အခန်း (၃၆၉-၃၇၀)

အခန်း ၃၆၉ - ကျွန်ုပ်သည် အကျဉ်းသားတစ်ဦးဖြစ်သည်

ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဓားကိုင်ထားသော သိုင်းဘုရင်၏ ဝိညာဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ထားပြီးဖြစ်​၏။

"သူ တကယ်သေသွားပြီ"

"အစွမ်းထက်လှတဲ့ သိုင်းဘုရင်က ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား"

"သူ့ဝိညာဉ်တောင် အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်"

ဤအဖြစ်အပျက်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသော၊ ထွက်ပြေးရန် မစွမ်းသာသည့် အမာရွတ်နှင့် သိုင်းဘုရင်သည် ချွေးစေးများထွက်လာပြီးနောက် ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤရလဒ်သည် လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိရုံသာမက လူတို့ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေ​၏။

ရှင်သန်လိုစိတ်ဖြင့် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများသည် ရူးသွပ်လာပြီး နယ်ပယ်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

လင်ချွမ်သည် လေထဲတွင် သူ၏ညာလက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်​၏။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် မြေပြင်မှ တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

၎င်းသည် မြေပြင်မှ ကောင်းကင်သို့ တိုးဝင်လာပြီး လင်းချွမ်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ လင်ချွမ်သည် တစ်ဖက်လူ ထွက်ပြေးရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလိုက်သည်။

ယခုလေးတင် လှုပ်ရှားသွားသူမှာ ကတုံးနှင့် သိုင်းဘုရင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူကသာ ထိုသူကို ကယ်တင်ရန် ဤမျှမြန်မြန် ကြားဖြတ်မဝင်ခဲ့ပါက၊ လင်ချွမ်အနေဖြင့် သူတို့ထွက်ပြေးသွားသည်ကို သတိပြုမိမည် မဟုတ်ပေ။

ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက်၊ လင်ချွမ်သည် သူတို့ကို လိုက်မဖမ်းတော့ဘဲ လွှတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူ စိတ်ပျော့၍မဟုတ်ဘဲ လိုက်ရန် အင်အားမလောက်ငှသောကြောင့်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှပေ။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုဓားငယ်သည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သော်လည်း၊ သူ့ကိုလည်း အတော်အတန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့​၏။

ယခုအချိန်အထိပင် ၎င်းမှာ သူ၏ အသားနှင့်သွေးတို့၏ ဖိညှစ်မှု၊ ဝဲကယက်ပုံစံ ဆွဲဆန့်မှုတို့အပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရသည်။

၎င်းကို နေရာမရွေ့အောင်သာ ထိန်းထားနိုင်ပြီး ဖယ်ရှားရန်ပင် မတတ်နိုင်သေးချေ။

အကယ်၍ သူသာ ဆက်လက်လိုက်ဖမ်းပါက ထိုနှစ်ယောက်ကို အစွန်းရောက်သွားစေနိုင်သည်။

အသည်းအသန် ပြန်လည်ခုခံလာပါက သူ၏အခြေအနေမှာ ပို၍ဆိုးရွားသွားနိုင်ပြီး အရာရာ လွဲချော်သွားနိုင်သည့် အာမခံချက်မရှိပေ။

ယခု ကျန်ရှိနေသေးသော အင်အားကို ရှောင်ကျန့် နှင့် ရုယဲ့ တို့ကို နှိမ်နင်းရန် သိမ်းဆည်းထားရမည်။

ရန်သူများ လက်စားမချေနိုင်ရန်နှင့် လရောင်

အစီအရင်အကြောင်းကို စုံစမ်းရန်အတွက် သူသည် လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်​၏ ကိုယ်ထည်သည် တောအုပ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာ​၏။

လင်ယန်ရွှယ်သည် အမြန်တိုးလာပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလေသည်။

"ရှင် နေကောင်းရဲ့လား"

"ခုနက..."

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ပါပဲ"

လင်ချွမ်က သူမကို အသာအယာပြုံးပြပြီး ရုယဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လင်ချွမ်​၏ အကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရုယဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သိုင်းဘုရင်တစ်ဦး မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသူတိုင်း တည်ငြိမ်နေနိုင်

မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် မူလက ရန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် အကျဉ်းသားတစ်ဦးထက် မပိုပေ။

လင်ချွမ်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ပြီး ခပ်ဖွဖွရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင်၊ မင်း ဘာလို့ အခွင့်အရေးယူပြီး တိုက်ခိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် ထွက်မပြေးတာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်"

"အကယ်၍ မင်း ခုနက တကယ်ထွက်သွားခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းနဲ့ မင်းကို တားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ရုယဲ့က အနေခက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝန်ခံခြင်းလည်းမရှိ၊ ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မရှိပေ။

"ကျွန်မက အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ပဲလေ"

"အင်း၊ အဲဒါကို သိထားတာ ကောင်းပါတယ်"

လင်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အားနာမှုမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး အနီးရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်​၏။

သူသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ဝေခွဲမနေဘဲ ဒဏ်ရာများကို စတင်ကုသလေတော့သည်။

ရုယဲ့သည် ခဏတာ တွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

...

အချိန်တစ်ဝက် (၁၂ နာရီခန့်) ငြိမ်သက်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဆယ်နာရီအကြာတွင် လင်ချွမ်သည် နောက်ဆုံး၌ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

အတွင်းဒဏ်ရာများမှာ လုံးဝမပျောက်ကင်းသေးသော်လည်း၊ အချိန်အတော်ကြာ ထိန်းချုပ်ထားပြီးနောက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့ပေ။

ဤဓားကို ထုတ်ယူရန် နည်းလမ်းရှာရမည် ဖြစ်သော်လည်း အလောတကြီးတော့ မဟုတ်ပေ။

လင်ချွမ်သည် ရုယဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော ရတနာရှစ်ပါးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရုယဲ့သည် တစ်ဖက်လူ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်​၏။

သူမ၏ နုနယ်သောလက်ကို အသာအယာမြှောက်ပြီး လေထဲသို့ ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ရတနာရှစ်ပါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်သွားပြီး အစီအရင်ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွား​၏။

ရတနာရှစ်ပါးသည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းလာသည်။

လင်ချွမ်က မတိုက်တွန်းရဘဲ ရုယဲ့က အစီအရင်၏ အာနိသင်များကို စတင်ရှင်းပြသည်။

"ဒီအစီအရင်ကို လရောင်အစီအရင်လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ငယ်စဉ်က ရခဲ့တာပါ"

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မူလအစကိုတော့ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး၊ ကျွန်မ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ ဘာရလဒ်မှ မရခဲ့ဘူး"

အတိုချုံး ရှင်းပြပြီးနောက် ရုယဲ့၏ လက်ချောင်းများသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ အစီအရင်ပုံစံကို လျင်မြန်စွာ ရေးဆွဲလိုက်သည်။

ပုံစံသည် အလွန်ရိုးရှင်းပုံပေါ်ပြီး နေရာချမှတ်ရမည့် အချက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အကြား ဆက်သွယ်မှုမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးလှ​၏။

ခဏမျှ ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လင်ယန်ရွှယ်မှာ ခေါင်းမူးလာခဲ့သည်။

"ဒီအစီအရင်ကို လရောင်လို့ နာမည်ပေးထားပေမဲ့ ကြယ်ရောင်ရဲ့ ထူးခြားမှုကို အသုံးချထားတာပါ"

"အဲဒီနှစ်ခုလုံး ပေါင်းစပ်မှသာ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်လာမှာပါ"

"လက်ရှိ ကျွန်မမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ဆိုရင် အချက် ၈ ချက်ကိုပဲ အသက်သွင်းနိုင်ပါတယ်"

"အစီအရင်ကို နှိုးဆော်တဲ့ ဂါထာကတော့..."

ရှင်းပြချက်အပြီးတွင် လင်ချွမ်သည် အစီအရင်အကြောင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ကြယ်နှင့် လ၏ အင်အားကို အသုံးပြုထားသော ဤအစီအရင်သည် အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ အာနိသင် နှစ်မျိုးရှိ​၏။

တစ်ခုမှာ ကြယ်ရောင်ကို အခြေခံသည့် ခံစစ်

အနေအထား ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ခုမှာ လရောင်ကျဆင်းခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်စစ်နှင့် မြူဆွယ်ခြင်း အာနိသင် နှစ်မျိုးလုံး ရှိသည်။

ဤပုံစံနှစ်မျိုးလုံးသည် ညအချိန်တွင်သာ ခင်းကျင်းရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့သော် ကြယ်နှင့် လ၏ အလင်းရောင်

အောက်တွင် ရှိနေရမည်။

ထိုသို့ရှိမှသာ စစ်တုရင်ကို အောင်မြင်စွာ အသက်သွင်းနိုင်မည်။

သူမြင်ဖူးသော အစီအရင်တစ်ရာ အစီအရင်

တောအုပ် နှင့် ယခုအစီအရင်တို့၏ ဆက်နွှယ်မှုမှတစ်ဆင့် လင်ချွမ်သည် အခြားပြဿနာအချို့ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

အစီအရင်တိုင်းတွင် အဓိက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ရှိသည်။

၎င်းသည် အစီအရင်​၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သော်လည်း အခြားအစီအရင်များနှင့် မတူသည်မှာ ၎င်းကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားရှိသည်ဖြစ်စေ ထိုနေရာသည် အစီအရင်၏ အဓိကအချက်အချာ ဖြစ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အခြေအနေမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေခြင်း။

လင်ချွမ်သည် နှာတံကို အသာအယာညှစ်ပြီး တိုးညှင်းသောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ အစီအရင်ခင်းချင်ရင် ဒီအဆင့်အတန်းမျိုးရှိတဲ့ ရတနာမျိုး လိုအပ်တာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရုယဲ့က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ရတနာတွေအတွက်ကတော့ ကျွန်မဆီမှာ ရှစ်ခု ရှိပါတယ်"

"ရှင်လိုအပ်တယ်ဆိုရင် အကုန်ယူသွားနိုင်ပါတယ်"

လင်ချွမ်သည် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး အားနာမှုမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ နှမြောတသဖြစ်နေသော အကြည့်များကြားမှပင် သူသည် ရတနာရှစ်ပါးကို လက်ခံလိုက်​၏။

လင်ချွမ်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ထိုပစ္စည်းရှစ်ခုကို အစီအရင်ပုံစံအတိုင်း လေထဲတွင် စီစဉ်လိုက်သည်။

ရုယဲ့ပေးထားသော စွမ်းအင်နှိုးဆော်နည်းလမ်းအတိုင်း သူ၏ အတွင်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်​၏။

ချက်ချင်းပင် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် လေနှင့် တိမ်တိုက်များ၏ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ယံတွင် အမှောင်ထုက တစ်ဖန် လှုပ်ခတ်လာသည်။

ကြယ်ရောင်စဉ်များသည် မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာပြီး သန့်ရှင်းသော လရောင်သည် လင်ချွမ်အပေါ်သို့ စီးဆင်းလာသည်။

ဤစွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ခံစားလိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်။

သူသည် လေထဲတွင် လက်ဖဝါးကို အသာအယာ လှည့်လိုက်ရာ နက်ဗျူလာအထက်တွင် ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ယောင်သည် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်ချွမ် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သော ကျောက်တုံးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် လိမ်တွန့်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သွားတော့​၏။

တစ်ချိန်က ခိုင်မာတောင့်တင်းခဲ့သော ကျောက်တုံးကိုယ်ထည်သည် ယခုအခါ တုတ်ဖြင့် မွှေထားသော ရွှံ့နွံနှင့် တူနေတော့သည်။

၎င်းသည် ပုံပျက်ပန်းပျက် အနေအထားကို ပြသနေသည်။

၎င်း၏ မူလသဘာဝမှ လုံးဝ သွေဖည်သွားပုံရ​၏။

ရုယဲ့သည် ငေးကြည့်နေမိသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားနှင့် လရောင်အစီအရင်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤမျှ ထူးဆန်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပို၍ တည်ကြည်လာသည်။

သူသည် သူ၏ညာလက်ကို ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ကာ ညာဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွှေ့လိုက်လေ​၏။

အခန်း ၃၇၀ - အနှိုင်းမဲ့ အစီအရင်

အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရတနာလေးပါး ခင်းကျင်းပြသလာသည်။

ရွှေရောင်သလင်းလက်စွပ်တစ်ကွင်း၊ ရေခဲကျောက်ဓားတစ်လက်၊ အဝါရောင်ပိတ်စလိပ်

တစ်ခု နှင့် မူလစွမ်းအား နှင့် အတွင်းအားတို့ ပေါင်းစည်းထားသည့် စွမ်းအင်သလင်းခဲတစ်ခုတို့ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့နေရာထံ ပြန်လာသည့် ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ အထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ဝင်္ကပါ၏ နောက်ထပ်နေရာလေးခုတွင် အခြေချလိုက်​၏။

ခဏချင်းတွင်ပင် ကောင်းကင်ယံမှ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လိမ်ရှုပ်တွန့်လိမ်လာပြီး အသက်ရှူကျပ်မတတ် ဖိအားတစ်ခုမှာလည်း ထိုတိမ်တိုက်များကြားမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ...

"မဟာလမ်းစဉ်သည် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဟိန်းဟိန်းမြည်၏"

"မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များ ကောင်းကင်မှ သက်ဆင်းလာပြီး အရောင်ခုနစ်သွယ် ရောယှက်နေ၏"

တစ်ချိန်က ရုယဲ့သည်လည်း ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို စိတ်ကူးထဲတွင် ပုံဖော်ဖူးသည်။

ယခုမူ သူမသည် ထိုမြင်ကွင်းကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့နေရပြီ။

သို့သော် သူမ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့်မတူဘဲ ယခုခံစားနေရသော ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါက သူမကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။

ထိုရတနာသုံးပါး လေထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံတက်သွားချိန်တွင် တစ်ခုမှာ 'လရောင်အစီအရင်' ၏ ကိုးခုမြောက်နေရာတွင် အခြေချလိုက်သည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအထက်တွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များမှာ တွန့်လိမ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားတော့​၏။

၎င်းနောက်တွင် လရောင်၏စွမ်းအင်မှာ အစပိုင်းကထက် များစွာသာလွန်သွားပြီး ဤဒေသတစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံကို ချက်ချင်းဆိုသလို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ဆန်းကြယ်သောအသံများ လေထုထဲ ပျံ့လွင့်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံများလည်း လိုက်ပါလာသည်။

အရောင်ခုနစ်သွယ်ပါသော မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များသည် လရောင်အောက်တွင် အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုတိမ်တိုက်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရောင်အသွေးအစက်အပျောက်များမှာ မြူဆိုင်းသော အလင်းကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးနေသကဲ့သို့။

ဝင်္ကပါအတွင်းမှ စွမ်းအင်စက်ကွင်း တစ်စက်လေးမျှ အပြင်သို့ ယိုစိမ့်ထွက်လာခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ရုယဲ့မှာမူ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

ကျန်ရှိသော ရတနာနှစ်ပါး ဝင်္ကပါအတွင်း အခြေချလိုက်ချိန်တွင် ထိုခံစားချက်က ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

တုန်ဟည်းနေသော ဆန်းကြယ်သောအသံများကြားတွင် သူမ မတုန်ယင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤအရာသည် ဝင်္ကပါ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့်သာ မဟုတ်ကြောင်း ရုယဲ့ နားလည်

လိုက်သည်။

ဤအရာ၏ မူလအစမှာ ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများ ဝန်းရံထားသည့် ဤလူသားပင်။

ဤသည်မှာ သူက သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ဖြင့် ဝင်္ကပါတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်းကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏ တည်ရှိမှုကပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြောင်းလဲစေခြင်း။

"ငါအရင်က ဒီလိုလူမျိုးကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တာ တကယ်ကို မိုက်မဲခဲ့တာပဲ..."

ရုယဲ့နှင့် မတူဘဲ လင်ချွမ်မှာမူ ဤနက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ နစ်မြောနေသည်။

သူသည် ယနေ့ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်အချို့ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။

၎င်းမှာ အစီအရင်၏ အရည်အသွေး ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နက်နဲသည့် လျှို့ဝှက်

ချက် ဖြစ်သည်။

တစ်ချက်မှာ 'ကိုး' ဟူသော ကိန်းဂဏန်းသည် အထွတ်အထိပ် ကိန်းဂဏန်းဖြစ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ချက်မှာ သူကိုယ်တိုင် မသေမျိုး ရှင်သန်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ထားခြင်းကြောင့်။

ထိုနှစ်ခုပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း၏ ရလဒ်မှာ ယခုမြင်တွေ့နေရသည့်အတိုင်းပင်။

စွမ်းအင်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသည့် ထိုသလင်းခဲမှတစ်ဆင့် ကြယ်တာရာများ၏ စွမ်းအင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိနှိပ်မှုကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစွမ်းအင်သည် အပြင်ပန်းတွင် မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ အမြဲတစေ ပွတ်တိုက်တိုက်စားခံနေရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ရာတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော ရတနာများ လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ခိုင်ခံ့မှုမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခုပင်။

သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်ရင်း လင်ချွမ်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့ထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော အရောင်အဝါများ တောက်ပနေသည်။

ယခုလေးတင် သူရရှိခဲ့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများသည် သူ့အတွက် အလွန်အသုံးဝင်သည်။

အစီအရင်များအကြောင်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားသည့်အပြင်၊ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းလမ်းစဉ်ကိုလည်း ပိုမိုနားလည်လာစေသည်။

အစီအရင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လင်ချွမ်က အသက်ကို ဝဝရှူထုတ်

လိုက်ပြီး ရုယဲ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ...

"အစီအရင်က ကောင်းပါတယ်...မင်း အခု ထွက်သွားလို့ ရပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှ ရုယဲ့သည် အခြေအနေမှ ပြန်လည်သတိဝင်လာသည်။

သူမကို ဤကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းအပေါ် သူမကိုယ်သူမပင် မယုံနိုင်

အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သူ ထွက်မသွားသေးသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဘာလဲ...မင်း နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်နေချင်သေးလို့လား"

ရုယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရသည့် ပုံစံတစ်ခု ပေါ်

နေသည်။

လက်ရှိအခြေအနေမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်ဘဲ တကယ်တမ်းတွင် သူမ ထွက်သွားရန် ဝန်လေးနေမိခြင်း။

သူမသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိုင် ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း တိုးတက်မှု မရှိသလောက်ပင်။

အခြားသော သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသူများမှာလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။

အချို့သော ရှုထောင့်များမှ ကြည့်လျှင် စစ်သုံ့ပန်းဖြစ်နေစဉ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အရာများက သူမ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

"စစ်သုံ့ပန်း ဖြစ်ရတာကလည်း သိပ်မဆိုးလှပါဘူးလား"

သူမ ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ချွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လင်ယန်ရွှယ်၏ လက်မောင်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့နှစ်ဦး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဝေးကွာသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မကြာမီတွင် သူတို့သည် ကျွန်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အတားအဆီး မှာ သူတို့ စရောက်စဉ်ကထက် များစွာ ပါးလွှာနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ယခင်နည်းလမ်းကို မသုံးဘဲနှင့်ပင် ဖြတ်ကျော်ရန် လုံလောက်နေပြီ။

လင်ချွမ်က သူ၏လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နယ်ပယ်က အရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ထပ်တူကျသွားသည်။

လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ဦး အတားအဆီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ယခင်က နေရာဟောင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာပြန်သည်။

ယခင်နှင့် မတူသည်မှာ ဤနေရာရှိ စွမ်းအင်တည်ဆောက်ပုံများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

အမိုးခုံးထိပ်ရှိ နေမင်းကဲ့သို့ အလုံးစုံမှာသာ အလင်းတန်းများ ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်

နေ​၏။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတွင် ရှိခဲ့ဖူးသော စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားပုံရပြီး ယခုအခါ နူးညံ့သော အလင်းရောင်တစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"အပေါ်တက်ပြီး သွားကြည့်ရအောင်"

လင်ချွမ်က လင်ယန်ရွှယ်ကို သတိပေးလိုက်

သည်။

မူလစွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို အလွန်ခိုင်မာသော ကာကွယ်မှုဖြင့် ဝန်းရံလိုက်​၏။

ထို့နောက် သူတို့သည် အထက်သို့ အရှိန်အဟုန်

ဖြင့် ပြေးတက်သွားကြသည်။

မိုင်ပေါင်းထောင်ချီသော ခရီးကို ခဏချင်း ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အရှေ့ရှိ အလင်းလုံးကြီးကို ကြည့်ရင်း လင်ချွမ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ လင်ယန်ရွှယ်ကို ဆွဲပြီး ထိုအထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ ဝင်းလက်နေသော ရေလှိုင်းများက သူတို့ကို ရေအောက်ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေ​၏။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ယခုအခါ နူးညံ့သော ကြိုးမျှင်ကလေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အလုံးကြီးတစ်ခုအတွင်း ရောက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များသည် ကြိုးမျှင်သဏ္ဌာန်

ဖြင့် အမြဲမပြတ် ဆက်သွယ်နေကြသည်။

ထိုစွမ်းအင်အချို့မှာ သူတို့နှစ်ဦးရှိရာ နေရာကို ဖြတ်သွားသော်လည်း သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

ထိုအရောင်အသွေးများမှာ ထင်ယောင်ထင်မှားများကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် လင်ချွမ်ရော လင်ယန်ရွှယ်ပါ 'လရောင် အစီအရင်' ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။

ယခုအချိန်တွင်မူ ဤအရာများ၏ ဖြစ်တည်မှု အစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီ။

ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ရှိသည့် ဤကြိုးမျှင်လေးများသည် အစီအရင်တစ်ခု၏ ကိုယ်ထည်ဖော်ဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုလုံးကို အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် ရစ်ပတ်ထားခြင်း။

ယခုကာလအတွင်း အစီအရင်များအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုဖြင့် လင်ချွမ်သည် ၎င်းတွင် ပါဝင်သော အစီအရင်အများအပြားကို လျင်မြန်စွာ မှတ်မိသွားသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ကာကွယ်ရေး ဂုဏ်သတ္တိရှိကြသည်။

သို့သော် အမျိုးအစားများမှာ မတူညီကြပေ။

အချို့မှာ အရှိန်အဝါကို ခွဲခြားပြီး အချို့မှာ ဟန်ပန်များကို တုပကြသည်။

အချို့မှာ သန့်စင်သော ကာကွယ်ရေးဖြစ်ပြီး အချို့မှာမူ တန်ပြန်တိုက်စစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့ကို တစ်ခုချင်း စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်နေရင်း လင်ချွမ်​၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်လာသည်။

ဤသည်မှာ ဝူယွင်ကျွန်းကို ဝန်းရံထားသည့် အတားအဆီး မဟုတ်ပါလား။

ထိုအတွေး ပေါ်လာရုံရှိသေး၊ ရုတ်တရက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အမြင်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ​၏။

ထိုအချိန်တွင် အလင်းလုံးကြီးမှာ သိသိသာသာ သေးငယ်သွားသည်။

၎င်းအတွင်းရှိ ကြိုးမျှင်များသည် ကျွန်းတစ်ခုလုံးသို့ ထိုးဖောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တောင်တန်းများ၊ သစ်ပင်များနှင့် ရေအိုင်များ။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ အစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်းများပင် ဖြစ်သည်။

ဤသဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်နေသော အရာဝတ္ထုများသည် အတူတကွ ပေါင်းစပ်ကာ အစီအရင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးနေခြင်း။

အစီအရင်အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားသောကြောင့် ထူးခြားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု အမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် ထင်ဟပ်စေနိုင်သည်။

လင်ချွမ်သည် ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အစီအရင်၏ အသေးစိတ်အချက်တိုင်းကို အလျင်အမြန် မှတ်သားလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အနှိုင်းမဲ့အစီအရင်မျိုးကို မှတ်တမ်းမတင်ဘဲ ထားရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ သဘာဝတရား၏ အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။