အခန်း (၂၅၀၉-၂၅၁၀)

အပိုင်း (၂၅၀၉)

"..."

အိုရီ၊ ဘုရင်၊ ဧဒင်၊ ခရာတို နှင့် ဖီဆန်လေး တို့သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် ချိုးဖောက်၍မရသော သံမဏိစည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်ကို လေးကြိမ်သာ ခွဲထုတ်ယူနိုင်သည် ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။

လေးကြိမ်သာဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အလွန်စောစီးစွာ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုလာနိုင်ပြီးနောက် ဤအချက်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ပြီးပြည့်စုံသော ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ် လေးခုအထိ ကျင့်ကြံခွင့် ပြုခဲ့သည်။

စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအထိ အလားအလာရှိနိုင်သော်လည်း အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်၏ အခြေခံအနှစ်သာရကို လေးကြိမ်သာ ခွဲထုတ်နိုင်သည်။

လေးကြိမ်သာဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ် လေးခု ရရှိသည့် ပထမဆုံးသူ မဟုတ်သကဲ့သို့ နောက်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင်... အထွတ်အမြတ် အယ်ဗန် ဧကရီ ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ်ထံမှ ဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်မည့်အစား အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်၏ အခြေခံအနှစ်သာရကို ခွဲထုတ်ခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ် ဖန်တီးခဲ့သည့် ပထမဆုံးသူလည်း မဟုတ်ခဲ့ပေ။

၎င်းက မည်သည့်အခါကမျှ သမားရိုးကျ ထုံးစံများကို မဖီဆန်ခဲ့သလို၊ မည်သည့်စည်းမျဉ်းကိုမျှလည်း မချိုးဖောက်ခဲ့ပေ။ ဤအရာသည်သာ ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း အလိုအလျောက် နားလည်သဘောပေါက်ရင်း ဤစည်းမျဉ်းကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စောစောက ဒုတိယ စိတ်သည် အရေအတွက် မည်မျှလဲဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ပွား မည်မျှလဲဆိုသည်နှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့၊ အကြိမ်မည်မျှ ခွဲထုတ်မည်လဲဆိုသည်နှင့်လည်း မသက်ဆိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါးခု... အဆင်ပြေလား..."

ဒုတိယ စိတ်က တိုးညင်းသောအသံလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူတို့ကို ဝန်းရံထားသော သေမျိုးခွာချခြင်း ကပ်ဘေးတံခါး ဆယ့်ခြောက်ခုသည် အဆင့် တက်လှမ်းသူ၏ ပြည့်စုံမှုနှင့် လျှို့ဝှက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လုပ်ငန်းစဉ်၏ ပြီးမြောက်မှုကို လိုလားတောင့်တနေချိန်တွင် ခဏတာ လွှမ်းမိုးသွားသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် တက်လှမ်းသူကို သေမျိုးဟူသော အရိပ်အယောင် တစ်စက်လေးမျှ မကျန်ရှိတော့သည့် အစစ်အမှန် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းပေးရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ပြီးပြည့်စုံသွားစေရန်အတွက်ပင်။

"ငါးခု..."

ဧဒင်က ပဲ့တင်ထပ်၍ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ငါးခု..."

ခရာတိုက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါးခု..."

အိုရီက ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘယ်တော့မှ မကျရှုံးဘူး..."

ဘုရင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်သည်။

"ငါးခု..."

အကြိမ်ကြိမ် ခွဲထုတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော မူလအရွယ်အစားကို အသီးသီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော်လည်း မှေးမှိန်နေသော ဖီဆန်လေး၏ ပုံစံဆယ့်ခြောက်ခုသည် နွေးထွေးသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလာကာ ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် သုံးဆခန့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး သူ၏ သွားများအားလုံးကို ပေါ်လွင်သွားစေသည်အထိ ရွှင်လန်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဒုတိယ စိတ်သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်တန်းလိုက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့် အတူ ၎င်း၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဧဒင် စာကြည့်တိုက်သည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် ထင်ရှားသော ပုံစံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စိတ်..."

ထို့နောက်... လက်သီးနှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ ဝေ့ဝူယင် ဆယ့်ခြောက်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ရိုက်ချလိုက်ကြသည်။ အမှတ်အသားတစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာကာ ဧဒင်၏ နန်းတော် အဆောက်အအုံပေါ်တွင် ရေးထွင်းသွား၏။ ၎င်းသည် အကန့်အသတ်မရှိသော သန့်စင်ခြင်းမပြုရသေးသည့် အသက်အင်အားများ ပါဝင်နေကာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းကား ဧဒင် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

"ရုပ်..."

ဧဒင် စာကြည့်တိုက်သည် ကြွယ်ဝသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပညာရှင် ဉာဏ်အလင်း မြူခိုး အရည်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ အဆင့်ငါး အရည်အသွေးများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ထို့နောက် ဝေ့ဝူယင် ဆယ့်ခြောက်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ထျန်းတျန်များအတွင်းသို့ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ နှိုက်ယူလိုက်ကြပြီး ယန်အရင်းအမြစ် အနှစ်သာရကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်က ဝေ့ရှောင်ထျန်းကို ယန်အရင်းအမြစ်တစ်ခု ထည့်သွင်းပေးရန် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းကိုပင် ဒုတိယ စိတ်က တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ဤနေရာတွင် လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤယန်အရင်းအမြစ် အနှစ်သာရအတွင်း၌ ဝေ့ဝူယင်၏ မွေးရာပါ သွေးမျိုးဆက်များနှင့် ယန်အနှစ်သာရတို့ ပါဝင်နေပြီး မက်ဂီ တော်ဝင် သွေးမျိုးဆက်၊ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုသူ သွေးမျိုးဆက်နှင့် အစစ်အမှန်နဂါး သွေးမျိုးဆက် တို့လည်း ပါဝင်သည်။ ဤအဓိက သွေးမျိုးဆက်သုံးခုသည် သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များအပေါ် သေချာပေါက် သက်ရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။

"အမတေ..."

ရိုက်ချလိုက်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုနှင့်အတူ ဧဒင်၏ စာကြည့်တိုက်များ၊ ဧဒင်၏ အမှတ်အသားများနှင့် ယန်အရင်းအမြစ် အနှစ်သာရ ဆယ့်ခြောက်ခုစလုံးသည် ပုံစံငါးခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ကြသည်။

ဝေ့ဝူယင် တစ်ဦးစီတိုင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် ယိုစီးကျနေသော်လည်း၊ ဤစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အမတေ သဘောတရားများ အစုအဝေးကို ကြည့်ရှုရင်း ဒုတိယ စိတ်သည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

"ဒီနေရာမှာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်... လျှို့ဝှက် တာအိုက မပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေကို ခွင့်မပြုတဲ့ ဒီအချိန်လေးမှာမှ ဒါက ဖြစ်နိုင်မှာ... ဒီနေရာမှာပဲ..."

ဒုတိယ စိတ်က ရေရွတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ဆက်လက်၍ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

သန့်စင်သော ကံကြမ္မာ ဟင်းလင်းပြင် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ လူမှုအခြေခံအဆောက်အအုံ တစ်လျှောက်လုံးတွင် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် နယ်ပယ် အကြောင်းကို အပြည့်အဝ ပုံဖော်လေ့လာထားပြီးဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ကာလများစွာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု၊ စူးစမ်းရှာဖွေမှု၊ ရဲရင့်မှုနှင့် တွေ့ရှိမှုတို့နှင့် အတူ ပါရမီရှင်များသည် သေမျိုး နယ်ပယ် ၏ စုဆောင်းခြင်း စည်းမျဉ်းများကို ထိန်းသိမ်းထားရန်အလို့ငှာ သူတို့၏ လျှို့ဝှက် ခြေချခြင်း ပထမဆုံး ကပ်ဘေးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကျရှုံးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် နည်းဗျူဟာကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုလာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် မည်သို့မျှ သာမန်မဟုတ်ပေ။ ကျရှုံးခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ကန့်သတ်ထားသော သက်တမ်းမှာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုသက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ကြောင့်ပင် မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များသည် သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အချိန်မီ အမြင့်ဆုံးအထိ မမြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ဘဲ အဆုံးတွင် မလွှဲမရှောင်သာ တက်လှမ်းခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှာဖွေခဲ့သော ကျရှုံးမှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆိုးကျိုးများကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။

လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်၏ ကပ်ဘေးတံခါး နှစ်ခုဖြစ်သော မျိုးစေ့ ကပ်ဘေး နှင့် သေမျိုးခွာချခြင်း ကပ်ဘေး တို့သည် မဟာတာအို နှစ်ခုကြားရှိ သိမ်မွေ့သော သဘောတူညီမှုကြောင့် ထူးကဲစွာ ဆန်းကြယ်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်ခြင်း၏ ပထမဆုံး ကပ်ဘေးဖြစ်သော မျိုးစေ့ ကပ်ဘေး ကို အောင်မြင်ခြင်းဖြင့် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် ဒုတိယ အဆင့်ဖြစ်သော လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ် အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့ဆိုလျှင် သေမျိုးခွာချခြင်း ကပ်ဘေး က အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်ခဲ့သနည်း။ ၎င်းက အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်တည်နေရသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် မျိုးစေ့ ကပ်ဘေး ကိုပင် တစ်ဖန်ပြန်၍ မရင်ဆိုင်ကြသနည်း။ ထို့ပြင် မည်သည့်အရာများက ကွဲပြားခြားနားနေသနည်း။

ထိုအရာကပင် ဆိုးကျိုးဖြစ်ပေသည်။

တိုးတက်သော ကျင့်ကြံခြင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းများတစ်လျှောက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များသည် သေမျိုးခွာချခြင်း ကပ်ဘေး နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ စီနီယာများထံမှ အဆက်မပြတ်၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန်နှင့် သေချာစွာ သတိပေးခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် ပြိုင်ဘက်ကင်း အခြေခံအုတ်မြစ်များကို တည်ဆောက်နိုင်မည့် လက်လှမ်းမမီသော အလားအလာများကို စဉ်းစားမနေဘဲ သူတို့၏ သေမျိုး နယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများနှင့် အုတ်မြစ်များကိုသာ ဦးစားပေးသင့်ကြောင်း ပြောကြားခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှပေသည်။

အလွန်အမင်းကို အန္တရာယ်များလွန်းလှသည်။

လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း နယ်ပယ် ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

လျှို့ဝှက် တာအို ၏ စည်းမျဉ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေကြသော လျှို့ဝှက် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ မဟာပညာရှင်များ၏ အဆိုအရ... နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု အနက်အရှိုင်းအပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး၊ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှု၏ ကဏ္ဍတိုင်းသည် လျှို့ဝှက်လမ်းစဉ် အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း၏ အနက်အရှိုင်းကသာ ဆုံးဖြတ်ပေးကြောင်း သိရသည်။

စွမ်းအင်များနှင့် အမတေများကို အကြမ်းထည် စုဆောင်းခြင်း၊ ချေဖျက်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းတို့ဖြင့် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သော သေမျိုး နယ်ပယ် များနှင့် ခြားနားစွာပင်... လျှို့ဝှက် နယ်ပယ်များသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု အခြေခံအုတ်မြစ်အပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေပေသည်။

ဤငြင်းပယ်၍မရသော အမှန်တရား၏ ဥပမာတစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် နယ်ပယ်ကြီး၏ စတုတ္ထအဆင့်ဖြစ်သော မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဝူယုသည် နိုးထခြင်း အဆင့် လျှို့ဝှက် ရည်ရွယ်ချက် ကို အနည်းဆုံး နားလည်သဘောပေါက်မှု ရရှိခဲ့ပြီးနောက် မည်သည့်အခက်အခဲမျှမရှိဘဲ မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည့် ပထမဆုံးသူမှာ သူမဟုတ်ခဲ့သလို နောက်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

လျှို့ဝှက်ခြင်း လမ်းစဉ်များ အပေါ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် အနည်းဆုံး လုံလောက်မှုရှိနေသရွေ့၊ သီအိုရီအရ ကြယ်တာရာ အမြုတေ အဆင့်၏ ကြယ်တာရာ သခင် အဆင့်မှနေ၍ မည်သည့်သေဆုံးခြင်း ခြိမ်းခြောက်မှုမျှမရှိဘဲ အာဏာရှင် ရှန့်ထို အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။

စုရီ သည် ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ် ဝင်စားခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အာဏာရှင် ရှန့်ထို အဆင့် သို့ တက်လှမ်းကာ လျှို့ဝှက်အရှင် တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်များကြောင့် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။

***

အပိုင်း(၂၅၁၀)

လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်၌ ကပ်ဘေး အတွင်း သေဆုံးခြင်းသည် နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ လျှို့ဝှက် တာအိုသည် နားလည်မှု မလုံလောက်ပဲ လျှို့ဝှက် တာအိုထဲ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသူများကို အပြစ်ပေးနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ရှေးဟောင်း ချိတ်ပိတ် နယ်မြေ ကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံခြင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းများတွင် ဤသို့ ကျရှုံးကာ လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးနောက် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြိုးစားကာ လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးလွန်းမှုကြောင့် လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့်ကို ကျရှုံးမှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူကြကာ၊ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်ကြီး၏ ပထမဆုံး အဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာတွင် အဓိက လိုအပ်ချက်မှာ လျှို့ဝှက်ခြင်း လမ်းစဉ် တစ်ခုကို ပြီးပြည့်စုံစွာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ မန်နာ၊ ဝိညာဉ်၊ ရောင်စဉ်၊ အာကာသ၊ အချိန်၊ သမုဒ္ဒရာ၊ ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ တည်မြဲခြင်း နှင့် ကူးပြောင်းခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

ဦးတည်ချက်မရှိဘဲ မကြာသေးမီကမှ တက်လှမ်းလာခဲ့ကြသော လူငယ်များနှင့် ဗဟုသုတကင်းမဲ့သူများ အကြားတွင် ကြီးမားသော အထင်အမြင်လွဲမှားမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မြေကြီးရှန့်ထို အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လျှို့ဝှက်ခြင်း လမ်းစဉ် တစ်ခုကို အပြည့်အဝ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်းသည် ထို လျှို့ဝှက်ခြင်း လမ်းစဉ် အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ တစ်ခုကို ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော အထင်အမြင်ပင်ဖြစ်သည်။

ဝူယု သည်လည်း မြေကြီးရှန့်ထို တစ်ပါးအနေဖြင့် ဆဋ္ဌမမြောက် သင်္ကေတ ဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်းအတွက် သူကိုယ်သူ ကြွားဝါခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် သူအမှန်တရားဟု ယူဆထားသောအရာကို ဝေ့ဝူယင်အား ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောပြခဲ့သော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်သည် ထိုနယ်ပယ်အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသော အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ပြောစကားများကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်လေ့မရှိဘဲ၊ သူသိထားသော အမှန်တရားနှင့် ဆန့်ကျင်နေပါက လုံးဝပယ်ချပစ်လေ့ရှိသည်။

ထိုစဉ်က ဝေ့ဝူယင်သည် သေမျိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသော်ငြားလည်း အနည်းငယ် စူးစမ်းမေးမြန်းကြည့်ရုံမျှဖြင့် ဝူယု၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုတွင် သိသာထင်ရှားသော ဟာကွက်များကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ သူသည် ထိုစကားများကို ရဲရဲတင်းတင်းနှင့် မဆင်မခြင် ယုံကြည်ခဲ့မည်ဆိုပါက လမ်းမှားသို့ရောက်သွားရန် အလွန်လွယ်ကူပေလိမ့်သည်။

လျှို့ဝှက် လမ်းစဉ် တစ်ခုကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ထားသည်ဟု သေချာပေါက် ပြောနိုင်သူများမှာ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် နယ်ပယ်၏ သတ္တမမြောက် အဆင့်ဖြစ်သော အာဏာရှင် ရှန့်ထို အဆင့် ရှိ လျှို့ဝှက်အရှင် များသာ ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်ခြင်း လမ်းစဉ် တစ်ခုကို အနည်းဆုံး အထွတ်အထိပ်သို့တိုင်အောင် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့်သာ ထိုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့ ကျရှုံးသွားကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအရာကို မည်သို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်မည်နည်း။ ပြီးပြည့်စုံသော နားလည်သဘောပေါက်မှုကို မည်သို့ ဆုံးဖြတ်ရမည်နည်း။

ထိုနေရာတွင်ပင် အဓိက ပြဿနာရှိနေခဲ့သည်။

ရှင်းလင်းသော အညွှန်းကိန်းဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။

လျှို့ဝှက် တာအို၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ချဉ်းကပ်မှုက ကျင့်ကြံသူများကို ကပ်ဘေး၏ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း "လက်တည့်စမ်းကြည့်ပြီးမှ အဖြေသိလာရခြင်း" ဟူသော အခြေအနေမျိုးကိုသာ အဓိက ခွင့်ပြုထားပေသည်။

လျှို့ဝှက် တာအိုက သူတို့ အောင်မြင်နိုင်ပြီဟု ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အသိပေးလာမည့် လိုအပ်ချက် ပြည့်မီချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်း (သို့မဟုတ်) သေချာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းမျိုး မရှိပါက သူတို့ အနေဖြင့် သိရှိနိုင်ရန် လုံးဝ နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။

ဝူယုသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ကံကောင်းထောက်မစွာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက သူ့ကို အထူးဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အဂ္ဂိရတ် တာအို ၏ ပံ့ပိုးမှုနှင့် သူ၏ အင်ပါယာ ကောင်းကင် အော်ရာ ၏ ထူးခြားသော အာနိသင်များကြောင့် နိုးကြားခြင်း အဆင့် လျှို့ဝှက် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်း၏ အနည်းဆုံး လိုအပ်ချက်ကိုသာ သူ လိုအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သာမန် ပါရမီရှင်များက ပြီးပြည့်စုံသော နားလည်သဘောပေါက်မှု လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းမည်ဆိုပါက၊ လျှို့ဝှက်ခြင်း လမ်းစဉ် ကိုးခုစလုံး၏ နိုးထခြင်း အဆင့် လျှို့ဝှက် ရည်ရွယ်ချက် များကို ၎င်းတို့၏ အနည်းဆုံး လိုအပ်ချက်အထိ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ မှန်ပေသည်။ ကိုးခုစလုံးကိုပင် ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်ခြင်း လမ်းစဉ် များ၏ လျှို့ဝှက် ရည်ရွယ်ချက် ဟူသည် လျှို့ဝှက်ခြင်း သဘောတရား တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် သီးခြား ရည်ရွယ်ချက် ကိုးခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ထူးကဲစွာ နက်နဲလှပေသည်။

ကပ်ဘေးကို ဖြတ်သန်းစဉ်အတွင်း ကျင့်ကြံသူများသည် စမ်းသပ်ခံကြရသည်။ အနည်းဆုံး လိုအပ်ချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ မှန်ကန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျရှုံးခြင်းကမူ သေဆုံးခြင်းကိုသာ ဆိုလိုသည်။ ထို့ပြင် ထိုသို့ သေဆုံးမှုမှာလည်း အလွန်ပင် အဖြစ်များလှပေသည်။

၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုဆိုင်ရာ အညွှန်းကိန်းများ မရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ လျှို့ဝှက် အင်အား စွမ်းအားသည် ထိုသူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု အနက်အရှိုင်းနှင့် မညီမျှတာမျိုး မကြာခဏ ဖြစ်တတ်သည်။ ထိုမညီမျှမှုကပင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ပါရမီရှင်များကို မာနထောင်လွှားမှုကြောင့် မိုက်မဲစွာ သေဆုံးရသည့် အဖြစ်ဆိုးများ မကြာခဏ ကြုံတွေ့ရစေခြင်းဖြစ်သည်။

မျိုးစေ့ ကပ်ဘေးတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက သာမန်အတိုင်းသာ ဖြတ်သန်းမည်ဆိုပါက၊ ဝေ့ဝူယင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ လျှို့ဝှက် တရားစီရင်ရေး တိုင်လုံးများ ကိုးခုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တိုင်လုံးများပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက် ပဟေဠိတစ်ခုကို ဖြေရှင်းရမည့် စမ်းသပ်မှုတာဝန်ကို ပေးအပ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုတိုင်လုံးများ အားလုံးတွင် အမည်များ တပ်ထားလေသည်။ ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့ အယုံကြည်ရဆုံး တိုင်လုံးတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ လုပ်ငန်းစဉ်များကို စတင်၍ အချိတ်အဆက်မိမိ ဖြေရှင်းကြရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် တိုင်လုံးများ၏ သင်္ကေတ ပဟေဠိကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ပါက ၎င်းတို့ အောင်မြင်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျရှုံးခဲ့ပါက သူတို့သည် လျှို့ဝှက် ပြစ်ဒဏ်နှင့် ဆင်တူသော ပြင်းထန်သည့် အပြစ်ပေးမှု ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်သာ လုံလောက်စွာ ခိုင်မာပါက၊ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုသို့ ဆက်လက်သွားနိုင်ပေမည်။ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် နီးစပ်လေလေ အပြစ်ပေးမှုက ပို၍ အားနည်းလေလေ ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် ကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော ပျမ်းမျှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် တိုင်လုံးကိုးခုစလုံးတွင် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ရရှိလေ့ရှိသော်လည်း၊ ပို၍ အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူများကမူ ကျရှုံးနိုင်ချေအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော နေရာလွတ်များကို ချန်ထားလေ့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် အားလုံးတွင် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ရှင်သန်နိုင်ပြီး၊ မိစ္ဆာဆန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ရှင်သန်နိုင်ပေမည်။ ထို့ပြင် ခေတ်တစ်ခေတ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်သည် ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့်ပင် အလွယ်တကူ ရှင်သန်နိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ မတရားသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း ဟူသည် မခက်ခဲပါဟု မည်သူကများ ပြောခဲ့ဖူးပါသနည်း။

လျှို့ဝှက် မူလ ဆေးရည် ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများသည် အစားထိုးမှုနှင့် ခုခံနိုင်စွမ်းများကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ကျရှုံးချိန်တွင် ကာကွယ်မှုတစ်ခုကို ရရှိစေသည်။

တိုင်လုံးတစ်ခုတည်းတွင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရရှိနိုင်သရွေ့ လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ် အဆင့် သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ဝူယင်၏ ပုံစံနှစ်ဆယ့်ငါးခု ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်မှာ ရိုးရှင်းသော လျှို့ဝှက် တရားစီရင်ရေး တိုင်လုံး မဟုတ်ဘဲ လောက လျှို့ဝှက် တရားစီရင်ရေး တိုင်လုံးများ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မူလ တရားသူကြီး များက လျှို့ဝှက်အရှင်၊ အစစ်အမှန် အာဏာရှင် ရှန့်ထို တစ်ပါးဖြစ်လာရန်အတွက် သူတို့ ရှင်သန်ဖြတ်သန်းရမည့် ကပ်ဘေးကို ဆုံးဖြတ်ရန် ရင်ဆိုင်ရသော တိုင်လုံးပင် ဖြစ်သည်။

အိုရီ ဦးဆောင်သော ပြင်ပကိုယ်ပွားများသည် တိုင်လုံးတစ်ခုစီကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းက မျက်တောင်တစ်ခတ် ခတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်၍ ခတ်လိုက်ပြန်သည်။

ထိုနေရာတွင် နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။

ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်များထံတွင် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်နှင့် မသက်ဆိုင်သော လျှို့ဝှက် လမ်းစဉ်များ အပေါ် နက်ရှိုင်းသော နားလည်သဘောပေါက်မှု နည်းပါးလှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ ထိန်းချုပ်ထားသော နယ်ပယ်များတွင် နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ကြသော်လည်း၊ ဤအရာကမူ ၎င်းတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ အိုရီ သာ ဤအရာကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဆိုပါက မန်နာ၊ ဝိညာဉ်၊ သမုဒ္ဒရာ နှင့် ကူးပြောင်းခြင်း တို့ကိုသာ ကြိုးစားဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လေးခုတည်းသာ...။

ဘုရင်သည် ၎င်း၏ တိုင်လုံးများရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

"ကလန့်..."

မန်နာ၊ ဝိညာဉ် နှင့် တည်မြဲခြင်း တို့ပင်။

ဧဒင်ကလည်း အံကို ကြိတ်လိုက်၏။

မန်နာ၊ ဝိညာဉ်၊ ပေါင်းစပ်သွင်းယူခြင်း၊ တည်မြဲခြင်း နှင့် ကူးပြောင်းခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

ခရာတိုက ဂုဏ်ယူစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

မန်နာ၊ ဝိညာဉ်၊ အာကာသ၊ အချိန်၊ သမုဒ္ဒရာ နှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးတွင် ရောင်စဉ် လိုအပ်နေခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူတို့ချည်းပဲ ရှိတာ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

တိုင်လုံးကိုးခုကို အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ဒုတိယ စိတ်သည် တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

မန်နာ၊ ဝိညာဉ်၊ ရောင်စဉ်၊ အာကာသ၊ အချိန်၊ သမုဒ္ဒရာ၊ ပေါင်းစပ်သွင်းယူခြင်း၊ တည်မြဲခြင်း နှင့် ကူးပြောင်းခြင်း တို့ပင်။

ကိုးခုစလုံးပင်တည်း။

၎င်းတို့သည် ကွဲထွက်နေနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အသိစိတ် အစိတ်အပိုင်းများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပွားများ အတွင်း၌ အသီးသီး ရှိနေကြပြီး အားလုံး၏ အကူအညီဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်သော တိုင်လုံးဟူ၍ တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဟန်ချက်ညီသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ၊ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှုများနှင့်အတူ ဝေ့ဝူယင်၏ ပုံစံနှစ်ဆယ့်ငါးခုသည် ကိုးခုစလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တစ်ခုစီတိုင်းသည်လည်း လျှို့ဝှက် ကောင်းချီးကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

လျှို့ဝှက် တာအို သည် ပြည့်စုံမှုကို စွဲလမ်းသောကြောင့်၊ အောင်မြင်သွားသည့်အခါ သွေး၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်၊ အသက်၊ ဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့မှစ၍ သာမန် သေမျိုးဟူသော အရိပ်အယောင်များအားလုံးကို ခွာချပစ်ရန်၊ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ပေးရန်အတွက် အလွန်စင်ကြယ်သော လျှို့ဝှက် စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ပေါင်းစပ်သွင်းယူပေးလေသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ကိုယ်ပွား နှစ်ဆယ့်ငါးခု စလုံးသည် အစွမ်းကုန် ခမ်းခြောက်နွမ်းနယ်နေခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် တိုင်လုံးတစ်ခုတည်းကို ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ကျရှုံးခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင်၊ သူတို့ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်နှင့် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် တစ်ခုကို ထာဝရ မပြည့်စုံသော အခြေအနေတွင် ချန်ရစ်ထားခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း လမ်းစဉ်အတွက် အကြီးကျယ်ဆုံးသော ပုံစံဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် ရူးသွပ်မှုပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

***