပ် (၃) ခုလုံးမှာ သွေးမိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေကြီးပေါ်သို့ မကျဆင်းမီမှာပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွပျက်စီးသွားတော့သည်။ ကူမော့၏ ထိုက်ရွှီးဓားသည် ကျက်သရေရှိစွာဖြင့် သူ၏ဘေးသို့ ပြန်လည်မျောလွင့်လာပြီး ဓားဖျားမှ သွေးတစ်စက်သာ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ သွေးပန်းပွင့်တစ်ပွင့်အလား ကျဆင်းသွားလေတော့သည်။
...
[ကြယ်ခြောက်ပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]
[ကြယ်ခြောက်ပွင့် ဆုလာဘ်—အမြင့်ဆုံးအဆင့် မဟာ ဝရဇိန် နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကို ရရှိသည်]
[ယခု ရယူမည်လား]
...
[ကြယ်ငါးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]
[ကြယ်ငါးပွင့် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပြန့်ကျဲသော လက်ရှစ်ချက် ကို ရရှိသည်]
[ယခု ရယူမည်]
...
[ကြယ်လေးပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]
[ကြယ်လေးပွင့် ဆုလာဘ် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် အဝီစိ တာအို ဓားသုံးချက် ကို ရရှိသည်]
[ယခု ရယူမည်]
...
ကူမော့သည် သိုင်းပညာသစ် သုံးမျိုးကို ရရှိခဲ့ရာ ၎င်းတို့အနက် "မဟာ ဝရဇိန် နတ်ဘုရား စွမ်းအား" ကို အထိရောက်ဆုံးအဖြစ် သဘောကျခဲ့သည်။ ဤသိုင်းပညာသည် ခွန်းလွန်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကာကွယ်ရေးနှင့် တိုက်စစ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့်အပြင်၊ ကူမော့၏ အားနည်းချက်ဖြစ်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို အကောင်းဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီး၍မရသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသော ဓမ္မပုံစံ ကို ပိုင်ဆိုင်လာစေသည်။
ကျန်သိုင်းပညာနှစ်ခုမှာ "ပြန့်ကျဲသော လက်ရှစ်ချက်" နှင့် "အဝီစိ ငရဲ ဓားသုံးချက်" တို့ ဖြစ်ကြသည်။ လက်ရှစ်ချက်သိုင်းမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုကို မြှင့်တင်ပေးပြီး၊ အဝီစိငရဲဓားသိုင်းမှာမူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဆိုးဆုံးစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ရန်သူကို ငရဲကျနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည့် ပြင်းထန်သော ဓားသိုင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည့် ကူမော့အတွက် ထိုသိုင်းပညာများမှာ အပိုဆု သက်သက်သာ ဖြစ်နေတော့သည်။
သိုင်းပညာသစ်များကို ရရှိပြီးနောက် ကူမော့သည် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေသော လမင်းကိုးကွယ်ရေး ဂိုဏ်းဝင်များကို ဆက်လက်နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ယဲ့နန်ထျန်း ၏ အလောင်းကို သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။
ကူမော့သည် ယဲ့နန်ထျန်းကို သတ်ဖြတ်စဉ်က သရုပ်မှန်ခွဲခြားနိုင်ရန်အတွက် ဦးခေါင်းကို တမင်တကာ မပျက်စီးအောင် ချန်ထားခဲ့သည်။ အပျက်အစီးများကြားတွင် မျက်နှာဖုံးတပ်လျက်သား ရှိနေသော ဦးခေါင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါတွင်မူ... ဆံပင်ဖြူများနှင့် နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်နှာကို ဖော်ထုတ်တွေ့ရှိလိုက်ရလေတော့သည်။
"အဲဒါ ယဲ့နန်ထျန်း ပဲ!"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ဇီရင် လျှောက်လာပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ ခေါင်းကို ကြည့်ကာ
"ယဲ့နန်ထျန်း ရဲ့ အသွင်အပြင် ကို ကျွန်မ မှတ်မိပါတယ်؛ အတိအကျ ဒီအတိုင်းပါပဲ..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ မြင်ဖူးသော ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ပုံတူပန်းချီ ကလည်း ဤအတိုင်း ပြသထားလေသည်။
ယဲ့နန်ထျန်းသည် သိုင်းလောကတွင် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူဖြစ်ပြီး ၎င်း၏မျက်နှာကို မည်သူမျှမမြင်ဖူးဟု ကောလာဟလများရှိသော်လည်း၊ လမင်းကိုးကွယ်ရေးဂိုဏ်း ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကူမော့အပါအဝင် အဖွဲ့သားအားလုံးသည် ယဲ့နန်ထျန်း၏ ပုံတူပန်းချီကို မြင်ဖူးထားကြသဖြင့် ၎င်း၏ရုပ်သွင်ကို ကောင်းစွာသိရှိထားကြသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အခြားတစ်ဖက်မှ အပြေးအလွှားရောက်ရှိလာသော ယဲ့ကျင်းလန် မှာမူ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ယဲ့ကျင်းလန်သည် ထိုဧရိယာတစ်ဝိုက်တွင် စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းကြည့်ခဲ့သော်လည်း "ချီလင်သွေး" ၏ အရိပ်အယောင်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရသဖြင့် ကူမော့သတ်လိုက်သော ယဲ့နန်ထျန်းမှာ "အတု" သာဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ သိရှိနေသည်။
သို့သော် ဤအချက်ကို ကူမော့အား မည်သို့စတင်ပြောပြရမည်ကို သူခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင်မူ ဤသည်မှာ အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော လှည့်ကွက်တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ကူမော့ကို သတိပေးရန်နှင့် လမ်းညွှန်မှုပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ...
"အဲဒါ ယဲ့နန်ထျန်း ဆိုတာ သေချာလား... အစားထိုး တစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား..."
ဟု မေးလိုက်သည်။
ကူမော့သည် ယဲ့ကျင်းလန် ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ဤ ယဲ့နန်ထျန်း မှာ အတု ဖြစ်သည်ဟု သူ၏ သံသယကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယဲ့ကျင်းလန် တွင်လည်း အလားတူ သံသယ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ချက်ချင်းပင် သူက
" အတွေးတူတယ်... ဒီယဲ့နန်ထျန်း က အစစ် မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်လည်း ထင်တယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကူမော့ သဘောတူသည်ကို ကြားသောအခါ ယဲ့ကျင်းလန် ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။ ကူမော့ သူ့ကို မယုံမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း၊ ကူမော့ ကိုယ်တိုင် သံသယ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူက
"အစ်ကိုကူ ကလည်း အဲဒါ အစစ် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေမှတော့... " "အဲဒါ တကယ် မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကူမော့က ပြောသည်
"ယဲ့နန်ထျန်း ဟာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ လောက ပဉ္စမ နေရာမှာ ရှိတဲ့သူလေ... ဒီလောက် အလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော် မယုံဘူး... ဆက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ထင်တယ်..."
ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ နှစ်ဦးစလုံး အဲဒီလို ပြောတာကို မြင်တော့ ရှောင်ဇီရင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး
"ရှင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အဲဒီလို ပြောနေမှတော့ ကျွန်မမှာ တခြား ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး..."
ဟု ဆိုသည်။
ထိုစဉ်...
ရှောင်ဇီရင် ၏ အတူပါလာသော အစောင့် အချို့ ရောက်လာကြ၏။ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ဦးညွှတ်ကာ
"အရှင်မင်းသမီး... ကျွန်တော်တို့ အခုလေးတင် အကျဉ်းသား အနည်းငယ်ကို ဖမ်းမိခဲ့ပြီး ဆန်းချွမ် ခရိုင် မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ဖော်ထုတ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့ပါတယ်..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ဇီရင် က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်
"ဒီမှာ အခြေအနေ က ဘယ်လိုလဲ... လူတွေ အကုန်လုံး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ..."
"သူတို့ အသတ်ခံလိုက်ရတာပါ..."
အစောင့် တပ်မှူးက ဦးညွှတ်ကာ ပြောသည် "ဘိုင်ယွဲ့ ဂိုဏ်း က ဝူရှန်း ဂိုဏ်း ပုန်ကန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာကို ထောက်ခံခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းရဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး စပါး တွေကို စစ်စရိတ် အဖြစ် ကြားဖြတ် လုယူတာ တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် ဝူရှန်း ဂိုဏ်း က မြို့ကို လူသတ်ပွဲ လုပ်ပြီး လူသား အသားတွေကို စစ်စရိတ် အဖြစ် သုံးခဲ့တာပါ... ဆန်းချွမ် ခရိုင် ဟာ အခုဆို သေမင်းမြို့တော် တစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ؛ လူတိုင်း အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ..."
ရှောင်ဇီရင်၊ ကူမော့ နှင့် အခြားသူများ အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြ၏။
သို့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများ အားလုံးမှာ အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုမှ အလျင်အမြန် နာလန်ထူလာကြလေသည်။ ရှောင်ဇီရင် က မေးလိုက်သည်
"ဒါဆို... ဒီနေ့ လာတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေက အတုတွေလား..."
"သူတို့က တကယ့် ဒုက္ခသည်တွေပါ"
ဟု အစောင့် တပ်မှူးက ပြောသည်
"ဒါပေမဲ့ ဝူရှန်း ဂိုဏ်း က ကျွန်တော်တို့ကို အထင်မှားစေဖို့ သူတို့ကို အဲဒီကို တမင်တကာ ခေါ်သွားတာပါ၊ ဒါမှ ဆန်းချွမ် မြို့တော် က ပျက်စီးသွားတဲ့ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သတိမထားမိမှာပါ... ဒီမှာ သူတို့က သူရဲကောင်း ကူ ကို သတ်ဖို့ ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေတာ နှစ်လ ရှိပြီလို့ ပြောကြတယ်..."
ရှောင်ဇီရင် နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ နှစ်ဦးစလုံး အလိုအလျောက် ကူမော့ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူမော့သည် သူ့ကျောပေါ်တွင် စောင်းတစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး၊ သူ့ဘေးတွင် ပျံလွှားဓား တစ်လက် မျောလွင့်နေကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ထူးခြားသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။
"သူရဲကောင်း ကူ က တောင်ပိုင်း ကျင်း ရဲ့ မင်ယွဲ့ လွင်ပြင် ကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ပြီး စုချန်းချိုး ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ် ဆိုတာကို သူတို့ မသိဘူးလား..."
ဟု ရှောင်ဇီရင် က ပြောလိုက်သည်။
ယဲ့ကျင်းလန် က ဆိုသည်
"ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကို မသိဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက ဒီဝင်္ကပါ မှာ သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရာ ရှိနေလို့ပါ..."
ထို့နောက် ယဲ့ကျင်းလန် က မေးလိုက်သည်
"အစ်ကိုကူ... ဒီဝင်္ကပါ ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရတုန်းက ဘယ်လို ခံစားခဲ့ရလဲ..."
ကူမော့ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်
"ဒီဝင်္ကပါ က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်ပါတယ်؛ အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို မြေကြီးထဲ ဆွဲသွင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေတယ်..."
ယဲ့ကျင်းလန်: "..."
အဲဒါက ချီးကျူးတာလား ဒါမှမဟုတ် ဝေဖန်တာလား ဆိုတာ သူ မခွဲခြားတတ်တော့ပေ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...
ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် ကူချူတုန်းတို့ နောက်ကျမှ ရောက်လာကြ၏။
ဒီနှစ်ယောက်က တိုက်ပွဲ အစမှာ ကူမော့ရဲ့ ပစ်ထုတ်တာကို ခံခဲ့ရပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း သတိထားပြီး ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဘဲ အဝေးကနေ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြတာပါ။
ကူမော့နှင့် အခြားသူများ၏ ခန့်မှန်းချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ ကျိုးချင်းဖုန်း က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ ပြောလိုက်သည်
"တကယ်တမ်းကျတော့ ယဲ့နန်ထျန်း က အစစ်လား အတုလား ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး... အရေးကြီးတာက ဒီည ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု က တစ်ခုခု မှားနေတယ် ဆိုတာကို ဖော်ပြနေတာပါ... ယဲ့နန်ထျန်း ဟာ ဒီချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို စီစဉ်ခဲ့တာ မဖြစ်သင့်ပါဘူး..."
"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."
ယဲ့ကျင်းလန် က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်
"သူတို့က မြို့ကို လူသတ်ပွဲ လုပ်ပြီး လူသား အသားတွေကို စစ်စရိတ် အဖြစ် ဖန်တီးခဲ့တာက လုံးဝ ယုတ္တိရှိပါတယ်... သူတို့က အစ်ကိုကူ ကို သတ်ဖို့ ဒီမှာ အထူးတလည် စောင့်နေခဲ့တာကလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်...ကျန်း နိုင်ငံကဘယ် သိုင်းသမား မှ အစ်ကိုကူ ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး...
အစ်ကိုကူ ဟာ ယဲ့နန်ထျန်း ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ ကျန်း နိုင်ငံကို ရောက်လာတာ ဆိုတာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး... ပြီးတော့ ယဲ့နန်ထျန်း က ဝူရှန်း ဂိုဏ်း နဲ့ ဒီမှာ ပုန်ကန်မှု တစ်ခု ကြံစည်နေပြီး ထွက်ပြေးလို့ မရတဲ့အတွက်၊ အရင်လှုပ်ရှားပြီး အစ်ကိုကူ ကို သတ်ဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပါဘူး...
ယဲ့နန်ထျန်း အနေနဲ့ အစ်ကိုကူ ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ အယောင်ပြ တစ်ယောက် ရှာတာက ယုတ္တိရှိပါတယ်... သူ သတ်နိုင်ရင် သတ်မယ်؛ သတ်လို့ မရရင် သူ့ရဲ့ သေဆုံးမှုကို ဟန်ဆောင်ပြီး အစ်ကိုကူ ကိုရော ကျွန်တော့်တို့ကိုပါ လှည့်စားလို့ ရပါတယ်..."
"ဒီမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား..."
ကျိုးချင်းဖုန်း က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်
"ပြဿနာ အကြီးကြီး တွေ ရှိနေပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တည်နေရာကို သူတို့က ဒီလောက် တိတိကျကျ သိနိုင်မှတော့၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ နိုင်ငံနှစ်ခု ကနေ လာတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ဖြစ်ပြီး ချူ မင်းသမီး လည်း ကျွန်တော်တို့ထဲမှာ ပါတယ် ဆိုတာကို သူတို့ မသိဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး...
ဒီ ဧရာမ ဝင်္ကပါ ကြီးက အစ်ကိုကူ ကို သတ်နိုင်မသတ်နိုင် ဆိုတာကိုတောင် မပြောပါနဲ့ဦး... လမင်း ကိုးကွယ်ရေး ဂိုဏ်း ရဲ့ အစီအစဉ် အတိုင်း ဖြစ်လာပြီး အစ်ကိုကူ အသတ်ခံလိုက်ရတယ် လို့ပဲ ယူဆလိုက်ရအောင်... သူတို့က မင်းသမီး ကို သတ်မှာလား...
သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို သတ်မှာလား... တကယ်လို့ သူတို့ သတ်လိုက်ရင် ကန်တိုင်းပြည် ရော ချူ နိုင်ငံရော သူတို့ကို တာဝန်ခံခိုင်းမှာပါ... အထူးသဖြင့် ချူ နိုင်ငံက ကိစ္စကို ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း ပြီးသွားအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်တဲ့အတွက်၊ ယဲ့နန်ထျန်း က ဘယ်လို ပုန်ကန်မှု မျိုးကို စတင်မှာလဲ... ကန်တိုင်းပြည် နဲ့ ချူ နိုင်ငံ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဝူရှန်း ဂိုဏ်းဝင် ဘယ်နှစ်ယောက်က လုံလောက်လို့လဲ..."
"ဒါကသူ့ရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ပုန်ကန်ဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ညွှန်ပြနေပြီး၊ စစ်စရိတ်တွေ စုဆောင်းဖို့ လူသတ်ပွဲလုပ်တာကလည်း အကျုံးမဝင်ဘူး ဖြစ်သွားပါတယ်... ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ လူသတ်ပွဲဟာ တခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိရမှာ သေချာပါတယ်!"
ဟု သုံးသပ်ပြသည်။
ယဲ့ကျင်းလန်က
"ဒါဆို၊ ဝူရှန်းဂိုဏ်းဟာ ပြင်ဆင်မှုအပြည့်အဝ လုပ်ထားပြီး၊ ဆန်းချွမ်က လူသတ်ပွဲ ဖော်ထုတ်ခံရမှာကို မကြောက်ဘဲ အင်ပါယာစစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လား..."
ဟု မေးမြန်းရာ ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လက်ခံပြီး ကျန်းပေမြို့သို့ အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
မင်းသမီး ရှောင်ဇီရင်ကလည်း
"သခင်ကျိုးရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက အတော်လေး ယုတ္တိရှိပါတယ်"
ဟု ထောက်ခံသော်လည်း လမ်းခရီးတွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကြောင်း ပြောသည်။ ထိုအခါ ယဲ့ကျင်းလန်က ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားစွာဖြင့်
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အစ်ကိုကူနဲ့ ကျွန်တော် သွားပါ့မယ်... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းလုပ်ရင် ဘေးကင်းပါလိမ့်မယ်... ဘယ်လိုလဲ အစ်ကိုကူ..."
ဟု ကူမော့ကို လှည့်၍ မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။
"မလိုပါဘူး..."
ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်
"ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း သွားလို့ ရပါတယ်..."
ဟု ဆိုသည်။
ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်
"အစ်ကိုကူ... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ် ဆိုတာ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း စောင့်ရှောက်လို့ ရတာပေါ့... စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော့် သိုင်းပညာက မင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး!"
ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်
"အစ်ကိုယဲ့ အထင်လွဲနေပြီ... ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ဆိုရင် ပိုမြန်လိမ့်မယ်..."
ထိုသို့ပြောရင်း ကူမော့သည် ယွမ်ဟုန် ဓား ကို ကူချူတုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ခါလျက် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်လေသည်။
သူ့အနောက်တွင် မျောလွင့်နေသော ထိုက်ရွှီး ဓား က လေထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ခုကို ဖန်တီး၍ စီးဆင်းနေသော နှင်းခဲများအလား ကူမော့၏ ခြေအောက်တွင် ကျက်သရေရှိစွာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။
ဖွဖွလေး ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ခြေထောက်များက ဓားပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်သွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဓားက တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားပြီး သူ့ကို ကောင်းကင်သို့ သယ်ဆောင်သွားကာ၊ သူ၏ အဝတ်အစားများက တောင်ပံဖြန့်နေသော ငန်းတစ်ကောင်အလား လွင့်ပျံနေလေသည်။
ဓားအလင်း က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ညတိမ်တိုက်များ ၏ အနက်ပိုင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကြယ်ပြည့်နေသော ကောင်းကင်ယံ အလယ်ရှိ တိမ်များကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ကြည်လင်သည့် အလင်းတန်း တစ်စအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။
ဓား၏ အော်ဟစ်သံ ပဲ့တင်သံ မှိန်ဖျော့ဖျော့ သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ အဆုံးအစမရှိသော ညအချိန်ကို ဖြတ်သန်း လွင့်မျောလာသည့် ကောင်းကင်ဘုံ တေးဂီတ အလား ပင် ဖြစ်နေတော့၏။
"တစ်နာရီ အတွင်း ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့မယ်..."
ကူမော့၏ အသံက ညကောင်းကင်ယံ မှ ပဲ့တင်ထပ်လာသော်လည်း၊ သူက အမြင်အာရုံ မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
အပိုင်း (၃၂၂) - ကျန်းရိုရွှီး ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်း နှင့် မသေနိုင်ခြင်း - ၁
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူတိုင်းက ညကောင်းကင်ယံ ကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။
"ပျံ... ဓားနဲ့ ပျံသွားတာလား..."
ကျိုးချင်းဖုန်း က သူ့မျက်လုံးတွေကို ပွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သဘာဝလွန် ပုံပြင်တွေထဲက ဓားမသေမျိုး တွေရဲ့ နည်းစနစ် မဟုတ်ဘူးလား..."
ယဲ့ကျင်းလန် က တံတွေးကို အားပြင်းပြင်း မြိုချလိုက်ပြီး၊ အလားတူ ဆွံ့အနေသော ကူချူတုန်းကို ကြည့်ကာ
"ချူတုန်း... ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပါ၊ နင့်အစ်ကိုက မသေမျိုး တစ်ပါး ဖြစ်သွားပြီလား..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကူချူတုန်းကလည်း မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပါးစပ်ဟသွားပြီး
"သူ တကယ် ပျံသွားပြီ! ငါ့အစ်ကိုက နောက်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဓားစီးတဲ့ နည်းစနစ် တစ်ခု ဖန်တီးမယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီး သူ တကယ် အောင်မြင်သွားပြီပဲ! ဟားဟားဟား၊ ငါ့အစ်ကိုက မသေမျိုး တစ်ပါးပဲ၊ ဟားဟား..."
ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်ဇီရင် ၏ မျက်လုံးများ အနက်ပိုင်းတွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။
သူမသည် ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် အခြားသူများထက် ပို၍ပင် တွေးတောခဲ့လေသည်။
ယခင်က ကူမော့သည် လောကတွင် နံပါတ် ၁ ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အနည်းဆုံး ရှောင်ဇီရင် ၏ အမြင်တွင်၊ နိုင်ငံတော် အခြေခံ အုတ်မြစ်များ သို့မဟုတ် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ နှင့် တာအိုဝါဒ တို့၏ ဘိုးဘေး ကျောင်းတော်များ ကဲ့သို့သော ရှေးကျပြီး အစွမ်းထက်သော အင်အားစု များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကူမော့၏ ခွန်အားမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။
လောကတွင် သူ့ကို နံပါတ် ၁ ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်လေသည်။ တကယ်လို့ အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရမယ် ဆိုရင်တော့ ကူမော့က ရှုံးဦးမှာပါပဲ။
သို့သော်လည်း ဤ ဓားထိန်းချုပ်ရေး နည်းစနစ် ကို မြင်ပြီးနောက်...
အစွမ်းထက်သော အင်အားစုများတွင် ဖျက်ဆီး၍မရသော အခြေခံ အုတ်မြစ်တစ်ခု ရှိသကဲ့သို့၊ ကူမော့တွင်လည်း မွေးရာပါ အခြေခံ အုတ်မြစ် ရှိကြောင်း သူမ ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။
လွတ်လပ်ပြီး ကန့်သတ်ချက် မရှိသော လောက၏ နံပါတ် (၁) တစ်ဦးသည်၊ အချိန်မရွေး ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများမှ လွတ်မြောက်နိုင်စေမည့် ဓားထိန်းချုပ်ရေး နည်းစနစ် နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ အမွေဆက်ခံထားသော အခြေခံ အုတ်မြစ်များ ရှိသည့် အစွမ်းထက်သော အင်အားစုများထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဘုရား နှင့် လူသား ဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။
ချက်ချင်းပင်...
ရှောင်ဇီရင် က ကူချူတုန်း၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး
"ကောင်းပြီ၊ ချူတုန်း... နင့်ရဲ့ မရီး ဖြစ်ဖို့ အရင်က ငါတို့ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ အကြောင်း ဆက်ပြောကြရအောင်!"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကူချူတုန်း: "??"
...
ကျန်း နိုင်ငံ၏ မြို့တော်၊ အင်ပါယာ မြို့တော်။
အမှောင်ထုထဲတွင် ကျန်း ဧကရာဇ် သည် အင်ပါယာ စာကြည့်ခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ စာအုပ်စင်ပေါ်ရှိ ပန်းအိုး တစ်လုံးကို ညင်သာစွာ လှည့်လိုက်လေသည်။ နံရံက ပွင့်ဟသွားပြီး လျှို့ဝှက် လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ပေါ်လာ၏။ သူ အလျင်အမြန် ဝင်သွားပြီး မကြာမီ မှိန်ပျပျ လင်းနေသော ခန်းမ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။
ခန်းမ အလယ်တွင် ဧရာမ သွေးအိုင်ကြီး တစ်ခု ရှိလေသည်။
"ယဲ့နန်ထျန်း"
ဟု ကျန်း ဧကရာဇ် က ပြောလိုက်သည်။
သွေးအိုင် မှာ ချက်ချင်း မွှေနှောက်သွားပြီး ဦးခေါင်းခွံ မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ် တစ်ခု ၎င်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဤအသွင်အပြင်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လမင်း ကိုးကွယ်ရေး ဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ယဲ့နန်ထျန်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော်လည်း ယဲ့နန်ထျန်း သွေးအိုင် ထဲမှ ထွက်လာစဉ် ဧရာမ ဝဲဂယက် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် မြူခိုးများ ထွက်နေလေသည်။
ယဲ့နန်ထျန်း က နောက်ပြန် ကြည့်လိုက်ပြီး
"ငါ အပြင်မှာ အကြာကြီး နေလို့ မရဘူး... အကြာကြီး နေရင် မင်းအဘိုး က အဲဒါကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်း ဧကရာဇ် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်
"ငါ့အဘိုး ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို ပြန်အသက်သွင်းဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ..."
ဟု မေးလိုက်သည်။
ယဲ့နန်ထျန်း က
"မကြာခင် ပြီးတော့မှာပါ အရှင်မင်းကြီး... မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ... ကျွန်တော်တို့ ကျန်းပေ ခရိုင် မှာ လူသုံးသိန်း ဒါမှမဟုတ် လေးသိန်း လောက်ကို သတ်ပြီးပြီလေ၊ ဘာလို့ လောနေရတာလဲ..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်း ဧကရာဇ် က မကျေမနပ်ဖြင့်
"မင်းကတော့ အလောတကြီး မဖြစ်ဘူးပေါ့... မင်းအတွက် မသေနိုင်တဲ့ဂူကို ဖန်တီးဖို့ လူလေးသိန်းကျော်ရဲ့ အသက်ကို သုံးခဲ့ရပြီး မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ မရသေးဘူးလေ..."
ဟုဟု ကျန်းဧကရာဇ်က ပြောလိုက်သည်။
ယဲ့နန်ထျန်းက
"အကျိုးကျေးဇူးတွေက မကြာခင် ရောက်လာမှာပါ... မင်းအဘိုးရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်အသက်သွင်းပြီးတာနဲ့၊ သူ့ရဲ့ ဖျက်ဆီး၍မရတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်၊ ပြီးတော့ မင်းကို အလုပ်အကျွေးပြုနေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ဂူ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ဆိုရင် လောကကြီးကို လွှမ်းမိုးဖို့ဆိုတာ လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ ရှိပါတော့တယ်... ကျန်းနိုင်ငံဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာမှာပါ!"
ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းဧကရာဇ်က
"မင်း မြန်မြန်လုပ်ဖို့ လိုတယ်... ငါ နည်းနည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတယ်... အချိန်ကို တွက်ကြည့်ရင် ဒီနေ့က ကူမော့နဲ့ တခြားသူတွေ ဆန်းချွမ်ခရိုင်ကို ဝင်မယ့်နေ့ ဖြစ်သင့်တယ်... အစီအစဉ် ပျက်သွားမှာကို ငါ ကြောက်တယ်..."
ဟု ပြောသည်။
ယဲ့နန်ထျန်းက
"ဆန်းချွမ်ခရိုင်က အစီအစဉ်တွေအရဆိုရင် ကူမော့ကို သတ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ထွက်သွားအောင် လှည့်စားလို့တော့ ရပါတယ်... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တယ်၊ ကိုယ်ပွားရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ အသွင်အပြင်က ငါနဲ့ အတိအကျ တူတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရဲ့ ၆၀-၇၀% လောက်ရှိတာဆိုတော့ ကူမော့ မှတ်မိမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
"ကူမော့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရရင်၊ ငါ သူ့ကို အထူးတလည် လေ့လာခဲ့တယ်... သူက တခြားလူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်ရတာ ကြိုက်ပုံပေါ်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူက တွယ်တာမှုကင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ... သူ့ညီမ ထိခိုက်မှု မရှိသရွေ့ သူက ဝရမ်းပြေးတွေကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာ..."
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော စိတ်ဝင်စားမှုက ဝရမ်းပြေးတွေကို သတ်ဖို့ပဲဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတယ်လေ... ဒါကြောင့် သူ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို သတ်ပြီးနောက်မှာ ကျန်းနိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေကို ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... လူတိုင်း သေသွားရင်တောင်မှ အများဆုံး သူ သက်ပြင်း နည်းနည်းချလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်ဆွဲနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
ကျန်းဧကရာဇ်က
"အဲဒါက ပြဿနာပဲ... မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားမှန်း သိသွားမှာကို ငါ ကြောက်တယ်..."
ဟုဟု ဆိုသည်။
"သူ သိသွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး"
ဟုဟု ယဲ့နန်ထျန်းက ပြောသည်။
"ငါ့ကို သူ အချိန်တိုအတွင်း ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျန်းပေခရိုင်တစ်ခုလုံး အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတာကို သူ လုံးဝ သဘောပေါက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... တကယ်လို့ သူတို့က နောက်တစ်နေရာကို အလျင်အမြန်သွားပြီး အဲဒါက သေမင်းမြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရင်တောင်မှ၊ သူတို့ ဆက်ပြီး စစ်ဆေးနေရဦးမှာပဲ... နေရာအတော်များများ အသတ် ခံလိုက်ရပြီဆိုတာကို သူ အတည်ပြုနိုင်တဲ့ အချိန်ကျရင်..."
"သူက ကျန်းပေခရိုင် တပ်စောင့်ကိုပဲ သံသယဝင်နိုင်တော့မှာပါ... ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေခရိုင် တပ်စောင့်တပ်မှူးက မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်နေပြီလေ... သူတို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းက အချိန်ဆွဲဖို့ ဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို သုံးလို့ရတယ်၊ ပြီးတော့ ငါ တောင်တစ်သောင်းဆီ ပြန်သွားပြီလို့ ပြောပြီး တပ်စောင့်တပ်မှူးကို အပ်လိုက်လို့ရတယ်... အဲဒီအခါကျရင် ကူမော့က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ..."
"တကယ်လို့ သူက တကယ်ပဲ ရှာတွေ့သွားရင်တောင် အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်သွားပြီလေ... မင်းအဘိုး ကျန်းရိုရွှီးရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်အသက်သွင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်မှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကူမော့က ဘာပြဿနာမှ ရှာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီး... စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... ကျန်းရိုရွှီးရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မသေနိုဂူခန္ဓာနဲ့ဆိုရင် ကူမော့ကို ကြောက်စရာ မလိုတော့ပါဘူး!"
ကျန်းဧကရာဇ်က တွေးတောနေပုံရပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ
"မင်း အဲဒီလို ပြောတော့မှပဲ ငါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်... အဲဒီ ကူမော့က လောကမှာ နံပါတ် (၁) ပဲ၊ သူက စစ်တပ်တစ်ခုကိုတောင် ဖြိုခွဲနိုင်တယ်... လူသားတောင် မဟုတ်သလောက်ပဲ... သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရတာ ငါ ဖိအားတွေ အများကြီး ခံစားရတယ်..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယဲ့နန်ထျန်း က ပြောသည်
"အရှင်မင်းကြီး၊ စိတ်ချပါ... မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် ရှင်သန်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကူမော့ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး!"
"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ..."
ကျန်း ဧကရာဇ် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်
"မြန်မြန် လုပ်ပါ၊ ငါ အရင်သွားတော့မယ်... ဒီမှာ အကြာကြီး နေရင် သံသယ ဖြစ်စရာ ရှိလာနိုင်တယ်..." ဟု ဆိုသည်။
"အရှင်မင်းကြီး ကို လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"
ယဲ့နန်ထျန်း ဦးညွှတ်ပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
ကျန်း ဧကရာဇ် ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်ကာ
"ယဲ့နန်ထျန်း၊ မင်း ငါ့ကို မလိမ်ပါဘူးနော်... မင်းကို ငါ အရမ်း ယုံကြည်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ မင်းအတွက် လူသိန်းပေါင်းများစွာ ကိုဒုက္ခပေးခဲ့တာ... ငါ့ကို သစ္စာမဖောက်ပါဘူးနော်..."
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယဲ့နန်ထျန်း က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောသည်
"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွား တွေက ကိုက်ညီပါတယ်... မင်းက ကျန်း နိုင်ငံကို အင်အားကြီးမားစေချင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အစွမ်းထက်တဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခု လိုအပ်တယ်... မင်းကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်နိုင်ပါဘူး!"
ကျန်း ဧကရာဇ် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်
"ငါ မင်းကို ယုံပါတယ်... အဲဒါက ဒီအတိုင်း မေးလိုက်တာပါ၊ စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့..."
ဟု ဆိုသည်။
ထို့နောက် ကျန်း ဧကရာဇ် ထွက်သွားလေသည်။
မြေအောက် နန်းတော် မှ ဧကရာဇ် ထွက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်သောအခါ ယဲ့နန်ထျန်း က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး
"ယုံကြည်မှု ဆိုတာ အင်ပါယာ မိသားစု အတွက် အကြင်နာမဲ့ဆုံး အရာပဲ... တကယ့် ကျောထောက်နောက်ခံ ဆိုတာ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပါပဲ!"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်ရင်း ယဲ့နန်ထျန်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ...
သွေးအိုင်၏ ဝဲဂယက်ထဲမှ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသည် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်း၏အတွင်း၌ မှိန်ဖျော့ဖျော့ လှုပ်ရှားနေသည့် သွေးကြောများကို အတိုင်းသား မြင်တွေ့နေရလေသည်။
ထိုစဉ် ယဲ့နန်ထျန်းက သူ၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ... ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေသည့် သွေးနီရောင် ပိုးကောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာကိုပင် ထိုတွားသွားနေသော ပိုးကောင်များက နေရာလပ်မရှိ ဖုံးအုပ်ထားရာ... ၎င်းမှာ လူသားတစ်ယောက်အသွင် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ သွေးပိုးကောင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့်သာ တူလေတော့သည်။
ယဲ့နန်ထျန်းသည် သွေးအိုင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်ပြီး၊ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ခန္ဓာကိုယ်အနားသို့ တိုးကပ်ကာ ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော မန္တန်အမှတ်အသားများ ဝေဝါးစွာ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး...
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ဧကရာဇ်က ဘယ်တော့မှ အမှန်တရားကို မပြောဘူး။ ငါက မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီအတိုင်း ပြန်လည်အသက်သွင်းရုံတင်မကဘဲ၊ အဲဒါနဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ အခွင့်အရေးယူမယ်ဆိုတာကို သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသားပဲ။ သူက 'ကောင်းကင်ပိတ်လှောင်ခြင်း ဝင်္ကပါ' ကိုတောင် တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သေးတယ်... နှမြောစရာပဲ ကျန်းဧကရာဇ်ရာ... အဲဒီဝင်္ကပါကြီး ကျိုးပေါက်သွားတဲ့အခါ မင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာကို ငါ တကယ်ပဲ မြင်ချင်မိတယ်!"
ဟုဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ယဲ့နန်ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးပိုးကောင်များသည် ဖန်သားခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ အရူးအမူး တွားသွားကြလေတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် ယဲ့နန်ထျန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အရိုးစုနှင့် အရေပြားတစ်လွှာသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ သူ၏ ရင်ခေါင်းအတွင်း၌မူ မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော နှလုံးသားတစ်ခုသာ ခုန်နေတော့သည်။ ထိုနှလုံးသား၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ သွေးပိုးကောင်တစ်ကောင်က တဖျတ်ဖျတ်နှင့် တောက်ပနေလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
မြေအောက် နန်းတော် မှ ထွက်ခွာလာသော ကျန်း ဧကရာဇ် သည် ကျန်းရိုရွှီး ၏ အထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာပြား ကို ကိုးကွယ်ထားသော နန်းဆောင် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ကျန်း ဧကရာဇ် သည် ရိုသေစွာ နံ့သာပေါင်း ပူဇော်လိုက်ပြီး၊ အထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာပြား ကို စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့်
"အဘိုး... အကယ်၍ အဘိုး တကယ်ပဲ မသေမျိုး အဖြစ်ကို တက်လှမ်းသွားပြီ ဆိုရင်၊ ထာဝရ မင်းဆက် တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ မင်းရဲ့ မြေး ကို ကောင်းချီးပေးပါ... အခု မြေး ဟာ အဘိုး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ် ချည်နှောင် ကြိုး ကို ပြန်ယူရပါမယ်... အဲဒီ ယဲ့နန်ထျန်း က ကောင်းကင် ပိတ်လှောင်ခြင်း ဝင်္ကပါ ကို ဖျက်ဆီးခြင်းအားဖြင့်၊
အဘိုး တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင် ပိတ်လှောင်ခြင်း ဝင်္ကပါ ဟာ အယောင်ပြ သက်သက် ဆိုတာကို သူ နည်းနည်းလေးမှ မသိခဲ့ဘူး፤ ကျွန်တော့်ရဲ့ တကယ့် အားကိုးရာ က အဘိုးရဲ့ ဝိညာဉ် ချည်နှောင် ကြိုး ပဲ!"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်း ဧကရာဇ် သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ် ကန်တော့လိုက်ပြီးနောက် မတ်တတ်ရပ်ကာ အထိမ်းအမှတ် ကျောက်စာပြား ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင် တောက်ပနေသော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။
ကျန်း ဧကရာဇ် က သူ၏ လက်ချောင်းကို ကိုက်လိုက်ရာ သွေးများက ကြိုးပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး၊ ကြိုးမှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ပျံတက်သွားကာ ကျန်း ဧကရာဇ် ၏ လက်ချောင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့၏။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျန်း ဧကရာဇ် က
"ဟက်၊ ယဲ့နန်ထျန်း၊ ကူမော့... လောကမှာ နံပါတ် ၁..."
ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။
ညအမှောင်ထု အောက်တွင် နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းနေလေသည်။
ညကောင်းကင်ယံကို အလင်းတန်းတစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ဓားကို စီးနင်းကာ ပျံသန်းနေသော ကူမော့ ပင် ဖြစ်လေသည်။
ဓားစီးပျံသန်းခြင်း အတွေ့အကြုံ မရှိသဖြင့် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားသော်လည်း၊ သူ၏ သာလွန်သော သိုင်းပညာအသိဉာဏ်ကြောင့် ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားပျံကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေသဖြင့် ကျန်းပေမြို့သို့ ရောက်ရန် နာရီဝက်ခန့် ကြာမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်မျှပင် မကြာလိုက်ဘဲ ကျန်းပေမြို့ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။
သူ၏ မွေးရာပါချီ ကို အကာအကွယ်ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုထားသဖြင့်၊ လေစီးကြောင်းကြောင့် အရှိန်လျော့သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် မြေပုံကို အေးအေးလူလူ လှန်လှောကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။
ကျန်းပေမြို့၏ အပြင်ဘက်တွင် ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်သော တောင်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေသဖြင့် မြို့၏တည်နေရာကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ ကူမော့သည် မြေပုံကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ ဓားပျံကို မြို့ထဲသို့ ဦးတည်ကာ ထိုးဆင်းလိုက်လေသည်။
သို့သော်လည်း... မြို့၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကူမော့သည် ရုတ်တရက် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မြို့တစ်ခုလုံးတွင် အလင်းရောင် လုံးဝမရှိချေ။ ဤမျှ ကြီးမားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့သည် အရင်းအမြစ်များ မည်မျှပင် ရှားပါးနေပါစေဦးတော့... အလင်းရောင် လုံးဝ ကင်းမဲ့နေခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။
ဆန်းချွမ်မြို့မှ "သရဲမြို့" အခြေအနေကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ၊ ကောင်းကင်ယံ၏ အအေးဒဏ်ကို မခံစားခဲ့ရသော ကူမော့သည် ယခုအခါ၌မူ သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်လာသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူ၏ဓားပျံသည် မြို့နှင့် နီးကပ်စွာသို့ ဆင်းလာသည်။
ကူမော့သည် မြေပြင်မှ ခုနစ်ကျန်း၊ ရှစ်ကျန်းခန့်အကွာတွင် ဝဲပျံရင်း မြို့ကို စတင်ဖြတ်သန်းကြည့်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားအသိအာရုံ ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းကာ လမ်းတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို စစ်ဆေးသော်လည်း လူသူအရိပ်အယောင် ဝေဝါးမျှပင် မတွေ့ရချေ။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သက်ရှိဟူသမျှ တစ်ခုမှ မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြို့တစ်ခုလုံး နှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း လူသူရှိသည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။
"နောက်ထပ် သရဲမြို့တစ်မြို့ပဲ...
ကျန်းပေမြို့သည်လည်း ဆန်းချွမ်ခရိုင်ကဲ့သို့ပင် လူသတ်ပွဲ ဆင်နွှဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း ကူမော့ အတည်ပြုလိုက်သည်။
"စစ်စရိတ်အတွက် လူသတ်တယ်ဆိုတဲ့ သီအိုရီက မှားသွားပြီ... ဒီလို ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ လူသတ်တာဟာ တခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိရမယ်။ မိစ္ဆာသိုင်းပညာတွေ ကျင့်ကြံဖို့ဖြစ်ဖို့ အများဆုံးပဲ။ သွေးယဇ်ပူဇော်တာမျိုးပေါ့..."
ထိုစဉ် ကူမော့သည် လင်းကျန်းခရိုင်၊ ထန်မိသားစုတွင် သူတွေ့ခဲ့ဖူးသော မိစ္ဆာသိုင်းသမား ထန်ထျန်းချီကို သတိရသွားသည်။ ယဲ့နန်ထျန်း၏ အဆင့်နှင့်ဆိုလျှင် သူကျင့်ကြံမည့် မိစ္ဆာသိုင်းမှာ သာမန် "သွေးပေါင်းအိုးကျမ်းစာ" ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားပြီး လိုအပ်သော သွေးယဇ်ကုန်ကြမ်းများမှာလည်း မတွေးဝံ့စရာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ရုတ်တရက်... ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ကူမော့၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
"ကျန်းပေမြို့တင် လူသတ်ခံရတာ မဟုတ်ဘဲ... ကျန်းပေခရိုင် တစ်ခုလုံးများ လူသတ်ပွဲ ခံလိုက်ရတာလား...?"
ချက်ချင်းပင် ကူမော့သည် မြေပုံကို ထုတ်ယူကာ အနီးဆုံးခရိုင်မြို့တော်၏ ဦးတည်ရာကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး၊ ဓားကို စီးနင်းကာ ထိုနေရာသို့ အမြန်ဆုံး ပျံသန်းသွားတော့သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... ဆန်းချွမ်ခရိုင်၌ ကူချူတုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရသော စံအိမ်တွင် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။
ကန်နိုင်ငံနှင့် ချူနိုင်ငံမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များမှာ အင်အားနည်းသော်လည်း အဖွဲ့ဝင်တိုင်း သိုင်းပညာ ထူးချွန်ကြသဖြင့် အကျအဆုံး နည်းပါးလှသည်။ ကန်အဖွဲ့မှ ရှစ်ဦးနှင့် ချူအဖွဲ့မှ ခုနစ်ဦး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းနိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့မှာမူ ဆုံးရှုံးမှု အလွန်ကြီးမားခဲ့ပြီး လူတစ်ရာကျော်အနက် တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်တော့လေသည်။