ကမ္ဘာ့အရှင်နှင့် စကားပြောခြင်း
Vol. 80 Ch. 836
ဒေါသအဟုန်ကြောင့် ထန်ထျန်းက ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ ရုပ်ထုကို လက်သီးနဲ့ တိုက်ရိုက် ထိုးခွဲလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ မထင်မှတ်ထားတာကတော့ ကွဲအက်သွားတဲ့ ရုပ်ထုထဲကနေ ရောင်စုံအလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတာပင်။
အဲ့ဒီအလင်းတန်းတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ နေရာလွတ်တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေတာက သိသာလှပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အော်ရာတွေက အထဲကနေ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ထန်ထျန်း ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ မနေနိုင်ဘဲ ဆဲလိုက်မိသည်။
"ဒီကောင်ကတော့ တကယ်ကို အရိုက်ခံချင်နေတာပဲ"
စကြာဝဠာ ကျင့်ကြံခြင်းကွင်းပြင်မှာ တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့တာကို တမင်တကာ သူ့ရဲ့ ရုပ်ထုထဲမှာ ဝှက်ထားခဲ့တာကိုး။
ရုပ်ထုကို ရိုက်ခွဲလိုက်မှသာ အထဲကအရာကို အမှန်တကယ် မြင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ စကြာဝဠာ မှာရှိတဲ့ တခြားလူတွေထဲက ဘယ်သူကများ ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ ရုပ်ထုကို ရိုက်ခွဲဖို့ ရွေးချယ်မှာလဲ။
သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေက မလုပ်နိုင်သလို အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကျပြန်တော့လည်း ကမ္ဘာ့အရှင်အပေါ် ပိုပြီး ရိုသေကြောက်ရွံ့ကြတာကြောင့် ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ပိုလို့တောင် လုပ်မှာမဟုတ်ပေ။
ပြန်တွေးကြည့်ရင်တော့ ဘယ်အရာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လုပ်ရဲတာ သူတစ်ယောက်ပဲ ရှိဟန်တူသည်။
ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီအရာက သူ့အတွက်ပဲ သီးသန့်ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပုံရသည်။
"ကောင်းပြီလေ"
ထန်ထျန်းက ခပ်ဖွဖွ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်း ဘာတွေ ချန်ထားခဲ့လဲဆိုတာ ငါ ကြည့်လိုက်ရအောင်"
ပြောပြီးသည်နှင့် ထန်ထျန်းက ရှေ့သို့လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ရောင်စုံအလင်းတန်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
အလင်းတန်းများနောက်ကွယ်တွင် လူ ဖန်တီးထားသည့် အလွန်ထူးခြားသော နေရာလွတ် တစ်ခု ရှိနေသည်။
သို့သော် ဤနေရာလွတ်၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ အလွန်ပါးနပ်လှသည်။
သာမန်နေရာလွတ်များဆိုလျှင် ကမ္ဘာကြီး၏ နိယာမ များအပေါ် မှီခိုပြီးမှ တည်ဆောက်၍ ရခြင်းဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုနေရာလွတ်မှာလည်း ပြဿနာ တက်သွားနိုင်သည်။
သို့သော် ဤရောင်စုံနေရာလွတ်ကတော့ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့် ကမ္ဘာ့နိယာမနှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ပေ၊ စကြာဝဠာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် ဤနေရာကတော့ ထာဝရအထိ ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဤနေရာလွတ်က ပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် ထာဝရ ဖြစ်တည်မှုကို ရရှိထားခြင်းပင်။
ဤကဲ့သို့ လုပ်နိုင်သူမှာ ကမ္ဘာ့အရှင်တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
နေရာလွတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ထက်တွင် လွင့်မျောနေသည့် ရောင်စုံတံတားတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများမှာလည်း အလွန်လှပသော အရောင်အသွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရာ လူကို မျက်စိပင် လည်စေသည်။
သူ့စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ရောင်စုံတံတားအတိုင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
တံတားမှာ သိပ်မရှည်လှဘဲ ထန်ထျန်းက မကြာခင်မှာပင် တံတား၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တံတား၏အဆုံးတွင် လူရိပ်တစ်ခုက သူ့အား ကျောပေးလျက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင် နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုသူမှာ ကမ္ဘာ့အရှင်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်
ဤကျောပြင်က အလွန်ပင် ရင်းနှီးလွန်းနေသည်။
သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ဖက်လူမှာ မူလ ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ယောင် မျှသာ ဖြစ်သည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။
အရင်က သူ လုံကျိုကျိုးကို ပထမဆုံးတွေ့စဉ်က ကဲ့သို့ပင်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နောက်ဆုံးတော့ သူ ကမ္ဘာ့အရှင်ကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။
ဒီကောင်သာ ပုံမှန်အတိုင်း စကားပြောနိုင်မယ်ဆိုရင် သံသယအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားမှာ ဖြစ်သည်။
"အဟမ်း"
ထန်ထျန်းက တစ်ဖက်လူ၏ အာရုံကို ရစေရန် တမင် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထန်ထျန်း ရောက်လာသည်ကို သတိမပြုမိပုံရသည်။
ထန်ထျန်းက ကောင်းကင် တာအို ကျောက်စိမ်းခရစ်စတယ် အတုံးကြီး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သေနေတာလား ရှင်နေတာလား သိရအောင် ပစ်ပေါက်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ မပစ်ခင်မှာပင် အရှေ့ဘက်မှ အသံတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
"စမ်းသပ်မနေပါနဲ့တော့"
"မင်း ရောက်လာတာ ငါ သိပါတယ်"
ထိုအသံမှာ အလွန်နူးညံ့ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ချောမောသည့် ကျောင်းသား တစ်ဦး ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။
ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
တကယ်တော့ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ယောင် ကို မြင်ကတည်းက တစ်ဖက်လူ ရှိနေဆဲဆိုတာ သူ သိပြီးသားပင်။
ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခခံပြီးမှ ကမ္ဘာ့အရှင်ကို တွေ့ရတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်ကတော့ သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း စကားမပြောဘဲ ဟိတ်ဟန်ထုတ်ပြီး ထိုင်နေသေးသည်။
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကသာ စကားမပြောဘဲ ဆက်နေဦးမယ်ဆိုရင် သူ့လက်ထဲက ကျောက်စိမ်းတုံးက ကမ္ဘာ့အရှင်ရဲ့ ခေါင်းကို တည့်တည့်မှန်မှာ သေချာသည်။
ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့အရှင်က အရင် စကားစပြောလာတာကြောင့် ထိုအစီအစဉ်ကို ခေတ္တ ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်သည်။
"မင်းက တော်တော် အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှချည်လား"
ထန်ထျန်းက ကျောက်စိမ်းတုံးကို ပြန်သိမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အပြင်မှာတော့ အကုန်လုံးက ဖရိုဖရဲ တွေ ဖြစ်နေပြီ၊ မင်းကတော့ ဒီမှာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ထိုင်နေတယ်..."
"ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ဒီ ရောင်စုံအရာတွေကို ထိုင်ကြည့်ပြီး အာရုံခံနေတာလား"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ထန်ထျန်း၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆက်ပြောသည်။ "မင်း သိသင့်ပါတယ်"
"ငါ ဒီမှာ ရှိနေတာက မင်းကို စောင့်နေဖို့ သက်သက်ပဲ"
ထန်ထျန်းက စကားပြန်မပြောဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ အရင်က ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။
ခုနက ပြောလိုက်တာတွေက ဒေါသအလျောက် ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ အတိတ်က အကြောင်းအရာတွေကို ငြင်းခုံနေလို့လည်း ထူးမှာမဟုတ်တော့ပေ။
အခုလောလောဆယ်မှာတော့ သံသယအားလုံးကို ရှင်းလင်းဖို့က ပိုအရေးကြီးသည်။
ထို့နောက် သူက ရောင်စုံတံတား၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ သွားရန် ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်သည်။
သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက်တွင် တံတား၏ အလယ်ဗဟိုမှာ အလွန်ခိုင်မာလှသည့် မမြင်ရသော အကာအကွယ်တစ်ခုက လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကာ ရှေ့ဆက်သွား၍ မရအောင် တားဆီးထားကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။
ထိုအကာအကွယ်၏ စွမ်းအားက အထွတ်အထိပ် ကျိကျွင်း တွေရဲ့ အဆင့်ထက်တောင် ကျော်လွန်နေပြီး အတင်းအကျပ် ထိုးဖောက် လို့ မရနိုင်ပေ။
ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ညိုမည်းသွားသည်။
"မင်းက ငါ့ကို စောင့်နေတာဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ထားတာက ဘာသဘောလဲ"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"စိတ်မဆိုးပါနဲ့၊ ငါလည်း မတတ်သာလို့ လုပ်ရတာပါ"
"အကယ်၍ ငါတို့တွေ အရမ်း နီးကပ်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ ကြိုးစားထားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"
"မင်းကိုယ်တိုင်က ဘယ်လောက်အထိ ထူးခြားလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်"
"ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဒီလို သတိ ထားတာကို နားလည်ပေးပါ"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်၊ ဒီကောင်ကတော့ တကယ်ကို နားလည်ရခက်တဲ့ ကောင်ပဲ။
သို့သော် ဒါက ပြဿနာကြီးတော့ မဟုတ်ပါ၊ နှစ်ယောက်သား ပုံမှန် စကားပြောလို့ ရရင်ပဲ တော်ပါပြီ။
"ကောင်းပြီလေ"
"ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်ကနေ စမလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်က ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ "မင်း ရင်ထဲမှာ ရှိတဲ့ သံသယတွေ အကုန်လုံးကို မေးလို့ရပါတယ်"
"ငါ သိသမျှ အကုန်လုံးကို တစ်ခုမကျန် ဖြေပေးမယ်လို့ ကတိပေးတယ်"
ထန်ထျန်းက ရယ်လိုက်သည်။
"ဒီစကားကို စောင့်နေတာ"
"ကဲ... ဒါဆို ငါ ဘယ်ကနေ စမေးရမလဲလို့ စဉ်းစားကြည့်ရအောင်..."
"ဪ... သိပြီ"
"အရင်ဆုံး အရေးကြီးဆုံး တစ်ခုကနေ စလိုက်မယ်"
"မင်း တကယ်ပဲ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"
"မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အမှန်တကယ် ဘာလဲ"
ဒါက အဓိက အကျဆုံး မေးခွန်းပင်။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက ကမ္ဘာ့အရှင်ဟာ ဘယ်လို စစ်တုရင်ခုံမျိုးကို ခင်းကျင်းခဲ့တာလဲဆိုတာ သိလိုက်ရရင် ပြဿနာ အများစုက ရှင်းလင်းသွားမှာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်ကလည်း ဒီမေးခွန်းအတွက် အံ့ဩပုံမရပေ။
ဘာမှ ထပ်မဆိုင်းတော့ဘဲ သူက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလာသည်။
"ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဒီကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ပဲ"
ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
"ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ ဟုတ်လား"
"ကျွင်းချန်ချင်းကို ကူညီပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမြိုခိုင်းတာက ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်တာလား"
"မင်း ရယ်စရာတွေ သိပ်မပြောနဲ့"
ကမ္ဘာ့အရှင်၏ စကားကို သူ လုံးဝ မယုံပေ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းလို့ပင်။
ကမ္ဘာ့အရှင်က ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။
"တချို့ကိစ္စတွေမှာ ဖြစ်တာ က တစ်မျိုး၊ ရလဒ်က နောက်တစ်မျိုးပဲ"
"ငါ့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးကို တကယ် ကယ်တင်ဖို့နဲ့ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ အနာဂတ်ကို ဆက်လက် တည်တံ့စေဖို့ပဲ"
သူ ထပ်ပြောလိုက်လေ သည်။