ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ဝါးမြိုခြင်း

နေရာအနှံ့၌ ရတနာများ ပြည့်နှက်နေပြီး အသုံးမကျသော အရာဟူ၍ တစ်ခုမျှ မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ရွှေတောင်ငွေတောင်ကြီးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး လမ်းမပေါ်၌ တွေ့သမျှအရာအားလုံးမှာ ရတနာများ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လက်လှမ်းမီရာ ဆွဲယူလိုက်သည့် မည်သည့်အရာမဆို ရတနာများသာ ဖြစ်ကြချေသည်။

ဤနေရာရှိ လေထုမှာပင် ရှူရှိုက်လိုက်သည့်အခါ အလွန်ပင် သိပ်သည်းလှသော ကြယ်တာရာစွမ်းအားများကို စုပ်ယူလိုက်ရသလို ခံစားရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ အသက်ရှူနေရုံမျှနှင့်ပင် အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှပေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤနေရာ၌ တစ်ရက်မျှ အသက်ရှူနေရခြင်းမှာ အပြင်ဘက်၌ တစ်လကြာ ကျင့်ကြံနေရခြင်းနှင့် အလားတူလှရာ ကွာခြားချက်မှာ မည်မျှကြီးမားကြောင်း သိသာလှပေသည်။ အကယ်၍ အသေအချာ ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်နည်း။

“ဒီနေရာက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ... ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဘုရားနယ်မြေဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကိုပါ ဝါးမြိုထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံရေး နယ်မြေများစွာကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤမျှအထိ ဆန်းကြယ်သော နေရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။ သူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် အောက်ခြေသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အတွင်းပိုင်း၌ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော အနှစ်သာရဗဟိုချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။ အကယ်၍ ကြမ်းတမ်းသော အနှစ်သာရဗဟိုချက် မဟုတ်ပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာများကို မည်သို့လျှင် ဝါးမြိုနိုင်ပါမည်နည်း။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာများကို ဝါးမြိုရုံသာမက သူ့ကိုပင်လျှင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းပြားကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့်သာ ဤနေရာ၌ အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အတွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်မှသာ သူသည် အဓိပ္ပာယ်ကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် "ကျူးကျော်သူများ" ကို အမြဲတမ်း ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေပြီး အပြင်ဘက်မှ လာသော အရာမှန်သမျှကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုကာ ၎င်းနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပစ်လေ့ရှိသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော အချက်ပင် ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းပြား မရှိတော့ပါက ရလဒ်မှာ ဝါးမြိုခံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ မည်သည့်အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်နည်းဆိုသည်မှာမူ မသေချာပါချေ။

သေချာပေါက်ပင် ကျောက်စိမ်းပြား မရှိပါက ချက်ချင်း ဝါးမြိုခံရမည် မဟုတ်ဘဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ပြီး ပိုမို သန်မာသူဖြစ်ပါက ကျောက်စိမ်းပြား မရှိဘဲနှင့်ပင် အချိန်အနည်းငယ် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းပြား မပျောက်ကွယ်မီ အပြင်သို့ ထွက်ခွာရပေမည်။ အကယ်၍ ဤနေရာ၌ ပိတ်မိနေခဲ့ပါက အရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ မြေပြင်ကို နင်းရသော ခံစားချက်မှာ အပြင်ဘက်နှင့် ထူးမခြားလှချေ။ သူသည် လက်လှမ်း၍ ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ရှားပါးလှသော ကျောက်စိမ်းပန်းကျောက် ဖြစ်နေပြီး အဆင့်မြင့်လှသော သံသရာအဆင့် ရတနာများ သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

သူ ကောက်ယူလိုက်သည့်အခါ ထိုပစ္စည်းအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော တွန်းကန်မှုတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ထိတွေ့မှုကို မခံလိုသည့်အလား သူ၏ လက်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

“ဒီလို တွန်းကန်မှုမျိုးတောင် ရှိတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ထိုကျောက်စိမ်းပန်းကျောက်အား သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်၍ မရဘဲ အပြင်ဘက်၌သာ ပိတ်မိနေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

“ဟင်းလင်းပြင် တွန်းကန်မှုလား... ဒီနေရာက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ... ဒီကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဘုရားနယ်မြေက ဘာပစ္စည်းကိုမှ အပြင်ကို ယူသွားခွင့် မပေးဘူးနဲ့တူတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရတနာပစ္စည်းများကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤမျှ ကြာမြင့်လာသည့်တိုင်အောင် ဤနေရာ၌ ပစ္စည်းများ ရှိနေခြင်းမှာ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ရပေမည်။

အကယ်၍ အပြင်သို့ ယူဆောင်သွားနိုင်မည်ဆိုပါက ဤနေရာရှိ ပစ္စည်းများမှာ သေချာပေါက် အများအပြား ယူဆောင်ခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။ ဤမျှ များပြားလှသော ပစ္စည်းများထဲမှ အချို့မှာ အဆင့် မမြင့်လှသော်လည်း ကြယ်တာရာသခင် သို့မဟုတ် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်များအတွက် အသုံးပြုရန် ပြဿနာ မရှိချေ။

အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် တပည့်များစွာ ရှိနေသဖြင့် အရင်းအမြစ် မည်မျှပင် များပြားစေဦးတော့ လုံလောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ယူဆောင်သွားနိုင်ပါက သူတို့ သေချာပေါက် ယူဆောင်သွားကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ယူဆောင်၍ မရဘဲ မြင်နေရရုံသာ ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

“သိမ်းစမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပန်းကျောက်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ ပစ္စည်းစာရင်း အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှသာ ကျောက်စိမ်းပန်းကျောက်မှာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။

မည်မျှပင် ခေါင်းမာသော အရာဖြစ်ပါစေ သူ၏ စနစ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံ၏ အစွမ်းကြောင့် အောင်မြင်စွာ သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကြည့်ရတာ သိမ်းလို့ ရတာပဲ... ငါက သိမ်းလို့ မရဘူး ထင်နေတာ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ရတနာများစွာကို သိမ်းဆည်းယူဆောင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အခြားလူများမှာ သိမ်းဆည်း၍ မရသော်လည်း သူကမူ သိမ်းဆည်းနိုင်ပေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရတနာသိုလှောင်ရုံမှာ အကန့်အသတ်မရှိ ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် စိတ်ကြိုက် သိမ်းဆည်းနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် မိမိ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို စတင်၍ သိမ်းဆည်းတော့သည်။ မည်မျှပင် ရုန်းကန်ပါစေ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပြီး သူသည် ထိုပစ္စည်းများနှင့် ဤနယ်မြေကြားမှ ပတ်သက်မှုကို ဖြတ်တောက်ကာ သိမ်းဆည်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိအတွက် အသုံးဝင်မည့် ပစ္စည်းများကိုသာ ရွေးချယ် သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး တွေ့သမျှအရာအားလုံးကို သိမ်းဆည်းခြင်းမျိုးတော့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ချေ။

ပစ္စည်းအချို့ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကိုမျှ မတွေ့ရချေ။ အမှန်တကယ်ပင် လူနည်းပါးလှပြီး ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် ကျောက်စိမ်းပြားမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှမည် ဖြစ်သည်။

ဤကျောက်စိမ်းပြားမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှပြီး ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အနည်းဆုံး အောက်တန်းစား ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် ရတနာတစ်ခုနှင့် ညီမျှလှပေသည်။ ကောင်းကင်တာအိုအဆင့် ရတနာတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ လူတစ်ယောက်အား ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ လူနည်းပါးနေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

“အခု ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုအခါ အချိန်ရသဖြင့် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၈ သို့ တက်လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၈ ကို မြှင့်တင်မယ်...”

“- အတွေ့အကြုံ အမှတ်များကို နှုတ်ယူလိုက်ပါပြီ... ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၈ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်...”

“ဘုန်း...”

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ထူထဲလှသော တိမ်တိုက်များ စုစည်းလာခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနေသော်လည်း ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘေးဒဏ် ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤနယ်မြေက ၎င်းအား လျင်မြန်စွာ စတင်၍ ဝါးမြိုတော့သည်။

ထိုအခါ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်မှာ ဒေါသထွက်လာသည့်အလား ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများမှာ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤနယ်မြေ၏ ဝါးမြိုမှုမှာလည်း အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်မှာမူ ထိုပြင်းထန်သော မိုးကြိုးများကို ခံယူလိုက်ရသည်။ သူ ခုခံလိုက်သည့်အခါ ထိုကျဆင်းလာသော မိုးကြိုးများ၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဝက်ကျော်ခန့် အစုပ်ယူခံထားရသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားကိုမူ သူ အလွယ်တကူ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

“ကြည့်ရတာ ဒီမှာ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြှင့်တင်မယ်ဆိုရင် ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး လွယ်ကူမှာပဲ...”

ဤကမ္ဘာသည် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကိုပါ ဝါးမြိုနိုင်သဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို လျှော့ချပေးနိုင်ကြောင်း ယီထျန်းယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူ နည်းပါးရခြင်းမှာ ထိုအဆင့်၏ စမ်းသပ်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အသက်အန္တရာယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ မှ ကောင်းကင်အရှင်သို့ တက်လှမ်းမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ မှာပင် အလွန် ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်အရှင်သို့ ထပ်မံ တက်လှမ်းမည်ဆိုပါက ကောင်းကင်ဘုံက လက်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်မည်ဆိုပါက များစွာ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

“အကြီးအကဲကုတ်ဟွမ်က ငါ့ကို ဒီမှာ မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့် ၉ အထိ တက်လှမ်းခိုင်းတာ မဆန်းပါဘူး... တကယ်ကို အခွင့်အရေး ကောင်းတာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဤကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်၏ စွမ်းအင်များကိုပင် စုပ်ယူနိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။

အခန်း ၁၁၀၀ ပြီးပါပြီ။