အခန်း (၃၈၁-၃၈၂)

အခန်း ၃၈၁ - လင်ရှီ လက်ညှိုး

ဓားကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော လေပြင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

မူလစွမ်းအားဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသော တိုက်ကွက်သည် အတွင်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တိုက်ကွက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်မှာ သဘာဝပင်။

လင်ယန်ရွှယ်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နှင်းခဲဓားကို ဘေးတိုက်မှနေ၍ ထိုးနှက်

တိုက်ခိုက်စေလိုက်သည်။

၎င်း၏ ပျံသန်းမှုနှုန်းမှာ ပြိုင်ဘက်၏ အရှေ့တည့်တည့်သို့ အတိအကျပင် ရောက်ရှိသွားသည်။

အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီးနောက်တွင် လေထုမှာ ဆူပူသောင်းကျန်းလာကာ တိုက်ကွက်နှစ်ခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာတော့သည်။

နတ်ဆိုး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း လျင်မြန်လှ​၏။

တိုက်ကွက်နှစ်ခု နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း သူ၏ ကိုယ်ကို ရုတ်တရက် လှည့်၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နယ်ပယ်ဟင်းလင်းပြင်သည် အောက်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

နှင်းခဲဓား၏ အရှိန်မှာ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားပြီး လေထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှုမှာ နောက်ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး သူ့ကို ထိမှန်သွားသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ ရင်ဘတ်မှ တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ​၏။

ဤလူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည်မှာ သေချာလှသည်။

ထိုအတွင်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အစောပိုင်းက တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် သူ၏ ယုံကြည်ချက် အရင်းအမြစ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ အခြေအနေများ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။

ထိုအကာအကွယ်နှင့် ပြန်ကန်ထွက်လာသော အရှိန်ကြောင့် ခရမ်းရောင် ရေခဲဆူးချွန်များမှာ လေထဲတွင် ကြေမွသွားပြီး မရေတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ထိုရှုပ်ထွေးနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် ဝိညာဉ်လေပြင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

၎င်းတို့သည် ဧရာမ ဝဲကန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကြ​၏။

အနီးအနားသို့ ရောက်လာသမျှ အရာအားလုံးကို ထိုဝဲကန်ကြီးက ချေမှုန်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော လင်ချွမ်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နောင်တရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လင်ယန်ရွှယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောနိုင်ပါသည်။

ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ ကွာခြားမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျင့်စဉ်အဆင့် သက်သက် ကွာခြားမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အဆင့်မှ မှော်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်းသံမှို ရှိသော်လည်း သူမသည် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှု အများစုကိုသာ ကာကွယ်

နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ တိုက်ပွဲသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြစ်ပွားပါက လင်ယန်ရွှယ်အတွက် ပို၍ပင် ထိခိုက်နစ်နာစေမည်။

သူမ ဝိညာဉ်၏ ဆက်တိုက်ဆိုသလို လှိုင်းထနေသော တုန်ခါမှုများသည် သူမ၏ အောင်ပွဲ သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်မှုအပေါ် အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် သက်ရောက်မှုများ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လင်ယန်ရွှယ်သည် လက်နက်များကို အားကိုး၍သာ သူ့ကို မနည်းယှဉ်ပြိုင်နေရခြင်းကြောင့် တာရှည်ခံမှုအပိုင်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှ​၏။

အကယ်၍ အခြေအနေမှာ ဆက်လက် တင်းမာနေပါက ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ပို၍ပင် အကြည့်ရဆိုးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ကိစ္စပင်။

အမှန်စင်စစ် လက်နက်များကို အားကိုးရုံဖြင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းများသည် လုံးဝ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုအချိန်မှစ၍ လင်ယန်ရွှယ်သည် အရေးနိမ့်လာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်းသံမှို၏ အကာအကွယ် ရှိသော်ငြား သူမအပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ ကြီးမားဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ တိုက်ကွက်များမှာလည်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အကြိမ်ကြိမ် အနှောင့်အယှက် ခံခဲ့ရသည်။

အချီ တစ်ဆယ်ကျော်ခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

လင်ချွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူမကို ကြိုဆိုရန် သွားလိုက်​၏။

"မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား၊ ဘာတွေ ခံစားရလဲ"

လင်ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ ဆံနွယ်စများကို နားရွက်နောက်သို့ ညင်သာစွာ သပ်တင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နွမ်းလျမှုအရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်မ တစ်ခုခုတော့ သဘောပေါက်လာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မဟုတ်ဘူး"

"အင်း၊ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ"

"သိုင်းဘုရင် တစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အရင်လူတွေနဲ့ မတူဘူးလေ"

"မင်း တစ်ခုခု သဘောပေါက်လာတာကိုက တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စပါ"

"ကျန်တာကို ငါ့ကို လွှဲထားလိုက်တော့"

လင်ယန်ရွှယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက..."

"အဆင်ပြေပါတယ်"

လင်ချွမ်က ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ထရပ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းတစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်ကို မြှောက်တင်ပေးလိုက်ပြီး သူ့ကို လေထဲတွင် တွဲလောင်း ဆိုင်းနေစေသည်။

သူသည် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် များပြားလှသော အတွင်းအားများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသော ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ​၏။

စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုမှာ လေထုထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ထိုခဏ၌ပင် ၎င်းသည် လွှမ်းမိုးထားသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်မြင့်တွင် ရှိနေသော လူဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဖောက်ဝင်

ရောက်သွားသည်။

ဤသည်ကို မြင်လျှင် နတ်ဆိုးက တံတွေးထွေးလိုက်ပြီး ကျိန်ဆဲသည့်စကား အချို့ကို ရေရွတ်လိုက်

သည်။

"လူအင်အားနဲ့ ဖိတိုက်တာလား၊ ဟား.. မင်းတို့က ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ"

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အလကားပဲ"

အော်သံနှင့်အတူ သူ၏ ညာလက်ကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ပုဆိန်ကို ထပ်မံ၍ အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားများဖြင့် အဆုံးစွန်ထိ ဖိသိပ်ထားသော လေဖိအားသည် ချက်ချင်း ကျဆင်းလာပြီး ဧရာမ ဓားကြီးကို တစ်လက်မချင်း ကြေမွသွားစေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် မော့ယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အန္တရာယ် အငွေ့အသက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူသည် လှည့်၍ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဗီဇအရ နိုးကြားမှုကြောင့် နတ်ဆိုး၏ အသက်ကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့​၏။

သူ အစောပိုင်းက ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာတွင် ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင် အကာအကွယ်များမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာလှသည်။

၎င်းသည် ချက်ချင်း ကြေမွသွားပြီး ကားစတီယာရင်ကွင်း အရွယ်အစားခန့်ရှိသော စက်ဝိုင်းပုံ အပေါက်ကြီးအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကာ ၎င်းနောက်ကွယ်ရှိ နက်မှောင်သော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ပေါ်လွင်စေသည်။

"ဟင်း"

မော့ယွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်လား။

ဤကဲ့သို့သော ခွန်အားမျိုးမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေပြီ။

ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အနည်းဆုံး သိုင်းဘုရင်အဆင့်၏ အထက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ရမည်၊သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားနိုင်ပေသည်။

ဤအတွေးကြောင့် သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ တလှပ်လှပ် ခုန်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် မော့ယွမ်သည် သူ မည်သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးကို ရန်စမိပြီလဲဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ရှုကျွင်းစိုးရိမ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူ ဝေဝေဝါးဝါး နားလည်လာပုံ ရသည်။

ပိုးထည်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးနေသည့် မြင်ကွင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ဖျတ်"

"အကြီးအကဲ ရှုက အရမ်းကို သတိကြီးလွန်းတာပဲ"

ထိုအချိန်က သူ ပြောခဲ့သည့် စကားဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အထင်အမြင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်

နှက်နေခဲ့သည်။

"တောက်"

နတ်ဆိုးသည် အံကြိတ်၍ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြာမြင့်စွာက ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ပူလောင်သည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်

ရသည်။

သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများမှာ ပို၍ မြင့်

တက်လာသည်။

တိုက်ပွဲပုဆိန်ကို မြှောက်လျက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာ​၏။

ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော ဆွဲငင်အားအောက်တွင် ၎င်းတို့အားလုံး စုစည်းသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

အတွင်းအားသည် ဝိညာဉ်လေပြင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဆွဲဖြဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

၎င်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲနေပြီး လေထုကို ပိုင်းဖြတ်နေကာ သူတို့ရှေ့ရှိ တောအုပ်ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လင်ချွမ်​၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး ညာဘက် လက်သန်းကို အပေါ်သို့ ညွှန်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ အတွင်းအားများသည် ရေကာတာ ကျိုးကျသကဲ့သို့ စီးထွက်လာပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်စဉ်ရှိသော်ငြားလည်း လင်ချွမ်သည် ဤခဏ၌ပင် သူ၏ အတွင်းအား ငါးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

အတွင်းအားများ အမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကြောင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွား​၏။

သို့သော် အနီးကပ် ကြည့်ရှုမည်ဆိုလျှင် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

အစောပိုင်းက တိုက်ကွက်မှာ သဲကန္တာရအောက်တွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော သူက သူ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်နည်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းကို လင်ရှီလက်ညှိုး ဟု ခေါ်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်ကိုယ်ခံပညာတစ်ခုဖြစ်ကာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်သည် ဤကျင့်စဉ်ကို ရရှိပြီးကတည်းက အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်နေခဲ့ခြင်းပင်။

၎င်း၏ အဆင့်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး စနစ်မှတစ်ဆင့် ရရှိထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း ယခင်ကကဲ့သို့ ချက်ချင်း ကျွမ်းကျင်မှု မရရှိနိုင်ခဲ့ပေ။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော လင်ချွမ်ပင်လျှင် ဤပညာကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ လေ့ကျင့်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်ကလည်း ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် မည်သည့်အခါမှ အောင်မြင်စွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အတွင်းအားများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် ဆက်တိုက် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းဟူသော ထူးခြားသည့် ဖြစ်စဉ်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို သတိပေးနေခြင်းပင်။

နတ်ဆိုး၏ ကံကြမ္မာအတွက် ခဏမျှ ဝမ်းနည်းပေးပြီးနောက် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်း၌ လင်းထိန်နေသော မြရောင်လက်ညှိုးတစ်ခုသည် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးစိုက်သွားသည်။

၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် များပြားလှသော အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ​၏။

ကျောက်ဆောင်များရှိ သဘာဝ ရေခဲအက်ကြောင်းများကဲ့သို့ပင်။

ထိုလက်ညှိုး ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာများ သို့မဟုတ် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်များတွင်ပင် ဖြစ်စေ၊ အရာအားလုံးသည် ထိုခဏ၌ပင် ငြိမ်

သက်သွားသည်။

ဘီးရာများ ထင်ကျန်ရစ်သကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နတ်ဆိုး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသော တုန်ခါမှုကြောင့် ဤကိုယ်ခံပညာသည် မည်မျှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားစေသည်။

သူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် နယ်ပယ်သည် ရုတ်တရက် ကျရောက်လာ​၏။

စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော ထိုနယ်ပယ်ကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာ၌ ပိတ်မိသွားတော့သည်။

အခန်း ၃၈၂ - တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သိုင်းဘုရင်ကို အနိုင်ယူခြင်း

ကောင်းကင်ယံ၌ အလင်းရောင်များ ပျောက်

ကွယ်သွား၏။

အဆုံးအစမဲ့သော အလင်းနှင့် အပူရှိန်တို့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် နောက်ထပ် တောက်ပသော နေမင်းတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် စစ်မှန်သော နေရောင်ခြည်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရှောင်လင်ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးကို ၎င်း၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ကျရောက်စေခဲ့သည်။

ထိုနေမင်း၏ အောက်တွင် လူရိပ်တစ်ခုမှာ လေထဲ၌ ရပ်တန့်နေ၏။

ထိုနတ်ဆိုး​၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ယခင်က ရှိခဲ့သော မာန်မာနနှင့် ယုံကြည်ချက်များမှာ ပျောက်

ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အများစု အရည်ပျော်နေပြီဖြစ်သော ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ တစ်သက်တာတွင် အင်အားအကောင်းဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်​၏။

ယခုအချိန်အထိ သူ၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ရင်နေဆဲပင်။

ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ့တွင် မည်သည့် ယုံကြည်ချက်မျှ မရှိတော့သလို ခံစားနေရ၏။

ဤအတွေ့အကြုံမျိုးသည် မော့ယွမ် တစ်ယောက် ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးခဲ့သော အရာပင်။

သူ၏ များပြားလှသော အတွေးတို့ကို ဖိနှိပ်ကာ မော့ယွမ် မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် ကောင်းကင်သို့ မော့၍ အော်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ မြင့်မားလာ၏။

သူ၏လက်ထဲရှိ အရည်ပျော်နေသော ပုဆိန်ကြီးမှာ ပိုမို တောက်ပလာသည်။

"သန့်စင်သော နေမင်းပုဆိန်"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံမှာ ရှောင်လင်ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသော ကျွမ်းကျင်သူများထဲမှ ဒုတိယအဆင့်အောက်ရှိသူများအားလုံး နားနှစ်ဖက်မှ သွေးစများ ထွက်လာကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ အကြားအာရုံမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။

မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဒုတိယအဆင့်နှင့် အထက် ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ အနည်းငယ် သက်သာသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း လုံးဝ ဖြူလျော့သွားကြသည်။

ထို့နောက် နေမင်းသည် လက်နက်တစ်ခုလုံးကို အရည်ပျော်စေသည့် တန်ဖိုးဖြင့် နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်အဖြစ် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

စိမ်းဖန့်ဖန့် မြရောင် လက်ညှိုးထိပ်လေးမှာ ၎င်းကို သွားရောက် ထိတွေ့လိုက်၏။

မြေကမ္ဘာ တုန်ဟည်းသွားသော ပေါက်ကွဲမှုမျိုး သို့မဟုတ် ကြောက်လန့်ဖွယ် ဖိအားမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းတို့ နှစ်ခု ထိတွေ့မိသောအခါ ပူပြင်းနေသော သံပူခဲသည် ရေခဲနှင့် ထိတွေ့လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ရှဲရှဲမြည်သံနှင့်အတူ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးခိုးငွေ့အချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်သွားလေ​၏။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျဲ့ခုန်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ခြေထောက်ကို ပြင်းပြင်းနင်းကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့် ပျံတက်သွား၏။

သူ၏ အသံမှာ လေထုထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဝူတန်ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"တိုက်ပွဲဝင် စစ်ဗျူဟာ ခင်းကျင်းကြ"

အကြားအာရုံ မဆုံးရှုံးသေးသည့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်မှာ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် မြေပြင်မှ ကြွတက်လာပြီး လေထဲတွင် စစ်ဗျူဟာများ ခင်းကျင်းလိုက်ကြ၏။

အခြားသော ရှောင်လင် ကိုယ်တော်များမှာလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားရသော်လည်း ထိုနည်းတူ လိုက်ပါ ဆောင်ရွက်ကြသည်။

မကြာမီ လေထဲတွင် တစ်ကီလိုမီတာခန့် မြင့်သော စစ်ဗျူဟာ အကာအကွယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခါမှသာ လေထဲတွင် ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူများသည် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ အမိန့်မှာ မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားကြသည်။

အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများလာတော့မည်ကို သူတို့ သိလိုက်ရပြီ။

အမှန်တကယ်ပင်၊ စစ်ဗျူဟာ ခင်းကျင်းပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ အတွေးများပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် အလယ်ဗဟို ပျောက်ဆုံးနေသော နေမင်းမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုများသည် နက်ဗျူလာတစ်ခု၏ အပြင်ဘက် အဝိုင်းကဲ့သို့ အပြင်

ဘက်သို့ လှိုင်းများအဖြစ် ပျံ့နှံ့သွားလေ​၏။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ရောက်ရှိသွားသော တောက်ပသည့် အလင်းတန်းများသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ငွေရောင်အပ်ချောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာသည်။

မြေပြင်သို့ ထိမှန်သည့် နေရာတိုင်းတွင် ဖုန်မှုန့်များ အလုံးအရင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

မြေပြင်မှာ စက်သေနတ်ဖြင့် အပစ်ခံထားရသကဲ့သို့ အပေါက်ငယ်များစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

အစွမ်းထက်သော စစ်သည်တော်ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သတ္တိများ ပျောက်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားသည် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

မကောင်းသော အကြံရှိသူအားလုံးကို နှိမ်နင်းရန်လည်း လုံလောက်ပေသည်။

ရှောင်လင် ကိုယ်တော်များ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ထားသော စစ်ဗျူဟာ အကာအကွယ်ပေါ်တွင် လှိုင်းတွန့်များစွာ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းတို့မှာ ကန်ရေပြင်ပေါ်သို့ မိုးစက်များ ကျရောက်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပျောက်ကွယ်

သွား၏။

ကိုယ်တော်တိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုကို မြင်တွေ့နေရသည်။

မူလအင်အား၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းမျှသာရှိသော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံရန်အတွက်ပင် သူတို့မှာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ကို ခံစားနေရ​၏။

တိုက်ရိုက် အတိုက်ခိုက်ခံရသော နတ်ဆိုးအတွက်မူ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောင်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် သူတို့မှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိချေ။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"

အလင်းတန်းများ၏ သိပ်သည်းဆမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။

သို့သော် အင်အားများ လျော့နည်းသွားသည်ထက် စစ်ဗျူဟာကို ထိန်းသိမ်းထားသော ကိုယ်တော်တော်များ၏ အခြေအနေမှာ ပို၍ အားနည်းနေသည်။

လူအများစုမှာ ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ လဲကျတော့မည့် အခြေအနေတွင် အခြားသော ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြသည်။

သူတို့အားလုံး လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး သူတို့ တတ်နိုင်သမျှ ကူညီကြတော့သည်​၏

စစ်ဗျူဟာကို မသိသဖြင့် တိုက်ရိုက် မပါဝင်နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် အဖွဲ့၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်ကာ ကိုယ်တော်များ၏ ကျောကို လက်ဖြင့်ထောက်ပြီး သူတို့၏ အတွင်းအားများကို လွှဲပြောင်းပေးကြသည်။

ဘေးဒုက္ခများစွာ ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဤအခိုက်အတန့်

တွင် နောက်ဆုံး၌ စည်းလုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့သွားပြီး ပြင်းရှမှုများ ကွယ်ပျောက်သွားလေ​၏။

အင်အားများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် မိစ္ဆာ၏ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ယခုအခါ ကျိုးရှန်သည် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများဖြင့် သွေးများ လူးနေ၏။

ရင်ဘတ်ရှိ အတွင်းဝတ်စုံမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားခဲ့ပြီ။

အချို့သော အပိုင်းအစများမှာ အရိုးထဲအထိပင် နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ယခင် ရိုက်ခတ်မှုများမှ လွင့်ထွက်လာသော အလင်းမြားများက ၎င်းကို ရိုက်ခွဲကာ စိုက်ဝင်သွားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

သူ၏ လက်မောင်းများရှိ အသားများမှာလည်း နေရာအနှံ့ ပဲ့ထွက်နေပြီး ဖြူဖွေးသော အရိုးများကို မြင်နေရ​၏။

ကျန်ရှိနေသော အသားအနည်းငယ်မှာလည်း လိမ်ဖည်နေသော လေဖိအားကြောင့် ပျက်စီးနေ၏။

သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လျှင် ကြိုးများစွာဖြင့် ရစ်ပတ်ထားကာ အပတ်ပေါင်းများစွာ လိမ်ထားသကဲ့သို့ မြင်နေရသည်။

သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

တိုက်ပွဲကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်စေ၊ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှ သာမန်ကိုယ်တော်များဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများသည် ဝူတန်နှင့် လင်ချွမ်တို့၏ အင်အားကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်ထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံး အောင်ပွဲအတွက် သူတို့ အံ့သြမနေကြပေ။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ တစ်ကွက်တည်းဖြင့်သာ။

ထိုကဲ့သို့သော အင်အားမျိုးမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

အမှန်စင်စစ် လင်ချွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြသွားခဲ့သည်။

ဤနတ်ဘုရားအတတ်အတွက် ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအညးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းပကားမှာလည်း ထိုက်တန်လှပေ​၏။

တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အစွမ်းထက်သော သိုင်းဘုရင်ကို မှောက်လှန်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး...ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ထိုနတ်ဆိုးသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ရေရွတ်နေ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှ အင်အားကြီးနိုင်သည်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

တစ်ချက်တည်းဖြင့် မိမိကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း...

အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ သိုင်းဘုရင်တစ်ယောက်ပင် ဤသို့ မလုပ်နိုင်ချေ။

သူက သိုင်းနတ်ဘုရား လား။

'မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ'

သူတို့အဖွဲ့အစည်း၏ မှတ်တမ်းများအရ မင်မင်းဆက် နယ်မြေတစ်ခုလုံးသာမက တောင်ဘက်ကျွန်းစုများ၊ အရှေ့ဘက် ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြများနှင့် မြောက်ဘက်ရှိ ယွမ်မင်းဆက် အကြွင်းအကျန်များထဲတွင်ပင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မည်သူမျှ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ကြပေ။

လူအများစုကမူ ၎င်းမှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ ပါရမီအားနည်းမှုကြောင့်လော သို့မဟုတ် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုခုကြောင့်လောဟုပင် သံသယဝင်နေကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတို့သည် သိုင်းနတ်ဘုရား တစ်ယောက်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရပြီ။

ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှု ဖြစ်လိုက်ပါသနည်း။

"မဖြစ်ဘူး၊ ဒီသတင်းကို အဖွဲ့အစည်းဆီ အရောက်ပို့ရမယ်"

ရှုပ်ထွေးနေသည့် ကြားမှ ထိုနတ်ဆိုးသည် ဤအချက်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

သူသည် ချက်ချင်း နောက်သို့လှည့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင် တုန်ခါမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသည်။

၎င်းသည် လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ့ကို ထိုနေရာတွင်ပင် ပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။

"ဝူးးးး"

သေခြင်းတရား၏ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသောကြောင့် နတ်ဆိုး၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။

သူသည် အရူးအမူး အော်ဟစ်ကာ ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားနေရှာတော့သည်။