အခန်း (၃၆၅-၃၆၆)

အခန်း ၃၆၅ - ရင်းနှီးနေသော အမည်တစ်ခု

"နဂါးဧကရာဇ် လက်သီး"

ပြင်းထန်လှသော လက်သီးအရှိန်အဝါသည် အရူးအမူး ဟိန်းဟောက်သွားလေ​၏။

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ထိုဒဏ်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရ၏။

ဖျော့တော့တော့ အဝါရောင် လျှပ်စီးတန်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး ၎င်းရှိနေခဲ့သော နေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အက်ကြောင်းများစွာ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး နောက်ကွယ်ရှိ နက်ရှိုင်းလှသော အမှောင်ထုကို ထင်ရှားစေသည်။

ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ထိုလက်သီးချက်၏ စွမ်းအားမှာ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

လင်ယန်ရွှယ်၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

လင်ချွမ်သည် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမသိသော်လည်း၊ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုက သူမကို တုန်ရင်စေဆဲပင်။

ဘာသတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ စိတ်ထဲမှာ ဗလာဖြစ်နေတဲ့အချိန်...

တကယ်လို့သာ အထိခံလိုက်ရရင် သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ယောက် တကယ်ပဲ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား။

သူမ သတိပေးရန် စကားစလိုက်စဉ်မှာပင် အကြည့်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အစောပိုင်းက အရှုံးပေးခဲ့သော အမျိုးသမီး သိုင်းဘုရင်​၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လင်ယန်ရွှယ်၏ နှလုံးသား တင်းကျပ်သွားပြီး လက်ကို ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လင်ချွမ်​၏ နယ်ပယ်စွမ်းအားကို အားဖြည့်ပေးလိုက်ပြီး၊ ညာဘက်လက်ဖြင့် တစ်ဖက်လူကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ဖြင့် ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဤလုပ်ရပ်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပြီး ပြတ်သားသော သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သွား​၏။

လင်ယန်ရွှယ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ ရုယဲ့၏ မျက်မှောင်များ ပြန်လည် ကြုတ်သွားပြန်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ လင်ချွမ်မှာ ခုခံရန် အင်အားမဲ့နေပုံရ​၏။

အကယ်၍ သူမ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုက်

မည်ဆိုလျှင် လင်ယန်ရွှယ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အမှားအယွင်းတစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက နောက်ထပ် အခွင့်အရေးရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်ချွမ်သည် လရောင်အစီအရင်ကြောင့် သူမကို လွှတ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ အခုဝင်ပါပြီး သူကသာ ဤအကျပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင် သူ့ကို သေချာပေါက် လိုက်လံနှိမ်နင်းပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် သူသည် အစီအရင်ကို ရယူရန်အတွက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးမြန်းနေတော့မည်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်ကိုသာ အသုံးပြုပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိသည်နှင့် ရုယဲ့သည် မြှောက်ထားသောလက်ကို ပြန်ချလိုက်​၏။

ထို့နောက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်စိမှိတ်လိုက်ပြီး ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

...

ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်သည် လင်ချွမ်​၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ အောင်မြင်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

လင်ချွမ်​၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး အသံတိတ် ညည်းညူကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစောပိုင်းက ရရှိထားပြီး အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားသော ပုတီးစေ့လေးမှာ ရုတ်တရက် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွား၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကွင်းအတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အားလုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး လောဘရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

ကတုံးနှင့် သိုင်းဘုရင်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း ပုတီးစေ့ဆီသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ သူ့ဆီမှာ ရှိနေတာပဲ"

အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော သိုင်းဘုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကျောဘက်ရှိ အိမ်ထဲမှ ပျံသန်းနိုင်သော ဓားတစ်လက်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

၎င်းသည် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်ရင်း အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်​၏။

၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ လင်ချွမ်​၏ နဖူးပင်။

"အဟွတ် အဟွတ်"

နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာနေစဉ် လင်ချွမ်မှာ နှစ်ကြိမ်မျှ ချောင်းဆိုးသွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာပြီး အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ပညာရှင်များသည်ပင်လျှင် အရာရာကို တတ်စွမ်းနိုင်သူများ မဟုတ်ကြချေ။

သူတို့၏ စွမ်းအားမှာလည်း အကန့်အသတ် ရှိပေ​၏။

ရန်သူက အတွေ့အကြုံရှိလာသည်နှင့်အမျှ အနိုင်ရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့မဟုတ်။

ထို့အပြင် လင်ချွမ်သည် လက်ရှိတွင် သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်​၏ ကနဦးအဆင့်မှာသာ ရှိသေးပြီး အောက်ဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးပေ။

သူသည် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ နေထိုင်လာခဲ့သော၊ အတတ်ပညာကိုယ်စီရှိကြသော သိုင်းဘုရင်အချို့နှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှ မရရှိခဲ့လျှင်ပင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လင်ချွမ်သည် အံ့ဩခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။

သူအမှန်တကယ် အံ့ဩမိသည်မှာ ထိုလူများ၏ တုံ့ပြန်မှုပင်။

လင်ချွမ်က လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆွဲလိုက်သောအခါ ကတုံး သိုင်းဘုရင်​၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ချက်ချင်း ပုံပျက်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုနေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်​၏။

ဟင်းလင်းပြင်သည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး သိုင်းနတ်ဘုရားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကြောင့် ကြီးမားသော ဟာကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကတုံး သိုင်းဘုရင်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ရသဖြင့် အတွင်းသို့ တိုးဝင်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ရပ်တန့်မှုက လင်ချွမ်အား ပုတီးစေ့ကို ပြန်လည်ရယူရန် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို။

လင်ချွမ်သည် လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုတီးစေ့ကို လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်မှ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာ​၏။

ရေခဲကျောက်ဓားသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်သည် ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ လက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဓားရိပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြီးမားသော ဓားရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွား​၏။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဓားများ မြည်ဟည်းနေသကဲ့သို့ စူးရှသော လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် အပေါ်သို့ ပြေးတက်ကာ ပျံသန်းနေသော ဓားကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ချွင်"

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ပျံသန်းနေသော ဓားမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် ပုတီးစေ့မှာ လင်ချွမ်​၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းကို လေထဲသို့ မြှောက်ကာ ပြန်ဖမ်းရင်း သိုင်းဘုရင်များ၏ အကြည့်များမှာ ထိုပုတီးစေ့ဆီသို့ လိုက်ပါနေသည်ကို တွေ့သောအခါ လင်ချွမ်ရမရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"မင်းတို့ လိုချင်နေတာ ဒါလား"

မည်သူမျှ ပြန်မဖြေဘဲ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်ကို တွေ့သောအခါ လင်ချွမ်သည် နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး ရုယဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်​၏။

"ဒါက ဘာပစ္စည်းလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရုယဲ့၏ မျက်တောင်များ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ စကားပြောလိုက်သည်။

“ဝူယွင်ကျွန်းပွင့်တိုင်း၊ ကျွန်းပေါ်က နေရာအချို့မှာ ဒီလိုပုတီးစေ့တွေ အလိုအလျောက် ဖြစ်တည်လာလေ့ရှိတယ်"

"ဒါကို စစ်ကံတရားပုတီးစေ့လို့ ခေါ်ကြတယ်"

"ဒါရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို ဘယ်သူမှ မသိပေမယ့်၊ ဒါကို ရရှိတဲ့သူတိုင်းဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်သွားကြတာပဲ"

"ကောလာဟလတွေအရတော့ ဒီအထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ရှိနေပုံရတယ်"

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ချွမ်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လာသော လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အရင်က ဒါကို ရခဲ့တဲ့သူတွေရော ဘာဖြစ်သွားလဲ"

"မသိဘူး"

ရုယဲ့ ခေါင်းခါပြလိုက်​၏။

သူမသည် သူမထံသို့ တိုးဝင်လာသော ကျွမ်းကျင်သူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမ သိထားသည်များကို ဖြည့်စွက်ပြောပြသည်။

"လတ်တလော တစ်ယောက်ကတော့ ဖန်လီနိုင်ငံ က ဆရာတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူဒါကို ရပြီးတဲ့နောက် ဘယ်သူ့ရှေ့မှာမှ ပေါ်မလာတော့ဘူး"

"ဒါကြောင့် အထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး"

"အဲဒီမတိုင်ခင် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ကတော့ မြောက်ဘက် ဆုန်နိုင်ငံက ဆရာတစ်ယောက်လို့ ထင်တာပဲ"

"သူ့နာမည်က... ဟေးချင်းထင်တယ်"

"ဘာကြီး"

ရုယဲ့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လင်ချွမ်သည် ခုခံမှုနှင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်နေပြီ။

သူ၏ လက်ဖဝါးရိပ်များနှင့် ဓားအလင်းတန်းများသည် ကျရောက်လာသော ဓားများနှင့် လက်သီးများကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားပစ်

နေသည်။

သို့သော် ထိုအမည်ကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားရ​၏။

သူတို့ နောက်တစ်ကြိမ် မအောင်မြင်ခဲ့ပြန်ပေ။

ကတုံး သိုင်းဘုရင်​၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင်။

သူသည် ဖုန်ခါကာ ပြန်ထလာပြီး ဘာဒဏ်ရာမှ မရရှိခဲ့ပေ။

လင်ချွမ် ပေါ့ဆသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအမည်မှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းနေသောကြောင့်။

အဲ့ဒီ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူက ငါသိတဲ့လူများ ဖြစ်နေမလား။

ဒါဆိုရင် ဒီပုတီးစေ့ထဲမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားဖြစ်မယ့် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပါနေတာလား။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လင်ချွမ်သည် အစောပိုင်းက တွေ့ခဲ့သော သဲလွန်စအားလုံးကို ဆက်စပ်မိလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အရောင်များ တောက်ပလာ​၏။

ဝူယွင်ကျွန်းသည် နှစ် ၁၈၀ လျှင် တစ်ကြိမ် ပွင့်သည်။

ယခင်က သိုင်းပြိုင်ပွဲများတွင် အနိုင်ရသူနှစ်ဦးသည် မင် မင်းဆက်တည်ရှိသော တိုက်ကြီးမှ လာသူများဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလအရ တွက်ကြည့်လျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ် ၃၆၀ သည် မြောက်ပိုင်းဆုန်မင်းဆက် အချိန်ပင်။

ဟေးချင်းသည် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ချိတ်

ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ဆရာတစ်ယောက်

ဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်ရှားပြီး သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ဘေးကင်းစွာ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို သိထားသူဖြစ်​၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး နယ်ပယ်စွမ်းအား အားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သိုင်းဘုရင်​၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။

တစ်ခါက သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော ထူးခြားသည့် မီးလျှံများကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ဖူး​၏။

သဲလွန်စအားလုံး ပေါင်းစည်းသွားပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ် လုံးဝ အတည်ပြုနိုင်သွားခဲ့သည်။

သူတွေ့ခဲ့သောလူမှာ ဟေးချင်းပင်။

အခန်း ၃၆၆ - အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်း

တကယ်ပဲ သူဖြစ်နေတာပဲ။

လင်ချွမ်၏ ရင်ထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး စိတ်အစဉ်မှာလည်း တည်ငြိမ်

ရန် ဝေးကွာနေတော့သည်။

ရင်းနှီးနေသော ထိုနာမည်ထံမှ ဤလျှို့ဝှက်

ချက်ကို သူ သိရှိလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

လင်ချွမ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ​၏။

၎င်းက သူ၏လက်ထဲရှိ ပုတီးစေ့များကို ပို၍ လေးလံသောအဓိပ္ပာယ် ဆောင်သွားစေသည်။

"ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ မသေမျိုးဖြစ်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေတာလား"

လင်ချွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပုတီးစေ့ကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ သူ၏ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားဖြင့် ချိပ်

ပိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်ဝန်းများ နက်မှောင်သွားပြီး သိုင်းနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါ အပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

"မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း"

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သိုင်းဘုရင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ဖော်ပြ၍မရသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

ပြန်လည်သိမ်းဆည်းထားသော ရုပ်သေးရုပ်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အမာရွတ်မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားစေသည်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ကတုံး သိုင်းဘုရင်သည် တားဆီးရန်အတွက် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား တိုးဝင်လာသည်။

နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ တိတ်တဆိတ် စုစည်းလာကာ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို လင်ချွမ်​၏ အရှိန်ကို ကန့်သတ်ထားသော နယ်ပယ်မှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားတော့​၏။

ထိုခဏ၌ပင် ကတုံး သိုင်းဘုရင်​၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

မူလစွမ်းအား လှိုင်းငါးခုကို ဖိနှိပ်ထားသော သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်း လက်ဝါးကို မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ခဏချင်းတွင် ကမ္ဘာမြေ၏ အရောင်အဆင်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ကျန်ရှိနေသော တိမ်မည်းများမှာ ဤနေရာတွင် လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာ​၏။

လေထုထဲရှိ ရေငွေ့များသည်လည်း ဝဲကယက်သဏ္ဌာန် လည်ပတ်ကာ မြူဖြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ဝါးရာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

၎င်း၏နောက်ကွယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ပုံရိပ်ယောင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

တိုက်ပွဲအစတွင် ထုတ်ဖော်ခဲ့သော လက်ဝါးရိုက်ချက် ခြောက်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုတွင် တစ်ခု လျော့နည်းနေသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာမူ အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာခဲ့ပြီ။

ကတုံး သိုင်းဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ အတွင်းအားများကို အသည်းအသန် လည်ပတ်စေကာ သူ၏လက်မောင်းများကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရန် ကြက်ခြေခတ် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်​၏။

"ဝုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှိုင်းလုံးများ ကမ်းခြေသို့ ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ပေါင်းစပ်စွမ်းအားများက သူ၏ လက်မောင်းအရိုးများကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်တော့​၏။

၎င်းအတွင်းရှိ ဖုံးကွယ်ထားသော စွမ်းအားများမှာလည်း အတွင်းပိုင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်

ဝင်ရောက်လာသည်။

အတွင်းအင်္ဂါများ ထိခိုက်သွားသဖြင့် ကတုံးသိုင်းဘုရင်သည် ညည်းတွားသံနှင့်အတူ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဆက်တိုက်ကျရောက်လာသော လက်ဝါးရာများကြားတွင် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျဆင်းသွား​၏။

ထိုအချိန်တွင် အခြားတိုက်ခိုက်မှုများစွာကလည်း နောက်ကွယ်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်သည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ဖန်တီးကာ လင်ချွမ်အား ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်များပေါ်တွင် နက်မှောင်သော အကြေးခွံများ ပေါ်လာပြီး နက်မှောင်သော ဆူးချွန်တစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လင်ချွမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ထွက်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းမှာ အသံပိုင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာပြီး လေထုထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မီးအိမ်ငါးနှင့်တူသော ပုံရိပ်ယောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့​၏။

ထို့နောက် သူသည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင် နဂါးကြီးတစ်

ကောင် ထိုးထွက်လာသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ကျဆင်းလာသော ပျံသန်းဓားကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး အတွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်ချွမ်သည် ထိုနေရာမှ ပျောက်

ကွယ်သွားသည်။

သူ ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် လက်ထဲ၌ ဓားတစ်လက်နှင့်အတူ ဝေဟင်ထက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

ရေခဲကျောက်ဓားသည် အောက်သို့ ဦးတည်နေပြီး အေးစက်သော အရှိန်အဝါများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မူလစွမ်းအားများမှာ ဓားတစ်လက်အဖြစ် စုစည်းသွားကာ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

၎င်းသည် နက်မှောင်သောမျဉ်းနှစ်ကြောင်းနှင့် တိုက်ရိုက်တိုက်မိကာ လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ရုတ်တရက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ဝဲကယက်များအဖြစ် အပြင်ဘက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့​၏။

လင်ချွမ်သည် သူနှင့် ဆက်လက်အငြင်းပွားမနေတော့ဘဲ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားရန် နှင်းနှင့်နှင်းခဲဓားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် သူသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ပုံရိပ်ယောင်ကို အသက်သွင်းကာ နယ်ပယ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အသုံးပြု၍ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသော သိုင်းဘုရင်မှာ သူ၏ ပျံသန်းဓားကို ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်စဉ် သူ၏ရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

တိုက်ပွဲထဲသို့ နောက်ဆုံးမိနစ်မှ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်အနေအထား မရှိသေးပေ။

အလောတကြီးဖြင့် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်

သော်လည်း လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

၎င်းမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပုံရိပ်ယောင် မျှသာ။

ခဏချင်းတွင် ပြင်းထန်ပြီး အဆုံးမဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဘေးဘက်မှ ထိုးထွက်လာသည်။

သိုင်းဘုရင်​၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူလျော့သွားသည်။

သူ၏ ကြီးမားလှသော အင်အားကြောင့်သာ သတိလစ်မသွားဘဲ အပြင်းအထန် နာကျင်မှုကြားမှ သတိကို မနည်းထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် လင်ချွမ်​၏ နယ်ပယ်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကန့်သတ်ထားသဖြင့် သူ၏ပုံရိပ်မှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ထို့နောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အနီး၌ ဓားစွမ်းအင် ရာပေါင်းများစွာ ပွင့်ထွက်လာတော့​၏။

ထိုဓားစွမ်းအင်များထဲတွင် သုံးခုမှာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းတို့ကြားတွင် အမှန်နှင့် အမှား၊ အစစ်နှင့် အတုများ ရောထွေးနေသဖြင့် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေတော့သည်။

သိုင်းဘုရင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို မည်သို့မျှ မမျှော်လင့်ထားနိုင်ပေ။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုကို မနည်းကာကွယ်လိုက်ရသော်လည်း သူသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ရင်ဘတ်တွင် သွေးချင်းချင်းနီသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားတော့သည်။

နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေပြီပင်။

နှင်းနှင့်နှင်းခဲဓားကို နောက်ဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲဒီ မင်ယုံက တကယ်ပဲ ငါ့စကားကို နားထောင်တာပဲ"

တားဆီးခံရပြီးနောက် မင်ယုံသည် နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှု မလုပ်တော့ပေ။

ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူသည်လည်း ကြောက်လန့်နေလောက်ပြီ။

နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စွမ်းအားများကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး လင်ချွမ်ဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုးဝင်သွားသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ဝေဟင်ထက်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားပေါင်းတစ်သောင်း မူလသို့ ပြန်ခြင်းတိုက်ကွက်အောက်တွင် နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရ​၏။

သူသည် သွေးများစွာ ထပ်မံအန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မည်းလာကာ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ယခင်တိုက်ပွဲများအရ သူသည် လင်ချွမ်​၏ အင်အားအဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်​၏ နောက်ပိုင်းတွင် ထုတ်ဖော်လိုက်သော အရှိန်အဝါက ၎င်းကို ပို၍ သက်သေပြလိုက်

သည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သိုင်းဘုရင် အထက်အဆင့်တွင်ရှိပြီး သိုင်းနတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ​။

သိုင်းဘုရင် အဆင့်ချင်းဖြစ်သော်လည်း ပို၍ မြင့်မားသူကို ရှုံးနိမ့်ရခြင်းမှာ အရှက်ရစရာ မဟုတ်ပေ။

နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်သည် ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံနိုင်သည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေသည်မှာ လင်ချွမ်သည် သူဖန်တီးထားသော ဝဲကယက်ကို အဘယ်ကြောင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ပင်။

ပထမအကြိမ်က ထားပါတော့၊ ထိုစဉ်က သူသည် အလုပ်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရန် စိတ်အာရုံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် ၎င်း၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းထားရန် ခက်ခဲသည်။

ရုပ်သေးရုပ်မှာလည်း ဖျက်ဆီး၍ မရလောက်အောင် မာကျောသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် သူ၏ ပုံစံအစစ်အမှန်ကို မှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စွမ်းအားအပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းကို မည်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖောက်

ထွက်သွားနိုင်ရသနည်း။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမှာ တကယ်ပဲ အားနည်းနေသလော။

ဝဲကယက်နည်းပညာဆိုသည်မှာ စွမ်းအားကို အထူးအသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

သီအိုရီအရ အခြေခံသဘောတရားများကို နားလည်သရွေ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ကို အတုယူဖန်တီးနိုင်​၏။

သို့သော် ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

သူသည် ဤလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သူ၏ လူငယ်ဘဝက ရှေးဟောင်းအကြွင်းအကျန်များထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆယ်နှစ်ကြာ သုတေသနပြုပြီး စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်မှ အောင်မြင်မှု အချို့ ရရှိခဲ့ခြင်း။

သို့သော် ယခုတွင် သူ၏ နည်းစနစ်မှာ လက်ဟန်ခြေဟန်မျှဖြင့် ပယ်ချခံလိုက်ရသဖြင့် သူ အမှန်တကယ် လက်ခံရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ မကျေနပ်မှုများကို သတိပြုမိသကဲ့သို့ လင်ချွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ဝဲကယက်များကို လည်ပတ်စေကာ ထိုနေ့က သူရရှိခဲ့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အားလုံးကို ၎င်းတို့အပေါ်တွင် အသုံးချလိုက်​၏။

နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်​၏ မျက်ဆန်များမှာ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နားလည်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်​၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ချောမွေ့ပြီး လွယ်ကူနေခြင်းကြောင့် သူသည် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ​၏။

ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ စွမ်းရည်မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဤနယ်ပယ်၌ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုထက် များစွာ သာလွန်နေခြင်း။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

နတ်ဆိုးငါး သိုင်းဘုရင်သည် ခါးသီးသော အပြုံးနှင့်အတူ ကျေးဇူးတင်သည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် လင်ချွမ်ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားတော့​၏။

ထွက်ခွာသွားသော ထိုသူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်

ရင်း လင်ချွမ်သည် သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ညိတ်

လိုက်သည်။

ယခင်တိုက်ပွဲသည် သူ့အပေါ်တွင်လည်း အတော်အတန် အထင်ကြီးမှု ဖြစ်စေခဲ့​၏။

ထိုသူသည် အလွန်သန်မာပြီး သူ့ကိုလည်း ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများစွာ ပေးခဲ့သည်။

သန်မာသူကို လေးစားသောအားဖြင့် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသလိုက်ခြင်းမှာ ဘာမှမဖြစ်သလို သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းမှာလည်း ပြဿနာမရှိပေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တကယ် စိန်ခေါ်ချင်သည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

တိုးညင်းသော ရယ်မောသံနှင့်အတူ လင်ချွမ်

သည် ကောင်းကင်ယံရှိ မင်ယုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။