မဟာတာအိုအသီးအပွင့်ကို ရယူခြင်း

ကာလရှည်ကြာ ကပ်ဘေး ၇၆၀ ကျော်ကို ဖြတ်သန်းခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ရိတ်သိမ်းရန် အချိန်ကျရောက်လာခဲ့ချေပြီ။

သူ၏ကောက်ချက်ချမှုများအရ ယခုအခါ ကပ်ဘေးစွမ်းအားများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော နဂါးနှင့် ကျားကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ပိတ်လှောင်ကာ ၎င်းတို့ကိုဖြည်းညှင်းစွာ သန့်စင်ပြီး မဟာတာအိုအသီးအပွင့်ကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်ပေ၏။

လက်ရှိအခြေအနေမှာ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်က လုံလောက်စွာပြည့်စုံမှု မရှိသေးဘဲ နဂါးနှင့် ကျားက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အသက်ရှင်နေဆဲပင်။

"ဂါး"

သူ၏ပခုံးပေါ်ရှိ မိုးပြာရောင်နဂါး နှင့် သူ၏ကျောပြင်ပေါ်ရှိ ကြမ်းကြုတ်သော ကျားတို့နှင့်အတူ ကြီးမားမြင့်မားလှသောအာဟတ် ရွှေရောင်ခန္ဓာ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကြမ်းကြုတ်သောအမူအရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ထူးဆန်းသော အသွင်အပြင်ကြောင့် ဤနတ်ဆိုးအုပ်စုကြားတွင် ၎င်းက သူတို့အားလုံးထဲ၌ အကြမ်းကြုတ်ဆုံးသော မဟာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

ဘုန်း

ရှန်းယီ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ အားနည်းသော နတ်ဆိုးမသေမျိုးဆယ်ကောင်ကျော်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းမြစ်ကြီးထဲတွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးများကို သူတို့၏တွေဝေနေမှုမှ ချက်ချင်းနိုးထလာစေခဲ့၏။

ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သောအတွေးများကို ဆက်လက်မထားနိုင်တော့ဘဲ သူတို့က ရွှေရောင်ခန္ဓာ နှင့် ဝေးရာသို့ လူစုကွဲသွားကြပြီး နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို နောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုလာကြချေသည်။

သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် စီးကြောင်းများက လုံးဝမထွက်နိုင်ဘဲ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သာ စုစည်းသွားခဲ့၏။

ရှန်းယီ သူ၏အကြည့်ကို ပင့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော မဟာနတ်ဆိုးများ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာက ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ ရွှေရောင် လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှကျဆင်းလာပြီး တောင်များကိုချေမွကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိတ်လန့်နေသောနတ်ဆိုးများကို မြေမှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်ပါသည်။

အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ထိုက်ယင်နတ်ဆိုးမသေမျိုးများပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုရှေးဟောင်းမျောက်ဝံကဲ့သို့ပင် သူတို့၏တွေဝေနေသောအခြေအနေမှ နောက်ဆုံးတွင် နိုးထလာခဲ့ကြ၏။

ယခုအခါ သူတို့ သေချာပေါက်မြင်တွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဗောဓိဂိုဏ်း၏များပြားလှသော အာဟတ်များ ကြားတွင်ပင် သူတို့ရှေ့ရှိ သူက သေချာပေါက် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ချေသည်။

သူ၏ကျားနဂါးအသီးအပွင့်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များသည် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နှင်းရန်သီးသန့် ဖန်တီးထားပုံရ၏။

"အရင် ထွက်ပြေးကြ"

လွန်ခဲ့သော တစ်ခဏကပင် နတ်ဆိုးများက အပြင်ထွက်လာခြင်း အထင်သေးခံအမေ့လျော့ခံရသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။ ယခုမှသာ သူတို့က နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ရေးမျှော်စင်တွင် အချိန်အကြာကြီး အကျဉ်းကျခံနေရပြီး ပြင်ပကမ္ဘာ၏အခြေအနေနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိတော့ကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်သွားကြချေ၏။

သို့သော် ထိုရှေးဟောင်းမျောက်ဝံ၏ကန့်သတ်ချက်များဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရခြင်းမရှိတော့ချေ။

ရှန်းယီ၏သိသာထင်ရှားစွာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ရွှေရောင်ခန္ဓာက လေဟာနယ်ထဲသို့ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ထိုက်ရွှီတာအိုအသီးအပွင့်၏စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုအောက်တွင် မိုးမြေကိုတုန်လှုပ်စေသော ကျားနဂါးအာဟတ်၏သဏ္ဍာန်က ယခုအခါလေထဲတွင် အလွန်ပေါ့ပါးစွာဖြင့်လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်ခုက လူတစ်ယောက်တည်းအပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ရှန်းယီ ထိုက်ရွှီအတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် သူ၏လက်ဖဝါးတစ်ခုစီတွင် ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော်တစ်ခုစီကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီးဖြစ်ချေသည်။

ဤကျားနဂါးတောင်ဖြိုတံဆိပ်တော်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နဂါးနှင့် ကျား၏ စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်စွာဆွဲစုလိုက်၏။၎င်းမှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်အသက်သွင်းခဲ့စဉ်ကထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် ထိုက်ယင်နတ်ဆိုးမသေမျိုးကိုဖိနှိပ်ထားရင်း သူက ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော်ကို မြှောက်ကာတိုက်ရိုက်ရိုက်ချလိုက်သည်။

"—"

ရှန်းယီ လေဟာနယ်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ခေါင်းကြေမွသွားသော ထိုက်ယင်နတ်ဆိုးမသေမျိုး၏ပုံရိပ်က ထိုအချိန်မှသာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ယိမ်းယိုင်ကာပြိုကျသွားခဲ့ချေသည်။

ထို့နောက် သူက အလားတူလှုပ်ရှားမှုမျိုးကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲအသုံးပြုခဲ့ပေ၏။

တောင်များနှင့် လယ်ကွင်းများတွင် အလောင်းများ ပြည့်နှက်သွားပြီးအထက်ရှိ အနီရောင်တိမ်တိုက်များရှင်းလင်းသွားသည့် အချိန်အထိပင်။

ရှန်းယီ လေဟာနယ်ထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်လာပြီးတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ သူ၏အာဟတ် ရွှေရောင်ခန္ဓာကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးတစ်ဦး၏အသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

သူ၏အသက်ရှူသံများမှာလေးလံပြီးရှုပ်ထွေးနေကာ တောင်လေက သွေးနံ့များကို သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော အနံ့က ရှန်းယီ၏ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်သို့ စိတ်သက်သာရာရမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့ချေ၏။

ဤရင်းနှီးနေသော ခံစားချက်ကသာ သူ၏ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော နှလုံးသားကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေနိုင်လိမ့်မည်။

ရှန်းယီ ရှေ့သို့ခြေနှစ်လှမ်း ယိမ်းထိုးသွားပြီးနောက် ဟန်ချက်ပျက်ကာမြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်တည့် လဲကျသွားခဲ့ခ၏။ ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်ရန် ပျင်းရိနေသဖြင့် သူက လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့်သာ ကိုယ်ကိုထောက်ကာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလိုက်ပါသည်။

ထိုက်ယင်နတ်ဆိုးမသေမျိုး တစ်ကောင်တည်းကပင် ကပ်ဘေးသုံးလေးဆယ်ခုစာ နတ်ဆိုးသက်တမ်း ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေ၏။

ထို့အတူ ဤနေရာတွင် အကောင်ရေ ဆယ့်နှစ်ကောင် အပြည့်ရှိနေချေသည်။

ထိုအခြားသော နတ်ဆိုးမသေမျိုးများအကြောင်းကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ရှန်းယီ သူ၏ရှေ့ရှိ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်ရှုနေပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် မှိတ်ထားလိုက်၏။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ကပ်ဘေး ၈၉၂ခု]