အခန်း (၃၈၅-၃၈၆)

အခန်း ၃၈၅ - ပိုးကောင်မွေးမြူသည့် အဘိုးအို

ဝူတန်တောင်အပြင်ဘက် ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာရှိ အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်အတွင်း၌...

ဆံပင်မှိန်ဖျော့ဖျော့နှင့် အနောက်တိုင်းသားရုပ်သွင် အထင်အရှားရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေ​၏။

သူ၏ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော ပိုးကောင်အချို့သည် အဆက်မပြတ် ခုန်ပေါက်နေကြ၏။

ထိုအထဲမှ အချို့မှာ အဆိပ်ရှိပိုးကောင်များကဲ့သို့ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ကပ်တွယ်ကာ အချင်းချင်း ဝါးမြိုနေကြသည်။

ပိုးကောင်ကြောက်တတ်သူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် တံခါးပွင့်လာပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ကာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။

ထိုသူသည် အရပ်ရှစ်ပေခန့်ရှိပြီး ထွားကျိုင်းသန်မာသူပင်။

သူသည် ဝင်လာသည်နှင့် အလေ့အထအရ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအားကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ မြင်ကွင်းကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားမှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင် သူသည် ဤအဆိပ်ရှိပိုးကောင်များကို ရွံရှာစက်ဆုပ်သလို၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ မိစ္ဆာနည်းလမ်းနှင့် အယူလွဲကျင့်စဉ်များကို အထင်အမြင်သေးခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

လောကတစ်ခွင်တွင် လူတို့သည် သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ကြသည်ကို ဂုဏ်ယူကြပြီး သိုင်းကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်ကို ဘဝ၏စံနှုန်းအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။

သိုင်းပညာ၏ စိတ်ဓာတ်သည် သဘာဝအရ အလွန်မြင့်မြတ်လှ၏။

သို့သော် လောကကြီးမှာ ကျယ်ပြောလှပြီး အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

သာမန်သိုင်းပညာရပ်များအပြင် အခြားသော နည်းလမ်းများစွာလည်း ပေါ်ထွက်လာစမြဲပင်။

အဆိပ်ရှိပိုးကောင်များကို မွေးမြူခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းနည်းပညာမှာ ထိုသို့သော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်​၏။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို အထင်သေးခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ ပြာလဲ့သောမျက်လုံးနှင့် မြင့်မားသော နှာတံတို့မှာလည်း သူ့အတွက် ထူးဆန်းနေသည်။

ဤအချက်များကြောင့် ရွံရှာမိခြင်းမှာ သဘာဝကျလှ​၏။

အနောက်တိုင်းသားအဘိုးအိုမှာမူ ယင်းတို့ကို ယဉ်ပါးနေပြီ။

သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးပြန်ပိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားသည် သူ၏ရွံရှာမှုကို အောင့်အည်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးချကာ စကားပြောလိုက်သည်။

"ကလဲ့စားချေ နတ်ဆိုး သေပြီ"

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သွင်းထားတဲ့ လိပ်ခွံဟာ မကြာခင်ကပဲ ချက်ချင်းကွဲအက်သွားတယ်"

"ငါမမှားဘူးဆိုရင် မင်းရှာနေတဲ့ ရန်သူဟာ အခု ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှာ ရှိနေတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် အဘိုးအိုသည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ်ကွေးလိုက်ရာ လေပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အဆိပ်ရှိပိုးကောင်များမှာ သူ၏လက်အင်္ကျီအတွင်းသို့ လွင့်ဝင်သွားကြသည်။

သူသည် ထွက်ခွာတော့မည့် အနေအထားဖြင့်။

"ခဏစောင့်ဦး"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက အဘိုးအိုကို တားလိုက်သည်။

သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ဖက်လူ၏အမည်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ခေါ်

လိုက်သည်။

"ချားလ်စ်...မင်းဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ"

"ဒါပေါ့... မင်းပြောတဲ့ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ကိုသွားပြီး သူ့ကို သတ်ရမှာပေါ့"

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ ငါအကြံမပြုဘူး"

မင် စကားကို နားလည်သော အဘိုးအိုမှာ သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်

သည်။

ခရမ်းနုရောင် မြူခိုးများမှာ သူ၏ကိုယ်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်

တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား​၏။

"ငါ ဒီအဖွဲ့အစည်းထဲကို ဝင်လာတာဟာ သူ့ကိုသတ်ဖို့အတွက် နန်းတွင်းအာဏာပိုင်တွေကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ"

"အခု မင်းက ငါ့ကို တားမလို့လား"

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားမှာ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနားလည်မှု လွဲနေပြီ"

"ငါဆိုလိုတာက မင်းသူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းဆီကို သွားသင့်တယ်လို့ ပြောတာ"

"သူက အခု ရှောင်လင်ကျောင်းတော်မှာ ရောက်နေတာဆိုတော့ ဂိုဏ်းမှာ လူမရှိဘဲ ဟာကွက်ဖြစ်နေမှာပဲ"

"မင်းအဲဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ကလဲ့စားချေလို့ရတယ်"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အဘိုးအို၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။

သူသည် ခြောက်သွေ့နေသော သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မြေပုံ"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ သိုးရေစက္ကူလိပ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ အဘိုးအိုသည် ၎င်းကိုယူ၍ အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်အမျိုးသားက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

...

ရှောင်လင်ကျောင်းတော်အတွင်းရှိ ဆွေးနွေးပွဲမှာ ငြင်းခုံမှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤကိစ္စသည် သိုင်းလောကရှိ ဂိုဏ်းဂဏအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် မည်သူမျှ လွယ်လွယ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်မချရဲကြပေ။

အချို့သူများ၏ စိတ်ထဲတွင် အဖြေရှိနေသော်လည်း ထုတ်ဖော်မပြောရဲကြပေ။

အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများကို ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အစီအစဉ်တစ်ခုကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ပြဿနာတက်လာပါက ထိုအပြစ်မှာ သူတို့အပေါ်သို့သာ ကျရောက်မည်။

သူတို့သည် အဆင့်အတန်းမြင့်မားကြသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော တာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ကြပေ။

ဤသည်မှာ အဓိက သိုင်းဂိုဏ်းကြီးများ၏ ကြေကွဲစရာကောင်းသော အချက်ဖြစ်သလို အခြေအနေအချို့အရ ရှောင်လွှဲမရသော အချက်လည်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် အင်ပါယာနန်းတွင်းသည် ဂိုဏ်းအများအပြားကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်လာနေသည်။

ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် နန်းတွင်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းမှာ မကောင်းပေ။

သူတို့သည် ချွမ်ရွှယ်ဂိုဏ်း၊ အခြားသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းများ သို့မဟုတ် ဝူတန်ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်းပညာရှင်များရှိသည့် ဂိုဏ်းများကို မကြောက်ကြသော်လည်း ကျန်ရှိသော သူတော်စင်ဂိုဏ်းများမှာမူ အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

သူတို့၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားပြီး အန္တရာယ်ပင် ရှိနေသည်။

အမှားတစ်ခုလုပ်မိရုံနှင့် လင်ခုန်းဂိုဏ်း နှင့် စုန့်ရှန်းဂိုဏ်း တို့ကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ကိစ္စရပ်များကို နာရီပေါင်းများစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်သော နိဂုံးချုပ်ချက် မရရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် အဓိက သိုင်းဂိုဏ်းကြီးများမှ ခေါင်းဆောင်များအကြား အပြန်အလှန် လဲလှယ်နေကြသော အရိပ်အယောင်များကို ကြည့်ပြီး လင်ချွမ်က နားလည်လိုက်သည်မှာ...

'ဒီလူတွေအားလုံး ငါ့ကို ဦးဆောင်ခိုင်းဖို့ စောင့်နေကြတာပဲ'

သူယခင်က လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းများ ဖြစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ နန်းတွင်းနှင့် ရင်ဆိုင်မည်ဆိုပါက နန်းတွင်းကသာ နောက်ဆုတ်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။

လင်ချွမ်သည် ဤအချက်ကို မကြောက်သော်လည်း သူတစ်ပါး၏ နယ်ရုပ်အဖြစ် အသုံးချခံရမည်ကို မလိုလားပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ဘာမှနားမလည်သလို ဟန်ဆောင်ကာ မခိုင်လုံသော အကြံပြုချက်အချို့ကိုသာ ဟန်ပြဆွေးနွေးလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းများစွာကလည်း ဤအချက်ကို ချက်ချင်းရိပ်မိသွားကြသည်။

သူတို့ ခဏတာ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် တိတ်တဆိတ် အကြံပြုချက်များကို တင်ပြလာကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

......

ဝူတန်တောင် တံခါးဝတွင် တံခါးစောင့်တပည့်နှစ်ဦးသည် ပုံမှန်အတိုင်း စကားစမြည် ပြောနေကြသည်။

ရုတ်တရက် သူတို့၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားပြီး ဝေးလံသော တောအုပ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်

တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် သူတို့သည် ထူးဆန်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရခြင်း။

သို့သော် သေချာစစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ပြဿနာ၏အရင်းအမြစ်ကို မတွေ့ရပေ။

ထိုနှစ်ဦးမှာ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

တစ်ဦးမှာ သတင်းပို့ရန် ပြန်သွားပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာမူ ထိုနေရာ၌ စောင့်ကြပ်နေရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သေးငယ်ပြီး အမည်းရောင်ရှိသော အရိပ်နှစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လေထဲ၌ပင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားပြီး မြင်ကွင်းများ လုံးဝပျောက်ကွယ်မသွားမီ တောအုပ်ထဲမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်လာပြီး တောင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒုက္ခပဲ... ရန်သူ တိုက်ခိုက်တာပဲ"

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

တောင်တံခါးဝတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုသူသည် ပိန်ပိန်ပါးပါးဖြစ်ပြီး ဝတ်စုံမှာလည်း စုတ်ပြတ်နေသည်။

ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူတောင်းစားတစ်ဦးနှင့်ပင် ဆင်တူနေ​၏။

သူသည် တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲနေသော တပည့်နှစ်ဦးကို မြင်ကာ ချက်ချင်း အနားသို့ ပြေးသွားသည်။

ထိုနှစ်ဦး အဆိပ်မိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသူသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အာရုံခံအမှတ်

အချို့ကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

အဆိပ်များကို ဖယ်ရှားရန် အတွင်းစွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တပည့်နှစ်ဦး၏ နောက်ဘက်မှ အလွန်တိုးညင်းသော အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်းတို့သည် အနက်ရောင်အရိပ်နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ခုန်တက်လာသည်။

ထိုသူ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှလှသဖြင့် ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်သည်။

လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်တို့ဖြင့် ထိုအနက်

ရောင်အရိပ်နှစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအနက်ရောင်အရိပ်များမှာ အပြာနက်ရောင်ရှိသော ပိုးကောင်နှစ်ကောင် ဖြစ်နေ​၏။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ချေမှုန်းမပစ်ဘဲ အတွင်းစွမ်းအားဖြင့် ထုပ်ပိုးထားလိုက်သည်။

အတွင်းစွမ်းအားများ စီးဝင်သွားပြီး အဆိပ်များကို ဖြေဖျောက်ပေးလိုက်ရာ သတိမေ့နေသော တပည့်နှစ်ဦးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာကြပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"အစ်ကို ချန်...ချန်အာကော"

ချန်အာကောသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး သူတို့၏ အာရုံခံအမှတ်များကို လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

အခန်း ၃၈၆ - ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လက်တံရှည်များ

ချန်အာကော၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တံခါးစောင့်တပည့်နှစ်ဦးမှာ စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး...အစ်ကိုကြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဂိုဏ်းထဲကို ခိုးဝင်သွားပုံရတယ်"

"အခုချက်ချင်း ပြန်သွားမှဖြစ်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချန်အာကော​၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တောင်တံခါးဆီသို့ ခုန်အုပ်ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အဆိပ်မိကာ မြေပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေကြသော ဂိုဏ်းတပည့်များစွာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

ရန်သူက အသက်ကို ရန်မရှာခဲ့သော်လည်း အကယ်၍ ကယ်ဆယ်မည့်သူမရှိပါက သူတို့မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးကြရမည်။

ခဏမျှ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ချန်အာကောသည် အဆိပ်ပိုးမွှားများကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေချေမှုန်းလိုက်သည်။

သူတို့ကို နိုးလာစေပြီးနောက် သူသည် အပေါ်သို့ အပြေးအလွှား တက်သွားပြန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ​၏။

ချန်အာကောမှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်စိတ်ကြီးလာပြီး အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်သည်။

ပထမအဆင့်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်နေ​၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဝေးကွာလှသော အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထိုက်ဟယ်နန်းဆောင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် အကြီးအကဲအားလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့နေသူကရှိ၊ ညိုမည်းနေသူကရှိနှင့် အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေကြသည်။

အခြားတပည့်များကဲ့သို့ပင် သူတို့လည်း အဆိပ်မိထားကြခြင်းမှာ ထင်ရှားလှ​၏။

သို့သော် သူတို့၏ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ကြောင့် အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း မဆိုးရွားသေးဘဲ သတိအတော်အသင့် ရှိနေကြသေးသည်။

လေထဲတွင် လူရိပ်နှစ်ခုမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

သူတို့၏ အကြိမ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုများက ထိတ်လန့်ဖွယ် တုန်ခါမှုလှိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်

စေသည်။

တစ်ဦးမှာ ဝတ်ရုံခရမ်းရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်လုံးပြာနှင့် နှာခေါင်းအချွန်ရှိသဖြင့် မင်

မင်းဆက်မှ လူမဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။

သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အဆိပ်ပိုးမွှားများစွာ ဝိုင်းရံနေပြီး ပိုးမွှားများကို စေခိုင်းခြင်းနှင့် အဆိပ်ခတ်ခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပုံရသည်။

သူ၏ဘေးတွင်မူ မျက်နှာအနည်းငယ် ဖြူလျော့နေသော ဓားနတ်ဘုရား ရပ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အနည်းငယ် မူးဝေနေပုံရပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း မမှန်ဖြစ်နေ​၏။

သူသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသော်လည်း လက်ရှိ ခွန်အားမှာမူ မူလ၏ ၄၀-၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လင်ချွမ်ယခင်က သိမ်းသွင်းခဲ့သော ဝိညာဉ်ငါးပါးဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေး စွန်းဝမ် ရှိနေသည်။

အဆိပ်ပိုးမွှားများ ဝိုင်းရံလာသည်နှင့်အမျှ ချားလ်စ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ခရမ်းရောင် လက်တံကဲ့သို့သော စွမ်းအင်တန်းများ ဝဲပျံနေသည်။

၎င်းတို့မှာ မီတာ ရာနှင့်ချီ၍ ရှည်လျားကြသည်။

တစ်ချက် တုန်ခါလိုက်တိုင်း သို့မဟုတ် ရိုက်ခတ်လိုက်တိုင်း အဆောက်အဦးများစွာကို အလွယ်တကူ ပြိုလဲသွားစေနိုင်​၏။

အကယ်၍ ရင်ဆိုင်နေသူမှာ စစ်မှန်သော သိုင်းဘုရင်သာ မဟုတ်ပါက ဝူတန်နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးသွားပြီ သို့မဟုတ် မြေလှန်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်မည်။

စွန်းဝမ်​၏ အကူအညီပါရှိသော်လည်း ဝူတန်ဂိုဏ်းမှာ အရေးနိမ့်နေဆဲ။

သူတို့ရှေ့ရှိ အနောက်တိုင်းသား အဖိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း လူအများမှာ စိုးရိမ်စိတ်များ မြင့်

တက်လာကြသည်။

'ဒီလူက ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ'

သူတို့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လေထဲရှိ ကြီးမားသော လက်တံကြီးများက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။

ထို့နောက် ထူထပ်ညစ်ညမ်းသော မြူခိုးများ ပြန့်လွင့်လာသည်။

၎င်းတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျဉ်းမြောင်းနေသော ရှင်သန်ရာနယ်မြေကို ဝါးမြိုနေကြသည်။

ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားမှာ အစွမ်းကုန် ခုခံနေကြရပြီ။

ထိုစဉ်မှာပင် တောင်ပေါ်မှ လူတစ်ယောက် ပြေးဆင်းလာသည်။

ထိုသူမှာ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အကြီးအကဲအချို့က သူ့ကို မှတ်မိသွားကြသဖြင့် မျက်နှာများတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ချက်ချင်း ထင်ဟပ်သွားသည်။

စကားမပြောနိုင်ကြသော်လည်း သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

ထို့နောက် အပြင်ဘက်အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကိုသာ အသေအချာ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ချန်အာကောသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာမှာ သေလုမတတ် ဖြူလျော့သွားသည်။

ထိုထူးဆန်းသော ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ သူသည် ကြီးမားသော ဖိအားများအောက်တွင် ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရ​၏။

ရည်မှန်းချက်မှာ ပိုမိုသန်မာလာရန်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ် မရှင်သန်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့် ချန်အာကောသည် သိသာသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။

လင်ချွမ်​၏ အကူအညီမပါဘဲ သူသည် ယခုအခါ ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီဖြစ်သည်။

မူလက ဤခွန်အားသည် ဂိုဏ်း၏ဘေးဒုက္ခကို ကူညီရန် လုံလောက်ပြီဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တစ်ဖက်လူနှင့် မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားနေဆဲပင်။

ဤအချက်က ချန်အာကောကို တုန်လှုပ်စေပြီး စကားမဲ့သွားစေသည်။

ချားလ်စ်သည် ရောက်ရှိလာသော ချန်အာကောကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တောင်ခြေရှိ အဆိပ်ပိုးမွှားများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် ဤလူကို သူ ချက်ချင်း ဆက်စပ်မိလိုက်သည်။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဤပထမအဆင့်မျှသာရှိသော လူကို သူ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ထို့နောက် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော စွန်းဝမ်နှင့် ဓားနတ်ဘုရားကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တည်ကြည်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဝူတန်​၏ အခြေအနေမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုနေခြင်း။

လင်ချွမ် ဤနေရာတွင် မရှိကြောင်း လူမည်းထံမှ သိရသဖြင့် သူ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဝူတန်ကို ဖျက်ဆီးပြီး လင်ချွမ်ကိုလည်း အလားတူ နာကျင်မှုမျိုး ပေးဆပ်စေရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

သတင်းအချက်အလက်များ ခေတ်နောက်ကျနေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မထားခဲ့ပေ။

မူလက အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာအဆင့်မှာ နယ်ပယ်အဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတို့ကြား၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦး ပါဝင်နေသည်။

အကယ်၍ သူ ကျွမ်းကျင်သော ပိုးမွှားစေခိုင်းခြင်းနှင့် မှော်အတတ်များသာ မသုံးနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့၏ ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ အတော်လေး ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ချားလ်စ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

လက်တံများစွာသည် ကောင်းကင်သို့ ရုတ်တရက် ဆန့်ထွက်သွားပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ကျဆင်းလာသည်။

ဖျက်ဆီးခြင်း အင်အားစုများ ရုတ်တရက် သက်ရောက်လာတော့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် နတ်ဘုရား၏ အပြစ်ပေးမှုသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် အရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

လေလှိုင်းသံများမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ ကြားနေရသည်။

ရှေ့တန်းမှ ခုခံနေသော ဓားနတ်ဘုရားမှာ နောက်သို့ ချက်ချင်း လွင့်ထွက်သွားသည်။

သူ၏ မျက်စိထဲတွင် ကြယ်များစွာ မြင်နေရပြီး၊ လက်မောင်းများမှာလည်း တုန်ခါမှုကြောင့် ထုံကျင်ကာ တဆတ်ဆတ် တုန်နေ​၏။

စိမ့်ဝင်လာသော အင်အားစုများက သူ၏ ကြွက်သားများကို ဖျက်ဆီးနေပြီး လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်နေသည်။

ဓားနတ်ဘုရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဝိညာဉ်ငါးပါးဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေး စွန်းဝမ်မှာ အခြေအနေ ပိုကောင်းနေသည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အဆိပ်ဒဏ် အနည်းငယ် သင့်နေသော်လည်း သူသည် အောက်ဆင့် သိုင်းဘုရင်တစ်ဦး၏ ခွန်အား

ကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲ။

လက်တံကြီး ရိုက်ချလိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူသည် လက်ကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရာ လေထဲတွင် မတူညီသော အလင်းတန်းငါးခု လင်းထိန်သွားသည်။

၎င်းတို့သည် နေရာငါးခုတွင် တည်ရှိပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်ထားကာ စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဝိညာဉ်ငါးပါးပုံရိပ်"

နိမ့်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားများကို အတင်းအကျပ် လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ငါးပါးဂိုဏ်း၏ ဤထူးခြားသော သိုင်းပညာသည် ယခုအချိန်တွင် အစွမ်းကုန် ပွင့်

ထွက်လာသည်။

မတူညီသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်း ငါးမျိုးမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှည်လျားသော မြစ်ငါးစင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းတို့သည် တုန်ခါလှုပ်ရှားရင်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်ပေါင်းစည်းသွားကြ​၏။

ကံမကောင်းသည်မှာ သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် လက်တံကြီးများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

မြစ်ငါးစင်းမှာ လေထဲသို့ မြင့်တက်ရုံရှိသေးသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အတွင်းအားများကို ပိတ်ဆို့ထားသော အကာအကွယ်မှာလည်း ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

အတွင်းအားများမှာ လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းပြီး ပျောက်ကွယ်သွား​၏။

ထို့နောက် အလင်းမှိန်သွားသော ခရမ်းရောင်လက်တံကြီးမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရိုက်ခတ်လာပြန်သည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်ငါးပါးပုံရိပ်ကို ထိမှန်သွားပြီး လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားသည်။

စွန်းဝမ်မှာ ဝမ်းသာရိပ်ပင် မပြနိုင်သေးမီမှာပင် အလားတူ အဆင့်ရှိသော လက်တံကြီး ငါးခု ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

၎င်းတို့သည် ဘေးချင်းယှဉ် မြင့်တက်လာပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ချလိုက်ကြသည်။

သင်္ချာအရ တစ်ပေါင်းတစ်သည် နှစ်ဖြစ်သော်လည်း၊ သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်တွင်မူ နှစ်ထက် များစွာ ပိုသည်။

ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုငါးခုကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ဝိညာဉ်ငါးပါးပုံရိပ် ငါးခုကို စုစည်းရုံဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်

လွန်နေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် စွန်းဝမ်၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်လာသည်။

သူသည် လက်ဟန်များကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ဆောင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြောင်းပြန်စီးဆင်းနေသော အတွင်းအားများကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို ဓာတ်ကြီးငါးပါး မူလသို့ပြန်ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။