အခန်း (၂၃၇-၂၃၈)

အခန်း ၂၃၇ - လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း။ အညံ့ခံစမ်း။ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။

"ရှုး..."

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအကြားမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့၏။ တောက်ပလှသော ရောင်ခြည်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်မြူများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး လေဟာနယ်ထဲရှိ ကြီးမားသော စာလုံးကြီးလေးလုံးမှာ ပိုမိုထင်ရှားပိုင်နိုင်လာသည်။

【 ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက် 】

"ဝုန်း..."

မိုးတိမ်များထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသော ကျန့်မူသစ်ပင်ကြီးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး အနောက်ဘက် သေမင်းတောအုပ်တစ်ခုလုံးလည်း လှုပ်ခါသွားရ၏။

အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံအထက်၌ နတ်ဘုရားနန်းတော်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသယောင် ရှိနေပေသည်။ ၎င်း၏ အဓိကတံခါးကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာလေပြီ။

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက် ပွင့်သွားပြီလား။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ရင်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်ဆီသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။

"တက်ကြဟေ့..."

"ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်ထဲက ရတနာတွေကို လုယူကြမယ်၊ အဲ့ဒါဆိုရင် ငါတို့လည်း ဒဏ္ဍာရီလာ အဆုံးစွန်ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရနိုင်တယ်"

သူတို့တစ်စုအတွက်မူ ဤသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပင်။ အောင်မြင်လျှင် အောင်မြင်၊ မအောင်မြင်လျှင် သေရုံသာရှိတော့သည်။

"တက်ကြ၊ တက်ကြစမ်း..."

မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ရှန်ကျင်းအဆင့် အကြီးအကဲ သုံးဦးမှာ ရှေ့ဆုံးမှ အုပ်စုလိုက် တိုးဝင်သွားကြ၏။

လုရွယ်ချီနှင့် သူမ၏အဖွဲ့မှာလည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့နောက်သို့ ဓားပျံများဖြင့် အမြန် လိုက်လံနှင်ကြလေသည်။

"ရှုး..."

ပြာလဲ့လဲ့ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လျှပ်ခနဲလက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အေးစက်ပြီး သီးသန့်ဆန်လှသော ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်မှ နတ်မိမယ်တစ်ပါးအလား တျန်းယာနတ်ဓားကို ကိုင်စွဲလျက် မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ရှန်ကျင်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦးကို တစ်ကိုယ်တည်း ပိတ်ဆို့ထားလိုက်၏။

"ဝုန်း..."

ဖျော့တော့သော အပြာရောင်ဓားအလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

လုရွယ်ချီမှာ သူမ၏ ဝတ်စုံဖြူလေး လွင့်ပျံနေလျက် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး ရှေ့မှလူနှစ်ဦးကို ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် အေးဆေးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဂျူနီယာလေး..."

"ဘာလို့ အမြန် နောက်မဆုတ်တာလဲ"

အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ ဝူကုန်းကျီနှင့် သက်ရှည်ခန်းမမှ ယွီရှန့်ကျီတို့က လုရွယ်ချီကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ရွတ်..."

သူတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ ဓားတစ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။ တောက်ပသော ဓားအလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ တျန်းယာဓားနတ်ဘုရားမှာ အဆုံးမဲ့သော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လုရွယ်ချီမှာ ထိုလူနှစ်ဦးကို တစ်ကိုယ်တည်း ဖိနှိပ်ကာ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

"ဝူး..."

ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်များတွင် ပန်ဆင်ထားသော ဆံထိုးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ လျှပ်တပြက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကိုးထပ်ကောင်းကင် နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်သည့် ထိုဝိညာဉ်ရတနာမှာ တျန်းယာဓားထက် မနိမ့်ကျသော စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။

"ဝုန်း..."

ပြာလဲ့လဲ့ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ လေနှင်းဆံထိုးမှာ လေထုကို ချက်ချင်း ထိုးခွဲကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သက်ရှည်ခန်းမမှ ယွီရှန့်ကျီ၏ ရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားသော သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားပြီး နေရာတင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားတော့သည်။

သူသည် လုရွယ်ချီကို အဆုံးမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ငေးကြည့်နေမိ၏။

"ကိုးထပ်ကောင်းကင် နတ်ဘုရားလက်နက်လား..."

"ဒီလောကထဲမှာ ဆံထိုးပုံစံနဲ့ ကိုးထပ်ကောင်းကင် နတ်ဘုရားလက်နက်က ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ..."

ယွီရှန့်ကျီမှာ ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ ဝူကုန်းကျီမှာ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ယွီရှန့်ကျီ၏ ရှေ့သို့ အမြန်ရောက်လာကာ လုရွယ်ချီ၏ တိုက်စစ်ကို ကူညီကာကွယ်ပေးလိုက်ရ၏။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကြိုးတစ်ချောင်းတည်း၌ ချည်နှောင်ထားသော ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ဦးဦး တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက ကျန်တစ်ဦးလည်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဝုန်း..."

သိပ်မဝေးသော နေရာ၌ ဟုန်လူနတ်ဓားကို ကျောပိုးထားသော ကျင့်ပင်အာမှာ သူမ၏ ခရမ်းဓား ဦးချွန်ဖြင့် ဟဲ့ဟွမ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီရုန်ကို အေးဆေးစွာ တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင်အလင်းများ လှိုင်းထနေ၏။

ပြိုင်ဘက်ထက် မနိမ့်ကျသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့် ကျင့်ပင်အာမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ရတနာစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပြိုင်ဘက်ကို အကျပ်အတည်းဖြစ်အောင် တိုက်ရိုက် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"ကျင့်ပင်အာ..."

"နင်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်တာလား"

အကြီးအကဲ ယွီရုန်မှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ ကျင့်ပင်အာ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကြောင့် သူမမှာ ပိုမို ခုခံရုံသက်သက်သာ ဖြစ်လာရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... သူမ၏ စိတ်ထဲ၌လည်း အလွန်အံ့အားသင့်နေမိသည်။

ကျင့်ပင်အာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာရသနည်း။

ဆယ်နှစ်တာ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူမမှာ ယူကျင်းအဋ္ဌမအဆင့်မှ ရှန်ကျင်းအလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။ ဤတိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူမ အမွေအနှစ်မှ ရတနာကို ရရှိထားတာလား။

အကြီးအကဲ ယွီရုန်က တွေးတောနေမိ၏။ ဤသို့တွေးမိသည်နှင့် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ လောဘစိတ်များ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။

အကယ်၍ သူမသာ ကျင့်ပင်အာဆီမှ ရတနာကို ရယူနိုင်ခဲ့လျှင်... သူမ၏ လက်ရှိနယ်ပယ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလား။ ဖြစ်နိုင်လျှင် အဆုံးစွန်ထိုက်ကျင်း နယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်မလား။

"ဝုန်း..."

ခရမ်းရောင်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကျင့်ပင်အာမှာ အကြီးအကဲ ယွီရုန်ကို လျစ်လျူရှုကာ သူမ၏ ခရမ်းဓားဦးချွန်ကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းလျက် တိုက်စစ်ဆင်နေပြီး ပြိုင်ဘက်ကို အသက်လုရမည့် အခြေအနေသို့ တွန်းပို့လိုက်၏။

ကျင့်ပင်အာမှာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လုရွယ်ချီမှာ ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်နေရသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် သူမမှာ ဝေခွဲမနေတော့ဘဲ သူမထံမှ ဟုန်လူနတ်ဓားကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ယွီရုန်ကို အမြန်သတ်ဖြတ်ပြီး လုရွယ်ချီကို သွားရောက် ကူညီရန် ကြံရွယ်လိုက်ခြင်းပင်။

"ချလွန်း..."

ကြည်လင်သော ဓားသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟုန်လူနတ်ဓားမှာ ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဓားချီများ ဝဲပျံလာကာ တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လျက် အဆုံးမဲ့သော ဓားဆန္ဒများမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

"ဝုန်း..."

ဓားအလင်းတန်းမှာ လျှပ်ခနဲလက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခရမ်းရောင်ဓားဦးချွန်နှင့် ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ကျင့်ပင်အာမှာ ဟုန်လူနတ်ဓားကို အသုံးပြု၍ အကြီးအကဲ ယွီရုန်ကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

"ရှုး..."

သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းတစ်ခုမှာ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွား၏။ ကျင့်ပင်အာမှာ တွေဝေမနေဘဲ နောက်သို့လှည့်ကာ လုရွယ်ချီအား ကူညီရန် သွားလိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် မရွေးချယ်ဘဲ လုရွယ်ချီနှင့် အခြားသူများကိုသာ တိုက်ခိုက်စေလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး... မည်သည့်အရာမှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

"ကျိ..."

ရုတ်တရက် ထိုအချိန်တွင် ကြည်လင်သော ငှက်မြည်သံတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"ဝုန်း..."

နောက်တစ်ခဏတွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာသည်။ အဆုံးမဲ့သော အဆိပ်ငွေ့များမှာ ထိုလေပြင်းများကြောင့် လွင့်စင်သွားရ၏။

ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုမှာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံထက်မှ တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲမှာ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သော်လည်း သူတို့မှာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မရပ်တန့်ကြသေးပေ။ ဆက်လက်၍ တိုက်ပွဲဝင်နေကြဆဲပင်။

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော သက်ရှည်ခန်းမမှ ယွီရှန့်ကျီမှာ ကျင့်ပင်အာ၏ တိုက်စစ်ကို အသည်းအသန် ခုခံနေရပြီး အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ ဝူကုန်းကျီမှာလည်း လုရွယ်ချီ၏ ထက်ရှလှသော ဓားအလင်းများကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရှာသည်။

ဂျိချန်းဖန်မှာ လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေ၏။ သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းမော့ကာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အဆက်မပြတ် ဝဲပျံနေပေသည်။

၎င်းသည် အတောင်ပံဖြန့်ထားလျှင် အတောင် ၁၀ ခန့်မျှ ရှိပြီး အရောင်စုံ အမွှေးအတောင်များမှာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်မှ နတ်ဘုရားငှက်တစ်ကောင်အလား အလွန်လှပလှသည်။

၎င်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရားသားရဲ လေးပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သည့် ဖီးနစ်ငှက် ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖီးနစ်ငှက်မှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရှာသည်။ ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရားသားရဲ လေးပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်မှာ အမြင့်မားဆုံးပင် ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ယုတ်မာညစ်ထေးသော စွမ်းအားများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို တစ်ခါမျှ မထိတွေ့ဘဲ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုသာ အစဉ်အမြဲ စုပ်ယူလေ့ရှိသောကြောင့်ပင်။

ဤအချက်ကြောင့်ပင် ၎င်းသည် အနက်ရောင်ရေနဂါးအား အလွန် အထင်သေးမိ၏။ ၎င်း၏ ကျော့ရှင်းလှပမှုနှင့် ယှဉ်လျှင် အနက်‌ရောင်ရေနဂါးမှာ ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်မျှသာ။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အမှောင်စွမ်းအား သို့မဟုတ် မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့်သာ ပတ်သက်နေပြီး မိမိကိုယ်ကို အလွန် ညစ်ပေအောင် လုပ်ထားသည်မဟုတ်ပါလား။

၎င်းနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ ခုနစ်ရောင်ခြယ် အမွှေးအတောင်များဖြင့် လှပကျော့ရှင်းလှပေသည်။ သို့သော်ငြားလည်း ၎င်းသည် အနက်ရောင်ရေနဂါး၏ အစွမ်းကို တစ်ခါမျှ လျှော့မတွက်ခဲ့ပေ။

မျိုးစိတ်အရ ၎င်းက အနက်ရောင်ရေနဂါးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း... ပြိုင်ဘက်မှာ အင်အားသက်သက်ဖြင့် ၎င်းကို အကြိမ်ကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာအောင် သေတိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲလာခဲ့ရာတွင် အနက်ရောင်ရေနဂါးနှင့် တွေ့တိုင်း နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရတတ်ကြ၏။ မည်သူကမျှ အနိုင်အရှုံး အပြတ်အသတ် မခွဲနိုင်သော အခြေအနေပင်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ၎င်းသည် ထိတ်လန့်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ရေနဂါး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်ငှက်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားရ၏။ ၎င်းသည် အောက်ဘက်ရှိ အနက်ရောင်ရေနဂါး၏ အလောင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး ၎င်း၏ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းအစုံမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တကယ်ပဲ သေသွားတာလား။

"ဝုန်း..."

ထိုအချိန်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ၎င်းကို ဆွဲကိုင်ရန် လှမ်းလာတော့သည်။

"ကျိ"

ဖီးနစ်ငှက်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရ၏။ ၎င်းသည် အမြန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း... ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ ၎င်းကို လက်ဝါးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေပြီ။

"ငါ့ထံမှာ အညံ့ခံစမ်း"

"မင်းကို ကြီးမြတ်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်"

အခန်း ၂၃၈ - မသေဆေး။ အနောက်ဘက်တွင် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ တည်ရှိနေသော အသက်ဓာတ် အဆီအနှစ်။

"ဝုန်း...."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့၏။ ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဂျိချန်းဖန်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို လှမ်းထုတ်လိုက်သည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားရ၏။

လေဟာနယ်ထဲ၌ နေနှင့် လကိုပင် ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ဧရာမလက်ဝါးကြီးတစ်ခုမှာ အရှိန်အဝါအပြည့်ဖြင့် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသော ဖီးနစ်ငှက်ကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ဤခရီးစဉ်၏ သူ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်အတွင်းမှ ပစ္စည်းများအပြင် ဤနတ်ဘုရားသားရဲ 'ဖီးနစ်ငှက်' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ရန်ဝမ်က ၎င်းကိုဖမ်းဆီးပြီး သွေးပူဇော်သက္ကာ ပြုလုပ်ခွင့်ပေးမည့်အစား သူ့ထံတွင် အညံ့ခံစေခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

"ဝုန်း...."

လွှမ်းမိုးထားသော အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသဖြင့် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

သူတို့မှာ ကောင်းကင်သို့ ကြောင်ကြည့်နေမိရာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧရာမလက်ဝါးကြီးက ဖီးနစ်ငှက်ကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ကျိ...."

ဖီးနစ်ငှက်က ကြည်လင်စွာ အော်မြည်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အမွှေးအတောင်များဖြင့် အတောင်ပံကို ခတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာ အရိပ်တစ်ခုအလား လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း... ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ပို၍ မြန်ဆန်နေပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖီးနစ်ငှက်ကို ၎င်း၏ လက်ဝါးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးလိုက်လေပြီ။

ဂျိချန်းဖန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။ သူက အေးဆေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံစမ်း"

"ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူက မင်းကို ကြီးမြတ်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်"

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်အတွင်း၌ 'နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကျောက်တုံး' တစ်ခု ရှိပေသည်။

ဤပစ္စည်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားသားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများအတွက်မူ အလွန်ထူးခြားသော အာနိသင် ရှိပေသည်။

ထို့အပြင် ဖီးနစ်ငှက်အတွက်မူ ဂျိချန်းဖန်ထံ၌ အညံ့ခံခြင်းမှာ အသက်ရှင်သန်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်ဘုရင်ဂိုဏ်း က ၎င်းကို မျက်စိကျနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်... ဖူလုံအိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝမ်ရန်ဝမ်၏ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းကို သေချာပေါက် ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ဘုရင်ဂိုဏ်း၏ သွေးပူဇော်သက္ကာအတွက် အဖမ်းခံရမည့်အစား ဂျိချန်းဖန်ထံတွင် အညံ့ခံခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဂျိချန်းဖန်ကမူ ဤအချက်များကို ဖီးနစ်ငှက်အား ရှင်းပြနေမည် မဟုတ်သလို အခြားသူများကိုလည်း ပြောပြနေမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှင်းပြရန် လိုအပ်ချက် မရှိသောကြောင့်ပင်။

စကားတွေ အများကြီး ပြောနေလို့ကော ဘာထူးမှာလဲ။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် နောက်ဆုံး၌ အင်အားကိုသာ အခြေခံ၍ လေးစားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယူကျင်း၊ ရှန်ကျင်း၊ ထိုက်ကျင်း ဆိုတာတွေလား။

မဟုတ်ပေ...

အမှန်စင်စစ်....

ပုရွက်ဆိတ်၊ တာအိုမိတ်ဆွေ၊ စီနီယာ...

ဤသုံးမျိုးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အစစ်အမှန် နယ်ပယ်သုံးခုပင် ဖြစ်သည်။

တစ်လောကလုံး၌ ငြင်းဆို၍မရသော 'စီနီယာ' အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဂျိချန်းဖန်မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှင်းပြရန် မလိုပေ။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်....... မင်းရဲ့ အင်အားက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြင့်မားလာပြီဆိုရင် ကြီးမြတ်တဲ့ ပညာရှင်တွေက မင်းအတွက် သဘာဝကျကျ အဖြေရှာ ဆွေးနွေးပေးကြလိမ့်မယ်။

ဤသည်မှာ ထာဝရအမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း...."

ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်သည့် ဧရာမလက်ဝါးကြီးမှာ ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ဖီးနစ်ငှက်ကို ၎င်း၏ လက်ဝါးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေပြီ။

"ဝူး ဝူး ဝူး...."

ဖီးနစ်ငှက်မှာ အတောင်ပံများကို အဆက်မပြတ် ခတ်နေပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားကာ အောက်ဘက်ရှိ ဂျိချန်းဖန်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေရှာသည်။

"ကျိ...."

ဖီးနစ်ငှက်က ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်မြည်လိုက်၏။ ထိုဧရာမလက်ဝါးကြီးက ၎င်းအား ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံထက်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျစေခဲ့သည်။

"ရှုး...."

ဂျိချန်းဖန်၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဖီးနစ်ငှက်၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အမွှေးအတောင်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အညံ့ခံမလား၊ ဒါမှမဟုတ်..."

သူ၏ စကားသံအဆုံး၌ ဂျိချန်းဖန်သည် ထက်ရှလှသော ဓားဆန္ဒ အနည်းငယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုဓားဆန္ဒမှာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝဲပျံနေသဖြင့် ဖီးနစ်ငှက်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်တော့၏။

၎င်း၏ ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်သား ပေါ်လွင်နေပြီး ခေါင်းကိုလည်း ဆန်ဆိတ်နေသော ကြက်မတစ်ကောင်အလား ဂျိချန်းဖန်အား တရစပ် ညိတ်ပြနေလေသည်။

"..." ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ကြောင်သွားရ၏။

ဒီကလေး ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်သွားရှာသလဲ။

သူက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်သည်။

ထို့နောက် စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဓားဆန္ဒ အမှတ်အသားတစ်ခုကို ဖီးနစ်ငှက်၏ စိတ်အာရုံပင်လယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသက်ရှင်သန်မှုကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ သစ္စာဖောက်ရန် ကြံစည်ခဲ့ပါက ဤဓားဆန္ဒ အမှတ်အသားက ၎င်း၏ အသက်ကို အချိန်မရွေး နှုတ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ လုံခြုံရေးအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ခြိမ်းခြောက်ပြီး သိမ်းသွင်းထားသော နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်က သူ့အပေါ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အညံ့ခံလိမ့်မည်ဟု ဂျိချန်းဖန် မယုံကြည်ပေ။ လိုအပ်သော ကာကွယ်မှုများကိုတော့ ချန်လှပ်ထား၍ မဖြစ်ပေ။

"ကျိ...." ဖီးနစ်ငှက်မှာ ၎င်း၏ စိတ်အာရုံပင်လယ်အတွင်းမှ ဓားဆန္ဒ အမှတ်အသားကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ကြောက်ရွံ့လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်းနည်းစွာ အော်မြည်လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကြရ၏။ ကိုးထပ်ကောင်းကင် နတ်ဘုရားသားရဲ 'ဖီးနစ်ငှက်' ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်တာလား။

ဤကဲ့သို့သော အင်အားမျိုးကတော့...

မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားကြရသည်။ ဖီးနစ်ငှက်က ဘယ်လိုတည်ရှိမှုမျိုးလဲ။ အနက်ရောင်ရေနဂါးရဲ့ သေဖက်သေဖက် ရန်သူတော်ကြီးလေ...

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲကြီးနှစ်ကောင်မှာ နောက်ဆုံး၌ ဂျိချန်းဖန်၏ လက်ထဲတွင်ပင် ကျရှုံးခဲ့ရသည်။

တစ်ကောင်မှာ သူ၏ ဓားဖြင့် နေရာတင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျန်တစ်ကောင်မှာ သူ၏ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရကာ အညံ့ခံလိုက်ရလေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများမှာ အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ချလွန်း...."

ကြည်လင်သော ဓားသံတစ်သံက ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ပြာလဲ့လဲ့ နဂါးသတ်ဓားမှာ ဟုန်လူနတ်ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော သက်ရှည်ခန်းမမှ ယွီရှန့်ကျီကို နေရာတင် သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့..." ယွီရှန့်ကျီက အားကိုးရာမဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဘာထူးမည်နည်း။

သေခြင်းတရားကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"ရှုး...."

သွေးများ ပန်းထွက်သွား၏။ ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းတစ်ခုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ဤနေရာ၌ သက်ရှည်ခန်းမတွင် ရှန်ကျင်းအဆင့် ပညာရှင် တစ်ဦးမျှ မကျန်တော့ပေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော သက်ရှည်ခန်းမ တပည့်များမှာ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားကြပြီး မကြာမီမှာပင်... လူအုပ်ကြားမှ အော်ဟစ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ပြေးကြဟေ့..."

သက်ရှည်ခန်းမ တပည့်အားလုံးမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးကြတော့၏။

သူတို့မှာ ရန်သူများကို အမြန်ခါချလိုက်ပြီး သေမင်းတောအုပ်၏ အဆိပ်မြူများထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသော ကျန်ရှိနေသည့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်များမှာလည်း ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကာ အခြားသူများနှင့်အတူ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဦးမည်ဆိုပါက သေလမ်းသာ ရှိတော့ပေရာ အချိန်ရှိတုန်း လက်လျှော့ပြီး အသက်ရှင်အောင် ပြေးကြခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ရှုး...."

ဓားအလင်းတန်းများ လှိုင်းထသွားသည်။ အထက်လမ်းဂိုဏ်း တပည့်များမှာ ထွက်ပြေးသွားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်များ နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း ထောင်ချောက်များကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလွန်အကျွံ လိုက်မတိုက်ဝံ့ကြပေ။

"ဝုန်း...."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိပ်မဝေးသော နေရာရှိ ကျန့်မူသစ်ပင်ကြီးမှာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံထက်၌ နတ်ဘုရားနန်းတော်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ အဓိကတံခါးကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာတော့၏။

"ကျိ..."

ဖီးနစ်ငှက်မှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

၎င်းအတွက် အလွန် အသုံးဝင်မည့် ပစ္စည်းမှာ ထိုအတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

"ဒီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေစမ်း"

"လျှောက်မသွားနဲ့ဦး"

ဂျိချန်းဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဖီးနစ်ငှက်မှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်ကို တောင့်တစွာ ကြည့်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ မလှုပ်မယှက်ဘဲ အလိုက်သင့် ငြိမ်သက်နေတော့သည်။

"ချလွန်း...."

ထိုအချိန်မှာပင် လုရွယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံး ရှန်ကျင်းပညာရှင် ဖြစ်သော အဆိပ်တစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ ဝူကုန်းကျီမှာ အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သာမန် မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်များမှာလည်း အရိပ်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လုရွယ်ချီမှာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူမ ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ကျင့်ပင်အာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးသို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။

"သွားကြရအောင်"

"အားလုံး အတူတူ ဝင်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ဂျိချန်းဖန်က ကျန့်မူသစ်ပင်ကြီး၏ အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်ဆီသို့ လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

လုရွယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့မှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့ သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံထက်ရှိ နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီသို့ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။

"ရှုး...."

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လျှပ်ခနဲဖြစ်သွားပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှုး...."

တံခါးကြီးမှာ လုံးဝ ပွင့်သွားလေပြီ။ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုမှာ ဂျိချန်းဖန်နှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦး၏ နှာခေါင်းဝသို့ လွင့်ပျံလာ၏။

ထိုရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရရုံမျှဖြင့် သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဒီအရာက ဘာလဲ........

မသေဆေး...