အခန်း (၇၆၆-၇၆၈)

အခန်း (၇၆၆) ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ခေါင်းများ ပြတ်ခြင်း။ ခိုင်မာသော ခံစစ်။ (၂)

စူးချန်ခုန်းသည် ယခင်က ပါယီ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း သူတို့က သူ၏ အကူအညီအတွက် အခကြေးငွေ ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု တိုက်ခိုက်လာချိန်တွင်မူ သူတို့သည် ရရှိမည့် ရတနာများကို မက်မောသဖြင့် စူးချန်ခုန်းအပေါ် အနည်းငယ်မျှ ကရုဏာမထားဘဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အေးစက်လှသော မျက်လုံးများမှာ သေလူကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူသည် ပါယီနှင့် ပါချန်တို့ကို အရင်ဆုံး သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကြောင်းက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ သားရဲရိုင်းများကဲ့သို့ သန်မာသော်လည်း အခြားသော စွမ်းရည်များမှာ အားနည်းသဖြင့် သတ်ရန် အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ဟင်… ဆုတ်တော့"

ပါယီ၏ လက်ဖဝါးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ကျောရိုးကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမျှင်များ ထထောင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များထက်ပင် ထက်မြက်သော သူ၏ အလိုလိုသိစိတ်အရ နှလုံးသားကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်လောက်သော အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားမှုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး အန္တရာယ်မှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မသိသော်လည်း သူ၏ အလိုလိုသိစိတ်ကို ယုံကြည်ကာ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

သို့သော်... နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

"ရှူး"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှေးကျပြီး ရိုးရှင်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် သာမန်ဟု ထင်ရသော ဓားရှည်တစ်လက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပေါ်လာကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ထိုဓား ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ အက်ကွဲသွားပြီး ဆုတ်ခွာနေသော ပါယီထံသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

"ခုခံ"

ပါယီသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အနှုန်းဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ အကြောများမှာ ဖောင်းကြွလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီနှင့် သွေးများမှာ ဆူပွက်လာကာ အရေပြားပေါ်တွင် မီးတောက်များ လောင်မြိုက်နေသကဲ့သို့ နီရဲလာသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ တိုးဝင်လာသော ဓားကို ဖမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဖတ်"

သို့သော်လည်း သူ၏ လက်ဖဝါးနှင့် ဓားသွား ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် တောင့်ခဲသွားလေ၏။ သူ အမြဲ ဂုဏ်ယူခဲ့ရသော၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင်များကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လက်ချောင်း ဆယ်ချောင်းလုံးမှာ တို့ဟူးကို လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ တိတိရိရိ ပြတ်တောက်ကာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ပါယီ မှင်တက်သွားသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စစ်မှန်သော သားရဲ၏ အသားကို စားသုံးခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ရေး ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သူနှင့် အဆင့်တူသူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။ သို့သော်လည်း ယခု ဤဓားရှေ့တွင်မူ သူသည် တို့ဟူးကဲ့သို့ နူးညံ့နေလေသည်။

ပါယီ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေစဉ် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာမူ တစ်စက္ကန့်မျှပင် ရပ်တန့်မနေပေ။ ပါယီ၏ လက်ချောင်းများကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် ဓားမှာ ဝိုက်၍ ဝေ့လိုက်ရာ ပါယီ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ပင် စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဘုန်း"

ဆုတ်ခွာနေသော ပါယီ၏ ဦးခေါင်းမှာ လည်ပင်းမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားကာ လည်ပင်းပြတ်မှ သွေးများမှာ ရေပန်းတစ်ခုကဲ့သို့ မီတာများစွာ အမြင့်သို့ ပန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ ဆုတ်ခွာနေသော အရှိန်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်မဲ့စွာ လဲကျသွားတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော ဦးခေါင်း၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူကဲ့သို့ ဝံပုလွေရိုင်း တော်ဝင်နန်းတော်၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးမှာ ယခုကဲ့သို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနှင့် ဆန်းဆန်းပြားပြား မရှိသော သေဆုံးခြင်းမျိုးဖြင့် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု လက်မခံနိုင်ပုံရသည်။ ထိုဓား တစ်ချက် ဝေ့လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ခေါင်းမှာ မြေပြင်သို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီး သူ အမြဲ ဂုဏ်ယူခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ စက္ကူကဲ့သို့ပင် အားနည်းသွားခဲ့သည်။

"ဘာ"

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်နေကြသော ကုလေ့၊ မော့ကျွင်းလင်နှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ပါယီမှာ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားအဖြစ် နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အသတ်ခံလိုက်ရလိုက်လေပြီ။

"ဝုန်း"

စူးချန်ခုန်းသည် အခြားသူများကို ကြောင်အနေဖို့ပင် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့။ သူ၏ လက်သီးများကို ကျားဟိန်းသံနှင့်အတူ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မိုးကြိုးပစ်သံများကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဆက်တိုက် ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ တုန်ခါသွားသည်။ ထိုဒဏ်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသော ကုလေ့နှင့် မော့ကျွင်းလင်တို့မှာ အနောက်သို့ အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ညီလေး"

ထိုအချိန်တွင် ပါချန်သည် ပါယီ၏ ခေါင်းပြတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေပြင်ပေါ်၌ မြင်တွေ့လိုက်ရရာ ဒဏ်ရာရထားသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူနှင့် ပါယီတို့သည် ယနေ့အချိန်အထိ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖေးမကူညီရင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ရာ ပါယီ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ခံနိုင်ရည် မရှိနိုင်လောက်အောင်ပင်။

"တာ့ဝူဖုန်း…ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"

တုန်လှုပ်မှုကြောင့် သူ၏ စိတ်မှာ ဗလာဖြစ်သွားပြီး ဝမ်းနည်းမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ စူးချန်ခုန်းထံသို့ ဒေါသထွက်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ အရေပြားပေါက်များမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီး သူ၏ ဒေါသထွက်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ရင်ဆိုင်ရသူများကို ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်လောက်သည်။

သူ လှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူ၏ ဆူပွက်နေသော ချီနှင့် သွေးများမှာ ကြီးမားလှသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်အသွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပါချန် အလိုရှိသည်မှာ သူ၏ ညီဖြစ်သူကို မျက်စိရှေ့တင် သတ်ပစ်လိုက်သော လူသတ်သမားကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"အဲ့ကိုမသွားနဲ့"

ယင်မိစ္ဆာမက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ပါယီ မည်သို့ အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မသိဘဲ ပါချန်က ယခုလို မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိနေသောကြောင့်ပင်။

"ငါ မင်းကို... မင်းညီဆီ ပို့ပေးမယ်။"

ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသော ပါချန်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အထင်သေးမှုများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ဤလူနှစ်ဦးကို ယခင်က ကူညီခဲ့ဖူးပြီး ဆုလာဘ် ယူခဲ့သော်လည်း သူတို့အပေါ် စေတနာ ထားခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့အနေဖြင့် ဤရှုပ်ထွေးသော ကိစ္စများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် မလိုပေ။

သို့သော်လည်း လောဘကြောင့် မျက်စိကန်းကာ ရတနာများ ရလိုဇောဖြင့် စူးချန်ခုန်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ရာတွင် ပါဝင်လာခဲ့ကြရာ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သူတို့အား နောက်ဆုံးခရီးသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန်သာ ရှိတော့သည်။

ဓားသွားဝိညာဉ် ဓားအိမ်မှ ထွက်လာလေပြီ။

"ရှူး"

စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ချီငါးမျိုး၏ တုန်ခါမှုကြောင့် ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ ခဏချင်းမှာပင် ပစ်ထွက်သွားရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော ပါချန်၏ နဖူးကို ထွင်းဖောက်သွားသည်။ သံကို တို့ဟူးကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်နိုင်သော ထိုဓားမှာ မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ ပါချန်၏ ဦးခေါင်းခွံ၊ ဦးနှောက်နှင့် သိစိတ်ပင်လယ်တို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။

"ဒုတ်"

ပါချန်၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်မှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ရောယှက်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှေ့သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားသည်။ သူ၏ သန်မာလှသော၊ ဆူပွက်နေသော ချီနှင့် သွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ အေးစက်သွားပြီး အသက်ဓာတ် ကင်းမဲ့သွားလေပြီ။

ချီငါးမျိုး၏ ကြိုးမျှင်များဖြင့် စူးချန်ခုန်းက ထိန်းချုပ်ကာ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သောအခါ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ ပေါ်လာစဉ်ကကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားသွားဝိညာဉ် ခွဲထုတ်ခြင်းနည်းစနစ်မှာ စူးချန်ခုန်း ကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားသော နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ အထူးထက်မြက်သော ဓားသွားဝိညာဉ်ကိုသာ အသုံးပြု၍ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ခဏတာ ရင်ဆိုင်မှုအတွင်းမှာပင် ဝံပုလွေရိုင်း တော်ဝင်နန်းဆောင်မှ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများဖြစ်သော ညီအစ်ကို ပါယီနှင့် ပါချန်တို့မှာ သူ့ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် ခေါင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

"အဲဒါက... ဓားတစ်လက်လား။"

ထိုအချိန်တွင်မှ ကုလေ့နှင့် အခြားသူများမှာ ပါယီနှင့် ပါချန်တို့ကို မည်သည့်အရာက သတ်လိုက်သည်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။

ထိုအရာသည်ကား ဓားတစ်လက်…အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်သော ဓားတစ်လက်ပင်။

"အဲဒါ ဘယ်လို ဓားမျိုးလဲ။ ပါချန်နဲ့ ပါယီ ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင်တွေကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိတာလေ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဒီနေရာမှာတင် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။"

အခန်း (၇၆၇) ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ခေါင်းများ ပြတ်ခြင်း။ ခိုင်မာသော ခံစစ်။ (၃)

ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်တက်နေလေ၏။

သူသည်လည်း ဓားသိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး ယန်မိသားစုတွင် ရှားပါးသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဓားဖြင့် ပါချန်နှင့် ပါယီတို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ယခုတွင်မူ စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့အား တို့ဟူးကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းလိုက်လေသည်။

"စူးချန်ခုန်းက ပါချန်နဲ့ ပါယီကို သတ်လိုက်တာလား။"

တစ်ဖက်တွင် မင်းသား ဆယ့်သုံးကို ဖမ်းရန် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေသော အလောင်းကောင် အဘိုးအိုသည်လည်း ပါချန်နှင့် ပါယီတို့၏ အသက်ဓာတ်များ ကင်းမဲ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု တတ်မြောက်ထားသည့် မဟာသိုင်းပညာရှင် ငါးဦး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရပါလျက်နှင့် တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း သူတို့ထဲမှ နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။

ဤအချက်က အလောင်းကောင် အဘိုးအိုအား ပိုမို စိတ်အားတက်ကြွစေခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းအား ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အနက်ရှိုင်းကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

ရွှေနဂါးက စူးချန်ခုန်းသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ပြန်လည်ဝင်စားလာခြင်း မဟုတ်ဟု ဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပါရမီမှာမူ ဘုရင်တကာ့ဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ အလွန်ပင် နက်နဲလှပေသည်။ ရွှေနဂါး ပြောခဲ့သလိုပင် သူသည် အနာဂတ်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ကံပါလာသူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူသည် ထူးကဲဆန်းပြားလှသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။

"နတ်ဘုရားလက်နက်... အဲဒီဓားက နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ။ စူးချန်ခုန်းဆီမှာ တခြား နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ရှိနေတာလား။ သူ ဒါကို ကောင်းကင်နဂါးဂူထဲကနေ ရခဲ့တာလား။"

မော့ကျွင်းလင်သည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပါချန်နှင့် ပါယီ ညီအစ်ကို နှစ်ဦးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်လာပါက သူသည် အားကုန်ရုန်းကန်မှသာ အနိုင်ရနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် မော့ကျွင်းလင်က ဤဓားမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်ရမည်ဟု ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုသာလျှင် ဤမျှ ထက်မြက်ပြီး အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပါလား။

ကုလေ့၊ မော့ကျွင်းလင်နှင့် ယင်မိစ္ဆာမတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော လေးနက်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ မြင့်တက်လာတော့သည်။

"ဓားသွားဝိညာဉ်... အဲဒါက ဓားသွားဝိညာဉ်လား။"

ငွေလမင်းအင်ပါယာ၏ လက်ယာရံ အမတ်ချုပ် ဖြစ်သော နျဲ့ဝူမှာမူ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးနေလျက်။

သူသည် ငွေလမင်းအင်ပါယာ၏ အမတ်ချုပ် ဖြစ်ရုံသာမက ယန်မိသားစု၏ ဘိုးဘွားကိုယ်တိုင် တန်ဖိုးထားရသူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ယန်မိသားစု ဘိုးဘွား၏ တရားဝင် တပည့်မဟုတ်သော်လည်း များစွာသော ပညာရပ်များကို သင်ကြားခွင့် ရရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နျဲ့ဝူသည် ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်လည်း မဟုတ်သလို စစ်မှန်သော ဓားတစ်လက်လည်း မဟုတ်ဘဲ "ဓားသွားဝိညာဉ်" သာ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"စူးချန်ခုန်းက တကယ်ပဲ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို ခွဲထုတ်ပြီး ရန်သူတွေကို သတ်နိုင်တာလား။ ပြီးတော့ သူက အဲဒီလောက်အထိ မြန်ဆန်ဖြတ်လတ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်နိုင်တာလဲ။"

နျဲ့ဝူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

ဝိညာဉ်ကို အသွင်ပြောင်းလဲပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခြင်းထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲသည်။

ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်တိုင်အောင် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထုတ်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလှသေးသည်။ ၎င်းမှာ ရေမကူးတတ်သော သူတစ်ဦးက ရေကန်ထဲသို့ သို့မဟုတ် ဆူပွက်နေသော အိုးကြီးထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် အန္တရာယ်ကြီးမားလှပြီး အနည်းငယ်မျှ ဒဏ်ရာရရုံနှင့်ပင် ခန့်မှန်း၍မရသော ဆိုးကျိုးများကို ခံစားရနိုင်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာမူ ဓားသွားဝိညာဉ်ကို လျင်မြန်ဖြတ်လတ်စွာ ခွဲထုတ်အသုံးပြုနိုင်နေသည်။

၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ချီငါးမျိုးကို ပိုးချည်မျှင်များအဖြစ် စုစည်းကာ ဓားဝိညာဉ်ကို ပတ်ထားသည်ကို နျဲ့ဝူ မသိပါပေ။

ထို့ကြောင့် ဓားသွားဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဓားဝိညာဉ်ကြားတွင် ဆက်သွယ်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုလေ့၊ မော့ကျွင်းလင်နှင့် ယင်မိစ္ဆာမတို့မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်ဖြင့် အစွမ်းထက် တိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ဦးကို ခဏချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည့်အတွက်ကြောင့် လှုပ်ရှားရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့အား စဉ်းစားရန် အချိန်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ စတင်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အနာဂတ်တွင် ပြဿနာ မတက်စေရန် သူတို့အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ပစ်ရမည်သာ။

"သတ်"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ နှင်းခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေလျက်။ သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အကွာအဝေးကို ကျုံ့ပစ်လိုက်ကာ မော့ကျွင်းလင်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဆန်းကြယ် လိပ်ချီစွမ်းအင်တစ်စက်မှာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ဝေါင်း"

ဖြူဖွေးသော ကျားကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်မှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။ သားရဲကြီး ပေါင်းသောင်းချီ၍ ဟိန်းဟောက် ပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ အသံလှိုင်းများမှာ ဆူနာမီလှိုင်းကြီးများကဲ့သို့ မော့ကျွင်းလင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားရာ မော့ကျွင်းလင်၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားရသည်။

"ယက္ခ မျက်လုံး"

မော့ကျွင်းလင် အနည်းငယ်မျှ မပေါ့ဆရဲပေ။ သူ၏ သွေးများမှာ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သူ၏ နဖူးပေါ်မှ တတိယမြောက် မျက်လုံးမှာ သွေးထွက်တော့မည့်အလား ပွင့်ထွက်လာပြီး သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်ကာ တိုးဝင်လာသော အသံလှိုင်းများကို တရစပ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"

အသံလှိုင်းများနှင့် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထိတွေ့မိရာမှ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစွမ်းအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ စက္ကူတစ်ချပ်ကို လိပ်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ လိမ်ရှည်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်း သေးသေးလေးများ နေရာအနှံ့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ရှူး"

ပြင်းထန်လှသော အသံလှိုင်းများကြားထဲမှ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်လာကာ အသံလှိုင်းများနှင့်အတူ ရောနှောလျက် ထူထပ်လှသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ကာ ထိုးထွက်လာသည်။

အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် ထက်မြက်လှသော ဓားဦးမှာ မော့ကျွင်းလင်၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့် ဦးတည်နေသည်။

ဓားနှင့် မထိတွေ့မီမှာပင် မော့ကျွင်းလင်မှာ သူ၏ ဦးခေါင်း ထွင်းဖောက်ခံလိုက်ရပြီး အသိစိတ်ပင်လယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားသကဲ့သို့ ချောက်ချားဖွယ် အာရုံကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဖတ်"

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လေထုထဲတွင် ခရမ်းရောင် မြူခိုးလွှာတစ်ခုမှာ နူးညံ့သော တိမ်တိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။

ဓားဝိညာဉ်မှာ ထိုမြူခိုးထဲသို့ ထိုးဝင်သွားသော်လည်း အရှိန်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသဖြင့် မော့ကျွင်းလင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်ရသွားသည်။

သူသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ လွှဲလိုက်သဖြင့် ဓားချက်ကို ရှောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပါးပြင်မှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ဆန်းကြယ်ယင် မိစ္ဆာမက သူမ၏ ဆန်းကြယ်လှသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ချီစွမ်းအင်များကို နည်းမျိုးစုံ ပြောင်းလဲကာ ဘေးမှ ကူညီပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ယက္ခ စစ်ခန္ဓာက... ဒါကို မခံနိုင်ဘူးလား။" ပါးပြင်ပေါ်မှ စီးကျလာသော သွေးများကို ခံစားရင်း မော့ကျွင်းလင်၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်လာသည်။

သူ၏ ယက္ခ စစ်ခန္ဓာမှာ ကာကွယ်ရေးကို အဓိကထားခြင်း မဟုတ်သော်လည်း နတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။ သို့သော် ထိုထူးဆန်းသော ဓားရှည်မှာမူ အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် လုံးဝ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ငါ သူ့ကို သတ်ရမယ်"

ကုလေ့၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်များ ပြင်းထန်လာသည်။

စူးချန်ခုန်း အသုံးပြုနေသည်မှာ မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်မျှ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားသာ ဖြစ်ကြောင်း ကုလေ့ ခပ်ရေးရေး သိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင် အမျိုးအစားတစ်ခုသာ ဖြစ်ရမည်။

ရွှေနဂါး ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်နေသည်။ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ရှိသော ဤလူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးနှင့် ထိုက်တန်သူလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရန်သူဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဘယ်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို သူ့ကို သတ်ပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

"ရွှေဝတ်စုံ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်"

ကုလေ့သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရိုးများနှင့် ကြွက်သားများကို ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

သူသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ခန့်ညားထည်ဝါလာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးမှ ရွှေဝတ်စုံဝတ် နတ်ဘုရားတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

ကုလေ့သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ် နှစ်ခုလုံးကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ "ကောင်းကင်နတ်ဘုရား လက်သီး" ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ "ရွှေဝတ်စုံ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်" ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ရွှေဝတ်စုံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်အောက်ရှိ မည်သူမျှ သူ့အား ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ယင်မျိုးနွယ်စု နတ်ဘုရားအပ်"

ယင်မိစ္ဆာမှာမူ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှာဖွေရ ခက်ခဲလှသည်။

သူမ၏ နူးညံ့လှသော လက်ချောင်းများကြားတွင် မသိမသာ မြင်တွေ့ရသော ခရမ်းနက်ရောင် အပ်များ ပေါ်လာသည်။ ထိုအပ်များမှာ ရန်သူ၏ ကာကွယ်ရေးချီများကို ဖောက်ထွက်နိုင်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အရေပြားပေါ်တွင် အပ်တစ်ချက် အစူးခံရရုံဖြင့် ရန်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ယင်နှင့် ယန် ဟန်ချက်ကို ပျက်ပြားသွားစေပြီး ယင်စွမ်းအင်များက ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးများနှင့် အသားများကို အရည်ပျော်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"သတ်"

ကုလေ့၊ မော့ကျွင်းလင်နှင့် ယင်မိစ္ဆာမဟူသော အစွမ်းထက်သူ သုံးဦးစလုံးသည် စူးချန်ခုန်းမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် သန်မာသည်ကို သိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အတုအယောင် အများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌လည်း အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်သော နတ်ဘုရားဓားတစ်လက် ရှိနေသည်။

သူ့ကို သတ်နိုင်ရန်မှာ သုံးဦးစလုံး အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှသာ အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက်သူ သုံးဦးစလုံး အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်...

"ဟူး... တော်ကြတော့။"

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ သက်ပြင်းချသံ သဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း လှမ်းထွက်လာသော လူတစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုသူမှာ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ အနီးအနားသို့ အသေးငယ်ဆုံးမှ အကြီးမားဆုံးသို့ ရုတ်တရက် ကူးပြောင်းလာသကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ အသက် ၂၀ အောက်သာ ရှိသေးသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ခန့်ညားချောမောကာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော သခင်လေးတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါက နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လူငယ်တစ်ဦးဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အကြည့်မှာမူ လူတိုင်းကို ကျောစိမ့်သွားစေနိုင်သည်။ မိစ္ဆာတစ်ကောင် သို့မဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်က မိမိအား စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။

"သူ ရောက်လာပြီ..." နျဲ့ဝူသည် ထိုလူငယ်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ကောင်းကင်နဂါးဂူအတွင်းသို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေပြီး ပုန်းကွယ်နေသော ဤအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်မှာ စူးချန်ခုန်းအား မော့ကျွင်းလင်တို့အဖွဲ့က မနှိမ်နင်းနိုင်သည်ကို ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ ယခုမှသာ အန္တရာယ် အစစ်အမှန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကမှ ဤမျှ အလွယ်တကူ ဘေးကင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အခန်း (၇၆၈) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်ဝင်စားသည့် မြင့်မြတ်သော နှလုံးသား မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်။ (၁)

"တကယ်ပဲ ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေသေးတာပဲ။"

အလောင်းကောင်အဘိုးအိုသည် မင်းသားဆယ့်သုံးကို တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း သူ၏နှလုံးသားထဲ၌ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်ကတည်းက အလွန် သိမ်မွေ့နက်နဲသော အသက်ရှူသံတစ်ခုကို ခပ်ရေးရေး ခံစားမိခဲ့သည်။ မော့ကျွင်းလင်တို့အဖွဲ့သာမက အခြားသူများလည်း 'နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါး' ကို မျက်စိကျနေကြလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းခဲ့ပြီးသားပင်။

အခုတော့ သူခန့်မှန်းသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

"သူက ဘယ်သူလဲ။"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးနက်သော စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ထိုလူငယ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လှမ်းထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ယခင်က လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ချင်းမေ့ရှန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ပင်။ အမှောင်ထဲမှ ချောင်းမြောင်းနေသော်လည်း မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သဖြင့် မည်သို့မျှ ရှာဖွေ၍မရနိုင်သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ... ဒါဆိုရင် သူက..."

ကုလေ့သည်လည်း တိတ်တဆိတ် သတိထားလိုက်မိသည်။ ထိုလူငယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးကဲမြင့်မြတ်သည့် အရှိန်အဝါကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလိုလို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မနှစ်မြို့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မော့ကျွင်းလင်နှင့် ယင်မိစ္ဆာမတို့မှာမူ ထိုလူငယ်ကို မြင်သောအခါ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့ဩသွားကြသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ထိုလူငယ်သည် စူးချန်ခုန်းကို ကြင်နာစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းက တာ့ဝူဖုန်းမဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ" စူးချန်ခုန်းက သတိကြီးစွာဖြင့် ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဤလူငယ်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံရှိသော်လည်း အလွန် အန္တရာယ်များသူဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိနေသည်။

"ငါ့နာမည်က ဝေ့ရှန့်ရှင်းပါ" လူငယ်လေးက သူ၏အမည်ကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယင်မိစ္ဆာမနှင့် မော့ကျွင်းလင်တို့မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"ဒါက မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်လား... သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာလား။" ယင်မိစ္ဆာမ အလွန် တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် နတ်ဆိုးဂိတ်များ ပူးပေါင်းထားသော 'မြင့်မြတ်သောနှလုံးသားမဟာမိတ်အဖွဲ့' ၏ အဓိက ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်သည်။ မော့ကျွင်းလင်သည် ထိုအဖွဲ့၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူထားခြင်းမှာလည်း ဝေ့ရှန့်ရှင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်က... ကြီးလာပြီပဲ။ ငါ သူ့ကို နောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက သူက ကလေးလေးပဲ ရှိသေးတာ။ အခုတော့ သူက ခန့်မှန်းလို့မရအောင် အစွမ်းထက်နေပြီ။ သူက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်သွားပြီလား။" မော့ကျွင်းလင်မှာ တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူတို့ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ ဝေရှန့်ရှင်းမှာ ထိုစဉ်က အသက် ၁၀ နှစ်အောက် ကလေးငယ်သာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်ကပင် ဝေ့ရှန့်ရှင်း ပြသခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းရည်များကြောင့် မော့ကျွင်းလင်မှာ ဒုတိယခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကျေကျေနပ်နပ် ခံယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလောင်းကောင်အဘိုးအိုသည်လည်း ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏အမည်ကို ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။ ဝေရှန့်ရှင်းမှာ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်များပင် ရိုသေလေးစားရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။ ဝေရှန့်ရှင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ပြန်လည်ဝင်စားလာခြင်း ဖြစ်မည်ဟု အလောင်းကောင်အဘိုးအိုက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ညီလေးတာ့... အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်က ဝေရှန့်ရှင်းပဲ။ သူက မြင့်မြတ်သောနှလုံးသားမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်။ သူက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်လည်ဝင်စားလာသူပဲ။ သူ့ကို သွားပြီး မဆွတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

အလောင်းကောင်အဘိုးအိုသည် သူ၏ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ စူးချန်ခုန်းထံသို့ အသံလှိုင်းလွှင့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အရေးကြီးမှုများ ရောယှက်နေသည်။

"သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်ဝင်စားတာလား။"

စူးချန်ခုန်း ရင်ထဲထိတ်သွားလေ၏။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဟူသည်မှာ ဘိုးဘွားများထဲမှ တစ်ဦးမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သွေးမျိုးဆက်မှတစ်ဆင့် ထိုဘိုးဘွား၏ ရုပ်ရည်နှင့် ပါရမီများကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံရရှိသူများကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့မှာ မည်သည့်ဆရာမျှ မလိုဘဲ အစွမ်းထက်သော ပညာရပ်များကို အလိုလို တတ်မြောက်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် စူးချန်ခုန်းကို ရန်လိုသည့်အမူအရာ မပြဘဲ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တာ့ဝူဖုန်း... မင်းနဲ့ မော့ကျွင်းလင်တို့ကြားက ရန်ငြိုးကို ငါသိပါတယ်။ ရန်ငြိုးကို ဆက်မပွားဘဲ ဖြေရှင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ငါက ဒီကနေ့ အဲဒီရန်ငြိုးကို ဖျန်ဖြေပေးဖို့ ရောက်လာတာပါ"

"ရန်ငြိုးကို ဖျန်ဖြေပေးမယ်?" စူးချန်ခုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို မလိုချင်ဘဲ ရန်ငြိုးဖျန်ဖြေပေးရန်သာ လာသည်ဟု သူ မယုံပေ။

သူထင်သည့်အတိုင်းပင် ဝေ့ရှန့်ရှင်း၏ စကားသံ ပြောင်းလဲသွားသည်။ "နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါး ဆိုတာ ထျန်းလုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ။ ဒါကို မင်းရတာ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲမို့ ငါ လုယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒါကို ခဏလောက် ငှားပြီး လေ့လာချင်ရုံပါ။ လေ့လာလို့ပြီးရင် မင်းဆီ ပြန်ပေးမှာပါ"

ဝေ့ရှန့်ရှင်းက နတ်ဘုရားလက်နက်ကို 'ငှား' ရန် ကမ်းလှမ်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းကတော့ မယုံပါပေ။ အကယ်၍ သူသာ ငှားပေးလိုက်ပါက ဘယ်တော့မှ ပြန်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

စူးချန်ခုန်းက လေးနက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးက ထျန်းလုံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က ငါ့ကို ပေးခဲ့တာမို့ ဒါက ငါ့ပစ္စည်းပဲ။ မင်းက ငှားခိုင်းရုံနဲ့ ငါက ဘာလို့ ငှားပေးရမှာလဲ။ ငါ့အတွက်ကော ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။"

ဝေ့ရှန့်ရှင်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ စကားကြောင့် စိတ်မဆိုးဘဲ ဆက်ပြောသည်။ "မင်းက ငါတို့မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတွေကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ ဒါက အရမ်းကြီးမားတဲ့ ရန်ငြိုးပဲ။ ငါက မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့အတွက် တရားမျှတမှု ရှာပေးသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက နဂါးအသွင်ပြောင်းတံခါးကို ငါ့ဆီ ငှားပေးမယ်ဆိုရင် အဲဒီရန်ငြိုးတွေကို အားလုံး ပယ်ဖျက်ပေးမယ်။"