အသက်ရှင်လမ်း နှစ်သွယ်
Vol. 80 Ch. 841
အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းက ကမ္ဘာ့အရှင်ကဲ့သို့ သမိုင်းတွင် တစ်ဦးတည်းသော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်တည်မှုမျိုးမှလွဲလျှင် အားလုံးက အလွန်ခိုင်မာသည့် တာအိုနှလုံးသား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။
သို့မှသာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ငါးမွေးသူ ၏ ငါးကန်ထဲမှ ငါးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူတို့ မခံစားနိုင်တော့ဘဲ တာအိုနှလုံးသား လုံးဝ ပြိုကွဲသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်းက ထိုကဲ့သို့သောသူမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ထိုမျှလောက်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို သူ နားလည်နိုင်ပါသည်။
၎င်းက မည်သူ့၏ စိတ်ဓာတ်ကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်လှသည်။
သို့သော်ငြားလည်း ထန်ထျန်းက အတော်ကြာအောင် စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ရပြီးမှ ကမ္ဘာ့အရှင်၏ ဤပြောစကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။
"ဒါဆို အချိန်မြစ် ထဲက ပြန်လာပြီးတဲ့နောက် မင်းက လူသူမသိအောင် ပုန်းအောင်းနေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပေါ့"
"ကျွင်းချန်ချင်း ပေါ်လာတော့မှ လူတွေရဲ့ အမြင်ထဲကို မင်း ပြန်ရောက်လာတာပဲ"
"ဒါက ငါးမွေးသူ ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားလို့လား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ယခင်က သူနှင့် နေနတ်ဘုရားတို့ ဤအချက်ကို ဆန်းစစ်ခဲ့ဖူးသည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်က ကျွင်းချန်ချင်းကြောင့် ပြန်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ စစ်တုရင် နားနေဆောင် ၌ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အရှုံးကြောင့် ပြန်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ထို ငါးမွေးသူ ကြောင့်ပင်။
သို့သော် ကမ္ဘာ့အရှင်က ခေါင်းယမ်းပြ၏။
"မဟုတ်ဘူး"
"ငါးမွေးသူ ကို အနိုင်ယူဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဘယ်တော့မှ အဲ့ဒီလို အတွေးမျိုး မဝင်စေနဲ့၊ အဲ့ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။
"ဒါဆို မင်း ပြန်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ"
"ဒါမှမဟုတ် ခုနက မင်းပြောသလိုပဲ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ တကယ်ပဲလား"
ကမ္ဘာ့အရှင်က အတည်ပြုသည့် အဖြေတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်"
ထို့နောက် သူက လေးလေးပင်ပင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ငါးမွေးသူ ကို ဘယ်လိုမှ အနိုင်မရနိုင်ဘူးဆိုတာ သိသွားပြီးတဲ့နောက် ငါ တကယ်ပဲ အတော်ကြာအောင် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့တာ အမှန်ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ ငါ ပြန်ပြီး စဉ်းစားမိသွားတယ်"
"ငါးမွေးသူ ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်တာ မှန်ပေမဲ့ ငါက ငါးတစ်ကောင်ပဲလေ၊ ငါးကန်ရဲ့ အပြင်ဘက်က ကိစ္စတွေကို ငါ ဘာလို့ အတင်း စဉ်းစားနေမှာလဲ"
"သူကလည်း ငါးကန်ထဲက ကမ္ဘာကို စိတ်အလိုရှိတိုင်း နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လက္ခဏာ တစ်ခုမှ မရှိဘူးလေ"
"ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို ငါ ဘာလို့ စိတ်ထဲ ထည့်ထားရမှာလဲ၊ ငါးကန်ကမ္ဘာကလည်း အလွန်ကြီးမားတာပဲ မဟုတ်လား"
ဤပြောစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ထျန်း မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူ့ကိုယ်သူ လှည့်စားနေသလို ခံစားရသော်လည်း ကမ္ဘာ့အရှင်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မဆိုးလှကြောင်း ဝန်ခံရပါမည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူက ထာဝရဧကရာဇ် တို့ကဲ့သို့ အမှန်တရားကို သိပြီးနောက် တာအိုနှလုံးသား ပြိုကွဲကာ ရူးသွပ်မသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ဒါကြောင့် ငါက စိတ်ကို ပြန်ပြင်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ငါးကန်အပြင်ဘက်ကနေ ငါးကန်အတွင်းဘက်ကို ပြန်လှည့်လိုက်တယ်"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ပြန်ရောက်လာတော့မှ သိလိုက်ရတာက ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ ငါ့လက်ချက်နဲ့ လုံးဝ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီ ဆိုတာပဲ"
"အရင်တုန်းကတော့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေအနေကို ငါက ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ အခု ငါက ငါးမွေးသူ ရှိတယ်ဆိုတာ သိသွားပြီ၊ ငါတို့အားလုံးက ငါးကန်ထဲမှာ ရှင်သန်နေကြတဲ့ ငါးတွေဆိုတာလည်း သိသွားပြီ"
"တကယ်လို့ ငါးမွေးသူ က သူ့ရဲ့ ငါးကန်ကြီးတစ်ခုလုံး အကျည်းတန်အောင် ပုပ်စပ်ပျက်စီးနေတာကို မြင်သွားရင် သူ ဘာလုပ်မယ် ထင်သလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။
"ငါသာ ဆိုရင်တော့ ငါးကန်တစ်ခုလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်ပြီး အပြင်အဆင် သစ်တွေ ပြန်လုပ်မယ်"
"ဒါမှမဟုတ် အသစ်တစ်ခု ပြောင်းလိုက်မယ်"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
"ငါလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ယူဆတယ်"
"ငါးကန်ကို လုံးဝ သန့်စင်ပစ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အသစ်တစ်ခု ပြောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့လို ငါးတွေကတော့ ဆက်ပြီး တည်ရှိနေဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
"ဒါမျိုး တကယ်ဖြစ်လာမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို ကုစားဖို့အတွက် လုပ်ဆောင်ချက်တချို့ လုပ်ဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ"
"ဒါကတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ဖို့၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ဖို့နဲ့ ငါးကန်ကို ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ"
ထန်ထျန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။
"မင်းက တကယ်ပဲ အသိတရား ပြန်ဝင်လာတာလို့ ငါ ထင်နေခဲ့တာ"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါက အဲ့ဒီလောက် မွန်မြတ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး"
"ငါက သန့်စင်ခံရမယ့်၊ စွန့်ပစ်ခံရမယ့် ငါးတစ်ကောင် မဖြစ်ချင်ရုံသက်သက်ပါပဲ"
ထန်ထျန်းက စဉ်းစားရင်း "ဒါပေမဲ့ လူအများစုက ငါးကန်ကို သန့်ရှင်းတဲ့အခါ သန်မာတဲ့၊ ကျန်းမာတဲ့ ငါးတွေကိုတော့ ချန်ထားလေ့ရှိကြတယ် မဟုတ်လား"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ခေါင်းယမ်းပြ၏။
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ တည်ရှိမှုက တကယ့် ငါးမွေးသူ မှ မဟုတ်တာ"
"သူ့ရဲ့ အတွေး ကို ငါတို့ ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး၊ သူ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ချက် ချမလဲဆိုတာလည်း ငါတို့ မသိဘူး"
"ဒါကြောင့် ဒီလို လောင်းကြေးမျိုး ငါ မထပ်ရဲဘူး"
ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ကိစ္စပင်။
ထို ငါးမွေးသူ ၏ ဝါသနာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပြီး ခြေတံရှည် အလှလေးတွေကိုပဲ ကြိုက်တတ်သည် ဆိုပါက သူတို့ မည်မျှ ကြိုးစားပါစေ အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ကံကြမ္မာကို မိမိကိုယ်တိုင် တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားရပေမည်။
"အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းရော"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်က ဆက်ပြော၏။ "ဒီအတွေး ပေါ်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါက ကမ္ဘာကြီးကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ပြန်ရောက်အောင် စတင် ကြိုးစားခဲ့တယ်"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒီကမ္ဘာကြီးက မပြည့်စုံဘူး"
"ဒါ့အပြင် စကြာဝဠာကြီးက ငါ့လက်ထဲမှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ အရာအားလုံးဟာ သေဆုံးခြင်းဆီကို ဦးတည်နေပြီ"
"ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ငါ စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး"
"နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ လမ်းနှစ်သွယ်ကိုပဲ ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်"
ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။
ဤလမ်းနှစ်သွယ်မှာ အရေးကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ဘယ်လို လမ်းမျိုးလဲ"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလာ၏။ "ပထမတစ်လမ်းကတော့ သေဆုံးခြင်းဆီ ဦးတည်နေတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးထဲမှာ နောက်ထပ် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ပဲ"
"ငါတို့က သက်ရှိတချို့ကို အဲ့ဒီ ကမ္ဘာသစ်ထဲကို ရွှေ့ပြောင်းပေးပြီး ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ပြန်စနိုင်တယ်"
ဤနေရာကို ရောက်သောအခါ ထန်ထျန်းက ကြောင်လေး၏ လျိုလီကမ္ဘာ ကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။
သဘာဝမျိုးစေ့၊ လနှလုံးသား၊ ကြယ်နှလုံးသားနှင့် နေနှလုံးသားများ အားလုံး နေရာတကျ ပြန်ရောက်သွားပြီးနောက် လျူလီကမ္ဘာက ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး သက်ရှိအချို့ကို လက်ခံကာ ဆက်လက် ရှင်သန်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ဒီလမ်းက သက်ရှိ ထရီလီယံ ပေါင်းများစွာထဲက တစ်ဦးလောက်ကိုပဲ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးနိုင်တာလေ"
ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်က မတတ်သာဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ကိစ္စဖြစ်နေတာပဲ"
"အနည်းဆုံးတော့ ငါးမွေးသူ ရဲ့ ဆန္ဒကို ခန့်မှန်းနေစရာ မလိုဘဲ ငါတို့ဘာသာ ငါတို့ ဖြေရှင်းနိုင်တာပေါ့"
"တကယ်လို့ ငါးမွေးသူ က ဒီငါးကန်ကြီးကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်ရင်ရော"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကမ္ဘာကြီး၏ သေဆုံးခြင်းမှာ ပြောင်းပြန်လှန်၍ မရတော့သဖြင့် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ မအောင်မြင်ခဲ့ပုံပဲ"
"အဲ့ဒီကမ္ဘာရဲ့ မျိုးစေ့က အခု ကျွင်းချန်ချင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ"
ထန်ထျန်းက ပြော ၏။
ကမ္ဘာ့အရှင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"မှန်တယ်"
"ဒီနည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါက ကြယ်တာရာဘိုးဘေး၊ လနတ်သမီး နဲ့ ချင်းယီ (လူသားတွေ ခေါ်ကြတဲ့ သဘာဝမိခင်) တို့ကို သွားရှာခဲ့တယ်"
"လက်ရှိ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခြေအနေကို ငါ သူတို့ကို ရှင်းပြခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့အားလုံး သဘောတူခဲ့ကြတယ်"
"သူတို့က ကမ္ဘာကြီးအတွက် ပိုပြီး တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်ကို ရဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ကြတယ်"
ထန်ထျန်း ခပ်ဖွဖွ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ကမ္ဘာကြီးအပေါ် ထားရှိသည့် သံယောဇဉ်မှာ သက်ရှိများက မူလ ဝိညာဉ် များနှင့် မည်သည့်အခါမျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။
"ဒါဆို လနတ်သမီး က ကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာမဖောက်ခဲ့ဘူးပေါ့"
ထန်ထျန်းက ပြော၏ ။
ကမ္ဘာ့အရှင်က ပြုံးလိုက်၏။
"သေချာပေါက်ပေါ့"
"လနတ်သမီး ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ချီယီ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကြယ်တာရာဘိုးဘေး နဲ့ နေနတ်ဘုရား ပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
"သူတို့အားလုံးက ကမ္ဘာကြီး ဆက်ပြီး တည်ရှိနိုင်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးဖို့ အသင့်ရှိခဲ့ကြတာ"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွင်းချန်ချင်း၏ လက်ထဲတွင် ကြယ်နှလုံးသား ပေါ်လာပြီးနောက် လနတ်သမီးက ကမ္ဘာကြီးကို သစ္စာဖောက်သွားပြီဟု လူတိုင်း ထင်ခဲ့ကြသည်။
သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသို့ ယူဆခဲ့သည်။
သို့သော် အမှန်တရားကမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။
နေနတ်ဘုရား တစ်ဦးတည်းသာ လနတ်သမီးအပေါ် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုကို အမြဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤ မူလ ဝိညာဉ် များက အမှန်တကယ်ပင် ပြည့်စုံလွန်းလှသည်။
"ဒါဆို နောက်ပိုင်းမှာ ဘာဖြစ်လို့ မအောင်မြင်ခဲ့တာလဲ"
ထန်ထျန်းက ဆက်မေးလိုက်သည်။
ကမ္ဘာ့အရှင်က နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့..."
"မူလ ဝိညာဉ် တစ်ယောက်က သဘောမတူခဲ့လို့ပဲ"
ထန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရင်း "ဘယ်သူလဲ"
ကမ္ဘာ့အရှင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
"စကြာဝဠာဆန္ဒ ပဲ"