အခန်း (၁၁၇-၁၁၈)

အခန်း ၁၁၇ - ဝိုင်ကောင်းပဲ၊ ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သိန်း ပေးရင်ရော

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မန်တျန်းချီသည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ အေးမြမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ချစ်လှစွာသော လူတစ်ဦးအား ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းချန်က မန်တျန်းချီ၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်က အစ်ကို့ကြောင့်ပဲ၊ အဲ့လိုပြောရင်ရပြီမလား" ဟု ဆိုသည်။

မန်တျန်းချီသည် ထူးထူးခြားခြား သူ၏ နှုတ်ခမ်းမွှေးကို ပွတ်လိုက်ပြီး "ဟဲ ဟဲ၊ မင်း အစောကြီးကတည်းက ပြောသင့်တာ၊ ဒီလိုမျိုး လုပ်လို့မရဘူးကွ" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မင်း ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ" ဟု မန်တျန်းချီက ရှေ့တွင်ရှိသော ကျန်းချန်ကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မြေပုံတစ်ခုအတွက် ဒီကိုလာခဲ့တာပါ၊ အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေရဲ့ လေလံပွဲက မကြာခင် စတော့မှာမို့ ရှာစရာရှိတာလေးတွေ လာရှာတာပါ" ဟု ကျန်းချန်က ဖြေကြားသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မန်တျန်းချီက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒီလောကမှာ မင်းကို စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး၊ ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်၊ မင်း ဘာကို သဘောကျလဲဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ချင်လို့" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက လိုက်ချင်သည်ဆိုမှတော့ လိုက်ပါစေတော့။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ယခုတစ်ခေါက် အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေသို့ လာသော အဖွဲ့တွင် ပါဝင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျန်းချန် ချန်ထားခဲ့သော အကြောင်းအရာများကြောင့် သူ ပြန်လာကြောင်း သိရှိရသဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မန်တျန်းချီသည် ဝတ်ရုံတစ်ခုကို အမှတ်မထင် ထုတ်ဝတ်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ (မည်သူ့ဦးထုပ်မှန်း မသိရသော) တံငါသည်ဦးထုပ် တစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ ခေါင်းပေါ် ဆောင်းလိုက်ရင်း "သွားကြစို့" ဟု ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"မင်းကတော့ တကယ့်ကို တောသားကြီးပါပဲ" ဟု ကျန်းချန်က ပြောသည်။

မန်တျန်းချီက သူ့ကို သိသိသာသာ အကြည့်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဇီယန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "မင်းက မှော်သားရဲ ဇီယန် မဟုတ်လား၊ ငါက ကျားနန် အကယ်ဒမီကျောင်းရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး မန်တျန်းချီပါ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါဆို ကျောင်းအုပ်ကြီးပေါ့"ဇီယန်က ကျန်းချန်၏ နောက်မှနေ၍ ချစ်စဖွယ် ကောင်းလှသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ချောင်းကြည့်ကာ မျက်လုံးကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ အဖိုးကြီးက ဓားပြနဲ့ ပိုတူနေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့လေ"

မန်တျန်းချီက လျှာတစ်ချက် သပ်လိုက်ပြီး "မင်း ဘာသိမှာလဲ ကလေးမလေး၊ ဒါကို တီထွင်ဆန်းသစ်မှုလို့ ခေါ်တယ်၊ ငါ ရှင်းပြရင်တောင် မင်း နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မြန်မြန် သွားကြရအောင်၊ လေလံပွဲက စတော့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ကျန်းချန် ပြုံးလိုက်မိသည်။ မန်တျန်းချီ၏ စရိုက်က တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

တံခါးရှစ်ပေါက် လေလံအိမ်။

တံခါးရှစ်ပေါက်သည် အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေတွင် အမည်းရောင် ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းပြီးလျှင် ဒုတိယ အကြီးဆုံး လေလံအိမ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လေလံတင်သော ပစ္စည်းများမှာမူ အရည်အသွေး အနည်းငယ် နိမ့်ကျသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

လမ်းမတစ်လျှောက်တွင် လက်နက်ရောင်းချသူများ၊ ကုသရေးပစ္စည်း ရောင်းချသူများဖြင့် စီတန်းလျက် ရှိသည်။

အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အရာများသည် လူကြိုက်များလှပြီး ဤနေရာတွင်း၌ အသုံးပြုကြသည်မှာလည်း အထူးအဆန်း မဟုတ်ပေ။

လမ်းပေါ်ရှိ အင်အားကြီးသူများသည် တံခါးရှစ်ပေါက် လေလံအိမ် တည်ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားနေကြသည်။ ထိုသူများထဲတွင် သိုင်းဘုရင်နှင့် သိုင်းအရှင်အဆင့်ရှိသူ အများအပြား ပါဝင်သည်။ ဤနေရာသို့ လာနိုင်သူတိုင်းသည် အနည်းဆုံး သိုင်းအရှင် အဆင့် ရှိရမည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် သိုင်းဆရာသခင်သို့မဟုတ် သိုင်းသခင်အဆင့်မျှသာ ရှိပါက အခြားသူများ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို လွယ်ကူစွာ ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုအတောအတွင်း တံခါးရှစ်ပေါက်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြပ်လျက် ရှိသည်။ ခါးတွင် ထက်မြက်သော လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်ထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ် လူတစ်ကျိပ်ခန့်သည် သိမ်းဌက်မျက်လုံးကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ဝင်ထွက်သွားလာနေသူများကို စစ်ဆေးနေကြသည်။

ဤနေရာတွင် ပြဿနာရှာရန် ကြိုးစားသူ မှန်သမျှကို ညှာတာမှုမရှိဘဲ ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤလေလံအိမ်တွင် သိုင်းသခင်အဆင့်ရှိသူကို တံခါးစောင့်အဖြစ် ထားရှိခြင်းမှာ အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေတွင် ရှားပါးလှသော အဖြစ်အပျက်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချန် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော လေလံပွဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။ ကျန်းချန် တွေ့ခဲ့ဖူးသော နေရာ၌ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ ကြယ်ကိုးပွင့် သိုင်းဘိုးဘေးဖြစ်ရာ ထိုအဆင့်နှစ်ခု၏ ခြားနားချက်ကို သိသာစွာ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

မန်တျန်းချီက အေးစက်စွာ နှာရှုံ့လိုက်ပြီး "ဝင်ကြစို့" ဟု ဆိုသည်။

"ခပ်အေးအေးပဲ နေပါ" ဟု ကျန်းချန်က သတိပေးလိုက်သည်။

မန်တျန်းချီက သူ၏ နှုတ်ခမ်းမွှေးကို ပွတ်လိုက်သည်။ ကျန်းချန်က ထိုသို့ ပြောလာသဖြင့် သူလည်း ဘာမှ ဆက်မလုပ်တော့ပေ။ သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နှစ်‌ ပေါင်းများစွာအတွင်း အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေ၏ အင်အားစုများသည် ပိုမို၍ ကြီးထွားလာကြသည်မှာ မှန်ပါသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျားနန် အကယ်ဒမီကျောင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ ယခုအခါတွင် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ရှိနေရုံသာမက ပိုင်လျဲ့နှင့် ချန်မူတို့သည်လည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်များပင် ဖြစ်သည်။

သုံးဦးသား ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ရွှေဒင်္ဂါးများကို ပြသရုံဖြင့် ကြိုက်နှစ်သက်ရာ နေရာကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ငွေကြေးမရှိသူများမှာမူ ပထမထပ်တွင်သာ နေ၍ လေလံဆွဲရပေမည်။

မန်တျန်းချီက စားပွဲပေါ်မှ သစ်သီးတစ်လုံးကို ယူကာ ကိုက်လိုက်ရင်း "ငါ ပိုင်လျဲ့အပေါ် အများကြီး ကြွေးတင်နေခဲ့တာ၊ မင်းသာ မရှိရင် အဲ့ဒီလူ နှစ်ယောက်ဟာ သိုင်းဝိဇ္ဇာ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ရဦးမှာ" ဟု ဆိုသည်။

"ဟဲ ဟဲ၊ ဒါက အဲ့ဒီတုန်းက အစ်ကိုနဲ့ ကျွန်တော့်ကြားက ကတိတစ်ခုလေ၊ ကျွန်တော်က ကတိတည်တဲ့သူပါ၊ ဘယ်တော့မှ ချဲ့ကားပြီး မပြောဘူး" ဟု ကျန်းချန်က ပြန်ပြောသည်။

ကျန်းချန်သည် ထူးခြားသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝိုင်ဘူးနှင့် ဝိုင်ခွက်များကို ထုတ်ယူကာ နှစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီး မန်တျန်းချီ၏ ရှေ့သို့ တိုးပေးလိုက်ရင်း "နှစ်အတော်လေး မသောက်ရတာ ကြာပြီ၊ သောက်ကြည့်ပါဦး" ဟု ဆိုသည်။

မန်တျန်းချီက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ ဝိုင်သည် မွှေးကြိုင်လှပြီး သောက်ပြီးလျှင် မေ့မရနိုင်သော အရသာမျိုး ရှိသည်။ တကယ့်ကို ဝိုင်ကောင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ ဒီဝိုင်ကို နှစ်အတော်ကြာ တောင့်တနေခဲ့တာ၊ မင်းက ငါ့ကို တကယ် နားလည်တာပဲ၊ ဟား ဟား"

ဝိုင်၏ ပြင်းရှပြီး မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့ကြောင့် ဝိုင်ဝါသနာအိုးများသည် ချက်ချင်းပင် စုဝေးလာကြသည်။ သူတို့သည် ခြောက်သွေ့နေသော ခံတွင်းများကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သွားရည်ကျလာကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဝိုင်မျိုးသည် သူတို့အတွက် မခုခံနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

မန်တျန်းချီ သောက်လိုက်သည့် ဝိုင်တစ်ငုံချင်းစီသည် သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို ထက်မြက်သော ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ တကယ့်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။

တံခါးရှစ်ပေါက်မှ အကဲဖြတ်သူသည်လည်း ရောက်ရှိလာပြီး ဝိုင်ကို အနံ့ခံကာ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "တကယ့်ကို မွှေးတဲ့ ရနံ့ပဲ၊ အနံ့တစ်ချက်ရှူလိုက်ရုံနဲ့တင် လူကို လန်းဆန်းသွားစေတယ်၊ အကြီးအကဲတို့ ဒီဝိုင်ကို လေလံတင်ဖို့ စိတ်ကူးရှိပါသလား၊ ကျွန်တော် ကျိန်းသေပေါက် ဈေးကောင်းရအောင် ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

မန်တျန်းချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "စိတ်မရှိပါနဲ့၊ ငါတို့ မရောင်းဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင် သောက်ဖို့တောင် မလောက်ဘူး" ဟု ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

တံခါးရှစ်ပေါက်မှ အကဲဖြတ်သူသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်လည်း သူ ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူသည် ထိုဝိုင်ထဲတွင် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပြီး တစ်ငုံလောက် သောက်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ဦးဦး၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း အာရုံခံမိသည်။

ကျန်းချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဝိုင်ဘူးတစ်ဘူးကို အမှတ်မထင် ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်ရင်း "ဒါကို လေလံတင်လိုက်ပါ၊ ငါ့ဆီမှာ ဒါမျိုးတွေ အများကြီး ရှိတယ်" ဟု ဆိုသည်။

တန်ဖိုးဖြတ်သူသည် ဝိုင်ဘူးကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖွင့်ကာ အနံ့ခံလိုက်သည်။ ဝိုင်၏ မွှေးကြိုင်လှသော ရနံ့သည် ပျံ့လွင့်လာပြီး သူ့ကိုယ်သူပင် အငမ်းမရ သောက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။

သို့သော် ဈေးကောင်းရရှိစေရန်အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အကဲဖြတ်သူသည် မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ ဝိုင်တစ်ခွက် လောင်းလိုက်သည်။ ဝိုင်သည် ရေကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး အနယ်အနှစ် ကင်းစင်လှသည်။ သူ တစ်ငုံ သောက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ စီးဝင်သွားသည်။

"ဒါဟာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်းပဲ၊ အဆင့်ငါး ဆေးလုံးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနိုင်တယ်"

ကျန်းချန်က ထိုဖော်ပြချက်ကို နားထောင်ပြီး ပြုံးကာ "အဲ့ဒီလောက်တော့ ချဲ့ကားပြီး မပြောပါနဲ့၊ ရေရှည် သောက်သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ အဆင့်ငါး ဆေးလုံးနဲ့ တူနိုင်ပါတယ်၊ ဒါက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိမလဲ သိချင်မိတယ်" ဟု မေးသည်။

"ရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သိန်းဆိုရင်ကော" ဟု အကဲဖြတ်သူက သတိထားလျက် မေးလိုက်သည်။

"နှစ်သိန်းပဲလား၊ ဒီဝိုင်အတွက်ဆိုရင် ငါက တစ်သန်း ပေးဖို့တောင် အသင့်ပဲ" ပေးထားသော ဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မန်တျန်းချီသည် အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲမှ ဝိုင်ဘူးကို ပြန်လုယူကာ တစ်သန်း တန်ဖိုးရှိသော ကတ်ကို ကျန်းချန် ရှေ့သို့ တိုးပေးလိုက်သည်။ "မင်း ဒါကို ငါ့ပဲ ရောင်းလိုက်ပါတော့၊ နှစ်သိန်း ဟုတ်လား၊ မင်း ဝိုင်ဘူးတစ်ဘူးကိုတောင် ဝယ်လို့ မရနိုင်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အခန်း ၁၁၈ - လေလံပွဲ စတင်ခြင်း

ကျန်းချန်သည် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သန်းကို တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။ ထိုသူက ပေးချင်နေမှတော့ သူကလည်း ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

တံခါးရှစ်ပေါက်မှ အကဲဖြတ်သူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် မထွက်ခွာမီ သူ၏ခွက်ထဲမှ ဝိုင်ကို တစ်ငုံတည်းနှင့် မော့ချလိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

လေလံပွဲ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လူအများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဩဇာရှိသူများပင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သွေးဂိုဏ်းကိုမူ မတွေ့ရပေ။

သွေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းဖြစ်သူ ဖန်လောင်မှာ ကျန်းချန်၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သွေးဂိုဏ်းမှာလည်း တစ်ညအတွင်း အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခြင်း ခံခဲ့ရပြီး မြို့ကြီးမှာလည်း လူသူကင်းမဲ့ကာ ရတနာအားလုံးမှာလည်း ထိုအုပ်စု၏ လုယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ဤလေလံပွဲသို့ တက်ရောက်လာသည့် အင်အားစုများထဲတွင် ကောင်းကင်မြွေစံအိမ်မှ အကြီးအကဲ ချင်း၊ အမည်းရောင် ဦးခေါင်းခွံသင်္ချိုင်းဂိုဏ်းမှ မိုအာဟန်နှင့် အခြားသော အင်အားစုများမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်သည်။

ထိုစဉ် အခန်းအတွင်းရှိ မီးရောင်များမှာ ရုတ်တရက် မှိန်သွားပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားသော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခုမှာ တစ်ခန်းလုံးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် လေလံပွဲ စတင်တော့မည်ကို လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။

တောက်ပနေသော ခရစ်စတယ်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ရပ်နေသည်။

ထိုအဘိုးအို၏ မျက်လုံးများမှာ မည်းနက်နေပြီး ရှုံ့တွနေသော မျက်နှာက သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် လောကဓံတရားများကို ဖော်ပြနေသော်လည်း ၎င်းကပင် ထူးခြားသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

"တံခါးရှစ်ပေါက် လေလံပွဲကို ကြိုဆိုပါတယ်၊ ကျွန်တော်ကတော့ လေလံပွဲစီစဉ်သူပါ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တံခါးရှစ်ပေါက်ဟာ အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားလာနေတဲ့ ထိပ်တန်း အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်၊ လေလံပွဲကို အခုပဲ စတင်တော့မှာ ဖြစ်လို့ အားလုံး စိတ်အေးအေး ရှိပေးကြဖို့နဲ့ မလိုအပ်ဘဲ ဈေးတွေကို မဆင်မခြင် မတိုးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"မဟုတ်ရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ တံခါးရှစ်ပေါက်က ခင်ဗျားတို့ကို အင်မတန် ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အိမ်ပြန်ပို့ပေးရပါလိမ့်မယ်"

ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းနှင့်ပင် လူတိုင်းကို ဆွံ့အသွားစေသည်။ မည်သူမျှ တစ်ခွန်း မဟဝံ့ပေ။ အကြောင်းမှာ တံခါးရှစ်ပေါက်မှ လူများသည် စကားကို အပိုပြောလေ့မရှိမှန်း သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ မလိုအပ်ဘဲ ဈေးနှုန်းများကို မဆင်မခြင် တင်ရဲပါက မကြုံစဖူး ကပ်ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်ပြီး တစ်မိသားစုလုံး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရနိုင်သည့် အခြေအနေပင် ရှိသည်။

အဘိုးအိုသည် တိတ်ဆိတ်သွားသော လေလံပွဲကို ကြည့်ကာ အလိုလို ပြုံးလိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ သူလိုချင်သော ရလဒ်ပင် ဖြစ်ပြီး လှည့်ကွက်လုပ်လိုသူများအား တံခါးရှစ်ပေါက်အဖွဲ့တွင် ပြဿနာရှာခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို သိစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခပ်ဖွဖွ တီးလိုက်ပြီး "ဘလက်ဆီးမြို့ လေလံပွဲကို စတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ပါတယ်" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ကာ "တံခါးရှစ်ပေါက်က အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေမှာ နာမည်ကြီးသားပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါက ကလေးကလား ကစားနေတာတွေပါပဲ" ဟု မန်တျန်းချီက ပခုံးတွန့်ကာ မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။ သူ့အမြင်တွင် ထိုသူများသည် ကစားစရာ အိမ်ဆောက်ကစားနေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေတွင်သာ အသက်မွေးနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ဒေသသို့ သွားမည်ဆိုလျှင် ထိုနေရာ၌ တံခါးစောင့်အဖြစ်ပင် အခွင့်အရေး ရမည် မဟုတ်ဟု ယူဆသည်။

လေလံစီစဉ်သူက သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်ရာ ခရစ်စတယ်စင်မြင့်ပေါ်တွင် လေလံစင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုစင်ပေါ်တွင် အထူးပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်နက်တစ်ခုကို တင်ထားသည်။

ထိုလက်နက်တစ်ခုလုံးမှာ မိုးပြာရောင် ဖြစ်နေပြီး မီးရောင်အောက်တွင် အေးမြသော တောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်း၏ ဓားသွားတစ်‌လျှောက်တွင် စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်ရာများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ၎င်းမှာ ကျွမ်းကျင်သော ဆရာတစ်ဦးက သေချာစွာ ထုလုပ်ထားသည့် မှော်ကျောက်လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လေလံစီစဉ်သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ လောဘတက်နေသော အကြည့်များကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုလေ့လာပြီးနောက် ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူအလိုရှိသော ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းကို ထိုလက်နက်၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကို အထင်အရှား မြင်စေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့မှသာ နှစ်သက်သူများက ၎င်းတို့၏ အိတ်ကပ်များ ပြောင်သလင်းခါသွားသည်အထိ ဝယ်ယူကြမည် မဟုတ်ပါလား။

အဘိုးအိုက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်မှ လက်နက်ကို ညွှန်ပြကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "လူကြီးမင်းတို့ သွားရည်တွေ သုတ်လိုက်ကြပါဦး၊ မဟုတ်ရင် ဆိုဖာတွေ ပေကုန်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒီဓားကိုတော့ အအေးဓာတ်သွားဓား လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ အေးခဲနေတဲ့ သံကနေ ထုလုပ်ထားတာပါ၊ အဆင့်သုံး အအေးဓာတ်ရှိတဲ့ မှော်သားရဲအမြုတေကိုလည်း သေသေချာချာ မြှုပ်နှံထားပါတယ်၊ အကယ်၍ ရေ ဒါမှမဟုတ် ရေခဲစွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကသာ အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားဟာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာပါလိမ့်မယ်"

"စတင်ဈေးကတော့ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း ဖြစ်ပါတယ်၊ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ လေလံဆွဲကြပါ"

ကျန်းချန်က သူ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ထောက်ထားပြီး သူ့အကြည့်ကို လက်နက်မှတစ်ဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များထံသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။ ဤအရာများသည် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ ဝယ်လိုက်လျှင်ပင် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဆင့်သုံး မှော်သားရဲအမြုတေ မြှုပ်နှံထားသည့် လက်နက်များသည် အဖိုးတန်သော်လည်း သိုင်းအရှင်အဆင့်အောက်ရှိသူများအတွက်သာ အသုံးဝင်သည်။ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အတွက်မူ ၎င်းတို့မှာ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ လုံးဝ ထိရောက်မှု မရှိတော့ပေ။

မန်တျန်းချီကလည်း စိတ်မဝင်စားသည့်ဟန်ဖြင့် "တကယ့်ကို ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ ညီလေးကျန်းချန်၊ မင်းက ဘာလို့ ဒီလို လေလံပွဲတွေကို ကြိုက်ရတာလဲ၊ နောက်တစ်ခါကျရင် ငါတို့ မွန်းစတားတောင်တန်းမှာရှိတဲ့ လေလံပွဲကို သွားကြတာပေါ့၊ အဲဒီက ပစ္စည်းတွေက ငါတို့နဲ့ ပိုပြီး သင့်တော်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"အစ်ကို၊ ကျွန်တော် စိတ်ဝင်စားတာက ဒီမှာရှိတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်မှ ထွက်လာမယ့် ပစ္စည်းကို စောင့်နေတာပါ၊ ခဏလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ နောက်ဆုံး ငါတို့ မြင်တွေ့ရမှာပါ"

ပထမဆုံးအကြိမ် လေလံပစ္စည်းမှာ တစ်ဆယ့်နှစ်မိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးက ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းငါးသောင်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ လေလံဆွဲသွားသည်။

နောက်ဆက်တွဲ ပစ္စည်းများမှာမူ သံတိုသံစများသာ ဖြစ်ပြီး အများစုမှာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ၊ လက်နက်များ၊ တိုက်ခိုက်ရေးကျင့်စဉ်များနှင့် ဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့်မြင့်သည့် အရာ တစ်ခုမှ မပါဝင်သဖြင့် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှပေ။

အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေရှိ လေလံအိမ်များ၏ ထုံးစံအတိုင်း တံခါးရှစ်ပေါက်အဖွဲ့သည် မိန်းကလေးငယ်များကိုပင် လေလံတင်ရောင်းချသည်။

သူမမှာ ငယ်ရွယ်ပြီး တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်မှာ သိသိသာသာ ဖွံ့ဖြိုးနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာငယ်လေးမှာလည်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်းချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ သနားစရာကောင်းသော မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်ကို လေလံတင်ရောင်းချသည့် ထိုလူများ၏ အရှက်မရှိမှုကို မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် သူက လေလံဆွဲသည့် ဆိုင်းဘုတ်ကို မြှောက်ကာ "ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်း" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မန်တျန်းချီက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် "ကောင်လေး၊ မင်းက သူရဲကောင်းလုပ်ချင်နေတာလား၊ ဒီမိန်းကလေးက ရုပ်ချောပေမဲ့ ဒိုချီ အဆင့်ရှစ်လောက်ပဲ ရှိတာ၊ ငါတို့ ဝယ်လိုက်လို့ ဘာအသုံးကျမှာလဲ"

"လူစိတ်မရှိတဲ့သူတွေကို မကယ်နိုင်ပေမဲ့ လူစိတ်ရှိတဲ့သူတွေကတော့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ"

ကျန်းချန်က တိုးညှင်းစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "သူတို့ကို ဝယ်ပြီး ကျားနန် အကယ်ဒမီကျောင်းမှာ ထားလိုက်ရင် အဆင်ပြေပါတယ်၊ အကြီးအကဲ စူးချန်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ဆိုရင် သူတို့ကို အချိန်တိုအတွင်းမှာ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မှာပါ"

ထို့အတူ ကျန်းချန်၏ လေလံဈေးမှာ လူတိုင်းကို ဆွံ့အသွားစေသည်။ ဤလူက ဈေးနှုန်းကို ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းအထိ ချက်ချင်းမြှင့်တင်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားကြပေ။ သူ့မိသားစုက တကယ့်ကို ချမ်းသာပြီး ဩဇာကြီးမားတာပဲ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဈေးထပ်မတိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းဆိုလျှင် သူတို့အတွက် အမျိုးသမီး တစ်ရာ သို့မဟုတ် တစ်ထောင်နှင့်ပင် ပျော်ပါးနိုင်သောကြောင့် မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ယောက်အတွက် ရွှေဒင်္ဂါးများကို အလဟဿ အဖြုန်းမခံလိုကြပေ။

လှောင်အိမ်ထဲရှိ မိန်းကလေးငယ်လေးမှာ တွန့်ဆုတ်နေပြီး ထိုလူများက သူမအပေါ် တစ်ခုခု ပြုလုပ်ကြတော့မည်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ကွေးကွေးလေး ဝပ်နေရှာသည်။

ဇီယန်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ သူမက သွေးအေးနေ၍ မဟုတ်ဘဲ အမှောင်ထုလွှမ်းနယ်မြေ၏ အမျိုးသမီးများကို လေလံတင်သည့် အလေ့အထကို ကျင့်သားရနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ယနေ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်လိုက်လျှင် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် နောက်ထပ် တစ်ယောက် ရှိလာဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် အားလုံးကို ကယ်တင်ပေးရမည်လော။

"ဒီမိန်းကလေးငယ်လေးကို ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းနဲ့ အောင်မြင်စွာ လေလံဆွဲနိုင်ခဲ့ပါတယ်၊ လူကြီးမင်းကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ အခုဆိုရင် သူဟာ ညတိုင်း သတို့သားလုပ်နိုင်ပြီပေါ့"

ကျန်းချန်က လက်ဝေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ကျွန်တော့်နားမှာ လာရပ်ခိုင်းလိုက်ပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လေလံစီစဉ်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ရိုင်းပျရာ ရောက်နေသည်။ သူတို့၏ လေလံအိမ်တွင် လေလံပစ္စည်းကို ကြိုတင်ပေးအပ်သည့် ထုံးစံ မရှိပေ။ ထို့ပြင် အကယ်၍ တစ်ဖက်လူတွင် ငွေမရှိပါက သူတို့အတွက် ပစ္စည်းကော ငွေပါ ဆုံးရှုံးရမည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းချန်သည် သူတို့ တွေးနေသည်ကို သိပုံရသဖြင့် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းကို ထုတ်ယူကာ ခရစ်စတယ်စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဘာတွန့်ဆုတ်မှုမှ မရှိဘဲ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး "အခုရော အဆင်ပြေပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပိုက်ဆံကို မြင်သောအခါ လေလံစီစဉ်သူက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီဗျာ။ တစ်ယောက်ယောက်၊ ဒီပစ္စည်းကို ဒီလူကြီးမင်းဆီ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ကြပါ၊ ဒီလူကြီးမင်းက တော်တော်လေး စိတ်မရှည်နေပုံရတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာလည်း မနာလိုသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့သည် လူမြင်ကွင်းတွင် တစ်ခုခု ပြုလုပ်ကြတော့မည်လားဟုပင် တွေးတောနေကြတော့သည်။