အခန်း (၃၅၉-၃၆၀)

အခန်း ၃၅၉ - လရောင် အစီအရင်

သူသည် သိုင်းဘုရင်နှစ်ဦးကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆက်တိုက်အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကောင်းလှ​၏။

ထိုခဏတွင် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ၌ ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ခုနစ်ဦး၏ မျက်နှာထက်တွင် သံသယများ အရိပ်ထင်လာပြီး လင်ချွမ်ထုတ်ဖော်ပြသထားသော အရှိန်အဝါကို စတင်မေးခွန်းထုတ်လာကြသည်။

ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်နိမ့်သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦး ဖြစ်ပါ့မလား။

အစောပိုင်းက နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသော မင်ယုံမှာ ချွေးစေးများထွက်လာပြီး ရင်ထဲတွင် ကြောက်စိတ်များ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါ့ရဲ့အာရုံခံစားမှုက မမှားဘူး"

"တစ်ဖက်လူက တကယ်ကို တုန်လှုပ်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ"

ဤသို့တွေးတောရင်း သူသည် နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်ကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိ​၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤလူက သူ့ကို သတိပေးခဲ့၍သာ တော်တော့သည်၊ မဟုတ်ပါက သူကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်နေမည်။

သူသည် ဝူယွင်ကျွန်းသို့ ပထမဆုံး ဘာကြောင့် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်ကို အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

မင်ယုံတစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံရှိ အခြေအနေများက တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

သံကိုးကွင်းဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သိုင်းဘုရင်သည် သက်ပြင်းချရုံရှိသေးသော်လည်း ဘေးဘက်မှ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခု တိုးဝှေ့လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြန်​၏။

အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် သူသည် ဓားကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အလျားလိုက် ကာထားလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲပါလာသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ အောင့်တက်သွားရသည်။

နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစဉ် မျက်နှာတွင် အမာရွတ်ပါသော ထိုသူသည် တစ်ဖက်လူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ ထူးဆန်းသော ရုပ်သွင်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ထိုသူသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆူးချွန်များပါသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်ပြီး လူသားမဆန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေ​၏။

"ဒါက ရုပ်သေးရုပ်ပဲ"

သူ ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်ဆုတ်နေသည့် အရှိန်ကို အသုံးချကာ လက်ထဲမှ သံကိုးကွင်းဓားကို တစ်ဖက်ပြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

တုန်ခါသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လှိုင်းများမှာ ရုပ်သေးရုပ်၏ မျက်နှာပြင်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေလေ​၏။

နှောင့်ယှက်မှု အောင်မြင်သွားပြီး ရုပ်သေးရုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

လင်ချွမ်​၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှုပ်ခတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကျောက်စိမ်းသည် ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အသက်

သွင်းလိုက်သည်။

ဤကာကွယ်ရေးကိရိယာကြောင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အမာရွတ်နှင့် သိုင်းဘုရင်နောက်သို့ တစ်ဖန် ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

လင်ချွမ်သည် လက်ဖဝါးကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ အတွင်းအားများမှာ လေထုထဲတွင် စုစည်းသွားပြီး လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ဖိနှိပ်ချလိုက်​၏။

ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော ပြင်းထန်သော လေဖိအားကြောင့် ကတုံးသိုင်းဘုရင်​၏ ကြိုးပမ်းမှုကို ပြတ်တောက်သွားစေသည်။

ထို့နောက် အလွှာခြောက်လွှာပါသော လက်ဝါးရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး အောက်ဘက်ရှိလူကို ဖိနှိပ်လိုက်​၏။

စက်ဝိုင်းပုံစံ လေစီးကြောင်းများမှာ အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။

ကိုယ်ခံပညာပိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သော သိုင်း

ဘုရင်တစ်ဦးအတွက် ဤတိုက်ခိုက်မှုမျိုးက ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှုမရှိနိုင်ကြောင်း လင်ချွမ် သိထားသည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခေတ္တမျှ ဖိနှိပ်ထားရန်သာ။

အခြားသူများကို ရှင်းလင်းပြီးမှသာ ဤမာကျောသောသူကို ကိုင်တွယ်ရန် မနောက်ကျသေးပေ။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် လူတို့ လက်ကိုင်ထားသည့် မူဝါဒတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ 'အပျော့ဆုံး မက်မွန်သီးကို ရွေးညှစ်ရန်' ပင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းဘုရင် ခုနစ်ဦးအနက် ကိုင်တွယ်ရ အလွယ်ကူဆုံးမှာ အမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်ပင်။

အကြောင်းရင်း နှစ်ချက်ရှိသည်။

ပထမအချက်မှာ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သိုင်းဘုရင် အောက်ဆင့်သာ ရှိသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခေတ္တခဏအတွင်းကပင် သူမသည် လင်ယန်ရွှယ်ကို ဓားစာခံလုပ်ရန် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်း။

ထို့ကြောင့် ရုပ်သေးရုပ်နှင့် သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်းလက်ဝါးကို အသုံးပြု၍ လူနှစ်ဦးကို ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက်၊ လင်ချွမ်းသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ သူ၏ကို အသုံးပြု၍ အမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

တိုးဝှေ့လာသော စွမ်းအားများသည် လက်မောင်းရှိ သွေးကြောများအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပြင်းများ ကောင်းကင်ယံတွင် ဟိန်းဟောက်နေပြီး ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေ​၏။

အစွမ်းထက်သော ရန်သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားမိသောအခါ အမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်​၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ပေါ်လာသည်။

သူမသည် လက်များကို လေထဲတွင် ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ ရှေ့တွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ ဝိုင်းစက်သော အချပ်ပြားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အတွင်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် အချပ်ပြား၏ မျက်နှာပြင်မှာ စူးရှသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာ​၏။

"ဘုန်း"

လင်ချွမ်း၏ ညာလက်သီးသည် ၎င်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် အချပ်ပြား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး အချိန်မရွေး ကြေမွသွားနိုင်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် အပေါ်ယံတောက်ပမှုအားလုံးမှာ တခဏချင်း ကွယ်ပျောက်သွားလေ​၏။

ကော်ဖြင့် ကပ်ထားသကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

အခွင့်အရေးကို အရယူကာ အမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်သည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။

လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်း ရှစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံရှိ နေရာအသီးသီးသို့ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပျံသန်းသွားသည်။

အတွင်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်များမှ ဝေဝါးသော အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာ​၏။

လောကကြီးတွင် ရာသီဥတုမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

သိုင်းဘုရင်များ၏ တိုက်ပွဲကြောင့် လှုပ်ခတ်သွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ယခုအခါ မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

လေပြင်းများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ဟိန်းဟောက်တိုက်ခတ်ကာ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များကို ဆွဲယူလာပြီး အမှောင်ထုကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။

ထိုခဏတွင် ပင်လယ်ပြင်မှာ လေပြင်းများနှင့် တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ​၏။

ဝူယွင်ကျွန်းအနီးရှိ ပင်လယ်ပြင်တွင် မီတာ ၂၀ ကျော် မြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ အလိုအလျောက် မြင့်တက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် သင်္ဘောအားလုံးကို ရိုက်ခတ်ပြီး စစ်သည်များကို လဲကျသွားစေသည်။

ဤမျှကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ လှုပ်ခတ်ရုံမျှဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေ​၏။

ကျွမ်းကျင်သော အစောင့်အရှောက်များ မပါရှိသော ခရီးသည်တင် သင်္ဘောများစွာမှာ ဤလှိုင်းလုံးများကြောင့် ပျက်စီးသွားရသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်းတို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဆုတ်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော လေပြင်းများမှာလည်း အလိုအလျောက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ကြယ်များပင် စတင်ပေါ်ပေါက်လာကာ တောက်ပလာ​၏။

တခဏချင်းမှာပင် ဤကြယ်ရောင်ခြည်များသည် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ကာ ဝူယွင်ကျွန်းအနီးသို့ အောင်မြင်စွာ ကျရောက်လာသည်။

သန့်ရှင်းသော လရောင်သည် ဝိုင်းစက်သော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြယ်တာရာများကြားတွင် နန်းတက်ကာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အဖြူရောင်ဖြင့် ဆင်းသက်လာသည်။

အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော အမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်သည် လရောင်အောက်တွင် ကျကျနန က စပြုလာသည်။

သတိမထားမိဘဲ ဆွဲဆောင်မှုများ ကျရောက်လာသည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ကကွက်ကို ငေးကြည့်နေကြ​၏။

သို့သော် အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ လင်ချွမ်​၏ မျက်ခုံးများမှာ ထိုခဏတွင် တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

သူသည် အလင်းတန်း ရှစ်ခုရှိရာ နေရာကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အတွင်းအားများကို မျက်လုံးထဲသို့ စုစည်းကာ အမြင်မှားမှုများကို ဖောက်ထွက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏ ဖြစ်တည်မှုအစစ်အမှန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဓားရှည်၊ စာအုပ်များ၊ သတ္တုရိုင်းများ၊ သံကြိုးများ၊ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးများ၊ ပျံသန်းနေသော ဓားများ၊ ငွေအပ်များနှင့် သစ်သားခြောက်များ။

မသက်ဆိုင်သော ပစ္စည်း ရှစ်မျိုးကို မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် ချထားခြင်း။

၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လျှို့ဝှက်စွာ ဟန်ချက်ညီနေပြီး အံ့ဩဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုကို ပုံဖော်နေသည်။

၎င်းတို့ ဖန်တီးထားသော ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ လှပသလို အစွမ်းလည်း ထက်မြက်လှ​၏။

လင်ချွမ်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်စုံတစ်ရာသော အစီအရင်လား"

"လရောင် အစီအရင်လား"

ဤသို့ တွေးတောနေစဉ် ကောင်းကင်ယံတွင် လရောင်မှာ စူးရှစွာ တောက်ပလာသည်။

နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်၍ ကြယ်ရောင် သို့မဟုတ် လရောင်ကို မမြင်နိုင်သင့်ပေ။

သို့သော် ပိုမိုထူထပ်လာသော မည်းမှောင်သည့် တိမ်တိုက်များနှင့် သိုင်းဘုရင်​၏ တိုးပွားလာသော စွမ်းအားများအောက်တွင် ညဥ့်ဦးယံသည် ကြယ်စင်ကောင်းကင်ကို ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကြယ်နှင့် လ၏ အလင်းရောင်မှာ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ကာ အမှောင်ထုကို ခွင်း၍ ကောင်းကင်ယံအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွား​၏။

"လရောင် အစီအရင်...စတင်စေ"

နူးညံ့သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရုယဲ့ ဟု အမည်ရသော အမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို နင်း၍ ကခုန်နေသည်။

သူမ ကခုန်နေစဉ် သူမထံမှ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့သည် သူမ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဝိုင်းရံထားပြီး ငွေရောင်ဖဲကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းတွင် ရုယဲ့မှာ နတ်သမီးတစ်ပါး မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေလျက်။

ထိုခဏ၌ပင် လရောင်များ ဆင်းသက်လာသည်။

၎င်းသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အလင်းတန်းများအဖြစ် ကျရောက်လာသည်။

အလင်းရောင်အောက်တွင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ခံစားမှုမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာ​၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသူအားလုံးမှာ သိုင်းဘုရင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုခဏတွင် သူတို့၏ စိတ်အာရုံများမှာ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

သူတို့သည် ကကွက်တွင် စွဲလန်းသွားကြပြီး မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဗလာဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ လက်ဖဝါးများမှာ အသာအယာ မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အလှတရားကို ထိတွေ့လိုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ​၏။

လင်ချွမ်​၏ အကြည့်မှာလည်း ခဏမျှ ဝေဝါးသွားပြီးနောက်မှသာ သူ၏ အသိစိတ်ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

အခန်း ၃၆၀ - ညှို့ဓာတ်

သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း လင်ချွမ်​၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှ​၏။

မိန်းမောတွေဝေစေသည့် ညှို့ဓာတ်ကဲ့သို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လွှမ်းမိုးမှုများသည် သူ့အပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု အလွန်နည်းပါးလှ၏။

ထို့ကြောင့် ထိုလွှမ်းမိုးမှုသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူသည် ဆယ်စက္ကန့်ခန့်သာ ကြာအောင် ထိန်းထားပြီးနောက် ပြန်လည်ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

လင်ချွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

သူ ဘေးသို့ ခေါင်းစောင်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့ဘေးနားရှိ လင်ယန်ရွှယ်သည်လည်း ထိုညှို့ဓာတ်အောက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ လှပသောမျက်ဝန်းအစုံမှာ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနှောင့်အယှက်တစ်ခုခုကြောင့် ဗလာဖြစ်နေပြီး အသက်မဲ့နေသကဲ့သို့။

ဒါသည် လင်ချွမ်အတွက် မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာမဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်ကိုယ်တိုင်က ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ညှို့ဓာတ်သည်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် လွှမ်းမိုးမှုရှိသော်လည်း ရှေ့တွင်ပြောခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးထက် ပို၍ နူးညံ့ကာ ခုခံရန် ပို၍ခက်ခဲတတ်​၏။

လင်ချွမ်သည် စိတ်ကို အနည်းငယ်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုညှို့ဓာတ်အောက်သို့ ကျရောက်နေသကဲ့သို့ ယခင်ကိုယ်ဟန်အနေအထားအတိုင်း ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏နယ်ပယ်စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ဖုံးလွှမ်းကာ ပုံတူထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ လင်ချွမ်သည် ကိုယ်ကိုလှည့်၍ လင်ယန်ရွှယ်၏ နဖူးပေါ်သို့ လက်ညှိုးတင်လိုက်​၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ညင်သာစွာ စီးဝင်သွားပြီး အနှောင့်အယှက်များကို တိတ်တဆိတ် ဖယ်ရှားကာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော လွှမ်းမိုးမှုများကို ချေဖျက်ပေးလိုက်သည်။

လင်ယန်ရွှယ်သည် သတိပြန်လည်လာပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများမှာလည်း ပြန်လည်တောက်ပလာသည်။

"ဒါက..."

"ညှို့ဓာတ်ပဲ"

လင်ချွမ်က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် တည်ကြည်သော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အစွမ်းအစနှင့်ဆိုလျှင် ဤအဆင့်လောက်က သူ့အတွက် အရေးမပါသော်လည်း သူ တကယ်တန်ဖိုးထားမိသည်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြန့်ကြက်ထားသော လရောင် အစီအရင်ပင်။

မှော်လက်နက် အနည်းငယ်မျှဖြင့် ကောင်းကင်ယံ၏ အရောင်ကို ပြောင်းလဲစေကာ လရောင်ကို အစားထိုးနိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှ၏။

အစီအရင်ပေါင်း တစ်ရာကျမ်းထဲတွင် တိုက်ပွဲ

အစီအရင် အမျိုးမျိုးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လင်ချွမ်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုအရာအားလုံးကို အလွတ်မှတ်မိကာ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ကာ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကိုပင် ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့​၏။

တိုက်ပွဲအစီအရင်တစ်ခုဆိုသည်မှာ ၎င်း၏ စီမံမှု ပုံစံ နှင့် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။

ရှေ့တွင်ပြောခဲ့သည့် စီမံမှုပုံစံတွင် အချိန်အခါ၊ နေရာဒေသနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိမရှိ စသည့် အချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ အစီအရင်တည်ဆောက်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။

အစီအရင်တစ်ခုအတွက် ပစ္စည်းများရွေးချယ်ရာတွင် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသော်လည်း စံသတ်မှတ်ချက်အရဆိုလျှင် အစီအရင်တစ်ခုချင်းစီ၏ လိုအပ်ချက်မှာ မတူညီကြဘဲ သက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများ လိုအပ်ပေ​၏။

အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး တစ်ခုလုံးကို ချိတ်ဆက်ပေးမည့် အစီအရင်အလံကိုလည်း စိုက်ထူရန် လိုအပ်သည်။

လင်ချွမ်သည် ယခင်က စမ်းသပ်လေ့လာမှုများအရ ယေဘုယျသဘောတရားကို သိရှိထားသော်လည်း အစီအရင်ပေါင်းတစ်ရာ ထဲတွင် ပါရှိသော မှတ်တမ်းများမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလှ​၏။

၎င်းတွင် တိုက်ပွဲအစီအရင်အလံများ ပြုလုပ်နည်း အပြည့်အစုံကို ထိန်းသိမ်းထားရုံသာမက အလွန်နက်နဲသော အမှန်တရားတစ်ခုကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

၎င်းမှာ 'ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အရာခပ်သိမ်းကို အစီအရင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်' ဟူသော အချက်ပင်။

ဤမူဝါဒသည် ယခင်က စံသတ်မှတ်ချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိနေသည်။

သတ်မှတ်ထားသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည့် ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ အစီအရင်အတွင်း ပဋိပက္ခမဖြစ်စေရန် သို့မဟုတ် အာနိသင်မလျော့ပါးစေရန်သာ ဖြစ်​၏။

သို့သော် ထိုပြဿနာများကို လျစ်လျူရှုပြီး ထိရောက်မှုကိုသာ ဦးတည်မည်ဆိုပါက မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်နိုင်သည်။

အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများသည် ခိုင်ခံ့မှုရှိနေသရွေ့ အစီအရင်ဖြစ်စေ၊ မှော်လက်နက်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သိုင်းပညာရှင်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးကို အစီအရင်အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ယခုအခါ ကောင်းကင်ယံ၏ ဆန်းကြယ်သော အပြောင်းအလဲများ၊ မှော်လက်နက်မျိုးစုံနှင့် ထိုအမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်တို့သည် သူ၏အယူအဆကို သွယ်ဝိုက်၍ သက်သေပြနေကြသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အဖြစ် အသုံးပြုကာ လရောင်ကိုပါ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းပင်။

"ငါသာ ဒီလိုအစီအရင်မျိုးကို ရခဲ့ရင် ဒီနယ်ပယ်မှာ ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တစ်ဆင့်ထပ်တိုးလာမှာပဲ" ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

လင်ချွမ် တွေးတောနေစဉ် ကောင်းကင်ယံတွင် ကပြနေသော ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွား​၏။

သူမသည် အောက်တွင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြသော သိုင်းဘုရင်များကို ငုံ့ကြည့်ကာ လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

ရုယဲ့၏ ရုပ်ရည်သည် နဂိုကပင် လှပသော်လည်း သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါနှင့် ဝတ်စုံတို့ကြောင့် ဖုံးကွယ်နေခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုအလှတရားမှာ ပေါ်လွင်လာပြီး ညှို့ဓာတ်အာနိသင်ကို ပိုမိုအားကောင်းစေသည်။

ဤလရောင်အစီအရင်ကို သူမသည် ရှေးဟောင်းဂူတစ်ခုမှ ရရှိခဲ့ခြင်း။

ထိုစဉ်က သူမသည် အဆင့် (၄) မျှသာရှိပြီး အစီအရင်အကြောင်း ဘာမှမသိခဲ့သော်လည်း အခြေအနေအမျိုးမျိုးကြောင့် ဤအစီအရင်​၏ အသုံးဝင်ပုံကို သိရှိခဲ့သည်။

၎င်းကို အခြေခံ၍ သူမသည် စွမ်းရည်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကာ ယခုအခါ သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

သို့သော် မည်မျှပင် ကျင့်ကြံဆင့် မြင့်ပါစေ၊ စွမ်းအားအပြည့် ထုတ်သုံးနိုင်သည့် အချိန်တွင် ကန့်သတ်ချက် ရှိမြဲဖြစ်သည်။

သူမသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်နေသော်လည်း စွမ်းအားအပြည့်ကို စက္ကန့် (၂၀) မျှသာ ထိန်းထားနိုင်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူမသည် အားနည်းသော ကာလတစ်ခုသို့ ကျရောက်သွားမည်။

အတွေ့အကြုံအရ ပထမ (၁၀) စက္ကန့်တွင် အာနိသင် တဖြည်းဖြည်း တိုးလာပြီး (၁၅) စက္ကန့်အကြာတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်အတွက် ရုယဲ့သည် (၁၅) စက္ကန့်ကျော်အထိ တစ်ဆက်တည်း အသုံးပြုခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ သူမ စိတ်အေးသွားပြီး အင်အားကြီးသူများထဲမှ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူမသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ထုတ်ယူနှိပ်စက်ကာ သူတို့ရရှိထားသော ရတနာများကို ဖော်ထုတ်ခိုင်းမည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရရှိပြီဖြစ်၍ ယခုအခါ ရိတ်သိမ်းရမည့် အချိန်ပင်။

ရုယဲ့သည် သူမ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ဖြူဖျော့ဖျော့ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ မျိုချလိုက်​၏။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဖြူလျော်နေသော မျက်နှာတွင် သွေးရောင် ပြန်တက်လာသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမသည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ နှစ်စက္ကန့်အတွင်း လင်ချွမ်​၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူမ၏ လက်သည် လင်ချွမ်​၏ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ သူမ၏ လက်ဖဝါးသည် လင်ချွမ်​၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည့်တိုင် ရှေ့ရှိပုံရိပ်မှာ မြူခိုးများအဖြစ် ပျက်ပြယ်သွားခြင်းပင်။

"ငါ ခုနက ထိလိုက်တာက ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်တစ်ခုပဲလား"

ဟင်းလင်းပြင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ရုန့်ယဲ့သည် လင်ချွမ်နှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့သည် သူမ၏ ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင် ပြုံးလျက် ရပ်နေကြခြင်း။

"မဖြစ်နိုင်တာ....ဒီလူက လရောင်အစီအရင်ရဲ့ ညှို့ဓာတ်ကနေ တကယ်ပဲ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့တာလား"

ထိုအချိန်တွင် ရုယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကြီး ကျရောက်လာ​၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရုယဲ့၏ ကိုယ်မှာ အေးခဲသွားပြီး ပြင်းထန်လှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူမ၏ စိတ်သည် လုံးဝ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားရသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံရှိ တုန်ခါမှုများသည်လည်း သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရ​၏။

ကြယ်စင်များ၏ အလင်းရောင်မှာ လုံးဝ မှိန်ဖျော့သွားပြီး လရောင်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ ကွယ်ပျောက်ကာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

ထို့နောက် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ ပြန်လည် စုစည်းလာပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ မှောင်မိုက်ခြင်းများ တစ်ဖန် ကျရောက်လာပြန်သည်။

အတွင်းအားများ ထောက်ပံ့မှု မရှိတော့သဖြင့် မှော်လက်နက် (၈) ခုမှာ လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့နေသော်လည်း အစီအရင်မှာ အာနိသင် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီ။

သိုင်းဘုရင်အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးသွားပြီးနောက် သူတို့၏ စိတ်အာရုံများသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားကြသည်။

စက္ကန့် (၂၀) နီးပါး စိတ်လွတ်သွားခြင်းသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် တိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာရရုံတင်မက အသက်ပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် သူတို့အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်စိတ်များ လွှမ်းမိုးသွားကြလေတော့သည်။