အခန်း (၃၂၃-၃၂၄)

အပိုင်း ( ၃၂၃ ) မျိုးတုန်းသတ်ဖြတ်ခြင်း

ဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌...

ကူချူတုန်းနှင့် ရှောင်ဇီရင်တို့သည် ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသရန် အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေကြ၏။ ကူချူတုန်း၏ အတွင်းအားမှာ အားကောင်းသော ကုသနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ရှောင်ဇီရင်မှာမူ အတော်အတန်ကောင်းမွန်သော ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူတို့၏ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှုမှာ ပြီးပြည့်စုံလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်..

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ယဲ့ကျင်းလန်တို့သည် အပျက်အစီးများတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားနေကြ၏။

ကျိုးချင်းဖုန်းက ပြောသည် -

"ငါတို့ အခုလေးတင် ဖမ်းမိတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နှစ်ယောက်ရဲ့ အပြောအရဆိုရင်၊ ဒီမှာ သူတို့ရဲ့ လူသတ်ပွဲဟာ တိုက်ရိုက်၊ အကြီးစားလူသတ်ပွဲမျိုး မဟုတ်ဘူးတဲ့... အဲဒီအစား သူတို့က ဝူရှန်းဂိုဏ်းဝင်တွေကို ဖမ်းဆီးကွပ်မျက်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ခရိုင်အစိုးရရုံးကို အရင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ပြီး နေ့တိုင်း လူတွေကို ဖမ်းဆီးခဲ့တယ်... ဒီဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ သူတို့က ခရိုင်အစိုးရအရာရှိတွေနဲ့ စစ်သားတွေကို အဆက်မပြတ် အစားထိုးခဲ့ပြီး ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်ခဲ့တယ်..."

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မတည်ငြိမ်မှုတွေ ဖြစ်လာအောင် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ဖို့ ဝူရှန်းဂိုဏ်းဝင်တွေအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖို့ လူတွေကို တိတ်ဆိတ်စွာ စေလွှတ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဖမ်းဆီးမှုတွေနဲ့ စွပ်စွဲမှုတွေလုပ်တဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို ဖန်တီးခဲ့ကြတယ်..."

"နောက်ဆုံးမှာတော့ ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးတွေနဲ့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုတာကို သတိထားမိတဲ့အချိန်မှာ၊ သူတို့က ကြီးမားတဲ့ ကျူးကျော်မှုတစ်ခုနဲ့ လူသတ်ပွဲတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ကြတယ်... ခရိုင်အစိုးရရုံးနဲ့ ဝူရှန်းဂိုဏ်းတို့ကို ကျွန်တော်တို့ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်လေ... စစ်တပ်က အတွင်းရော အပြင်ပါ အတူတကွ အလုပ်လုပ်နေတော့၊ သာမန် ဆန်းချွမ်ခရိုင်လေးက ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ယုတ္တိမတန်တဲ့ အချက်တစ်ခုရှိတယ်၊ မြို့ကို လူသတ်ပွဲလုပ်နေတဲ့ စစ်တပ်က လမ်းတစ်လျှောက်က တခြားခရိုင်တွေကို သတိမထားမိစေဘဲ ဆန်းချွမ်ခရိုင်ကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ... သူတို့ကို တွေ့သွားပြီး ကျန်းပေတပ်စောင့်ကို အကြောင်းကြားလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမှာပဲ... သူတို့ နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မနိုင်သည်ဖြစ်စေ အခြေအနေက သေချာပေါက် ပိုဆိုးသွားမှာပဲ... သတင်းမပြန့်သွားဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ကျန်းပေတပ်စောင့်မှာ စစ်သား ခြောက်ထောင်၊ ခုနစ်ထောင်လောက် ရှိတယ်လေ!"

ယဲ့ကျင်းလန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

"ဒီကိစ္စက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုက္ခသည်စခန်းဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားရင်း စကားပြောနေကြလေသည်။ စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ... ခွဲထုတ်ထားသော အလောင်းများ အတန်းလိုက် ချိတ်ဆွဲထားသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရရာ စစ်မှန်သော သားသတ်ရုံတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာနှစ်ဦးစလုံးမှာ အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်မှုတစ်ခု စိမ့်တက်လာသည်ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ကြချေ။ ၎င်းမှာ သားသတ်ရုံတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် တိရစ္ဆာန်များအစား အသက်ရှင်နေသော လူများကို သတ်ဖြတ်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းနှင့် ယဲ့ကျင်းလန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ နေမထိထိုင်မသာဖြစ်မှုကို သည်းခံကာ စခန်းကို ခဏမျှ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သွားလေလေ ပို၍ ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းလေလေ ဖြစ်လာလေသည်။ အူများ၊ နှလုံးများ၊ အဆုတ်များ၊ ခေါင်းများ၊ နားရွက်များ စသည်တို့ကို အားလုံး သပ်သပ်ရပ်ရပ် သီးခြားစီစဉ်ထားသည်ကို သူတို့ တွေ့မြင်နိုင်လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ဆက်လက်မခံစားနိုင်တော့ဘဲ အပြင်သို့ ပြေးထွက်ကာ အသက်ရှူမဝအောင် ဖြစ်သွားကြတော့၏။

ဒုက္ခသည်စခန်းကို နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ငရဲပြည်၏ အဝင်ဝကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

"အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဘယ်သူမှ မရှိလောက်ဘူး"

ဟု ယဲ့ကျင်းလန်က ပြောသည်။

"မြို့တစ်ခုလုံး အသံတိတ် လူသတ်ပွဲလုပ်ခံလိုက်ရတာ၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတချို့ ကျန်ခဲ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ကျိုးချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည် -

"စစ်ပွဲကာလမှာ လူသားအသားတွေကို အစားအစာအဖြစ် သုံးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သမိုင်းစာအုပ်တွေထဲက တိုက်ပွဲအများအပြားကို ကျွန်တော် ဖတ်ဖူးပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက အဲဒီစာအုပ်တွေမှာ စကားလုံးအနည်းငယ်လောက်ပဲ ပါခဲ့တာ၊ အဲဒီအထဲက သွေးထွက်သံယို ဖြစ်မှုတွေကို ကျွန်တော် တကယ် မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ကိုယ်တိုင် မမြင်ရဘဲနဲ့တော့ တကယ်ကို စိတ်ကူးလို့တောင် မရဘူး!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေ၏။ ရုတ်တရက် သူ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး

"အစ်ကိုယဲ့... ထူးဆန်းတာ တစ်ခုကို သတိထားမိလား... အလောင်းတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ သွေးက အရမ်း နည်းတယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က

"သူတို့ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်!"

ဟု ဆိုသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး"

ကျိုးချင်းဖုန်း က ပြောသည်

"တကယ်လို့ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားရင် သွေးနံ့က ဒီလောက် မြန်မြန် ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါအပြင် အခုက အရမ်း အေးနေတာလေ؛ တကယ်လို့ မြေကြီးကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားရင် မြန်မြန် အေးခဲသွားသင့်တယ်... ဒါပေမဲ့ အေးခဲနေတဲ့ မြေကြီး ဧရိယာ အကျယ်ကြီး ကို ကျွန်တော်တို့ မတွေ့ရဘူးလေ... ဒါကြောင့် လူသတ်ခဲ့တဲ့ နေရာနဲ့ အလောင်းတွေကို ခုတ်ထစ်ခဲ့တဲ့ နေရာက မတူညီဘူး ဖြစ်ရမယ်... ဘာလို့ ဒီလောက် ဒုက္ခခံနေရတာလဲ..."

ယဲ့ကျင်းလန် က

"ငါတို့ သွားမေးကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ..."

ဟုဟု ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်...

သူတို့ နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ လက်ရှိ စခန်းချရာ နေရာဖြစ်သည့် တိုက်ပွဲကြောင့် ထိခိုက်မှု မရှိသော ဝင်းတစ်ခုသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားရန် သူတို့၏ ကိုယ်ဖျော့ပညာ ကို အသုံးပြုလိုက်ကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝင်းမှာ အတော်လေး ကမောက်ကမ ဖြစ်နေ၏။

အချို့က ဖမ်းမိထားသော အကျဉ်းသားများကို စောင့်ကြပ်နေပြီး အချို့ကမူ ကူချူတုန်းနှင့် ရှောင်ဇီရင် တို့ကို ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသရာတွင် ကူညီပေးနေကြလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့သည် လူတစ်ယောက်ကို သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည့် အိမ်ငယ်လေး တစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူမှာ ယခင်က ဆန်းချွမ် ခရိုင် ၏ ခရိုင်ဝန် အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့သော ဆုန့်ယီ ပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော်လည်း ဆုန့်ယီ မှာ ဆန်းချွမ် ခရိုင် ၏ ခရိုင်ဝန် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူမှာ ဘိုင်ယွဲ့ ဂိုဏ်း မှ အယောင်ဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ၊ "ဆုန့်ယီ" က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်

"သတ်ဖြတ်တဲ့ နေရာနဲ့ သားသတ်ရုံ ကို ခွဲထားရတဲ့ အကြောင်းရင်း က ပထမအချက်က သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရ လွယ်ကူအောင်လို့ပါ... သွေးတွေ စီးထွက်သွားအောင် အထူး နေရာတစ်ခု ဖန်တီးထားတယ်၊ ဒါမှ သွေးတွေက တိုက်ရိုက် စီးထွက်သွားပြီး နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲမနေမှာပါ...

ကျွန်တော်တို့က နေ့တိုင်း ဆက်တိုက် သတ်နေတာ၊ နေ့တိုင်း လူရာပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာတောင် ရှိတယ်... တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့က ခွဲခြားမှု မရှိဘဲ သတ်မယ်ဆိုရင် ဒုက္ခသည် စခန်း ဟာ သွေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားမှာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ နောက်က လူတွေကို သေချာပေါက် သတိပေးသလို ဖြစ်သွားမှာပါ..."

"ဒုတိယအချက်ကတော့ သိုလှောင်ဖို့ အတွက်ပါ... သွေးထုတ်ထားတဲ့ အသားတွေကိုမှ နောက်ပိုင်းမှာ အောင်မြင်စွာ ကြပ်တင်လို့ ရပြီး အချိန်အကြာကြီး သိုလှောင်ထားလို့ ရမှာပါ..."

"တကယ်လို့ သွေးမထုတ်ရင် အသားက ကောင်းကောင်း မခံပါဘူး..."

ကျိုးချင်းဖုန်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"အဲဒါ တကယ်ကို ရူးနေတာပဲ!"

ဟုဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဆုန့်ယီ" က လှောင်ပြုံးပြလျက်

"ကြီးကျယ်တဲ့ အရာတွေကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်တဲ့သူတွေဟာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ကြပါဘူး... သမိုင်းစာအုပ် တွေကို သွားကြည့်လိုက်ပါ၊ စစ်ပွဲကာလမှာ လူသား အသားတွေကို စစ်စရိတ် အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ သာဓက တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."

ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း သည် ငြင်းခုံရန် စိတ်မပါတော့သဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်သွားလေသည်။

သူ အပြင်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်ပျံတစ်စင်းအလား အလင်းတန်း တစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ နီးကပ်လာသောအခါ ဓားပေါ်တွင် ပျံသန်းလာသော ကူမော့ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိသွားလေသည်။

ဓားပေါ်တွင် ရောက်ရှိလာသော ကူမော့ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချင်းဖုန်း မှာ မနာလိုမှု တစ်ခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုကူ...ပြန်လာတာ အရမ်း မြန်တာပဲ!"

ကျိုးချင်းဖုန်း က သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကူမော့သည် သူ၏ ဓား ပေါ်မှတည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ထိုက်ရွှီး ဓား က သူ၏ သူ့ဘေးတွင် မျောလွင့်နေလေသည်။

"ကျန်းပေ မြို့ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်း က မေးလိုက်သည်။ ကူမော့၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်နေ၏။

"မြို့က လူသတ်ပွဲ လုပ်ခံလိုက်ရပြီ..."

"ဘာ..."

ကျိုးချင်းဖုန်း အံ့အားသင့်သွား၏။

"ကျန်းပေ မြို့ လူသတ်ပွဲ ခံလိုက်ရပြီလား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဆန်းချွမ် ခရိုင် က လူနှစ်သောင်း သုံးသောင်း လောက်ပဲ ရှိတဲ့ ခရိုင် မြို့လေး တစ်မြို့ပါ؛ အဲဒီမှာ လူသတ်ပွဲ လုပ်တာက နားလည်လို့ ရပါတယ်... ကျန်းပေ မြို့က လူတစ်သိန်းကျော် ရှိတဲ့ ခရိုင် မြို့တော်ကြီး လေ!"

"ကျန်းပေ မြို့ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး!"

ကူမော့က ပြောသည်

"ကျွန်တော် အခုလေးတင် တခြား ခရိုင် မြို့တော် အတော်များများကို သွားခဲ့တယ်၊ ခြွင်းချက်မရှိ အားလုံး သရဲမြို့ တွေ ဖြစ်နေပြီ!"

ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျယ်လာပြီး တစ်ခဏမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွား၏။ ထို့နောက် သူက အလျင်အမြန် အပြင်သို့ ပြေးထွက်ကာ

"အစ်ကိုယဲ့၊ အရှင်မင်းသမီး!"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မကြာမီ...

ယဲ့ကျင်းလန်၊ ရှောင်ဇီရင်၊ ကျန်းယွမ်ခန်၊ ကူမော့၊ ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် အခြားသူများ အားလုံး စုဝေးလာကြ၏။

ကျန်းပေ ခရိုင် တစ်ခုလုံး လူသတ်ပွဲ ခံလိုက်ရကြောင်း ကူမော့ထံမှ သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့ အားလုံး မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြလေသည်။

"အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

ကျန်းယွမ်ခန် က ပြောသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျွန်တော်တို့ မြို့တော်ကနေ ထွက်လာတုန်းက၊ ကင်းလှည့် အဖွဲ့က ကျန်းပေ ခရိုင် ရဲ့ အခြေအနေကို သတင်းပို့ဖို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်လေ... ကျန်းပေ ခရိုင် မှာ လူသတ်ပွဲ ဖြစ်တယ်လို့ ဘယ်သူမှ မပြောခဲ့ပါဘူး... ဆယ်‌ရက်ကျော်လေး အတွင်းမှာ ကျန်းပေ ခရိုင် က လူသိန်းပေါင်းများစွာ အသတ်ခံရတယ် ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး!"

ကျိုးချင်းဖုန်း ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူက

"ကျန်းပေ ခရိုင် ရဲ့ လူဦးရေ တစ်ခုလုံးက လေးသိန်း ကျော်တယ်၊ ခရိုင် အသီးသီးမှာ ပြန့်ကျဲနေတာ... ရက်ဆယ်ကျော်လေး အတွင်းမှာ သူတို့ အားလုံးကို လူသတ်ပွဲ လုပ်ဖို့နဲ့ သတင်းကို ဒီလောက် တင်းကျပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... အဲဒါက တဖြည်းဖြည်းချင်း အဆင့်လိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ စစ်ဆင်ရေး တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကင်းလှည့် အဖွဲ့က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် ကမှ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်လာတာလေ... သူတို့က ထူးဆန်းတာ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး ဖြစ်မလား... ဒါကြောင့် ကင်းလှည့် အဖွဲ့ဟာ သတင်းအမှားတွေ ပေးဖို့ လာဘ်စားထားတာ ဖြစ်ရမယ်... အဲဒါအပြင် လမင်းကိုးကွယ်ရာ ဂိုဏ်း က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ သူတို့က လူအများကြီးကို ကျန်းပေ ခရိုင် ဆီ မလွှတ်ခဲ့ပါဘူး... လူသတ်ပွဲ ကို ဝူရှန်း ဂိုဏ်း က အချိန်တိုအတွင်း စတင်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဝူရှန်း ဂိုဏ်း ဟာ ဘယ်လောက်ပဲ လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပါစေ၊ သတင်းကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားပြီး မြို့တစ်ခုလုံးကို လူသတ်ပွဲ လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် သူတို့မှာ မရှိနိုင်ပါဘူး... အရာရှိတွေရဲ့ ဖုံးကွယ်မှု ပါဝင်ရမယ်၊ အဲဒီအထဲက တစ်ခုက စစ်တပ်ပဲ..."

နောက်တစ်ခုက တရားဝင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ ပါ၊ ဒေသခံ ဧရိယာ တွေကို သူတို့က အချိန်အကြာကြီး စစ်ဆေးနေခဲ့တာလေ... အဲဒါအပြင် ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာ နဲ့ လူသတ်ပွဲ က ကျန်းပေ ခရိုင် တပ်စောင့် ကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်

ကူမော့က ပြောသည်

"ကျန်းပေ ခရိုင် တပ်စောင့် စခန်း ကို ကျွန်တော် သွားကြည့်ခဲ့ပါတယ်؛ အဲဒါက အလွတ်ကြီးပဲ၊ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး... တိတိကျကျ ပြောရရင်၊ ခေါင်ခိုက်တဲ့ ကျေးလက်ဒေသ တချို့ကလွဲရင် ကျန်းပေ ခရိုင် ထဲက မြို့ထဲနဲ့ မြို့နဲ့ နီးတဲ့ နေရာတွေမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နီးပါး မရှိတော့ပါဘူး... အဲဒါအပြင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိရင်တောင်မှ၊ ဒီလို အေးခဲနေတဲ့ ရာသီဥတု မျိုးမှာ သူတို့ အသက်ရှင်သန်ဖို့ ခက်ခဲမှာပါ၊ သတင်းပို့ဖို့ ဆိုတာ ဝေးစွပေါ့..."

ကျိုးချင်းဖုန်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ဒီနှင်းဘေးအန္တရာယ် ဟာ လူသတ်ပွဲ အတွက် အကောင်းဆုံး အကာအကွယ် ပါပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယွမ်ခန် မြေကြီးပေါ်သို့ ခွေခွေလေး လဲကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်

"လေးသိန်း ကျော်…….အသက် လေးသိန်း ကျော်….သူတို့ အားလုံး မခုခံဘဲ ရပ်နေရင်တောင် သူတို့ အားလုံးကို သတ်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူရမှာပဲ... နှင်းဘေးအန္တရာယ် စတင်ခဲ့တာ လဝက်ပဲ ရှိသေးတယ် ဆိုတာက၊ ကျန်းပေ ခရိုင် ဟာ လဝက်လောက် အသတ် ခံနေရတယ် ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် မဟုတ်ဘူးလား၊ ပြီးတော့ နန်းတွင်း က... ဘာမှ မကြားရသေးဘူး... အဲဒါက အသက်ပေါင်း သိန်းနဲ့ချီပြီး..."

ရှောင်ဇီရင်၊ ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့ အားလုံး ကျန်းယွမ်ခန် ကို ကြည့်ကာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူတို့သည် ချူ နှင့် ကန် ဟူသော အင်အားကြီး နိုင်ငံနှစ်ခု ၏ နန်းတွင်းများမှ ရာထူးကြီး အရာရှိများ ဖြစ်ကြပြီး အစိုးရ ကိစ္စရပ်များကို နားလည်ရာတွင် အလွန် ပါးနပ်ကြလေသည်။ ကျန်း မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှစ၍ ကျန်း နန်းတွင်း၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု ကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနိုင်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းပေ ခရိုင် ရှိ နှင်းဘေးအန္တရာယ် မှာ နိုင်ငံတစ်ဝန်း သိရှိသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ နန်းတွင်းက ကယ်ဆယ်ရေး ပစ္စည်းများကို တစ်ကြိမ်သာ ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ဝူရှန်း ဂိုဏ်း က ကြားဖြတ် လုယူသွားခဲ့လေသည်။ လနှင့်ချီ ဆွေးနွေးမှုများက ခိုင်မာသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး အစီအစဉ် ကို မရရှိစေခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများ ရှိနေသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ဆိုးရွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

ကျိုးချင်းဖုန်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"အခုချိန်မှာ ဒီကနေ ဘာမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်တယ်... ယဲ့နန်ထျန်း ကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ ရှာမတွေ့နိုင်သလို၊ ခိုင်မာတဲ့ သဲလွန်စ ဘာမှလည်း ရှာမတွေ့နိုင်ပါဘူး... မြို့တော်ကို အရင်ပြန်ပြီး ကျန်း နန်းတွင်းကနေ စတင်ကာ ဒီက အခြေအနေကို သူတို့ သိအောင် လုပ်ဖို့ပဲ တတ်နိုင်ပါတော့တယ်..."

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"ကျွန်မတို့ မြို့တော်ကို ပြန်ရပါမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ အကြီးမားဆုံး မေးခွန်းက ဝူရှန်း ဂိုဏ်း က ဘာလို့ လူအများကြီးကို သတ်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာပါပဲ... တကယ်လို့ ဆန်းချွမ် ခရိုင် တစ်ခုတည်း လူသတ်ပွဲ ခံရတာ ဆိုရင်၊

ပုန်ကန်မှု တစ်ခု ကြံစည်ဖို့ လူသား အသားတွေကို စစ်စရိတ် အဖြစ် သုံးတယ် ဆိုတဲ့ လမင်းကိုးကွယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ပြောဆိုချက် က ယုံနိုင်စရာ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ မပုန်ကန်ခဲ့ဘူးလေ၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းကို သူတို့ သတ်ခဲ့တယ်... သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ..."

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ကျွန်တော့် ခန့်မှန်းချက် အရတော့ သူတို့ဟာ မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ တစ်ခုခု ကို ကျင့်ကြံဖို့ သွေးယဇ်ပူဇော် မှု တစ်မျိုးမျိုး လုပ်နေတာ ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် ယဲ့နန်ထျန်း လို လူမျိုးပေါ့... သူတို့ရဲ့ မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ဟာ သေချာပေါက် သာမန် မဟုတ်ပါဘူး!"

ကျိုးချင်းဖုန်း က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... မင်း အဲဒီအကြောင်း ပြောလိုက်တော့ ကျွန်တော် ထူးဆန်းတာ တစ်ခုကို သတိထားမိတယ်... ဝူရှန်း ဂိုဏ်း က လူတွေကို သတ်တာနဲ့ အလောင်းတွေကို ခုတ်ထစ်တာ ကို ခွဲခြားထားတယ်လေ... အဲဒါက ပြဿနာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"သွားကြည့်ကြရအောင်!"

ဟု ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထိုအဖွဲ့သည် ကျိုးချင်းဖုန်း နောက်သို့ လိုက်ကာ ဒုက္ခသည် စခန်း သို့ သွားကြပြီး၊ "ဆုန့်ယီ" ပြောခဲ့သော သွေးဖောက်ထုတ်ရန် တာဝန်ရှိသည့် အိမ်ကြီးကို အလျင်အမြန် ရှာတွေ့ခဲ့ကြလေသည်။

အတွင်းတွင် သေသပ် ညီညာသော စင်မြင့် များ အတန်းလိုက် ရှိနေပြီး၊ တစ်ခုစီတိုင်းတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေဆဲဖြစ်သော ကြီးမားသည့် မြောင်းတစ်ခု ရှိလေသည်။

ထိုအဖွဲ့ မြောင်းများ နောက်သို့ လိုက်သွားရာ ရေများက မြေအောက် ရေနှုတ်မြောင်း များထဲသို့ စီးဝင်သွားကြောင်း တွေ့ရှိရလေသည်။

"ရေလောင်း!"

ကူမော့က ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကူမော့ ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း လူတိုင်း မြောင်းများ ထဲသို့ ရေလောင်းထည့်လိုက်ကြပြီး၊ ကူမော့သည် သူ၏ စိတ်ကို စုစည်းကာ ရေစီးဆင်းမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ အာရုံခံလိုက်လေသည်။

"အောက်က လမ်းကြောင်းတွေ စတင် ပေါင်းဆုံလာပြီ"

ရေများ မြေအောက် နက်ရှိုင်းစွာ စီးဆင်းသွားပြီးနောက် ပေါင်းဆုံကာ နောက်ဆုံးတွင် နေရာတစ်ခုတည်းသို့ စီးဝင်သွားကြောင်းကို ကူမော့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။

ကူမော့သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ကြီး တစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သူ၏ လက်သီးကို မြှောက်ကာ ရိုက်ချလိုက်ရာ မြေကြီးကို အက်ကွဲ တုန်ခါသွားစေလေသည်။ ခဏအကြာတွင် ကျယ်လောင်သော "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ မြေကြီး ပြိုကျသွားပြီး သုံးကျန်း အောက်ရှိ မြေအောက် နန်းတော် တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ထိုအဖွဲ့ မီးတုတ်များ ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အောက်သို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

မြေအောက် နန်းတော် မှာ ရိုးရှင်းပြီး၊ အချင်း သုံးကျန်း၊ လေးကျန်း ခန့်သာ ရှိကာ ဧရာမ ကျောက်တိုင် အတော်များများဖြင့် ထောက်ကန်ထားလေသည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် ခန်းခြောက်နေသော ရေကန် တစ်ခု ရှိပြီး၊ အထက်ရှိ ရေနှုတ်မြောင်း များ၏ ပေါင်းဆုံရာ ဖြစ်သော အပေါက်ငယ် အတော်များများဖြင့် ဝန်းရံထားလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း သည် ဗလာဖြစ်နေသော ရေကန် ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ရေကန် နံရံကို သူ၏ ဓားတို ဖြင့် ညင်သာစွာ ခြစ်လိုက်၏။ ထို့နောက် အမှုန့်အချို့ကို ကောက်ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီး ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီ သွေးတွေ အားလုံးက နောက်ဆုံးတော့ ဒီရေကန်ထဲ စီးဝင်လာတာပဲ... ရေကန် နံရံပေါ်က အမှတ်အသား တွေက သွေးထဲမှာ ရေရှည် စိမ်ထားလို့ ဖြစ်တာ ရှင်းနေတယ်..."

ထို့နောက် ကျိုးချင်းဖုန်း သေချာစွာ နမ်းကြည့်ပြီး ပြောသည်

"ဒီထဲမှာ ဆေးနံ့ ရနေတယ်... ဒါက အစ်ကိုကူ ပြောတဲ့ သွေးယဇ်ပူဇော် မှု ဆိုတာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီ!"

ကူမော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်

"ဒီက ပရိဘောဂ တွေနဲ့ အပြင်အဆင် တွေကလည်း သေချာ စီစဉ်ထားတဲ့ အထူး ဝင်္ကပါ တစ်ခုပဲ..."

"သွေးယဇ်ပူဇော် မှု! ယဲ့နန်ထျန်း က ဘယ်လို မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ မျိုးကို ကျင့်ကြံနေတာလဲ..."

ကျိုးချင်းဖုန်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ကျန်းပေ ခရိုင် ရဲ့ မြို့အသီးသီးမှာ ဒီလို သွေးယဇ်ပူဇော် တဲ့ ရေကန်တွေ ရှိနေပုံ ရတယ်... လက်ရှိ အခြေအနေ အရဆိုရင် ဒီကိစ္စက အရမ်းကို ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားသင့်တယ်... လမင်း ကိုးကွယ်ရေး ဂိုဏ်း ရဲ့ နောက်လိုက် တွေတောင်မှ ဒီ လှုပ်ရှားမှု တွေကို လုပ်ဆောင်နေကြပေမဲ့၊ ကျန်းပေ ခရိုင် တစ်ခုလုံး အသတ် ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတာကို သိကြမယ့်ပုံမပေါ်ဘူး..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ သေချာပေါက် သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"ယဲ့နန်ထျန်း က ဘယ်လို မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ ကို ကျင့်ကြံနေတာလဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် ရုတ်တရက် စကားပြောလာပြီး

"အဲဒါ မိစ္ဆာ သိုင်းပညာ မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာ ဂူ ဖြစ်ဖို့ ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်း ရှောင်ဇီရင် ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ရှောင်ဇီရင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"သူရဲကောင်း ကူ... ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကနေ ကျွန်မတို့ ထွက်ခွာလာတုန်းက၊ ကျန်းရိုရွှီး အကြောင်း ရှင်တို့ကို ကျွန်မ ပြောပြခဲ့တယ်... ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ နန်းတော်ထဲက လူတွေ အားလုံးဟာ လူ့အရေခွံ ဆောင်းထားတဲ့ မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်သွားကြတယ်..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်နေလို့လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ လူ့အရေခွံ ဆောင်းထားတဲ့ အဲဒီ မိစ္ဆာတွေက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်..."

"သူတို့က ဘာတွေလဲဟင်..."

ကူချူတုန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"မသေနိုင်တဲ့ ဂူ လို့ ခေါ်တဲ့ ဂူကောင် အမျိုးအစား တစ်မျိုး ရှိတယ်...

"ဒီပညာရပ်ဟာ လူသားတွေရဲ့ သွေးကို အဓိက ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုရတာမို့ သွေးပမာဏ အမြောက်အမြား လိုအပ်ပါတယ်။ ကျင့်ကြံပြီးနောက်မှာတော့ 'ဂူဆရာကြီး' ဟာ ဂူပိုးကောင်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ လူတစ်ယောက်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မယ်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရေပြားအောက်မှာ အသားနဲ့ သွေးတွေ ရှိနေပေမဲ့၊ မသေနိုင်တဲ့ ဂူဆရာကြီးရဲ့ အရေပြားအောက်မှာတော့ ဂူပိုးကောင်တွေပဲ ရှိနေတာပါ။

သီအိုရီအရတော့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ စစ်မှန်သောချီ လုံလောက်သရွေ့ ဂူပိုးကောင်အရေအတွက်ဟာ အကန့်အသတ်မရှိ ပွားများနိုင်ပါတယ်။ ဒါကို 'မသေနိုင်တဲ့ ဂူ' လို့ ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဂူဆရာကြီးကို သတ်ဖို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်တဲ့ 'ဂူဘုရင်' ကို ရှာသတ်ရမှာ မို့လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဂူဘုရင်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသေချာနိုင်ပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂူဘုရင်ဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဂူပိုးကောင်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကိုယ်ပွားပေါင်းများစွာ ဖန်တီးနိုင်သလို၊ အဲဒီကိုယ်ပွားတွေကို အသုံးချပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်လို့ပါပဲ။ ကိုယ်ပွားတွေ ဘယ်နှစ်ခါ သေသွားပါစေ၊ သူကတော့ ကိုယ်ပွားသစ်တွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖန်တီးနေနိုင်ဦးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း ကျန်းနိုင်ငံ နန်းတော်ထဲက လူတွေဟာ 'လူ့အရေခွံဆောင်းထားတဲ့ မိစ္ဆာတွေ' ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြတာပါ။ သူတို့အားလုံးကို မသေနိုင်တဲ့ ဂူပညာရပ်နဲ့ ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ အပြင်ဘက် အရေပြားအလွှာတစ်ခုက အတွင်းက ဂူပိုးကောင်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့အားလုံးဟာ မသေနိုင်တဲ့ ဂူဆရာကြီးရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေသက်သက်သာ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ!"

ယဲ့ကျင်းလန် က အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်

"စွမ်းအား ကကော ဘယ်လိုလဲ... ရုပ်သေးရုပ်တွေက ဂူ ဆရာကြီး ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်လို့လား..."

ရှောင်ဇီရင် ခေါင်းယမ်းလျက်

"အဲဒီလောက်လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... သူတို့က အဲဒီဂူပိုးကောင်တွေထဲမှာ ဂူဆရာကြီး သိမ်းဆည်းထားတဲ့ စွမ်းအားအပေါ်မှာပဲ အားကိုးနိုင်ကြတာပါ။ ဂူဘုရင်ဆိုတာ တစ်ကောင်တည်းပဲ ရှိတာမို့ သူတို့က ဂူဆရာကြီးရဲ့ အပြည့်အဝစွမ်းအားကိုတော့ မရနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သီအိုရီအရဆိုရင်တော့ ဂူဆရာကြီးရဲ့ စစ်မှန်သောချီက လုံလောက်အောင် ပေါများနေမယ်ဆိုရင် ရုပ်သေးရုပ်တွေကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ဇီရင်သည် ကူမော့ကိုကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည် -

"သူရဲကောင်းကူ... ကျန်းပေခရိုင်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ ယဲ့နန်ထျန်းဟာ ဒီ 'မသေနိုင်တဲ့ဂူ' ကို တကယ်ပဲ ဖန်တီးခဲ့ပုံရတယ်။ ဒါက အရမ်းကို စိုးရိမ်စရာပါပဲ။ အဲဒီတုန်းက ကျန်းနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ထဲကို ခိုးဝင်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့တဲ့သူဟာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မှတ်တမ်းမရှိပေမဲ့၊ ကျန်းရိုရွှီးဟာ အဲဒီလူကို သတ်ဖို့အတွက် ကျန်းနိုင်ငံ အင်ပါယာမြို့တော်ရဲ့ ထက်ဝက်နီးပါးကို လူသတ်ပွဲလုပ်ပြီး ရှင်းလင်းခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းကတောင် ကျန်းရိုရွှီးဟာ အဲဒီနောက်ကွယ်က မသေနိုင်တဲ့ ဂူဆရာကြီးကို အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်ခဲ့သလားဆိုတာ မသိရသေးပါဘူး..."

"အခု ဒီယဲ့နန်ထျန်းဟာ ကျန်းပေခရိုင်က လူပေါင်း လေးသိန်းကျော်ရဲ့ အသက်ကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့တာဆိုတော့၊ သူ့ရဲ့ 'မသေနိုင်တဲ့ဂူ' အဆင့်က နတ်ဘုရားအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေလောက်ပါပြီ။ သူ့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်ပဲ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်..."

ကူမော့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ရပါတယ်... အရင်ဆုံး သူ့ကို ရှာကြည့်ကြတာပေါ့!"

ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ဇီရင်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ အခု ကျန်းနိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကို ပြန်ပြီး တရားဝင်စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့ကနေ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ စတင်ဖို့ လိုအပ်တယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးချင်းဖုန်းကလည်း

"ကျွန်တော်တို့ အထုတ်အပိုးနည်းနည်းနဲ့ ခရီးသွားဖို့ အကြံပြုပါတယ်။ ဒီလိုကိစ္စတွေက မြန်လေ ကောင်းလေပါပဲ။ တကယ်လို့ အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပြန်သွားမယ်ဆိုရင် ဒဏ်ရာရတဲ့လူတွေလည်း ရှိနေတာမို့ အချိန်တွေ အများကြီး ကြန့်ကြာသွားနိုင်တယ်"

ဟု ဆိုသည်။

လူတိုင်း ကျိုးချင်းဖုန်း၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်ကြ၏။

ကူမော့၊ ကူချူတုန်း၊ ယဲ့ကျင်းလန်၊ ရှောင်ဇီရင်နှင့် ကျိုးချင်းဖုန်းတို့ ငါးဦးသည် ကျန်းနိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ အခြားသူများထက် အရင် ပြန်သွားခဲ့ကြလေသည်။ သူတို့ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော ကျိုးချင်းဖုန်းပင်လျှင် သိုင်းလောကတွင် ပထမတန်းစား သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ အစွမ်းကုန်အရှိန်ဖြင့် ခရီးသွားကြရာ ကျန်းပေခရိုင်၏ အေးခဲနေသော နှင်းများပင်လျှင် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူတို့၏ အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့ကြ၏။

အင်ပါယာ မြို့တော်၏ မြေအောက် နန်းတော် တွင် ကျန်း ဧကရာဇ် သည် ယဲ့နန်ထျန်း ကို ထပ်မံ သွားရှာခဲ့လေသည်။

"ကူမော့နဲ့ တခြားသူတွေ ပြန်လာပြီ... သူတို့ ရှောင်ချွမ် ခရိုင် နယ်စပ်မှာ ပေါ်လာပြီး မြို့တော်ဆီ ဦးတည်လာနေတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုချက် ငါရထားတယ်"

ဟု ကျန်း ဧကရာဇ် က ပြောလိုက်သည်။

သွေးအိုင် တွင် ရပ်နေသော ယဲ့နန်ထျန်း က အံ့သြစွာဖြင့်

"ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ... သူတို့က ဆန်းချွမ် ခရိုင် အထိပဲ သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာတာလား... တခြား နေရာတွေကို သွားမစစ်ဆေးဘူးလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငါ မသိဘူး"

ကျန်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

"သူတို့ သွားစစ်ဆေးပြီးလောက်ပြီလို့ ငါ စိုးရိမ်တယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါသိရသလောက်တော့ ကူမော့ရဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာ က တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လေ..."

ယဲ့နန်ထျန်း က ပြောသည်

"သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း၊ ဒီလောက် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ အများဆုံး အနီးအနားက ခရိုင် တစ်ခု၊ နှစ်ခု လောက်ကိုပဲ သူ ပြေးနိုင်မှာပါ..."

ကျန်း ဧကရာဇ် က ဆိုသည်

"ကျန်းပေ ခရိုင် တစ်ခုလုံး အသတ် ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတာကို သူတို့ ကောက်ချက်ချဖို့ အဲဒါက လုံလောက်နေပါပြီ..."

"ကောက်ချက်ချတာ က ကောက်ချက်ချတာပါပဲ"

ဟု ယဲ့နန်ထျန်း က ပြောသည်

"သူတို့က နေရာနှစ်ခုကနေပဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်တာပါ၊ အဲဒါက တရားဝင်စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့နဲ့ စစ်ဝန်ကြီးဌာနပဲလေ... အဲဒီတော့ တရားဝင်စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့နဲ့ စစ်ဝန်ကြီးဌာနကိုပဲ ပြဿနာရှာခိုင်းလိုက်ပါ... ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူတို့က အဲဒီကိစ္စကို ယုံမှာမဟုတ်သလို၊ အတည်ပြုဖို့အတွက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးလူတွေကို စေလွှတ်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် သူတို့က မျက်နှာနှစ်ဖက်လုပ်ရပ်မျိုးစုံနဲ့ ဟန်ပြလုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မယ်..."

"မကြာခင်မှာပဲ အချိန်တွေကုန်ဆုံးသွားပြီး ငါ့ရဲ့ကိစ္စကလည်း သေချာပေါက် ပြီးဆုံးသွားမှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကိုယ်ပွားနှစ်ယောက်ကို ငါ အပ်လိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ တောင်တစ်သောင်းအနီးမှာ အယောင်ပြတစ်ယောက် ပေါ်လာလိုက်မယ်... အဲဒါဆိုရင်တော့ ကိစ္စက အားလုံးပြီးသွားပြီပေါ့..."

ကျန်း ဧကရာဇ် က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"အဲဒီ နည်းလမ်းပဲ ရှိတယ်... လောလောဆယ်တော့ ကူမော့ကိုရော ရှောင်ဇီရင် ကိုပါ ငါ မစော်ကားချင်ဘူး..."

ဟု ဆိုသည်။

ယဲ့နန်ထျန်း က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်...

ကူမော့က အခြေအနေ နည်းနည်း ပိုကောင်းပါတယ်။အများဆုံးတော့ သူက သိုင်းလောကသား တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ... ကန်တိုင်းပြည် မှာ သူ ရာထူးကြီးကြီး ရထားပေမဲ့၊ ချူ နိုင်ငံမှာ ရှောင်ဇီရင် ရဲ့ နေရာနဲ့တော့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး...

ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဇီရင် ကို ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ပါတယ်؛ သူမကို ဝန်ခံဖို့ လူနည်းနည်းလောက်ကို အပြင်ထုတ်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ သူမ ဘာမှ ပြောစရာ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ကူမော့ အတွက်ကတော့၊ ငါ ကျန်း နိုင်ငံမှာ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် သူ ဆက်နေဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် မှ မရှိတော့ဘူး... ကျန်း နိုင်ငံ ပြည်သူတွေ အတွက်ကတော့ ငါ့ကို ဖမ်းဖို့ ဝရမ်း တစ်ခု ထုတ်လိုက်လို့ ရပါတယ်؛ အားလုံးက ယဲ့နန်ထျန်း ရဲ့ အမှားပါပဲ!

အပိုင်း (၃၂၄) မြို့တော် ပြန်ရောက်လာခြင်း

အဲဒီမနက်မှာပဲ...

ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ခရီးပန်းလာသော်လည်း မြို့တော်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။ သူတို့ ခရီးသွားရန် ဆယ်ရက်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရသည်ကို ကျန်း နိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ သုံးရက်အတွင်း ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုအဖွဲ့သည် ဧကရာဇ်မင်း နှင့် တွေ့ဆုံရန် နန်းတော်သို့ တိုက်ရိုက် သွားခဲ့ကြလေသည်။

ကျန်းပေ ခရိုင် တွင် လူသတ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ကျန်း ဧကရာဇ် သိလိုက်ရသောအခါ၊ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံးကို ရုံးတော်သို့ ဆင့်ခေါ်ရန် ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်လေသည်။ ကျန်း နိုင်ငံ နန်းတော်၏ ပင်မခန်းမဆောင် တွင်၊

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံး ရုံးတော် အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ရန် အလျင်အမြန် လာရောက်ခဲ့ကြသည်။လူတိုင်းနီးပါး ရောက်ရှိချိန်တွင် မွန်းလွဲပိုင်း ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်း ဧကရာဇ် က ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဒီလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ရုံးတော် အစည်းအဝေး တစ်ခု ခေါ်ရသလဲ ဆိုတာကို အားလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြလေသည်။

"အရှင်မင်းသမီး... အသေးစိတ် အချက်အလက် တွေကို ရှင်းပြပေးပါ!"

ဟု ကျန်း ဧကရာဇ် က ရှောင်ဇီရင် ကို ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်...

ရှောင်ဇီရင် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"လူကြီးမင်းတို့... လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အနည်းငယ်က ရှင့်ရဲ့ လေးစားအပ်တဲ့ သံတမန် နဲ့အတူ ကျန်းပေ ခရိုင် ကို ကျွန်မ လိုက်ပါသွားခဲ့ပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေ ခရိုင် မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ် ။ ကျန်းပေ ခရိုင် က လူသိန်းပေါင်းများစွာ ဟာ အသတ် ခံလိုက်ရတယ်... "—"

ထို့နောက် ရှောင်ဇီရင် သည်

ဆန်းချွမ် ခရိုင် တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည် ပြောပြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ဇီရင် က မေးလိုက်သည်

"ကျွန်မ သိရသလောက်တော့ ရှင့်ရဲ့ တရားဝင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်လေးက ကျန်းပေ ခရိုင် ကို စစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နှစ်ဆယ်ကမှ သူတို့ ပြန်ရောက်လာတာပါ... ကျန်းပေ ခရိုင် က လူသတ်ပွဲ ကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေနိုင်မှာလဲ..."

ခန်းမထဲတွင် အံ့သြမှု ညည်းတွားသံ တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ရှောင်ဇီရင် ပြောခဲ့သည့် အရာကြောင့် လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြလေသည်။ ခရိုင် တစ်ခုလုံးရှိ လူသိန်းပေါင်းများစွာ အသတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း နန်းတွင်းက အဲဒီအကြောင်း ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ؛ အရာရှိများနှင့် စစ်တပ်များ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အားလုံးက စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်လို ဖြစ်နေလေသည်။

"တိတ်တိတ်နေ! တိတ်တိတ်နေ!"

ဆူညံနေသော ခန်းမကြီး နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားသည်အထိ ကျန်း ဧကရာဇ် က အကြိမ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ကျန်း ဧကရာဇ်

သည် ခန်းမထဲရှိ ခရမ်းရောင် အရာရှိ ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်၏။ထိုအမျိုးသားမှာ တရားဝင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ ၏ လက်ဝဲ အကြီးအကဲဖြစ်သော မုလင်ယွင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်း ဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွား၏ ။ သူက မေးလိုက်သည်

"ဝန်ကြီး မု... တရားဝင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ ရဲ့ လက်ဝ‌ဲ အကြီးအကဲ အနေနဲ့، နိုင်ငံတော် ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှု၊ အရာရှိတွေကို စွပ်စွဲပြစ်တင်မှု နဲ့ ဒေသအသီးသီးကို စစ်ဆေးမှု တွေ တာဝန်ယူရတဲ့ မင်း... ကျန်းပေ ခရိုင် မှာ ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အဖြစ်အပျက် မျိုးကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ..."

မုလင်ယွင် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး

"အရှင်မင်းကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြခွင့် ပြုပါ"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ရှောင်ဇီရင် ကို ဦးညွှတ်ကာ

"အရှင်မင်းသမီး... မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်း ရှိပါတယ်... ကျွန်တော်က မင်းကို လေးစားပါတယ်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်တော် မေးခွန်း မထုတ်သင့်ပါဘူး၊ မမေးခွန်းထုတ်ရဲပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်း အခုလေးတင် ပြောလိုက်တာက တကယ်ကို ယုတ္တိမရှိပါဘူး...

တကယ်လို့ ဆန်းချွမ် ခရိုင် တစ်ခုတည်း လူသတ်ပွဲ ခံရတာလို့ ပြောရင် ကျွန်တော် ယုံချင်ယုံမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေ ခရိုင် တစ်ခုလုံး လူသတ်ပွဲ ခံရတယ်လို့ မင်း ပြောတယ်... အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ကျန်းပေ ခရိုင်၊ ခရိုင် ဆယ်ခုလုံး၊ လေးဆယ်..."

"တပ်စောင့် ၆,၀၀၀ ကျော် နဲ့ ခရိုင် အသီးသီးက စစ်သား ၃,၀၀၀ ကျော် အပါအဝင် လူ ၁၀,၀၀၀ ကျော် ဟာ ဘယ်လိုလုပ် အသံတိတ် လူသတ်ပွဲ ခံရနိုင်မှာလဲ..."

ရှောင်ဇီရင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"အဲဒါ အမှန်တရားပဲ... ကျွန်မ ရှင့်ကို နောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

မုလင်ယွင် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"မင်းသမီး က နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဆန်းချွမ် ခရိုင် တစ်ခုတည်း လူသတ်ပွဲ ခံရတယ် ဆိုရင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ယုံကြည်နိုင်တယ်လို့ အခုလေးတင် ကျွန်တော် ပြောခဲ့တယ်လေ... ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသမီး... အခုလေးတင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ...

တစ်ယောက်ယောက်က ဓားပေါ်မှာ ပျံသန်းပြီး ကျန်းပေ ခရိုင် ရဲ့ ခရိုင် ဆယ်ခုလုံးကို တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီ အတွင်းမှာ ခရီးသွားနိုင်တယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်...

အရှင်မင်းသမီး...မင်းသဘာဝလွန် ပုံပြင်တွေ အရမ်း ဖတ်နေတာလား... မိစ္ဆာ ဝင်ပူးခံရတာလား... ကမ္ဘာမြေကို ဆင်းသက်လာတဲ့ မသေမျိုး တစ်ပါးလား... သက်ရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို ကယ်တင်တာလား... အရှင်မင်းသမီး... ဝူရှန်း ဂိုဏ်း နဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား..."

"မရိုင်းစိုင်းနဲ့!"

ကျန်း ဧကရာဇ် က စားပွဲကို ရိုက်ချကာ ဟောက်လိုက်သည်

"အင်ပါယာ စောင့်ကြည့်ရေး အရာရှိ လင်... အရှင်မင်းသမီး ကို ဒီလို စကားပြောခွင့် မင်းကို ဘယ်သူ ပေးထားတာလဲ..."

မုလင်ယွင် က အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ပြီး တောင်းပန်ကာ ပြောလိုက်သည်

"တောင်းပန်ပါတယ် အရှင်မင်းသမီး... ကျွန်တော်က ပွင့်လင်းပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ...

ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး၊ အရှင်မင်းကြီး အတွက် ဒေသအသီးသီးကို ကျွန်တော် စစ်ဆေးနေခဲ့ပြီး၊ ကျွန်တော့် ပတ်လည်မှာ ကောလာဟလ တွေ ဖြန့်နေတဲ့ သစ္စာဖောက်ပြီး အရေးမပါတဲ့ အရာရှိ တချို့နဲ့ မကြာခဏ ကြုံတွေ့ရလေ့ ရှိပါတယ်... ဒီလို အပြုအမူ မျိုးကို ကျွန်တော် အမြဲတမ်း မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်...

ကျွန်တော်အရှင်မင်းသမီး ကို အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သစ္စာဖောက်တဲ့ စကားတချို့ ကြားရင် ကျွန်တော် လွန်ကဲစွာ တုံ့ပြန်တတ်ပါတယ်... အရှင်မင်းသမီး ဟာ လူယုတ်မာ တချို့ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရပါတယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံနှစ်ခု ဟာ မဟာမိတ် နိုင်ငံတွေ ဖြစ်ပြီး၊ သွေးခွဲဖို့ ကြိုးစားတဲ့ နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက် ရှိတဲ့ ယုတ်မာတဲ့ လူတချို့ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်ပါတယ်!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

ကူချူတုန်း ချက်ချင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး

"ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊ အဘိုးကြီး အရူး... ငါ့အစ်ကို က မင်းသမီး ကို လိမ်ပြောခဲ့တယ်လို့ ရှင် ပြောနေတာလား..."

ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလား..."

မုလင်ယွင် က ဒေါသ အပြည့်ဖြင့် ကူချူတုန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆူပူလိုက်သည်

"ဘယ်လောက်တောင် အဓိပ္ပာယ် မရှိတာလဲ! ဓားပေါ်မှာ ပျံသန်းတာ၊ ကျန်းပေ ခရိုင် တစ်ခုလုံးကို တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီ အတွင်း လှည့်လည်သွားလာတာ—ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး! ဒါက ကျန်း နိုင်ငံက သစ္စာဖောက်တဲ့ သူတွေ အသုံးပြုတဲ့ ယုတ်မာတဲ့ နည်းဗျူဟာ တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား...

မင်းတို့က ကျန်း နိုင်ငံ နဲ့ ချူ နိုင်ငံ ကြားမှာ ပဋိပက္ခ ဖြစ်အောင် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပြီး အကျိုးအမြတ် ရဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

မုလင်ယွင် ၏ စကားများမှာ ခိုင်မာပြီး အစွမ်းထက်ကာ ကျန်း နိုင်ငံ၏ အရာရှိ အားလုံးကို ယုံကြည်သွားစေလေသည်။ ထို့နောက် သူက ကူမော့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဒေါသတကြီး ဆူပူလိုက်သည်

"တခြားသူတွေက မင်း၊ ကူမော့ကို ကြောက်ကောင်း ကြောက်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မကြောက်ဘူး... မင်း၊ မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သိုင်းပညာ စွမ်းရည် တွေ ရှိနေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ... မင်းက လောကမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ... ငါ၊ မုလင်ယွင် က ငါ့ဘဝကို နိုင်ငံ နဲ့ ပြည်သူတွေ အတွက် မြှုပ်နှံထားတာ...

ငါ့အသက်ကို စတေးဖို့ ဘာလို့ တွန့်ဆုတ်နေရမှာလဲ... မင်းလို လူယုတ်မာ... ချူ နိုင်ငံနဲ့ ကျန်း နိုင်ငံ ကြား သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ဖို့နဲ့ ကျန်း နိုင်ငံက ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားရဲတယ်... ငါ၊ မင်းကို မကြောက်ဘူး... ဒီနေ့ ငါ့ကို သတ်ရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ လူယုတ်မာ ဆိုတဲ့ တကယ့် သရုပ်မှန်ကို ငါ ဖော်ထုတ်သွားမယ်!"

ခန်းမကြီးမှာ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခုသို့ ကျဆင်းသွားတော့၏။

ကူမော့သည် အာဇာနည် တစ်ဦးအလား ရဲရင့်ပြီး အကြောက်အလန့် မရှိသော မုလင်ယွင် ကို စကားမပြောနိုင်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ပေ،။ကျန်း နိုင်ငံ၏ နန်းတွင်းသို့ သတင်းပို့ရန် စေတနာကောင်းဖြင့် ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မုလင်ယွင် ၏ သဘောထားက သူ့ကို အားနည်းသူများကို အနိုင်ကျင့်နေသော ရက်စက်သည့် လူယုတ်မာ တစ်ဦးနှင့် တူစေလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး"

ကူမော့က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောသည်

"မင်းဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလဲ... မင်းရဲ့ ကင်းလှည့် အရာရှိတွေကို ဒီမှာ လာခေါ်ပြီး ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခိုင်းလိုက်ပါလား၊ ပြီးတော့ အတည်ပြုဖို့ ကျန်းပေ ခရိုင် ကို လူလွှတ်လိုက်ပါလား... ဘာလို့ ဒီလောက် ပြဿနာ ရှာနေတာလဲ..."

မုလင်ယွင် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"မင်းလို လူယုတ်မာ... ကျန်း နိုင်ငံမှာ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ဖို့နဲ့ နန်းတွင်း စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို လှုပ်ခတ်ဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့... မင်း ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာကို ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေလား...

မင်းက အမှန်တရားကို လိုရာဆွဲဖို့၊ တခြားသူတွေကို လုပ်ကြံဖို့ နဲ့ ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ နန်းတွင်းကို ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ မင်းသမီး ကို အသုံးချချင်ရုံ သက်သက်ပဲ မဟုတ်လား... အဲဒီအကြောင်း မစဉ်းစားနဲ့!"

ကူမော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

" ဆိုလိုတာက... ကျန်းပေ ခရိုင် အသတ် ခံလိုက်ရတာကို လက်မခံတဲ့ အတွက်၊ လူသိန်းပေါင်းများစွာ သေသွားရင်တောင်မှ... ဘယ်သူ့ကိုမှ စုံစမ်းစစ်ဆေးခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က တစ်ခုခုကို အတည်ပြုဖို့လောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အကြံပြုလာရင်၊ ကျွန်တော်က ကျန်း နိုင်ငံ နန်းတွင်းကို ဖျက်ဆီးနေတယ်လို့ မင်း ယူဆမှာပေါ့... ဒါက ရူးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

မုလင်ယွင် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

" လူယုတ်မာ... ငါ မင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီ၊ အခု အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး ဒေါသထွက်နေပြီ မဟုတ်လား... ဟွန့်၊ အရေးမပါတဲ့ လှည့်ကွက် တွေနဲ့ ကျန်း နိုင်ငံ နန်းတွင်းကို ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းက ကျန်း နိုင်ငံ အစိုးရကို လုံးဝ မလေးမစား လုပ်နေတာပဲ!"

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မင်းလို လူမျိုးက ရာထူးကြီး အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒီလို နန်းတွင်းမျိုးက ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို တကယ်ပဲ မခံထိုက်ပါဘူး!"

မုလင်ယွင် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်

" လူယုတ်မာ—"

* ဖြန်း!

*

ကူမော့သည် မုလင်ယွင် ကို မျက်နှာဖြတ် ရိုက်လိုက်ရာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။ မုလင်ယွင် သွေးတစ်လုတ် ချက်ချင်း အန်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်း နိုင်ငံ နန်းတွင်း တစ်ခုလုံး မှင်သက်သွားကြ၏။

သို့သော်လည်း ထိုလူများ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ကူမော့က မုလင်ယွင် ၏ ဗိုက်ကို ကန်လိုက်ရာ ပင်မခန်းမဆောင် မှ လွင့်ထွက်သွားပြီး နန်းတော် အပြင်ဘက်ရှိ ရင်ပြင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားတော့၏။

"ကူမော့၊ ငါ့ကျန်း နိုင်ငံရဲ့ ဝန်ကြီး တစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဖို့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ရဲရတာလဲ..."

"နန်းတော်ထဲမှာ အကြမ်းဖက်မှု လုပ်ရဲတယ်၊ ကျန်း နိုင်ငံကို ကာကွယ်ဖို့ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

"ငါတို့ ကျန်း နိုင်ငံက မင်းကို အသေအကြေ တိုက်ခိုက်မယ်!"

ကူမော့က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ ဆူညံနေသော ကျန်း နိုင်ငံ ဝန်ကြီးများ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် နောက်ဆုတ်သွားစေလေသည်။ ထို့နောက် သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီ အရူးက ဓားပေါ်မှာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ငါ့စွမ်းရည်ကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... အခု မင်းတို့ကို ငါ ပြမယ်!"

ချက်ချင်းပင် ကူမော့ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုက်ရွှီး ဓား က ကူချူတုန်း၏ စာအုပ်သေတ္တာ ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ကူမော့၏ ခြေထောက်အောက်သို့ ရောက်လာပြီး၊

ကူမော့ကို နန်းတော် အပြင်ဘက်သို့ သယ်ဆောင်သွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင်...

ကျန်း နိုင်ငံ၏ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများ နှင့် ကျန်း ဧကရာဇ် တို့ အားလုံး အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြရာ၊ ကူမော့ ပျံလွှားဓား ပေါ်တွင် စီးနင်းကာ လက်တစ်ဖက်က မုလင်ယွင် ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ပျံတက်သွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိမ်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

တစ်ခဏမျှ ကျန်း ဧကရာဇ် နှင့် အရာရှိ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြလေသည်။

တကယ်လို့ သူက သုံးဆယ် ဒါမှမဟုတ် ငါးဆယ် ကျန်း အမြင့်ကို ပျံသန်းနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာ အဖြစ် သူတို့ အတင်းအကျပ် ရှင်းပြနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တိမ်တွေထဲကို တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားတာကတော့...

ကိုယ်ဖျော့ပညာ ဖြစ်တယ်လို့ ဆက်ပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး؛ အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားမသေမျိုး ရဲ့ ဓားစီး ပျံသန်းခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်း နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးများ အံ့အားသင့်သွားရုံသာမက ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် အခြားသူများကူမော့၏ ဓားစီး ပျံသန်းခြင်း နည်းစနစ်ကို တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးသူများပင်လျှင် အံ့အားသင့်နေကြဆဲ ဖြစ်လေသည်။

အရာရှိ အများအပြား ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာပင်...

ကောင်းကင်တွင် အမည်းစက် တစ်စက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ပိုပိုပြီး ကြီးမားလာလေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ၎င်းမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။၎င်းမှာ ကူမော့ ဖမ်းဆုပ်ပြီး လေထဲသို့ မတင်သွားသော မုလင်ယွင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အာ!"

မုလင်ယွင် ပြုတ်ကျလာပြီး အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ … မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည့် ကျယ်လောင်သော "ဘုန်း" ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် သွေးများ ပေကျံနေသော အသားစများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကြမ်းပြင် အုတ်ချပ်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားစေတော့၏။

ကူမော့နှင့် ဓားပျံ က လေထဲတွင် မျောလွင့်နေလျက်၊ ကျန်း နိုင်ငံ၏ အရာရှိများ နှင့် ဧကရာဇ်မင်း တို့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ငါ့ရဲ့ ဓား ပျံသန်းခြင်း စွမ်းရည်ကို မေးခွန်းထုတ်တဲ့သူ တခြား ရှိသေးလား... သူတို့ကို အခမဲ့ ခံစားခွင့် ပြုမယ်လေ!"

အရာရှိများမှာ အကြောက်တရားဖြင့် တုန်ယင်နေကြ၏။

ကူမော့က အရာရှိများကို စကင်ဖတ် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘယ်သူမှ စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ဆက်ပြောသည်

"ငါ ကျန်း နိုင်ငံကို လာတာ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်း ရှိတယ် ။ ယဲ့နန်ထျန်း ကို ရှာပြီး သူ့ကို သတ်ဖို့ပဲ... ပြီးတော့ အခု ကိစ္စတွေက အရမ်း ရှင်းလင်းနေပြီ …တရားဝင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် စစ်ဝန်ကြီးဌာန က တစ်ယောက်ယောက်က ကျန်းပေ ခရိုင် က လူသိန်းပေါင်းများစွာ ကို သတ်ဖို့ ယဲ့နန်ထျန်း နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတာ... ငါ စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်..."

ဧကရာဇ်မင်း က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး

"ဆရာကြီး ကူ... ဘယ်လို စုံစမ်းစစ်ဆေးမလဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"ချူ နဲ့ ကန် နိုင်ငံက ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ တွေက စုံစမ်းစစ်ဆေးလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်း နိုင်ငံ နန်းတွင်းရဲ့ အကူအညီကို ငါ တောင်းဆိုပါတယ်... တကယ်လို့ သစ္စာဖောက် ကို တစ်ရက်အတွင်း ရှာမတွေ့နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ငါ လူသတ်မယ်... သစ္စာဖောက် ကို မင်းတို့ ရှာမတွေ့မချင်း ငါ သတ်မယ်!"

ချက်ချင်းပင် အရာရှိများမှာ ဆူညံသွားကြတော့၏ ။

ကျန်း ဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေ၏။

သူက

"သူရဲကောင်း ကူ... အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... မင်းက ကျန်း နိုင်ငံကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်၊ အဲဒါ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုပါပဲ..."

ကူမော့က သွေးများ ပေကျံနေသော အသားစများ ဖြစ်သွားသည့် မုလင်ယွင် ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်

"ငါ အင်အား သုံးဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင် က ငါ့ကိုစော်ကားခဲ့တယ်လေ... ငါ အရမ်း ဒေါသထွက်နေပြီး စည်းကမ်းတွေအတွက် အချိန်မရှိဘူး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူမော့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာရာ...

ကျန်း နိုင်ငံ၏ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိများမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။

"မနက်ဖြန် ဒီအချိန်မှာ လူကို ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင်၊ ငါ လူစသတ်မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကူမော့ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ရှောင်ဇီရင်၊ ယဲ့ကျင်းလန် နှင့် အခြားသူများ ကူမော့နောက်သို့ လိုက်သွားကြ၏။

ကျန်း နိုင်ငံ၏ အရာရှိများမှာ ဘာပြောရမှန်း မသိဘဲ အချင်းချင်း ကြည့်နေကြလေသည်။

သွေးများ ပေကျံနေသော အသားစများ ကို စိုက်ကြည့်နေသော ကျန်း ဧကရာဇ် သာလျှင် နောင်တ နှင့် ဒေါသ နှစ်ခုစလုံးဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။

အင်ပါယာ မြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်...

အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ချက် မျက်နှာကို ဖြတ်တိုက်သွားရာ ကျိုးချင်းဖုန်း အသိဝင်လာလေသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး

"ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ... ဆက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးကြမလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်၊ သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရမှာပေါ့... ငါတို့ နိုင်ငံနှစ်ခုရဲ့ သံတမန် အဖွဲ့တွေ အနေနဲ့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်သင့်တယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ယဲ့နန်ထျန်း ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေဖို့ပဲလေ၊ ပြီးတော့ သက်ဆိုင်ရာ သဲလွန်စတွေကို ရှာတွေ့နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲပေါ့... မဟုတ်ရင်

၊ ကျန်း နိုင်ငံ နန်းတွင်းက လူတွေက ယဲ့နန်ထျန်း ဟာ တောင်တစ်သောင်း ဆီ ပြန်သွားပြီလို့ အတင်းအကျပ် ပြောနေရင် ငါတို့ ဘာမှ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့..."သူ ပြန်သွားပြီဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး... သူ ကျန်း နိုင်ငံမှာ ပုန်းနေသေးတယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်သွားတာပဲ!"

ကျိုးချင်းဖုန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"အရှင်မင်းသမီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါဆို ငါတို့ ဆက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးကြတာပေါ့..."

ထို့နောက် သူက ကူမော့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်

"အစ်ကိုကူ... ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း ကို ပြန်ပြီး အနားယူသင့်တယ်...တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်လာရင်၊ ဒီအမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ မရဘူးလေ!"

ရှောင်ဇီရင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်

"ဟုတ်တယ်၊ ရှင် ကျွန်မတို့နဲ့ လိုက်လာတာက အဆင်ပြေသလို အဆင်မပြေတာလည်း ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ကျန်း နိုင်ငံ နန်းတွင်းက ဘယ်သူမှ ကျွန်မတို့ကို မလွန်ဆန်ရဲလောက်ပါဘူး..."

ကူမော့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်။ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိချေ၊ ထို့ပြင် သူသည် မုလင်ယွင် ကို အခုလေးတင် သတ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ သူသာ တရားဝင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ သို့ သွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမည်ဆိုပါက မလိုအပ်သော ပြဿနာအချို့ကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကူမော့သည် ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း သို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားလေသည်။

ကူမော့ ထွက်သွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ ကျိုးချင်းဖုန်း က အံ့သြတကြီးဖြင့်

"အစ်ကိုကူ က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲနော်... အစ်ကိုယဲ့..."

ကျိုးချင်းဖုန်း က ယဲ့ကျင်းလန် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယဲ့ကျင်းလန် မှာ အတွေးထဲ နစ်မျောနေသည်ကို သတိထားမိသဖြင့် သူ့ကို ပုတ်ကာ

"ဟေး အစ်ကိုယဲ့... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ၊ ဒီလောက်တောင် ငေးမောနေရတာ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"အာ၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး!"

ယဲ့ကျင်းလန် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ငါတို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို အခု ဘယ်ကနေ စကြမလဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

" အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲကြတာပေါ့... ချူတုန်း နဲ့ ကျွန်မ က တရားဝင် စောင့်ကြည့်ရေး အဖွဲ့ ကို သွားမယ်၊ ပြီးတော့ ရှင်တို့ နှစ်ယောက်၊ က စစ်ဝန်ကြီးဌာန ကို သွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးကြ... ဘယ်လိုလဲ..."

ချက်ချင်းပင် ထိုအဖွဲ့သည် တာဝန် ခွဲဝေမှုကို သဘောတူလိုက်ကြ၏။

သူတို့ ထွက်သွားတော့မည့် အချိန်မှာပင်...

ယဲ့ကျင်းလန် သည် ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ကျန်း နိုင်ငံ၏ မြို့တော်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် သွေးနီရောင် ပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးများတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ မီးတောက်တစ်ခု တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားသည်ကို မည်သူကမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

"အမျိုးတူ တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ!"

...

အင်ပါယာ နန်းတော်၊ အင်ပါယာ စာကြည့်ခန်း

ကျန်းဧကရာဇ်သည် မြေအောက်နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချေပြီ။

ကူမော့ ထွက်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူချန်ရစ်ခဲ့သည့် အရှုပ်အထွေးများကမူ အကြီးအကျယ် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

နန်းတွင်း၏ တတိယအဆင့်ရှိ ဂုဏ်သရေရှိ ဝန်ကြီး သည် နန်းတော်ထဲတွင်ပင် လူသိရှင်ကြား အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ နန်းတွင်းတစ်ခွင်ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စကို သေချာစွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက သတင်းပျံ့သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးမှာ လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်လာတော့မည်။

"မင်း အခုလေးတင် မြင်လိုက်တယ် မဟုတ်လား..."

ကျန်း ဧကရာဇ် က သွေးအိုင် ဘေးတွင် ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်

"သူတို့ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်လာတာလဲ ဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ... အဲဒီ ကူမော့က ဓား ပျံသန်းခြင်း စွမ်းရည်မျိုး တကယ် ရှိနေတာလား... သိုင်းလောကက သိုင်းပညာတွေက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလား..."

ယဲ့နန်ထျန်း သည် သွေးအိုင် ထဲမှ ထွက်လာပြီး

"ငါ့ကို မမေးနဲ့... ဒီနည်းစနစ်မျိုးကို ငါတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ရွေ့လျားမှုနဲ့ ကိုယ်ဖျော့ပညာမှာဆိုရင် ချီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နည်းစနစ်တွေက အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အမြန်ဆုံးကတော့ အကြွင်းမဲ့ခုနစ်ပါးစံအိမ် တာဝန်ခံချုပ်ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုခုနစ်ပါး' ထဲက လေသတ်ဖြတ်ခြင်း နည်းစနစ်ပဲ။ သူ့ရဲ့အမြန်နှုန်းက ကူမော့ရဲ့ ဓားစီးပျံသန်းခြင်း ထက် မနှေးပေမဲ့ မိုင်သုံးဆယ်၊ လေးဆယ်လောက် ပျံသန်းပြီးတိုင်း အနားယူဖို့ လိုတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ဇီရင်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ အပြောအရဆိုရင် ကူမော့ရဲ့ ဓားစီးပျံသန်းခြင်းက တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီလောက်အထိ အဆက်မပြတ် သွားနိုင်တယ်..."

“သူက ကျန်းပေခရိုင်ရဲ့ မြို့ဆယ့်တစ်မြို့လုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တာ။ အဲဒါက မိုင်ရာပေါင်းများစွာ၊ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ဆက်တည်း ပျံသန်းသွားတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို နန်းတော်ထဲမှာပဲ အနေများတဲ့ မင်းလိုလူမျိုး မပြောနဲ့ဦး... ဘယ်သူမှကို မကြားဖူးကြတာ!”

ကျန်း ဧကရာဇ် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကူမော့ကို မင်း ကိုင်တွယ်နိုင်လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ယဲ့နန်ထျန်း က အံ့သြစွာဖြင့်

"အရှင်မင်းကြီး က ကူမော့ကို သတ်ချင်လို့လား... သူက အခုလေးတင် ရုံးတော်မှာ မင်းကို အရှက်ရစေလို့လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက အကြောင်းရင်း တစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်..."

ကျန်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

"ကူမော့ရဲ့ ဓားစီးပျံသန်းခြင်း စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် လောကက ဘယ်ဧကရာဇ်မဆို ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေနိုင်မယ် မထင်ဘူး။ ကူမော့က တစ်နေ့နေ့မှာ နန်းတော်ထဲ ရုတ်တရက် ရောက်လာမှာကို ဘယ်သူကများ မကြောက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ..."

"အရင်တုန်းကတော့ ကူမော့ဟာ လောကမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနေတဲ့ သံချပ်ကာမြင်းတပ် တစ်ခုနဲ့တူတယ်လို့ လူတွေက ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းဟာ အများဆုံး ငါ့အဘိုးလောက်ပဲ ရှိတာပါ။ အနည်းဆုံးတော့ နန်းတော်တိုင်းမှာ အစောင့်အကြပ်တွေ ရှိနေတော့ သူရောက်လာတာကို မသိလိုက်တာမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။"

"ဒါပေမဲ့ အခု ကူမော့က သူ့ရဲ့ဓားပေါ်မှာ ပျံသန်းနိုင်နေပြီ။ တကယ်လို့ သူက ကောင်းကင်ယံကနေ ဆင်းလာမယ်ဆိုရင် အစောင့်တွေ သတိထားမိတဲ့အချိန်မှာ သူက နန်းတော်ထဲကိုတောင် ရောက်နေလောက်ပြီ။ ဘယ်အစောင့်ကမှ သူ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဘယ်ဧကရာဇ်ကများ ကိုယ့်အသက်ကို အချိန်မရွေး ယူသွားနိုင်တဲ့သူမျိုးကို သည်းခံနိုင်မှာလဲ..."

ယဲ့နန်ထျန်း က ပြောသည်

"အဲဒါက ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်အသေခံမယ့်သူ မဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ လောကမှာ နိုင်ငံတစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိပြီး အင်အားကြီးနိုင်ငံတွေမှာတောင် သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေ ရှိနေကြတာပါ။ ချူ၊ ကန် နဲ့ ကျန်း နိုင်ငံသုံးခုထဲမှာဆိုရင် ချူ နဲ့ ကန် နိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်တွေက အလန့်တကြား အဖြစ်ဆုံး ဖြစ်သင့်ပါတယ်။"

"အရှင်မင်းကြီး... ကူမော့ကို ကိုင်တွယ်ရတာက အလွန်အန္တရာယ်များပါတယ်။ အရင်ကဆိုရင် အင်ပါယာစစ်တပ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအား၊ ပြီးတော့ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ကူမော့ကို သတ်ဖို့ ၆၀ ကနေ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် အခွင့်အရေးရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွန်တော့်မှာ အခွင့်အရေး ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲ ရှိပါတော့တယ်။ သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ပဲ ကျွန်တော် အာမခံနိုင်ပါတော့တယ်..."

ကျန်း ဧကရာဇ် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး

"မင်း သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ယဲ့နန်ထျန်း က ပြန်ဖြေသည်

"အဲဒါက သေချာပေါက် ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ မသေနိုင်ဂူ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ဆိုရင် ကူမော့ကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်လို့ ရပါတယ်... မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ဆိုရင် ကူမော့ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မှာပါ... အဲဒါအပြင် အင်ပါယာ စစ်တပ်နဲ့ဆိုရင် ကူမော့ကို အနိုင်ယူဖို့က ကိတ်မုန့် တစ်ခုလို လွယ်ကူပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး... အဲဒါ တန်ရဲ့လား ဆိုတာ သေသေချာချာ စဉ်းစားရပါမယ်...

ချူ က အခု ကျန်း ကို ရန်လိုတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စောင့်ကြည့်နေတာပါ... ဒီတစ်ခါ မင်းသမီး ရှောင်ဇီရင် ဟာ ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းမယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက် နဲ့ ကျန်း ထဲကို ဝင်လာခဲ့တာပါ... သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရိုးရှင်းပါတယ် ။ ကျန်း ရဲ့ နိုင်ငံရေး အခြေအနေကို နားလည်ဖို့နဲ့ ချူ က စစ်တပ် စေလွှတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာဖို့ပါပဲ..."

ကျန်း နိုင်ငံက ဒီတစ်ခါ ရှောင်လွှဲနိုင်ရင်တောင် ထာဝရ ပုန်းနေလို့ မရပါဘူး؛ စစ်ပွဲ ဆိုတာ အနှေးနဲ့အမြန် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမှာပါပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ဂူ ခန္ဓာကိုယ် ကို အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက် လက်နက် အနေနဲ့၊ စစ်မြေပြင်မှာ အသုံးပြုရင် ချူ နိုင်ငံကို အငိုက်ဖမ်းနိုင်ပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပါတယ်...

ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ကူမော့ကို သတ်ဖို့ သက်သက် အခု အသုံးပြုလိုက်ရင်၊ ချူ နိုင်ငံက သေချာပေါက် သတိထားမိသွားမှာပါ... စစ်ပွဲ စတင်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် က ထိရောက်မှု ရှိနိုင်ဦးမလား ဆိုတာ ပြောဖို့ ခက်ပါတယ်...

ကျန်း ဧကရာဇ် က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောကြားသည်

"အကြောင်းပြချက်ကို ငါ နားလည်ပါတယ်... ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖှဲ ကို အခု မဖော်ပြချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကူမော့ရဲ့ ဒီနေ့ လှုပ်ရှားမှုက ငါ့ကို အငိုက်မိသွားစေတယ်... သူကတစ်ရက်ပဲ အချိန်ပေးခဲ့တာ... အပြစ်ကိုခံ ယူဖို့ လူတစ်ယောက်ကို ရှာလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အလျင်စလို လုပ်ရင် မလွဲမသွေ ဟာကွက်တွေ ရှိလာမှာဖြစ်ပြီး တွေ့သွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်..."

ယဲ့နန်ထျန်း က သက်ပြင်းချလျက်

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက တကယ်ကို နည်းနည်း မသင့်တော်ပါဘူး၊ အရမ်း လွန်သွားတယ်... “

ကျန်း ဧကရာဇ် က လေးနက်သော လေသံဖြင့်

"သူ နန်းတော်ထဲမှာ ဝန်ကြီး တစ်ယောက်ကို တကယ် သတ်ရဲမယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး!"

ဟု ဆိုသည်။

ယဲ့နန်ထျန်း က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလျက် ပြောလိုက်သည်

"ကန်နိုင်ငံ ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုတောင် သူ သတ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ ကန်ဧကရာဇ်က တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ကွက်ပြီး... မိဖုရားခေါင်ကြီးဟာ သူပုန်တွေရဲ့လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံရတာပါလို့ပဲ လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့တာ။"

"ကူမော့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၊ ခွန်အား... ပြီးတော့ သူ့မှာ မိသားစု အနှောင်အဖွဲ့တွေ မရှိတာကို ကြည့်ရင်၊ ဒီလိုလူမျိုးရဲ့ နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ သဘာဝ ဟာ လူသားဆန်မှုထက် အများကြီး သာလွန်နေတာပါ။ သူ အဲဒီလို လုပ်ရဲ၊ မလုပ်ရဲဆိုတာကို လောင်းကစား မလုပ်ပါနဲ့... သူ 'လုပ်ချင်သလား၊ မလုပ်ချင်ဘူးလား' ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ ဆန္ဒကိုပဲ ကြည့်ရမှာပါ။"

ကျန်း ဧကရာဇ် က အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာဖြင့် ပြောသည်

"ဒီလို ဖြစ်လာမယ်မှန်း သိရင် ငါ အဲဒီလို စီစဉ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး... အဓိက အချက်က အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ... မနက်ဖြန် ငါတို့ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ယဲ့နန်ထျန်း က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်

"လုံးဝစိတ်ချရတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပါ။ တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို သံချပ်ကာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားခိုင်းပါ။ တကယ်လို့ ကူမော့တို့ဘက်က တစ်ခုခုမှားနေတာကို သတိထားမိသွားရင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်လိုက်ပါ။ အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဆိုရင်တောင်မှ..."

"အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ အဆုံးစွန်ဖဲချပ်တွေကို ကြိုတင်ထုတ်သုံးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေမဲ့၊ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်မှာမို့ အားလုံးဆိုးရွားသွားတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ကျန်းဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် -

"အဲဒီနည်းလမ်းပဲ ရှိတော့တာပေါ့။ အော်... ဟုတ်ပြီ ယဲ့နန်ထျန်း၊ မနက်ဖြန် ကူမော့ကို သွားတွေ့လိုက်ပါ။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု ဖြစ်လာမှာကို ငါနည်းနည်းကြောက်တယ်။ တကယ်လို့ ကူမော့က ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားပြီး ငါ့ကို သူ့ဓားနဲ့ သတ်လိုက်ရင် တကယ်ကို မတန်လို့ပါ!"

ယဲ့နန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ၏လက်ဖဝါးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဖွဖွလေး တင်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးပိုးကောင်များက ထောင့်တစ်နေရာရှိ စင်ပေါ်မှ လူ့အရေခွံ တစ်ခုအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားကြရာ၊ မကြာမီ ကျန်းဧကရာဇ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့သည်။

ကျန်းဧကရာဇ်သည် "လူ့အရေခွံ ကျန်းဧကရာဇ်" ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း -

"တကယ်ကို အသက်ဝင်နေတာပဲ။ အယောင်ပြအရေခွံတောင် ဒီလောက်တူနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ တကယ်လို့ အဲဒါက ငါ့ကိုယ်ပိုင်အရေပြားသာဆိုရင် ငါနဲ့အတူအိပ်တဲ့သူတောင် ခွဲခြားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ယဲ့နန်ထျန်း... တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကိုသတ်ပြီး ငါ့နေရာမှာ တိုက်ရိုက်အစားထိုးဝင်ရောက်လိုက်ရင်ကော မရဘူးလား..."

ဟု ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့နန်ထျန်းက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်

- "အရှင်မင်းကြီး နောက်နေတာပါ။ တကယ်လို့ အဲဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် မင်းအဘိုးက တစ်နေ့နေ့မှာ ပြန်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ပြေးစရာမြေမရှိတဲ့အထိ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟွန့်"

ကျန်း ဧကရာဇ် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ငါ သွားတော့မယ်... မနက်ဖြန် ကိစ္စတွေက မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

ကျန်း ဧကရာဇ် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့နန်ထျန်း သည် အယောင်ပြ ကျန်း ဧကရာဇ် ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"အသက်ရှင်နေသလား သေသွားပြီလား ဆိုတာ မသိရတဲ့ ကျန်းရိုရွှီး က ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား... ငါ့ကို ကောင်းကင် ပိတ်လှောင်ခြင်း ဝင်္ကပါ နဲ့ ထိန်းချုပ်ဖို့တောင် အိပ်မက် မက်ရဲသေးတယ်ပေါ့...

ကျန်းရိုရွှီး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို ငါ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပြီးတာ နက်၊ မသေနိုင်တဲ့ ဂူခန္ဓာကိုယ် နဲ့ မသေမျိုး ရုပ်ကလာပ် နဲ့ဆိုရင်၊ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ဝိညာဉ် က အသက်ရှင်နေသေးရင်တောင် ငါ ဘာကို ကြောက်စရာ ရှိသေးလို့လဲ... ကျန်း ဧကရာဇ်၊ !"