အခန်း (၂၃၉-၂၄၀)

အခန်း ၂၃၉ - ကောင်းကင်ကျမ်းစာ။ နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မြေအောက်ကျောက်တုံး။

ကျန့်မူသစ်ပင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ အဆိပ်မြူများအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ဘုရင် ဝမ်ရန်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွား၏။

သူသည် ရှေ့မှ ဖီးနစ်ငှက်ကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းထဲ၌ တုံ့ဆိုင်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

ပစ်မှတ်က သူ့ရှေ့တင် ရှိနေလေပြီ။ သူ လှုပ်ရှားသင့်သလား၊ မလှုပ်ရှားသင့်ဘူးလား။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ဘုရင်ဂိုဏ်း၏ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာ စီစဉ်ခဲ့ရသော ကြီးမြတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကြီး မဟုတ်ပါလား။

ဝမ်ရန်ဝမ်၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိသည်။

သူသည် အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ လောလောဆယ် လက်လျှော့ရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့၏။

ထားလိုက်ပါတော့လေ။

အသက်ရှင်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။

ဂျိချန်းဖန် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည့် အင်အားအရ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ဆိုတာ အလွန်လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စဆိုတာ ဝမ်ရန်ဝမ် ကောင်းကောင်းသိသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဖီးနစ်ငှက်ကို ဖမ်းဖို့ တကယ်ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် သေခြင်းတရားကသာ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမှာ ဖြစ်သည်။

ပိယောင် ရှိနေလျှင်ပင် ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရန်ဝမ်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဖီးနစ်ငှက်ကို မပြတ်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ နောက်ဆုံး၌ ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အသက်ရှင်နေရတာက ပိုကောင်းသေးသည်။

အကြောင်းမဲ့ သေတွင်းထဲ မဆင်းချင်တော့ပေ။

လောလောဆယ်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှာ ဆုတ်ယုတ်နေပြီဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် အဆိုးဘက်သို့ ဦးတည်သွားကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအား အခြေခံအုတ်မြစ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် နှစ်ပေါင်းရာချီ၍ အချိန်ယူ နားနေရပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ဘုရင်ဂိုဏ်း လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ မိမိ၏ အင်အားကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းသိမ်းထားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဤရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေကို အသုံးချ၍ အခြားဂိုဏ်းကြီးများ၏ ကျန်ရှိသောအင်အားကို အမြန်ဝါးမြိုပြီး မိမိကိုယ်ကို အားကောင်းအောင် လုပ်ရပေမည်။

လေးပါးဝိညာဉ် သွေးအစီအရင် လား။

ဟူး... ထားလိုက်ပါတော့...

အမှန်စင်စစ် ဝမ်ရန်ဝမ်မှာ ဤသို့တွေးနေသော်လည်း အကယ်၍ ဝိညာဉ်လေးပါးစလုံးကို စုစည်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးသာ ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် လေးပါးဝိညာဉ် သွေးအစီအရင်ကို အသက်သွင်းရန် တွေဝေနေမည်မဟုတ်ပေ။

သူကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းတစ်ဦးမှာ မည်သည့် အခွင့်အရေးကိုမျှ လက်လွှတ်ခံမည့်သူ မဟုတ်ပါလား။

...

...

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ အဝင်ဝတွင် ဖြစ်သည်။

ဂျိချန်းဖန်၏ ခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွား၏။ ထိုလူစား ဝမ်ရန်ဝမ်မှာ လှုပ်ရှားခြင်းမပြုဘဲ အောင့်အီးနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို သူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။ သူ သင်ခန်းစာ ရသွားပုံရပေသည်။

ဟုတ်ပေသည်။

သူသည် ထောင်ချောက်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝမ်ရန်ဝမ်သာ ဖီးနစ်ငှက်အပေါ် တကယ်လှုပ်ရှားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် မဆိုင်းမတွဘဲ ထိုသူကို သတ်ဖြတ်ပစ်မည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

'ထားလိုက်ပါတော့လေ။ သူ့ကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုခုတော့ ရှာရဦးမယ်။'

ဂျိချန်းဖန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ဝမ်ရန်ဝမ်ကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းတစ်ဦးအတွက် လက်လျှော့ခြင်းဆိုသည်မှာ ယာယီသာဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးသာ ရခဲ့မည်ဆိုပါက ဝမ်ရန်ဝမ်သည် လေးပါးဝိညာဉ် သွေးအစီအရင်ကို မဆိုင်းမတွ အသက်သွင်းပေလိမ့်မည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် မိမိအတွက် ဘေးရန်များကို ချန်ထားရသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။ ပြဿနာကို စောစောစီးစီး ဖြေရှင်းပစ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ထိုအရာများထက် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်မှာ ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။ ဤသို့တွေးကာ သူ၏ အကြည့်များကို ရှေ့သို့ ပို့လိုက်၏။

လုရွယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့က သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာကြပြီး သူတို့ သုံးဦးမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လှမ်းဝင်ခဲ့ကြသည်။

"ရှုး..."

သင်းပျံ့သော ရနံ့များ လွင့်ပျံလာ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ အတွင်းပိုင်း အပြင်အဆင်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။

သစ်သားစင်မြင့်လေးတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုစင်ပေါ်တွင် ကြည်လင်သော အရည်များ ပြည့်နေသည့် သစ်သားခွက်လေး တစ်ခွက်ရှိပေသည်။ ထိုအရည်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးလေး တစ်တုံး နှစ်မြုပ်နေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျိချန်းဖန်မှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်အတွင်းရှိ ထာဝရအသက်ရှည်စေသော မသေဆေးနှင့် ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲများအပေါ် အံ့ဖွယ်အာနိသင်ရှိသည့် 'နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မြေအောက်ကျောက်တုံး' ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ပင်အာမှာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရနံ့များကို ရှူရှိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သစ်သားခွက်ထဲရှိ အရည်များကို ချက်ချင်း မြင်သွားပြီး ထူးဆန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာပစ္စည်းလဲ။ ဘာလို့ ဒီရနံ့ကို ရှူလိုက်ရုံနဲ့တင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာန်စွမ်းအားတွေ လှုပ်ခတ်လာရတာလဲ။"

ဤစကားကြောင့် လုရွယ်ချီလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အနားသို့ တိုးသွားကာ သေချာကြည့်ပြီးနောက် ဂျိချန်းဖန်၏ ရှင်းပြချက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး လုရွယ်ချီ၏ နုနယ်သော ပါးပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီအရောင်မဲ့အရည်ခွက်က ထာဝရအသက်ရှည်စေတဲ့ မသေဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်သင့်တယ်။ ကျန့်မူသစ်ပင်က အနောက်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံးရဲ့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီတဲ့ အသက်ဓာတ် အဆီအနှစ်တွေကို စုစည်းပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဒီအရည်ခွက်လေး ဖြစ်လာတာပဲ..."

ဤသည်မှာ အနောက်ဘက်ဒေသသည် အဘယ်ကြောင့် အစဉ်အမြဲ ခြောက်သွေ့နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုနေရာ၌ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များနှင့် လူလုပ်သော ဘေးဒုက္ခများ အမြဲရှိနေတတ်သည်။ အမျိုးမျိုးသော အဆိပ်ရှိသော သတ္တဝါများပင် ရှိနေတတ်၏။

အကယ်၍ ကျန့်မူသစ်ပင်သာ အနောက်ဘက် မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ အသက်ဓာတ် အဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူမထားခဲ့ပါက၊ ဤဒေသ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလယ်ပိုင်းဒေသထက် များစွာ

နိမ့်ကျနေပေလိမ့်မည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းသွား၏။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သစ်သားခွက်ထဲမှ ဝိညာဉ်အရည်များကို ယူကာ သေချာစွာ ပိတ်ဆို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤဝိညာဉ်အရည်မှာ အသက်ကို များစွာ ရှည်စေနိုင်သည့်အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်လည်း များစွာ အကျိုးရှိပေသည်။ သူသည် ၎င်းကို ပြန်ယူသွားပြီး ဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်ကာ အာနိသင်ကို အမြင့်မားဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

"ဟင်..."

"ဒီသစ်သားခွက်က သစ်သားစင်မြင့်တစ်ခုလုံးနဲ့ ဆက်နေတာလား"

လုရွယ်ချီက လက်လှမ်းပြီး မူလက ဝိညာဉ်အရည်များ ရှိနေခဲ့သော သစ်သားခွက်ကို လှုပ်ခါကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ရွှေ့၍မရကြောင်း သူမ တွေ့လိုက်ရ၏။ သစ်သားခွက်နှင့် သစ်သားစင်မြင့်မှာ ခိုင်မြဲစွာ ဆက်စပ်နေပေသည်။

"ဒီသစ်သားခွက်နဲ့ စင်မြင့်က ကျန့်မူသစ်ပင်ကြီး တစ်ခုလုံးနဲ့ ဆက်နေတာလေ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း ကြာတဲ့အခါမှာ အတွင်းက ဝိညာဉ်အရည်တွေ ပြန်ပြည့်လာဦးမှာပေါ့..."

ဂျိချန်းဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်အရည်ထဲ၌ နှစ်မြုပ်နေခဲ့သော 'နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကျောက်တုံး' ကိုလည်း ယူလိုက်၏။ ဤပစ္စည်းမှာ ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲများအတွက်သာ အသုံးဝင်ပေသည်။

သူသည် ၎င်းကို ပြန်ယူသွားပြီး ဖီးနစ်ငှက် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အရှင်သခင် ရေကိလင်ကို ကျွေးနိုင်ပေသည်။

'ရှောင်ပိုင်အတွက်ရော အသုံးဝင်မလား မသိဘူး'

ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ဖြစ်လာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှောင်ပိုင်မှာ ကိုးမြှီးနတ်မြေခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းသည်လည်း ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲတစ်မျိုးပင် မဟုတ်ပါလား။

'ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ပြန်ရောက်မှပဲ မေးကြည့်ရမယ်။'

ဂျိချန်းဖန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤနတ်ဘုရားဧကရာဇ် မြေအောက်ကျောက်တုံးမှာ ရှောင်ပိုင်အတွက်လည်း အသုံးဝင်မည်ဆိုပါက၊ သူသည် ၎င်း၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ပြီးနောက် ဆေးလုံးများအဖြစ်လည်း ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားကြည့်မည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်ထဲမှာ ဒီနှစ်ခုပဲ ရှိတာလား" ကျင့်ပင်အာက သိချင်စိတ်ဖြင့် ပတ်ပတ်လည် လမ်းလျှောက်ကြည့်နေ၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဂျိချန်းဖန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်းကင်ကျမ်းစာ လိပ်တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်..."

ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေ့သို့ အကြည့်ကို ပို့လိုက်၏။ ထိုနေရာ၌ သတိမထားမိနိုင်လောက်သော တာအိုစင်မြင့်လေး တစ်ခု ရှိပေသည်။ ၎င်းအပေါ်တွင် တာအိုအငွေ့အသက်များမှာ အားနည်းစွာ လည်ပတ်နေ၏။

"ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ဟုတ်လား..." လုရွယ်ချီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဂျိချန်းဖန်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူရှိခဲ့သဖြင့် ကောင်းကင်ကျမ်းစာမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို သူမ သဘာဝကျကျ သိရှိထားသည်။ အခြားရတနာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကောင်းကင်ကျမ်းစာမှာ အကြီးမားဆုံးသော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းကင်ကျမ်းစာ..."

ကျင့်ပင်အာ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ဂျိချန်းဖန်သည် သူမအား ကောင်းကင်ကျမ်းစာကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအတွင်းရှိ ကောင်းက

င်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားများမှာ ယုံနိုင်စရာမရှိအောင်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ အနည်းငယ်မျှ သဘောပေါက်နားလည်ရုံဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂျိချန်းဖန်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ကျမ်းစာ နှစ်လိပ်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ လည်ပတ်စေလိုက်၏။

"ရှုး..."

တာအိုအငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန့်လွင့်သွားသည်။ အဖြူနှင့် အမည်း ရောယှက်နေသော ထိုက်ကျိပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုပုံရိပ်အတွင်း၌ ဖျော့တော့သော အစိမ်းရောင် မှော်စွမ်းအားများ လည်ပတ်နေပြီး ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်တို့၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်နေသည်။

ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ငါးလိပ် ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဗုဒ္ဓ၊ တာအို နှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း သုံးမျိုးစလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဂျိချန်းဖန်သည် အခြားဂိုဏ်းများ၏ ကျင့်စဉ်များကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်နှင့် တျန်းယင်းကျောင်းတော်၏ 'မဟာဗြဟ္မာဉာဏ်တော်' နှစ်ခုစလုံးမှာ ကောင်းကင်ကျမ်းစာမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... ဘာဖြစ်သနည်း။

ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ငါးလိပ်စလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တစ်နည်းအားဖြင့် ဗုဒ္ဓ၊ တာအို နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သုံးမျိုးစလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှေးလူကြီးများက 'မဟာဗြဟ္မာဉာဏ်တော်' ကို သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူကော အဘယ်ကြောင့် သဘောမပေါက်နိုင်ရမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ဂျိချန်းဖန်အတွက်မူ အခြားဂိုဏ်းများ၏ ကျင့်စဉ်များမှာ ကိုးကားစရာ တန်ဖိုးမရှိပေ။ အဓိကဖြစ်သော ကောင်းကင်ကျမ်းစာကို ရရှိဖို့သာ လိုအပ်သည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး..."

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ အတွင်းပိုင်း၌ အဆုံးမဲ့သော တာအိုအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ရှေ့မှ သတိမထားမိနိုင်လောက်သော တာအိုစင်မြင့်လေးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။

ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပြန့်လွင့်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားများ ပါဝင်သည့် ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်စာလုံး ရာပေါင်းများစွာမှာ ဂျိချန်းဖန်နှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ပထမဆုံး စာကြောင်းမှာ...

"ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေသည် သနားညှာတာမှုမရှိ၊ အရာခပ်သိမ်းကို ကောက်ရိုးလိုပဲ......”

"ကောင်းကင်ကျမ်းစာ၊ တတိယလိပ်..."

...

...

အခန်း ၂၄၀ - ဖန်တီးရှင်၏ ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာခြင်းလား။ စိတ်အာရုံမှာ နက်နဲဝိညာဉ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း။

"ဝုန်း"

ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက် တစ်ခုလုံးမှာ တုန်ခါသွားတော့၏။

ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် တာအိုအငွေ့အသက်များသည် နတ်ဘုရားပန်းများ ကြွေလွင့်နေသကဲ့သို့ ရတနာသိုက်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျိချန်းဖန်နှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်အာရုံ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ရွယ်ချီ၊ ကျင့်ပင်အာ"

"ဒါက ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးပဲ၊ အချိန်ကို အမိအရဖမ်းပြီး သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားကြစမ်း"

ဂျိချန်းဖန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ပြောပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့မှ တာအိုစင်မြင့်ကို အကြည့်မခွာဘဲ ဂရုတစိုက် စတင်ဆင်ခြင်လေတော့သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လုရွယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့မှာ တွေဝေမနေတော့ဘဲ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးတွင် ချက်ချင်း ထိုင်လိုက်ကြပြီး အတူတကွ စတင် ဆင်ခြင်ကြတော့၏။

"ရှုး"

ရွှေရောင်အလင်းများ လှိုင်းထလာပြီး တာအိုအငွေ့အသက်များ စီးဆင်းသွားသည်။

ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်စာလုံး တစ်လုံးချင်းစီမှာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ နက်နဲသော အမှန်တရားများမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ကျမ်းစာ သုံးလိပ်စလုံးမှာ တစ်ပြိုင်တည်း အလင်းဖြာထွက်လာ၏။

မမြင်နိုင်သော ချီစွမ်းအင် ယန္တရားတစ်ခုမှာ ဂျိချန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ထူးဆန်းပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

တာအိုကို သဘောပေါက်ခြင်း...

သူသည် တာအိုကို သဘောပေါက်နားလည်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ကောင်းကင်ကျမ်းစာ သုံးလိပ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ နက်နဲသော အမှန်တရားများမှာ ဂျိချန်းဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ ထိုထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များက ထိုနက်နဲမှုများကို သဘောပေါက်နိုင်ရန် သူ့အား ကူညီပေးနေ၏။

နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ ဂျိချန်းဖန်သည် အလွန်နွေးထွေးသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုနေရာရှိ အငွေ့အသက်မှာ မူလအစ စွမ်းအားများကဲ့သို့ပင် အလွန် ညင်သာလှပေသည်။

ကောင်းကင်တာအိုက သူ့ကို မျက်နှာသာပေးလိုက်လေပြီ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ နက်နဲသော အမှန်တရားများက သူ့ကို ဝန်းရံထားသည်။

သူသည် အသိပညာ ဗဟုသုတ သမုဒ္ဒရာကြီးထဲ၌ နှစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ မူလအစ စွမ်းအားစီးကြောင်းများက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆေးကြောပေးနေကာ ကောင်းကင်တာအို၏ စွမ်းအားများ ကျဆင်းလာတော့၏။

ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အထူးခြားဆုံးသော 'ဖန်တီးရှင်ဥပဒေ ကံကြမ္မာ' သို့မဟုတ် ရွေးချယ်ခံရသူကို ကိုယ်စားပြုသော ကံကြမ္မာမှာ အာနိသင် ပြသလာလေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ဂျိချန်းဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ ပုံဖော်နေသော 'စနစ်သစ်' မှာ အဆက်မပြတ် ပြီးပြည့်စုံလာသည်။

တာအိုကို သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်တာအို စွမ်းအားများ၏ ဆေးကြောပေးမှု အကူအညီဖြင့် ဤကမ္ဘာနှင့် အသင့်တော်ဆုံးသော ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်တစ်ခုမှာ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျိချန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မှော်စွမ်းအားများမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး၊ ထူးခြားသော မှော်စွမ်းအား လည်ပတ်မှု လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မွေးဖွားလာသည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်စဉ်အသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာခြင်းပင်။

"ရှုး"

ဖျော့တော့သော အဖြူရောင်အလင်းတစ်ခုမှာ ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးတစ်ခု ထိုနေရာ၌ ပေါ်လာ၏။ ထိုပုံရိပ်လေး၏ ရုပ်သွင်မှာ ဂျိချန်းဖန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်ပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ပုံစံမှာလည်း အတူတူပင်။

နက်နဲဝိညာဉ် လား ။ နက်နဲဝိညာဉ် ပင် ဖြစ်သည်...

ဂျိချန်းဖန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ သန့်စင်သွားလေပြီ။ သူ၏ မှော်စွမ်းအားများမှာလည်း တိုးတက်လာ၏။ သူ၏ နယ်ပယ်မှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်၏ အယူအဆမှာ တော်တော်လေး ပြီးပြည့်စုံနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ယခင် ဂိုဏ်းဘိုးဘေး ချန်ယဲ့မှာ ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အပြင် ထိုအတွင်း၌ပင် ခရီးအတော်ဝေးဝေးအထိ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်၌ စုစုပေါင်း အဆင့်သုံးဆင့် ရှိသည်။

ပထမအဆင့်မှာ 'စိတ်ဝိညာဉ် စုစည်းခြင်း' ။ စိတ်အာရုံမှာ ကျယ်ပြောပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော်လည်း၊ ပင်မခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌သာ ပိတ်မိနေသေးသည်။

သို့သော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော စိတ်အာရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားများကို သဘောပေါက်နိုင်ပြီး၊ အင်အားမှာလည်း ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယအဆင့်မှာ 'လေဟာနယ်။ စိတ်အာရုံက လေဟာနယ်ကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားများကို သဘောပေါက်ကာ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ မူလအစ ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူ၍ မိမိကိုယ်ကို အားကောင်းစေသည်။

တတိယအဆင့်မှာ 'လေဟာနယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း'။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ မူလအစ ချီစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပြီး မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို အားကောင်းစေခြင်းဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်မှုကို လက်တွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးကာ ဖြစ်တည်မှုနှင့် ပျောက်ကွယ်မှုတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပိုင်ဆိုင်လာသည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းတွင် စိတ်အာရုံမှာ နက်နဲဝိညာဉ် အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၏ အစပျိုးရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။

ယခုအခါ ဂျိချန်းဖန်မှာ စိတ်အာရုံမှ နက်နဲဝိညာဉ် အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို လုံးဝအောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ရာ... သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားလေပြီ ဖြစ်သည်။...

"ဝူး ဝူး ဝူး"

ဂျိချန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ နက်နဲဝိညာဉ် မှာ ညင်သာစွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ၎င်း၏ မျက်ဝန်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

ဂျိချန်းဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေဆဲဖြစ်သော မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်နေရသလို၊ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တာအိုကို သဘောပေါက်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေကြသော လုရွယ်ချီနှင့် ကျင့်ပင်အာတို့ကိုလည်း မြင်နေရသည်။

ဂျိချန်းဖန်၏ စိတ်မှာ လှုပ်ရှားသွား၏။ သူ၏ အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ကျယ်ပြောလှသော စိတ်အာရုံများမှာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး အနောက်ဘက် သေမင်းတောအုပ် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

ကျင်းရှူးရှူးနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်အများစုကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ အပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်မှာ တစ်ချိန်ချိန်ကတည်းက ပြန်လည် ပိတ်သွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"ရှုး"

ဂျိချန်းဖန်၏ စိတ်ကူးအတိုင်း နက်နဲဝိညာဉ် မှာ အတားအဆီးများစွာကို ရုတ်တရက် ဖောက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ် ရတနာသိုက်၏ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျင်းရှူးရှူးနှင့် အဖွဲ့သားများကတော့ သူ့ကို မမြင်နိုင်ကြပေ။

"ဝုန်း"

ထိုအချိန်တွင် အကြောင်းရင်းကို မသိရဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မူလက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်တိုက်များ ရုတ်တရက် စုဝေးလာပြီး မည်းမှောင်လာတော့၏။

ထိုတိမ်တိုက်များသည် စုစည်းသွားကာ ကြီးမားလှသော ဘေးဒုက္ခ တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားရာ၊ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဝုန်း"

ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခ အစင်းတန်းများမှာ ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်အတွင်း၌ ပြန့်နှံ့နေပြီး နားကွဲမတတ် ထစ်ချုန်းသံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပစ်မှတ်မှာ အောက်ဘက်ရှိ ဂျိချန်းဖန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေခြင်းပင်။

...

ကျင်းရှူးရှူးနှင့် အခြားသူများမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမိကြပြီး၊ လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခအတွင်းမှ ကောင်းကင်အရှိန်အဝါကို ခံစားမိကာ လူတိုင်းမှာ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ......"

"တစ်ယောက်ယောက်က လျှပ်စီးထိန်းချုပ်ခြင်း နတ်ဓားကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေတာလား"

"မဟုတ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"လျှပ်စီးထိန်းချုပ်ခြင်း နတ်ဓားကျင့်စဉ်က ဒီလောက်အထိ မစွမ်းထက်နိုင်ဘူး၊ ဒီဘေးဒုက္ခ တိမ်တိုက်က မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်လောက်အထိ ဖုံးလွှမ်းနေတာ..."

ကျင်းယွမ်ကလန် တပည့်များမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သို့သော် လျှပ်စီးထိန်းချုပ်ခြင်း နတ်ဓားကျင့်စဉ်မှအပ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည့် အခြားအရာကို သူတို့ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ကြပေ။

"အမိတာဘ..."

ဖာရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်အရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူသည် ခေါင်းမော့ကြည့်ရန်ပင် သတ္တိမရှိတော့ပေ။

အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ... ၎င်း၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းနေသည်။

အားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားရလောက်အောင်ပင် အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။

သူ့ဘေးမှ အခြားသူများမှာလည်း ထူးမခြားနားပင်။ လူတိုင်းမှာ ဤကောင်းကင်အရှိန်အဝါကြောင့် ဖိနှိပ်ခြင်း မခံရစေရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြရသည်။

"ဝုန်း"

နောက်ဆုံးတွင်တော့ တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ပေ။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်အရှိန်အဝါနှင့် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်အတွင်းမှ လျှပ်စီးများကို ခံစားရကာ သူတို့အားလုံးမှာ နေရာတင် တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

...

သေမင်းတောအုပ်နှင့် ဆယ်မိုင်ကျော်ဝေးသော လမ်းကလေးတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ ကျိုးရိရှန်းနှင့် ရှောင်ဟွေတို့မှာ အတူတူ လမ်းလျှောက်နေကြ၏။

"ဝုန်း"

ရုတ်တရက် နားကွဲမတတ် ထစ်ချုန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့မှာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီး ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ လက်ကာ ထစ်ချုန်းသံများ ဟိန်းထွက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးရိရှန်းမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့၏။

သူသည် ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်အတွင်းမှ ကောင်းကင်အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးလည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားရသည်။

"အဖိုး..."

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ......"

ရှောင်ဟွေက အနည်းငယ် ကြောက်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ နုနယ်သော ကိုယ်လေးမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ခါနေ၏။ သူမသည် ကျိုးရိရှန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် လုံးဝ ပုန်းအောင်းနေလေသည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ကျိုးရိရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီနေပြီး သူသည် ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိုင်တစ်ရာရှိသော ဘေးဒုက္ခတိမ်တိုက်ကြီးကို ထိတ်လန့်တကြား ငေးကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

"ဒုက္ခပါပဲ..."

"ဒါ... ဖန်တီးရှင်ရဲ့ ဘေးဒုက္ခ လား......"

သူ၏ စကားသံအဆုံး၌ ကျိုးရိရှန်းမှာ တွေဝေမနေတော့ဘဲ ငါးပါးသော မြေဓာတ် လွတ်မြောက်ခြင်း အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ဟွေကို ဆွဲကာ မီးခိုးငွေ့တစ်ခုအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

...

...