အခန်း (၃၈၇-၃၈၈)
Vol. 39 Ch. 387-388
အခန်း။ ၃၈၇
လုံယီသည် ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရာ အရှေ့တွင် ရပ်နေသော ရင်းနှီးသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြနေသည်။
သူသည် အသက် ၅၀ ကျော်ခန့်ရှိပြီး အသားညိုကာ ညာဘက်ပါးပြင်ပေါ်တွင် အမည်းရောင် အမာရွတ်ပါးပါးလေး တစ်ခုရှိပြီး မေးစေ့တွင် ဆိတ်မုတ်ဆိတ်အနည်းငယ်ရှိသည်။ သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်း၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ လူမိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် ပို၍တူနေသည်။
သူက အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လုံယီတို့ တပည့်သစ်များကို ယခင်က သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသော ဆရာဟယ်ပင်။
“ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီပေါ့”
“ဂိုဏ်းထဲဝင်လာတာ လေးနှစ်တောင်မပြည့်သေးဘူး။ မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒါက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ပါရမီရှိတဲ့ တပည့်အများစုထက်တောင် ပိုမြန်နေသေးတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တာ သိသာပါတယ်။ ပျင်းရိမနေခဲ့ဘူးပဲ”
“ပြီးတော့ ငါမှတ်မိသေးတယ်။ မင်းပထမဆုံးဝင်လာတုန်းက မိုးခေါ်အတတ်ကို ၁၀ ရက်ကျော်လေးနဲ့ တတ်မြောက်ခဲ့တာလေ။ ဒါက မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို သက်သေပြနေတာပဲ...”
“ဒီလို ထက်မြက်တဲ့ဉာဏ်ရည်နဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမျိုးရှိရင် ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မင်းက ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ဆိုသူတွေထက် ဘာမှနိမ့်ကျမနေဘူး”
မထင်မှတ်ဘဲ လုံယီ စကားပင်မပြောရသေးခင် ဆရာဟယ်က ချီးမွမ်းစကားများကို တသီတတန်းကြီး ပြောဆိုလာတော့သည်။
ထိုစကားများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သဖြင့် လုံယီမှာ ဝမ်းသာသွားပြီး ဆရာဟယ်၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ လုံယီသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“တပည့်က ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ထို့နောက် သူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော လက်ဆောင်ကို အနီရောင် ဝိညာဉ်အိတ်လေးထဲတွင် ထည့်ကာ ရိုသေစွာ ဆက်သလိုက်သည်။
“ဒါက တပည့်ရဲ့ ကျေးဇူးသိတတ်မှုကို ဖော်ပြတဲ့ လက်ဆောင်အနည်းငယ်ပါ။ ဆရာ စိတ်မရှိဘဲ လက်ခံပေးပါခင်ဗျာ”
“ဟားဟား... မင်းက တကယ်ကို သိတတ်တာပဲ”
ဟယ်ရှန်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေးကတော့လေ... ငါ မင်းကို စတွေ့ကတည်းက ဘာလို့ သဘောကျနေလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့တယ်။ ဆရာနဲ့ တပည့်ဆိုတဲ့ ကံပါလာတာကိုး”
သူသည် ဝိညာဉ်အိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် မသိမသာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဟမ်...”
ဟယ်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏လက်ထဲ၌ လက်ရာမြောက်လှသော အနက်ရောင် ပေတံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ စီးဝင်သွားသည့်အခါ ထိုအနက်ရောင်ပေတံမှာ တောက်ပလာပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မြင်ရသူကို ခေါင်းမူးပျို့အန်စေနိုင်သော နီရဲသည့် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ပေါ်လာတော့သည်။
ဟယ်ရှန်းက လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပါလား... ပြီးတော့ ဒါက ရှားပါးလှတဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်နဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ အမျိုးအစားပဲ”
“ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်။ မင်းရဲ့ဆရာက ဒါကို လက်ခံရလောက်အောင် ဘာမှမလုပ်ပေးရသေးဘူး”
“ပြန်ယူသွား... အမြန်ပြန်ယူသွားလိုက်”
ဟယ်ရှန်းသည် ထိုအနက်ရောင်ပေတံကို အလွန်သဘောကျနေသည့်ပုံစံဖြင့် အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေသော်လည်း လုံယီကိုသာ ပြန်ပေးရန် အတင်းအကျပ် ပြောနေတော့သည်။
“ဆရာ... ဒီပေတံက ဘယ်လောက်ပဲ တန်ဖိုးကြီးကြီး လက်ရှိ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ဘာမှအသုံးမဝင်သေးပါဘူး။ အဲဒီအစား ဆရာ့ကို အရင်သုံးစေချင်ပါတယ်။ ဆရာ အားကောင်းလေလေ တပည့် ပိုပြီး ဘေးကင်းလေလေ မဟုတ်ဘူးလားခင်ဗျာ”
လုံယီက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် အမှန်တကယ် စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောခြင်းပင်။ ဆရာဟယ်ထံတွင် တပည့်ခံရန် မလာခင်ကတည်းက မည်သည့်လက်ဆောင် ပေးရမည်ကို သူ သေချာစဉ်းစားခဲ့သည်။
ရွှေငွေရတနာများမှာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသုံးမဝင်သလို သာမန် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာလည်း အကြီးအကဲတစ်ဦးအတွက် အရာမဝင်ပေ။ သူ့တွင်ရှိသော ဆေးလုံးများနှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များမှာလည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် အရှေ့ပင်လယ်မှ လီမိသားစုထံမှ ရရှိခဲ့သော လင်ဟယ်ပေတံသည်သာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။
ဤဝိညာဉ်လက်နက်မှာ တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိသော လုံယီအတွက်မူ အသုံးမတည့်လှပေ။
ချီသန့်စင်သူများအနေဖြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို သုံးပါက ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည် အနည်းငယ်ကိုသာ ထုတ်ယူနိုင်ပြီး ကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကိုလည်း ခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် လုံယီတွင် မည်သည့်အဆင့်၌မဆို အစွမ်းအထက်ဆုံး ခွန်အားကို ထုတ်ပေးနိုင်သော ဝိညာဉ်လက်နက် သန္ဓေသားရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်မှသာ လင်ဟယ်ပေတံကို အပြည့်အဝ သုံးနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုမှာ မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေမည်မှန်း မသိနိုင်သဖြင့် ဤပေတံမှာ လိုအပ်ချင်မှ လိုအပ်တော့မည်ပင်။
ထို့ကြောင့် သူ့အတွက် မစားရက်၊ မပစ်ရက် ဖြစ်နေသော ဤဝိညာဉ်လက်နက်ကို ဆရာ့ထံတွင် ကန်တော့ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်ခြင်းပင်။
သို့သော် ဟယ်ရှန်းကတော့ ဤနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းများကို မသိပေ။ သူခံစားရသည်မှာ သူ၏ တပည့်လေးမှာ အလွန်ရက်ရောပြီး ဆရာအပေါ် တန်ဖိုးထားတတ်သူ ဖြစ်နေသဖြင့် ကြည့်လေလေ ပို၍ သဘောကျလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။
“ဆရာ... ဒါကို အမြန်ဆုံး လက်ခံပေးပါ”
လုံယီသည် ခါးကို ကိုင်းညွှတ်ကာ လင်ဟယ်ပေတံကို မြှောက်၍ ဆရာဟယ်ထံသို့ ရိုသေစွာ ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။
ဟယ်ရှန်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ငြင်းဆန်နေသော်လည်း လုံယီ၏ စေတနာကို မပယ်ရက်သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်မူ မတတ်သာသလိုနှင့် လက်ခံလိုက်တော့သည်။
“ငါကတော့ မင်းကို အရှုံးမခံနိုင်ပါဘူး”
ဟယ်ရှန်းက မေးလိုက်သည်။
“ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ တပည့်ကိုပေးရမယ့် လက်ဆောင်ကို ငါ မပေးရသေးဘူး။ မင်းက ကျင့်စဉ်ကို လိုချင်တာလား၊ ဆေးလုံးလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းလား... မင်းဆရာမှာ ဒါတွေရနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်”
ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာ အရည်အသွေး အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများထက်ပင် စွမ်းအားသာလွန်ကာ ချီသန့်စင်သူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့ရာတွင် ထိုပစ္စည်းများမှာ သွန်းလုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသလို ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်လည်း အလွန်ရှားပါးလှသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်များထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးကြီးတတ်ကြသည်။
“ဆရာ... တပည့်အတွက် တပည့်ခံလက်ဆောင် မလိုအပ်ပါဘူး”
လုံယီသည် အတန်ကြာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ဆက်လက်တင်ပြလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ တပည့် ဝန်ခံရမယ့်ကိစ္စတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။ ဆရာ့အနေနဲ့ တပည့်ကို အပြစ်မတင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တပည့်မှာ အခက်အခဲတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ။ ဆရာ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ခင်ဗျာ”
“အို... ဟုတ်လား”
“ဒါက ဟန်ယွဲ့သခင်ကြီးရဲ့ ဂူဗိမာန် ပေါ်ထွက်လာကတည်းက စတာပါ။ အကြီးအကဲဝမ်က သူ့မြေးကို တပည့်သတ်လိုက်တယ်လို့ သံသယဝင်နေပြီး သူ့ရဲ့ဂူဗိမာန်ဆီကို ခဏခဏ ဆင့်ခေါ်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တပည့်က ကြောက်လို့ မသွားရဲခဲ့ပါဘူး...”
လုံယီက အကြောင်းစုံကို အကျဉ်းချုံး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။ နားထောင်ပြီးသည်နှင့် ဟယ်ရှန်းသည် ချက်ချင်းပင် မုတ်ဆိတ်များ တထောင်ထောင်ဖြစ်ကာ မျက်လုံးပြူးကြည့်တော့သည်။
“ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ဆက်သတာလဲလို့ ငါတွေးနေတာ။ ကြည့်စမ်း... ငါ့ကို ဒီမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ စောင့်နေတာကိုး”
“ဆရာ... တပည့်ကို အပြစ်ပေးပါ”
လုံယီသည် ရှည်ရှည်ဝေးဝေး ထပ်မရှင်းတော့ဘဲ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။
ယခုသည် အရေးအကြီးဆုံး အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကာ အောင်မြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာ ဤအခိုက်အတန့်အပေါ်၌သာ မူတည်နေတော့သည်။
“နောက်ဆုံးတော့... မင်း သူ့မြေးကို တကယ်ပဲ သတ်ခဲ့တာလား မသတ်ခဲ့ဘူးလား”
ဟယ်ရှန်းက တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ လေသံတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မှ ပါဝင်ခြင်းမရှိပေ။
လုံယီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“တပည့်အနေနဲ့ သူ့ဘက်ကို အရင် စတင်တိုက်ခိုက်တာမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကို သက်သေပြဖို့ တပည့်ရဲ့ ကျင့်ကြံသူနှလုံးသားနဲ့ ကျိန်ဆိုဝံ့ပါတယ်”
“ဟွန့်... ကျိန်ဆိုနေစရာ မလိုပါဘူး”
ဆရာဟယ်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး “သတ်တဲ့သူရှိရင် အသတ်ခံရသူ ရှိမှာပဲ။ မင်းမှာ အမှားမရှိဘူးဆိုရင် ငါက မင်းဘက်က ဘာလို့ မရပ်တည်ပေးနိုင်ရမှာလဲ။ ထတော့”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လုံယီမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။
“ဆရာက တကယ်ပဲ စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်လှပါတယ်”
“ကြီးမြတ်တာတွေ ဘာတွေ လာမလုပ်နဲ့။ အကယ်၍ မင်းသာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်
တစ်ယောက်ကို သွားစော်ကားခဲ့တာဆိုရင် ငါ မင်းကို အခုချက်ချင်း ကန်ထုတ်မှာပဲ။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ငါ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်ထဲကို ပြောင်းလာခဲ့တော့။ ငါလည်း အားနေတာနဲ့အတော်ပဲ။ မင်းကို သင်ကြားပြသပေးမယ်”
ဟယ်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”
လုံယီက ချက်ချင်း ထူးလိုက်သည်။
“အကယ်၍ ဝမ်ဟုန်ယွဲ့က မင်းကို ထပ်ပြီး ဆင့်ခေါ်ရဲသေးတယ်ဆိုရင် ငါ့ကိုသာ ပြောပြလိုက်” ဟယ်ရှန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် “ငါ့ရဲ့ ရှုံးနိမ့်ဖူးတဲ့ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းကြီး အခု ဘယ်လောက်များ အစွမ်းထက်နေပြီလဲဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ”
သူသည် အကြီးအကဲဝမ်ကို လုံးဝ မျက်စိထဲ မထည့်သည့်အလား ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင်။
“အကြီးအကဲဝမ်က အခုတလော ကျွန်တော့်ကို မဆင့်ခေါ်တော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နေအိမ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကျီးကန်းနက်တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ လုပ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော် သွားလေရာကို လိုက်နေတာ။ အခုလည်း ဆရာ့ရဲ့ ဂူဗိမာန်အထိ ပါလာပါတယ်”
“ဒါ အမှန်ပဲလား”
ဟယ်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်ချည်းဆိုသလို တင်းမာသွားသည်။
သူသည် လုံယီနောက်မှ ဂူဗိမာန်အပြင်သို့ လိုက်ထွက်လာပြီးနောက် တစ်နေရာသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပေအနည်းငယ်အကွာရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် နားနေသော ကျီးကန်းနက်ကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်း၏ နီရဲသော မျက်လုံးများမှာ ဟယ်ရှန်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားတော့သည်။
“ဝမ်ဟုန်ယွဲ့... မင်းလို အရှက်မရှိတဲ့ လိပ်သားရဲကောင်”
ဟယ်ရှန်းက လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လွင့်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ကျီးကန်းနက်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားပြီး ဘုန်းကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ မီးခိုးရောင် အတောင်ပံများ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးမိုးများ ရွာချလိုက်သလို ဖြစ်သွားရသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ဝမ်တောက်တောင်ထွတ်ရှိ အခြားသော ဂူဗိမာန်တစ်ခုအတွင်း၌ တရားထိုင်နေသော အကြီးအကဲဝမ်မှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားပြီး သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရလေတော့သည်။
အခန်း။ ၃၈၈
“ဟယ်ရှန်း... မင်း ငါ့ကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့။ သေချာပေါက် မှတ်ထားလိုက်မယ်”
အကြီးအကဲဝမ်သည် ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်နေသည်။ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်၌ ငှက်ပျောရွက်သဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ရုတ်ချည်းပေါ်လာပြီး ဝူးကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် ဟယ်ရှန်း၏ ဂူဗိမာန်အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ဟယ်ရှန်း... ဒီကောင်လေးက ငါ့မြေးကို သတ်ခဲ့တာ။ မင်းက တကယ်ပဲ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး ငါ့ကို ရန်တိုက်ချင်တာလား”
အကြီးအကဲဝမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ ဆူဝေနေပြီး ဝတ်စုံမှာလည်း လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မီးခိုးရောင် အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားမှာ ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူနှစ်ဦးထံသို့ ရုတ်ချည်း အလုံးအရင်းနှင့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
“ငါ ဘယ်သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလက်ခံ မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး”
ဟယ်ရှန်းက မထီမဲ့မြင်ပြုစွာဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“မင်းမြေးကို သတ်တယ်ဆိုတာကော... မင်းမှာ ဘာသက်သေရှိလို့ အပိုတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ”
ပြောပြီးသည်နှင့် ဟယ်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ဖိအားနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသည်။
ဘုန်း
အရှိန်အဝါနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် မိုးကြိုးပစ်သည့်အလား ဟိန်းထွက်သွားသော အသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးအကြား၌ မမြင်နိုင်သော သံလိုက်စက်ကွင်းတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေပြီး လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပျံ့လွင့်နေတော့သည်။
အထက်မှ ကြွေကျလာသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်သည် ထိုစက်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ဖောက်ကနဲ မြည်ကာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားပြီး လေထဲ၌ လွင့်စင်သွားရသည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”
“ဒီအဖိုးကြီးနှစ်ယောက် ဘာလို့ ချကြတော့မလို ဖြစ်နေတာလဲ”
“ဟေး... ဝမ်တောက်တောင်ထွတ်မှာ ဒီလို စည်ကားတာမျိုး မမြင်ရတာ ကြာပြီပဲ”
လုံယီသည် ပတ်ဝန်းကျင်၌ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် အကြီးအကဲဝမ်နှင့် ဆရာဟယ်တို့၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြခြင်းပင်။
အချို့ဆိုလျှင် ပျံသန်းနိုင်သော မြက်ဖျာများပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်ရင်း နေကြာစေ့ပင် စားနေကြသေးသည်။
“ဟယ်ရှန်း... မြေးသတ်တဲ့ ရန်ငြိုးဆိုတာ ဖြေဖျောက်ဖို့ မလွယ်ဘူးနော်။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ပါရမီပဲရှိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါ့ကို ရန်သူလုပ်ရတာ တန်မတန်ဆိုတာ သေချာစဉ်းစားဦး...”
“စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့။ တိုက်မှာဆိုရင်လည်း တိုက်မတိုက်ဘူးဆိုရင်လည်း နောက်ကွယ်ကနေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်တွေ လာမလုပ်နဲ့။ နောက်တစ်ခါ အဲဒီလိုမျိုး ထပ်တွေ့ရင်တော့ ငါ အကုန် ချေမှုန်းပစ်မယ်”
ဟယ်ရှန်းက အကြီးအကဲဝမ်၏ စကားကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“မင်း”
အကြီးအကဲဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်ကာ တောင့်တင်းသွားသည်။
ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူသည် လုံယီကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဟယ်ရှန်းကို တစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
“အဲဒီ လူဖျင်းကတော့လေ... မင်းတို့လို လူတွေကိုပဲ အနိုင်ကျင့်တတ်တာ”
ဟယ်ရှန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် လက်စွပ်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးခိုးဖြူရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု လုံယီ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဒါက အသက်ရှူအာရုံခံ အဆောင်ပဲ။ မိုင်တစ်ရာအတွင်းမှာ မင်းက ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် သွင်းလိုက်တာနဲ့ ငါ ချက်ချင်း ရောက်လာနိုင်လိမ့်မယ်”
ဟယ်ရှန်းသည် လုံယီအနားတွင် အမြဲမရှိနိုင်သဖြင့် ဤအဖိုးတန် အကာအကွယ်ပစ္စည်းကို ချီးမြှင့်လိုက်ခြင်းပင်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ”
လုံယီက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ တကယ့်ကို အားကိုးထိုက်သော အကာအကွယ် အဆောင်ပင်။ ဤအဆောင်ရှိနေသရွေ့ အနည်းဆုံး ဂိုဏ်း၏ မိုင်တစ်ရာအတွင်း၌ သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် ခိုင်မာသော အာမခံချက် ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဆရာဟယ်သည် အကြီးအကဲဝမ်၏ ဝိညာဉ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ယခုမှစ၍ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အကြီးအကဲဝမ်သည် အရင်ကလို အဆင်ခြင်မဲ့စွာ ပြုမူဝံ့တော့မည် မဟုတ်ပေ။
လုံယီသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားခွင့် ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ပိုးမွှားများကို နှိမ်နင်းပြီး ချီစွမ်းအင်များ ဆက်လက် စုဆောင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝူကျိုနယ်မြေရှိ စိုက်ပျိုးခင်းများသို့ မသွားဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ လုံယီသည် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်လိုက်သည်။ စိုက်ပျိုးခင်းရှိ ဝိညာဉ်စပါးပင်များမှာ ပိုးမွှားများကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ လာမည့် ခြောက်လအတွင်း စပါးရိတ်သိမ်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။
သို့သော် လုံယီကမူ ထိုကိစ္စကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါ။ သူ၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းကို ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ပိုးမွှားများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် တိကျစွာ ပစ်ခတ်နှိမ်နင်းလိုက်တော့သည်။
ပိုးမွှားများမှာ မိုးပေါက်များအလား မြေပေါ်သို့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကြွေကျလာပြီး ပိုးမွှားအသေကောင်များမှာ စိုက်ပျိုးခင်းတစ်ခုလုံး အထပ်လိုက် ပုံသွားတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြာမြင့်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သော ချီစွမ်းအင်အရေအတွက်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
၆၄၅၀... ၆၈၉၂... ၇၂၃၃... ၈၉၁၁...
နောက်ဆုံးတွင် ချီစွမ်းအင်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် တိုးပွားလာခဲ့ရာ ယခင်က ဆုံးရှုံးခဲ့သမျှကို ပြန်လည် ကုစားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ ချီစွမ်းအင်များ အလုံးအရင်းနှင့် ရရှိသည့်ကာလမှာ ခေတ္တသာဖြစ်ပြီး ပိုးမွှားအရေအတွက် တည်ငြိမ်သွားပါက လုံယီ၏ နေ့စဉ်ချီစွမ်းအင် ရရှိမှုမှာ တစ်ရာဝန်းကျင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည်ပင်။
ဝူကျိုနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လုံယီသည် သူ၏ ဂူဗိမာန်သို့ ပြန်ကာ ဝမ်တောက်တောင်ထွတ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ် ကျင့်ကြံဖော်လုံ။ အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးပြီး ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ဆီမှာ တပည့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီပဲ”
တပည့်တောင်ထွတ်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်ရှိသော တပည့်တစ်စုက လုံယီကို လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ အားကျမှုကို အထင်းသား မြင်နေရသည်။
ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းက အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ဆရာတစ်ဦးထံတွင် တပည့်ခံခွင့် ရှိလာခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် တပည့်တိုင်းမှာ ဆရာကောင်းနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲများသည် တပည့်ရွေးချယ်ရာတွင် အလွန်စေ့စပ်သေချာကြပြီး အရည်အချင်းမရှိသောသူကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းထက် လုံးဝ လက်မခံဘဲ နေခြင်းကိုသာ ပို၍ နှစ်သက်ကြသည်။
“လုံယီ... မင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါ့ကို မေ့မထားနဲ့ဦးနော်။ အဲဒီအချိန်ထိ ဘယ်အကြီးအကဲကမှ ငါ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်မခံသေးဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ ဂူဗိမာန်မှာ တံခါးစောင့်အဖြစ် လာနေပါရစေ”
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် တိုက်ရှန်းသည် ရုံရွှယ်ကျန်းမှလွဲလျှင် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းအတွင်း လုံယီ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းဖြစ်သည်။
သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် နီးစပ်သော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ မနှေးလှပေ။
ယခုအခါ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မဝေးတော့ပေ။
လုံယီသည် ထိုဝတုတ်လေး၏ အမူအရာကိုကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဒါတော့ မဟုတ်
သေးပါဘူး။ တံခါးစောင့်ဆိုတာ မင်းနဲ့ မတန်ပါဘူးကွာ... အနည်းဆုံးတော့ အိမ်တော်ထိန်းပေါ့” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
အတူတူ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် သူငယ်ချင်းများကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လုံယီသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အတည်ပြုရန် မှတ်တမ်းခန်းမသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် အတွင်းစည်းတပည့်များ ဝတ်ဆင်ရသည့် အပြာနုရောင် ဝတ်စုံရှည်၊ အရည်အသွေးမြင့် ဖိနပ်တစ်စုံနှင့် တပည့်အမှတ်အသားတံဆိပ်တို့ကို လဲလှယ်ရယူခဲ့သည်။
ဆရာဟယ်၏ ဂူဗိမာန်မှာ လူသားလောကရှိ အရာရှိကြီးများ၏ စံအိမ်တော်နှင့် သဏ္ဌာန်တူလှပြီး ဝန်းကျင်၌ မြူဖြူများ ဝိုင်းရံလျက် ပိုမိုခမ်းနားထည်ဝါသော အပြင်အဆင်များ ရှိသည်။ ချောမွေ့သော ကျောက်ဖြူများ ခင်းထားသည့် ကြမ်းပြင်မှာ အမှုန်တစ်စပင် မရှိအောင် ပြောင်လက်နေပြီး အိမ်ဆောက်ရာတွင် သုံးထားသော သစ်သားများမှာလည်း အကောင်းဆုံး စန္ဒကူးနံ့သာတုံးများ ဖြစ်ကြရာ သဘာဝရနံ့များ အမြဲမွှေးပျံ့နေသည်။
အခန်းအတွင်း၌ အစီအရင်များ ထွင်းထုထားသည့် ထိုင်ခုံဖျာများ ရှိနေသဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်ချီများကို ပိုမိုအာရုံခံနိုင်ကာ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
ခြံဝင်းအတွင်း၌လည်း ထူးဆန်းသော ပန်းမန်များနှင့် မြက်ပင်များ ဝေဆာနေပြီး လိပ်ပြာများ ပျံသန်းလျက် ကြိုးကြာငှက်များ ဝဲပျံနေကြသည်။
ဆရာဟယ်သည် လုံယီအတွက် အတွင်းဘက်၌ ခြံဝင်းငယ်တစ်ခုကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ထွင်းထုထားသော ပြတင်းပေါက်များနှင့် မြင့်မားသည့် ခေါင်မိုးများရှိသော အိမ်ကြီးလေးလုံး ဝန်းရံလျက် ရှိသည်။
အိမ်သုံးလုံး၏ တံခါးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး တစ်လုံးသာ ပွင့်နေကာ အတွင်း၌ အသက်ကြီးသော အစေခံတစ်ဦးက သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည်။
“မင်း ဒီမှာပဲ နေတော့”
ဆရာဟယ်က သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည့် အခန်းကို ညွှန်ပြသည်။
“ဆရာ... ကျန်တဲ့ အခန်းသုံးလုံးမှာကော လူရှိလားခင်ဗျာ”
လုံယီက စပ်စုလိုက်သည်။
“အဲဒါတွေက မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးတွေ နေတဲ့နေရာပဲ။ စီနီယာအစ်ကိုကြီးကတော့ မရှိတော့ဘူး။ ဒုတိယစီနီယာအစ်ကိုက မိသားစုဆီ အလည်ပြန်သွားတယ်။ တတိယအစ်ကိုကတော့ ဂိုဏ်းရဲ့ တာဝန်တွေနဲ့ အပြင်ထွက်နေတယ်။ မင်းက လေးယောက်မြောက်ပေါ့”
ဆရာဟယ်က အကြီးဆုံးတပည့်အကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းရိပ် အနည်းငယ် ယှက်သန်းသွားသည်ကို လုံယီ သတိထားမိလိုက်သည်။
စီနီယာအစ်ကိုကြီးကတော့ တကယ်ပဲ ဆုံးပါးသွားပြီ ထင်တယ်။
လုံယီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
“မင်းမှာ သိချင်တာရှိရင် နောက်ဖေးဝင်းထဲကို လာခဲ့ပြီး ငါ့ကို ရှာလိုက်”
ထိုသို့ပြောကာ ဆရာဟယ် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
လုံယီ ဂူဗိမာန်သို့ ပြောင်းရွှေ့လာပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ပိယောင်ယောင် ရောက်လာပြီး သတင်းကောင်းတစ်ခု ပါလာခဲ့သည်။
“ဟယ်မြို့မှာ ငါလူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်ပြီ။ နောက်လလယ်မှာ ဟယ်မြို့က နဂါးစိမ်းစံအိမ်မှာ လေလံပွဲတစ်ခု ရှိတာ အမှန်ပဲ။ အဲဒီ နဂါးစိမ်းစံအိမ်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားက ဂူမိသားစုပဲ။ သူတို့က ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ အဆက်အသွယ် အများကြီးရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ မိသားစုလေ။ သူတို့ မိသားစုကို တည်ထောင်ခဲ့သူက ငါတို့ဂိုဏ်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပဲ။ သူ အိုမင်းလာတဲ့အခါ ဟယ်မြို့ကို ပြန်ပြီး မိသားစုကို တိုးချဲ့ခဲ့တာ။ အဲဒီနောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်းမှာ ဂူမိသားစုက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်”
လုံယီသည် အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးဂိုဏ်းအပြင် ကျောက်နိုင်ငံအတွင်း၌ ပြန့်နှံ့နေသော ကျင့်ကြံသူမိသားစုများစွာ ရှိကြောင်း သိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုမိသားစုများစွာမှာ ဂိုဏ်းမှ အနားယူသွားသော အကြီးအကဲများ တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းပင်။
သို့သော် သူတို့သည် အရှေ့ပင်လယ်မှ လီမိသားစုကဲ့သို့ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်နိုင်သည့် အင်အားကြီး မိသားစုမျိုးနှင့်တော့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ကျောက်နိုင်ငံတွင် မျိုးဆက်အနည်းငယ်အတွင်း၌ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာရုံနှင့်ပင် ကံကောင်းလှပြီဟု ဆိုရမည်။
အရှေ့ပင်လယ် လီမိသားစုတွင်မူ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်များပင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ အင်အားမှာ အလောင်းထိန်းချုပ်ရေးဂိုဏ်း သို့မဟုတ် နေနီဂိုဏ်းတို့ကဲ့သို့ အင်အားကြီးဂိုဏ်းများနှင့် သိပ်မကွာလှပေ။
“လေလံပွဲအတွက် ကြိုထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းစာရင်းထဲမှာ လေစီးသီးပါတာ အမှန်ပဲ။ လေစီးသီးဆိုတာ လေဓာတ်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာဦးရတနာတစ်ခုပဲလေ။ လေဓာတ်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ဆိုရင် ကျင့်စဉ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်တာ ပိုမြန်စေပြီး ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။ အခြားကျင့်ကြံသူတွေ စားရင်တောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေတဲ့ အာနိသင်ရှိတဲ့ ရှားပါးရတနာတစ်ခုပဲ”
ပိယောင်ယောင်က ရှင်းပြသည်။
“ဒီစာရင်းက လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်လား”
လုံယီက မေးလိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒီလေလံပွဲက ဂူမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာပဲ။ အကယ်၍ စာရင်းပါ ပစ္စည်းတွေနဲ့ တကယ် လေလံတင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ မကိုက်ညီရင် သူတို့ရဲ့ နာမည်ပျက်သွားမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ စာရင်းက အစစ်အမှန် ဖြစ်နေရင်တောင် ဂူမိသားစုနဲ့ အကြီးအကဲဝမ်တို့ ကြိုတင်လျှို့ဝှက် ပူးပေါင်းထားနိုင်တာကိုတော့ ထည့်တွက်ထားရမယ်”
“ပစ္စည်းက အစစ်အမှန်ဖြစ်နေဖို့ပဲ အရေးကြီးပါတယ်”
လုံယီက ပြုံးလိုက်သည်။
သူ၏ လျင်မြန်ခြင်းပါရမီသည် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတစ်ခုစီတိုင်း၌ ခွန်အားကို များစွာ တိုးတက်စေခဲ့သဖြင့် ဤလေစီးသီးကို ရရှိရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အရင်ဆုံး အာမခံနိုင်မှသာ ရယူမည်ပင်။
“ဒါနဲ့ နဂါးတံထွေးမြက်ကော ဘယ်လိုလဲ”
“နဂါးတံထွေးမြက်က ကျောက်နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်က ဆေးပင်တစ်သောင်းတောင်ကြားမှာ ရှိတာ။ ငါတို့ဆီကနေ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးတယ်။ အဲဒီသတင်းက အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ်ကိုတော့ အခုထိ မသေချာသေးဘူး။ အတည်ပြုဖို့ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ယူရဦးမယ်”
ပိယောင်ယောင်က ဆက်ပြောသည်။
“အော်... နောက်ပြီး နင်လိုအပ်နေတဲ့ အကူအလောင်းကောင် ဆယ်ခုကိုလည်း ငါ ဝယ်ခဲ့ပေးပြီ”
ပိယောင်ယောင်သည် သူမလက်ထဲရှိ အလောင်းကောင်သိုလှောင်အိတ်ကို လှုပ်ယမ်းပြရင်း စနောက်သည့် အမူအရာ လုပ်ပြနေသည်။
သတင်းကောင်းများ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရောက်ရှိလာသဖြင့် လုံယီမှာ များစွာ ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။ ဤအကူအလောင်းကောင်များဖြင့် သူသည် လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးထံမှ ရရှိခဲ့သော အစီအရင်ပြားကို စတင်အသုံးချနိုင်တော့မည် ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။