အခန်း (၃၂၉-၃၃၁)

အပိုင်း (၃၂၉) - ယဲ့နန်ထျန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ကျန်း ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း - ၂

ကူမော့သည် အလွန်တိကျသော လူသတ်စက်ယန္တရားတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ကာကွယ်မှုနှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ အချိန်ကိုက်ဖြစ်နေလေသည်။ သူသည် ယဲ့နန်ထျန်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြားမှ ဟာကွက်များကို အမြဲရှာဖွေနိုင်ခဲ့၏။

ယဲ့နန်ထျန်း၏ ဘယ်လက်သီးက အားကောင်းနေချိန်တွင် သူက ဘေးသို့ရှောင်တိမ်းကာ "ရစ်ပတ်နေသော ပိုးကြိုးလက်" ဖြင့် အားအင်ကို လမ်းကြောင်းလွဲသွားစေပြီး၊ ညာဘက်ဒူးဖြင့် တိုက်ခိုက်လာချိန်တွင်လည်း ခြေထောက်ကိုကွေး၍ ဖိချကာ အရှိန်အဟုန်ကို အသုံးချလျက် ယဲ့နန်ထျန်း၏ အောက်ပိုင်းကို "ခြေထောက်လွှဲကန်ချက်" ဖြင့် တုံ့ပြန်လေသည်။

သူ၏သိုင်းကွက်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံ နွေဦးလေပြင်းအလား နူးညံ့ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဒေါသတကြီးမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ပြင်းထန်လှကာ ခုတ်ချက်တိုင်းက ယဲ့နန်ထျန်း၏ အသက်သွေးကြောနေရာများကိုသာ ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ယဲ့နန်ထျန်းသည် သူ၏ "မသေနိုင်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်" မှရရှိသော အမြန်နှုန်း၊ ခွန်အားနှင့် ကာကွယ်ရေးတို့ကိုသာ အဓိကအားကိုးခဲ့သော်လည်း၊ သိုင်းပညာနည်းစနစ်အရဆိုလျှင် သူ့လိုလူတစ်ရာတောင် ကူမော့၏ အဆုံးအစမရှိသော သိုင်းကွက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!"

တိုက်ပွဲမှာ ထိုက်ကျိခန်းမမှ ဝမ်ဟွာခန်းမသို့၊ ထို့နောက် မွန်းတည့်ဂိတ်တံခါး၏ ပြိုကျနေသော နံရံများဆီသို့ ကူးစက်သွားလေသည်။ ယဲ့နန်ထျန်း၏ လက်သီးများက နဂါးကိုးကောင်နံရံကို ကြေမွသွားစေပြီး၊ ကူမော့၏ ကန်ချက်များက ရွှေရေတံတား၏ နဂါးတိုင်များကို ကျိုးသွားစေ၏။

အဆောက်အအုံများမှာ သူတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုများကြောင့် အပိုင်းပိုင်းပြိုကျကုန်ပြီး အင်ပါယာမြို့တော်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေတော့သည်။ ယဲ့နန်ထျန်း၏ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာကာ အရိုးကိုမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများ များပြားလာသော်လည်း၊ သူ၏ "မသေနိုင်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်" က သွေးထွက်ခြင်းမရှိဘဲ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယဲ့နန်ထျန်းသည် တိုက်ပွဲတွင် ပို၍ပို၍ ကြမ်းတမ်းလာလေသည်။ သူလဲကျသွားတိုင်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ပြန်လည်နာလန်ထူမှုဖြင့် ပြန်ထလာနိုင်ပြီး၊ သန့်စင်သောခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းဖြင့် အရာအားလုံးကို ကြိတ်ချေနေသော တောရိုင်းနွားရိုင်းတစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ကူမော့မှာလည်း အဝတ်အစားများ ချွေးရွှဲနစ်ကာ အရိုးကျိုးမှုအချို့ ရှိနေသော်လည်း၊ မျက်လုံးများမှာ ပို၍တည်ငြိမ်လာပြီး ချီတာတစ်ကောင်အလား သေစေနိုင်သော အခွင့်အရေးကိုသာ ရှာဖွေနေလေသည် ။

နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့နန်ထျန်း လက်သီးတစ်ချက် ထပ်မံထိုးလိုက်စဉ် ကူမော့က ရုတ်တရက် ငုံ့ရှောင်လိုက်ပြီး ယဲ့နန်ထျန်း၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို သံညှပ်များအလား ဖမ်းဆုပ်ကာ ဒူးကို ပခုံးဖြင့် ဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။

"ချောက်!

ယဲ့နန်ထျန်း၏ ဒူးမှ အရိုးအက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟန်ချက်ပျက်သွားစဉ် ကူမော့က အနီးကပ်ဝင်ရောက်ကာ လည်ပင်းကို ဖမ်းချုပ်လျက် ပခုံးကျော်ပစ်ပေါက်မှုဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

"ဖူး—!"

ယဲ့နန်ထျန်းမှာ ကြမ်းပြင်အုတ်ချပ်များကို ဖောက်ထွင်း၍ မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသော်လည်း ကူမော့က မရပ်တန့်ဘဲ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ခွထိုင်ကာ မုန်တိုင်းအလား လက်သီးချက်များကို ရွာကျစေတော့သည်။ လက်သီးချက်တိုင်းက မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး ယဲ့နန်ထျန်း၏ ရင်ဘတ်၊ ပါးပြင်နှင့် ခေါင်းများပေါ်သို့ တရစပ် ကျရောက်နေ၏။ ယဲ့နန်ထျန်းသည် ထောင်ချောက်မိနေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်နေရပြီး၊ မြေကြီးပေါ်တွင် ဆယ်ပေကျော်နက်သော ဧရာမကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟောက်…"

လက်သီးချက်နှင့် လက်ဝါးချက် ရာပေါင်းများစွာကို ခံစားပြီးနောက် ကူမော့က သူ၏လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်သောအခါ ယဲ့နန်ထျန်းမှာ နာကျင်စွာဖြင့် ရူးသွပ်နေသည့်အလား ဟောက်လိုက်လေတော့သည်။ သူ၏ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှ ရွှေရောင်အရည်များ စီးကျလာသော်လည်း မြေကြီးပေါ်ကျသည်နှင့် ချက်ချင်းအငွေ့ပျံသွားသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်နေပြီး အရိုးအတော်များများ ကျိုးသွားသော်လည်း ထိုစဉ်မှာပင် သူက ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်ကာ ကျန်းဧကရာဇ်ဆီသို့ ပြေးသွားစေပြီး—

"မင်းအမေလို …….ကောင် ငါ့ရဲ့ မူလ ဂူ ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးစမ်း၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒီမှာ သေရလိမ့်မယ်!"

ဟု ဟောက်လိုက်သည်။

သူ ဟောက်လိုက်စဉ် ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပွား သည် ကျန်း ဧကရာဇ် ၏ ဘေးသို့ ပြေးသွားကာ အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်နေရန် ကြိုးစားနေလေသည်။ သူ စကားပြောတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူ၏ ပါးစပ်မှ ရွှေရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး

"ငါ့ရဲ့ မူလ ဂူ ကို လွှတ်ပေးပါ၊ မင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်ဖို့ ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း မလွှတ်ပေးရင် ငါ သေမယ်၊ ပြီးတော့ မင်းလည်း သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ပဲ!"

ကျန်း ဧကရာဇ် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ကူမော့ကို အနိုင်ယူတာက ကိတ်မုန့် တစ်ခုလို လွယ်ကူတယ်လို့ မင်း အရင်က ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊ အဆုံးအစမရှိတဲ့ စွမ်းအင် နဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ပွား တွေနဲ့တောင် မင်း ရှုံးခဲ့တယ်!"

ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပွား က အေးစက်စွာ ပြောသည်

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ တော်တော့... ငါတို့ အတူတူ သေမလား ဒါမှမဟုတ် အတူတူ ထွက်ပြေးမလား... မင်း ရွေး!"

ကျန်း ဧကရာဇ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ သေမှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပွား ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရွှံ့အိုင် တစ်အိုင်အလား မြေကြီးထဲသို့ အရည်ပျော်သွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကျင်းနက်ကြီး ထဲတွင် အရိုက်ခံနေရသော ယဲ့နန်ထျန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ကူမော့သည် ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ရင်ဘတ်ကို လက် တစ်ချက်ဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အားပြင်းပြင်း ညှစ်လိုက်ရာ မူလ ဂူ ကို ချက်ချင်း ကြေမွသွားစေတော့၏။

သို့သော် ကူမော့၏ လက်ချောင်းထိပ်များက နွေးထွေးသော နှလုံးသားကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ လည်ပင်း နောက်ဘက်မှ အဆိပ်ပြင်း မြွေတစ်ကောင်အလား တက်လာလေသည်။

သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အနောက်သို့ ဆုတ်တော့မည့် အချိန်မှာပင်၊ အသက် ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် ခွေခွေလေး လဲကျသွားသင့်သော ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်းမှာ သေခါနီး တက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဧရာမ အရာတစ်ခု တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဘုန်း—!"

နားစည်ကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု လေဟာနယ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

ယဲ့နန်ထျန်း ၏ ရင်ဘတ်ရှိ ဒဏ်ရာမှ ပန်းထွက်နေသော ရွှေရောင် သွေးများ ရုတ်တရက် ခဲသွားပြီး သေးငယ်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်း ထောင်ပေါင်းများစွာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းများ က ကမ်းပါးများ ကျိုးပေါက်သွားသော ဒေါသတကြီး ပင်လယ် တစ်ခုအလား သူ၏ ကြေမွနေသော ရင်ဘတ်မှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ရွှေရောင် အရည်မှာ သွေးမဟုတ်သလို စစ်မှန်သောချီ လည်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားအနှစ်သာရ ပင် ဖြစ်သည်။

သန့်စင်ပြီး သော ဓားအနှစ်သာရ ပင် ဖြစ်လေသည်!

ထိုဓားအနှစ်သာရ ပေါ်လာသည့် ခဏတွင် ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယဲ့နန်ထျန်း၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ရှုပ်ထွေးသော ဓားပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် သူ၏အရေပြားမှ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ထက်မြက်မှုများ ဖြာထွက်လာလေသည်။

နှစ်ဘီလီယံပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျနေသော ဓားပင်လယ်ကြီးက ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်သည့် လှိုင်းလုံးများကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အလား၊ လှိုင်းထိပ်များမှာ ပင်လယ်ရေမဟုတ်ဘဲ အလင်းဓား ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ဖြစ်နေ၏။ လှိုင်းထိပ်တိုင်းက လောကကို ဖျက်ဆီးမည့် စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာပြီး မြို့ကို မီးရှို့ပစ်မည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေထုမှာ ဓားအနှစ်သာရကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး စူးရှသောမြည်သံ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကူမော့သည် ဓားကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ၊ ဓားမရေမတွက်နိုင်အောင် ပေါင်းဆုံသွားသည့် ဓားရေစီးကြောင်းကြီးက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ယဲ့နန်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ ဓားအနှစ်သာရကြားတွင် ဝေဝါးသွားပြီး ဓားမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ကူမော့ကို ပစ်မှတ်ထားလေသည်။ သူ၏ သွေးနှင့်အသားကို ဓားအနှစ်သာရက ဝါးမြိုသွားသည့်အခါ "မမြင်ရသော ဓား" ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြီးမှာ ဓားစကြဝဠာ တစ်ခုလုံး ပြိုကျလာသည့်အလား အရာအားလုံးကို တိုက်စားသွားတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်မှာ ခရမ်းပြာရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တိမ်တိုက်များမှာ ဓားမိုးများအဖြစ် ရွာကျလာသည်။ မြေကြီးမှာလည်း အက်ကွဲကြောင်းများကြားမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး နောက်ထပ် ဓားချောက်နက်ကြီးတစ်ခု မြေအောက်၌ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ကူမော့သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ မွေးရာပါချီဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်လိုက်သည်။ ဒိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ပထမဆုံးကျဆင်းလာသော ဓားအနှစ်သာရလှိုင်းမှာ ရွှေရောင်မီးပွားများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ကူမော့၏ လက်ဖျံကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာပြီး အရေပြားအောက်တွင် ရွှေရောင်နတ်ဘုရားသံကြိုးများ ပေါ်လာကာ မဟာဝရဇိန်နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးစင်္ကြာမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းမည့် ရွှေရောင်ကြာပန်းများ ပွင့်အာလာပြီး ရှေးဟောင်းသက္ကတမန္တန်သံများနှင့်အတူ သုံးထပ်ကာကွယ်ရေးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဒေါသတကြီး စီးဆင်းလာသော ဓားရေစီးကြောင်းက အတားအဆီးကို ဝင်တိုက်သည့်အခါ "တရှဲရှဲ" အသံနှင့်အတူ ဓားရာများ ပေါ်လာသော်လည်း ဂါထာမန္တန်များက ချက်ချင်းပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ ကူမော့က လက်မောင်းများကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်ကာ ဒုတိယမြောက် ဓားအနှစ်သာရလှိုင်းကို အားပြင်းပြင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

အင်ပါယာမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ကြီးမှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည့်အလား ဓားချောက်နက်ကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ မြို့တွင်းရှိ ကြေးခေါင်းလောင်းများမှာ လေမတိုက်ဘဲ မြည်ဟည်းကာ ဝမ်းနည်းဖွယ် ညည်းတွားသံများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

"ကြည့်စမ်း! အဲဒါ ဘာကြီးလဲ?!"

အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်သံများ ကြားတွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်က အနောက်မြောက် ကောင်းကင်ယံ ဆီသို့ ဆွဲငင်ခံလိုက်ရလေသည်။

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် ဧရာမဓားစွမ်းအင်လှိုင်းကြီးမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်သောအားမာန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။ ထိုလှိုင်းထိပ်များမှာ ပင်လယ်ရေမဟုတ်ဘဲ အလင်းဓားဘီလီယံပေါင်းများစွာ ဖြစ်နေပြီး၊ ဓားသွားတိုင်းက လောကကို ဖျက်ဆီးမည့် ထက်မြက်မှုများကို ဖြာထွက်နေလေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ထိုဖိအားများကြားမှ ကူမော့သည် လေဟာနယ်သို့ ပျံတက်သွားသော်လည်း ကြီးမားလှသော ဓားလှိုင်းကြီးမှာ သူ့ထက် သာလွန်နေပါသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကူမော့၏ပုံရိပ်မှာ ဓားအနှစ်သာရများကြား ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ သူသည် ဓားလှိုင်းကြီးအတွင်း ကျရောက်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဖန်တီးဆဲဖြစ်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားတစ်လက်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့၏။

...

ကျိုးပဲ့နေသော နန်းတော်၏ အပျက်အစီး ရင်ပြင်တွင်...

ရှောင်ဇီရင် သည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသော ဓားအနှစ်သာရ ကို စိုက်ကြည့်ကာ

"အဲဒါ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ကြီးစိုးတဲ့ ဓားအနှစ်သာရ နဲ့ တူတယ်... ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ရှိနေနိုင်သေးတာလဲ... လူသေသွားရင် ဓားလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲလေ..."

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သူ မသေသေးရင်ကော..."

ယဲ့ကျင်းလန် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း က သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး

"တကယ်လို့ သူ မသေသေးဘူး ဆိုရင်၊ အစ်ကိုကူ ရဲ့ လောကမှာ နံပါတ် ၁ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့က... စိုးရိမ်ရတယ်... အို ဒုက္ခပါပဲ၊ အစ်ကိုကူ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် သည်လည်း ရုတ်တရက် လန့်ဖျပ်သွားပြီး

"အခုက သူ နံပါတ် ၁ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ သူရဲကောင်း ကူ အဲဒါကို ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ဆိုတဲ့ ပြဿနာပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်...

ယဲ့ကျင်းလန် သည် သူ၏ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျန်း စစ်သား အများအပြားကို နှစ်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး သွေးစွန်းနေသော လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

ထိုအဖွဲ့ ဓားအနှစ်သာရ ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ပြေးသွားကြလေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်...

ကူချူတုန်းမှာ သူတို့ထဲတွင် အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်လေသည်။ သူမ ပြေးနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူမ၏ စာအုပ်သေတ္တာ ထဲမှ သေတ္တာငယ် တစ်လုံးကို ယူလိုက်၏။

အတွင်းတွင် သေသူကို ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်ဟု ဆိုကြသော အသက်ဖန်တီးခြင်း ဆေးလုံး ရှိလေသည်။

သူတို့ ပြိုကျနေသော မြို့ရိုးပေါ်မှ ပျံသန်းသွားစဉ် လေဟာနယ်မှ ဧရာမ ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်

"ခွဲစမ်း!"

လျှပ်စီးများနှင့် မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော ဧရာမ ဓမ္မပုံစံ တစ်ခု လေဟာနယ်တွင် ပေါ်လာပြီး ရူးသွပ်စွာ ဟောက်လိုက်လေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်းမှာ အဆုံးအစမရှိသော ဓားအနှစ်သာရ ကြောင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး အပေါက်များ ဗလပွ ဖြစ်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

သို့သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအနှစ်သာရ မှာလည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စတင် အားနည်းလာလေသည်။

လေဟာနယ်တွင် ကူမော့သည် ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓဘာသာ အလင်းရောင် နှင့် နတ်ဘုရား စွမ်းအား များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သွေးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စီးကျနေလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေသော ဓားအနှစ်သာရ မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ကူမော့ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

"သတ်!"

ချက်ချင်းပင် ကျန်း နိုင်ငံ ကျွမ်းကျင်သူ အုပ်စုကြီး တစ်စု ပြေးဝင်လာကြ၏။

ကူမော့ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

"ဟောက်!"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ကျင်းလန် ဟောက်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် မီးချီလင် တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာတင် သတ်ပစ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ ထပ်မံ ဟောက်လိုက်ပြီး ထိုလူများကို တားဆီးရန် ဒေါသတကြီး မီးတောက်များကို ပစ်လွတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ရှောင်ဇီရင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သူမ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ရှည်လျားသည့် အင်္ကျီလက်များ လွင့်ပျံသွားပြီး ပိတ်စ တံတိုင်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။၊

"အစ်ကို၊ ဆေးသောက်!"

ကူချူတုန်းက အသက်ဖန်တီးခြင်း ဆေးလုံး ကို ကူမော့၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဖြူရောင် ပိုးကြိုးမျှင်များ ကူမော့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာ၏။သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်!"

"ကျွန်မ သိပါတယ်"

ကူချူတုန်းက ပြောသည်

"အစ်ကိုက လောကမှာ အတော်ဆုံးပဲ၊ အဆင်ပြေမှာပါ!"

ကူမော့ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။ ကူချူတုန်း၏ မျက်လုံးများရှိ စိုးရိမ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများကို သူ မြင်နိုင်လေသည်။ သို့သော်လည်း ကူချူတုန်းသည် တကယ်ကို ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့လေသည်။ အရင်ကဆိုရင် ဒီအခြေအနေကို မြင်ပြီး သူမ သေချာပေါက် မျက်ရည်ကျနေလောက်ပြီ، ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမရဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး တည်ငြိမ်အောင် နေနိုင်နေပြီလေ။

"စောင်း!"

ထိုစဉ်...

ကူမော့ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကူချူတုန်းက ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း ကို ချက်ချင်း ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ကူမော့သည် စောင်းကို ကိုင်လျက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော ကျန်း နိုင်ငံ စစ်တပ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကူ၊ ရသေးရဲ့လား..."

ယဲ့ကျင်းလန် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးတောက်များဖြင့် တောက်လောင်နေလျက် လျှောက်လာ၏။ ကူမော့ မတ်တတ်ရပ်နိုင်သေးပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ မှာ မအားနည်းသေးကြောင်း မြင်သောအခါ သူ့ကို နောက်ပြောင်လိုက်လေသည်။

ကူမော့က စစ်တပ်၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကျန်း ဧကရာဇ် ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ

"ဘယ်သူ အရင်ရောက်မလဲ လောင်းကြေးထပ်ကြမလား..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လောင်းကြေးထပ်မယ်!"

အပိုင်း (၃၃၀ ) - ယဲ့နန်ထျန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ကျန်း ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ၃

ယဲ့ကျင်းလန် သည် စစ်တပ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ကူမော့လည်း အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွား၏။

ကျိုးချင်းဖုန်း က

"ကျွန်တော်..."

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကူချူတုန်းနှင့် ရှောင်ဇီရင် တို့သည် ဓားကိုင်ထားပြီး စမ်းကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော ကျိုးချင်းဖုန်း ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ရှောင်ဇီရင် ၏ မျက်လုံးများတွင် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူမက

"သခင် ကျိုး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို အောက်ဆွဲမချပါနဲ့..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူချူတုန်းကလည်း သံသယဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

ကျိုးချင်းဖုန်း သည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး အနေရခက်စွာဖြင့်

"ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက... သူတို့က တော်တော် တော်တာပဲ လို့ ပြောမလို့ပါ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟောက်—!"

တိမ်များကို ဆွဲဖြဲသွားသည့် သားရဲဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ယဲ့ကျင်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စစ်တပ်ဝင်္ကပါအလယ်တွင် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး အရည်ပျော်နေသော ချော်ရည်အလား အနီရင့်ရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ဦးခေါင်းတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော ဂျိုနှစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အပြာရောင်မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော မီးချီလင် တစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး စစ်တပ်ဝင်္ကပါကို ကြေမွသွားစေတော့၏။ ၎င်း၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကျောက်ပြားမြေကြီးမှာ ထောပတ်အလား အရည်ပျော်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လေထုမှာလည်း အပူရှိန်ကြောင့် ပုံပျက်သွားသည်။ မီးချီလင်သည် တောင်တစ်လုံး ပြေးဝင်လာသည့် အားအင်ဖြင့် သံချပ်ကာစစ်သည်များကို တိုက်ရိုက်ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

"ချောက်—"

ကျိုးပဲ့သွားသော လက်နက်များနှင့် အရိုးများ၏အသံမှာ ဆူညံသွား၏။ ဒိုင်းကိုင်စစ်သားများမှာ လောက်လေးခွဖြင့် အပစ်ခံရသော မြေအိုးများအလား လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ မီးချီလင်၏ ခွာအောက်တွင် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရသဖြင့် သေသပ်သော စစ်ကြောင်းမှာ သွေးစွန်းနေသော လမ်းကြောင်းအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်များနှင့် အသားစများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့သည် မြေကြီးကို ပွတ်တိုက်ကာ သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ရွက်အလား လွင့်ပျံလာသည်။ သူ၏မွေးရာပါချီဒိုင်းမှာ အပူရှိန်ကြောင့် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်နေသော်လည်း ပျံသန်းလာသော လက်နက်ပိုင်းအစများကို လမ်းကြောင်းလွဲသွားအောင် ကာကွယ်ပေးထားသည်။ သူ၏လက်ချောင်းများက ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်းကို အရူးအမူး တီးခတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင်အသံလှိုင်းများ ဟိန်းထွက်လာသည်။

"ချွင်! ချွင်! ချွင်!"

ထိုစူးရှသော အသံလှိုင်းများ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် စစ်သားများမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးများ သွေးရဲလာကာ အတွင်းအင်္ဂါများပါမကျန် ကြေမွကုန်သည်။ သန်မာသောစစ်သည်များမှာ သွေးမိုး၊ အသားစများနှင့် အရိုးပိုင်းအစများအဖြစ် လောင်ကျွမ်းနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပက်ဖြန်းကျဆင်းသွားကြသည်။

မီးချီလင်၏ မီးတောက်နှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာစောင်း၏ အသံလှိုင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ စစ်မြေပြင်မှာ သားသတ်ရုံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ကူမော့သည် သွေးမိုးများကြားမှ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်ဖြင့် ဝင်္ကပါအလယ်ရှိ ကျန်းဧကရာဇ်၏ အမိန့်ပေးစင်မြင့်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားလေသည်။

ကူမော့ အံ့သြသွားသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ ပျက်စီးခြင်းဘေးဒုက္ခများကြားတွင်ပင် ကျန်းဧကရာဇ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျန်း ဧကရာဇ် အပေါ် ကူမော့၏ အမြင် တိုးတက်လာလေသည်။

"ကူမော့... မင်း ငါ့ကို တကယ် သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား..."

ကျန်း ဧကရာဇ် က ကူမော့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကူမော့က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်

"ကျန်းရိုရွှီး ကို သုံးပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ မင်း စီစဉ်နေတာလား..."

ကျန်း ဧကရာဇ် က ပြောသည်

"ငါ့အဘိုး တကယ်ပဲ မသေသေးပါဘူး، ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကို ခြိမ်းခြောက်တာက အဆင်ပြေပါတယ်….မင်းကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ကတော့ မလုံလောက်ပါဘူး... "

"ဒါပေမဲ့ မင်း သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်... အခု ချူ ဧကရာဇ် ဟာ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားပြီး သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က လောကကြီးကို စည်းလုံးဖို့ပါပဲ... ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုတွေ လာတော့မယ်၊ နိုင်ငံတိုင်းက စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြပြီ... ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတဲ့ လောကကြီးကို စတင်ခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ နာမည်ဆိုး ကို ဘယ်သူမှ မခံချင်ကြဘူးလေ..."

"တကယ်လို့ မင်း အခု ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်၊ ကျန်း ဟာ စစ်ပွဲရဲ့ အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး အနှစ် ခုနစ်ရာ အတွင်း အကြီးမားဆုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုကြီး စတင်ပါလိမ့်မယ်... အဲဒါကို စတင်တဲ့ သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းဟာ ထာဝရ နာမည်ဆိုး ကို ခံရမှာပါ... မင်း တကယ်ပဲ ပြင်ဆင်ထားပြီလား..."

ကူမော့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ထာဝရ နာမည်ဆိုး ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သမိုင်းမှာ နာမည် တစ်ခု ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ ကူမော့ ဂရုမစိုက်ဘူး!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်...

ကူမော့သည် သူ၏ စောင်းကြိုးများကို ဆွဲလိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျန်း ဧကရာဇ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် သွေးစွန်းမှုများ စတင် ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက် "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

ကူမော့သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည် -

[ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်]

[ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဆုလာဘ် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် နဂါးနတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် ကို ရရှိသည်]

[ယခု ရယူမည်]

…

[ကြယ်ရှစ်ပွင့် ဝရမ်းပြေးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် (၁/၂)]

[ဝရမ်းပြေး ပစ်မှတ် – ကျန်းရိုရွှီး]

[တာဝန်အဆင့် – ကြယ်ရှစ်ပွင့်]

[တာဝန်ဆုလာဘ် – အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဓားနှစ်ဆယ့်သုံးကွက်]

[မပြီးမြောက်သေးပါ]

…

ချက်ချင်းပင် ကူမော့သည် နဂါးနတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် ကို ရယူလိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း အပြောင်းအလဲ တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤအပြောင်းအလဲမှာ ယခင်က သူ ရရှိခဲ့သော မည်သည့် သိုင်းပညာနှင့်မျှ မတူညီပေ؛

၎င်းမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက် တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤခံစားချက်မှာ အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သူသည် လောကကို အုပ်ချုပ်သော နိယာမများကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အလား၊ သူ၏ သက်ရှိ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်တက်သွားသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက်...

ကူမော့သည် ကျန်းရိုရွှီး နှင့် ပတ်သက်သော စနစ်၏ ဒုတိယ အသိပေးချက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ တစ်ဝက် ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။

ကူမော့သည် ထိုအရာမှာ ကျန်း ဧကရာဇ် နှင့် ယဲ့နန်ထျန်း တို့ ပြောခဲ့သော "မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်" ဖြစ်သည့် ကျန်းရိုရွှီး ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အခုလေးတင် သူဖျက်စီးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိလေသည်။

ယဲ့နန်ထျန်း နှင့် ကျန်း ဧကရာဇ် တို့၏ အပြောအရဆိုလျှင် ကျန်းရိုရွှီး မသေမျိုး အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းသွားစဉ် ချန်ရစ်ခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဖြစ်နိုင်မလား... သူ တကယ်ပဲ မသေမျိုး အဖြစ်ကို တက်လှမ်းသွားတာလား..."

"ဒါပေမဲ့ ကျန်းရိုရွှီး ဟာ လူတိုင်းရှေ့မှာ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြောင့် ဖုန်မှုန့်တွေ အဖြစ် ကြေမွသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျန်းရိုရွှီး ၏ အခြေအနေ နှင့် ပတ်သက်၍ ကူမော့ ခဏမျှ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အဖြေရှာမရခဲ့သဖြင့် ဆက်မစဉ်းစားတော့ချေ။ သူသည် ထိုက်ရွှီး ဓား နှင့် ယွမ်ဟုန် ဓား တို့ကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် ကူချူတုန်း၊ ရှောင်ဇီရင် နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အင်ပါယာ စစ်တပ်မှာ ယဲ့ကျင်းလန် ၏ လက်ချက်ဖြင့် လူသတ်ပွဲ ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်ကာ، အခုလေးတင် ကူမော့နှင့် ယဲ့ကျင်းလန် တို့၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ရလေသည်။ သူတို့သည် ထွက်ပြေးနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်း ဧကရာဇ် လည်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ စစ်တပ်မှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားတော့၏။

ထို့ကြောင့် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ကြီးမားသော ဟန့်တားမှု မရှိဘဲ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ကြလေသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဟုန်လု ဘုရားကျောင်း သို့ ပြန်သွားကာ အခြားသူများကို ခေါ်ပြီး အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။

ဧကရာဇ်မင်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီး အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံးနီးပါး သေဆုံးသွားသဖြင့်၊

ကျန်း နိုင်ငံ၏ မြို့တော်တွင် ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ကူမော့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် မြို့တော်မှ ဘာအနှောင့်အယှက် မှ မရှိဘဲ မြို့အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။

ကူမော့သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရင်း မြင်းလှည်းထဲတွင် ထိုင်နေ၏။

ယဲ့နန်ထျန်း မသေမီ ကျန်းရိုရွှီး ၏ ဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကူမော့ အငိုက်မိသွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ မွေးရာပါချီ နှင့် မဟာ ဝရဇိန် နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကြောင့် ရိုက်ခတ်မှု အများစုကို သူ ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သော်လည်း၊

ဓားချက်မှာ အရမ်း ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းပြီး သူ၏ ကာကွယ်ရေးမှာလည်း အရမ်း အလျင်စလို ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ မူလသို့ပြန်ရောက်ခြင်းချီ ၏ ကာကွယ်ရေး ပုံစံကို အသက်သွင်းရန်ပင် အချိန်မရလိုက်သဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ရရှိခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း...

သူသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ကုသနိုင်စွမ်းရှိသည့် သိုင်းပညာ အတော်များများကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ ပြာအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသရွေ့ သူ အသတ်ခံရလျှင်ပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒဏ်ရာများ ပြင်းထန်သော်လည်း ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ချေ။

သုံးရက်တိုင်တိုင် အတူတကွ ခရီးသွားခဲ့ပြီးနောက်...

သူတို့သည် လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းဒေသ တစ်ခု၏ နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နှစ်ခု လမ်းခွဲကြရာ အနေရခက်သော လေထုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်ဇီရင် သည် မြင်းစီးကာ ကူမော့၏ မြင်းလှည်း အနားသို့ လာပြီး

"မဟာသူရဲကောင်း ကူ... အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက် ကျန်နေသေးတဲ့ ဆုကြေးငွေ ငွေစ တစ်သိန်း ကို ရှင့်ဆီ လာပို့ပေးပါလိမ့်မယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့ ကန့်လန့်ကာ ကို မပြီး မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ဦးညွှတ်လျက်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

"ကျွန်မက ရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ"

ဟု ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"ယဲ့နန်ထျန်း ကို သတ်ဖို့ပဲ ကျွန်မတို့ သဘောတူခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုကြီး ဖြစ်သွားပြီး ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

ကူမော့က ပြောသည်

"အရှင်မင်းသမီး က ဗဟုသုတ အရမ်း ကြွယ်ဝပါတယ်... အဲဒီတုန်းက ကျန်းရိုရွှီး ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ရာမှာ ပါဝင်ဖို့ ချူ နိုင်ငံကလည်း ကျွမ်းကျင်သူတွေကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်လေ... ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ အခြေအနေ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းမှာ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုခု ရှိလား... သူ တကယ်ပဲ တက်လှမ်းသွားတာလား..."

ရှောင်ဇီရင် က ပြန်ဖြေသည်

"တက်လှမ်းခြင်း နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သီအိုရီ တွေက အမြဲတမ်း ကောလာဟလ တွေပဲ ရှိနေခဲ့တာပါ... ဥပမာ၊ ရှင် ရင်းနှီးတဲ့ လုံဟူတောင် မှာ တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် ရှိတယ်လေ။ အဲဒါကို တက်လှမ်းခြင်း သီအိုရီ အရ နာမည်ပေးထားတာပါ... ဒါပေမဲ့ မှတ်တမ်း အမျိုးမျိုး အရဆိုရင် တက်လှမ်းခြင်း ဟာ ချီကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာပဲ ရှိပါတယ်..."

"သက်ဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းတွေကို လေ့လာဖို့ မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း ကို ကျွန်မ တစ်ခါ သွားဖူးတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မ သဘောတူတဲ့ သီအိုရီ တစ်ခုကတော့ ဒဏ္ဍာရီလာ တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု ထဲက—ကောင်းကင် တံခါးကို ခေါက်ခြင်း၊ အတွင်းမိစ္ဆာ နဲ့ အပြင် ကောင်းကင်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် တက်လှမ်းခြင်း ကို ဖန်တီးတယ် ဆိုတာပါပဲ..."

ကူမော့က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြပါဦး، အရှင်မင်းသမီး!"

"ရှင် မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ"

ရှောင်ဇီရင် က ဆိုသည်

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဆရာကြီး ကူ... ကျွန်မရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်က အဲဒီအဆင့်နဲ့ အဝေးကြီး ဝေးနေသေးတော့ အဲဒီအကြောင်းကို ကျွန်မ သိပ်မသိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ရှင်က လောကမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှု က ဒီခေတ်မှာ အမြင့်ဆုံးပါ... ဒီအကြောင်းကို သေချာပေါက် ပိုသိလာနိုင်မှာပါ... တကယ်လို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်، ရှင် လာလည်တဲ့ အချိန်တိုင်း ချူ နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင် စာကြည့်တိုက် ကို ကြည့်ဖို့ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်..."

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဟုဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ဇီရင် က ဆက်ပြောသည်

"ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဟာ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်တဲ့အခါ သူတို့ဟာ မသေမျိုး အဖြစ်ကို တက်လှမ်းနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒါကိုတံခါး 'ခေါက်ခြင်း လို့ ခေါ်ပါတယ်..." ကောင်းကင် တံခါး ဟာ တားမြစ်ချက် ဆယ့်သုံးခု အနက် စတုတ္ထမြောက် ဖြစ်ပြီး၊ နဝမမြောက် တားမြစ်ချက် ကတော့ အဲဒါကို ခေါက်တဲ့အခါ အတွင်းမိစ္ဆာ တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာပါ...

ဒီအတွင်းမိစ္ဆာ တွေကို အနိုင်ယူပြီးမှသာ လူတစ်ယောက်က ကောင်းကင် တံခါး ကို တကယ် ခေါက်နိုင်ပြီး၊ အဲဒါကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို မသေမျိုး အဖြစ်ကို တက်လှမ်းစေပြီး မသေမျိုး နယ်ပယ် ထဲကို ဝင်ရောက်စေပါတယ်...

ဒီ မသေမျိုး နယ်ပယ် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒဏ္ဍာရီတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အလွယ်တကူ အလက်ခံဆုံး ကတော့ သတ္တမမြောက် တားမြစ်ချက် ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ အလွန် က ကောင်းကင် ပါပဲ...

ကူမော့က

"အဲဒါမှာ အထူးတလည် ရှင်းပြချက် ရှိလို့လား..."

ဟုဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"ကျွန်မတို့ ချူ နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင် စာကြည့်တိုက် မှာ ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်း စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ကျွန်မ တစ်ခါ ရခဲ့ဖူးပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ ဇာတ်လမ်း က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာ့ကိုးဆယ် ကျော်က အကြောင်းကို ပြောပြထားတာပါ..." တစ်ခါတုန်းက ပညာရှင် တစ်ယောက် ထိုက်ဟန်း တောင်တန်း မှာ ခရီးသွားနေတုန်း သည်းထန်တဲ့ မိုးသက်မုန်တိုင်း ထဲမှာ ပိတ်မိသွားတယ်... ခိုလှုံရာ ရှာရင်း သူ ဂူတစ်ခုထဲ ဝင်သွားခဲ့တယ်...

သန်းခေါင်ယံ အချိန်မှာ သူ ထူးဆန်းတဲ့ အနံ့လေး တစ်ခု ရလာပြီး အဲဒီအနံ့ နောက်ကို လိုက်သွားတယ်... ဂူရဲ့ အနက်ပိုင်းမှာ အပေါက်ငယ်လေး တစ်ခုကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်... အဲဒီအနံ့ကြောင့် အရမ်းကို ညှို့ယူဖမ်းစား ခံလိုက်ရပြီး အန္တရာယ်ကို လျစ်လျူရှုကာ အပေါက်ထဲကို တွားသွား ဝင်သွားခဲ့တယ်، အဲဒါက မြေအောက် မြစ်တစ်စင်းဆီ ဦးတည်နေတယ် ဆိုတာကို မသိလိုက်ဘူး...

ပညာရှင် ဟာ အတိုင်းအဆမသိ နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ဝန်းတဲ့ မြစ်ထဲကို ပြုတ်ကျသွားတယ်... သူ သေရတော့မယ်လို့ ထင်နေတုန်း ရုတ်တရက် အလင်းရောင် တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်... အဲဒီဆီကို အသည်းအသန် ရေကူးသွားပြီး ရေထဲမှာ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်... ထူးဆန်းတဲ့ ငါးတစ်ကောင်က အဲဒီအမျိုးသမီး ကို ကိုက်နေတာ...

သနားစိတ် ဝင်သွားတဲ့ ပညာရှင် ဟာ ငါးကို အသည်းအသန် မောင်းထုတ်ပြီး သူမကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်... ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ သူဟာ ရေအောက်ခြေကို နစ်မြုပ်သွားပြီး، နိုးလာတဲ့ အခါမှာတော့ ဂူထဲကို ပြန်ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်، အဲဒီနေရာမှာ အမျိုးသမီး ဟာ ကြာပန်း ထိုင်ခုံ ပေါ်မှာ မြင့်မြင့် ထိုင်နေပြီး တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင် တွေနဲ့ လွှမ်းခြုံနေတယ်...

အဲဒီ လှပတဲ့ အမျိုးသမီး က သူမဟာ ထိုက်ဟန်း တောင်တန်း က ချီကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ မသေမျိုး အဖြစ်ကို ရရှိခဲ့တယ်လို့ ပြောပါတယ်... မသေမျိုး နယ်ပယ် ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ သူမရဲ့ နောက်ဆုံး ကြိုးစားမှု အတွင်းမှာ၊ သူမဟာ ရုပ်လုံးပေါ်လာတဲ့ မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပါတယ်...

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ပညာရှင် က သူမကို ကူညီခဲ့ပြီး၊ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့ အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့အတွက် သူ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု တွေနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၊ ဂုဏ်အသရေ ရှိတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ရရှိအောင် ကူညီပေးဖို့ ဆယ်ရက် အကြာမှာ သေမျိုးလောက ကို သူမ ဆင်းသက်လာမယ်လို့ ပြောပါတယ်... ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အမျိုးသမီး သည် သူမ၏ ကြာပန်း ထိုင်ခုံ ပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားလေသည်။

ပညာရှင် လန့်နိုးလာသောအခါ မိုးလင်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ပြီးခဲ့သော ညက ဖြစ်ရပ်များမှာ အိပ်မက် တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပညာရှင် သည် အင်ပါယာ စာမေးပွဲများကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး နန်းတွင်းသို့ အရာရှိ တစ်ဦးအဖြစ် ဝင်ရောက်ကာ နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် မြို့ဝန် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က နိုင်ငံသည် သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ် များကို ခံစားနေရပြီး ပြည်သူများမှာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးကာ လူသား အချင်းချင်း စားသုံးရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။

သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်မင်း မှာ...

လုံးဝ အသုံးမကျဘဲ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဆောက်လုပ်ရေး စီမံကိန်းများတွင် နှစ်မြှုပ်ကာ အခွန်များကို တိုးမြှင့်နေလေသည်။ ပညာရှင် သည် ပြည်သူများကို သနားစိတ်ဖြင့် ဧကရာဇ်မင်း ထံ အသနားခံစာ တင်သွင်းခဲ့ရာ အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ကျကာ သူ၏ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ကွပ်မျက်ရန် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံခဲ့ရလေသည်။

သို့သော် သူ ကွပ်မျက်ခံရမည့် အချိန်မှာပင် ကွပ်မျက်ရေး ကွင်းပြင် သို့ နတ်သမီး တစ်ပါး ဆင်းသက်လာပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ကျင့်ကြံသူ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် အတိအကျ ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံတွင် တစ်ရက်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တစ်နှစ်နှင့် ညီမျှလေသည်။

ထို့နောက် နတ်သမီး ၏ အကူအညီဖြင့် ပညာရှင် သည် ပုန်ကန်ထကြွကာ အာဏာရှင် မင်းဆက် ကို ဖြုတ်ချပြီး မင်းဆက် အသစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ကာ ပြည်သူများကို ဘဝသစ် တစ်ခု ယူဆောင်လာပေးခဲ့လေသည်။ ဤပညာရှင်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မဟာ ချူ ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ ပင် ဖြစ်လေသည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ကူမော့က

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဧကရာဇ် တစ်ပါး အကြောင်း ပြောပြတဲ့ အရမ်းကို ပုံမှန် ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်ပါပဲ... မင်းဆက် တွေနဲ့ နိုင်ငံအသီးသီးရဲ့ တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် တွေမှာလည်း အလားတူ ဒဏ္ဍာရီ တွေ ရှိကြပါတယ်...

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒါက သာမန် ပြည်သူတွေကို လှည့်စားဖို့၊ နတ်ဘုရား တွေ ပေးသနားထားတဲ့ အင်ပါယာ အာဏာ ဆိုတဲ့ အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက် နဲ့ သူတို့ရဲ့ ပုန်ကန်မှုကို တရားဝင် ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ဖန်တီးထားတဲ့ အရာတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဇာတ်လမ်း တစ်ခုတည်းကို ကြည့်ရင် အဲ့လ်ု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဇာတ်လမ်းရဲ့ ဒုတိယ အပိုင်း ရှိသေးတယ်... ချူ နိုင်ငံ တည်ထောင်နေစဉ် အတွင်း ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ ဟာ နတ်သမီး တစ်ပါးအပေါ် ခံစားချက်တွေ ရှိလာခဲ့တယ်...

ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ နတ်သမီး ရဲ့ အချိန်က ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်လို့ သူမ ထွက်သွားရတော့မယ်၊ နောက်ထပ် တစ်ခါမှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူးလေ..."

ရှောင်ဇီရင် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်

"ဇာတ်လမ်းက ဒီမှာတင် ဆုံးသွားတယ်... နောက်ပိုင်းမှာ မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း မှာ ကောင်းကင် တမန်တော် တစ်ပါး လူ့လောက ကို လာရောက်လည်ပတ်တဲ့ မှတ်တမ်း တစ်ခုကို ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တယ်... အချိန်ကိုက်က နတ်သမီး ကို ကောင်းကင် ဧည့်သည် တစ်ပါးက ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့ အဲဒီ ဇာတ်လမ်းထဲက အချိန်ကိုက် နဲ့ အတိအကျ တူညီနေပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

အချိန်ကိုက် တိုက်ဆိုင်နေတယ်။

ထို့ပြင် နိုင်ငံတည်ငြိမ်ပြီးနောက် ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ သည် ကောင်းကင်ဘုံ အလွန် က ကောင်းကင် နယ်ပယ် ကို ရှာဖွေရာတွင် မိမိကိုယ်ကို မြှုပ်နှံခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းသော မှတ်တမ်းများ ရှိပါသည်؛။နိုင်ငံအားလုံးတွင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်သော သက်ဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများကို ရှာတွေ့နိုင်သင့်ပါသည်။

ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ သည် သူ၏ နောက်ပိုင်း နှစ်များတွင် အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်လာပြီး မသေနိုင်သော အဖြစ်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်ဟု လူအများအပြားက ပြောကြသော်လည်း၊ တော်ဝင် မှတ်တမ်းများက ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ သည် မသေနိုင်သော အဖြစ်ကို မရှာဖွေဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ အလွန် က ကောင်းကင် နယ်ပယ် ကို ရှာဖွေခဲ့ကြောင်းနှင့် သူသည် နတ်သမီး ၏ ပုံတူပန်းချီ ကို အချိန်အကြာကြီး ငေးကြည့်နေခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပါသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ သည် သူ၏ သေဆုံးချိန် နီးကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိသောအခါ ဟွေး ဧကရာဇ် ကို ထီးနန်း လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အချိန်နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူသည် နတ်သမီး ၏ မသေမျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း အပြီးတွင် သူမ ချန်ရစ်ခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ အိပ်စက်ရန် ထိုက်ဟန်း တောင်တန်း သို့ သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည့် နောက်ဆုံး အင်ပါယာ အမိန့်တော် တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

တကယ်တမ်းကျတော့ အခုအချိန်အထိ နတ်သမီး ရဲ့ ပုံတူပန်းချီ ဟာ မဟာ ချူ အင်ပါယာ နန်းတော် ထဲမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ ရဲ့ နောက်ဆုံး အင်ပါယာ အမိန့်တော် ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားဆဲပါပဲ။

နားထောင်ပြီးနောက်...

ကူမော့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"ဒါဆို၊ အရှင်မင်းသမီး ဆိုလိုတာက တက်လှမ်းခြင်း ဟာ တကယ်ကို အမှန်တရား တစ်ခုပဲလို့ပေါ့..."

"အရင်တုန်းကတော့ ကျွန်မ တကယ် မယုံခဲ့ပါဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဧကရာဇ် ကောင်းကျူ အကြောင်း ဇာတ်လမ်း ရော မဟာ အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်း က မှတ်တမ်းတွေပါ ဒဏ္ဍာရီ တွေနဲ့ ပိုတူပြီး၊ အဲဒါတွေကို ဇာတ်လမ်းတွေ သက်သက် အနေနဲ့ပဲ ကျွန်မ အမြဲတမ်း သဘောထားခဲ့တယ်"

ဟု ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို မြင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒီမှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်မ စယုံကြည်လာပြီ..."

ထိုနေရာတွင် ရှောင်ဇီရင် က မေးလိုက်သည်

"ဆရာကြီး ကူ... လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတဲ့အခါ ဓား လည်း သေဆုံးသွားတယ် ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြပါတယ်... ရှင့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သိုင်းပညာ နဲ့ဆိုရင်၊ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဓားအနှစ်သာရ မသေနိုင်ဘူး ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လား..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်

"ဓားစွမ်းအင် က ဖြစ်နိုင်ပါတယ်؛ အဲဒါကို သိုလှောင်ထားလို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဓားအနှစ်သာရ ကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒါကြောင့် ကျန်း ဧကရာဇ် က ကျန်းရိုရွှီး မသေသေးဘူးလို့ ပြောတာ လိမ်နေတာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး..."

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"တကယ်တမ်းကျတော့ ကျန်းရိုရွှီး ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြား က သူတို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ကျန်းရိုရွှီး ဟာ လူသား မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေ တစ်ကောင်နဲ့ တူတယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတယ်... သာမန် ဓားတွေ၊ သန်လျက်တွေက သူ့ကို လုံးဝ မထိနိုင်ခဲ့ဘူးတဲ့...

ကျန်းရိုရွှီး ဟာ မြန်နေလို့ ဒါမှမဟုတ် ကာကွယ်ရေး အားကောင်းနေလို့ မဟုတ်ပါဘူး؛ သူက ဒဏ္ဍာရီထဲက တစ္ဆေ တစ်ကောင်လိုပဲ ထိလို့ မရတာပါ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက အဲဒီအကြောင်းကို သေသေချာချာ စဉ်းစားခဲ့တဲ့သူ သိပ်မရှိပါဘူး...

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လောကမှာ သိုင်းပညာ မျိုးစုံ ရှိပြီး၊ ကျန်းရိုရွှီး ဟာ ခန့်မှန်းရ အခက်ဆုံး ချီကျင့်ကြံသူတွေ ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လို့ သူ့မှာ အထူး နည်းလမ်း တချို့ ရှိတာက ပုံမှန်ပါပဲ...

အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့၊ အဲဒီအချိန်က ကျန်းရိုရွှီး ဟာ တကယ်ပဲ လူသား မဟုတ်တော့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒဏ္ဍာရီ တွေထဲမှာ မသေမျိုး အဖြစ်ကို တက်လှမ်းသွားသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ သေမျိုး ပုံစံ ကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ် တွေက နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်လာတယ်လို့ ဆိုကြတယ်...

နတ်ဘုရားတွေနဲ့ လူသားတွေဟာ အရမ်း ကွာခြားပြီး သေမျိုးလောက က အရာတွေက နတ်ဘုရားတွေကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ပါဘူး... ဒါကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လို့ ကျန်းရိုရွှီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာပါ...

ဒါကြောင့် ကျန်းရိုရွှီး ဟာ သူ့ရဲ့ သေမျိုး ပုံစံ ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် သူ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး؛ အဲဒီအစား သူက သိုင်းပညာ လမ်းလွဲသွားခဲ့တယ်..."

သူ ကောင်းကင် တံခါးကို ခေါက်တဲ့ အချိန်မှာ သေမျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း ကို ခံယူပြီးပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အတွင်းမိစ္ဆာ ရဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကို မကျော်လွှားနိုင်သေးတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ကူမော့က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"မင်းရဲ့ ကြင်နာတဲ့ လမ်းညွှန်မှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းသမီး!"

ရှောင်ဇီရင် က အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ပြောလိုက်သည်

"ရှင့်ကို ဘာအကူအညီ မှ ကျွန်မ မပေးနိုင်ခဲ့ပါဘူး ဆရာကြီး ကူ... ဒီလို လုပ်ရင်ကော၊ နိုင်ငံကို ပြန်ရောက်ရင် သက်ဆိုင်ရာ စာအုပ်တွေကို အထူးတလည် ရှာဖွေကြည့်ပါ့မယ်၊ အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက် တစ်ခုခု တွေ့ရင် ရှင့်ဆီ စာရေးလိုက်ပါ့မယ်..."

ကူမော့က လက်ဆုတ်ချီကာ ပြောသည်

"ဒါဆို အရှင်မင်းသမီး ကို အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကန်တိုင်းပြည် ကို ပြန်ရောက်ရင် လုံဟူတောင် မှာ ခဏလောက် နေမှာမို့လို့၊ အရှင်မင်းသမီး က စာကို လုံဟူတောင် ဆီ ပို့လို့ ရပါတယ်..."

ရှောင်ဇီရင် က ဆိုသည်

"ဆရာကြီး ကူ နဲ့ ကောင်းကင်ဆရာကြီး ကျန်းတာအိုယီ တို့မှာ အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားတယ်... လုံဟူတောင် မှာ သက်ဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းတွေ နဲ့ စာအုပ်တွေကိုလည်း ရှင် ရှာကြည့်လို့ ရပါတယ်... တာအိုဝါဒ ရဲ့ ဘိုးဘေး အိမ်တော် အနေနဲ့ လုံဟူတောင် မှာ နှစ်တစ်ထောင် သမိုင်းကြောင်း ရှိလို့ သက်ဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းတွေ အများကြီး သေချာပေါက် ရှိမှာပါ..."

ကူမော့ ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"ရောက်ရင် ကျွန်တော် မေးကြည့်ပါ့မယ်... ဒီအရာတွေက ဂိုဏ်း ရဲ့ အမွေအနှစ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဖြစ်နိုင်ပြီး ပြင်ပလူတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းဖို့ အဆင်မပြေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်..."

ရှောင်ဇီရင် ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူတို့ နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏。

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကူမော့က

"အရှင်မင်းသမီး... အချိန်နှောင်းနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အခု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြရအောင်!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ဆိုသည်

"သူရဲကောင်း ကူ... နောင်ကျရင် ချူ နိုင်ငံကို လာလည်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့ရင် ကျွန်မကို အသိပေးပါ!"

"ကောင်းပါပြီ..."

ရှောင်ဇီရင် ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်ကာ

"သူရဲကောင်း ကူ... ကျွန်မတို့ ပထမဆုံး တရားဝင် တွေ့ဆုံတုန်းက ရှင့်ကို ကျွန်မ မေးခဲ့တဲ့ မေးခွန်းကို ရှင် မှတ်မိလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာမေးခွန်းလဲ..."

ကူမော့က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြောသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ခုနစ်ရာက ချင် နိုင်ငံ ထီးနန်း ဆုံးရှုံးသွားကတည်းက နိုင်ငံအသီးသီး ဟာ အနှစ် ခုနစ်ရာ တိုင်တိုင် ကွဲပြားနေခဲ့ပြီး အနှစ် ခုနစ်ရာ ကြာ ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုတွေနဲ့ အဆက်မပြတ် စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်... လောကကြီး ပြန်လည် ပေါင်းစည်းဖို့ နောက်ထပ် နှစ်ဘယ်လောက် ကြာမယ်လို့ ရှင် ထင်လဲ လို့ သူရဲကောင်း ကူ ကို ကျွန်မ အဲဒီတုန်းက မေးခဲ့တယ်လေ...

"အခု ကျွန်မ မေးချင်တာက... သူရဲကောင်းကူ၊ လောကကြီး ဒီလိုပဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲပြားနေတာက ပိုကောင်းသလား။ဒါမှမဟုတ် ကြီးမားတဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အမြော်အမြင်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်က ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းရေးရဖို့အတွက် အခုလက်ရှိ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်မှုတွေနဲ့ နာကျင်မှုတွေကို တိုတိုတောင်းတောင်းနဲ့ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်တာက ပိုကောင်းမလား..."

ကူမော့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလျက်

"ဒီကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ပါဘူး..."

ဟုဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ဇီရင် က နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ကူချူတုန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သူမနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေလေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ကျင်းလန် သည် ကူမော့၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး အံ့သြချီးကျူးစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လျက်

"ဒီ ချူ မင်းသမီး က မင်းကို မြှူဆွယ်ဖို့ သူမရဲ့ အလှတရားကို အသုံးပြုမလား လို့ အစ်ကိုကျိုး နဲ့ ကျွန်တော် အခုလေးတင် ဆွေးနွေးနေခဲ့တာ... အစ်ကိုကျိုး က မင်းကို ဟန်ဆောင် ခိုင်းဖို့တောင် စဉ်းစားနေတာ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကူမော့သည် ကျိုးချင်းဖုန်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ကူမော့ နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး

"အဲဒီအကြောင်း ပြောရရင် အစ်ကိုကျိုး... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ကျန်း နိုင်ငံမှာ ရှောင်ဇီရင် ကို အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်နေခဲ့တယ်လေ... တစ်ခုခုများ တွေ့ခဲ့လား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က

“တစ်ခုခုကိုတော့ ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်..."

ဟု ဆိုသည်။

"အဲဒါ ဘာလဲ..."

ကူမော့က မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်

"ဒီမင်းသမီး ကျင့်ကြံတဲ့ သိုင်းပညာ က ပုံမှန် သိုင်းပညာတွေ မဟုတ်ဘူး... ဒါမှမဟုတ် ဒီမင်းသမီး က ကျွန်တော်နဲ့ အမျိုးတူ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ရေခဲ ဂုဏ်သတ္တိ စွမ်းအင် တစ်မျိုး ရှိတယ်၊ အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ချီလင် သွေးထက် မအားနည်းဘူး...

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် က မြို့တော် တိုက်ပွဲ အတွင်း၊ သူမနဲ့ အရမ်း နီးကပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေရတုန်းက، သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေဟာ စစ်မှန်သောချီ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ခဲ့တယ်..."

ကူမော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"အဲဒါ ပုံမှန်ပါပဲ... ဘယ် တော်ဝင် မိသားစုမှာမှ အခြေခံ အုတ်မြစ် တချို့ မရှိလို့လဲ... ကျန်း လို နိုင်ငံငယ်လေး တောင်မှ ကျန်းရိုရွှီး ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတာပဲ... လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး နိုင်ငံဖြစ်တဲ့ ချူ က ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခုခု မရှိဘဲ နေမှာလဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ မှန်ပါတယ်..."

ယဲ့ကျင်းလန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဒါနဲ့"

ကူမော့က မေးလိုက်သည်

"ယဲ့နန်ထျန်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီလင် သွေး တစ်စက်ကို ရခဲ့လား..."

"ရခဲ့တယ်"

ယဲ့ကျင်းလန် က ပြောသည်

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ချီလင် သွေး တစ်စက်မှာ ကြီးမားတဲ့ မိစ္ဆာ စွမ်းအား ရှိတယ်၊ အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပေါက်ကွဲအား ကို ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။ ယဲ့နန်ထျန်း ရဲ့ သွေးတစ်စက် မှာတော့ အဆုံးအစမရှိတဲ့ စွမ်းအင် ရှိပြီး ကုန်ခမ်းမသွားနိုင်ဘူး... အစ်ကိုကူ، ဒီသွေးစက် နဲ့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီးတဲ့နောက် မင်းနဲ့ ကျွန်တော် တိုက်ချင်တယ်!"

"အချိန်မရွေး အဆင်သင့်ပါပဲ..."

ကူမော့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

ယဲ့ကျင်းလန် လည်း ပြုံးလိုက်၏။

မကြာမီ သူတို့ နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကူမော့က

"အန္တရာယ် ရှိလား..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒီလမ်းကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ!"

...

ချူ နိုင်ငံ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက်၊ ခုနစ်ရက် သို့မဟုတ် ရှစ်ရက် ကြာပြီးမှသာ သူတို့ ကန်တိုင်းပြည် ၏ နယ်စပ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...

ကူမော့နှင့် သူ၏ ညီမ ကူချူတုန်းတို့သည် ယဲ့ကျင်းလန်၊ ကျိုးချင်းဖုန်း နှင့် ကန်တိုင်းပြည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ မှ အခြား အဖွဲ့ဝင်များနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ကြလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် သူတို့၏ တာဝန်များကို သတင်းပို့ရန် မြို့တော်သို့ သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကူမော့နှင့် ကူချူတုန်းတို့သည် လူကျိုး ရှိ လုံဟူတောင် သို့ သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

မနှစ်က، မေလမှာ တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် ကို သွားဖို့ ကျန်းတာအိုယီ နဲ့ ချိန်းဆိုခဲ့တယ်... အဲဒီကာလဟာ တက်လှမ်းခြင်း စင်မြင့် မှာ ဉာဏ်အလင်းရဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ…. ပြီးတော့ ကူချူတုန်း ကောင်းကင်နဂါး အသံရှစ်မျိုး ကျင့်ကြံရာမှာ ကျွမ်းကျင်လာဖို့ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ဉာဏ်အလင်းရခြင်း အသီး အနည်းငယ်ကိုလည်း ခူးယူလို့ ရတယ်လေ... အနည်းဆုံးတော့ အသေးစား ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် ကိုတောင် ရောက်ရှိနိုင်ပါတယ်...

သို့သော်လည်း...

မောင်နှမ နှစ်ဦးမှာ သိပ်အလုပ်မရှုပ်ကြချေ။

ဉာဏ်အလင်းရခြင်း သစ်ပင် ပန်းပွင့်ရန် တစ်လကျော် အချိန်ကျန်သေးသဖြင့် သူတို့သည် သက်သောင့်သက်သာ နှုန်းဖြင့် ခရီးသွားခဲ့ကြလေသည်။ ကူချူတုန်းအား ကျင့်ကြံရာတွင် လမ်းညွှန်ပေးရင်း၊ ကူမော့ ကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ သိုင်းပညာကို မည်သို့ ဆက်လက် တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ကို တွေးတောနေခဲ့လေသည်။

ကျန်း နိုင်ငံ မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော တိုက်ပွဲသည်...

ကူမော့အတွက် အလွန် အကျိုးရှိခဲ့လေသည်။

သူသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာ နည်းစနစ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်စေသည်ဟု ယခင်က ယုံကြည်ခဲ့လေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေ့က ကျန်းရိုရွှီး ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှု အပြီးတွင်၊ သူ ပြဿနာ တစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

နည်းစနစ် မရေမတွက်နိုင်အောင် သူ သိထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း...

သိုင်းပညာ အမျိုးမျိုး၏ လက္ခဏာများနှင့် နည်းစနစ်များ၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို သူ ခံနေရဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။ ပြန့်ကျဲသော လက်ရှစ်ချက် နှင့် ထိုက်ရွှမ် ကျမ်းစာ တို့ကဲ့သို့သော နည်းစနစ်များဖြင့် လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း၊ သူသည် သိုင်းပညာ အမျိုးမျိုး၏ မူဘောင် အတွင်းတွင် ကန့်သတ်ခံထားရဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်...

သူသည် ဤမူဘောင်များမှ ရုန်းထွက်ရန် စတင် စဉ်းစားခဲ့ပြီး၊ နည်းလမ်း တစ်ခုတည်းက နည်းလမ်း အားလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သည့် အားထုတ်စရာ မလိုသော ကျွမ်းကျင်မှု အခြေအနေ တစ်ခုကို ရှာဖွေနေခဲ့လေသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကူမော့ လူကျိုး သို့ သွားရာလမ်းတွင်...

ရှောင်ဇီရင် သည် ချူ နိုင်ငံ မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ မြို့ထဲ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် နန်းတော်သို့ ဆင့်ခေါ်ခံလိုက်ရလေသည်။ မိန်းမစိုး တစ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် အင်ပါယာ စာကြည့်ခန်း သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လူငယ် တစ်ဦး ဝင်လာ၏။

သူ၏ ဆံပင်မည်းများကို သရဖူ တစ်ခုဖြင့် နောက်သို့ စည်းနှောင်ထားပြီး၊ မျက်ခုံးများမှာ ထက်မြက်စွာ ပုံဖော်ထားကာ၊ ဖီးနစ် မျက်လုံးများက အမိန့်ပေးနိုင်သော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ သူသည် တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် စာကြည့်ခန်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

အရှိန်အဝါ မှာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်နေသော နေပြီး နန်းတွင်း အစေခံများကို အသက်ရှူအောင့်ထားကာ ခေါင်းငုံ့သွားစေလေသည်။ ဧကရာဇ်မင်း ၏ အကြည့်က အခန်းထဲ ပြည့်နှက်နေသော စာအုပ်များအပေါ် ဖြတ်သန်းသွားရာ၊ သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အသွင်အပြင်က ဧကရာဇ်မင်း ၏ အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖော်ပြနေလေသည်။

အထူးခြားဆုံးမှာ၊ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ အတွင်း၌ အခြား သူငယ်အိမ် တစ်စုံ ရှိနေပုံ ရသည်။ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူငယ်အိမ် နှစ်ထပ် ဖြင့် မွေးဖွားလာသော ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာ ချူ ဧကရာဇ် ရှောင်ကျောက်လင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် အရှင်မင်းကြီး!"

ရှောင်ဇီရင် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျောက်လင် က လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းပြလျက်

"အရှင်မင်းသမီး... ဒီလို တရားဝင် အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း မင်း ဒုက္ခများခဲ့ရပါတယ်၊ ပထမ တောင်ပိုင်း ကျင်း ကို သွားရတယ်၊ ပြီးတော့ ကျန်း ကို အလောတကြီး သွားရတယ်လေ...

ကျန်း ကို သွားတဲ့ ဒီခရီးစဉ် က အန္တရာယ် တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ؛ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အရှင်မင်းသမီး အထိအခိုက် မရှိလို့၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရမှာပဲ!"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ပါ..."

ဟု ရှောင်ဇီရင် က ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်ကျောက်လင် က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်

"အစ်မတော်... ရှာတွေ့ခဲ့ပြီလား... ကူမော့ က တကယ်တော့ ဘာလဲ..."

ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဇီရင် က ပြန်ဖြေသည်

"သူက လူသား တစ်ယောက်ပါ၊ ရှင်လိုပဲ မွေးရာပါ ပညာရှိ တစ်ပါး ပါပဲ!"

"လူသား လား... သူက ဘယ်လိုလုပ် လူသား ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."