← Chapters

အခန်း (၉-၁၀)

Vol. 1 Ch. 9-10

အခန်း (၉-၁၀)

Vol. 1 Ch. 9-10

အခန်း (၉) စုမြောင်ရင်၏ ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် ဖီးနစ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ

​စုမြောင်ရင်၏ သာမန်မဟုတ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် သူမကို စနောက်လိုသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူက စကားကို တမင်ဆွဲပြောလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို ကယ်ခဲ့တာပဲ၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ်မှာလဲ မိန်းကလေး"

သူက စုမြောင်ရင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ စနောက်လိုသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​စုမြောင်ရင်မှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆက်တိုက်ဆုတ်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆန် ခါတင်သလို တုန်ရီနေသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူမ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။

သူမ၏ ကြောက်လန့်နေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ ရှုချွမ်းက ဆက်စရန် မသင့်တော့ဟု ယူဆကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို စလိုက်တာပါ၊ မင်းကလည်း စတာကို အရမ်းကြောက်တာပဲ"

သူ၏ စကားကြောင့် စုမြောင်ရင်မှာ ဆွံ့အသွားပြီး သူမ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာတွင် သံသယများ ပြည့်သွားသော်လည်း စောစောကလောက်တော့ မကြောက်တော့ပေ။

​"နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်မ သခင်လေး ကို သေသေချာချာ ကျေးဇူးဆပ်နိုင်ဖို့အတွက် သခင်လေး ရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေရှင်"

​"ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေက ရှုချွမ်း ပါ"

​"ဪ... မြင့်မြတ်နယ်မြေက ဂုဏ်သရေရှိ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး၊ ဒါကြောင့်လည်း ဒီလောက် စွမ်းနေတာပေါ့... ဒါကြောင့်ကိုး..."

​ရှုချွမ်းက ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ စုမြောင်ရင်က ပို၍ စိတ်အေးသွားရသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော သံသယများလည်း ပြေပျောက်သွားသည်။

အကယ်၍ သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ တပည့်ဖြစ်ပြီး ဤမျှ အင်အားကြီးမားနေသည်ဆိုပါက သဘာဝကျလှသည်။

ထိုက်ယိမြင့်မြတ်နယ်မြေက အရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်ကျော်ကြားလှကာ လူအများအပြား ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည့် နေရာဖြစ်သည်။

ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရှိသော တပည့်တစ်ဦးမှာ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ များလှပြီး သူ့ထက် အဆင့်မြင့်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းမှာလည်း မထူးဆန်းပေ။

​"သူတို့က မင်းကို ဘာလို့ ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလဲ"

စုမြောင်ရင်က သူ့ကို အယုံအကြည် မကင်းခြင်း မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ရှုချွမ်းက မေးလိုက်သည်။

​စုမြောင်ရင်၏ မျက်နှာတွင် နာကျည်းမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာကာ သူမက အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး မသိလို့ပါ၊ အဲဒီသုံးယောက်က လင်းမိသားစုရဲ့ တပည့်တွေ"

" အဲဒီ လင်းမိသားစုက ထျန်းယန်မြို့မှာ အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး နေ့တိုင်း မကောင်းမှုပေါင်းစုံ လုပ်နေကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သူတို့ကို ပြဿနာမရှာရဲကြဘူး"

" ဘာလို့လဲဆိုတော့ လင်းမိသားစုမှာ ထျန်းယန်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ပြီး တပည့်ရင်း ဖြစ်နေတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ရှိနေလို့ပဲ"

​လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လက လင်းမိသားစုဟာ သတင်းတစ်ခုကို ဘယ်လိုရခဲ့လဲ မသိဘူး"

" ကျွန်မမှာ 'ရေခဲသွေးကြောနှင့် ကျောက်စိမ်းအရိုး' ရှိတယ်လို့ သူတို့က ဇွတ်ပြောပြီး ကျွန်မကို ထျန်းယန်ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက်ဆီ နှစ်ကိုယ်တူ တာအိုလက်တွဲဖော်အဖြစ် ဆက်သဖို့ ကြိုးစားကြတယ်"

" ကျွန်မ မိဘတွေက ငြင်းလိုက်တော့ သူတို့က ကျွန်မရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်ကြတယ်။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပဲ အဖေ့ရဲ့ ကာကွယ်ပေးမှုအောက်မှာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့တာ"

" ဒါပေမဲ့ လင်းမိသားစုက ကျွန်မကို မလွှတ်ပေးဘဲ ဖမ်းဖို့အတွက် လူအများအပြား လွှတ်ထားတုန်းပဲ"

" ဒီနေ့သာ သခင်လေး ရှုနဲ့ ကံကောင်းလို့ မတွေ့ခဲ့ရင် ကျွန်မ အဲဒီသုံးယောက်လက်က လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

​ရှုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက စနစ်၏ အချက်အလက်များမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပျက်သမျှကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း သူမ ဖော်ပြသကဲ့သို့ အသေးစိတ်တော့ မသိခဲ့ပေ။

သူမက ထျန်းယန်မြို့မှ ဖုန်းချွေ့ တောင်တန်းဆီသို့ ဘာကြောင့် ထွက်ပြေးလာရသလဲဆိုသည်ကိုတော့ ရှုချွမ်း မမေးခဲ့ပေ။

သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သူမက ဤအခွင့်အလမ်းအတွက် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူမ ဤသတင်းကို မည်သည့်နေရာမှ ရခဲ့သည်ကိုတော့ သူ မသိပေ။

သို့သော် သူမ သိခြင်း၊ မသိခြင်းကို ရှုချွမ်း ဂရုမစိုက်ပါ။ သူက သူမနောက်သို့ လိုက်သွားရုံဖြင့် ဤဖီးနစ်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

​ထိုလင်းမိသားစု တပည့် သုံးဦး၏ အလောင်းများကို သေသေချာချာ ရှာဖွေလိုက်ရာ ယွမ်ကျောက်တုံး အဆင့်နိမ့် အနည်းငယ်နှင့် ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းစေသော ဆေးပုလင်း အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

စုမြောင်ရင်၏ မျက်နှာမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ထွက်ပြေးစဉ်က ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်ပြီး ထိုဆေးပုလင်းများအားလုံးကို သူမအား ပေးလိုက်သည်။

​စုမြောင်ရင်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်ဝဲသွားရသည်။

သူမက ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်း လောကကြီး၏ အေးစက်မှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ယခုကဲ့သို့ သူ့​ကို ဂရုစိုက်ပေးမည့်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

​"သခင်လေး ရှုရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကို ဒီကျွန်မမှာ ပြန်ဆပ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိပါဘူး၊ နှလုံးသား ထဲမှာပဲ အမြဲ သိမ်းထားပါ့မယ်"

" ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုရှုနဲ့ မျှဝေပေးချင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သတင်းတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်"

​ရောက်လာပြီ

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး စိတ်ဓာတ်များ ချက်ချင်း တက်ကြွသွားသည်။

သူ ဤမျှ ကြိုးစားခဲ့ရခြင်းမှာ ဤစကားကို စောင့်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

စုမြောင်ရင်သာ လမ်းမပြပါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဘယ်မှာရှိမှန်း မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ လန်ဖုန်း တောင်တန်းကြီးမှာ အလွန်ကျယ်ပြောလှသဖြင့် တစ်နေရာစီ လိုက်ရှာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် လမ်းပြသော သော့ မပါပါက ရတနာပုံကြီးကို မြင်နေရသော်လည်း ဝင်၍မရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဤအခွင့်အလမ်း၏ သော့ချက်မှာ စုမြောင်ရင်ပင် ဖြစ်သည်။

​စောစောက သူသည် စုမြောင်ရင်က သူ့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီ လိုလိုလားလား ခေါ်သွားအောင် မည်သို့ လုပ်ရမည်ကို တွေးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုမူ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ရှုချွမ်းက သူ၏ ရင်ခုန်သံကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မထူးခြားသလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သတင်းပေးလိုက်လို့ ငါက မင်းကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး အဲဒီကပစ္စည်းတွေကို တစ်ယောက်တည်း ယူသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

​စုမြောင်ရင်က လှပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သခင်လေး ရှုကို ယုံပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပဲ ဖွင့်နိုင်တာပါ။ ကျွန်မကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူမှ မဖွင့်နိုင်ဘူး"

​ရှုချွမ်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

သူမကို ရိုးအသည်ဟု ခေါ်ရမလား သို့မဟုတ် မိုက်မဲသည်ဟု ခေါ်ရမလား။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို အခြားသူသာ သိပါက တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ရန်သာ ဦးစွာ တွေးတောကြမည် ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုသည်မှာ အခွင့်အလမ်းနှင့် ရတနာများကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သာမန်အားဖြင့် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း နယ်ပယ် ရှိသော သိုင်းပညာရှင်ကြီးများသာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်နိုင်ကြသည်။

ထိုနယ်မြေများကို ပညာရှင်ကြီးများက သူတို့၏ နောင်လာနောက်သားများ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်များနှင့် အခွင့်အလမ်းများ ဒွန်တွဲနေတတ်သည်။

အချို့သော ပညာရှင်ကြီးများသည်လည်း မသေဆုံးမီ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သူတို့၏ ဂူဗိမာန်အဖြစ် ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့က ထိုနေရာတွင် မြှုပ်နှံကြပြီး သူတို့၏ တစ်သက်တာ အသိပညာနှင့် ရရှိခဲ့သမျှကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

​သာမန်လူများမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်း မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရှေ့ပိုင်းဒေသရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအားလုံးကို မြင့်မြတ်နယ်မြေများ သို့မဟုတ် မိသားစုကြီးများက ထိန်းချုပ်ထားပြီး လူအများ ကို ဖွင့်ပေး လေ့မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ယခင်က မတွေ့ရှိဖူးသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ပေါ်လာတိုင်း သွေးချောင်းစီးသော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။

​"ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက တွေ့ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ သော့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မခံခဲ့ရတော့ တစ်သက်လုံး မဝင်ခဲ့ရဘူး"

" ဒီနယ်မြေရှိနေတာကို မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲတွေပဲ အစဉ်အဆက် သိခဲ့ကြတာ"

" ကျွန်မ မွေးလာကတည်းက နယ်မြေသော့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံခဲ့ရတယ်လို့ အဖေက မသေခင်မှာ ပြောပြခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မကို ထွက်ပြေးပြီးရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်ဖို့နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိမှ ပြန်ထွက်လာဖို့ မှာခဲ့တယ်"

​ကွယ်လွန်သွားသော မိဘများကို သတိရလိုက်သောအခါ စုမြောင်ရင်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ထပ်မံငိုကြွေးပြန်သည်။

သူမ ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ သူမ၏ မိသားစုမှာ မျိုးတုံးမည့် ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းက သူမကို မည်သို့ ချော့ရမှန်း မသိပေ၊ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများမှာ လင်းမိသားစုက အလွန်ယုတ်မာလွန်းခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

​သူမ ငိုနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှုချွမ်းမှာ ခေါင်းခဲသွားရသည်။

သူက မတတ်သာဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "မငိုပါနဲ့တော့၊ အခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားရှာကြမယ်လေ ။ မင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်သွားရင် မင်းရဲ့ မိဘတွေအတွက် ကလဲ့စားချေနိုင်မှာပါ"

" အဲဒီထဲမှာ ရေတွက်လို့မရတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိတယ်၊ တစ်ခုလောက် ရရင်တောင်မှ လင်းမိသားစုလေးက မင်းကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

" ရန်သူတွေကို ကိုယ်တိုင် သတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက မင်းရှေ့မှာ ရှိနေပြီ၊ မင်း သန်မာရမယ်"

" သွားကြစို့"

​ထို့နောက် သူက လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ၏ နောက်တွင် စုမြောင်ရင်က ငိုနေသည်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ရှုချွမ်း၏ ကျောပြင်ကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေကာ အမြန် လိုက်လာတော့သည်။

​တောအုပ်ကြီးအတွင်း သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့နောက် လျှောက်လာကြသည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရှုချွမ်း၏ နောက်မှ လိုက်လာရခြင်းမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံခြုံမှုရှိသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူမ၏ မိသားစု ပျက်စီးသွားပြီးကတည်းက ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး မရခဲ့ဖူးပေ။

ရှုချွမ်းက ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

​ဤအချိန်တွင် နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လန်ဖုန်း တောင်တန်း တစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေပြီး အိမ်မက်ဆန်လှသည်။

ရှုချွမ်းက ဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သဖြင့် ယနေ့ညအတွက် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကိုတော့ မနက်ဖြန်မှ ရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ညဘက် တောအုပ်မှာ အန္တရာယ် အများဆုံး ဖြစ်သည်။

သားရဲပေါင်းစုံ ထွက်ပေါ်လာတတ်သဖြင့် ရှုချွမ်းအနေဖြင့် သူ၏ ဘေးကင်းရေးကိုပင် အာမခံချက် မပေးနိုင်သလို ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ သာရှိသော စုမြောင်ရင်ကိုလည်း ကာကွယ်ပေးရန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်သည်။

​နေဝင်ချိန် အလင်းရောင်ကို အသုံးပြု၍ ရှုချွမ်းသည် "အနီရောင် သွေး ဓားသိုင်း" ကျင့်စဉ်စာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူက ဦးစွာ လေ့ကျင့်ရန် ပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် အခွင့်အလမ်းများ ရှိသလို အန္တရာယ်များလည်း ရှိနေသည်။

တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခု တိုးလာခြင်းက စုမြောင်ရင်နှင့် သူ့ကိုယ်သူ ပို၍ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​အခန်း (၁၀) အကျပ်အတည်းနှင့် အစောင့်အရှောက် ကျောက်တုံးသားရဲ

​ဝှစ်... ဝှစ်...

​ဂူအတွင်း၌ ရှုချွမ်းက အနီရောင် သွေး ဓားသိုင်း၏ ပထမအဆင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်နေသည်။

သူ၌ ဓားမရှိသဖြင့် စောစောက လူသုံးယောက်ထံမှ သိမ်းဆည်းခဲ့သော ဓားရှည်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

နီမြန်းသော ဓားအလင်းတန်းများမှာ မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းကာ ယှက်နွယ်နေသည်။

​သွေးနီရောင် ဓားသိုင်းဟု ခေါ်သော ဤသိုင်းပညာတွင် စုစုပေါင်း အဆင့်သုံးဆင့် ရှိသည်။

​ပထမအဆင့်မှာ သွေးပူခြင်း။

​ဒုတိယအဆင့်မှာ သွေးဆူခြင်း။

​တတိယအဆင့်မှာ သွေးနီရောင်။

​ပထမအဆင့် သွေးပူခြင်းမှာ အရိုးရှင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ဓားသိုင်း၏ အရှိန်ဖြင့် သွေးနှင့် ချီ များကို ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် ချိတ်ဆက်ကာ ပြိုင်ဘက်ကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးဘဲ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဒုတိယအဆင့် သွေးဆူခြင်းမှာ အနည်းငယ် ပိုမိုခက်ခဲပြီး အစွမ်းမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားသည်။ ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်တိုင်း တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးနှင့် ချီ များ ဆူပွက်လာကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အင်အားကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

​တတိယအဆင့် သွေးနီရောင်မှာမူ သေတွင်းမှ အသက်ရှင်နိုင်ရန် ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေး၊ ချီ နှင့် မူလချီ အားလုံးကို ထုတ်သုံး၍ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ကွက်ကို သုံးပြီးနောက်တွင်မူ တစ်ကိုယ်လုံး စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး အသတ်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် သိုးငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

​ယခုအချိန်တွင် ရှုချွမ်းက သွေးနီရောင် ဓားသိုင်း၏ ပထမအဆင့် သွေးပူခြင်းကို လေ့ ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ညလုံး လေ့ ကျင့်ပြီးနောက် သူက ပထမအဆင့်ကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဂူပတ်ပတ်လည်တွင် ဓားရာများ ထင်ကျန်နေပြီး ကျောက်တုံးအကျိုးအပဲ့များ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေခြင်းမှာ ဤတစ်ညတာ၏ ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုကို သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။

​မိုးလင်းခါနီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရှုချွမ်းက လေ့ ကျင့်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ဂူ၏ နောက်ဘက်သို့ သွားကာ စုမြောင်ရင်ကို နှိုးလိုက်သည်။

မနေ့ညက သူမ၏ အနားယူခြင်းကို မနှောင့်ယှက်စေရန် ရှုချွမ်းက သူမကို သီးသန့်နေရာတစ်ခုတွင် အနားယူခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ညတာ အနားယူပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ မနေ့ကကဲ့သို့ ဖြူဖျော့မနေတော့ပေ။

​အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦး ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

စုမြောင်ရင်၏ ဘိုးဘေးများ ချန်ထားခဲ့သော သဲလွန်စများအရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တည်ရှိရာနေရာမှာ ရှုချွမ်း ယခင်က ဝိညာဉ်သန့်စင်မြက် ခူးခဲ့သော လန်ဖုန်း ချိုင့်ဝှမ်း ရှိ ထူးဆန်းသော ကျောက်ကမ်းပါးအောက်တွင် ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။

စခဲ့သည့် နေရာသို့ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဘဝဆိုသည်မှာ တကယ်ပင် ခန့်မှန်းရ ခက်လှသည်။

​မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး လန်ဖုန်းချိုင့်ဝှမ်း အနီးသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ကင်းခြေများသားရဲ ၏ အလောင်းမှာ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်ရာ အခြားသားရဲများ စားသွားခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ယခင်က တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သော အမှတ်အသားများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

​ရေတံခွန်အနီးတွင် ရှုချွမ်းက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မည်းနက်သော ကျောက်နံရံများကြောင့် ရေတံခွန်မှာလည်း အမည်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်မှ ကျလာသော အမည်းရောင် ပိုးပဝါစတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

ရှုချွမ်းက ချောက် ကမ်းပါးတွင် တွယ်ကပ်နေသော နွယ်ပင်အထူကြီးတစ်ခုကို ကိုင်၍ အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

စုမြောင်ရင်သည်လည်း ရှုချွမ်း၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်လာသည်။

​ပေရာပေါင်းများစွာ ဆင်းပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့က ခြေကုပ်ယူနိုင်သော နေရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤနေရာမှာ ချောက် ကမ်းပါးနံရံမှ ထွက်နေသော ကျောက်တုံး တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမည်းရောင် မြွေကြီးတစ်ကောင်နှင့် အလွန်တူလှသည်။

ကျောက်တုံး ၏ အဆုံးတွင် မှောင်မည်းနေသော ဂူတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

​"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဒီဂူထဲမှာ ရှိပုံရတယ်"

​"အကယ်၍ ငါသာ ကြားဝင်မကယ်ခဲ့ရင် စုမြောင်ရင်က အဲဒီလူသုံးယောက်ရဲ့ လိုက်ဖမ်းမှုကို ခံရရင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာမှာပဲ။ ပြီးတော့ ချောက် ကမ်းပါးပေါ်ကနေ ခုန်ချခဲ့ရင်လည်း ဒီကျောက်တုံး ပေါ်ကိုပဲ ကျလာပြီး သူမ ရှာနေတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို မတော်တဆ ရောက်သွားလိမ့်မယ်"

​ရှုချွမ်းက မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ဒါက ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါလား တကယ်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိဘူး"

​အခွင့်အလမ်းမှာ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

မဖွင့်ရသေးသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုတွင် ရတနာများ မည်မျှ ရှိနေမည်နည်း။

ရှုချွမ်း စိတ်ပင် မကူးရဲတော့ပေ။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ရှုချွမ်းက သတိကိုတော့ မလျှော့ခဲ့ပေ။

အခွင့်အလမ်းရှိသည့်နေရာတွင် အန္တရာယ်လည်း ရှိတတ်သဖြင့် ပို၍ သတိထားရန် လိုအပ်သည်။

သူက မီးစကို ညှိ လိုက်ပြီး ဂူအတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် ဝင်သွားသည်။

သူက နောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ စုမြောင်ရင်ကို အနားက မခွာဘဲ လိုက်လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

​ဂူမှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းလှသဖြင့် တစ်ကြိမ်လျှင် လူတစ်ဦးသာ ဖြတ်နိုင်သည်။

အတန်ကြာ လျှောက်ပြီးနောက်တွင်မူ လမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာသည်။

ထို့နောက် သူတို့က အလွန်ကျယ်ဝန်းသော မြေအောက်ခန်းမကြီးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားကြသည်။

ရုတ်တရက်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးတောက် များမှာ အလိုအလျောက် လင်းထိန်လာကြသည်။

​ပတ်ဝန်းကျင် လင်းသွားသောအခါ ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်လာသည်မှာ ခန်းမကြီးအတွင်း မတ်တပ်ရပ်နေသော ကြီးမားသည့် ကျောက်တုံးတံခါးကြီး ဖြစ်သည်။

ထိုတံခါးကြီးရှေ့တွင် ငှက်နှင့်တူသော ကျောက်တုံးသားရဲကြီး နှစ်ကောင်က စောင့်ကြပ်နေပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးနိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ထားသည်။

၎င်းတို့၏ ထက်မြသော ခြေသည်းများနှင့် ချွန်ထက်သော နှုတ်သီးများမှာ တောင်များကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်မည့် အသွင်ရှိလှသည်။

၎င်းတို့မှာ အသက်ဝင်လွန်းလှသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက် နားကပ်သွားပါက ရုတ်တရက် ခုန်အုပ်လာတော့မည့်အတိုင်းပင်။

​ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ကျောက်တုံးတံခါးကြီးရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။

သို့သော် ရှုချွမ်း ဘာမှ မလုပ်ရသေးခင်မှာပင် ဂူအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဂူမျက်နှာကြက်မှ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲများ ကျလာကာ ဘေးရှိ မီးတောက်များမှာလည်း တုန်ခါလာသည်။

ကျောက်တုံးသားရဲနှစ်ကောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

၎င်းတို့က အတောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ခါထုတ်ကာ ရှုချွမ်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှုချွမ်းကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားတော့မည့်ပုံပင်။

​ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ရှုချွမ်းမှာ ဆွံ့အသွားပြီး သားရဲများ၏ အနီးမှ အမြန်ဆုံး ရှောင်ထွက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်လာသည့် အရာများမှာ ရှုချွမ်း၏ အတွေးကို လုံးဝ ရိုက်ချိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

​"ဘယ်သူလဲ မင်းတို့မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သော့ရှိလား"

​ကျောက်တုံးသားရဲများမှာ အမှန်တကယ်ပင် စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်... စောစောကမှ ကျောက်ရုပ်များအဖြစ် ရှိနေသော သားရဲနှစ်ကောင်မှာ ယခု စကားပြောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်း၏ အနောက်ရှိ စုမြောင်ရင်သည်လည်း ကြောက်လန့်နေသဖြင့် သူမတွင် သော့ရှိသည်ကိုပင် ခေတ္တမျှ မေ့လျော့နေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဘာမှ မပြောသဖြင့် သားရဲနှစ်ကောင်မှာ သူတို့ကို ကျူးကျော်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။

ရုတ်တရက် သားရဲများ၏ မျက်လုံးတွင် အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပလာပြီး စူးရှသော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ခုန်အုပ်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

​အန္တရာယ်မှာ လက်တစ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ရှုချွမ်းပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ဤသားရဲနှစ်ကောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာ မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး သူတို့နှင့် အဆင့်ချင်း လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

သူ၏ ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ခွန်အား မှာ ခုခံရန် စိတ်ကူးပင် မရှိနိုင်ဘဲ သားရဲ၏ ခြေသည်းများ နီးကပ်လာသည်ကိုသာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

​သားရဲ၏ ခြေသည်းများမှာ သူတို့ကို ဆွဲဆုတ်တော့မည့် အချိန်တွင်မှ ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ စုမြောင်ရင်၏ ကိုယ်ထဲမှ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သားရဲများ၏ ခြေသည်းမှာ ထိုအလင်းနှင့် ထိမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေပေါ်တွင်ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အနီရောင်အလင်းများ ပြန်လည် တောက်ပလာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိသွားပုံရသည်။

၎င်းတို့က မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

​"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သော့ကို တွေ့ရှိပြီ။ အမွေအနှစ် ဆက်ခံမည့်သူကို ကြိုဆိုပါတယ်"

​ဖုန်များ ငြိမ်သွားသောအခါ ခံစားချက်မပါသော သားရဲများ၏ အသံမှာ ခန်းမကြီးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သားရဲများ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို မြင်မှ သူတို့နှစ်ဦးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ရှုချွမ်းမှာ ဤကဲ့သို့ သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော ခံစားချက်မျိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် မတွေ့ကြုံချင်တော့ဟု ကျိန်ဆိုမိသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ မဝင်ရသေးခင်မှာပင် သေလုမတတ် ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​စုမြောင်ရင်သည်လည်း ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေရသည်။

အဖြူရောင်အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် စုမြောင်ရင်၏ ကိုယ်ထဲမှ ငှက်ပုံသဏ္ဌာန် သော့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်တုံးတံခါးကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

သော့က တံခါးနှင့် ထိမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တံခါးကြီးမှာ မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုဖြင့် တွန်းဖွင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာတော့သည်။

​တံခါးကြီး အပြည့်အဝ ပွင့်သွားသောအခါမှသာ သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝကို မြင်တွေ့ခွင့် ရကြသည်။

သူတို့ တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးများနှင့် စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီး ဖြစ်ပြီး ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် မခြားနားလှပေ။

ထူးခြားသည်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ အပင်များမှာ အနီရောင်များ ဖြစ်နေကြပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင်ပင် ပူပြင်းသော အော်ရာ များကို ခံစားနေရသည်။

လေထုထဲရှိ ယန်ချီများမှာလည်း အလွန်ပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး မီးလောင်ကျွမ်းသွားနိုင်မည့် အသွင်ရှိသည်။

​သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ အခြားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို မမြင်ဖူးကြသဖြင့် ဤနယ်မြေ၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကိုသာ အံ့သြနေကြမိသည်။

​"သွားကြစို့၊ အခွင့်အလမ်းက ငါတို့ရှေ့မှာ ရှိနေပြီ"

​ရှုချွမ်းက စုမြောင်ရင်ကို လိုက်လာရန် ခေါ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝဆီသို့ အမြန် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရှုချွမ်း၏ နှလုံးသားမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိတော့သည်။

All Chapters