အရာအားလုံးက ငါ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ် ၂

ကပ်ဘေးစွမ်းအားဖြင့် ရွှေရောင်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ခြင်း။

ရွှေရောင်ဆေးလုံးဖြင့် နတ်ဝိညာဉ်ကိုရုပ်ခန္ဓာ နှင့် ချည်နှောင်ခြင်းကို ထိုက်ရွှီဆေးတာအိုဟု ခေါ်ဆိုပေသည်။

ကပ်ဘေးနှစ်ခုကိုဖြတ်သန်းကာ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ ကျော် နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ရှန်းယီက ဆေးစွမ်းအာနိသင်အားလုံး သန့်စင်ခြင်းကို ပြီးပြည့်စုံစေခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထိုက်ရွှီတာအိုအသီးအပွင့်အတွင်း၌ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည့် တောက်ပသော ရွှေရောင်ဆေးလုံးတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်ချေ၏။

ဆေးဖော်စပ်စဉ်အတွင်း ဆုံးရှုံးမှုများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ကပ်ဘေး တစ်ရာ့သုံးဆယ်ကျော်၏စွမ်းအားများက ၎င်းအတွင်း၌သိုလှောင်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ ရွှေရောင်ဆေးလုံးကို လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ်အသုံးပြုကာ သူ၏နတ်ဝိညာဉ်နှင့် အသားများကို ၎င်းအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်စေရန်ဖြစ်ချေ၏။

ရှန်းယီ ၎င်းကိုသတိကြီးစွာဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး အထူးချောမွေ့နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး..." ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်မျှမရှိခဲ့ချေ။

ရွှေရောင်ဆေးလုံး၏အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော သွေးရောင်နှင့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်နှစ်ခုက ၎င်းကို သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထူးခြားသော တာအိုအသီးအပွင့်တစ်ခုခုကို သူ နားလည်သဘောပေါက်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သို့တိုင်အောင် ရွှေရောင်ဆေးလုံးက ယခုအခါ သူ၏အကြောတိုင်း၊နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တိုင်းနှင့် ချိတ်ဆက်နေပြီ... သူ့ကိုယ်သူရွှေရောင်ဆေးလုံးတစ်ခုအဖြစ် သန့်စင်လိုက်ခြင်းလော။

"ပြဿနာတော့ မဖြစ်လောက်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား" သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်းယီက သူ၏ထိုက်ရွှီတာအိုအသီးအပွင့်က အမှန်တကယ်ပင် ကပ်ဘေး သုံးရာ့နှစ်ဆယ်ကျော် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားရာ ဤထူးခြားမှုမှာမှားယွင်းမနေကြောင်း သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်တွင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသောလမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပေ၏။

ကောင်းပြီလေ၊ လောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါတော့။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူက မတ်တပ်ရပ်ကာ တံခါးဆီသို့လျှောက်သွားပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်ရာ နောက်ထပ်ဧည့်သည်တစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရချေသည်။

ထိုသူမှာ အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရသော ယဲ့လန်ပင်။

ဤအမျိုးသမီးက ရောက်ရောက်ချင်း ယဉ်ကျေးမှုများကိုကျော်လွန်ကာ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်ပေသည်။ "ဗောဓိဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်တယ်၊အဲဒါ လက်တစ်ထောင် ဗောဓိသတ္တပဲ။ ကြာပန်းပလ္လင်က အနောက်တောင်စီရင်စုရဲ့အစိုးရရုံးကို ရောက်နေပြီ၊စစ်သူကြီးယန်လည်း အဲဒီကို သွားနေပြီ"

"ဒီအခြေအနေကိုရှောင်ဖို့ ငါနဲ့အတူ ရှန်းရွှီတောင်ကို လိုက်ခဲ့မလား" ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးက နတ်ဘုရားမင်းဆက်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ပြီး အနောက်တောင်စီရင်စုကို အတိအလင်းရောက်လာခြင်းက စကားလုံးများ မလိုအပ်ဘဲ သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြနေပေ၏။

၎င်းမှာ ဟွေ့ကျန်းအာဟတ်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ရှန်းယီ မတုံ့ပြန်မီ နောက်ထပ် လူတစ်ဦးက နောက်မှ ကပ်၍လိုက်ပါလာခဲ့ချေ၏။

"စစ်သူကြီးယန်က ပြောတယ်၊ အရာအားလုံး သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်တဲ့" ဝူရှန်းခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် နံရံကို မှီကာ ရပ်လိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့၊ ငါက သတင်းစကားပါးတဲ့သူ သက်သက်ပါပဲ၊ယုံတာ မယုံတာက မင်းအပိုင်းပါ"

အကြိမ်ကြိမ်သတိပေးခဲ့သော်လည်း ပြဿနာက တကယ်တမ်းတံခါးလာခေါက်ချိန်တွင် ဤတောင့်တင်းပြီး ဝဖြိုးသောလူကြီးက သူတစ်ပါး အခက်တွေ့ခြင်းအပေါ် ဝမ်းမြောက်မှုမပြဘဲ စာနာသောအကြည့်ဖြင့်သာ ကြည့်လိုက်ချေသည်။

"ငါတို့ သွားကြမလား" ယဲ့လန်၏မျက်မှောင်များမှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးနေ၏။

"..."

ရှန်းယီက ခေါင်းကိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် သူ၏နားထင်များကို ပွတ်သပ်ကာ တွေးလိုက်ပေသည်။ အကယ်၍သူသာ စောစောက ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အာရုံမစိုက်ထားဘဲ ဗောဓိသတ္တ၏တည်ရှိမှုကို ခံစားနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူတို့၏သတိပေးချက်များပင်မလိုအပ်ဘဲ သူ ထွက်ပြေးပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် တတိယအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးက အနောက်တောင်စီရင်စုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့အဆင့်မြင့်သော ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စီရင်စုများအားလုံးက သူ့နတ်အာရုံ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုထွက်သွားရန်မှာ လွန်စွာသိသာထင်ရှားနေပေ၏။

ရှန်းယီက စစ်သူကြီးယန်ကို လုံးဝယုံကြည်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ကတည်းက သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အလွယ်တကူယုံကြည်လေ့ရှိသူ မဟုတ်ချေ။

သို့သော် စစ်သူကြီးယန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှန်းရွှီတောင်က ပို၍ပင် ယုံကြည်ရခက်သေး၏။

မြင်တွေ့ရခြင်းမရှိသော ရှန်းရွှီဘိုးဘေးက သူ၏အကျိုးအတွက် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးကို အမှန်တကယ်ဆန့်ကျင်မည်လားဟု တွေးတောစရာပင်။

"စောင့်ကြည့်ရအောင်" ရှန်းယီ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး အနောက်တောင်စီရင်စုရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ချေသည်။

...

အနောက်တောင်စီရင်စု အစိုးရရုံး၏အထက်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသောကြာပန်းပလ္လင်တစ်ခုက ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေ၏။

စီရင်စုသခင်က ဗောဓိသတ္တကိုကြိုဆိုရန် ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး တံခါးများကို တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားကာ အရာရှိများအားလုံးကို အပြင်တွင်တန်းစီရပ်ခိုင်းထားပြီး လျှော်ကြမ်းဝတ်လူအိုကြီးတစ်ဦးကိုသာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့ချေသည်။

ထိုနေရာရှိ လူများက လေးနက်ပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေပုံရ၏။

မသေမျိုးနတ်ဘုရားများနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏သာမန်ပြည်သူများပင်လျှင် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးနှင့် ဤမျှနီးကပ်စွာ ထိတွေ့ရချိန်တွင် နက်ရှိုင်းသော အကြောက်တရားကို ခံစားရပြီး အထူးသဖြင့် ဗောဓိသတ္တက ယခင်က အစိုးရရုံးမှထုတ်ပြန်ခဲ့သော အသိပေးစာရွက်တစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ လာရောက်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြပါသည်။

ခန်းမကြီးအတွင်း တိတ်ဆိတ်မှုက ကြီးစိုးနေပြီး လူများစွာ၏နှလုံးသားများကို မျက်မြင်မရသောလက်တစ်ဖက်ကဆွဲကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေ၏။

တံခါးများကို သုံးရက်တိတိပိတ်ထားခဲ့ပေသည်။

ကြီးမားသောနေမင်းကြီး ကောင်းကင်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီးမြေပြင်ပေါ်ရှိ ဆီးနှင်းများကို အရည်ပျော်သွားစေချိန် မွန်းတည့်ချိန်တွင်မှ "ကျွီ" ဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အနီရောင်အဝတ်စကို လွှမ်းခြုံထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါးလူတစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပြီး သူ၏ကျောမှ ဖြန့်ထွက်နေသော လက်မောင်းများစွာက အနည်းငယ်ယိမ်းနွဲ့နေကာ လူတိုင်း၏အာရုံကို ဖမ်းစားထားခဲ့၏။

သူက ပြောင်လက်ပြီးအဆီပြန်နေသော အနက်ရောင်ခွေးတစ်ကောင်ကို လက်ထဲတွင် ဆွဲကိုင်ထားကာ ကြာပန်းပလ္လင်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက် မကောင်းမှုထဲကို တကယ်ပဲကျဆင်းသွားခဲ့တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ ရှိနေတဲ့အတွက် ဒီအပြစ်သားကို ငါတို့ဂိုဏ်းကနေ ဖယ်ရှားပေးခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမင်းဆက်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ရပါတယ်၊ လိုက်ပို့စရာ မလိုပါဘူး"

စစ်သူကြီးယန်က မကြာမီမှာပင် ထွက်လာပြီး လက်တစ်ထောင်ဗောဓိသတ္တဆီသို့ ခေါင်းအသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပေ၏။

စကားပြောနေစဉ် လူအိုကြီးက ကြာပန်းစင်မြင့်အောက်ရှိ အနက်ရောင်ခွေးဆီသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ချေသည်။

"ဒီအပြစ်သား သားရဲက သူ့ရဲ့ဗုဒ္ဓသဘာဝကို ဆုံးရှုံးသွားပါပြီ။အခု သူက စမ်းသပ်မှုတွေအတွင်း ငါ့နောက်ကိုလိုက်နေတာပါ။ ဒီမြင်ကွင်းအတွက် လေးစားရတဲ့ ဒကာတွေကို တောင်းပန်ပါတယ်" ဗောဓိသတ္တက ပြုံးကာ ခေါင်းခါရင်းပြောလိုက်ပေ၏။

အနက်ရောင်ခွေးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ဘေးရှိစကားပြောဆိုမှုများကို နားမကြားသည့်အလား ကြမ်းပြင်ကိုသာတွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေချေသည်။

ထို့နောက် ဗောဓိသတ္တက ဆက်လက်မနေတော့ဘဲ ကြာပန်းပလ္လင်ကို အလျင်အမြန်ဖြန့်ကြက်ကာ ခွေးကို ကောင်းကင်ယံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

"ဟက်" စစ်သူကြီးယန်က ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကိုတိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ချေသည်။

"လူတွေကို သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲရာမှာ တော်တော်ကျွမ်းကျင်တာပဲ။ တကယ်တမ်းမကောင်းတဲ့လမ်းစဉ်ထဲကို ဘယ်သူ ကျဆင်းသွားခဲ့တာလဲဆိုတာ သိချင်စရာပဲ"

"ဒီလို အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စတွေထဲ မင်း ဝင်မပါသင့်ဘူး..." အခြားအကြီးအကဲတစ်ဦးက ခန်းမအတွင်းမှထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူမှာအနောက်တောင်စီရင်စု၏ စီရင်စုသခင်ဖြစ်ကာ သူ၏မျက်နှာတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှုများအပြည့်ရှိနေပြီး သူ၏ ခြေထောက်များမှာ တုန်ရီနေချေ၏။

စီရင်စုတစ်ခု၏ဧကရာဇ်ချီကို ထိန်းချုပ်ထားသော စီရင်စုသခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လမ်းစဉ်သုံးသွယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကြောင့် မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်နေရသနည်း။

သူ၏တုန်ရီနေသော ခြေထောက်များက အကြောက်တရားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်ချီပင်လျှင် လုံးဝမကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါ၏ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

၎င်းကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ အပြင်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးက အံ့အားသင့်သွားကြပါသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တာများလားဟု တွေးလိုက်မိ၏။

"မင်းအခု သွားနားတာ အကောင်းဆုံးပဲ" စီရင်စုသခင်က သက်ပြင်းချရင်းပြောလိုက်၏။

"ငါ လုံးဝ အဆင်ပြေပါတယ်" စစ်သူကြီးယန်က အပြင်ဘက်သို့ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်လာပြီး မင်္ဂလာတိမ်တိုက်ပေါ်သို့တက်ကာ စီရင်စုမြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ချေသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် အချိန်အထိပင်။

ရန်မင်လီနှင့် ဖုန်းရှီတို့က ခက်ထန်သော အမူအရာများဖြင့်ဆင်းသက်လာကြပြီး တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်သုံးဦး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဆုံစည်းသွားကြချေသည်။