အခန်း (၃၇၅-၃၇၆)

အခန်း ၃၇၅ - ရှောင်လင်မှ လူများ ရောက်ရှိလာခြင်း

"ငါအမှတ်မမှားဘူးဆိုရင် ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတောင် ပဲ"

ဒါဟာ နတ်ဘုရားတောင်ရဲ့ အရိပ်ယောင်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ဖို့ ပိုများပေမယ့်ပေါ့။

"ဒီတောင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုအရ အရိပ်ယောင်တစ်ခုပဲ ဖြစ်နေဦးတော့၊ အထဲမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားတယ်"

"ဒါနဲ့... အဲဒီကို ဘယ်လိုသွားမလဲ"

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် လင်ချွမ် တစ်ဖန် ထပ်မံကြိုးစားကြည့်ပြန်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် မူလစွမ်းအား၊ အတွင်းအား၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှင့် နယ်ပယ်စွမ်းအားတွေအားလုံးက ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤလောကတွင် ၎င်းတို့က ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိပေ။

တိမ်တိုက်တွေပေါ်ကို ခြေချလိုက်တာနဲ့ အရာအားလုံးဟာ မီးခိုးငွေ့တွေလို ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် လင်ချွမ်မှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် မလှမ်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချရင်း လင်ချွမ်က ထိုအရာကို ချထားလိုက်ပြီး ဓားငယ်လေးကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

အရင်က တိုက်ပွဲဖြစ်နေတာနဲ့ အလုပ်များလွန်းလို့ အနီးကပ် မကြည့်နိုင်ခဲ့မိပေ။

အခု အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီဓားဟာ တိုတောင်း၊ ကျစ်လျစ်ပြီး အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတဲ့ ဖော်ပြချက်နဲ့ တကယ့်ကို ကိုက်ညီနေလေ​၏။

ဓားပေါ်မှာ ပုံစံအမျိုးမျိုး ထွင်းထုထားပြီး ကျန်တဲ့အပိုင်းတွေကတော့ သံချေးတွေ တက်နေသည်။

ကြည့်ရတာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုလို တန်ဖိုးရှိပုံရသည်။

လင်ချွမ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းအားအချို့ကို ထည့်သွင်းကြည့်သော်လည်း မလေ့လာနိုင်ခင်မှာတင် လျင်မြန်စွာ ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

၎င်းက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တွန်းကန်နေတဲ့ သံလိုက်ဝင်ရိုးစွန်းတွေလိုမျိုး အတွင်းအားတွေကို သဘာဝအလျောက် တွန်းကန်နေသည်။

လေ့လာဖို့နဲ့ အသုံးပြုဖို့ နေနေသာသာ အတွင်းအား ထည့်သွင်းဖို့တောင် အလွန်ခက်ခဲလှ​၏။

အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် လင်ယန်ရွှယ်လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။

သူမက ရှုပ်ထွေးတဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ လင်ချွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်လင်က လူတွေ ရောက်နေပြီ"

"ဟမ်"

ဒါကိုကြားတော့ လင်ချွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူ ချက်ချင်းထပြီး လင်ယန်ရွှယ်နဲ့အတူ အပြင်ကို ထွက်လာရင်း အကြောင်းစုံကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်ယန်ရွှယ်က ရှင်းပြလေ​၏။

"ရှောင်လင်ကျောင်းက 'ယွမ်သုန်း' ဆိုတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကို သတင်းစကားပါးဖို့ လွှတ်လိုက်တာ"

"သိုင်းလောကက အဓိက တရားဓမ္မဂိုဏ်းတွေဟာ နန်းတွင်းရဲ့ ပစ်မှတ်ထား နှိမ်နင်းမှုကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ယာယီမဟာမိတ် ဖွဲ့ချင်ကြတယ်လို့ ဆိုတယ်"

"ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ဖိတ်ကြားစာတွေ ပို့နေတာ"

"သူပြောတာကို ကြည့်ရရင် မကြာသေးခင်က မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေမှာ သေချာတယ်"

"အင်း..."

လင်ချွမ်က ပြန်ဖြေရင်း သူ့ဗိုက်ပေါ်က ဒဏ်ရာကို အသာအယာ ထိကြည့်လိုက်သည်။

အသားအချို့ ပြန်ဆက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

"ဒီကိစ္စတစ်ခုတည်းဆိုရင်တော့ ပြဿနာမရှိဘူး၊ ငါတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်ပါသေးတယ်"

"တကယ်လို့ အနောက်တိုင်းက ပညာရှင်တွေပါ ဒီအချိန်မှာ လာပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင်တော့ အခြေအနေတွေက တကယ့်ကို ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ်"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ဒဏ်ရာတွေက မပျောက်သေးဘူး၊ တကယ်လို့ ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရောက်လာရင် သူတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ တကယ့်ကို ခက်ခဲလိမ့်မည်။

"သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရုံသက်သက်ဆိုရင်တော့ နန်းတွင်းနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး"

လင်ချွမ်နဲ့ တခြားသူတွေက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အရင်က ကြားဖူးသည်။

အကျယ်ပြန့်ဆုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး သက်ရောက်မှု အကြီးမားဆုံးကတော့ လင်ကျိုနန်းတော်ရဲ့ တပည့်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်အကြောင်းပဲ။

သူဟာ မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်လို့ အလိမ်အညာ ပြောဆိုပြီး မြောက်ပိုင်းက မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ရဲ့ လမ်းမပေါ်မှာ မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ဒါက ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းများစွာကြား တိုက်ပွဲကို မီးမွှေးပေးခဲ့သည်။

မင်မင်းဆက် မြောက်ပိုင်းနယ်စားက အဖြစ်မှန်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ခန့်မှန်းပြီး စီရင်ချက်ချခဲ့​၏။

ရလဒ်အနေနဲ့ အမိန့်ကြော်ငြာစာ ကပ်တဲ့ညမှာတင် သူဟာ ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရပြီး အခုထိ ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိရသေးပေ။

ပဋိပက္ခမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ နန်းတွင်းအရာရှိတွေရဲ့ ပြောကြားချက်အရ အရေးယူဆောင်ရွက်ခဲ့သူ နှစ်ဖွဲ့ ရှိနေသည်။

သူတို့က လင်ကျိုနန်းတော်နဲ့ ရှန်းဝူဂိုဏ်းတို့ရဲ့ သီးခြားအတတ်ပညာတွေကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြတာကြောင့် အဓိက သံသယရှိသူတွေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နန်းတွင်းက ဒီကိစ္စကို အမျက်ထွက်ပြီး အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ခဲ့သည်။

ဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ သဲလွန်စတွေဟာ အဓိကဂိုဏ်းကြီး အတော်များများကိုပါ ပတ်သက်စေခဲ့သည်။

အခုဆိုရင် တစ်သိုင်းလောကလုံးဟာ အလွန်အမင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေ​၏။

ထို့ကြောင့် စုန်ရှန်းဂိုဏ်းက ချမှတ်ထားတဲ့ စံနမူနာအရ...

အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများဟာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး စွန့်စားပြီး မလုပ်ရဲကြသောကြောင့် အင်အားစုစည်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းကို လျင်မြန်စွာ နားလည်ပြီးနောက် လင်ချွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဘေးဘက် ခန်းမဆောင်အတွင်းမှာတော့ ယွမ်သုန်းက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူ​၏မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေလျက်။

ဒီအချိန်မှာ သူ့အနားတွင် ချွမ်ရွှယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပဲ ရှိနေသည်။

ထိုလူက မောက်မာပုံရပြီး ကုလားထိုင်မှာ မှီကာ မျက်စိမှိတ်ထားရင်း ယွမ်သုန်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထား​၏။

ယွမ်သုန်းက ကြောက်တတ်၍ မဟုတ်ပေ၊ ဒီတာဝန်က တကယ်ကို သူ့အတွက် ခက်ခဲလွန်းနေပြီ။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း​၏ တောင်တံခါးအထိ သွားပြီး ဖိတ်စာကမ်းလှမ်းတာက အလွန်စွန့်စားရပြီး အသက်ဆုံးရှုံးဖို့ပင် လွယ်ကူလွန်းသည်။

"ငါက ကိုယ့်ဂိုဏ်းကိုယ်စားပြုပြီး လာတာဆိုပေမယ့်၊ အဲဒီလူတွေ စိတ်တိုလာရင် ငါ့ကို သည်းခံနေကြမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါ့အပြင် ဒီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ ဟယ်ဟွမ်း

ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း အဲဒီ မိစ္ဆာစုန်းမကြီးလို့ ပြောကြတယ်"

'သူမဟာ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သတ်ဖြတ်တတ်ပြီး နေ့တိုင်း လူအတော်များများကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲပြီး ဖျော်ဖြေလေ့ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်'

ဒါကို တွေးမိသည်နှင့် ယွမ်သုန်း မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ အမြန်ပဲ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ဗုဒ္ဓဂါထာတွေကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဖတ်နေတော့သည်။

အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရ​၏။

သူ မော့ကြည့်လိုက်တော့ လင်ယန်ရွှယ် လမ်းလျှောက်ဝင်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်...ဒါ ငါထင်ထားသလို မဟုတ်ပါလား"

ချက်ချင်းဆိုသလို ယွမ်သုန်း​၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းကို အမြန်ပြန်ငုံ့ကာ စိတ်ထဲက ထိတ်လန့်မှုကို အတင်းအကျပ် ငြိမ်

သက်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

"ရုပ်သည် နတ္ထိ၊ နတ္ထိသည် ရုပ်..."

"ဖူး..."

သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရွတ်နေတာကို ကြားတော့ လင်းချွမ်းနဲ့ တခြားတစ်ယောက်က ရယ်မောမိကြသည်။

အရင်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ စိတ်အေးသွားလေပြီ။

ရှောင်လင်ဘက်မှ ဒီလို ငယ်ရွယ်တဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကို လွှတ်လိုက်တာဟာ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနေတာ ဖြစ်သည်။

"ဒီလို တရားဓမ္မဂိုဏ်းလို့ ခေါ်တဲ့လူတွေဟာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေကို အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့ကြတာ"

လင်ချွမ်နဲ့ ချွမ်ရွှယ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို သိနေတာတောင် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မျက်နှာသာ သိပ်မပေးပေ။

"မဟုတ်လျှင် ဘယ်လောက်ပဲ ကန့်ကွက်မှုတွေ ရှိနေပါစေ၊ ဒါက ဖိတ်ကြားမှု ဖြစ်နေတာကြောင့် အနည်းဆုံးတော့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်လောက်ကို လွှတ်သင့်တာပေါ့"

"ဘာလို့ ဒီလို လူငယ်ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကိုပဲ လွှတ်တာလဲ"

"ရှင်းနေတာပဲ၊ ကိစ္စတွေက အရေးမကြီးသေးဘူးဆိုတာကို ပြချင်တာ"

သူတို့နှစ်ယောက် ထိုင်လိုက်တာကို ကြားတော့ လူငယ်ဘုန်းကြီးက မတ်တပ်ရပ်ပြီး ရိုရိုသေသေ ပြောလိုက်သည်။

"သင်ဟာ ဂိုဏ်းချုပ် လင် ဖြစ်ရမယ်"

"ဒီရဟန်းငယ်က ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲတွေကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

"ဪ... နောက်ပြီး ဒီလူကြီးမင်းက ဘယ်သူပါလဲ..."

"ဒါက... ဝူတန်က အကြီးအကဲ လင် ပါ"

"သူ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ပြောပါ"

ဒါကို ကြားတော့ ယွမ်သုန်းရဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီးမှ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရဟန်းငယ် ယွမ်သုန်းဟာ ရှောင်လင်ရဲ့ အမိန့်အရ သင်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းကို လာရောက်ဂါရဝပြုတာဖြစ်ပြီး၊ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ဆွေးနွေးဖို့ သင်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရိုးရိုးသားသား ဖိတ်ကြားပါတယ်"

"ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်က အသေးစိတ်ကို စာထဲမှာ ရေးထားပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ပေးပါ"

သူပြောရင်းနဲ့ အိတ်ကပ်ထဲက စာတစ်စောင်ကို ထုတ်၊ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လင်ယန်ရွှယ်က စာကိုယူ၊ တစ်ချက်ကြည့်

လိုက်ပြီး 'ငါသိသားပဲ' ဆိုသည့် မျက်နှာထားနဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

ပြီးတော့ စာကို လင်ချွမ်ဆီ ကမ်းပေးလိုက်​၏။

လင်ချွမ်က စာကိုယူပြီး ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

စာထဲမှာ ရေးထားတာတွေက အနှစ်မပါတဲ့ စကားဟောင်းတွေပါပဲ။

အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို အရှည်ကြီး ရေးထားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ အဓိကအချက်ကို ရောက်လာပြီး လာမယ့်ရက်မှာ ချွမ်ရွှယ်ဂိုဏ်းကို ရှောင်လင်ကျောင်းကို လာရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။

ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာကတော့ နန်းတွင်းရဲ့ နှိမ်နင်းမှုကို ခုခံဖို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရေး ဖြစ်သည်။

အသာအယာ ရယ်မောရင်း လင်ယန်ရွှယ်က သဘောတူကြောင်း ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်ဝန်းတွေက တောက်ပနေ​၏။

ဒါကို မြင်တော့ လူငယ်ဘုန်းကြီးက သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး အမြန်ပဲ ပြန်သွားတော့သည်။

......

"ရှောင်လင်"

တောင်ကြားစမ်းချောင်းရဲ့ အောက်ဘက်မှာ ကြံ့ခိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်က လက်တစ်ဖက်မှာ ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ထားပြီး ဘယ်ဘက်လက်မှာတော့ ပိုးသားစ တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။

သူက အပေါ်က စာလုံးတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်​၏။

"ဒီအရူးတွေ၊ သူတို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ငါယုံမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား"

"ဘယ်သူက ဂိုဏ်းတွေများရင် ပညာရှင်တွေ ပိုများတယ်လို့ ပြောလဲ"

"တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလို့လဲ"

"ရှုကျွင်း က အရမ်း သတိကြီးလွန်းနေတာပဲ"

သူက ရယ်မောရင်း လက်ချောင်းတွေကို ပွတ်လိုက်သည်။

လေမတိုက်ဘဲနဲ့ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုးသားစကို ပြာဖြစ်သွားအောင် လောင်ကျွမ်းစေလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း ၃၇၆ - ဟန်ရှောင်း

ပိုးထည်များကို မီးရှို့ပြီးနောက် ထိုလူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲများအပြည့်ပါသော ခြင်းတောင်းကို မလိုက်သည်။

သူသည် ခြင်းတောင်းကို ကျောပိုး၍ သူ၏ သက်ကယ်တဲအိမ်လေးထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကုတင်အောက်မှ သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်းမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာ​၏။

ထိုလူသည် အတွင်းခံသံချပ်ကာကို အသာအယာပွတ်သပ်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများ အရိပ်အယောင်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်းကို ထုတ်ယူ၍ ဝတ်ဆင်လိုက်

သည်။

သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ လက်ခနဲပေါ်လာကာ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်လင်... ဒါပဲလား၊ ငါ သူတို့အားလုံးကို ဘယ်လိုသတ်ဖြတ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်"

......

ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ အကြီးအကဲများစွာသည် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်၊ ဝါရင့်မှုနှင့် ခွန်အားအလိုက် အစီအရီ ထိုင်နေကြသည်။

ဘယ်ဘက်ခြမ်း ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ရဟန်းသုံးပါး ထိုင်နေကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် မျက်စိမှိတ်လျက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြပြီး အောက်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတစ်ခုသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့သာ ရှိနေကြသည်။

အဓိကနေရာ၏ အထက်တွင် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ကျဲ့ခုန်း ရှိနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ယခင်က မောက်မာမှုများ မရှိတော့ဘဲ သူ၏အမူအရာမှာ များစွာနှိမ့်ချလာသည်။

သူ၏အကြည့်များသည် အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်နေပြီး သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများကို နားထောင်ကာ အချို့သောလူများ ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေ​၏။

ဤကိစ္စသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

အလွန်အမင်း အရေးတကြီးမဟုတ်သော်လည်း အတော်လေး စိုးရိမ်ရသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေခြင်း။

ရှောင်လင်ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းနှင့် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ စုစည်းမိပါက နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူပင်လျှင် သတိထားရပေလိမ့်မည်။

နန်းတွင်းကလည်း ပိုမိုသတိထားလာမည်ဖြစ်ပြီး အင်အားကို အလွယ်တကူ အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းကြီးများမှ ရောက်ရှိလာသော ပညာရှင်များ ပိုမိုအစွမ်းထက်လေလေ၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပိုမိုထင်ရှားလေလေဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝူတန်မှ ထိုနှစ်ယောက်သာ ရောက်လာပါက သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာမည်မှာ အမှန်ပင်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤသည်မှာ အသုံးချခံရသည်ဟု သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ဤကိစ္စသည် ရှောင်လင်ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ ဝူတန်လည်း ပါဝင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီရက်ပိုင်းအတွင်း ထိုအမည်မသိအဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် ဖြစ်ရပ်အချို့ကို ထပ်မံဖန်တီးခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် သူတို့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှ နန်းတွင်းသူလျှိုတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် အမျိုးသား၏ ရုပ်အလောင်းကို မြို့တံခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဤကိစ္စကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

အမှန်စင်စစ် နေရာအနှံ့အပြားရှိ နန်းတွင်းနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးတို့မှာ ပရမ်းပတာဖြစ်နေကြပြီ။

ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးများ၏ အကူအညီဖြင့် ဤညီလာခံကို ကျင်းပရန် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပညာရှင်များစွာကို ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

လူများစွာ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း တကယ့်အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာမူ ရောက်မလာသေးပေ။

ဤအကြောင်းကို တွေးနေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။

ထိုလူသည် အသားဝါပြီး ပိန်ပါးသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ကြမ်းတုတ်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။

သူ့ကို မြင်သောအခါ ကျဲ့ခုန်းသည် လျင်မြန်စွာ ထရပ်၍ ခရီးဦးကြိုပြုလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကူရှန်း၊ သင် ရောက်လာလိမ့်

မယ်လို့ ကိုယ်တော် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ကူရှန်းမှ အကြီးအကဲဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသူသည် သူ၏သွားကျဲကျဲများကို ဖော်ပြလျက် သိတတ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ပဲ၊ ငါမပါဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ငါတို့အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်ချင်တဲ့ လူမိုက်အချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျဲ့ခုန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲက သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်"

"ရှောင်လင်ဟာ ပညာရှင်များစွာရှိတဲ့ တရားဝင်

ဂိုဏ်းတစ်ခုပါ"

"ဒီလောက်များပြားတဲ့ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ပါဝင်နေတာ၊ နန်းတွင်းတောင် ဒါကို လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်အချို့ ရောက်ရှိလာပြီး လင်ချွမ်နှင့် သူ၏ အဖော်သည် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျဲ့ခုန်း၏ အမူအရာမှာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူသည် လင်ချွမ်ကို မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်ရာ ယခုတစ်ဖန် ပြန်လည်တွေ့ရှိရသောအခါ တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နက်ရှိုင်းပြီး အတိုင်းအဆမရှိသကဲ့သို့ ခံစားရနေဆဲ။

၎င်းမှာ သင့်ရှေ့တွင် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံး မတ်တတ်ရပ်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သင့်အနေဖြင့် မော်ကြည့်ကာ အံ့သြတကြီး သက်ပြင်းချရန်သာ ရှိတော့သည်။

ဤပြောင်းလဲမှုက ကျဲ့ခုန်းကို ချက်ချင်းပင် သိမြင်သွားစေသည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ တစ်ဖန် ထပ်မံတိုးတက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ကူရှန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ကျဲ့ခုန်းသည် လှည့်၍ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် သွားခဲ့သည်။

သူသည် လက်အုပ်ချီကာ ဗုဒ္ဓဂါထာကို ရွတ်ဆိုပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒကာလင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်လင် မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

လင်ချွမ်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်နေစိတ်ထား ပြောင်းလဲမှုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ယခင်က ပဋိပက္ခကို ထည့်မပြောဘဲ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်​၏။

"တကယ်ပဲ ကြာခဲ့ပါပြီ၊ ဆရာတော် ကျဲ့ခုန်းဟာ တရားဓမ္မနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အများကြီး သိမြင်လာပုံရတယ်နော်"

ကျဲ့ခုန်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုံးဝ စိတ်မနှောင့်ယှက်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အားလုံးက မင်းကြောင့်ပါ"

ဤစကားများတွင် ဒွိဟဖြစ်စရာ မရှိပေ။

ကျဲ့ခုန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့ကြားရခြင်းက လင်ချွမ်ကို အနည်းငယ် အနေရခက်စေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အဝေးက လာခဲ့ကြတာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ကြပါဦး"

ထိုအခြေအနေကို သိရှိသွားပုံရသော ကျဲ့ခုန်းသည် ပြုံး၍ ထိုကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်

သည်။

၎င်းကို မြင်သော် လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော်

သည်လည်း အားနာမနေတော့ပေ။

သူ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ညာဘက်ခြမ်း ထိပ်ဆုံးတန်းတွင် နေရာယူလိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းကြီးများမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာမှာ မျက်ခုံးပင့်သွားကြသည်။

လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော်မှာ ရှောင်လင်ထံမှ ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိရန် ထိုက်တန်သည့် အဆင့်အတန်းရှိနေခြင်းအပေါ် သူတို့ အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြပုံရ​၏။

သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးမှာမူ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဒေါသများ တောက်လောင်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး လင်ချွမ်တို့ရှိရာသို့ လျှောက်လာသည်။

သူ၏ အရပ်အမောင်းကို အသုံးချကာ လင်ချွမ်တို့နှစ်ဦးကို ငုံ့ကြည့်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အရှိန်အဝါ၏ အကြွင်းအကျန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အနီးနားရှိ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်ချွမ် ရှေ့မှ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် နယ်ပယ်အဆင့် အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ဘယ်ဘက်ရှိ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ရဟန်းသုံးပါးပင်လျှင် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲပေါ်လာသည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်တွင် ရာထူးကြီးမြင့်သူများဖြစ်ပြီး အလွန်

အစွမ်းထက်ကြသည်။

သို့သော် ဤနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှသာ လူနှစ်ဦးမှာ ထိုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း။

သူ့ရှေ့မှ လူသည် အသက် ၆၀ ထက် မပိုသေးဘဲ သူ၏ အကောင်းဆုံးအချိန်တွင် ရှိနေသည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် နယ်ပယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကျစရာပင်။

ထိုသူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် မျက်ခုံးပင့်

လိုက်ကြ​၏။

သူတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သိမြင်သွားသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အနီးနားရှိ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မှတ်မိပြီ၊ ဒီလူက ဟန်ရှောင်း ပဲ"

"ဟန်ရှောင်း...အဲဒါ ဘယ်သူလဲ၊ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

သူ၏ အဖော်က ဤအကြောင်းကို မကြားဖူးသည်ကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည့်လူမှာ ဆွံ့အသွားပြီး အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်...

"အဲဒါ မကြာသေးခင်ကမှ နာမည်ကြီးနေတဲ့ တိမ်လွှာဂိုဏ်းရဲ့ ပါရမီရှင် တပည့်လေ"

"သူက ပြီးခဲ့တဲ့လကပဲ နယ်ပယ်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ"

"ရှူး"

ထိုလူ၏ အသံမှာ တိုးသော်လည်း ရောက်ရှိနေသူအားလုံးမှာ ကျင့်စဉ်မြင့်မားသော ပညာရှင်များဖြစ်သဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် မကြာသေးမီကမှ နယ်ပယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော လူငယ် အကြီးအကဲဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ အံ့သြတကြီးဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

ဤသည်မှာ နယ်ပယ်အဆင့် ပင်။

သူသည် သိုင်းလောကတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ။

ဝူတန်မှ ချန်အာကော နှင့် လင်ချွမ်တို့မှအပ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူ အလွန်နည်းပါးသည်။

၎င်းကို သိရှိသွားသောအခါ လူတိုင်းသည် လင်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော်ကို သနားကရုဏာ အရိပ်အယောင်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ဤလူငယ်နှင့် အမျိုးသမီးတို့မှာ ထိုကဲ့သို့သောလူ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရပါက သူတို့ ဒုက္ခရောက်တော့မည်မှာ သေချာသည်။

သူတို့သည် အဓိကနေရာများတွင် ထိုင်နိုင်သော်လည်း သူတို့နောက်ကွယ်တွင် အင်အားတစ်ခုခု ရှိရမည်။

သူတို့သည် အတွေ့အကြုံယူရန် ထွက်လာသော တရားဝင်ဂိုဏ်းတစ်ခုခုမှ ပါရမီရှင် တပည့်များ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့ သိထားသလောက်မူ ဟန်ရှောင်းမှာ အလွယ်တကူ ရန်စ၍ရသောသူ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူကသာ သူတို့ကို တကယ်ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပါက ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ပင်လျှင် သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းကို မြင်သောအခါ လူများစွာတို့သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ နောင်တရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြတော့သည်။