← Chapters

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း၊ မဟာတာအိုအသီးအပွင့် ၂

Vol. 108 Ch. 1076

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း၊ မဟာတာအိုအသီးအပွင့် ၂

Vol. 108 Ch. 1076

စီရင်စုသုံးခုမှ ဤမျှကြီးမားသော စစ်အင်အား လှုပ်ရှားလာမှုက စစ်သူကြီးဖုန်း နှင့် စစ်သူကြီးရန် တို့ နှစ်ဦးစလုံး၏အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ကြောင်းဆိုလိုနေသည်။

စီရင်စုသုံးခုကိုဖြတ်သန်းသွားသော ဤစစ်သည်များကပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန်အသင့်ရှိနေစေရန် တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးစစ်သူကြီးချုပ်နှစ်ဦး၏အမိန့်အရ လှုပ်ရှားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင်... သူတို့၏ အကူအညီကို တောင်းခံရန်မပြောနှင့် စီရင်စုသုံးခု၏မူလစစ်အင်အား‌ကိုပင် အသုံးမပြုရသေးဘဲ ဧကရာဇ်ချီဖြင့် ကောင်းချီးပေးထားသော အင်ပါယာခုံရုံး၏တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစုများက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမျှမလုပ်ရသေးမီမှာပင် ဖြစ်ရပ်သည် ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် အလှည့်အပြောင်းက လူတိုင်း၏စူးစမ်းလိုစိတ်ကို သဘာဝကျကျပင် နှိုးဆွပေးခဲ့၏။

သူတို့အားလုံးက အစိုးရလမ်းမကြီးပေါ်ရှိ လူငယ်လေးဆီသို့အကြည့်များကို ပြောင်းလိုက်ကြပြီး ဤမထင်မရှားနှင့် အထီးကျန်ဆန်သော ပုံရိပ်က အရာအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ကြချေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မင်္ဂလာတိမ်တိုက် တစ်ခုက ယိမ်းထိုးကာနောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့၏။

ဖြူရော်နေသော ဝူရှန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းနောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြချေသည်။ "ဪ၊ ဒီလိုကိုး"

အကယ်၍ ဤစတုတ္ထအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူကို ထည့်တွက်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်ရှိ၏။

သို့သော် ဝူရှန်း ဤမျှအားထုတ်ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည်ဆိုလျှင် သူက စစ်သူကြီးယန် ဘက်သို့ ပြတ်သားစွာ ပါဝင်ရန်ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီလားဟု တွေးတောစရာပင်။

"မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်လာရတာလဲ"

ယန်လန်ထင် သူ့ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ချေသည်။ "အခု ငါတို့မှာ လူအင်အား နည်းနေတယ်၊ မင်း လှုပ်ရှားတဲ့အခါ နည်းနည်း ပိုသတိထားပါ"

ထိုက်ယီအစစ်အမှန်မသေမျိုးတစ်ပါးအနေဖြင့် နတ်ဆိုးအုပ်စုကြီးကို မချေမှုန်းနိုင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ များပြားလှသော အရေအတွက်ကြောင့် နားလည်နိုင်သော်လည်း သူတို့ကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ခြင်းကတော့ အနည်းငယ်လွန်ကဲလွန်းလှ၏။

"ရှီး" ဝူရှန်း အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရနေသော အကြီးအကဲယန်ကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး တွေးလိုက်ပေသည်။

ခင်ဗျားကများ အဲဒီလိုပြောဖို့ မျက်နှာရှိသေးတာလား။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သတ္တိအခါရှစ်ရာရှိနေလျှင်ပင် သူ ၎င်းကို အသံထွက်ပြောရဲမည်မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ တွေးမိသဖြင့် ဝူရှန်း ခေါင်းခါလိုက်၏။ "ဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စပါ၊ ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါတယ်"

"ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စ" ယန်လန်ထင် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ချေသည်။

ထို့နောက် ဝူရှန်းဦးညွှတ်ကာ သူ လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့သမျှကို အစီရင်ခံသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဗောဓိဂိုဏ်း၏ကြီးမြတ်သောအာဟတ် နှင့် နောက်ဆုံးထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကိုသာ ချန်လှပ်ထားခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်းယီ နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးက တင်းမာနေပြီး ယခုမှ ၎င်းကိုသတင်းပို့ခြင်းက မျက်နှာကောင်းယူရန်တမင်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ အလွန်တရာ တူနေမည်ဖြစ်ရာ သူ မျက်နှာပျက်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။

ထို့ပြင် ဝူရှန်း ဤရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေထဲတွင် မပါဝင်ချင်ခဲ့ပေ။ စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများစွာရှိနေရာ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်က သူ့ကို ဆူးတစ်ချောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါက ပြဿနာတက်ပေလိမ့်မည်။

သေချာသည်မှာ သူက သတိပေးချက်တစ်ခုတော့ ပေးခဲ့သေး၏။ "နတ်ဘုရားမင်းဆက်အတွင်းမှာ မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက လူတွေ အခွင့်အရေး ရှာနေတုန်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် အနာဂတ်မှာပိုသတိထားပါ"

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏စကားများကို လူတိုင်းက လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြချေသည်။

ယန်လန်ထင် နှင့် ယဲ့လန် တို့ နှစ်ဦးစလုံး အပါအဝင် ခဏတာမျှအံ့အားသင့်သွားကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝူရှန်းဖော်ပြခဲ့သော မြင်ကွင်းက သူတို့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော ရှန်းယီ နှင့် များစွာ မကိုက်ညီချေ။

"ကျွန်တော် ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ နတ်ဆိုးတွေက လူစုကွဲမသွားဘဲတစ်ကောင်မှ အသက်ရှင်မကျန်ရစ်ဘဲ အားလုံးသုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာ တွေ့ရတယ်"

ဤထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်သည် နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ရေးမျှော်စင်၏ကပ်ဘေးကို လုံးဝ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုရုံသာမက အရေးကြီးသော သတင်းစကားတစ်ခုကိုပါ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။ ထိုဖြစ်ရပ်က ဝူရှန်း နှင့် မည်သို့မျှမပတ်သက်ဘဲ စစ်သူကြီးနန်ယန် တစ်ဦးတည်း၏လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ချေသည်။

"..."

အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များစွာကို ခံစားရသဖြင့် ရှန်းယီ အနည်းငယ်အနေရခက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ဖုံးကွယ်ထားသူတစ်ဦးက အများပြည်သူရှေ့တွင် ဖော်ထုတ်ခံရခြင်းကို မနှစ်သက်ချေ။

သူသည် အကြီးအကဲယန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် စစ်သည်ကိုကျော်ဖြတ်ကာ ကျန်းယန်စီရင်စုရှိရာဘက်သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယန်လန်ထင် ရှန်းယီထွက်သွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်အား ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ လည်ပင်းနှင့် ပခုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှိပ်နယ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "တချို့လူတွေက ဒီလူအိုကြီး သူတို့ကိုခေါင်းငုံ့တာကိုပဲ မြင်ချင်နေကြတာ၊ ကျစ်"

"ကံမကောင်းတာက..."

ယန်လန်ထင်၏ညှိုးနွမ်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ "ငါ အသက်ကြီးလာလို့ နေမှာပေါ့၊ ငါ့အရိုးတွေက တောင့်တင်းနေပြီ၊ ငါ ခေါင်းငုံ့ချင်ရင်တောင်မှ ငုံ့လို့မရတော့ဘူး"

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမည်ခံစစ်သူကြီး အနည်းငယ်က ရှက်ရွံ့နေသောအမူအရာများကို ပြသလိုက်ကြ၏။

စစ်သူကြီးရန် သူတို့ကို ဤနေရာသို့ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း မလှုပ်ရှားခိုင်းခဲ့ချေသည်။ သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပါယ်မှာ သိသာလွန်းလှပေ၏။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်က သူတို့၏အကူအညီကို မလိုအပ်ခဲ့ဘဲ သူတို့ လှောင်ပြောင်ခံရလျှင်ပင် သူတို့လိမ္မာစွာဖြင့်သည်းခံနေရန်သာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ခါးရှိ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းလိပ်က အနည်းငယ်တလက်လက် တောက်ပသွားခဲ့၏။

စီရင်စုကိုးခု၏ အပြင်ဘက်မျှော်စင်တစ်ခုထဲတွင်...

ရန်မင်လီ သူ၏ကုလားထိုင်တွင် နောက်သို့ မှီထိုင်နေပြီးလှောင်ပြောင်မှုကို ရှင်းလင်းစွာကြားနေရကာ သူ၏ခွက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သူ၏နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ယူဆောင်သွားမည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုးမပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

"သူတို့ဆီကနေ ဒီလိုအရည်အချင်းရှိတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတာက မဟာတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးအတွက် ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ၊ နင်အရမ်းကြီး စိတ်ကျဉ်းကျပ်မနေသင့်ဘူး" ဖုန်းရှီ ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောလိုက်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာဖြောင်းဖျရန်တိုးညှင်းစွာပြောလိုက်၏။

"ကောင်းတဲ့ကိစ္စတဲ့လား..."

ရန်မင်လီ သူမ၏အကြည့်ကိုဆုံကာ အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ချေသည်။ "အဲဒါက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းရဲ့ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ရပ်တစ်ခုသက်သက်ပါပဲ၊ပြီးတော့ ပြဿနာရှာတဲ့သူတွေကလည်း ပဉ္စမအဆင့် နတ်ဆိုးအုပ်စုတစ်စုပါပဲ။ ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ အနှောင့်အယှက်လေးက အဲဒီလူအိုကြီးကို ထွက်လာစေနိုင်ရင် တကယ်ကိုကောင်းတဲ့ကိစ္စဖြစ်လာမှာလား"

"ပြီးတော့ နောက်တစ်ခါ လမ်းစဉ်သုံးသွယ်က အတည်ကြီးလာခဲ့ရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"သူက မိုးကောင်းကင်ရဲ့အမြင့် ဒါမှမဟုတ် မြေပြင်ရဲ့အနက်ကို မသိတဲ့ လူအိုကြီး အရူးတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ"

"နင်..." ဖုန်းရှီ သူမ၏လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာသက်ပြင်းချကာ သူမ၏အကြည့်ကို ဘေးသို့ လွှဲလိုက်၏။

"ငါမင်းကို ရှင်းပြနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်နေ့ကျရင် ငါ မှန်တယ်ဆိုတာ မင်း သိလာလိမ့်မယ်" ရန်မင်လီ သူ၏ခွက်ကိုချကာ မျှော်စင်ထဲမှ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်သွားခဲ့၏။

...

ကျန်းယန်စီရင်စု ၊ ရှန်းစံအိမ်..

ရှန်းယီခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း မကြာမီမှာပင် ယဲ့လန် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူမက သူမ၏ဂျူနီယာမောင်လေး၏ကျောပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ကြည်လင်သော မျက်လုံးများတွင် မသေချာမရေရာမှုများ တလက်လက် တောက်လောင်နေပါသည်။ဘိဟိုင် တွင် သူတို့နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကပင် သူ၏ လျင်မြန်သောတိုးတက်မှုက သာမန်လူများထက် များစွာသာလွန်နေကြောင်း သူမ သတိပြုမိခဲ့၏။

သို့သော် ယခုအခါ သူမ နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ရေးမျှော်စင် အတွင်းရှိ ကြမ်းကြုတ်သောနတ်ဆိုးများကို သူမ တစ်ယောက်တည်း မဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် ယဲ့လန် မှာ အံ့အားသင့်မှုများပြည့်နှက်နေဆဲပင်။

ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်အချိန်ကများ သူမကို တိတ်တဆိတ် ကျော်တက်သွားခဲ့တာလဲ။

ဤကဲ့သို့တည်ငြိမ်ပြီး သိမ်မွေ့သောအမူအရာအောက်တွင် သူမ လုံးဝသတိမထားမိသော လူငယ်တစ်ဦးထံမှ မျှော်လင့်ထားနိုင်သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် စိတ်နေသဘောထားမျိုးမည်သည့်နေရာတွင်ရှိနေသနည်းဟု တွေးတောစရာပင်။

"တစ်ခုခု လိုအပ်လို့လား" ရှန်းယီ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"မ... မဟုတ်ပါဘူး" ယဲ့လန် သူမ၏နှလုံးသားထဲရှိ မတည်ငြိမ်မှုများကိုထိန်းချုပ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါနဲ့အတူ ရှန်းရွှီတောင်ကို ပြန်သွားဖို့ အချိန်နည်းနည်းဖယ်ထားဖို့ သတိပေးချင်လို့ပါ"

All Chapters