အခန်း (၃၆၁-၃၆၂)

အခန်း ၃၆၁ - ကျွန်မ အရှုံးပေးပါတယ်

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ တောင်ပြိုခြင်း၊ လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ရိုက်ခတ်ခြင်းကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးမှ ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံနိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ရုယဲ့၏ အသိစိတ်မှာ သမုဒ္ဒရာကျယ်ကြီးထဲမှ လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ တည်ရှိမှုကို မနည်းထိန်းထားရပြီး လေနှင့်လှိုင်းဒဏ်တွင် ဦးတည်ချက်မဲ့ မျောပါနေရ၏။

သို့သော်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသူဖြစ်၍ ရုယဲ့တွင် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် ပြန်လည်နိုးထနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သူမသည် မည်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်ကိုမဆို မလုပ်ဆောင်မီကပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်​၏။

သူမသည် လုံးဝ ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် အတွေးအခေါ်များမှာလည်း ဗရုတ်သုတ်ခ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံရှိ ရတနာရှစ်ပါးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တုန်ခါသွားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်​၏။

သူမ မသိလိုက်ဘဲ နှစ်ဦးကြားရှိ လျှို့ဝှက်ဆက်နွှယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။

ရုယဲ့မှာ အေးမြသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်တွင် အေးမြသော စမ်းရေတွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ သန့်စင်သွားပြီး သတိပြန်လည်လာခဲ့သည်။

အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စုစည်းမိသွားပြီး ရှေ့မှမြင်ကွင်းများမှာလည်း ရှင်းလင်းသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ရုယဲ့သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။

သူမကို ဝန်းရံထားသော ငွေဖြူရောင်ဖဲကြိုးများမှာ ရုတ်တရက် လည်ပတ်သွားပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာစေ​၏။

ထိုအကာအကွယ်အောက်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

သူမ၏ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကြားတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လှိုင်းအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝိညာဉ်တိမ်တိုက် လက်ဖဝါး"

စူးရှသောအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မြေကမ္ဘာနှင့် ကောင်းကင်ကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် လက်ဖဝါးရိုက်ချက်၏ အတွင်းအားနှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

၎င်းတို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီးနောက် ခရမ်းရောင် လက်ဝါးပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လင်ချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့​၏။

၎င်းအပေါ်တွင် ဝါဖျော့ဖျော့ လျှပ်စီးများ ယှက်နွှယ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ခွဲကာ အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးပြလိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းလှသော အတွင်းအားနှင့် မသေမျိုး အမတလမ်းစဉ်အပေါ် နားလည်မှုများ ပေါင်းစပ်ကာ လေထုထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လက်ညှိုးတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံဖြင့် လက်ဝါးပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာတင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

ဖန်ခွက်ကွဲသံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံမှာ အရပ်

မျက်နှာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ​၏။

အနီးနားရှိ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများသည်လည်း ထိုစွမ်းအားကြောင့် ငြိမ်သက်စွာ ပြန်လည်ချောမွေ့သွား၏။

"ဟင်း"

တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသော ကျန်သည့် သိုင်းဘုရင်နှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

"ဒီလို စွမ်းအားမျိုးက သိုင်းဘုရင်တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအား မဟုတ်တော့ဘူး"

"သူက သိုင်းနတ်ဘုရားနဲ့ ပိုတူနေပြီ"

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားတော့​၏။

ထိုသူသည် ဝူယွင်ကျွန်းပေါ်ရှိ အရာများကို စိတ်ဝင်စားသော်လည်း၊ လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော်တို့ ထိုအရာများကို ရရှိသွားပြီဟုလည်း ယုံကြည်နေသည်။

သို့သော် ဟင်းလင်းပြင်ကို လက်ညှိုးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖောက်ပစ်နိုင်သော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ မည်သည့်လောဘစိတ်ကိုမှ မွေးမြူရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤနေရာတွင် အချိန်ဖြုန်းနေမည့်အစား အခြားသော အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေရန်သာ အခွင့်အရေးယူသင့်တော့ပြီ။

အခြား သိုင်းဘုရင်​၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သို့သော်လည်း အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် သူသည် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ခြင်းလည်းမပြု၊ ထွက်ခွာသွားခြင်းလည်း မရှိပေ။

ဝိညာဉ်တိမ်တိုက် လက်ဖဝါးကို အသုံးပြုကာ ရုယဲ့သည် အကွာအဝေးကို နောက်တစ်ကြိမ် ချဲ့လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနှစ်ခုကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှော့တွက်လိုစိတ် အစအနမျှ မရှိတော့ပေ။

အနောက်တွင် စောင့်ကြည့်နေသူများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဤလူများမှာ အကျိုးအမြတ်ကို လိုချင်သော်လည်း လက်တစ်ချောင်းမျှ မလှုပ်ချင်ကြသူများ ဖြစ်နေ​၏။

သူတို့မှာ အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်လွန်းလှသည်။

သူမသည် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး ရွှံ့နွံထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"နယ်ပယ်လား"

ရုယဲ့​၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်လာပြီး သူမ၏ အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ၏ အတွင်းအားများကို သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းစေကာ ညာဘက်လက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် လှမ်းဖမ်းလိုက်​၏။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤနယ်ပယ်မှ ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးနေပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာလည်း မရှိသလောက်ပင်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုမှာ နယ်ပယ်ကို မဖောက်ထွက်နိုင်ရုံသာမက တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် သူမ၏ လက်ဖဝါးမှာ ထုံကျင်သွားရသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ရုယဲ့ အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် လင်ချွမ်​၏ ပြုံးရွှင်နေသော ပုံရိပ်မှာ သူမ၏ ဘေးနားတွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့ အစီအရင်က တော်တော်ကောင်းတာပဲ၊ ငါတို့ အမြင်ချင်း ဖလှယ်လို့ ရမလား"

"အို"

ရုယဲ့သည် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။

အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဖောက်သွားလေ​၏။

ဆယ်မီတာ အကွာအဝေးဆိုသည်မှာ သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ဦးအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရေခဲဆူးချွန်မှာ လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော်လည်း ရေခဲဆူးချွန်၏ အရှိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားသည်။

လည်ပင်းသို့ ရောက်သည့်အချိန်တွင်မူ ၎င်းသည် လုံးဝ ရပ်တန့်သွားပြီ။

ထို့နောက် ၎င်းမှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရုယဲ့မှာ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ အာမေဍိတ်သံ ထွက်လာသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...နယ်ပယ်တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်နိုင်သလား"

"မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်က အောက်ခြေအဆင့် သိုင်းဘုရင်မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်က..."

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ လက်မောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်

သည်။

ချက်ချင်းပင် ရုယဲ့ လည်ပင်းမှာ သွေးများ တိုးလာပြီး သူမ၏ ဖြူဝင်းသော နဖူးမှာလည်း နီမြန်းလာကာ အကြောများပင် ထောင်ထလာ​၏။

ရုယဲ့ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့စိတ်များ မြင့်တက်လာသည်။

၎င်းမှာ ပင်ကိုယ်ဗီဇမှ လာသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရခြင်းပင်။

အမှန်ပါပဲ၊ ဤလူမှာ အောက်ခြေအဆင့် သိုင်းဘုရင် မဟုတ်ဘဲ သိုင်းဘုရင် အထက် (သိုင်းနတ်ဘုရား အစအဆင့်) သာ ဖြစ်ရမည်။

သိုင်းဘုရင် အထက် ပညာရှင်ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပေါ်ထွန်းခြင်း မရှိသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်​၏။

ဤကျွန်းစုများရှိ နိုင်ငံတစ်ရာတွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ဤနေရာတွင်ရှိသော သိုင်းဘုရင်များမှာ သူတို့ခေတ်သူတို့အခါက အနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဘိုးဘေးများ၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခြင်း၊ အခွင့်အလမ်းများကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်း၊ အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို အသုံးချခြင်းနှင့် ရှည်လျားသော သက်တမ်းများကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ကြခြင်း။

ထိုသို့သော ကြိုးပမ်းမှုများဖြင့် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ယခုကဲ့သို့သော အင်အားကို ရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးအဖို့ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန် မည်မျှ ခက်ခဲပါသနည်း။

ရုယဲ့မှာ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်၍ ၎င်းကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

သူမသာမက ဤနေရာရှိ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများအားလုံးမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက သူတို့အားလုံးမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီခဲ့ကြ​၏။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ ရုယဲ့နှင့် သူတို့မှာ ဤအဆင့်မှာပင် ရှိနေကြသေးသည်။

သိုင်းဘုရင် နှင့် သိုင်းနတ်ဘုရား ဟူသော အခေါ်အဝေါ်နှစ်ခုမှာ စာလုံးတစ်လုံးသာ ကွာခြားသော်လည်း ၎င်းတို့ကြားတွင် ကျော်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခု ခြားနေသကဲ့သို့ပင်။

ဤဖြစ်စဉ်မှာ အခက်အခဲများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့ရန်ပင် ခက်ခဲလှ​၏။

လူအများမှာ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ရှိမရှိကိုပင် သံသယဝင်လာကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့၏ သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးခါနီး မဟုတ်ပါက လူအများစုမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားမှုကို စောစီးစွာကပင် လက်လျှော့ခဲ့ကြမည် ဖြစ်​၏။

ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းခြင်းမှာ အလိုအလျောက် လွယ်ကူသော အရာမဟုတ်ပေ။

လိုအပ်သော စုဆောင်းမှုများအပြင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ကောင်းမွန်သော အခွင့်အလမ်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ အချို့သော အချိန်များတွင် ရရှိသည့် ထူးခြားသော နားလည်မှု သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အရာများမှာ ကံတရားအရသာ ကြုံတွေ့နိုင်ပြီး အတင်းအကျပ် ရှာဖွေ၍ မရနိုင်ပေ။

၎င်းမှာ ရှေးယခင်ကတည်းက ယခုအချိန်အထိ အမှန်တရားပင်။

သို့သော် ယခုတွင်မူ သိုင်းနတ်ဘုရား အဆင့်တွင် ရှိနေပုံရသော ဆရာတစ်ဦးမှာ သူတို့ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှ​၏။

ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ရုယဲ့သည် ဆက်လက်တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူမ၏ လည်ပင်းမှ စကားလုံးအချို့ကို အတင်းအကျပ် ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ... အရှုံးပေးပါတယ်"

လက်ဖဝါးမှာ လျော့ရဲသွားပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာလည်း အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ထို့နောက် ရုယဲ့​၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ လည်ပင်းကို ကိုင်ထားပြီး အတွင်းအားဖြင့် အနီးနားရှိ အရိုးနှင့် ကြွက်သားများကို လျင်မြန်စွာ ကုသကာ နာကျင်မှုကို လျှော့ချလိုက်ရ​၏။

သူမ၏ အစွမ်းအစဖြင့်ဆိုလျှင် အသက်ရှူခြင်းအတွက် စိုးရိမ်ရန် မလိုသော်လည်း၊ အကယ်၍ လည်ပင်းသာ ကျိုးသွားခဲ့လျှင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိစေနိုင်လိမ့်မည်။

အခန်း ၃၆၂ - နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်​၏ လှုပ်ရှားမှု

ရုယဲ့တစ်ယောက် အဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သော်လည်း ကွင်းအတွင်းရှိ ပညာရှင်များမှာ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိကြသေးပေ။

အင်အားကြီးသူများပီပီ ၎င်းတို့အားလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုများ ရှိနေကြ​၏။

ထိုနေရာတွင်သာ ၎င်းတို့ရှိနေခဲ့လျှင် ရုယဲ့ကို ဤနည်းအတိုင်းပင် နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု အားလုံးက ယုံကြည်နေကြသည်။

ဤသို့တွေးတောနေစဉ်တွင် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မိန်းမောတွေဝေခဲ့ရသည့် အချိန်ကိုမူ ရွေးချယ်၍ မေ့လျော့ထားကြသည်။

ထို့အပြင် ရုယဲ့သည်လည်း သူမပြောလက်စ စကားကို မဆုံးသတ်ခဲ့ရပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိကြသေးပေ။

ရုယဲ့ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူမကို ဘေးသို့ ပစ်ထားလိုက်ပြီး လင်ယန်ရွှယ်ကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

နယ်ပယ်စွမ်းအားကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို နယ်ပယ်၏ အစွမ်းကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးချနိုင်ရန် ခွင့်ပြုချက် ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်ချွမ်သည် ဝေဟင်ရှိ အမာရွတ်နှင့် လူထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရုပ်သေးရုပ်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံနေရဆဲ။

ဤရုပ်သေးသည် ကြယ်တာရာလက်မှုပညာရှင်၏ နောက်ဆုံးလက်ရာဖြစ်ပြီး အနှစ်သာရအားဖြင့် အလွန်အစွမ်းထက်သော သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့် လက်နက်ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ သံချပ်ကာမှာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သလို ဝိညာဉ်ရေးရာပိုင်းတွင်လည်း အကာအကွယ်

အတားအဆီးအဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ရှိနေသည်။

၎င်းကို တိုက်စစ်ရော ခံစစ်ပါ ပြည့်စုံသူဟု ဆိုနိုင်သည်။

အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနည်းငယ်အားနည်းသော အမာရွတ်နှင့်လူအတွက်မူ ၎င်းမှာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပင်။

ဓားဖြင့်ခုတ်၍မပြတ်သလို လက်သီးဖြင့်ထိုးလျှင်လည်း မိမိသာ ဒဏ်ရာရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ရုပ်သေးရုပ်ကို မည်သူမျှ ဘာမှမတတ်နိုင်ကြပေ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဤလူ၏ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဓားကျောဘက်ရှိ ကွင်းများဖြစ်သည်။

နှောင့်ယှက်ရုံသက်သက်ဆိုလျှင် မဆိုးလှသော်လည်း ထိရောက်သော တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်ရန်မှာမူ အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှ​၏။

လင်ချွမ်သည် ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း မြေပြင်ကို အရှိန်ဖြင့်ကန်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဘဝသည် လွင့်ပျံနေသော အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ပျံသန်းနေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသည်။

လက်ဝါးရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တခဏချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

အမာရွတ်မျက်နှာနှင့် သိုင်းဘုရင်​၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ထဲရှိ သံကိုးကွင်းဓားဖြင့် အလင်းနှင့် အရိပ်တန်းများကို ခုတ်ပိုင်းကာ လက်ဝါးရိပ်များကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

သတ္တုချင်း ထိတွေ့သံများ မြည်ဟည်းသွားပြီး ဓားအလင်းများနှင့် လက်ဝါးရိပ်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရှိန်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များသည် သဲမှုန်ပေါင်းများစွာကို လွင့်စင်စေပြီး အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဖျောက်...ဖျောက်"

သစ်ပင်များ ကျိုးပဲ့သံမှာ မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများ အားလုံး ကျိုးကျကုန်​၏။

၎င်းမှာ သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုမျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဒုတ်"

ရုတ်တရက် လင်ချွမ်သည် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

သူ၏လက်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားသွားကို ဘေးတိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

အစွမ်းထက်သော အတွင်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ လက်ချောင်းများထံသို့ ကြီးမားသော အင်အားကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သတ္တုချင်း ထိတွေ့သည့် ကြည်လင်သော အသံနှင့်အတူ ကိုးကွင်းဓားသည် ဘေးသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် လင်ချွမ်သည် ညာဘက်လက်ဝါးဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

အရိုးကျိုးသံနှင့်အတူ အမာရွတ်မျက်နှာနှင့် သိုင်းဘုရင်သည် ညည်းတွားရင်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေ​၏။

ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများ စီးကျလာပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်မှာလည်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားသည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ လေတိုးသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသော်လည်း အမာရွတ်မျက်နှာမှာ ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် အချိန်မရတော့ပေ။

ရုပ်သေးရုပ်၏ လေးလံသော လက်သီးချက်က သူ့ကို ထိမှန်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဖုန်မှုန့်များကြားမှ သန်မာထွားကြိုင်းသော လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ​၏။

တက်ကြွနေသော အတွင်းအားများသည် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်း ကြောများအတွင်း စီးဆင်းသွားပြီး လိပ်နေသော ကြွက်သားများမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်ကာ ပြန်လည် စုစည်းသွားသည်။

ဆွဲဆန့်လိုက်တိုင်း အင်အားမှာ အဆုံးစွန်ထိ ဖိသိပ်ခံထားရ​၏။

ထို့နောက် ဤအတွင်းအားမှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

တခဏချင်းမှာပင် လက်သီးရိပ်မှာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ထိုအင်အားကို ငုံ့ယူကာ ကောင်းကင်သို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

"ဒုန်း"

သတိမထားမိဘဲ ရုပ်သေးရုပ်မှာ လွင့်ထွက်သွားသည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကတုံးသိုင်းဘုရင်သည် ရုပ်သေးကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။

သူသည် ပေါ်လာသည်နှင့် လင်ချွမ်​၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် အလွန် စိတ်ပျက်အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခု လွတ်မြောက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ ဒေါသများကို ဖောက်ခွဲပစ်ချင်နေ​၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကတုံးသိုင်းဘုရင်သည် လင်ချွမ်ထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး အားပါသော ညာလက်သီးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ နောက်ကျော၌ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံကာ အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

လင်ချွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ယခင်က ဤလူနှစ်ယောက်သည် အတူတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူများသည် ယာယီမဟာမိတ် ဖွဲ့လိုက်ကြပုံရ​၏။

သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် ဝိညာဉ်တံဆိပ် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ် ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ၎င်းသည် ရုပ်သေးရုပ်ကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ပြီး အမာရွတ်မျက်နှာနှင့် သိုင်းဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်စေသည်။

လင်ချွမ် ကိုယ်တိုင်မူ ကတုံးသိုင်းဘုရင် နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"ဒုန်း...ဒုန်း...ဒုန်း"

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ဆယ်ကြိမ်မက အပြန်အလှန် ထိုးနှက်လိုက်ကြသည်။

လက်သီးချက်နှင့် လက်ဝါးချက်တိုင်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်ကျရောက်နေပြီး မည်သူမျှ ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားကြပေ။

ခန္ဓာကိုယ် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ပြင်းထန်သော အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုသည် အရှိန်အဝါကို တည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု ပြင်းထန်လေ အရှိန်အဝါ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ယောက်က အရင်ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ဆုတ်ခြင်း ပြုလုပ်လိုက်ပါက သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အားနည်းသွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

လင်ချွမ်သည် ယနေ့တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံ တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သာမန်ထက် သာလွန်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေ​၏။

ထို့ကြောင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လျှင်ပင် လူအများစုကို အနိုင်ယူရန် လုံလောက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကွက်ကျော်ရိုက်စရာ မလိုဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်ပင် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။

ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များမှာ ကတုံး သိုင်းဘုရင်အပေါ်သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်နေပြီး ထိုင်းမှိုင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေလေ​၏။

အတွင်းအားမှာ ပုန်းကွယ်နေသော စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမြဲတစေ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်သာ ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။

ထို့အတူပင် ကတုံး သိုင်းဘုရင်သည်လည်း လင်ချွမ်​၏ ခံစစ်ကို ဖောက်ထွင်းရန် ခက်ခဲနေခြင်း။

သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော အရိုးများကို ထိုးနှက်မိသောအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် နာကျင်မှုကို ထပ်တူ ခံစားရသည်။

အစပိုင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အင်အားချင်း မျှနေသော်လည်း ထပ်တလဲလဲ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်များအောက်တွင် စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ဟုန်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့သည် လေထုကို ဆွဲဖြဲပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖိနှိပ်ကာ ဖော်ပြမရနိုင်သော လေးလံမှုကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သို့သော် တိုက်ပွဲ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ အင်အားမျှခြေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာ​၏။

ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံအရ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဆင်တူသော်လည်း နည်းစနစ်ပိုင်းတွင်မူ ကျယ်ပြန့်ပြီး လက်ရာမြောက်သော ကိုယ်ခံပညာ ဗဟုသုတရှိသည့် လင်ချွမ်မှာ ပြိုင်ဘက်ထက် သာလွန်နေသည်။

ထိုက်ချိပညာရပ်၏ တွန်းထုတ်သော လက်သရုပ်ကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်လူ၏ ခွန်အားကို အသုံးချကာ မိမိ၏ အားသာချက်ကို တိုးမြှင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်​၏။

၄ အောင်စမျှသော အားဖြင့် ပေါင်တစ်ထောင်ကို ရွှေ့နိုင်သော်လည်း လင်ချွမ်​၏ အင်အားမှာ ပေါင်တစ်ထောင်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

တိုက်ပွဲ ကြာရှည်လေ ကတုံးသိုင်းဘုရင်အတွက် ပိုမို အားနည်းချက် ဖြစ်လာလေပေ။

အမာရွတ်မျက်နှာနှင့် သိုင်းဘုရင်မှာမူ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းခြင်း ခံထားရ​၏။

သူ၏ စွမ်းရည်အပြည့်အဝကို မထုတ်ဖော်နိုင်တော့ပေ။

သူ၏ ဉာဏ်ကို အသုံးချ၍ ပြိုင်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရံဖန်ရံခါ ရတတ်သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ရုပ်သေးရုပ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားလေးများသာ ကျန်ရစ်စေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး အရေးနိမ့်နေကြသည်။

လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိနေသော သိုင်းဘုရင်များသည် နောက်ထပ် စောင့်ဆိုင်း၍ မရတော့ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြသည်။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့သည် လမ်းစဉ်တူသူများ မဟုတ်ကြပေ။

ဤလူများ ဒဏ်ရာရသည်ကို မြင်ရလျှင် ၎င်းတို့ ဝမ်းသာကြမည်။

သို့သော် အမည်မသိသော ထူးကဲသည့် ရန်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရသော ဤသူဟောင်းများမှာ ကိုင်တွယ်ရ ပိုမိုလွယ်ကူပေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်သည် သူရှိရာနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မှောင်မိုက်သော စွမ်းအားတစ်ခုသည် မင်ရည်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို တိတ်တဆိတ် ညစ်ညမ်းစေ​၏။

အမှောင်ထု တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ဗဟိုချက်တွင် ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လူသားပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ အထက်တွင် ကြီးမားသော 'မီးအိမ်ငါး'ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာသည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်ထားသော ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်လာပြီး ရုတ်တရက် အနောက်မှ တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နေသော အုပ်စုထံသို့ တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။