အခန်း (၃၈၇-၃၈၈)

အခန်း ၃၈၇ - အလျင်အမြန် ပြန်လာရခြင်း

တစ်ချိန်က ဝိညာဉ်ငါးပါးဂိုဏ်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ဤအဓိကကျင့်စဉ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မူလစွမ်းအားထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ထိုကျင့်စဉ်မှ အစဉ်မပြတ် ဖြာထွက်နေလျက်။

၎င်းတို့သည် စွန်းဝမ်ကို ဝန်းရံလိုက်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားကာ ဧရာမ ရွှေရောင်ကြာပန်းပွင့်ချပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကြီးမားလှသော ရေဘဝဲလက်တံကြီးများသည် ထိုပွင့်ချပ်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများသည် လေထုထဲသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျံ့နှံ့သွား​၏။

မြေပြင်မှ ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးများသည် ပေပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာပြီး အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ဓားနတ်ဘုရားသည် ခေတ္တမျှတွေဝေသွားပြီးနောက်၊ ကိုယ်ကိုလှည့်၍ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"နယ်မြေရွှေ့ပြောင်းအစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်တော့"

"လင်ချွမ်ကို သွားရှာကြ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆရာတော်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လင်ချွမ်ချန်ထားခဲ့သော အထူးအစီအရင်ကို နောက်ဆုံးတွင် သတိရသွားသည်။

သူသည် သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ နောက်

ဘက်သို့ အမြန်ပြေးသွားတော့​၏။

နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဆရာတော်သည် အစီအရင်ကျောက်ပြားထဲသို့ အဖြူရောင်သလင်းကျောက်များကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းအားကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ကြိတ်ဆုံကျောက်ခဲခန့်ရှိသော အစီအရင်ကျောက်ပြားသည် လက်မအလိုက် ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည်။

ဝူယွင်ကျွန်းမှ ရရှိထားသော သလင်းကျောက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ အစီအရင်ကျောက်ပြားထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

အစီအရင်အမှတ်အသားများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်လာပြီး လိုင်းကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအစီအရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် စွမ်းအားများသည် အစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို လှုံ့ဆော်ကာ အသက်

သွင်းပေးနေသည်။

၎င်းတို့သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ဆက်သွယ်သွား​၏။

အာကာသထဲတွင် တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထူးဆန်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ကမ္ဘာ့အဝေးဆုံးနေရာများသို့ ဦးတည်ကာ အလိုအလျောက် ပျံသန်းမှု စတင်တော့သည်။

၎င်းတို့မသိလိုက်ဘဲ ထိုတုန်ခါမှုလှိုင်းသည် အဝေးတစ်နေရာသို့ စီးဝင်သွား​၏။

သစ်တော အနည်းဆုံးရှိရာ နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခြင်း။

ပညာရှင်များက အကြံပြုချက်များ ပေးနေစဉ် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျဲ့ခုန်း၊ ဝူတန်မှ အကြီးအကဲနှင့် အခြားဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များသည် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို အကဲခတ်နေကြပြီး သူ၏ စိတ်ကူးနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

လင်ချွမ်​၏ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဒေါသကြောင့် လူတိုင်း၏ အာရုံသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ချွေးစေးများ ထွက်နေကြပြီး၊ ရှင်းပြရန် နည်းလမ်းပင် မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် လင်ချွမ်သည် ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခဏမျှ သူတို့အားလုံး မှင်တက်သွားကြ​၏။

သူ ပြန်လည်ပေါ်လာသောအခါ လင်ချွမ်သည် ရှောင်လင်ခန်းမ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီပင်။

သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်သည်နှင့် အတွင်းအားများ စုစည်းကာ စီးထွက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန့်နှံ့ကာ ကျောက်ပြားကြီးတစ်ခုကို ထွင်းထုလိုက်သည်။

အတွင်းအားများ စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ ကျောက်တုံးများစွာသည် လျင်မြန်စွာ ကွာကျသွားသည်။

၎င်းတို့အားလုံး ပေါင်းစည်းကာ ကျောက်ကြိတ်ဆုံစင် မြေပုံကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လင်ချွမ်သည် သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် အစီအရင်ပုံစံများကို ကျွမ်းကျင်စွာ အမြန်ရေးဆွဲလိုက်ရာ အလင်းစက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် မူလစွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ယာယီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အစီအရင်ကို အသက်ဝင်စေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စည်းချက်ကျသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ဝူတန်တောင်ရှိ အစီအရင်နှင့် ဆက်သွယ်သွားပြီး ဝှက်ထားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ခေတ္တမျှ ဖန်တီးပေးလိုက်ခြင်းပင်။

လင်ချွမ်သည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းကာ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လိမ်ရှုံ့သွားပြီး အလင်းတန်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝူတန်ရှိ နယ်မြေကူးပြောင်းအစီအရင်ကို ဘေးဒုက္ခကြုံရချိန်မှသာ အသက်သွင်းလေ့ရှိသည်။

အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ခြင်းသည် ဝူတန်သည် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

လောလောဆယ်တွင် လင်ချွမ်သည် လင်ယန်ရွှယ်ကိုပင် အသိမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် တောင်တံခါးသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး လင်ချွမ်​၏ ပုံရိပ်သည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ဆရာတော်၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်မှာ...

"အကြီးအကဲလင်၊ အနောက်တိုင်းက ပညာရှင်

တစ်ယောက် ရောက်နေတယ်"

"အကြီးအကဲစွန်းဝမ်နဲ့ အကြီးအကဲဓားနတ်ဘုရားတို့ သူနဲ့ တိုက်ခိုက်နေကြတယ်၊ အခြေအနေက မကောင်းဘူး"

"ကောင်းပြီ၊ ငါနားလည်ပြီ"

လင်ချွမ်သည် ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် ပုံရိပ်မှာ ဖျတ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခန်းမဆောင်ထဲမှ အမြန်ထွက်သွားသည်။

ဝူတန်​၏ ဘေးဆောင်ခန်းမတစ်ခုတွင် စွန်းဝမ်သည် ဖရိုဖရဲဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်။

အဝေးတွင် ဓားနတ်ဘုရားသည် လေထဲတွင် ရှိနေ​၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်များကို နှိမ်နင်းရင်း၊ စစ်မြေပြင်ကို စောင့်ကြည့်ကာ အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရင်းနှီးသလိုလိုနှင့် သူစိမ်းဆန်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချန်အာကော ပင်​။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ထိုအလင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်ချွမ်သည် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်ငါးပါးဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေး စွန်းဝမ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရိုက်ချတော့မည့် ရေဘဝဲလက်တံတစ်ခုကို ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အတွင်းအားများသည် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆက်မပြတ် တိုးလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိုင်းနတ်ဘုရား၏ အတွင်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် တုန်ခါမှုလှိုင်းသည် လေထုထဲသို့ ပြန့်နှံ့သွားလေ​၏။

သူ၏ လက်ဝါးနှင့် ထိတွေ့သမျှ နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် ချက်ချင်း လိမ်ရှုံ့ကာ ကွဲအက်သွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး သူ့ရှေ့မှ လက်တံများကို စုတ်ဖြတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။

ခဏချင်းအတွင်း လက်တံမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းမှာ နောက်သို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ထိုအခါမှသာ စွန်းဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားသည်။

လင်ချွမ်​၏ အတွင်းအားများ တိုးလာပြီး ထိုအပြာရောင်သည် ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား"

"သိပ်ပြဿနာမရှိပါဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ သူက မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းက... ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီအခြေအနေ ရောက်သွားတာလဲ"

ဤသည်မှာ အပြစ်တင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

စွန်းဝမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အဆိပ်အသုံးပြုသော အဖိုးကြီးနှင့် ဆင်တူပြီး ဓားနတ်ဘုရားနှင့် အခြားသူများ၏ အကူအညီလည်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် သူတို့က အသာစီးရသင့်သည်။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေမှာ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခြင်း။

ယင်းကို ကြားသောအခါ စွန်းဝမ်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။

ယခင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းများသည် သူ့မျက်စိထဲတွင် ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။

ထိုလူနှင့် လက်သီးချင်း ဖလှယ်လိုက်စဉ်ကတည်းက သူသည် အရှုံးဘက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ အန္တရာယ်မှာ လက်တံများမှသာ လာသည်မဟုတ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးများထဲတွင် အဆိပ်ငွေ့ အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသည်။

ပို၍ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သေးငယ်သော ပိုးကောင်အချို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မည်သို့မည်ပုံ မသိဘဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခြင်း။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရှိသော ကြွက်သားနှင့် အရိုးများပင်လျှင် ထိုပိုးကောင်များရှေ့တွင် ခုခံမှုမရှိသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အဖောက်ခံလိုက်ရသည်။

အတွင်းအပြင် နှစ်ဖက်ညှပ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသောကြောင့် စွန်းဝမ်သည်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားရသည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒဏ်ရာများနှင့် အဆိပ်များကို အတတ်နိုင်ဆုံး နှိမ်နင်းကာ နည်းဗျူဟာအရ ဆုတ်ခွာရန်သာ ကြိုးစားနိုင်ခဲ့သည်။

ယင်းကို ရှင်းပြရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှ​၏။

မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်ထဲရှိ အန္တရာယ်များကို သတိမထားမိဘဲ ပေါ့ဆခဲ့သည်ဟု ပြော၍မရပေ။

အကယ်၍ ထိုသို့ပြောလိုက်လျှင် သူ၏ သိက္ခာများ အကုန်ကျသွားပေလိမည်။

ထို့ကြောင့် သူက ထိုပြဿနာအားလုံးကို အဆိပ်ပိုးကောင်များပေါ်သို့သာ လွှဲချလိုက်သည်။

စွန်းဝမ်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ပိုးကောင်တွေရဲ့ အဆိပ်က တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်၊ သိုင်းဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တောင် အန်တုနိုင်စွမ်းမရှိဘူး"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးရင်တောင် ရှာဖွေဖို့ ခက်ခဲတယ်"

သူပြောသည်မှာ အမှန်ပင်၊ ထိုအဆိပ်ပိုးကောင်များတွင် ထိုသို့သော ထူးခြားချက်များ ရှိသည်။

သို့သော် ရှေ့နောက်အခြေအနေများကို ကြည့်လျှင် သူသည် မိမိ၏ သိက္ခာကို ဆယ်ရန်အတွက် အပြစ်ကို အနည်းငယ် လွှဲချလိုက်ခြင်းပင်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ယင်းကို ကြားသောအခါ လင်ချွမ်​၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

သူသည် ဘာမှထပ်မပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်သား၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။

ညင်သာသော အတွင်းအားများ စွန်းဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော စွမ်းအင်များကို ထိန်းညှိပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဖျတ်ခနဲ လေထဲသို့ ခုန်

တက်လိုက်သည်။

"လင်ချွမ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအသံမှာ အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့ပြီး ထူးဆန်းနေသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ရောယှက်နေလျက်။

ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒများသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

အခန်း ၃၈၈ - အနီရင့်ရောင်မြူထု

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ထိုဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ခရမ်းရောင်မြူထုများသည် တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လင်ချွမ်သည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ထိုသူ၏ဇစ်မြစ်ကို မမှတ်မိနိုင်ဖြစ်နေ​၏။

ထိုလူမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ရှင်းပြမည့်အစား လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခု ကျဆင်းလာတော့သည်။

သွေးများစီးကျနေသကဲ့သို့ တောက်ပသော အနီရောင်လက်ဝါးရာတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုလက်ဝါးရာသည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သောလေတိုက်နှုန်းတို့သည် လေထုထဲတွင် ရစ်ပတ်ကာ ဖောက်ထွက်၍မရသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့သည် လင်ချွမ် ထွက်ပြေးနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ မြူထုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ထပ်ဆင့်လက်ဝါးရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ငါးထပ်ဆင့်အတွင်းအားများ ပါဝင်နေသော သမုဒ္ဒရာတုန်ဟိန်းလက်ဝါးသည် သွေးနီရောင်လက်ဝါးရာနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် လေထုထဲတွင် လှိုင်းတွန့်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်ရပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လက်ဝါးရာများမှာ ကြေမွသွားပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော မြူမှုန်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အနီရောင်ရင့်ရောင် မြူထုများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်လာပြီး ထိတွေ့၍ရနိုင်လောက်သည့် အရောင်အသွေးအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့နေကျဖြစ်သည့် ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများအတွက်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏မျက်လုံးထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လင်ချွမ်သည် ဤအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အနည်းငယ် ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အတွင်းအားများ တိုးဝင်လာပြီးနောက် သူ၏အမြင်အာရုံမှာ ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်သွားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် သူ၏အကြည့်မှာ အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားတော့​၏။

ဤရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် တစ်ဖက်လူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မြူထုထဲတွင် အခြားသော ပါဝင်ပစ္စည်းအချို့ ရောနှောနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များစွာ ပါဝင်နေသည်ဟု ဆိုရမည်။

၎င်းတို့မှာ အလွန်ပြင်းအားကောင်းသော အဆိပ်အတောက်များပင် ဖြစ်​၏။

လင်ချွမ်၏ လက်ရှိအမြင်အာရုံတွင် ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါတန်းလေးများသည် မြူထုအတွင်း တိတ်တဆိတ် စီးဝင်နေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မထင်မှတ်ထားဘဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်ချွမ်သည် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

လေပြင်းတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလာပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည့် လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် အဆိပ်မျိုးစုံ ပြည့်နှက်နေသော မြူထုမှာ ပျံ့နှံ့ရုံရှိသေးသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့​၏။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချားလ်စ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ပင် တင်းမာလာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူယခုလေးတင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုများသည် စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ။

အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ထိုအရာကို အစစ်အမှန် သတ်ကွင်းဟု မသတ်မှတ်ထားပေ။

ထို့ကြောင့် ချားလ်စ်သည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏နည်းဗျူဟာကို ထပ်မံပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းနေသော ကြီးမားလှသည့် ရေဘဝဲလက်တံကဲ့သို့ အမျှင်တန်းကြီးများမှာ ထပ်မံတုန်ခါလာပြန်သည်။

ထိပ်ဖျားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် အပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာမူ မြေကြီးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ မြေအောက်အကြောများအတိုင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ အမည်းရောင်ပုံရိပ်အချို့ တိတ်တဆိတ် လျှောထွက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိပ်များအတိုင်း လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားကာ လင်ချွမ်ရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားကြ​၏။

ထိုသတ္တဝါငယ်လေးများသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းထက်ပင် မရှည်သော်လည်း သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

ဓားနတ်ဘုရား နှင့် စွန်းဝမ် တို့သည် နှစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေရသော်လည်း အခြေအနေမလှဖြစ်နေရခြင်းမှာ ဤအရာကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သိုင်းနတ်ဘုရား တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ သိုင်းဘုရင် ထက် သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုကြီးမားလှသည်။

ထိုပိုးမွှားလေးများသည် ဝိညာဉ်မရှိဘဲ အသိဉာဏ်အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း လင်ချွမ်မှာမူ ၎င်းတို့၏ စိတ်လှိုင်းတုန်ခါမှုကို သိရှိနိုင်ဆဲ။

ထိုခဏ၌ သူသည် လက်ဝါးကို ရှေ့သို့ဆန့်ထုတ်ကာ ရုတ်တရက် လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

လေထုထဲတွင် ညှပ်လိုက်ရုံဖြင့် လက်ဝါးရာနှစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပိုးမွှားလေးများကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် လင်ချွမ်သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်မီမှာပင် ၎င်းတို့မှာ သွေးမှုန်များအဖြစ် ကြေမွသွားတော့သည်။

"..."

ချားလ်စ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားပြီး အသားအရေမှာ နီမြန်းလာ​၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဒေါသထွက်မည့်အစား ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ အက်ရှရှအသံသည် လင်ချွမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"မင်း အလှည့်စားခံလိုက်ရပြီ"

မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြေကြီးမှာ ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ အုပ်ခုံးတက်လာပြီး ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အပေါ်ယံမှ အရိပ်တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး တွဲလောင်းကျနေသော လက်တံများသည် လင်ချွမ်​၏ ဦးခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုလုံး၏ အချိန်ကိုက်မှုမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ကောင်းမွန်လှ​၏။

ချားလ်စ် အရေးနိမ့်သွားသည့် အချိန်အတိအကျတွင်ပင် စတင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လင်ချွမ်သည် ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သတိအနည်းငယ် လျော့ရဲသွားပါက ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း အခြေအနေမှာ သူ့ကို ထပ်မံအံ့အားသင့်စေပြန်​၏။

ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း လင်ချွမ်မှာ လုံးဝတည်ငြိမ်နေဆဲ။

သူသည် လက်ဝါးကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ စွမ်းအားလှိုင်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏချင်းမှာပင် လင်ချွမ်၏ ဦးခေါင်းအထက်နှင့် အောက်ဘက် တစ်ဝါး (၁၀ ပေခန့်) အကွာတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လက်တံနှစ်ခုမှာ လေထုထဲတွင် ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ အေးခဲသွားသည်။

"မင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားအပေါ် ဒီလောက်အထိ နက်နဲတဲ့ နားလည်မှုရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး"

"ငါ မင်းကို အထင်သေးမိသွားတယ်"

ချားလ်စ်သည် တိုးတိုးလေးပြောကာ ထူးခြားသော နည်းစနစ်အချို့ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ မြူထုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့မှာ လျင်မြန်စွာ ခဲသွားသည်။

ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားသည် ဝူတန်တောင်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့​၏။

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် မုန်တိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်

တွင် ဝဲလည်နေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော မှောင်မည်းနေသော တိမ်တိုက်များသည် အေးစိမ့်သော ထိတ်လန့်မှုကို ယူဆောင်လာသည်။

စွမ်းအားစီးကြောင်းများသည် သစ်ပင်အိုကြီး၏ အမြစ်များကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသော မျဉ်းကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းကာ ချားလ်စ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်သို့ ထိတွေ့နေသည်။

အားကောင်းသော သွေးနှင့် ချီ စွမ်းအားများသည် ထိုအမြစ်များမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းကာ အပေါ်မှအောက်သို့ အာဟာရဖြည့်ပေးနေသည်။

၎င်းတို့သည် သူ့ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းပြီး ဓားကိုင်ထားသော ကြီးမားသည့် ပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

အောက်မှ မော့ကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ ယခုအချိန်၏ ကောင်းကင်ယံပင်။

ထိုပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်စရာနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာ သန့်ရှင်းခြင်း သို့မဟုတ် တရားမျှတခြင်းများနှင့် ပြည့်နှက်မနေပေ။

ထိုအစား သွေးများနှင့် အဆိပ်အတောက်များသာ ပြည့်နှက်နေ​၏။

နီးကပ်လွန်းခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ခုခုနှင့် ထိတွေ့မိခြင်းသည်ပင် သက်ဆိုင်ရာ ဆိုးကျိုးကို ရရှိစေလိမ့်မည်။

အနီးကပ်တွင် ရပ်နေသော ဝူတန်တပည့်အချို့မှာ မတော်တဆ မြူထုနှင့် ထိတွေ့မိသွားကြသည်။

ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ လက်မောင်းနှင့် အခြားသော အစိတ်အပိုင်းများရှိ အရေပြားမှာ အပြာရောင်သန်းသော မီးခိုးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် သံရောင်သို့ ပြောင်းသွားပြန်သည်။

သူတို့၏ အခြေအနေကို သိရှိသော်လည်း ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ကျင့်စဉ်များကို ချက်ချင်း စတင်

အသုံးပြုကြသည်။

ဆယ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်သေးပေ။

ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်ပင် ခုခံရန် ခက်ခဲသော ထိုအဆိပ်အတောက်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်တကယ် တိုက်စားလာတော့သည်။

သူတို့၏ ခြေလက်များမှာ အရောင်များ စွန်းထင်လာပြီးနောက် လက်နှင့် ခြေထောက်များမှ စတင်ကာ လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးလာသည်။

"အားးးး"

နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်သံများ လည်ချောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပုပ်သိုးမှုမှာ လျော့ပါးမသွားပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အနီးဆုံးရှိပြီး အများဆုံး ထိတွေ့မိခဲ့သော ဆဋ္ဌမအဆင့် တပည့်တစ်ဦးမှာ ရွှံ့စေးတုံးတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်စားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေစဉ်အတွင်း သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ မြူထုအထူထပ်ဆုံး ဧရိယာသို့ ပို၍ပို၍ နီးကပ်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည်လည်း ရှေ့ကလူ၏ ခြေရာအတိုင်း လိုက်ပါသွားရတော့​၏။

အခြားသူများမှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေစဉ် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

သူ၏လက်ဝါးပေါ်တွင် အတွင်းအားများသည် ဓားတစ်လက်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားသည်။

ဓား၏တစ်ဖက်မှာ ချွန်ထက်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာမူ အနည်းငယ် ပိုထူကာ အရိုးကဲ့သို့ အရောင်ရှိသည်။

ချန်အာကောသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို လျင်မြန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် တပည့်နှစ်ဦးလုံး၏ လက်တစ်ဖက်နှင့် ခြေတစ်ဖက်စီမှာ အဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။