ဒါဆို ငါ လက်ခံလိုက်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ

ဘိဟိုင်သို့ ယခင်အကြိမ် ခရီးစဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယဲ့လန် ရှန်းယီ ကို စောင့်ရန်အတွက် သူမ၏အမြန်နှုန်းကို တမင်တကာလျှော့ချခဲ့ပြီး ယဲ့ကျင်းကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ချေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ခရီးစဉ်လျင်မြန်ရန်အတွက်ရည်ရွယ်၍ ထိုက်ရွှီနယ်ပယ် သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြရာ နှစ်ဝက်ခရီးစဉ်ကို ဆယ်ရက်ကျော်အတွင်းပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ အဝေးတွင် ဘိဟိုင်ကို မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်ပေသည်။

"တကယ်ကို..." ယဲ့လန် ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ရှန်းယီ နတ်ဆိုးဖိနှိပ်ရေးမျှော်စင်မှ ပြန်လာစဉ်က သူက ထိုက်ရွှီတာအိုအသီးအပွင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းခဲ့မိပါသည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ကျားနဂါးအာဟတ်၏ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်နေသော မဟာနတ်ဆိုးများစွာကို တားဆီးရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ယခု ကြည့်ရသည်မှာ သူက တာအိုအသီးအပွင့်ကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူ၏ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကိုပါ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်ချီ ရွှေရောင်ဆေးလုံး၏အကူအညီဖြင့် ထိုက်ရွှီတာအိုကျင့်စဉ်တွင် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းတစ်ခုတည်းကပင် ဗောဓိဂိုဏ်း၏အသီးအပွင့်မပါဝင်ဘဲနှင့်ပင် သူမထက်အားနည်းမည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ကျင့်ကြံသူများက ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းတိုးတက်မှု အမြန်ဆုံးသူများထဲတွင် ပါဝင်ကြသော်လည်း ရှန်းယီ၏စွမ်းဆောင်ရည်က ယဲ့လန်ကိုပင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ခံစားလာရစေခဲ့ချေသည်။

ရှေ့မှ လမ်းခရီးကို ရှင်းလင်းပေးသော ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီ၊ နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာနမှ ရက်ရောသော အကူအညီနှင့်အတူ လောက၏အဖိုးတန်ဆုံးသော ဧကရာဇ်ချီကို ပေးသနားထားခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံကဖန်တီးပေးထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့် တွဲဖက်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေချေသည်။

ယဲ့လန်၏အတွေးများ လွင့်မျောနေစဉ် စူးရှသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ခေါင်းကို အလိုအလျောက် လှည့်ကာ သူမ၏မျက်နှာကို ကာကွယ်ရန် လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရစေခဲ့ပေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် အဆုံးအစမဲ့ပုံရသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း သူမရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး လုံးဝနီရဲနေကာ လူသူကင်းမဲ့သောအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

ယဲ့လန် ပြောင်းလဲထားသော ဓားအလင်းတန်းက ဤအနီရောင်နေမင်းကြီးရှေ့တွင် သေးငယ်သော အနက်ရောင်အစက်လေးတစ်စက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရှေ့မှ အဟန့်အတားကိုထိုးဖောက်ရန် မည်မျှပင် လျင်မြန်စွာ ကြိုးစားစေကာမူ အနီရောင် အလင်းတန်း၏ ဖုံးလွှမ်းမှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူမက တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်ကျွမ်းကာ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ယဲ့လန် သူမ၏ဓားအလင်းတန်းပုံစံကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်မှ အတင်းအကျပ်ဆင်းသက်လာခဲ့ရကာ သူမ၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံလွင့်ခါလျက် ဘိဟိုင်ကို ဝန်းရံထားသော တောင်တန်းများအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးကျသွားခဲ့ချေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမက တစ်ချိန်က တောင်ထိပ်သခင် ရာထူးတွင် ထိုင်ခဲ့ဖူးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်၏။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း ရှိ တတိယမျိုးဆက် တပည့်များအားလုံးတွင် ဤမိန်းကလေးကို ကျော်လွန်နိုင်သူ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှပင် မရှိချေ။ အင်ပါယာခုံရုံး၏နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေးဌာန မှ အထောက်အပံ့များကို ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင်ပင် သူမ၏ ထူးချွန်သော မွေးရာပါပါရမီကို မည်သူမျှ ငြင်းဆို၍မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် စွမ်းအားမရှိဘဲ သူမရှေ့မှ မြင်ကွင်းက မျိုးဆက်ဟောင်းတစ်ဦး လှုပ်ရှားခဲ့ကြောင်းကို သက်သေပြနေချေသည်။

"ဟူး.." ယဲ့လန် ခြေလှမ်းကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားခဲ့သူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မမေးမြန်းဘဲရှေ့သို့ ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်၏။

ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော ထိုနေမင်းကြီးက အရာအားလုံးကို ရှင်းပြရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

စတုတ္ထအဆင့် တာအိုအသီးအပွင့်ဖြစ်သော ထိုက်ရွှီနတ်ဘုရားနေမင်းကို မုယန်မှလွဲ၍ အခြား မည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ထိုက်ရွှီနယ်ပယ်မှ ထွက်လာပြီး ယဲ့လန်၏ဘေးသို့ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လာခဲ့၏။ "မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

ယဲ့လန် ရှန်းယီ ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောလိုက်ချေသည်။ "လောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မကြာခင်ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမကောင်းကင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်၏။ "ဒါဆို သခင်ကြီးဆိုလိုတာက အကြီးအကဲအတွက်ဆေးဖော်စပ်ဖို့ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာဘိဟိုင်က ငါတို့နှစ်ယောက်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ချင်တာပေါ့"

ပုံမှန်စိတ်ဖြင့် စဉ်းစားမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပါယ်မရှိလှချေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ရှားချင်ပါက ၎င်းက အဆိုးရွားဆုံး အချိန်ကိုက်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ဦးပျောက်ဆုံးနေကြောင်း ရှန်းရွှီတောင် က သတိပြုမိရန် ရက်အနည်းငယ်သာ အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ပြင် တိုက်ဆိုင်စွာပင် တာအိုသခင်မုယန်က ရှန်းရွှီတောင်တံခါးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ကျင့်ကြံလာခဲ့ကြသော အခြားတောင်ထိပ်သခင်များကို အရူးများဟု သူတို့ တကယ် ထင်နေကြသည်လော။

သူတို့က ဆေးလုံးတောင်ထိပ်ကို သဘောမကျလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သာဓကတစ်ခုသာရှိလာပါက နောင်အနာဂတ်တွင် အခြားတောင်ထွတ်များမှ မည်သည့် ပါရမီရှင်များက အပြင်ထွက်၍ လေ့ကျင့်ရဲတော့မည်နည်း။

သူတို့က ဘိဟိုင်မှပင် မထွက်ခွာရသေးမီ ကိုယ့်လူများ၏ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

"မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုက မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်၊ဒါပေမယ့် ဒီလိုလုပ်ရပ်ကတော့ ရှင်တော်တော်လေး လွန်သွားပြီ" ယဲ့လန် သူမ၏ လက်များကိုဘေးတွင်ချထားကာ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်၏။

သူမ၏အသံ တိတ်ဆိတ်မသွားမီမှာပင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာတွင် နောက်ဆုံး၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေသည်။

တာအိုသခင်မုယန်က ရှန်းယီကို သူ၏တည်ငြိမ်သောမျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားမှု အနည်းငယ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပေ၏။

ဤလူငယ်လေး ထိုက်ရွှီနယ်ပယ် မှ ထွက်လာသည်ကို သူ ယခုလေးတင်မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းက ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ရှန်းယီထိုက်ရွှီတာအိုကျင့်စဉ်ကို ရရှိပြီး ရှန်းရွှီတောင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးကတည်းက ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ပဉ္စမအဆင့် သို့ သူ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ကြောင်း အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်နေပေသည်။

ဤလူငယ်လေးက ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ရှားပါး ဆေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်နေလျှင်ပင် ဤအမြန်နှုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းလှချေသည်။

သို့သော် ၎င်းက မုယန်ကို နောက်ဆုတ်မသွားစေဘဲ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုမို ခိုင်မာသွားစေခဲ့၏

ဤအချိန်တွင် သူက သူတို့ကို ယာယီဖိနှိပ်ရန် သူ၏ဝါရင့်မှုကို အားကိုးနိုင်သေးသော်လည်း အချိန်များပိုမိုကုန်ဆုံးသွားပါက အခြေအနေက သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ စိုးရိမ်မိချေသည်။

"ဟက် လူယုတ်မာတစ်ယောက်ရဲ့စိတ်နဲ့ လူတိုင်းရဲ့ဗိုက်ကို တိုင်းတာသလိုပဲ၊ ငါ့အဖေက အရေးမပါတဲ့ တောင်ထိပ်သခင်ရာထူးလေးအတွက် ဒီကို လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကို မမေးခွန်းထုတ်ခင် မင်းဘေးမှာရှိတဲ့ ဒီတောင်ထိပ်သခင်ရှန်း ဆိုတဲ့လူကို အရင် မေးသင့်တယ်၊ သူက အတိအကျ ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုလေ"

လျိုရွေ့ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ဖခင် အနောက်မှ စိတ်မရှည်စွာထွက်လာခဲ့ချေ၏။

တာအိုသခင်မုယန်၏မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး အေးစက်စွာတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ လျိုရွေ့ဖုန်းက သူ၏လည်ပင်းကို အလိုအလျောက်ကျုံ့လိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ပေသည်။

"အာ"

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူက လောကရေးရာများတွင် အလွန်အတွေ့အကြုံနုနယ်နေသေးချေသည်။ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူက ယဲ့လန် အခြေအနေမှရုန်းထွက်ရန် လိုအပ်သော အကြောင်းပြချက်ကို ပေးလိုက်မိချေပြီ။

တာအိုသခင်မုယန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာပြောလိုက်၏။ "မင်း ငါ့အပေါ် ဘယ်လိုပဲထင်နေပါစေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆက်ခြေပေးဖို့ ငါ့မှာဆန္ဒမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့လာခဲ့တာ ငါဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ဆရာဘိုးဘိုးမဟုတ်တာကို မင်း ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် အခု မင်းမတ်တပ်ရပ်ပြီး စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရချင်မှရမှာ"

"..."

၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့လန်၏အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေသည်။

တာအိုသခင်မုယန်၏တည်ငြိမ်သော အမူအရာက တိတ်တဆိတ်ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေသူတစ်ဦး၏ အမူအရာနှင့် မတူလှပေ။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မသေမျိုးခုံရုံး က လူတစ်ယောက် လာလည်ခဲ့တယ်၊ တောင်ထွတ်ရှစ်ခုလုံးက ဒီမသေမျိုးစစ်သူကြီး ကို ကြိုဆိုခဲ့ကြတယ်။ရက်အနည်းငယ်လောက် စကားပြောပြီးတဲ့နောက် ငါတို့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ရောက်သွားခဲ့တယ်"

လွမ်းဆွေးမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုနှင့်အတူ တာအိုသခင်မုယန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။ "လန်အာ ၊ မင်း တောင်ပေါ်ကနေထွက်သွားတုန်းက ငါတို့ မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကိုပဲစိတ်ပူနေခဲ့ကြပြီး ဂုဏ်သတင်းကြီးမားတဲ့မျိုးဆက်တစ်ခုရဲ့အမွေဆက်ခံသူနဲ့ တာ့လော် မသေမျိုးအရှင်အနေနဲ့ လမ်းမှားကို ဘယ်တော့မှ မရောက်သွားဖို့ သတိပေးဖို့ မေ့သွားခဲ့တယ်"